Το απόγευμα του Σαββάτου 30 Μαΐου 2026, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών ο βιβλιογράφος, ποιητής, μελετητής και κριτικός λογοτεχνίας Δημήτρης Δασκαλόπουλος, αφήνοντας σημαντικό αποτύπωμα στα ελληνικά γράμματα και στη μελέτη του Καβάφη και του Σεφέρη.
Υπήρξε εμβληματική μορφή των ελληνικών γραμμάτων. Για τη συνολική προσφορά του τιμήθηκε το 2016 από το Ίδρυμα Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ το 2021 έλαβε το Μεγάλο Βραβείο του περιοδικού «Ο Αναγνώστης».
Πρόσφατα, το 2026, βραβεύθηκε με το ειδικό Βραβείο «Καβάφη».
Πέρα από την αξιόλογη ποιητική του παρουσία, διακρίθηκε ιδιαίτερα για το έργο του ως βιβλιογράφος και ερευνητής του Κ. Π. Καβάφη και του Γιώργου Σεφέρη, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μελέτη και την τεκμηρίωση του έργου δύο κορυφαίων εκπροσώπων της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
Η πορεία του
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1939 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εργάστηκε στην Εθνική Τράπεζα (1962-1996).
Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία από τα νεανικά του χρόνια. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, το 1959, απέσπασε το δεύτερο βραβείο στον πρώτο πανελλήνιο και παμφοιτητικό διαγωνισμό ποίησης, που είχε προκηρύξει το περιοδικό «Πανσπουδαστική», με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Κωστή Παλαμά.
Διετέλεσε τακτικός συνεργάτης της εγκυκλοπαίδειας «Πάπυρος – Λαρούς – Μπριτάννικα», στην οποία έχει συγγράψει περί τα 100 λήμματα για πρόσωπα, θέματα και περιοδικά της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.
Ανάλογα λήμματα έχει συγγράψει στο Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών.
Τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας «Τα Νέα», ως κριτικός βιβλίου και επιφυλλιδογράφος (1993-1999). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περισσότερα λογοτεχνικά και φιλολογικά περιοδικά των τελευταίων σαράντα χρόνων και έχουν μεταφραστεί αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, γερμανικά, ολλανδικά, ιταλικά, ρουμανικά και τουρκικά. Έχει συμμετάσχει σε επιστημονικά συνέδρια και συμπόσια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού & Γενικής Παιδείας.
Το 1990 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Δουβλίνο, ως μέλος της επιτροπής απονομής του ευρωπαϊκού αριστείου λογοτεχνίας.
Το 1999 προσκλήθηκε από το Πρόγραμμα Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Princeton, όπου και παρέμεινε για τρεις μήνες ως visiting fellow. Έχει διδάξει θέματα βιβλιολογίας, βιβλιογραφίας και εκδόσεων σε σεμινάρια του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλονίκης, των Πανεπιστημίων Κρήτης, Θεσσαλονίκης και Πατρών.
Στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Στοάς του Βιβλίου παρέδωσε μαθήματα για τον Καβάφη και τον Σεφέρη.
Έχει ανακηρυχτεί επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2006), του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών (2010) και του Πανεπιστημίου Κύπρου (2023).
Βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου του (2015). Έχει επίσης λάβει το Μεγάλο Βραβείο του περιοδικού Ο Αναγνώστης (2021), το βραβείο ποίησης «Ζαν Μορεάς» (Πάτρα 2023), το Βραβείο «Βασίλης Μιχαηλίδης» (Κύπρος 2023) και το Ειδικό Βραβείο Καβάφη (Κάιρο 2026).
