***
Η Αρχαιολόγος Δέσποινα Κουτσούμπα σε …ανασκαφές στο βιβλίο «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα και των Εκδόσεων «Gutenberg» εκτός από τη Ρίγα της Εσθονίας βρήκε κι άλλα λάθη και καταγράφει τα ευρήματά της στην προσωπική της σελίδα στο Facebook, στο κείμενο που ακολουθεί…
***
Τι το θέλω και χαλάω το Σάββατό μου ρε γαμώτο;
Για τα απομνημονεύματα του Αλέξη Τσίπρα με τίτλο “Ιθάκη” πάλευαν μέσα μου πολύ καιρό ο ιστορικός και ο άνθρωπος που ασχολείται με τα κοινά. Τελικά κέρδισε ο επιμελητής!
Ούτε στα απλά, ούτε στα βασικά δεν μπορεί να γράψει τι συνέβη; Όχι, δεν ήταν μόνο η Ρίγα της Εσθονίας.
*
«Ο Αλέξης Τσίπρας στο βιβλίο του γράφει για τη Δευτέρα 23η Ιουλίου: “Σε λίγες ώρες έπρεπε να βρίσκομαι στην Ελευσίνα για να πετάξω με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για το Σαράγεβο, προκειμένου να συμμετάσχω σε συνομιλίες με τον Πρωθυπουργό της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Ντένις Ζβίζντιτς, και να μου αποδοθεί σε ειδική τελετή από το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης η τιμητική διάκριση ειρήνης “Νίκος Νικηφορίδης” για τη συμβολή μου στην επίτευξη της Συμφωνίας των Πρεσπών”.
Λέει μετά διάφορα από τις συναντήσεις στο Σαράγεβο και συνεχίζει: “Το απόγευμα, ενώ κατευθυνόμασταν προς την ιστορική γέφυρα της πόλης, όπου θα λάμβανε μέρος (sic) η τελετή, οι πληροφορίες έγιναν συναγερμός”.
Ε, δεν πήγα παρακάτω γιατί μου χτύπησε κι εμένα συναγερμός. Ο Τσίπρας εκείνη τη μέρα ήταν καλεσμένος στο Μόσταρ. Όχι στο Σεράγεβο. Και το βραβείο λάθος το λέει. Και τον Οργανισμό που θα του απένειμε το βραβείο, λάθος κι αυτό.
Η ιστορική γέφυρα είναι στο Μόσταρ, την 5η μεγαλύτερη πόλη της Βοσνίας Ερζεγοβίνης όπου και η ομώνυμη γέφυρα, αξιοθέατο της πόλης και μνημείο UNESCO που καταστράφηκε ολοσχερώς στον εμφύλιο πόλεμο και ξαναχτίστηκε. Οι ξένοι ηγέτες κλήθηκαν για την 14η επέτειο ανοικοδόμησης της γέφυρας στο Μόσταρ και όχι στο Σεράγεβο. Θα ακολουθούσε η βράβευση του Τσίπρα και του Ζάεφ από το Κέντρο για την Ειρήνη και την Πολυ-εθνοτική Συνεργασία. Στο Μόσταρ.
Καμία σχέση με το βραβείο Ειρήνης “Νίκος Νικηφορίδης”, το οποίο παρέλαβε ο Τσίπρας στην Τεχνόπολη στο Γκάζι (άλλωστε τι σχέση είχε ο Νικηφορίδης με το Σεράγεβο, θα μας τρελάνετε;), μόλις πέρσι, το 2024!
Μετά από αυτή την ιστορική ανακρίβεια, που αφορά κάτι που συνέβη μόλις πέρσι, μου πέρασε η όρεξη να δω τα παρακάτω.
Και να με συγχωρείτε, αλλά αυτό δεν είναι ευθύνη του επιμελητή του βιβλίου. Και δεν το λέω από συναδελφική αλληλεγγύη (έχω δουλέψει στον χώρο, ως γνωστόν). Το λέω γιατί ισχύει. Τέτοια λάθη είναι απόλυτη ευθύνη του Νίκου Μαραντζίδη, ο οποίος έδωσε και συνεντεύξεις για να μας πει ότι είναι υπεύθυνος του αρχείου του Τσίπρα και ότι βοήθησε τον Τσίπρα με αυτά τα τσεκαρίσματα, πρόσωπα, ιστορικά γεγονότα, με τακτοποίηση των αρχείων κ.λπ.
Ποτέ δεν τον είχα σε εκτίμηση τον Μαραντζίδη ως επιστήμονα. Αλλά τούτο εδώ είναι άνω ποταμών. Δεν ήθελε και καμιά βουτιά στα αρχεία, ρε παιδιά, ας έκανε ένα απλό γκουγκλάρισμα, ας άνοιγε την πρώτη σελίδα του Ιδρύματος Τσίπρα να ελέγξει. Εκείνο το κείμενο το έφτιαξε κάποιος με πιο πολύ μυαλό, καθώς φαίνεται.
Εσείς εκεί στο Gutenberg τώρα που θα κάνετε 2η έκδοση, κάντε έναν κόπο να διορθώσετε τα λάθη (να, κι αυτό είναι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει, νομίζω, σε βιβλίο με απομνημονεύματα πολιτικού). Κι επειδή ως ιστορική πηγή το βιβλίο τελικά δεν κάνει (να ‘ναι καλά ο Τσίπρας, μου το έλυσε και αυτό το θέμα, ο ιστορικός καλύτερα να ανατρέξει στις τότε συνεντεύξεις του Τσίπρα και όχι στο βιβλίο του), κάντε κι έναν επιπλέον κόπο να βάλετε ένα ευρετήριο ονομάτων και τοποθεσιών. Και τα (προφανή) λάθη θα βρείτε πιο εύκολα και θα βοηθήσετε τον αναγνώστη να μην ψάχνει 760 σελίδες για να βρει τις κακίες που λέει ο Τσίπρας για τον κάθε υπουργό ή συνεργάτη του.
***
υγ. Υστερόγραφο: Κείμενο το οποίο περιλαμβάνεται στο τέλος άρθρου, γιατί ο συγγραφέας του ξέχασε να το συμπεριλάβει στο κυρίως θέμα ή γιατί αναφέρεται σε κάτι που δεν ήταν το κύριο και δεν ήθελε να το συμπεριλάβει σε αυτό ή γιατί ήθελε να το ξεχωρίσει ώστε να είναι περισσότερο εμφανές.
Στην προκειμένη περίπτωση, κείμενο που δεν χρειάζεται να ακολουθήσει κάποιο άρθρο, μιας και είναι αυτόνομο.
