16.7 C
Athens
Σάββατο 18 Μαΐου 2024

Ο Χρήστος Ευθυμίου μάς κέρδισε από τις εκπομπές του στο ραδιόφωνο

***

Την εποχή που δεν υπήρχε η τηλεόραση και ο «σινεμάς» και το θέατρο δεν ήταν μέρος της καθημερινής μας διασκέδασης, μόνο το ραδιόφωνο ήταν εκείνο που μάς κρατούσε συντροφιά.
Η Σαπφώ Νοταρά, ο Δημήτρης Χορν, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος, η Αφροδίτη Γρηγοριάδου, o Βύρων Πάλλης, ο Στέφανος Ληναίος, η Έλλη Φωτίου, η Μιράντα Μυράτ, η Μαριάννα Κουράκου και η μαγική Αντιγόνη Βαλάκου στη «Ραδιοφωνική Βιβλιοθήκη» κρατούσαν τα σκήπτρα στα ερτζιανά.
Όμως εκείνος που μάς είχε κερδίσει με άνεση ήταν ο αμίμητος Χρήστος Ευθυμίου με το καθημερινό απογευματινό του πεντάλεπτο, όπου σχολίαζε με «παρλάτες» την επικαιρότητα καταλήγοντας πάντα με τη διάσημη ατάκα του «Αχ, τι τραβάω».

***

Ο Χρήστος Ευθυμίου γεννήθηκε στο Κωσταλέξι Φθιώτιδας στις 3 Αυγούστου 1900 και ήταν γιος θεατρίνου. Τέλειωσε το γυμνάσιο στη Λαμία και η στρατιωτική του θητεία συνέπεσε με τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Η μονάδα του Ευθυμίου ήταν από τις πρώτες που αποβιβάστηκε στη Σμύρνη τον Μάιο του 1919. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πληροφορίες από εκείνη την περίοδο. Αργότερα, πάντως, του απονεμήθηκε μετάλλιο ανδρείας.
Σπούδασε νομικά, αλλά τον κέρδισε η υποκριτική. Γράφτηκε χωρίς εξετάσεις στη νεοϊδρυθείσα Επαγγελματική Σχολή Θεάτρου το 1925, ως εξαιρετικό ταλέντο, πείθοντας τους αρμόδιους της σχολής μόνο με την εμφάνισή του, τις γκριμάτσες και τον τρόπο που τόνιζε τις λέξεις.
Μετά από τετραετείς θεατρικές σπουδές, με δασκάλους τον Φώτο Πολίτη, τον Σπύρο Μελά και τον Αιμίλιο Βεάκη, αποφοίτησε με άριστα το 1929 και αμέσως προσελήφθη στον θίασο της Κυβέλης.
Το 1931 εντάχθηκε στο δυναμικό του Βασιλικού Θεάτρου (νυν Εθνικό Θέατρο), στο οποίο παρέμεινε έως το 1955 και αναδείχθηκε ως ένας εκ των πρωταγωνιστών του. Ηθοποιός με κωμική κατασκευή, κατόρθωνε να επιβάλλεται με την τέχνη του και τις εξαίσιες διακυμάνσεις του κωμικού τόνου. Διέπρεψε σε έργα του Μολιέρου και το 1952 παρασημοφορήθηκε από τη Γαλλική Κυβέρνηση για την εξαίρετη ερμηνεία του των έργων του σπουδαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα.

Έπαιξε με άνεση Σαίξπηρ, Γκολντόνι, Αριστοφάνη, αλλά και Μελά, Σακελλάριο ακόμη και επιθεώρηση. Μετά τον θάνατο του Βασίλη Λογοθετίδη, το 1960, τέθηκε επικεφαλής του θιάσου του εκλιπόντος δημοφιλούς κωμικού. Δύο χρόνια αργότερα παρασημοφορήθηκε από τον Βασιλιά Παύλο για την προσφορά του στο ελληνικό θέατρο.

Αξιόλογη ήταν η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο. Τυποποιήθηκε σε ρόλους αφελούς και μπούφου, πράγμα που τον έκανε δημοφιλή στο λαϊκό κοινό. Οι ρόλοι ως «Πασχάλης Ζούμπουλος» το 1957 και ως «Θωμάς Κατσαρός» το 1959, έμειναν αξέχαστοι.

Ο Χρήστος Ευθυμίου έφυγε από τη ζωή στις 4 Μαΐου 1971.

Πηγή: www.sansimera.gr

Στο αγαπημένο του ραδιόφωνο με τον Ορέστη Μακρή και τον Μίμη Φωτόπουλο.

-Στο ραδιόφωνο τον ακούσαμε στις θεατρικές παραστάσεις:

Η νύχτα είναι του Λεωνίδα, Δεσποινίς ετών 39, Του Κουτρούλη ο γάμος, Το δέντρο του σταθμού μας, Βαβυλωνία.

-Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες:

Δεσποινίς δικηγόρος [1933], Σας ζητούν στο τηλέφωνο [1934], Το δρομάκι του Παραδείσου [1944], Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας [1955], Η άγνωστος [1956], Ο γυναικάς [1957], Ένας βλάκας και μισός [1959], Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα [1960].

-Στο Εθνικό Θέατρο από το 1932 μέχρι και το 1955 έπαιξε σε 68 έργα:

Ιούλιος Καίσαρ (1932),Βαβυλωνία (1932), Ενώ το πλοίο ταξιδεύει (1932), Ο θάνατος του Δαντόν (1933), Το ζιζάνιο – Το φανάρι (1933), Η θυσία του Αβραάμ – Θείος Όνειρος (1933), Ο αρχοντοχωριάτης (1933), Καθήκον (1933), Λοκαντιέρα (1934), Λόρδος Βύρων (1934), Πέρσαι – Κύκλωψ (1934), Ιούδας (1934), Ιβάν ο τρομερός (1935), Ο βασιλικός (1935), Οι γάμοι του Φιγκαρό (1935), Πέερ Γκυντ (1935), Δωδέκατη νύχτα (1935), Δον Κιχώτης (1936), Ο επιθεωρητής (1936), Η θυσία του Αβραάμ – Κύκλωψ (1936), Ο κατά φαντασίαν ασθενής (1937), Η πριγκήπισσα Τουραντώ (1937), Υπηρέτης δύο κυρίων (1937), Άμλετ (1937), Οι πανουργίες του Σκαπέν-Οι ψευτοσπουδαίες (1938), Σχολείο κακογλωσσιάς (1939), Τα δημιουργηθέντα συμφέροντα (1939), Άμλετ (1940), Παπαφλέσσας (1940), Άμλετ (1940), Δωδέκατη νύχτα (1940), Ο έμπορος της Βενετιάς (1940), Οι γάμοι του Φιγκαρό (1941), Ο φιλάργυρος (1941), Η βεντάλια (1941), Φάουστ (1942).


Ο Χρήστος Ευθυμίου, το 1952, στον ρόλο του Μπούφου στο έργο «Το χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σαίξπηρ. Σε σκηνοθεσία, Αλέξη Σολομού. Μετάφραση: Βασίλης Ρώτας. Σκηνικά – κοστούμια: Σπύρος Βασιλείου. Μουσική: Γιώργος Καζάσογλου. Έπαιζαν επίσης: Γεώργιος Γληνός, Ανδρέας Φιλιππίδης, Μιράντα Μυράτ, Γρηγόρης Βαφιάς, Βάσω Μεταξά, Χριστόφορος Νέζερ, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Αντιγόνη Βαλάκου, Μιχάλης Μπούχλης, Δημήτρης Χατζημάρκος και πάρα πολλοί άλλοι…

Μίνα φον Μπάρνχελμ (1944), Ο ταρτούφος (1944), Το μεγάλο παιχνίδι (1944), Αρραβωνιάσματα (1944), Λευτεριά (1944), Φλωρεντινή τραγωδία-Ο κύριος ντε Πουρσονιάκ (1945), Ο έμπορος της Βενετιάς (1945), Ο επιθεωρητής (1945), Η Αρλεζιάνα (1945), Μπλοκ C (1945), Η γη είναι σφαίρα (1946), Ο ηλίθιος (1946), Βαβυλωνία (1947), Άνθρωπος και υπεράνθρωπος (1947), Παπαφλέσσας (1947), Το τραγούδι της κούνιας – Ζητείται υπηρέτης (1948), Ο αστυνόμος είναι καλό παιδί – Ζητείται υπηρέτης (1948), Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι (1948), Μπουμπουρός – Ο διευθυντής είναι καλό παιδί (1949), Παπαφλέσσας (1949), Ανυπόμονη καρδιά (1950), Όπως σας αρέσει (1950), Ο χορός των λωποδυτών (1951), Νεφέλαι (1951), Σταυροδρόμι (1952), Ο αρχοντοχωριάτης (1952), Το χειμωνιάτικο παραμύθι (1952), Ο βασιλιάς και ο σκύλος (1953), Ο κατά φαντασίαν ασθενής (1953), Ο άνθρωπος του διαβόλου (1954), Η σπασμένη στάμνα – Αγκάλιασέ με (1954), Εύθυμες κυράδες του Ουίνζορ (1955).

 

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -