Χριστόφορος Καζαντζίδης: Από τα μπουλούκια μέχρι τις σκηνές των Κρατικών Θεάτρων

Σε κάποια περιοδεία που έκανε ο «Θίασος Καζαντζίδη» γεννήθηκε ο Χριστόφορος. Ήταν ημέρα Τρίτη, γιορτή του Αγίου Ιωάννου του 1936. Εκείνη τη μέρα ο Νίκος Καζαντζίδης γλέντησε με όλο τον θίασο για τον ερχομό του διαδόχου του.

Η Μαρίκα Καζαντζίδη έλαμπε από χαρά έχοντας στην αγκαλιά της το πρωτοπαίδι της.

Ο μικρός Χριστόφορος είχε για παιχνίδια τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι γονείς του και όλος ο θίασος στα έργα που ανέβαζαν από το ένα χωριό στο άλλο.
Στο θεατρικό σανίδι μπουσούλησε. Στο θεατρικό σανίδι έκανε τα πρώτα του βήματα. Δίπλα στους γονείς του έκανε την πρώτη του εμφάνιση μπροστά σε κοινό και έφτασε στη συνέχεια μέχρι τη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, την Επίδαυρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

 

 

Ο «Θίασος Νίκου και Μαρίκας Καζαντζίδη» μπροστά από το σκηνικό. Ο Χριστόφορος [δεξιά] στους ώμους του πατέρα του και δίπλα στη μητέρα του Μαρίκα, με το λευκό φόρεμα και το καπέλο στα πόδια. [Από το Θεατρικό Ημερολόγιο του ΤΑΣΕΗ 2019]

 

Ο Θίασος του Νίκου και της Μαρίκας Καζαντζίδη ήταν ένα από τα πιο γνωστά θεατρικά μπουλούκια που περιόδευαν σε όλη την Ελλάδα. Σε αυτό το μπουλούκι έκανε τα πρώτα της βήματα και η Νίνα, η αδελφή του Χριστόφορου. Το πανέμορφο κορίτσι τα παράτησε όμως γρήγορα. Παντρεύτηκε, έφυγε για την Ιταλία και πολύ γρήγορα έφυγε και από τη ζωή.
Ο Χριστόφορος όταν ήταν 12 ετών παρακολούθησε την παρθενική εμφάνιση που έκανε ο μόλις 17χρονος Γιώργος Μοσχίδης στο έργο του Ντ’ Ενερί «Αι δύο ορφαναί» με τον «Θίασο Καζαντζίδη». Εκείνη την ημέρα, στα Γιαννιτσά, ο Χριστόφορος αποφάσισε να γίνει ηθοποιός.

 

***

 

[Πατήστε «κλικ» επάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε μεγαλύτερες].

 

 

 

Από τότε έζησε μια ολόκληρη ζωή στο θέατρο και για το θέατρο. Υπήρξε σεμνός και αθόρυβος εργάτης του.
Μάλιστα η τύχη το έφερε να παντρευτεί ένα κορίτσι που μεγάλωσε, όπως ο ίδιος, στα πρόχειρα καμαρίνια των μπουλουκιών. Ήταν η Σοφία Ολυμπίου (1935-2017). Το πραγματικό της όνομα, ήταν Σοφία – Γλυκερία Χαλκιοπούλου και πατέρας της ήταν ο ηθοποιός των μπουλουκιών Γιάννης Χαλκιόπουλος. Πρώτος σύζυγος της Σοφίας ήταν ο ηθοποιός Γιώργος Ολύμπιος (1910 -1970). Μετά τον χωρισμό τους η Σοφία παντρεύτηκε τον Χριστόφορο Καζαντζίδη.

 

***

 

Το βράδυ της Κυριακής 1 Νοεμβρίου 2020 ο καρκίνος νίκησε τον Χριστόφορο που ήταν 84 ετών.
Όπως μας ενημέρωσε ο Σπύρος Μπιμπίλας, Πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, ο Χριστόφορος Καζαντζίδης υπήρξε ενεργό και δραστήριο μέλος του Ταμείου Αλληλοβοηθείας του ΣΕΗ.
Έπειτα από επιθυμία του ιδίου δεν θα γίνει καμιάς μορφής κηδεία…

 

***

 

Ο Χριστόφορος Καζαντζίδης συμμετείχε στις ταινίες: «Η αδελφή μου θέλει ξύλο» (1966) και «Ο ήλιος του θανάτου» (1978)

 

***

 

[Πατήστε «κλικ» επάνω στις φωτογραφίες για να τις δείτε μεγαλύτερες].

 

 

 

 

Στο Εθνικό Θέατρο ο Χριστόφορος Καζαντζίδης εργάστηκε από το 1963 μέχρι και το 1980.

Συμμετείχε στις εξής παραστάσεις: Σφήκες (1963), Άλκηστις (1963), Αντώνιος και Κλεοπάτρα (1963), Το ατλαζένιο γοβάκι (1964), Χριστός πάσχων (1964), Ειρήνη (1964), Άλκηστις (1964), Ο βασιλικός (1964), Λορεντζάτσιο (1965), Ορέστεια: Αγαμέμνων (1965), Οιδίπους τύραννος (1965), Άλκηστις (1965), Η τρελλή του Σαγιό (1966), Το ιερό σφάγιο (1966), Εκάβη (1966), Οιδίπους τύραννος (1966), Οιδίπους επί Κολωνώ (1966), Αγαμέμνων (1966), Το ηφαίστειο (1966), Μάκβεθ (1967), Φιλοκτήτης (1967), Ορέστεια: Αγαμέμνων (1967), Ταρτούφος (1967), Ένας ιδανικός σύζυγος (1968), Άλκηστις (1968), Ρήσος (1968), Ιππής (1968), Μπέκετ (1968), Αντιγόνη (1969), Ιππής (1969), Ρούπελ (1969), Ο πειρασμός (1970), Ηρακλείδαι (1970), Το Ζαμπελάκι (1970), Ρούπελ (1970), Ο δήμαρχος της συνοικίας Σανιτά (1970), Ιερός λόχος (1971), Πέρσαι (1971), Οι Μαυρόλυκοι (1971), Ορέστεια: Αγαμέμνων (1972), Ορέστεια: Χοηφόροι – Ευμενίδες (1972), Ορέστεια: Αγαμέμνων (1972), Ορέστεια: Χοηφόροι – Ευμενίδες (1972), Δον Κιχώτης (1972), Τέλος καλό όλα καλά (1973), Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο (1973), Οιδίπους τύραννος (1973), Οθέλλος (1973), Καμίνο Ρεάλ (1974), Αντιγόνη (1974), Ο θάνατος του Δαντών (1974), Ο βασιλιάς Ουμπού (1975), Οιδίπους επί Κολωνώ (1975), Αμερική (1975), Στη φωλιά του κούκου (1976), Νυχτερινή παράσταση (1976), Ιππής (1976), Η γειτονιά του Τσέχωφ (1976), Φιλοκτήτης (1977), Η μεγάλη ώρα – 28 Οκτωβρίου 1940 (1977), Καλιγούλας (1977), Το ματς – Το παιχνίδι και μια τύψη (1978), Αυτοκράτωρ Μιχαήλ (1978), Όρνιθες (1979), Δεν είμ’ εγώ (1979), Παπαφλέσσας (1980), Ο Μπαρμπα-Λινάρδος (1980), Αχαρνείς (1980) και Λυσιστράτη (1980).

 

***

 

«Ο Μπαρμπα-Λινάρδος» (1980). Εθνικό Θέατρο. Θάνος Καληώρας (Θανάσης), Χριστόφορος Καζαντζίδης (Χρήστος), Γιάννης Αργύρης (Μπαρμπα-Λινάρδος), Τζέση Παπουτσή (Β΄ Εργάτρια), Γιώργος Παρτσαλάκης (Αντώνης), Μιράντα Ζαφειροπούλου (Μαρούλα).

 

 

Οι συνεργασίες του με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, από το 1989 έως και το 1996, ήταν οι εξής:

Τριαντάφυλλο στο στήθος / Ουίλιαμς Τενεσί (Συγγραφέας) / Μπάκας Κώστας (Σκηνοθεσία) – 1989.
Δόνα Ροζίτα / Λόρκα Φεντερίκο Γκαρθία (Συγγραφέας) / Καλφόπουλος Τάκης (Σκηνοθεσία) – 1991.
Δελησταύρου και υιός / Σακελλάριος Αλέκος, Γιαννακόπουλος Χρήστος (Συγγραφέας) / Σακελλάριος Αλέκος (Σκηνοθεσία) – 1991
Θεοφανώ / Τερζάκης Άγγελος (Συγγραφέας) / Ιορδανίδης Γιάννης (Σκηνοθεσία) – 1991
Ψύλλοι στ’ αυτιά / Φεντώ Ζωρζ (Συγγραφέας) / Γαβριηλίδης Εύης (Σκηνοθεσία) – 1992.
Ο υποψήφιος βουλευτής / Καρύδης Σοφοκλής (Συγγραφέας) / Καλφόπουλος Τάκης (Σκηνοθεσία) – 1993.
Ο Ορφέας στον Άδη / Ουίλιαμς Τενεσί (Συγγραφέας) / Βουτσινάς Ανδρέας (Σκηνοθεσία) – 1995.
Το κοινό ταμείο / Λαμπίς Ευγένιος (Συγγραφέας) / Παπαβασιλείου Βασίλης (Σκηνοθεσία) – 1996.