Του Παναγιώτη Μήλα
Έζησα στο «Έθνος» του Αλέκου Φιλιππόπουλου από τον Αύγουστο του 1981 – στην προεργασία για την έκδοσή του – μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1990. Εδώ στο Catisart αναρτώ κάποια θέματα (1981-1990), κυρίως από τις πολιτιστικές σελίδες.
Μετά την αποχώρηση του δημιουργού της εφημερίδας (Δεκέμβριος 1989), στο τιμόνι της κάθισαν κάποιοι μαθητευόμενοι «μάγοι» οι οποίοι στο τέλος σε αγαστή συνεργασία με τους πολιτικούς πάτρονές τους, κατάφεραν πρώτα να την απαξιώσουν και στη συνέχεια να ρίξουν την ιστορική εφημερίδα στα βράχια…
Το καθημερινό «Έθνος», σταμάτησε να κυκλοφορεί στις 30 Ιουλίου 2019 και το κυριακάτικο στις 9 Αυγούστου 2020. Σήμερα στο διαδίκτυο υπάρχει η ιστοσελίδα Ethnos.gr.
Η «Ημερησία», η οικονομική εφημερίδα του συγκροτήματος, είχε την τύχη των αδελφών της. Σταμάτησε να κυκλοφορεί στις 12 Νοεμβρίου 2017 και μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020 ήταν ένθετη στο «Έθνος της Κυριακής». Σήμερα υπάρχει μόνο στο διαδίκτυο ως Imerisia.gr
*
Τα αποκόμματα που ακολουθούν είναι σε υψηλή ανάλυση, οπότε εύκολα μπορείτε να τα διαβάσετε με ένα «κλικ».
***
27 Δεκεμβρίου: Η Ντίνα Εξάρχου γράφει για τους επαγγελματίες που λείπουν από το γιορτινό τραπέζι – Ένα αποκλειστικό ρεπορτάζ από την Νινέτα Κοντράρου για τα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών – Μηνύματα μέσω της εφημερίδας τότε που δεν είχαμε κινητά… – Οι νέες ταινίες της εβδομάδας και η στήλη με το Σκάκι του Τριαντάφυλλου Σιαπέρα – Ο ποιητής Θ. Δ. Φραγκόπουλος, από τις αγαπημένες πένες της εφημερίδας – Η Εθνική Πινακοθήκη, το όνειρο του Καποδίστρια – Ο Κώστας Τσαούσης παρουσιάζει στη σελίδα του το βιβλίο του Αλέκου Φιλιππόπουλου «Στη Γραμμή Πυρός». Θυμίζω εδώ ότι ο Φιλιππόπουλος ήταν ο νονός και ο δημιουργός της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία». Όσοι τον έδιωξαν και τον διαδέχθηκαν κληρονόμησαν τη συνταγή του και …δεν την άλλαξαν ούτε χιλιοστό. Την κράτησαν έτσι όπως τη σχεδίασε εκείνος…
***
«Οι πίσω μου σελίδες»
1969
Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος
Ξεφύγαν απ’ τα χέρια μου οι πίσω μου σελίδες
κι ας μου κοστίσαν ακριβά σε κόπους και θυσίες.
Χέι, με περιφρονούνε τώρα και τραβάνε,
σαν τρελές μέσα στη μπόρα.
Χέι, να, να, να…
Πηγαίνω βόλτα στο σταθμό κι αλλάζω θεωρίες
καιρός να διώξω απ’ το μυαλό τις πίσω μου σελίδες.
Χέι, ας ταξιδέψουν μοναχές μες στις ξένες,
μες στις ξένες τις καρδιές.
Χέι, τα παιδιά του δρόμου δες πώς αφήνουνε,
των γονιών τους τις φωλιές.
Ευαίσθητη αθλήτρια, δεν ξέρει τι χρωστάει
στον πάνσοφό της εραστή που απόψε παρατάει.
Χέι, εκατομμύρια μηχανές τυραννάνε,
τις φτωχές μας τις ζωές.
Χέι, οι σελίδες μου οι παλιές τρελαθήκανε,
τρελαθήκανε κι αυτές.
