Cat Is Art

«Αντίλαλοι στο Βυθό» της Μαρίας Γεωργαντά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Είναι σύνηθες όπου συμβαίνει πόλεμος, κάπου αλλού μια ηρεμία να βασιλεύει. Όπου επικρατεί τρομοκρατία, κάπου αλλού οι ψευδαισθήσεις να χορεύουν. Έτσι και απόψε. Κάπου είναι ένα φεγγάρι σε μια παραλία, αλλού στο ξέφωτό του δύο ψυχές παλεύουν στον απόηχο ενός εορτασμού… Ίσως, δεν ξέρω… Ή απλώς βρέχονται στις άκρες των νεαρών κυμάτων… Όμως, οι ψίθυροι στο βυθό έχουν αντίλαλο…

Εκείνη: Evviva στις ώρες κοινής ησυχίας!

Εκείνος: κοινής απουσίας…

Εκείνη: Τι είπες;

Εκείνος: Evviva!

Εκείνη: Λείπεις καιρό.

Εκείνος: Εδώ είμαι.

Εκείνη: Σε μένα το λες;

Εκείνος: Η μνήμη. Δεν σε ξεχνάω. Λεπτό.

Εκείνη: Δεν φτάνει.

Εκείνος: Η ώρα;

Εκείνη: Αργά. Νύχτωσε βαθιά.

Εκείνος: Ποτέ δεν φτάνει. Και τώρα από μακριά φαίνεται ατελείωτος. Χρόνος.

Εκείνη: Ποιος;

Εκείνος: Τικ – Τακ, Τικ – Τακ, Τικ – Τακ.

Εκείνη: Το ίδιο είναι.

Εκείνος: Εμείς;

Εκείνη: Εμείς όχι.

Εκείνος: Χαθήκαμε;

Εκείνη: Δεν ξέρω. Πού είσαι;

Εκείνος: Παράδεισος. Δεν ήξερα πως ήταν πριν. Πριν από σένα έκανα περιγραφές. Ακόμα κάνω. Αλλιώς. Τώρα αυτή την αίσθηση…

Εκείνη: Ποια αίσθηση;

Εκείνος: Διαφορετικό και απρόσμενο. Ο Παράδεισος. Τώρα αυτή την αίσθηση δεν μπορώ να τη χάσω. Σαν καραμέλα βουτύρου, που μελώνει αυτόματα το σάλιο μου. Κι ας έχει απομείνει ένα ξεχασμένο περιτύλιγμα στην τσέπη του σακακιού μου να φέρνει τη γεύση στα χείλη.

Εκείνη: Ψυχή, κορμί, ξεχασμένο περιτύλιγμα…

Εκείνος: Τι λες;

Εκείνη: Η πέτρα. Δεν έκανε παφλασμούς. Μια πιο μεγάλη θέλω.

Εκείνος: Η δική μου “έκτη αίσθηση”. Εσύ!

Εκείνη: 1, 2, 3. Γαμώτο, δεν έφτασε τους 4. Το 4 αγαπώ.

Εκείνος: Γεμίζεις την καρδιά μου γλύκα.

Εκείνη: 1, 2, 3, μισό. Γαμώτο, πάλι.

Εκείνος: Στάζεις στην ψυχή μου μέλι.

Εκείνη: 1, 2, 3, 4… Επιτέλους!

Εκείνος: Δεν με ακούς. Γιατί;

Εκείνη: Με άφησες μόνη στη σιωπή. Συνήθισα.

Εκείνος: 1, 2, 3, 4… 4 παφλασμοί με τη μία, το είδες; Είμαστε μαζί!

Εκείνη: “Δεν αφήνουμε πίσω έναν μεγάλο έρωτα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες”.

Εκείνος: Κάτι μου θυμίζει.

Εκείνη: “Αυτή είναι η νίκη της ανθρωπότητας για μένα”.

Εκείνος: Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι;

Εκείνη: Δικό σου.

Εκείνος: Ωραία τα λέω.

Εκείνη: Ηττημένος.

Εκείνος: Αλλιώς με έβλεπες.

Εκείνη: Δεν έχει άλλα πετραδάκια; Θέλω τα μεγάλα, τα “επιβλητικά”.

Εκείνος: Ξεχωριστός. Κάθε μέρα ήθελες να με πείθεις για αυτό.

Εκείνη: Είσαι.

Εκείνος: Είσαι η μόνη.

Εκείνη: Χαμένος. Χαμένος πια.

Εκείνος: Πάντα. Μόνο μαζί σου δεν…

Εκείνη: δεν έχει σημασία.

Εκείνος: Με σκέφτεσαι;

Εκείνη: Προσπαθώ να μη σε αδικώ.

Εκείνος: Σε σκέφτομαι.

Εκείνη: Είναι αργά.

Εκείνος: Νύχτωσε βαθιά.

Εκείνη: Έχει περάσει η ώρα.

Εκείνος: Ακόμα στάζεις στην ψυχή μου μέλι.

Εκείνη: Έχει σκοτάδι, δεν βλέπω τους παφλασμούς.

Εκείνος: Με ταξιδεύεις.

Εκείνη: Έχει σκοτάδι.

Εκείνος: Από πότε το φοβάσαι;

Εκείνη: Από τότε που μου θυμίζει εσένα. Δεν το φοβάμαι. Το αποφεύγω.

Εκείνος: Με αποφεύγεις;

Εκείνη: Γύρισα.

Εκείνος: Για μένα δεν έφυγες ποτέ.

Εκείνη: Σωστά. Έφυγες εσύ.

Εκείνος: Κανείς. Κουβαλάμε ο ένας τον άλλον σε μια μυστική μοναδικότητα.

Εκείνη: Παραμύθια!

Εκείνος: Πότε υπήρχε ρεαλισμός μεταξύ μας;

Εκείνη: Οι φίλοι μου δεν σε αγαπούν.

Εκείνος: Μη τους μιλάς για μένα.

Εκείνη: Σε βλέπουν πάνω μου.

Εκείνος: Και;

Εκείνη: Σε ανέχονται.

Εκείνος: Έλα, στο κρεβάτι μας. Να ξεκινήσουν όλα από εκεί. Ξανά.

Εκείνη: Σεξ.

Εκείνος: Ένωση.

Εκείνη: Σεξ.

Εκείνος: Έκσταση.

Εκείνη: Σεξ.

Εκείνος: Έρωτας.

Εκείνη: Η θάλασσα. Η θάλασσα δεν ακούγεται απόψε.

Εκείνος: Ακούς εμένα.

Εκείνη: Παράξενο. Η θάλασσα.

Εκείνος: “Κράτα το χέρι μου και πάμε, αστέρι μου”.

Εκείνη: Όταν φύγεις, μην κοιτάξεις πίσω. Το βλέμμα αυτό σημαίνει υπόσχεση.

Εκείνος: Ακούς τη μελωδία;

Εκείνη: Μην κοιτάξεις πίσω.

Εκείνος: Αγκαλιά.

Εκείνη: Βαλς είναι;

Εκείνος: “Το βαλς των Χαμένων”.

Εκείνη: Ακούω βήματα.

Εκείνος: Χορεύουμε;

Εκείνη: Φεύγεις πάλι;

Εκείνος: Χορεύουμε;

Εκείνη: Κουράστηκα να ζω στη φαντασία σου. Να είμαι Μούσα. Να σε κρατάω μόνη μου.

Εκείνος: Έλα, θα βρέχει τα βήματά μας η θάλασσα.

Εκείνη: Κι αν μας προδώσει και γλιστρήσουμε;

Εκείνος: Θα πέσουμε. Το 2 που φαίνεται σαν 1, μάντεψε. Αγκαλιά!

Εκείνη: Ρομαντικό.

Εκείνος: Σε έναν κόσμο, που γκρεμίζεται διαρκώς, μόνο έτσι τον φτιάχνουμε ξανά…

Εκείνη: Παράξενο. Η θάλασσα. Η θάλασσα ακούγεται απόψε.

Εκεινος: 1, 2, 3, 4… Από την αρχή…

  • Εικόνα: Jack Vettriano
Εκτύπωση
Ειρήνη Αϊβαλιώτου«Αντίλαλοι στο Βυθό» της Μαρίας Γεωργαντά

Related Posts