Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σίδνεϊ από γονείς Έλληνες. Ως παιδί έζησε μερικές καλοκαιρινές διακοπές στην Κέρκυρα, γεμάτες από την ανεμελιά της φιλικής θάλασσας και τη μελαγχολία της αναπόφευκτης αναχώρησης.
Όταν μεγάλωσε, αποφάσισε να βάλει στις αποσκευές του όνειρα, αγάπη για την τέχνη, όραμα, πάθος και να επιστρέψει στη γενέθλια γη των προγόνων του. Σας μιλώ για έναν τραγουδιστή. Ιδιαίτερο, ιδιόρρυθμο, χαρισματικό. Καταρχάς ο Άλεξ Καββαδίας ως άνθρωπος λειτουργεί σαν μαγνήτης. Απεριόριστα συμπαθής, ήρεμος, με καλούς τρόπους, χαμογελαστός, ομιλητικός, σπάει τον πάγο με την πρώτη γνωριμία. Ελληνολάτρης χωρίς να είναι ελληνομανής, αξιοπρεπής χωρίς να είναι υπερόπτης, σκεπτόμενος χωρίς να είναι σοβαροφανής αλλά κυρίως ένας σύγχρονος ιππότης. Προσελκύει, επικοινωνεί, συζητά καλοπροαίρετα, έχει το χάρισμα να γίνεται αγαπητός.
Στη σκηνή καταθέτει απίστευτη ενέργεια, είναι σουρεαλιστικός, άμεσος, αυτοσχεδιαστικός, τολμηρός ερμηνευτικά. Τα μουσικά μονοπάτια του Άλεξ Καββαδία τον οδηγούν στην ηλεκτρονική μουσική, δίχως όμως να διστάζει να ακολουθήσει και την ελληνική παράδοση αν αυτό πραγματοποιηθεί με απαίτηση κι αισθητική. Βιρτουόζος της ποπ – ροκ μουσικής, άψογος εκφραστής της αντισυμβατικότητας, με εκκεντρική φαντασία και έντονη την αίσθηση της καλλιτεχνικής περιπέτειας.
Ο Άλεξ δεν αξίζει την αμέριστη προσοχή μας μόνον για τη μελωδική του στοχαστικότητα και τη σκηνική του αντίληψη, δύο αρετές που μπορούν άνετα να του εξασφαλίσουν μια εξέχουσα θέση στο μουσικό μας στερέωμα, αλλά και για τον συνειδησιακό του πλούτο. Και απλώς γιατί, σε μέρες που πολλοί μας γυρίζουν την πλάτη, ένας άνθρωπος με ιδέες και ικανότητα επιμένει να ζει στον τόπο μας.
Διαβάστε τη συνέντευξη.
* Γεννήθηκα στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, από Έλληνες γονείς και κατάγομαι από την όμορφη Κέρκυρα! Δεν θα ξεχάσω κάποια καλοκαίρια όταν ερχόμασταν για διακοπές με τους γονείς μου στο νησί, το καλωσόρισμα φίλων και συγγενών, τα αμέτρητα παιχνίδια με τα ξαδέρφια μου στη θάλασσα και το μελαγχολικό αντίο της επιστροφής.
Ποιες ήταν οι πρώτες σου μουσικές και καλλιτεχνικές επιρροές;
* Στην εφηβεία, με είχε συνεπάρει με τις μουσικές – χορευτικές του ικανότητες ο Michael Jackson, στη συνέχεια όμως τα ακούσματά μου έτειναν σε πιο pop – rock επιρροές, όπως David Bowie, Queen και Silverchair!
Ξεκίνησες τη σταδιοδρομία σου ως μοντέλο. Κατόπιν άλλαξες πολλά επαγγέλματα. Τι σε έκανε να μείνεις στο τραγούδι;
* Το ενδιαφέρον για την ιδέα – δημιουργία ενός κομματιού μέχρι και την εκτέλεσή του, με έκανε να νιώθω πως θέλω να μπω σε όλο αυτό με πολλή περιέργεια και να το βιώσω με πολύ ζήλο μέχρι την ολοκλήρωσή του πάνω στη σκηνή! Ελπίζω να το διατύπωσα όπως ακριβώς το ζω!..
Ποια ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία για την προσαρμογή σου στην Ελλάδα;
* Θεωρώ πως δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα στην προσαρμογή, ο μόνος βαθμός δυσκολίας ήταν και είναι η γλώσσα μας, ακόμα και τώρα μαθαίνω – ρωτάω για κάποιες λέξεις και έννοιες που δεν γνωρίζω. Νομίζω πως δεν θα σταματήσει ποτέ αυτό!
Αυτό το διάστημα τι σχεδιάζεις επαγγελματικά;
* Όπως έχω πει και σε άλλες πρόσφατες συνεντεύξεις, ετοιμάζω κάτι για το άμεσο μέλλον αλλά προτιμώ να σας το αφήσω για έκπληξη! Προς το παρόν δουλεύω σχολαστικά με τους συνεργάτες μου για την ολοκλήρωσή του.
Ποια θεωρείς την πιο σημαντική στιγμή σου καλλιτεχνικά;
* Φυσικά τη συνεργασία μου με τον Ψαραντώνη, ήταν μια συνεργασία – σταθμός για την καριέρα μου!
Είσαι απαιτητικός από τον εαυτό σου;
* Είμαι τελειομανής και απαιτητικός από τον εαυτό μου. Μου αρέσει να εξελίσσομαι διαρκώς και έχω μια έμφυτη τάση να εντοπίζω λάθη και να προσπαθώ να τα βελτιώνω στη δουλειά μου προτείνοντας καινούργια πράγματα. Επίσης προσπαθώ συχνά να κάνω ενδοσκόπηση και να εξετάζω τον εαυτό μου σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο γιατί έτσι μαθαίνω από λάθη, δυσκολίες, προκλήσεις, γίνομαι καλύτερος επαγγελματίας και βελτιώνονται οι σχέσεις μου. Η μεγαλύτερη απαίτησή μου είναι η δέσμευση που έχω με τον εαυτό μου όσο περνάνε τα χρόνια να προσπαθώ να έρχομαι όλο και πιο κοντά σε αυτό που λέμε “ανώτερος εαυτός” (το αληθινό, αγνό κομμάτι μέσα μας) γιατί αυτός είναι ο καλύτερος οδηγός στη ζωή.
Είσαι τολμηρός ή παράτολμος;
* Μου αρέσει πολύ να πειραματίζομαι και να δοκιμάζω καινούργια πράγματα στη δουλειά μου και γι’ αυτό τόλμησα να κάνω το ντουέτο με τον Ψαραντώνη, κάτι που ήταν αρκετά διαφορετικό από αυτά που είχα κάνει με τους Matisse. Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να προχωράει κάποιος μπροστά αν δεν έχει κουράγιο και τόλμη. Όπως λέει και ο Frank Zappa, “without deviations from the norm, progress is not possible”, που σημαίνει ότι «χωρίς αποκλίσεις από τον κανόνα δεν μπορεί να υπάρχει εξέλιξη»… Και για να ξεφύγει κάποιος από τον κανόνα πρέπει σίγουρα να είναι τολμηρός.
Έχεις κάποιο καλλιτεχνικό απωθημένο;
* Προς το παρόν όχι, προσπαθώ να εξελίσσω τη δουλειά μου έτσι ώστε να αποφεύγω να έχω.
Ποιους καλλιτέχνες έχεις ως πρότυπο;
* Τους David Bowie, Killers, Michael Jackson, Amy Winehouse, Queen, Silverchair.
Τι θα συμβούλευες ανθρώπους που φοβούνται να ρισκάρουν;
* Θα τους έλεγα κάτι που ίσως ακουστεί λίγο τετριμμένο αλλά το θεωρώ μεγάλη αλήθεια. Θα τους έλεγα λοιπόν, ότι η ζωή είναι πολύ μικρή και ότι κάποιοι άνθρωποι που έχουν επιθανάτιες εμπειρίες βλέπουν τη ζωή τους να περνάει μπροστά στα μάτια τους, μαζί με όλα όσα έχουν μετανιώσει και όλες τις χαμένες ευκαιρίες. Θα τους έλεγα επίσης, ότι ποτέ δεν ξέρουμε πόσο χρόνο έχουμε. Ας μην περιμένουμε λοιπόν για το τελευταίο κάλεσμα για να ξυπνήσουμε. Ας αναγνωρίσουμε τις ευκαιρίες που είναι μπροστά μας κάθε μέρα γιατί αυτές μας επιτρέπουν να σχεδιάσουμε τις ζωές μας στο εδώ και τώρα.
Πώς θα χαρακτήριζες την κατάσταση, σε επίπεδο αισθητικής, στην Ελλάδα και ειδικά στην πρωτεύουσα;
* Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση. Το ωραίο μάς διαπερνάει γιατί αυτό που είμαστε ορίζεται σε μεγάλο βαθμό από ό, τι θεωρούμε ωραίο. Σε γενικές γραμμές όμως νομίζω ότι πρέπει να αποφεύγουμε την έμφυτη τάση που έχουμε σαν άνθρωποι να προσδιορίζουμε πράγματα και καταστάσεις. Μπορεί να μιλήσει κάποιος για αισθητική, ομορφιά και γούστο αν υπάρχει μια προσωπική πολυδιάστατη νοηματοδότηση πίσω από τον ορισμό του ωραίου και αυτό δεν είναι κάτι που μπορούμε να το γενικεύσουμε.
Είναι διαφορετική η αισθητική για τον καθένα;
* Ναι. Είναι προσωπική υπόθεση. Τώρα όσον αφορά την αισθητική της πόλης όπως την αρχιτεκτονική, νομίζω ότι η ελληνική νοοτροπία κάνει τον πολίτη να αντιμετωπίζει το δημόσιο χώρο άσχημα και αυτό είναι πασιφανές.
Τι σε σοκάρει στην Αθήνα;
* Σοκάρομαι κάθε φορά που περπατάω στους δρόμους της Αθήνας και βλέπω σκουπίδια πεταμένα στο δρόμο η ακόμα και στις αυλές των κατοίκων της Αθήνας. Νομίζω ότι αυτό ίσως να αντικατοπτρίζει τη νοοτροπία του Έλληνα πολίτη όπου οι άλλοι πάντα φταίνε και πρέπει να αλλάξουν, ενώ ο ίδιος δεν είναι πρόθυμος να κάνει αυτοκριτική και να αλλάξει τον εαυτό του. Υπάρχει αρκετά μεγάλη δυσκολία για τον Έλληνα να κάνει αυτοκριτική, να πάρει προσωπική ευθύνη και πρωτοβουλίες.
Τι θα ήθελες να δεις να αλλάζει στην ελληνική κοινωνία;
* Θα ήθελα να αναπτύξουμε ένα όραμα που να είναι πηγή έμπνευσης και κινητήριος δύναμη. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να εξοικειωθούμε σιγά σιγά με την ιδέα της συλλογικότητας και ενότητας και ο καθένας να βγει από το μικρόκοσμό του και να αρχίζει να βλέπει τη μεγάλη, σφαιρική εικόνα, να κάνει αυτοκριτική, να πάρει προσωπική ευθύνη και άλλα πολλά. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε όλοι να μεγιστοποιήσουμε το δυναμικό μας σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο και θα μπορέσουμε να συμβάλουμε ο καθένας με το δικό του ξεχωριστό τρόπο στην κοινωνία.
Η εικόνα του ελληνικού πολιτισμού προς τα έξω, όπως την έχεις ζήσει, ποια είναι;
* Ως Έλληνας που έζησα στην Αυστραλία, μεγάλωσα με τα ήθη και τα έθιμα της Ελλάδας. Οι γονείς μου φεύγοντας για την Αυστραλία, όπως και άλλες ελληνικές οικογένειες, πήραν μαζί τους τον ελληνικό πολιτισμό, τον διατήρησαν και τον μετέφεραν στα παιδιά τους. Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές από έναν Έλληνα που ζει έξω ή εδώ. Αν αισθάνεσαι Έλληνας και διατηρείς τα στοιχεία του πολιτισμού σου, μαθαίνεις να ζεις έτσι, τον μεταφέρεις σε άλλους ομογενείς και τον διαδίδεις. Είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας αν και τα πράγματα δεν ήταν όπως τα περίμενα όταν πρωτοήρθα στην πατρίδα ή όπως μου έλεγαν οι γονείς μου. Ελπίζω η χώρα μας να συνεχίσει να παλεύει για την αξία της, να καταφέρει να βγει από την κρίση και να συνεχίσει να διαδίδει τον πλούσιο πολιτισμό της και στις επόμενες γενιές!
Ποιο τραγούδι σιγοτραγουδάς όταν είσαι μόνος; Και γιατί;
* Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο. Αν κάποιες φορές πιάσω τον εαυτό μου να το κάνει, είναι γιατί μπορεί να μου θυμίζει ένα ωραίο τοπίο που έχω δει ή κάποιο πρόσωπο που έχω ζήσει. Συνήθως σιγοτραγουδάω κάποια καινούργια ιδέα – μελωδία που μου έρχεται στο μυαλό.
Πώς ορίζεις το “καλό τραγούδι”;
* Για εμένα καλό τραγούδι είναι αυτό που σε κάνει να έρθεις σε επαφή με κάποια πλευρά του εαυτού σου είτε αυτό σημαίνει να σου δημιουργήσει υπαρξιακούς προβληματισμούς ή να σε φέρει πιο κοντά στους άλλους, στην απλή διασκέδαση κ.τ.λ. Το καλό τραγούδι λειτουργεί σαν καθρέφτης της καθημερινότητάς μας και του εαυτού μας, μας δημιουργεί συναισθήματα και επιθυμίες και μας βοηθάει… Δεν συμφωνώ με τη μοντέρνα ιδέα ότι δηλαδή αν αρχίζεις να σκέφτεσαι, η ανάλυση καταστρέφει την εμπειρία. Όταν κάποιος βλέπει ή ακούει κάτι και αυτό του δημιουργεί την επιθυμία να το ακούσει ξανά, αυτό είναι κάτι που μένει μέσα του και γίνεται κομμάτι της ζωής του κατά κάποιον τρόπο. Με άλλα λόγια η εμπειρία αυτή έχει διάρκεια στο χρόνο. Είναι κάτι που σε βάζει σε μια διαδικασία, συνεχίζει να δουλεύει μέσα σου, συνεχίζεις να το επεξεργάζεσαι και αυτό μέσα στο χρόνο σε αλλάζει. Γι’ αυτό σαν καλλιτέχνες νομίζω ότι έχουμε πάρα πολύ μεγάλη ευθύνη για τις δημιουργίες μας και τι προσφέρουμε με αυτές.
Η σχέση σου με την ελληνική λαϊκή και τη δημοτική μουσική ποια είναι;
* Μπορεί να μην ακούω συχνά αυτoύ του είδους μουσική αλλά εκτιμώ πολύ την ελληνική λαϊκή και δημοτική μουσική και νομίζω ότι η συνεργασία μου με τον Ψαραντώνη είναι η απτή απόδειξη. Θεωρώ ότι όλοι οι Έλληνες πρέπει να δίνουμε αξία και να σεβόμαστε τις ρίζες μας και η νομίζω ότι η ελληνική μουσική μας υπενθυμίζει αυτό το πράγμα.
Πώς θα χαρακτήριζες το είδος της μουσικής σου;
* Πέρα από τη συνεργασία μου με τον Ψαραντώνη όπου ήταν κάτι διαφορετικό – παραδοσιακό, η μουσική μου θεωρώ πως είναι pop – rock με ηλεκτρονικά στοιχεία.
Τι αποκόμισες από τη συνεργασία σου με τον Ψαραντώνη;
* Μου έκανε πολύ καλό γιατί ήταν η πρώτη συνεργασία που είχα με έναν τόσο σημαντικό Έλληνα καλλιτέχνη. Ένιωσα από κοντά το πάθος του Ψαραντώνη στη σχέση του με τη μουσική και τη ζωή, πράγμα το οποίο μου αφύπνισε ή μάλλον μου ενδυνάμωσε το δικό μου πάθος για πολλά πράγματα. Συνειδητοποίησα ότι έχω πολλά ακόμα να διερευνήσω μουσικά.
Ποιους συγγραφείς διαβάζεις;
* Αυτή τη στιγμή διαβάζω ένα βιβλίο του Deepak Chopra, το «Creating Affluence: Wealth Consciousness in the Field of All Possibilities».
Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο;
* Δεν έχω αγαπημένο βιβλίο. Ανάλογα με τη φάση που διανύω στη ζωή μου αλλάζουν και οι προτιμήσεις μου στη θεματολόγια και το είδος των βιβλίων που διαβάζω.
Πώς ξεκινάει συνήθως η μέρα σου και πώς τελειώνει;
* Μου αρέσει να ξυπνάω το πρωί, να κοιτάζω τα e-mail μου και στη συνέχεια γυμνάζομαι, συνήθως σπίτι. Τα βράδια μαζευόμαστε φίλοι ή βλέπουμε κάποια ταινία ή βγαίνουμε για φαγητό και στη συνέχεια καταλήγουμε σε κάποιο μπαράκι στο κέντρο ή σε κάποιο στέκι, αυτή την περίοδο πάω στο “Garage”, στην Ηλιούπολη!
Ποια θεωρείς τα δυνατά στοιχεία του Έλληνα και ποια είναι τα ελαττώματά του;
* Αναφέρθηκα προηγουμένως σε κάποια από τα ελαττώματα του Έλληνα οπότε δεν θα τα επαναλάβω και δεν θα αναφερθώ σε άλλα αυτήν τη στιγμή. Πολλοί Έλληνες είναι έξυπνοι, χαρισματικοί, εργατικοί και με πολύ πάθος. Όταν μιλάω για τα καλά στοιχεία του Έλληνα μου αρέσει να αναφέρομαι στον Ζορμπά του Καζαντζάκη… στην αθωότητα, απλότητα, μαχητικότητα, το πλούσιο πνεύμα του, το πάθος για τη ζωή κ.τ.λ. Νομίζω ότι για να είμαστε σαν τον Ζορμπά πρέπει να μάθουμε να καλλιεργούμε τα δυνατά μας στοιχεία και να αναγνωρίσουμε ποιες είναι οι πραγματικές αξίες στη ζωή, έτσι ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε την ποιότητα της ζωής μας. Μου αρέσει να λέω ότι σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε, όσο πιο σκοτεινός είναι ο ουρανός, τόσο πιο φωτεινά θα λάμψουν τα αστέρια.
Οι προκλήσεις μας εξυπηρετούν;
* Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες μας επιτρέπουν να αναζητήσουμε τον εσωτερικό μας σκοπό, να ανακαλύψουμε τους πραγματικούς μας εαυτούς και τι πραγματικά μας ολοκληρώνει. Γι’ αυτό δεν πρέπει να υποτιμάμε την αξία των προσωπικών ή κοινωνικών σκοτεινών στιγμών γιατί τέτοιες στιγμές στην Ιστορία μας είναι οι μεγαλύτερες ευκαιρίες να αναθεωρήσουμε και να εξελιχτούμε. Τέτοιες στιγμές είναι “blessings in disguise”… δηλαδή ευλογίες σε μεταμφίεση. Εν ολίγοις πρέπει να εμπιστευτούμε και λίγο την όλη διαδικασία και το ταξίδι της ζωής… Στην τελική θα ήταν πολύ βαρετό αν όλα ήταν πάντα ρόδινα.
Ποιο ελληνικό νησί αγαπάς και πού κάνεις φέτος το καλοκαίρι διακοπές;
* Αγαπώ πολύ την Κέρκυρα αλλά φέτος θα περάσω τις διακοπές μου στη Λήμνο.
Θέλεις να μου μιλήσεις για τη σχέση σου με τα ζώα. Έχεις κατοικίδιο;
* Λατρεύω τα ζώα, ειδικά τους σκύλους και τα λιοντάρια. Μου αρέσει το πάθος, η ζωτικότητα και η ικανότητα του λιονταριού να διεκδικεί χωρίς φόβο.
Γιατί έχεις σκύλο;
* Νομίζω ότι ανάμεσα στους σκύλους και τους ανθρώπους υπάρχει μια μεγάλη σχέση αγάπης και αφοσίωσης που μου εμπνέει εμπιστοσύνη και με βοηθάει να συνδεθώ με το παιδικό κομμάτι μέσα μου, γι’ αυτό και έχω σκύλο.
