Το Κάστρο του Pierrefonds χτίστηκε αρχικά τον 14ο αιώνα από τον Λουί ντ’ Ορλεάνς ως ισχυρό οχυρό, κατεδαφίστηκε τον 17ο αιώνα από τον Καρδινάλιο Ρισελιέ, και ανακατασκευάστηκε πλήρως τον 19ο αιώνα από τον Viollet-le-Duc κατ’ εντολή του Ναπολέοντα Γ’, ως ένα ρομαντικό δείγμα γοτθικής αναγέννησης.
Σήμερα είναι ένα διάσημο ιστορικό μνημείο, γνωστό για την εντυπωσιακή του αρχιτεκτονική και ως δημοφιλές σκηνικό ταινιών.
Το εντυπωσιακό κάστρο (χτισμένο αρχικά 1393-1407, ανακατασκευασμένο το 19ο αι.), είναι διάσημο για την “ιστορία της γάτας” (ή μάλλον των γατών) που είναι σκαλισμένες στις στέγες του.
Η Γάτα με το Γατάκι (Mama Cat Grotesque)
Το Γλυπτό: Μια από τις πιο γνωστές διακοσμητικές λεπτομέρειες είναι ένα γλυπτό που απεικονίζει μια μητέρα-γάτα να μεταφέρει το γατάκι της στο στόμα.
Ο Μύθος vs Πραγματικότητα: Αν και συχνά αναφέρεται σε αναρτήσεις ως “630 ετών” (σύγχρονο με την κατασκευή του κάστρου), αυτό το γλυπτό είναι στην πραγματικότητα μια γκροτέσκ (grotesque) δημιουργία του 19ου αιώνα.
Προέλευση: Προστέθηκε κατά την ανακατασκευή του κάστρου από τον διάσημο αρχιτέκτονα Eugène Viollet-le-Duc (μεταξύ 1857-1885), ο οποίος είχε αναλάβει την αναστήλωση των μεσαιωνικών ερειπίων για τον Ναπολέοντα Γ’.
Γιατί Γάτες; Ο Viollet-le-Duc λάτρευε τις γάτες και, καθώς είχε την απόλυτη ελευθερία να διακοσμήσει το κάστρο, πρόσθεσε πάνω από 30 γλυπτά γατών σε διάφορες στάσεις (να τεντώνονται, να κάθονται, να παίζουν) στις στέγες και τις αυλές, ως φόρο τιμής στο αγαπημένο του ζώο.
Συμβολισμός: Οι γάτες, ως νυχτερινά ζώα με εξαιρετική όραση, αντιπροσώπευαν για τον αρχιτέκτονα τον “οραματιστή” που βλέπει στο σκοτάδι, ενώ ταυτόχρονα προσδίδουν μια οικεία, παιχνιδιάρικη νότα στη σοβαρή στρατιωτική αρχιτεκτονική του κάστρου.
Διαφορά Γκαργκόιλ και Γκροτέσκ
Τα συγκεκριμένα γλυπτά γάτας δεν είναι γκαργκόιλ (gargoyles), καθώς δεν λειτουργούν ως υδρορροές για το νερό της βροχής, αλλά γκροτέσκ (grotesques), δηλαδή καθαρά διακοσμητικά στοιχεία που προστέθηκαν για αισθητικούς λόγους.
Το κάστρο διαθέτει επίσης γλυπτά με κουκουβάγιες (grand-duc), πιθανώς ως λογοπαίγνιο με το όνομα του αρχιτέκτονα (Viollet-le-Duc).
Σήμερα, οι επισκέπτες μπορούν να αναζητήσουν τις δεκάδες γάτες που είναι κρυμμένες στη διακόσμηση της Αυλής της Τιμής (Cour d’honneur).
){kind=link}