Αντώνης Αντωνάκος, καλλιτέχνης – παρατηρητής

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Ο Αντώνης Αντωνάκος με όπλα του μια στέρεη και δυνατή παιδεία, τη διάθεσή του για αναζήτηση και την πίστη στο ταλέντο του, έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κοινού. Η αγάπη του για το θέατρο ήταν ξαφνική, όπως συμβαίνει με τους έρωτες και θα συμφωνήσω απόλυτα με την άποψή του ότι ο καλλιτέχνης είναι πρωτίστως καλός παρατηρητής. Φέτος υποδύεται με ακριβείς πινελιές χιούμορ τον Αζολάν, έναν δαιμόνιο υπηρέτη που διαπρέπει στην αρχιτεκτονική της ίντριγκας, συμπράττοντας στις “Επικίνδυνες σχέσεις” του Λακλό (σκηνοθεσία Γ. Κιμούλη), αλλά και τον Ιταλιάνο στο “Αύριο πάλι” του Τομάζο Παγώνη (σκηνοθεσία Αλ. Βαλσάρη). Αμφότερα παίζονται στη Β’ Σκηνή του θεάτρου “΄Αλμα”.

Ακολουθεί συνέντευξη:

* Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και συγκεκριμένα στα Εξάρχεια. Αργότερα μετακομίσαμε στο Πολύγωνο, και εδώ και 7 χρόνια ζω στου Γκύζη.

* Τον τρόπο σκέψης μου τον οφείλω στους γονείς μου και στον θείο μου, σκηνοθέτη Νίκο Αντωνάκο. Επίσης και στον κοινωνικό μου περίγυρο, λόγω του ότι περνούσα πολλές ώρες στους δρόμους.

Η αγάπη μου για το θέατρο διαμορφώθηκε ξαφνικά… Ετσι συμβαίνει με τον έρωτα… Εκεί που δεν τον περιμένεις, εμφανίζεται…

Δεν μπορώ να αναφέρω έναν συγκεκριμένο δάσκαλο που με σημάδεψε γιατί θα αδικήσω τους υπόλοιπους. Ο κάθε δάσκαλος είχε τη δική του επιρροή σε μένα. Είναι ένα παζλ η διαμόρφωση ενός ηθοποιού από τους δασκάλους του. Το θέμα είναι να βρει τα σωστά κομμάτια ώστε να δημιουργήσει την εικόνα.

Είμαι περήφανος για την επιμονή, την υπομονή και την αγάπη μου για το επάγγελμα που έχω διαλέξει.

* Τι προσβάλλει την αισθητική μου; Το θέμα είναι τι δεν προσβάλλει την αισθητική μου. Δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα είναι “πλαστικά” και “ψεύτικα”. Επομένως οτιδήποτε μη αληθινό την προσβάλλει…

Ενδιαφέρον στη ζωή έχει η όρεξη γι’ αυτήν και η συνεχής αναζήτηση για την καλύτερη ποιότητά της.

Η φιλία για μένα είναι ίσως το σημαντικότερο στη ζωή ενός ανθρώπου.

Παρακολουθώ την επικαιρότητα και προσπαθώ να ανακαλύψω την αλήθεια μέσα από άρθρα αναλήθειας, ψευτιάς και υποκρισίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και σωστά άρθρα αλλά δυστυχώς χάνονται τα περισσότερα μέσα στο χάος των υπολοίπων.

Καλλιτέχνης για μένα σημαίνει παρατηρητής… Μουσικός;  Ζωγράφος; Ηθοποιός; Ο, τι κι αν είναι κάποιος, αν δεν παρατηρεί γύρω του, δεν μπορεί να δημιουργήσει…

Τον ελεύθερο χρόνο μου, όταν υπάρχει, τον περνάω συνήθως παρέα με φίλους, μουσική, βιβλία, ταινίες…

Η σχέση μου με τα ζώα είναι πολύ καλή… Δυστυχώς η Αθήνα (ελλείψει αυλών και ταρατσών) δεν σου επιτρέπει να έχεις άνετα κάποιο ζώο στο σπίτι… Παρ’ όλα αυτά είχα κι εγώ κάποια στιγμή…