Με πρόσωπο που παραπέμπει σε μυθική Σφίγγα και σε ακρόπρωρο Γοργόνας, η Κόρα Καρβούνη είναι αγέρωχη και καταδεκτική ταυτόχρονα. Ευαίσθητη αλλά και ασυμβίβαστη. Έχει τις δυνατότητες να υποδυθεί το ίδιο καλά την αριστοκράτισσα, τη διανοούμενη, τη δολοφόνο, τη νευρωτική, την έφηβη με τζιν. Είναι ψηλή, λεπτή, αεικίνητη, με πρόσωπο σαν γλυπτό. Βλέμμα ευθύ, ειλικρίνεια, ορμή, έκρηξη. ΄Αψογη επαγγελματίας ηθοποιός που εργάζεται σκληρά και πειθαρχημένα. Θέλω να αποφύγω τον πειρασμό να αναφερθώ στις «Σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας», όπου και την πρωτογνωρίσαμε. Απλώς γιατί έχει πέσει πολύ μελάνι γι’ αυτή της την ερμηνεία και η Κόρα από τότε έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα στο θεατρικό σανίδι. Προχωρά μπροστά, ακάθεκτη και με μεγάλους διασκελισμούς. Διόλου τυχαία την έχουν επιλέξει μερικοί από την αφρόκρεμα των Ευρωπαίων σκηνοθετών, Πέτερ Στάιν, Ανατόλι Βασίλιεφ, Ντίμιτερ Γκότσεφ. Γεννημένη για αρχαίο δράμα και σπουδαία κείμενα, μπορεί το ίδιο καλά να παίξει Αντιγόνη και Γέρμα, Τρισεύγενη και Μήδεια, Νόρα και Φιλουμένα Μαρτουράνο. Εν κατακλείδι πρόκειται για μια αθλήτρια της σκηνής που την κατακτά και τη γεμίζει. Το χειμώνα θα μας διδάξει το δύσκολο ρόλο της Μαρτύριο από «Το σπίτι της Μπερνάρντα ΄Αλμπα» του Λόρκα στο Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας. Θα ήταν ατόπημα να μην την παρακολουθήσουμε.
Διαβάστε τη συζήτησή μας.
Το cat is art ευχαριστεί τον Αντώνη Ψαρρά για τη φωτογράφιση.
Μαρτύριο: πρόσωπο σκοτεινό και δυσεπίλυτο
* Το χειμώνα, έχω την τύχη να συνεργαστώ ξανά με τον Στάθη Λιβαθινό σε ένα σπουδαίο έργο, «Το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα», και με έναν ξεχωριστό θίασο. Ακόμη αισθάνομαι ότι είναι πολύ νωρίς για να μιλήσω με κάποια βεβαιότητα για τον ρόλο που υποδύομαι, τη Μαρτύριο. Μπορώ να πω μόνον ότι είναι ένα πρόσωπο σκοτεινό και δυσεπίλυτο. Μου θυμίζει πολύ τον Ιάγο και πολλές στιγμές με τρομάζει. Είναι μάλλον το θύμα που γίνεται θύτης.
Παιχνίδι
* Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νέα Σμύρνη. Αυτό που έχει χαραχτεί στη μνήμη μου ως παιδί είναι το παιχνίδι. Είχα την τύχη να παίξω πολύ και να απολαύσω κάθε ηλικία που βίωνα ισορροπημένα.
Μια έμμονη ιδέα
* ΄Ελεγα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός από 6 ετών, χωρίς να έχω την παραμικρή επίγνωση του τι σημαίνει αυτή η απόφαση. Χωρίς να γνωρίζω το γιατί. Ήταν μια έμμονη ιδέα που είχα από παιδί.
΄Ανθρωποι με ιστορία
* Με σφράγισαν πολλοί άνθρωποι που γνώρισα ως φοιτήτρια στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου, οι οποίοι ήταν καθηγητές μου. Κι αναφέρομαι σε ανθρώπους που έχουν ιστορία μέσα στο ελληνικό θέατρο, όπως η Μαρία Χορς, η Ελένη Χατζηαργύρη και η Τιτίκα Νικηφοράκη και σε νεότερους τότε αλλά σπουδαίους ανθρώπους όπως ο Στέφανος Κυριακίδης και ο Βαγγέλης Θεόδωρόπουλος, που είναι ο άνθρωπος που με εμπιστεύτηκε βαθιά και με υποστήριξε με τους ρόλους που μου έδωσε.
Αέναη εξάσκηση
* Ο ηθοποιός ασκείται καθημερινά κι αενάως. Η καλύτερη εξάσκηση είναι η παρατήρηση του ιδίου πρώτα από όλα και μετά των γύρω του. ΄Ενας ηθοποιός οφείλει να μάθει πρώτα τον εαυτό του και μετά να στραφεί έξω από αυτόν.
Ανάγκη τεράστια
* Η συντροφικότητα οπωσδήποτε είναι ανάγκη τεράστια για όλους μας. Το θέμα είναι αν όντως την αντέχουμε… Πόσο δύσκολο είναι για τον καθένα μας ουσιαστικά να δένεται με κάποιον. Πολύ δύσκολο… Κι ας μην το παραδεχόμαστε…
Η φθορά
* Τι μπορεί να φθείρει έναν ηθοποιό; Ο ίδιος του ο εαυτός. ΄Οχι μόνο να τον φθείρει, αλλά και μπορεί να τον καταστρέψει ολοκληρωτικά.
Κοινωνική διάσταση
* Το θέατρο έχει ουσιαστικά μόνο κοινωνική διάσταση. Γίνεται για το κοινό και μόνο. Το θέμα είναι να άρει το επίπεδο του μέσου θεατή κι όχι να υποτιμάει τον εαυτό του για να γίνει αποδεκτό και αρεστό.
Ο μικρόκοσμός μας
* Τις αποδοκιμασίες από μερίδα του κοινού στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου τις έχω κι εγώ η ίδια βιώσει και τις θεωρώ γελοίες. Ντρέπομαι. Δυστυχώς, οι ΄Ελληνες, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, έχουν την ψευδαίσθηση ότι το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου τους ανήκει κι ότι μόνον αυτοί κατανοούν σε βάθος το αρχαίο δράμα. Είναι λυπηρό να είμαστε σαν λαός τόσο κλεισμένοι στον μικρόκοσμό μας.
Εμπειρίες
* Είχα την ευτυχία να συνεργαστώ με υπέροχους ανθρώπους από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Κάθε εμπειρία είναι μοναδική, αδυνατώ να ξεχωρίσω κάποια συγκεκριμένη…
Παρατήρηση
* ΄Ενας ηθοποιός οφείλει να μάθει πρώτα τον εαυτό του, να τον παρατηρήσει και οπωσδήποτε μετά να στραφεί έξω από αυτόν.
Συνήθειες
* Αγαπημένες καθημερινές συνήθειες είναι το διάβασμα, οι βόλτες και η συναναστροφή με φίλους, το γέλιο κι η ξεγνοιασιά.
Ευθύνη
*
Μεγάλωσα με σκύλο, αλλά δεν θέλω τέτοια ευθύνη ξανά. Μου φαίνεται πολύ δύσκολο.
* Τη φωτογράφιση πραγματοποίησε ο Αντώνης Ψαρράς.
