H Παναγία με τη γάτα του Federico Barocci

Το 2014 ας είναι μακριά από καταστροφές και συμφορές, μακριά από μίση, ταλαιπωρίες και ανέχειες. Είθε να μας ανοίξει δρόμους διάπλατους σε φαντασία και βαθύ στοχασμό, που θα μας επιτρέψουν να ξεφύγουμε από τα στενά, καταπιεστικά μονοπάτια της άπνοιας, του μαρασμού και της μονοτονίας. Πάθος, αγάπη, ανοχή, επιείκεια, γλυκύτητα, υγεία και εργασία ας μας δώσει. Για να ερωτευόμαστε και να δημιουργούμε. Για να ζήσουμε θαύματα, ακόμη και μικρά. Για να μπορούμε να θαυμάζουμε τα αριστουργήματα γύρω μας, μικρά και μεγάλα. 
The Madonna of the Cat (La Madonna del Gatto). Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.
Φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1575, από τον Federico Barocci (Urbino, 1526-1612).

* Η Αγία Οικογένεια αναπαριστάται σε μια ασυνήθιστη σκηνή και με ξεχωριστή ζωντάνια. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής κρατάει μια καρδερίνα, παραδοσιακό σύμβολο του Χριστού του Πάθους, πειράζοντας τη γάτα που διακρίνεται στην αριστερή πλευρά της εικόνας. Η Παναγία εμφανίζεται στο επίκεντρο του πίνακα να θηλάζει το μικρό Χριστό, ενώ ο Ιωσήφ, με ένα αχνό χαμόγελο,  σκύβει προς τα εμπρός για να παρατηρήσει προσεκτικότερα τα τεκταινόμενα. H σκηνή έχει φρεσκάδα, μια διάσταση οικειότητας και μοναδική τρυφερότητα.  
* Η ανάθεση του έργου στον Federico Barocci έγινε από τον κόμη Antonio Brancaleoni, ο οποίος έζησε κοντά στην Περούτζια.
* Στη ζωγραφική του Μπαρότσι το χρώμα αναδίδεται σαν άρωμα από τα αντικείμενα, διαχέεται, εξαερώνεται. Το ύφος του ακολουθεί το ρεύμα του δεύτερου μισού του 16ου αιώνα που εκφράζει το θρησκευτικό συναίσθημα χωρίς τις περίπλοκες φόρμες του Μανιερισμού. Αντίθετα, ο ζωγράφος προτιμά τις ντελικάτες εικόνες, τα ροδαλά χρώματα, το απαλό φως και τα τοπία ως υπόβαθρο. Ο ακριβής τρόπος που αποδίδει πολλές λεπτομέρειες προαναγγέλλει τις επικείμενες εξελίξεις που θα γεννήσουν το νέο (για την Ιταλία) είδος των «νεκρών φύσεων».