• Για τον Alexandre Kojève (1936), το ωραίο είναι η ουσία της τέχνης. Ο ζωγράφος που επιλέγει να ζωγραφίσει ένα ωραίο δέντρο, ζωγραφίζει το Ωραίο μέσα σ’ αυτό. Ο πίνακας «Δέντρο» δεν είναι παρά μόνο ωραίος, ή διαφορετικά δεν είναι τίποτα, μόνο μια μουτζουρωμένη επιφάνεια. Γιατί, ενώ το πραγματικό δέντρο είναι πρώτα απ’ όλα φυτό, που δίνει ίσκιο, ξύλο, κλπ., το ζωγραφισμένο δέντρο δεν μπορεί να έχει αυτές τις λειτουργίες. Είναι ένα νέο ον, που εφόσον είναι ωραίο, αποτελεί ενσάρκωση του Ωραίου. Δημιουργούμε το Ωραίο στην Τέχνη απλά και μόνο για να δημιουργήσουμε το Ωραίο, δηλαδή μόνο γιατί το απλό γεγονός της ύπαρξης του Ωραίου έχει αξία.
• Το ωραίο στο πραγματικό δέντρο είναι ένα στολίδι του. Το ωραίο στο ζωγραφισμένο δέντρο είναι η ίδια του η ουσία, αφού αυτό είναι ένα τίποτε χωρίς την ομορφιά του.
***
Πηγή: Δ. Ράτσικας, Γ. Ζιάκα: «Ιδέα: η έννοια του ωραίου στην τέχνη»
(ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ – ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ, ΤΕΥΧΟΣ 4, 2011)
- Πίνακας: Piet Mondrian, Silver tree
