«Ποια Μήδεια(;)»
Οπτικοακουστικά περιβάλλοντα – performances – live μουσική
Σάββατο & Κυριακή: 14-15/21-22/ 28-29 Νοεμβρίου στις 20.00
Ένα παραστασιακό γεγονός στον πολυχώρο «Ψιλικατζίδικο»
Κορίνθου 17-19 και Μακεδονίας, Νίκαια

«Τα θαύματα που πίστεψα, δε βγάλανε χειμώνα.»
H Ομάδα 7 επιστρέφει στον μύθο της Μήδειας από μια διαφορετική οπτική. Με διερευνητική, πειραματική ματιά αλλά και σύγχρονες μεθοδολογίες, δημιουργεί αξιοποιώντας τον τόπο και τον κοινωνικό περίγυρο όπου τοποθετεί τη δράση της Μήδειας. Αυτές οι καλλιτεχνικές πρακτικές μάς προσκαλούν να παρακολουθήσουμε ενεργά, να αισθανθούμε και να σκεφτούμε πέρα από τη λογική της αυτοματοποίησης και της μηχανικής αναπαραγωγής, αφήνοντας λίγο «χώρο» για το απρόβλεπτο και το αναπάντεχο. Τι θα γινόταν αν; Πιστεύετε ότι η δικαιοσύνη θα έρθει από μόνη της; Η Μήδειά μας, όχι.
Η εικαστική performance «Ποια Μήδεια(;)» είναι μια ζωντανή εγκατάσταση που ξεδιπλώνεται στον χώρο και στον χρόνο μέσα από επιτελέσεις, κίνηση, οπτικοακουστικά και εικαστικά μέσα, και live μουσική. Ο Μύθος και η πραγματικότητα, το προσωπικό και το συλλογικό, το ασυνείδητο και το μέλλον. Η απώλεια. «Ανοίξτε τις μαύρες ομπρέλες σήμερα. Η νύχτα είναι εδώ, νίκησε. Τα παιδιά… ανύποπτα κι αθώα.»
Καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία και καλλιτεχνικές πρακτικές συναντιούνται με αφορμή τον αρχαίο μύθο αξιοποιώντας σύγχρονα μέσα. Live video και video προβολές, performances, live μουσική και δράσεις εντός του χώρου αλλά και στην ευρύτερη γειτονιά, δημιουργούν μια δυναμική εμπειρία. Οι θεατές περιηγούνται ελεύθερα και κατευθύνουν την προσοχή τους ανάλογα με το τι τους συγκινεί, δίνουν τι δικό τους νόημα στη δράση. Στοιχεία αυτοσχεδιασμού εντάσσονται σε μια δομημένη αφήγηση, με σκοπό τη δημιουργία ενός συλλογικού χώρου ανάμεσα στις δράσεις και το κοινό.
Το παραστασιακό γεγονός φιλοξενείται σε μια γειτονιά της Νίκαιας, σε έναν ιδιαίτερο χώρο: ένα πρώην ψιλικατζίδικο που σήμερα λειτουργεί ως κέντρο καλλιτεχνικής έρευνας και δημιουργίας. Η Μήδεια δεν «αναπαρίσταται», αλλά επανεγκαθίσταται στον σύγχρονο κοινωνικό και χωρικό ιστό, ενεργοποιώντας μνήμες, τραύματα και αρχετυπικές εικόνες που εξακολουθούν να διαμορφώνουν την ανθρώπινη εμπειρία. «Τα δάκρυα είναι γυναίκες, τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων».

Καλλιτεχνικοί συντελεστές
Γιώργος Ζαφειρίου, Συντονιστής δράσης, Φωτογράφος/Video Artist, Σχεδιασμός
Παραγωγής.
Βίκυ Μαστρογιάννη, Υπεύθυνη επινόησης & Δραματουργίας.
M.B.T.C. (My Brother The Couch), Δημήτρης Καδόγλου, Νάσος Σπάθης, Βαγγέλης
Τζαβάρας, μουσική έρευνα και αυτοσχεδιασμοί.
Εικαστικοί – Performers:
Δημήτρης Αμελαδιώτης, Αλεξάνδρα Αμπάτη, Τριανταφυλένια Κοσμίδου, Ιερονίκη Πιπεράκι, Άρτεμις Σπανοπούλου, Φωτεινή Φουρνογεράκη, Ίρις Φουστέρη.
Δάφνη Ανέστη, Yπεύθυνη Επικοινωνίας
Στα ηχητικά και στα βίντεο συμμετέχουν:
Τριανταφυλένια Κοσμίδου, Βίκυ Μαστρογιάννη, Beatriz Rodriguez Morgado, Ιερονίκη Πιπεράκι, Ίρις Φουστέρη, Ναταλία Χατζοπούλου
Ταυτότητα παράστασης
Σάββατο & Κυριακή: 14-15/21-22/28-29 Νοεμβρίου στις 20.00
Πολυχώρος Ψιλικατζίδικο, Κορίνθου 17-19 & Μακεδονίας, Νίκαια (κοντινός σταθμός μετρό Κορυδαλλός)
Διάρκεια: 75΄
Είσοδος: προτεινόμενη ελεύθερη συνεισφορά 7 ευρώ/ απαραίτητη η προκράτηση θέσης
Τηλέφωνο κρατήσεων: 693 7273 663

Για την Ομάδα 7 και το Ψιλικατζίδικο
Η Ομάδα 7 μετρά είκοσι χρόνια, σχεδόν, συστηματικής ενασχόλησης με το Θέατρο της Επινόησης, και επένδυσης στη μεθοδολογία του.
Κατά τη διάρκεια των θεατρικών εμπειριών, καλλιτεχνικών συνεργασιών και παρουσίας της σε διεθνή φεστιβάλ, απέκτησε το στίγμα μιας ερευνητικής ομάδας που η δουλειά της στηρίζεται σε άξονες που ακουμπούν από τη μία στις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες της χώρας και από την άλλη στη χρήση αλλά και την ανατροπή μεθόδων και τεχνικών του μεταδραματικού θεάτρου, με σκοπό να συμβάλει στην ανανέωσή του. Ο χαρακτήρας των παραγωγών της είναι καθαρά ερευνητικός, όσον αφορά στην ενοποίηση μέσω της σύνθεσης παραστατικών μορφών τέχνης και μεθόδων : in situ εγκαταστάσεις, χρήση πολυμέσων, θέατρο της επινόησης, σύγχρονη θεατρική κινησιολογία, εικαστικές τέχνες, εκπαίδευση κ.α.
Από το 2020, η Oμάδα 7 ανακαίνισε και επαναχρησιμοποιεί ένα παλιό ψιλικατζίδικο από τη δεκαετία του ’70, στα σύνορα Νίκαιας με τον Κορυδαλλό. Ο πολυχώρος «Ψιλικατζίδικο» αποτελεί πλέον τον πυρήνα δράσης της ομάδας: ένας ιδιόμορφος «μη- τόπος», άφησε την παλιά του ζωή και έγινε ένας χώρος ελεύθερης δημιουργίας και έκφρασης, ένας χώρος πολιτισμού και έρευνας.




