«Γιατί πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση.
Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε;».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ
(13 Μαρτίου 1900 – 20 Σεπτεμβρίου 1971)
Αριάδνη
Ήταν ωραία τα χείλια σου και σ’ άρεσε η ελιά
που δάγκωσες· το κόκκινο, το πυρρό, και το μαύρο
σμίγουν καλά σαν απλωθεί το χέρι στη θελιά
κι αφήσει ελεύθερο το σκύλο, το λαγό, τον ταύρο.
Και λάμπουνε τα ζώα ζεστά στη μέρα την κλειστή
κι όλα μαζί πλοκάμων κόμποι και σφιγμένα μέλη,
δόντια σε δυο βατόμουρα, και θάμνοι αγκαθεροί,
και δάχτυλα χαϊδεύοντας το φως σαν ένα χέλι
χρυσό, που τρύπησε τον άσπρο θόλο τ’ ουρανού—
κι όλα μαζί λικνίζουνται στην άκρη της αβύσσου,
χωρίς εγώ, χωρίς ειρμό, κι οι κορφές του βουνού
που ξύπνησαν τόσο σκληρές· και το γλυφό κορμί σου
χορεύοντας, πεθαίνοντας, χορεύοντας ξανά
και το καλάμι καρφωμένο στ’ οργισμένο δέλτα…
…βαθύ… πουλί… χιμώ… λαβή… τυφλή… λαβώ… λαβ… λα…
…βύρινθος… άλφα… βήτα… γάμμα… δέλτα…
Πόρος, 3. 11. 1946
Η φωτογραφία τραβήχτηκε στον Πόρο, τον Αύγουστο του 1938.
Ο Γιώργος και η Μαρώ Σεφέρη κάθονται στη βάση ενός μεγάλου δέντρου στην περιοχή Ασκέλι, κοντά στη φημισμένη βίλα «Γαλήνη» όπου διέμενε ο ποιητής. Ο Πόρος υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς του Γιώργου Σεφέρη, συνδεδεμένος άρρηκτα με τη ζωή του, τον έρωτά του με τη Μαρώ, αλλά και με την έμπνευση ορισμένων από τα πιο γνωστά του ποιήματα.
Η Μαρώ Σεφέρη γεννήθηκε με το όνομα Μαρίκα Ζάννου στην Αθήνα από Γαλλίδα μητέρα, η οποία πέθανε στη γέννα. Τη μεγάλωσε η γιαγιά της στη Γαλλία μέχρι τα δώδεκα χρόνια της, όταν ο πατέρας της την έφερε στην Ελλάδα. Υπήρξε όμορφη γυναίκα της καλής κοινωνίας των Αθηνών, με έντονη προσωπικότητα. Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο Ανδρέας Λόντος, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες. Η γνωριμία της 38χρονης Μαρίκας, στις αρχές του 1936, με τον κατά δύο χρόνια μικρότερό της Γιώργο Σεφέρη, ποιητή, αλλά και διπλωμάτη (υπηρετούσε στην Α’ Διεύθυνση Πολιτικών Υποθέσεων του υπουργείου Εξωτερικών), ήταν μοιραία και ο έρωτάς τους συγκλόνισε την πνευματική Αθήνα. Παρά τις αντιδράσεις των δύο οικογενειών, η ερωτική τους σχέση διατηρήθηκε και τέσσερις μέρες μετά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, στις 10.4.1941, παντρεύτηκαν και η Μαρώ ακολούθησε τον Σεφέρη στην Κρήτη και μετά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μαζί με την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση. Έζησε μαζί του 35 ολόκληρα χρόνια, ως αχώριστη σύντροφός του, τα δε παιδιά της έγιναν από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα του ποιητή. Μετά το θάνατο του Γ. Σεφέρη, η Μαρώ δώρισε στη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου τη βιβλιοθήκη του ποιητή, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη το Αρχείο του και στο Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης τις φωτογραφίες του, και εξέδωσε τα ανέκδοτα ποιήματα του Γ. Σεφέρη, αλλά και την “Αλληλογραφία” τους (ο πρώτος τόμος σε επιμέλεια Μιχάλη Ζ. Κοπιδάκη, από τη Βικελαία Βιβλιοθήκη, το 1989, και ο δεύτερος σε επιμέλεια Μαρίας Στασινοπούλου, από τις εκδόσεις Ίκαρος, το 2005, μαζί με τη β’ έκδοση του πρώτου) -αλληλογραφία η οποία αποτυπώνει τη βαθύτατη επικοινωνία τους. Πέθανε στην Αθήνα “πλήρης ημερών” τον Μάρτιο του 2000, σε ηλικία 102 ετών.
