Γράφουν: Ειρήνη Αϊβαλιώτου και Παναγιώτης Μήλας
Ο Αλέξης Σταμάτης γιόρταζε κάθε χρόνο στις 30 Αυγούστου. Φέτος έκανε την έκπληξη καθώς φρόντισε να γιορτάσει πολύ νωρίτερα. Την Παρασκευή 24 Ιουλίου.
Συγκεντρωθήκαμε εκείνη την ημέρα σ’ αυτή τη μεγάλη γιορτή. Δίπλα του ήταν όλοι όσοι τον αγαπούσαν πολύ. Και τον αγαπούσαν πολλοί.
Μεγάλη γιορτή σε ένα ήσυχο περιβάλλον. Μέσα στην απόλυτη σιωπή. Σε ένα περιβάλλον που σε οδηγούσε μόνο σε σκέψεις. Σε αναμνήσεις. Σε απολογισμούς. Ήταν μια γιορτή – αποχαιρετισμός αλλά «χωρίς λόγια».
Στη γιορτή αυτή την ώρα που ακούγαμε τον Φίλιππο Καλύβα να παίζει στο πιάνο αγαπημένες μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι, ρίξαμε γύρω μας μια ματιά…
Είδαμε…
Τον Γιάννη Λουκά, από το «Μπαρ Φλωμπέρ».
Ήταν εκεί και η Λήδα Λοΐζου, που είχε έρθει «Σαν τον κλέφτη μες στη νύχτα».
Από την «Οδό Θησέως» δεν άργησαν να φτάσουν ο Στέφανος και η Ελένη.
Ήταν όμως και η Ζωή με τον Αντρέα, από τη «Ζωή».
Σε μια άκρη καθόταν διακριτικά ο Άλκης φυλλομετρώντας τη «Μητέρα στάχτη».
Πριν μπούμε μέσα είδαμε στον χώρο στάθμευσης ότι είχε παρκάρει μια Φορντ και μια μαύρη Μάστανγκ. Κρυφοκοιτάξαμε στη θέση του οδηγού όπου ήταν αφημένη μια «Αμερικάνικη φούγκα».
Δεν έλειψε ούτε ο Θάνος από τη «Βίλα Κομπρέ».
Εκεί που καθόμαστε, κάποια στιγμή ο κινηματογραφιστής Άρης Μανιάτης, έσκυψε και μας ψιθύρισε: «Σκότωσε ό,τι αγαπάς».
Τότε είδαμε ότι μαζί έφτασαν ο Βασίλης και ο Πέτρος από την «Κυριακή».
Ο προγραμματιστής Ορέστης Πολίτης μας ρώτησε: «Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό»; Είχαμε άλλα στο νου μας και τελικά δεν απαντήσαμε στην ερώτηση.
Ο Ρομάν και η Θίντα άφησαν για λίγο το «Μοτέλ Μορένα» και ήρθαν μαζί μας.
Η Έντα και η κυρία Φλόρα κλείδωσαν το «Λευκό δωμάτιο» πριν φτάσουν κοντά μας.
Από τα «Μελίσσια» είδαμε την Αγάπη.
Χαρήκαμε πολύ όταν συναντήσαμε στην ομήγυρη δύο «Αθώα πλάσματα», τον ιδιωτικό ερευνητή Στέφανο μαζί με τη Μαριάννα.
«Το παιδί και ο Άγγελος», ήταν στον χώρο, όμως με δυσκολία τους αναγνωρίσαμε. Κυρίως τη μυστηριώδη μορφή του Αγγέλου.
Επειδή η συνάντησή μας έγινε νωρίς το μεσημέρι μπόρεσε να έρθει και η Λυδία με την «Ταλεντίνα».
Τέλος, ευτυχώς ο ανώνυμος νεαρός αφηγητής δεν μπήκε στην αίθουσα του αποχαιρετισμού. Παρέμεινε έξω, στον Κήπο των Αναμνήσεων, όπως ακριβώς του ζήτησε «Ο έβδομος ελέφαντας».
***
Ο Αλέξης Σταμάτης επέλεξε να γίνει ο αποχαιρετισμός του «χωρίς λόγια». Μόνο με νότες. Μόνο με σκέψεις. Μόνο με αναμνήσεις…
Αυτή τη φορά μπροστά σε μια λευκή σελίδα βρισκόμαστε εμείς.
Στη λευκή σελίδα ο Αλέξης είχε βάλει μια άνω τελεία κι εμείς έπρεπε να γράψουμε τη συνέχεια.
Στο τελευταίο του βιβλίο, στο «Υπήρξα τόσοι άλλοι», μάς έδωσε τη συμβουλή: «Βλέπουμε. Μιλάμε, γράφουμε. Και νικάμε»…
Και αυτό κάναμε και κάνουμε. Αυτό κάνουμε κι εμείς τώρα. Για να τον τιμήσουμε…
***
*Ο Αλέξης Σταμάτης γεννήθηκε την Τρίτη 19 Ιουλίου του 1960 και έφυγε από τη ζωή την Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026. Ο αποχαιρετισμός του έγινε την Παρασκευή 24 Ιουλίου. Την Κυριακή 30 Αυγούστου ήταν η γιορτή του…
