Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Ένα τριγωνικό αστέρι φωτίζει κάθε χρόνο το Φεστιβάλ της Επιδαύρου:
*Πριν φτάσουμε στην Παλαιά Επίδαυρο, μπαλκόνι με θέα εδώ και τριάντα χρόνια από το «Stork» της Οικογένειας Βασιλόπουλου και τα τελευταία χρόνια από το «Akron».
*Στην Παλαιά Επίδαυρο, το «Ακρογιάλι» των Αδελφών Λαλιώτη και στο Γιαλάσι η «Μουριά» της Οικογένειας Μερτζάνη.
*Τέλος στο Λυγουριό, ο ιστορικός «Λεωνίδας» της Οικογένειας Λιακόπουλου.
Όμως την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου ένα δάκρυ κύλησε. Δάκρυ για τον Ανδρέα Βασιλόπουλο. Τον εμπνευστή και ιδρυτή του Stork και του Akron.
«Λύγισε» ξαφνικά ο κύριος Ανδρέας.
Πέρασε απρόσμενα στην απέναντι όχθη ο άνθρωπος που με το χαμόγελό του άνοιγε και έκλεινε το Φεστιβάλ Επιδαύρου.
Από την πρώτη ως και την τελευταία παράσταση στη Μεγάλη Επίδαυρο υποδεχόταν πάντα τούς επισκέπτες που έκαναν την απαραίτητη στάση πριν φτάσουν στο Αρχαίο Θέατρο.
Το ίδιο έκανε και αργά το βράδυ μετά την παράσταση όταν με ένα καφεδάκι χάριζε έναν φύλακα – άγγελο σε όσους είχαν πάρει τον δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα.
Πάντα με το χαμόγελο ο κύριος Ανδρέας. Πάντα με ανοιχτή αγκαλιά. Και εκείνος, και όλη η οικογένεια, και όλα τα μέλη της ομάδας του.
Πάντα με νέες ιδέες είχε κερδίσει και τους θεατρόφιλους, και τη νεολαία της περιοχής, αλλά και τους φίλους της υπαίθρου και των δύο τροχών.
Ο κύριος Ανδρέας ήταν πρώτα άνθρωπος και μετά επιχειρηματίας.
Μάλιστα με τα φτερά του «πελαργού» του προστάτευε και τη φύση… Μόνο η παρουσία του ιδιωτικού πυροσβεστικού οχήματος δίπλα στο «Stork» και στο «Akron» σου ενέπνεαν σιγουριά και ασφάλεια.
Ο Ανδρέας Βασιλόπουλος νοιαζόταν για τον τόπο και για τους ανθρώπους. Σε αυτό τον ανηφορικό δρόμο είχε τη στήριξη της αγαπημένης του κυρίας Ευγενίας. Οι δυο τους δίδαξαν και τα αγόρια τους, τον Αντώνη και τον Θοδωρή. Η οικογένεια μεγάλωσε με τη Σοφία και τη Μαίρη και την ομάδα συμπλήρωσε ο Ανδρέας junior.
Ο κύριος Ανδρέας – όπως σημείωσε ο Δήμαρχος Επιδαύρου Τάσος Χρόνης – «ήταν μια ανήσυχη προσωπικότητα με ρίσκα μικρά και μεγαλύτερα αλλά πάντοτε με μια ηρεμία στο λόγο, στη σκέψη και στο αποτέλεσμα. Ήταν ένας άνθρωπος που πάντα στην κρίσιμη στιγμή έβαζε πλάτη…».
***
Δεν πιστεύω ότι έγραψα τις παραπάνω 335 λέξεις… Νομίζω πως είναι ψέμα… Όμως η αλήθεια είναι πικρή… Ο αποχαιρετισμός του έγινε ήδη το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026 στον Άγιο Νικόλαο Αρχαίας Επιδαύρου.
Στην ίδια εκκλησία, την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026, το πρωί μετά τη Θεία Λειτουργία θα τελεστεί το 40ήμερο μνημόσυνο.
Τον ευχαριστούμε για όλα όσα μάς χάρισε, για όλα όσα μάς έμαθε.
Τον ευχαριστούμε για το χαμόγελό του.
Δεν θα τον ξεχάσουμε.
Κυρία Ευγενία, Αντώνη, Θοδωρή, Σοφία, Μαίρη και μικρέ Ανδρέα, κουράγιο…
