Την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών η Ντόρα Γιαννακοπούλου, μια δημιουργός που άφησε το στίγμα της σε διάφορες μορφές της τέχνης.
Γεννημένη του 1937 και μεγαλωμένη στη Μυτιλήνη, πήγε στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου και ολοκλήρωσε τις θεατρικές της σπουδές.
Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα έγιναν πάνω στη σκηνή, με τη συμμετοχή της στο έργο «Ένας Όμηρος» του Μπρένταμ Μπίαμ, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τριβιζά στο Κυκλικό Θέατρο.
Εκεί ανέλαβε και το τραγουδιστικό μέρος της παράστασης, ερμηνεύοντας συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη γραμμένες ειδικά για το ανέβασμα, γεγονός που άνοιξε έναν δεύτερο, παράλληλο καλλιτεχνικό δρόμο.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ παράλληλα βρέθηκε στις πρώτες μπουάτ της Πλάκας, σε μια εποχή όπου η καλλιτεχνική δημιουργία αναζητούσε νέες μορφές έκφρασης.
Στον κινηματογράφο την είδαμε στις ταινίες:
Έρωτας στα ναρκοπέδια (1958)
Η λίμνη των στεναγμών / Η κυρα Φροσύνη και ο Αλή πασάς (1959)
Ψιτ… κορίτσια! (1959)
Τα σκαλοπάτια της ζωής (1962)
Οι σκανδαλιάρηδες (1963)
Το μεροκάματο του πόνου (1963)
Έκλαψα πικρά για σένα (1964]
Καταιγίδα (1965)
Ξαναγύρισε κοντά μου (1965)
***
Ηχογράφησε τα τραγούδια του «Όμηρου» σε δίσκο και συμμετείχε σε σημαντικά έργα της περιόδου, όπως η «Όμορφη Πόλη» και οι «Μικρές Κυκλάδες» σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη.
Στις «Μικρές Κυκλάδες» χαρακτηριστικό ήταν το τραγούδι «Στου Μικρού Βοριά» (1963).
Του μικρού βοριά παράγγειλα
Να ‘ναι καλό παιδάκι
Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα
και στο παραθυράκι
Γιατί στο σπίτι π’ αγρυπνώ
Η αγάπη μου πεθαίνει
Και μες στα δάκρυα την κοιτώ
Που μόλις ανασαίνει
Γεια σας περβόλια, γεια σας ρεματιές
Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές
Γεια σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί
Με πνίγει το παράπονο
Γιατί στον κόσμο αυτόνα
Τα καλοκαίρια τα ‘χασα
κι έφτασα στον χειμώνα
Σαν το καράβι π’ άνοιξε
Τ’ άρμενα κι αλαργεύει
Θωρώ να χάνονται οι στεριές
κι ο κόσμος λιγοστεύει
Γεια σας περβόλια, γεια σας ρεματιές
Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές
Γεια σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί
Γεια σας περβόλια, γεια σας ρεματιές
Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές
Γεια σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί
Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί
***
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας επέλεξε να φύγει από τη χώρα. Στο διάστημα της αυτοεξορίας της περιόδευσε, μαζί με μικρό κύκλο καλλιτεχνών, σε χώρες της δυτικής και ανατολικής Ευρώπης, παρουσιάζοντας πρόγραμμα αφιερωμένο στη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Μετά τη Μεταπολίτευση αποσύρθηκε σχετικά γρήγορα από το θέατρο και το τραγούδι και στράφηκε με συνέπεια στη λογοτεχνία.
Η συγγραφική της διαδρομή ξεκίνησε το 1993 με το μυθιστόρημα «Η πρόβα του νυφικού». Ακολούθησαν το διήγημα «Ο Πάπαρδος» και το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος θυμός», έργα που μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία.
Στα χρόνια που ακολούθησαν εξέδωσε πλήθος μυθιστορημάτων που αγαπήθηκαν από το ευρύ κοινό και μεταφέρθηκαν επίσης στη μικρή οθόνη, εδραιώνοντας τη θέση της ως μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες αφηγήτριες της εποχής της.
Με μια πορεία που κινήθηκε ανάμεσα σε διαφορετικές τέχνες και ιστορικές περιόδους, η Ντόρα Γιαννακοπούλου άφησε πίσω της ένα πολυσχιδές έργο, στενά δεμένο με τις πολιτιστικές και κοινωνικές μεταβολές της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Έκανε δυο γάμους. Από τον πρώτο κράτησε το επώνυμο Γιαννακοπούλου. Από τον δεύτερο με τον ηθοποιό Μηνά Χρηστίδη, απέκτησε έναν γιο, τον συγγραφέα Λένο Χρηστίδη.
***
Ο αποχαιρετισμός της θα γίνει από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου στις 11.00.
