Η Χορωδία «ΣυνΩΔΗπόροι Ζωγράφου» αφιέρωσε το τραγούδι «Παιδιά στην πύλη» στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 και στους πρώτους νεκρούς.
Το τραγούδι «Παιδιά στην Πύλη» είναι γραμμένο σε στίχους Βασίλη Παναγιωτοπουλου και μουσική του Κώστα Χάρδα. Αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης παράστασης με τίτλο «12 λόγοι για τη μνήμη» που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2024 στο φεστιβάλ Δήμου Ζωγράφου «music now» από τη χορωδία «ΣυνΩΔΗπόροι Ζωγράφου», υπό την Διεύθυνση της Ήβης Παπαθανασίου.
Η παράσταση αυτή αποτελείται από κείμενα του Βασίλη Παναγιωτόπουλου με μουσική επένδυση τραγουδιών από το έντεχνο ελληνικό τραγούδι και αποτελεί ένα φόρο τιμής στη συλλογική μνήμη όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέσα στους αιώνες.
Το στιγμιότυπο Λόγος δέκατος: «Παιδιά στην Πύλη» (Όταν παλεύουν τα παιδιά των ανθρώπων) είναι αφιερωμένο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 και μελοποιήθηκε ειδικά για τη χορωδία από τον Κώστα Χάρδα, Καθηγητή της Σχολής Μουσικών Σπουδών του τμήματος Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ο οποίος έπαιξε πιάνο σε όλη την παράσταση.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε τον Οκτώβριο του 2024 και επενδύθηκε με εικόνες από το Πολυτεχνείο, ως φόρος τιμής στην εξέγερση.
Ταυτότητα τραγουδιού
«Παιδιά στην Πύλη»
Ποίηση: Βασίλης Παναγιωτόπουλος
Μουσική: Κώστας Χάρδας
Χορωδιακή επεξεργασία: Ήβη Παπαθανασίου
Απαγγελία: Θανάσης Κουρλαμπάς
Πιάνο: Κώστας Χάρδας
Διεύθυνση: Ήβη Παπαθανασίου
Recording editing: Θανάσης Δέδες
Recording editing Mixing: Πέτρος Τζανάκης Παπαδάκης
Βιντεοσκόπηση, μοντάζ: Πάνος Ηλιόπουλος
Για την βιντεοσκόπηση και την ηχογράφηση παραχωρήθηκαν οι χώροι της Πρυτανείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.
***
«Παιδιά στη Πύλη»
Τα σκουριασμένα σίδερα τυλίγουν τη ζωή τους,
μα πριν να πέσουν, τα λύγισαν καρδιές.
Βραχνές κουβέντες, αμόνια η φωνή τους,
σφυριά π’ ακούγονται σε δωρικές στοές.
Τραγούδια γίνονται οι κοφτές ανάσες,
χείλη εκπνέουν αέρα καθαρό.
Στης πόλης τις βεράντες, στις ταράτσες,
άλογα αγίων τρέχουν με καλπασμό.
Μπογιά κόκκινη και κόκκινο αίμα
στων κιόνων πλημμύρα στις ραβδώσεις.
Ζωή σ’ αβέβαια καινούρια γέννα
Ορφέα γυρισμός ή αγγέλων πτώσεις.
Λάμπουν οι νύχτες σε μέρες σκοτεινές
φώτα Aνάστασης Νοέμβρη μήνα.
Της άνοιξης ήλιου νοητού ροές,
μέσα από νάρθηκες ξεφεύγει ακτίνα.
Μάτια που φέγγουν στα πηχτά σκοτάδια,
του Προμηθέα δαμάζουν τη φωτιά.
Τα σπλάχνα δείχνουν στα δειλά κοπάδια.
Αετοί δεν τόλμησαν, τους έστειλαν σκυλιά.
Μπράτσα αδύνατα που γίναν πέτρες,
χέρια Τιτάνων σε παιδιών κορμιά.
Στην Πύλη αυτή δεν ήρθανε ικέτες
στα μάρμαρά της λαξεύουν μια γενιά.
