«Φίλοι δεν ήμασταν, αλλά παρέα κάναμε.
Παρότι θητεύσαμε στον ίδιον Οργανισμό, οι πορείες μας δεν διασταυρώθηκαν.
Κάθε που ανταμώναμε, στην Αθήνα και στο Παρίσι, αντιπαραθέταμε εμπειρίες, συγκρίναμε καταστάσεις και καμιά φορά… κακολογούσαμε ανθρώπους που συναντήσαμε στο ευαγές Ίδρυμα της Αγίας Παρασκευής. Κι όλα αυτά συνοδεία ποταμών τερψιλαρύγγιων, που επιτρέπουν μια κάποια ελευθεριότητα στην πνευματική επικοινωνία.
Το 2003, εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, τον καλέσαμε να συνδράμει με τις βεβαιωμένες γνώσεις του.
Δέχθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα και στάθηκε πολύτιμος αρωγός μιας προσπάθειας που ήθελε τους καλύτερους.
Κι υπήρξε ένας απ’ αυτούς.
Κερδίσαμε (κέρδισα πολλά) από την εγκρατή παρουσία του και τη σοφία του.
Για τον Ροβήρο Μανθούλη, που έφυγε σήμερα στα 92 του χρόνια, ο λόγος.
Καλό ταξίδι, Ροβήρε».
***
Με το παραπάνω κείμενο αποχαιρέτησε τον σκηνοθέτη Ροβήρο Μανθούλη ο δημοσιογράφος Δημήτρης Χατζηδημητρίου.
***
Ο Ροβήρος Μανθούλης γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1930 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Συμμετείχε στους κύκλους της Διάπλασης των Παίδων και στις γραμμές του ΕΑΜ των Νέων και συνέχεια της ΕΠΟΝ. Από τα τέλη του 1943 μέχρι την Απελευθέρωση, ήταν το «χωνί» των Εξαρχείων και της Νεάπολης, που έφερνε τα βράδια, από κάποια ταράτσα στο λόφο του Στρέφη, τα αντιστασιακά μηνύματα μπροστά στα ανοιχτά παράθυρα των περιοίκων. Η προσφορά και η πορεία του Ροβήρου Μανθούλη ολοκληρώθηκε τη Μεγάλη Πέμπτη 21 Απριλίου 2022.
