Η Ακαδημία Αθηνών, κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 19ης Ιουνίου 2025, εξέλεξε τον ποιητή Τίτο Πατρίκιο ως επίτιμο μέλος της.
***
Ο Τίτος Πατρίκιος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαΐου 1928. Είναι γιος των ηθοποιών Σπύρου Πατρικίου και Λέλας Σταματοπούλου – Πατρικίου, κόρης των ηθοποιών Παναγιώτη και Ευδοξίας Σταματοπούλου.
Σύζυγός του ήταν η ιστορικός Ρένα Σταυρίδη – Πατρικίου. Κόρες τους είναι η ιστορικός Αλεξάνδρα Πατρικίου και η διαφημίστρια Δάφνη Πατρικίου.
Το 1946 ολοκλήρωσε τα γυμνασιακά του μαθήματα στο Βαρβάκειο και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Άσκησε για κάποιο διάστημα το επάγγελμα του δικηγόρου.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στρατευμένος αρχικά στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια στον ΕΛΑΣ.
Το 1944 καταδικάστηκε σε θάνατο από συνεργάτες των Γερμανών και η εκτέλεσή του ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή.
Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εξορίστηκε στη Μακρόνησο (1951-1952) και κατά τη διετία 1952-1953 στον Άη Στράτη, από όπου επέστρεψε στην Αθήνα με άδεια εξορίστου.
Ο Τίτος Πατρίκιος είναι ποιητής, πεζογράφος, επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πατρών και μεταφραστής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.
Το 1994 τιμήθηκε με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας.
Το 2019 βραβεύτηκε με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
***
Προσχέδια για τη Μακρόνησο
Ποιήματα Α’, 1943-1959
Πατρίκιος Τίτος
1954
Ι.
Με το μελτέμι σου που δυναμώνει τη νύχτα
με τη νύχτα σου που δυναμώνει τη σιωπή
και μ’ ένα συρματόπλεγμα τριγύρω στην καρδιά σου
Νησί που κανείς σεισμός
δε θα σε καταπιεί
μακρύ σαν πέτρινη μαγνητική βελόνη
να δείχνεις το βοριά και το νότο
της πορείας μας
της ιστορίας
του χρόνου
Κι η θάλασσα κυλάει και φεύγει
κυλάει και φεύγει
δεν τ’ αντέχει αυτά τα βράχια
κυλάει και φεύγει.
V.
Έτσι έμαθα πόσο βαριά είναι η άμμος
πόσο σκληρή είναι η πέτρα που δε σπάει
πώς ξεριζώνονται τα σκίνα κι οι αφάνες.
Η άμμος έμεινε για πάντα μες στο στόμα μου
η πέτρα για πάντα στην καρδιά μου
τ’ αγκάθια μείναν για πάντα καρφωμένα μες στα νύχια μου.
*
Μάρτης 1953 – Δεκέμβρης 1954
Χρόνια της πέτρας (Ποιήματα Α’, 1943-1959, Κίχλη, 2017)
Πηγή: https://poets.gr/el/poihtes/patrikios-titos/791-poiimata-a-1943-1959/2043-prosxedia-gia-ti-makroniso
