Πάντοτε,
Γνώριζα μια μέρα πως
Θα έφτανα κοντά σου
Και
Πως η αγάπη μου δεν θα τελείωνε ποτέ.
Ότι στων ακτών σου το βυθό θα με σκέπαζε η άμμος
Με το κεφάλι μου γερμένο απαλά στην αγκαλιά σου.
Πάντοτε
Θα ανάσταινα των βημάτων σου το χνάρι
Μέσα μου βαθειά θαμμένος.
Τόσο κοντά στο θάνατο που θα ’μουν
Τα μάτια μου δεν θα ’χαν άλλο τέλος από σένα.
Πάντοτε
Θα έβρισκα τη δύναμη να ξεριζώσω στη σκιά
Της αγάπης την κραυγή που είναι μονάχα σιωπή
Απέναντι στον κόσμο.
Όσο κι αν σε λόγια πλησιάζω
Κανένα δε μοιάζει με εκείνα
Που με οδηγούν σε εσένα
- Στην αιωνιότητα, Ντενί Εμορίν, μετάφραση: Ανδρονίκη Δημητριάδου, εκδόσεις Vakxikon.gr 2016
Ο Ντενί Εμορίν γεννήθηκε το 1956, κοντά στο Παρίσι. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στη Σορβόνη (Παρίσι IV). Έχει συναισθηματική σχέση με τα αγγλικά, καθώς η μητέρα του ήταν καθηγήτρια αγγλικών, και έχει μια μακρινή ρωσική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του. Η αναζήτηση της ταυτότητας, το ζήτημα του σωσία και το πέρασμα του χρόνου είναι τα αγαπημένα του θέματα, ενώ τον συναρπάζει η Ανατολική Ευρώπη.
Είναι ποιητής, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος και δραματουργός. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες. Θεατρικά του έχουν ανέβει στη Γαλλία, τον Καναδά (Κεμπέκ) και τη Ρωσία. Κάποια απ’ τα βιβλία του μεταφράστηκαν και εκδόθηκαν στις ΗΠΑ. Είναι αρχισυντάκτης του ρουμάνικου περιοδικού Cronica (Iasi). Συνεργάζεται τακτικά με το λογοτεχνικό περιοδικό Les Cahiers du Sens. Διευθύνει δύο ποιητικές σειρές στις Editions du Cygne. Το 2004, τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Γαλλικής Ποίησης στον Διεθνή Διαγωνισμό Feile Filiochta. Η Ακαδημία Var του απένειμε το Βραβείο Ποίησης του 2009.
Έχουν μεταφραστεί και δημοσιευθεί ποιήματα και θεατρικά του στα ελληνικά περιοδικά Εμβόλιμον, Ένεκεν και Σοδειά. Τον Απρίλιο του 2014 κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Vakxikon.gr τα θεατρικά του έργα Στην αποβάθρα/Μετά τη μάχη.
Έχει εκδώσει δώδεκα ποιητικές συλλογές από το 1982, έξι συλλογές διηγημάτων από το 1993, τέσσερα μυθιστορήματα από το 1989, έξι θεατρικά έργα από το 2002, και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ανθολογίες και συγκεντρωτικές συλλογές.
***
Ο Ντενί Εμορίν προτείνει την αγάπη ως μόνο δρόμο του βίου, και ως μόνη επιλογή την ακραία, την ολική ένωση των ψυχών, για να αντιμετωπιστεί τόσο ο ταραγμένος κόσμος μας όσο και ο διχασμός του ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή (λόγω της καταγωγής του από τη Ρωσία, όπου και γι’ αυτή την ίδια τη χώρα το δίλημμα παραμένει εξίσου ανοιχτό). Παρόλο το ξεπέρασμα του διχασμού από τη δύναμη της αγάπης, αυτή η επίμονη αφοσίωσή του δεν είναι χωρίς θυσίες, τρικυμίες και αναστατώσεις, που σχεδόν αποφεύγει να τις αναφέρει ρητά, αλλά αυτές είναι εκεί και τις υποπτεύεται να δρουν υπόκωφα και να απειλούν με το Θάνατο ή τους μικρούς θανάτους. Σ’ αυτή την αγωνία, σ’ αυτή την πάλη, προτιμάει την καθαρότητα της προσπάθειας και του πάθους. Ακριβώς αυτή η «στρατηγική» της προσηλώσεως στην αγάπη και στην αποδοχή της υπέρτατης εξάρτησης υποθάλπει έναν έντονο ετεροκαθορισμό, και εν τέλει μια υπαρξιακή σύγκρουση. Δηλαδή, δημιουργούνται οι ρίζες μιας ποιητικής στο όνομα της αρμονικής σύζευξης που δεν μπορεί να αποφύγει την αταξία. Μ’ αυτόν τον τρόπο ο ποιητής αναβιώνει, γιορτάζει και θρηνεί τα βασικά πολιτιστικά πρότυπα «αγάπης» και «ψυχής» που οι κοινωνίες μας έχουν προβλέψει για να ενώνουν και να διαιρούν τα ανθρώπινα όντα.
Τόσες φορές
Το χέρι μου έβαλα
Στον ώμο σου επάνω
Ρουφηγμένος από την άβυσσο λέξεων
- Aρχική εικόνα: The Breakfast Room – Edmund C. Tarbell (1862-1938)
