Είπε ο γάιδαρος στην τίγρη:
«Το γρασίδι είναι μπλε».
Η τίγρη απάντησε:
– «Όχι, το γρασίδι είναι πράσινο».
Η συζήτηση άναψε, έτσι οι δύο αποφάσισαν να υποβληθούν σε διαιτησία, και γι’ αυτό πήγαν ενώπιον του λιονταριού, του βασιλιά της ζούγκλας.
Ήδη πριν φτάσει στο ξέφωτο του δάσους, όπου το λιοντάρι καθόταν στο θρόνο του, ο γάιδαρος άρχισε να φωνάζει:
– «Υψηλότατε, είναι αλήθεια ότι το γρασίδι είναι μπλε;».
Το λιοντάρι απάντησε:
«Αλήθεια, το γρασίδι είναι μπλε».
Ο γάιδαρος έσπευσε και συνέχισε:
– Ο τίγρης διαφωνεί μαζί μου και με ενοχλεί, παρακαλώ τιμωρήστε τον.
Ο βασιλιάς τότε δήλωσε:
– Η τίγρη θα τιμωρηθεί με 5 χρόνια σιωπής.
Ο γάιδαρος πήδηξε χαρούμενα και προχώρησε στο δρόμο του, ευχαριστημένος και επαναλαμβάνοντας:
– Το γρασίδι είναι μπλε…
Ο τίγρης δέχτηκε την τιμωρία του, αλλά πριν φύγει ρώτησε το λιοντάρι:
– Μεγαλειότατε, γιατί με τιμωρήσατε; Τελικά το γρασίδι είναι πράσινο.
Το λιοντάρι απάντησε:
Στην πραγματικότητα, το γρασίδι είναι πράσινο.
Η τίγρη ρώτησε:
– Γιατί λοιπόν με τιμωρείς;
Το λιοντάρι απάντησε:
«Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ερώτημα αν το γρασίδι είναι μπλε ή πράσινο.
Η τιμωρία είναι επειδή δεν είναι δυνατόν ένα γενναίο και έξυπνο πλάσμα σαν εσένα να σπαταλάει χρόνο μαλώνοντας με ένα γάιδαρο, και από πάνω να έρθει και να με ενοχλήσει με αυτή την ερώτηση.
Το χειρότερο χάσιμο χρόνου είναι να τσακώνεσαι με τον ανόητο και φανατικό που δεν νοιάζεται για την αλήθεια ή την πραγματικότητα, αλλά μόνο για τη νίκη των πεποιθήσεων και των ψευδαισθήσεών του.
Ποτέ μη σπαταλάς χρόνο σε επιχειρήματα που δεν βγάζουν νόημα…
Υπάρχουν άνθρωποι που, ανεξάρτητα από το πόσα στοιχεία και στοιχεία τους παρουσιάζουμε, δεν έχουν την ικανότητα να καταλάβουν, και άλλοι τυφλώνονται από εγωισμό, μίσος και αγανάκτηση, και το μόνο που θέλουν είναι να έχουν δίκιο ακόμα και αν δεν είναι.
Όταν η άγνοια ουρλιάζει, η ευφυΐα σιωπά. Η ηρεμία και η ησυχία σου αξίζουν περισσότερο.
