Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου Χάθηκα μέσα στην αφήγηση, κάθε κόμμα κι ένας αθηναϊκός δρόμος, κάθε τελεία και μια πόλη που είχε ζήσει. Κάθε παύση κι ένας πόνος. Κάθε ανάσα κι ένας λυγμός. Και θυμήθηκα τότε που τον είχα συναντήσει. Πολύ νέα εγώ, μόλις που είχα μπει στις επάλξεις της δημοσιογραφίας, λίγο πριν από το τέλος εκείνος. … Συνεχίστε να διαβάζετε το «Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου Ταχτσή»: Μια ερμηνεία άξια να γραφτεί στη θεατρική μας ιστορία.