22.5 C
Athens
Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2022
 

Πώς ο Φρεντερίκ Σοπέν έσωσε τη ζωή της πιανίστριας Νατάλια Α27407…

Του Βασίλη Χονδρόπουλου (*)

Στην ταινία «Η λίστα του Σίντλερ» υπάρχει η σκηνή, όπου μία κρατούμενη στα στρατόπεδα θανάτου παίζει μια σύνθεση από τα «Νυχτερινά» του Σοπέν στη γιορτή των γενεθλίων του διοικητού του στρατοπέδου Άμον Λεοπόλντ Γκετ (11 Δεκεμβρίου 1908, Βιέννη – 13 Σεπτεμβρίου 1946, Φυλακή Μοντελούπιχ).
Εκείνος γοητευμένος από την τέχνη της πιανίστριας, συμφωνεί να της χαρίσει τη ζωή.
Το επεισόδιο αυτό συνέβη πραγματικά.

Η κρατούμενη, που οφείλει τη ζωή της στα «Νυχτερινά» του Σοπέν, ήταν η διάσημη Εβραία πιανίστρια Νατάλια Καρπ.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, βρισκόταν μαζί με την αδελφή της Helena στο γκέτο της πόλης Τάρνοβ. Οι δύο αδελφές θεώρησαν πως μόνο αν δραπετεύσουν θα σωθούν κι έτσι, μαζί με δύο φίλους τους, επιχείρησαν να φτάσουν στη Βαρσοβία και από εκεί σκόπευαν να περάσουν στη Σλοβακία. Η Γκεστάπο συνέλαβε και τους τέσσερις τολμητίες και τους έστειλε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Πλάζοβ, λίγο έξω από την Κρακοβία.
Οι αδελφές καταδικάστηκαν σε θάνατο και φυλακίστηκαν σε ένα υπόγειο, περιμένοντας την εκτέλεση της ποινής.

Ένα πρωί, προς μεγάλη έκπληξη της Νατάλιας, διατάχθηκε να πάει στο σπίτι του διοικητή Άμον Γκετ για να παίξει για τα γενέθλιά του. Ο Γκετ ήταν γνωστός για τις θηριωδίες του κατά των κρατουμένων και την απάνθρωπη σκληρότητά του. Τα χέρια του ήταν βουτηγμένα στο αίμα 10.000 αθώων Εβραίων. Την ίδια στιγμή ήταν παθιασμένος θαυμαστής της κλασικής μουσικής και στις 11 Δεκεμβρίου που είχε τα γενέθλιά του, οι υφιστάμενοι του θέλησαν να του κάνουν «μία μουσική έκπληξη».
Οι δεσμοφύλακες πήραν τη Νατάλια, την πήγαν στον κουρέα για να συμμαζέψει τα μαλλιά της και της έδωσαν ένα φόρεμα.

Η ίδια είπε «φτάνοντας, είδα πως η γιορτή ήταν σε πλήρη εξέλιξη. Οι επίσημα ντυμένοι καλεσμένοι έπιναν κρασί και έκαναν προπόσεις προς τιμήν του εορτάζοντα διοικητή, ο οποίος φορούσε την επίσημη, λευκή στολή του. Ήμουν τρομοκρατημένη, γιατί είχα να παίξω πιάνο τέσσερα χρόνια, τα δάχτυλά μου σχεδόν δεν λύγιζαν, ήξερα όμως πως έπρεπε να κάτσω μπροστά στο όργανο αυτό και να παίξω, γιατί ήταν η μοναδική μου ευκαιρία να γλιτώσω».

Η Νατάλια, αγνοώντας τους θορύβους της γιορτής, αποφάσισε να παίξει το δικό της αγαπημένο «Νυχτερινό» σε ντο δίεση μινόρ, το οποίο διακρίνεται για τη βαθιά του θλίψη, πράγμα που αντιστοιχούσε στην ψυχική της κατάσταση. «Και ό,τι θέλει ας γίνει», σκέφτηκε.

– Παίξτε λοιπόν Σάρα, διέταξε ο διοικητής.
(Οι Γερμανοί αποκαλούσαν όλες τις Εβραίες Σάρα)…

Η Νατάλια άρχισε να παίζει και περίμενε πως από στιγμή σε στιγμή, ο διοικητής Γκιότ θα βγάλει το πιστόλι του και θα την πυροβολήσει.
Φτάνοντας στο τέλος, άκουσε μέσα στη νεκρική σιγή που επικρατούσε, τον Γκετ να λέει περιφρονητικά, δείχνοντάς την:

– Θα μείνει ζωντανή.

Ακούγοντας τα λόγια αυτά η Ναταλία, πήρε θάρρος και τον ρώτησε:

– Και η αδελφή μου;

– Κι αυτή επίσης, απάντησε ο διοικητής.

Από την ημέρα εκείνη, οι δύο αδελφές θεωρούσαν την 9η Δεκεμβρίου 1943 ως δεύτερη ημέρα των γενεθλίων τους.
Στα χρόνια της δεκαετίας του ‘50, η Νατάλια έκανε περιοδείες με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. Έδωσε συναυλίες και στη Γερμανία. Τα επόμενα 20 χρόνια έδωσε εκατοντάδες συναυλίες για το BBC.
Το 1967 απονεμήθηκε στον Όσκαρ Σίντλερ το βραβείο «Μάρτιν Μπούμπερ» για τη σωτηρία των Εβραίων του Κράκοβο. Παρόλο που η Νατάλια δεν βρισκόταν στην περίφημη λίστα του Σίντλερ την κάλεσαν στην τελετή. Έπαιξε το ίδιο εκείνο «Νυχτερινό» που της είχε σώσει τη ζωή. Ανέβηκε στη σκηνή, φορώντας, όπως πάντα ένα φόρεμα κοντομάνικο, για να φαίνεται στο χέρι της το νούμερο «Α27407», ώστε όλοι να γνωρίζουν και να θυμούνται.

(*) Από τη σελίδα του στο Facebook.

*Η Νατάλια Καρπ γεννήθηκε στην Κρακοβία της Πολωνίας στις 27 Φεβρουαρίου του 1911 και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών στο Λονδίνο στις 9 Ιουλίου 2007.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΔΩ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ «ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ» ΤΟΥ ΣΟΠΕΝ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΉ

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
693ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
- Advertisement -

Τελευταία άρθρα

Cat Is Art