Κάρτα Μνήμης

Γιάννης Σμυρναίος. Τέλη Μαρτίου «έφυγε» αθόρυβα…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Διακριτικά και αθόρυβα «έφυγε» από τη ζωή ο ηθοποιός Γιάννης Σμυρναίος στα 79 του. Οι φίλοι του τον βρήκαν μια βδομάδα μετά… Το φευγιό του μας θύμισε την Σαπφώ Νοταρά και τον Γιώργο Ζωγράφο…

Ο καλός και σεμνός ηθοποιός γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 1940. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών από το 1964 έως το 1966.

Η πρώτη του θεατρική εμφάνιση, ήταν στο «Η Κυρία του Μαξίμ» του Ζωρζ Φειντώ με τον θίασο Ρηγόπουλου – Αναλυτή – Γιάννη Βογιατζή το καλοκαίρι του 1967. Σκηνοθέτης ήταν ο Δημήτρης Νικολαΐδης με βοηθό τον Πέτρο Λεωκράτη. Μεταφραστής ο Δημήτρης Γιαννουκάκης. Τη μουσική είχε γράψει ο Γιώργος Κατσαρός. Σκηνικά και κοστούμια είχαν την υπογραφή του Μάριου Αγγελόπουλου. Στην παράσταση αυτή έπαιζαν επίσης: Κατερίνα Γουλάκη, Κώστας Πρέκας, Χρήστος Δοξαράς, Κίττυ Αρσένη, Μαίρη Αντωνοπούλου, Νίκος Παγκράτης, Άννα Σταυρίδου. Επίσης ο χορογράφος Χρήστος Πατρινός με πέντε χορεύτριες.

Συνεργάστηκε με αξιόλογους θιάσους, όπως Ρίζου- Χατζηχρήστου-Βογιατζή στο έργο «Αγάπη μου παλιόγρια» (1969-70), Βουτσά-Ρίζου-Ναθαναήλ στο έργο «Ο επαρχιώτης» (1971-72), Καρρά (1972), Γκιωνάκη (1973-74), Αλεξανδράκη-Γαληνέα (1978), Γκιωνάκη, στο έργο «Το στραβόξυλο», Παπαναστασίου-Ιωαννίδου (1982), στο θέατρο «Καλουτά» στο έργο «Κολωνός και Κολωνάκι», Ρίζου (1986-87), Χαλκιά – Παρτσαλάκη στο θέατρο «Μετροπόλιταν» στο έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη «Δέκα μέρες στο Παρίσι» και άλλα.

 

 

Εδω ο Γιάννης Σμυρναίος με τον Γιάννη Γκιωνάκη.

 

 

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ταινία «Ο χαζομπαμπάς» (1967). Επίσης στις ταινίες: Γιακουμής μια ρωμέικη καρδιά (1970), Κατηγορώ τους δυνατούς (1970), Εν ονόματι του νόμου (1970), Το παιδί της μαμάς (1970), Οι άνδρες ξέρουν ν’ αγαπούν (1971), Σ’ αγαπώ (1971), Ο αισιόδοξος (1973), Τροχονόμος… Βαρβάρα (1981), Νοκ-άουτ στον έρωτα / Εγώ και το πουλί μου (1982), Εδώ και τώρα αγγούρια (1982), Η σιδηρά κυρία (1983), Αγάπησα έναν Πόντιο (1986), Ο καβαλάρης των F.M. Stereo (1986), Ο αυτάκιας (1988), Τρελάδικο πολυτελείας (1990).

Στην τηλεόραση τον είδαμε στη θρυλική «Γειτονιά» του Γιάννη Δαλιανίδη.

Παναγιώτης ΜήλαςΓιάννης Σμυρναίος. Τέλη Μαρτίου «έφυγε» αθόρυβα…
Περισσότερα

Φώτης Γεωργουλάκης (Fotis). «Έφυγε» στα 86 ο κορυφαίος πορτρετίστας. Δείτε βίντεο με έργα του

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Φώτης Γεωργουλάκης (Fotis) γεννήθηκε το 1933 και πέθανε στις 2 Απριλίου 2019 σε ηλικία 86 χρόνων

Του Παναγιώτη Μήλα

Υπηρέτησε με συνέπεια και πάθος την παλιά ακαδημαϊκή γελοιογραφία. Τον γνώρισα στην «Μεσημβρινή» στην επανέκδοσή της, όταν είχε διευθυντή τον Γιώργο Μπέρτσο. Την ίδια εποχή με τον «Θύμη» και με τον Διογένη Οικονόμου.

Ο Φώτης Γεωργουλάκης (Fotis) σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στο London School of Printing and Graphic Art. Στο εξωτερικό παρέμεινε πολλά χρόνια συνεργαζόμενος με εφημερίδες και περιοδικά. Στη Βιέννη (der Stern), στο Μόναχο (Revue), στο Παρίσι (Ici Paris), στο Λονδίνο (Daily Mirror και Punch), στη Νέα Υόρκη (Saturday Evening Post).

Στη βασική φωτογραφία του θέματος βλέπουμε τα γελοιογραφικά πορτρέτα του Ρόναλντ Ρήγκαν και του Λεονίντ Μπρέζνιεφ.

Όταν ο Fotis γύρισε στην Ελλάδα συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Μεσημβρινή» και «Βραδυνή». Επίσης με τα περιοδικά «Εικόνες» και «Ταχυδρόμος». Παράλληλα έκανε εικονογράφηση σε εκπομπές της τηλεόρασης ενώ ασχολήθηκε με τη διαφήμιση και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα βίντεο με τη δουλειά του στη «Μεσημβρινή» που έφτιαξε ο γιός του Evan Fotis Γεωργουλάκης, ο οποίος είναι φυσιογνωμιστής σκιτσογράφος.

***

Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΓΕΩΡΓΟΥΛΑΚΗ ΣΤΗ “ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ”

Παναγιώτης ΜήλαςΦώτης Γεωργουλάκης (Fotis). «Έφυγε» στα 86 ο κορυφαίος πορτρετίστας. Δείτε βίντεο με έργα του
Περισσότερα

Ίγκμαρ Πέι. Στα 102 ο «αρχηγός του μοντερνισμού»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Ίγκμαρ Πέι, (Leoh Ming Pei) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες της εποχής μας, που συμπληρώνει τα 102 του χρόνια στις 26 Απριλίου. Είναι ο «αρχηγός του μοντερνισμού» (master of Modernity), ο άνθρωπος ο οποίος δημιούργησε ανάμεσα σε τόσα άλλα διεθνή τεράστια projects, τον πύργο της Κίνας («China Tower»), τη μεγαλύτερη δηλαδή τράπεζα στο Χονγκ Κονγκ, όπως επίσης την πολυσυζητημένη πυραμίδα του Λούβρου. Η Τζάκι Κέννεντι έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση στο πρόσωπο του Πέι. Από την εποχή που ήταν Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ. Συνέχιζε να τρέφει τον ίδιο θαυμασμό και όταν ακόμα παντρεύτηκε τον Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Έλληνας μεγιστάνας όμως δεν φαινόταν διατεθειμένος να ξοδέψει απίστευτα ποσά για να «ανακαινίσει» τα σπιτάκια του ιδιόκτητου Σκορπιού (και ιδιαίτερα το κεντρικό Pink House) προσφέροντας ένα απίστευτο ποσό στον αγαπημένο αρχιτέκτονα της Αμερικανίδας συζύγου του.

 

Ένα έργο του Πέι το οποίο ίσως δεν είναι τόσο γνωστό, φέρει τον τίτλο «The JFK Library» και βρίσκεται στην Βοστώνη.

 

 

Παναγιώτης ΜήλαςΊγκμαρ Πέι. Στα 102 ο «αρχηγός του μοντερνισμού»
Περισσότερα

Ανδρέα Μαρκολόνγκο: Χρήσιμα τα αρχαία ελληνικά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι χρήσιμη και μεγαλοφυής ειδικά σήμερα για να βλέπεις τον κόσμο», αυτό λέει η ελληνίστρια Andrea Marcolongo μέσα από το βιβλίο της «Η υπέροχη γλώσσα: 9 λόγοι για ν’ αγαπήσεις τα αρχαία ελληνικά» (Εκδόσεις Πατάκη). Όπως τονίζει η συγγραφέας: «Η ελληνική γλώσσα είναι σε θέση να λέει µε τρόπο µοναδικό, ξεχωριστό, διαφορετικό από κάθε άλλη γλώσσα – και ναι, για να διαλύσω τους φόβους σας, µετατρέποντάς τους ενδεχοµένως σε πάθος. Πάνω απ’ όλα αυτό το βιβλίο µιλάει γι’ αγάπη: η αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν η πιο µακροχρόνια και πιο ωραία ιστορία της ζωής µου. ∆εν έχει σηµασία αν ξέρετε αρχαία ελληνικά ή όχι. Αν ναι, θα σας αποκαλύψω ιδιαιτερότητες για τις οποίες κανείς δεν σας µίλησε στο λύκειο, ενώ σας βασάνιζαν µε καταλήξεις ονοµάτων και παραδείγµατα. Αν όχι, τόσο το καλύτερο. Η περιέργειά σας θα είναι η λευκή σελίδα που θα γεµίσετε. Με δυο λόγια, η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσµο, ένας τρόπος, ειδικά σήµερα, χρήσιµος και µεγαλοφυής».

 

***

 

Η Andrea Marcolongo, ελληνίστρια, απόφοιτος του Πανεπιστηµίου του Μιλάνου, έχει ταξιδέψει πολύ στη ζωή της και έχει ζήσει σε δέκα διαφορετικές πόλεις, µεταξύ των οποίων το Παρίσι, το Ντακάρ, το Σεράγεβο και τώρα το Λιβόρνο. Έχοντας ειδικευτεί στη µυθοπλασία, εργάστηκε ως σύµβουλος επικοινωνίας για πολιτικούς και εταιρείες. Ωστόσο η κατανόηση της ελληνικής γλώσσας υπήρξε πάντα το µεγάλο ερωτηµατικό στη ζωή της και σε αυτήν αφιέρωσε κάµποσες νύχτες αγρύπνιας. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο, το οποίο πρωτοεκδόθηκε στην Ιταλία το 2016 µε τεράστια επιτυχία και πωλήσεις που ξεπερνούν τα 100.000 αντίτυπα, ενώ µεταφράζεται σε πολλές γλώσσες.

***

Το βιβλίο της Andrea Marcolongo είναι ένας ύμνος στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου.

Παναγιώτης ΜήλαςΑνδρέα Μαρκολόνγκο: Χρήσιμα τα αρχαία ελληνικά
Περισσότερα

Στέλιος Νέστωρ. Το συναξάρι μου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

To βιβλίο αυτό, «Το συναξάρι μου» (Εκδόσεις Πατάκη) είναι η σύνοψη της πολύχρονης εµπειρίας ενός ανθρώπου που είχε την τύχη να ζήσει µεγάλες στιγµές και κρίσιµες φάσεις της ιστορίας αυτού του τόπου. Γέννηµα θρέµµα της Θεσσαλονίκης, ο Στέλιος Νέστωρ βίωσε τον µεσοπόλεµο και τη δικτατορία του Μεταξά, τον πόλεµο, την Κατοχή, την απελευθέρωση και τον Εµφύλιο, τη χωλή µετεµφυλιακήδηµοκρατία, τη δικτατορία των συνταγµαταρχών και όλα όσα ακολούθησαν µετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την περίοδο που εξακολουθούµε να αποκαλούµε «µεταπολίτευση». Όµως το Συναξάρι δεν είναι ιστορικό βιβλίο, ούτε συστηµατική βιογραφία. Είναι µια καταγραφή διάσπαρτων γεγονότων, που έµειναν χαραγµένα στη µνήµη του γράφοντος και σηµάδεψαν τη ζωή του. Ο Στέλιος Νέστωρ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1931. Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στις ΗΠΑ. Δικηγόρος Θεσσαλονίκης (1960-1996). Συνελήφθη και καταδικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης ως στέλεχος της αντιστασιακής οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα» (1968). Πολιτικός κρατούμενος (1968-1973).

Παναγιώτης ΜήλαςΣτέλιος Νέστωρ. Το συναξάρι μου
Περισσότερα

Λάζαρος Λαμέρας. Ο πρωτοπόρος της αφηρημένης τέχνης που έδωσε πνοή στη Μαρίκα Κοτοπούλη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Μαρίκα Κοτοπούλη άνοιξε τον Φεβρουάριο του 1937 το Θέατρο Κοτοπούλη – Rex με το έργο «Βασίλισσα Ελισάβετ», του Αντρέ Ζοζέ, σε σκηνοθεσία Γιαννούλη Σαραντίδη και σκηνικά του αρχιτέκτονα και σκιτσογράφου Κίμωνα Λάσκαρι. Στη φωτογραφία η προτομή που φιλοτέχνησε ο Λάζαρος Λαμέρας.

Έβλεπα πρόσφατα την προτομή της Μαρίκας Κοτοπούλη να κυριαρχεί στον χώρο πριν από την είσοδο στην αίθουσα του Θεάτρου Κοτοπούλη – Rex. Ο δημιουργός, ο Λάζαρος Λαμέρας, ήταν από τους πρώτους Έλληνες γλύπτες που στράφηκε στην αφαίρεση, με το έργο του «Η Πεντέλη σε έκσταση», που βρίσκεται στις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης. Το έργο παρουσιάστηκε επίσημα στην πρώτη μεταπολεμική Πανελλήνια έκθεση το 1948 και έγινε αντικείμενο τότε ποικίλων σχολίων. Κι όμως αποτύπωσε τη μορφή της Μαρίκας Κοτοπούλη με εξαιρετική λεπτομέρεια. Αξίζει να θαυμάσετε το έργο του όταν ξαναπάτε στο Rex. Ο Λαμέρας γεννήθηκε το 1913 στην Αθήνα. Καταγόταν από την Τήνο και από οικογένεια μαρμαρογλυπτών. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και στο Παρίσι. Το 1950 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας και πέντε χρόνια μετά στο Σάο Πάολο. Μεταξύ των διάσημων έργων του είναι το Μνημείο για τον «Άγνωστο Πολιτικό Κρατούμενο» που βραβεύτηκε σε διεθνή διαγωνισμό του Institute of Contemporary Αrts του Λονδίνου, το 1953. Το 1959 κέρδισε το Α’ βραβείο γλυπτικής σε διαγωνισμό του Δήμου Αθηναίων. Το 1960 εκλέχτηκε καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και το 1961 τιμήθηκε με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικος για το έργο του «Μπιζανομάχοι». Γλυπτά του κοσμούν πολλούς δημόσιους χώρους της Αθήνας, αλλά και πολλών άλλων πόλεων. Δικό του έργο είναι το άγαλμα της Αθηνάς στο Πεδίο του Άρεως, όπως και η προτομή του Κωστή Παλαμά στη Φιλοθέη. Προδομένος από την καρδιά του, «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών στις 24 Σεπτεμβρίου 1998.

Παναγιώτης ΜήλαςΛάζαρος Λαμέρας. Ο πρωτοπόρος της αφηρημένης τέχνης που έδωσε πνοή στη Μαρίκα Κοτοπούλη
Περισσότερα

Με ποιες θεϊκές ελληνικές συνταγές κέρδισε το βρετανικό Masterchef η Κρητικιά Ειρήνη Τζώρτζογλου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ριζότο με μπαρμπούνι και καλαμάρι για ορεκτικό, αρνίσια παϊδάκια με δεντρολίβανο και πουρέ τραχανά για κυρίως πιάτο και μπακλαβά με σύκο και πραλίνα για επιδόρπιο…

Με αυτά τα πιάτα κέρδισε το βρετανικό Masterchef…

«Παίρνει το φαγητό που ξέρει καλά από την Κρήτη και το ανασυνθέτει σε ένα σύγχρονο πλαίσιο. Έχει μια μαγεία στα δάχτυλά της και μια φωτιά στο στομάχι της. Ήθελε να κάνει τα εγγόνια της περήφανα και το κατάφερε». Αυτό είπε ένας εκ των κριτών, για την Ειρήνη Τζώρτζογλου η οποία αναδείχθηκε νικήτρια στη μεγαλύτερη παραγωγή μαγειρικού σόου του BBC. Συνταξιούχος τραπεζικός η Ειρήνη, μεγάλωσε στην Κρήτη και τώρα ζει στο Κάρτμελ της κομητείας Κάμπρια, στη βορειοδυτική Αγγλία. Είναι 61 ετών και αντιμετώπισε άλλους 57 σεφ πριν φτάσει στον τελικό, χρησιμοποιώντας αρώματα και γεύσεις της ελληνικής κουζίνας. Οι κριτές σεφ που δοκίμασαν τα πιάτα της σε όλη τη διάρκεια του σόου τα περιέγραψαν ως «απίστευτα» και «θεϊκά».

Παναγιώτης ΜήλαςΜε ποιες θεϊκές ελληνικές συνταγές κέρδισε το βρετανικό Masterchef η Κρητικιά Ειρήνη Τζώρτζογλου
Περισσότερα

Ένα αντίο στη “Γιαγιά της Γαλλικής Νουβέλ Βαγκ”, Ανιές Βαρντά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Γαλλίδα κινηματογραφίστρια της Νουβέλ Βαγκ, Ανιές Βαρντά, πέθανε χθες σε ηλικία 90 ετών, όπως ανακοίνωσαν σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο μέλη της οικογένειάς της.

«Η σκηνοθέτις και καλλιτέχνις Ανιές Βαρντά απεβίωσε στο σπίτι της, τη νύχτα της Πέμπτης 29 Μαρτίου 2019 από καρκίνο. Γύρω της είχε την οικογένειά της και τους οικείους της», ανέφεραν σε ανακοίνωση. «Πέθανε αυτή τη νύχτα», επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Σεσιλιά Ροζ ντε Ταμαρίς, παραγωγός των ταινιών της εδώ και 17 χρόνια. «Επρόκειτο να εγκαινιάσει μια έκθεση στο Σομόν-σιρ-Λουάρ (κεντρική Γαλλία), η οποία θα ανοίξει τώρα χωρίς αυτήν», πρόσθεσε.

 

 

Διεθνώς αναγνωρισμένη κινηματογραφίστρια και γεννημένη το 1928 στο Βέλγιο με καταγωγή από Γαλλία και Ελλάδα, μία από τις λίγες σκηνοθέτιδες της Νουβέλ Βαγκ, γυναίκα με πεποιθήσεις που δημιούργησε ένα πρωτότυπο έργο, συχνά πρωτοποριακό, στο σύνορο ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, η Ανιές Βαρντά ήταν η δημιουργός ταινιών όπως οι «Κλειώ από τις 5 ως τις 7» (1962), «Δίχως στέγη, δίχως νόμο» (1985), «Les Glaneurs et la Glaneuse» (2000), «Οι παραλίες της ζωής μου» (2009) ή «Villages, villages» (2017).

Η ταινία της «Vagabond» του 1985 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα, ενώ η ίδια είχε τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο, καθώς της απονεμήθηκαν o Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας, το Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ, το βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Τιμητικό Όσκαρ.

Το τελευταίο της ντοκιμαντέρ, «Η Βαρντά από την Ανιές», είχε παρουσιαστεί τον Φεβρουάριο στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου και είχε μεταδοθεί πρόσφατα από το γαλλογερμανικό τηλεοπτικό κανάλι Arte.

«Χάσαμε μία από τις μεγαλύτερες καλλιτέχνιδες της εποχής μας. Ανιές Βαρντά, έχετε τον σεβασμό μου, την αναγνώρισή μου, τον θαυμασμό μου», έγραψε στο Twitter ο Γάλλος υπουργός Πολιτισμού Φρανκ Ριστέ.

 

 

Η Ανιές Βαρντά (Agnès Varda, 30 Μαΐου 1928 – 29 Μαρτίου 2019) ήταν Γαλλίδα σκηνοθέτρια, σεναριογράφος, ηθοποιός, παραγωγός και φωτογράφος. Θεωρείτο πρωτοπόρος του κινηματογράφου και μία από τις καλύτερες και πιο σημαντικές σκηνοθέτριες όλων των εποχών. Έχει χαρακτηριστεί ως “Η Γιαγιά της Γαλλικής Νουβέλ Βαγκ”.

Γεννήθηκε το 1928 στο Βέλγιο και έχει γαλλική και ελληνική καταγωγή. Σπούδασε ιστορία και φωτογραφία στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στη Γαλλία. Ήταν παντρεμένη με τον σκηνοθέτη Ζακ Ντεμί από το 1962 μέχρι τον θάνατό του το 1990 και οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και επαγγελματικά.

Πιθανότατα η πιο αναγνωρισμένη και σημαντική ταινία της είναι το Cléo de 5 a 7, μια εμβληματική ταινία για το κίνημα της Νουβέλ Βαγκ. Επιπλέον, η ταινία της Vagabond του 1985 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα. To 2017, η Βαρντά σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ Faces Places, το οποίο απέσπασε υποψηφιότητα Όσκαρ για καλύτερο ντοκιμαντέρ, κάνοντάς της το μεγαλύτερο σε ηλικία άτομο που να έχει ποτέ προταθεί για Όσκαρ. Άλλες αξιοσημείωτες δουλειές της συμπεριλαμβάνουν τις ταινίες Le Bonheur, La Pointe Courte, Les Glaneurs et la Glaneuse, L’une chante, l’autre pas και το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ Les Plages d’Agnes.

Έχει τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο, καθώς της έχει απονεμηθεί o Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας, το Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ, το βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Τιμητικό Όσκαρ (κάνοντάς την την πρώτη γυναίκα που να λάβει αυτό το βραβείο).

Στις 29 Mαρτίου του 2019 πέθανε από καρκίνου του στήθους. Η τελευταία της ταινία πριν από το θάνατό της ήταν το ντοκιμαντέρ Varda par Agnes, μια ανασκόπηση της κινηματογραφικής καριέρας της.

 

 

 

eirini aivaliwtouΈνα αντίο στη “Γιαγιά της Γαλλικής Νουβέλ Βαγκ”, Ανιές Βαρντά
Περισσότερα

Έφυγε ο αγωνιστής Αντώνης Ν. Βγόντζας, ο καλός μας συμμαθητής στο ΣΤ’ Γυμνάσιο Αρρένων της Αθήνας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Του Παναγιώτη Μήλα

Από τη στιγμή που έκανε την εμφάνισή του στη Δ’ Τάξη του ΣΤ’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών – στην αρχή της Λεωφόρου Βουλιαγμένης στον Νέο Κόσμο – άλλαξε όλο το σκηνικό μεταξύ όλων των συμμαθητών.

Έγινε αυτό που λέμε «ευγενής άμιλλα». Άρχισε ο συναγωνισμός μεταξύ των κορυφαίων της τάξης. Εμείς οι τελευταίοι απλά παρακολουθούσαμε τη μάχη των αρίστων για την κατάκτηση της κορυφής.

Εγώ, μεταξύ των τελευταίων στις επιδόσεις, είχα «κολλητό» μου τον Αντώνη Βγόντζα. Όχι όμως τον αδιαμφισβήτητα πρώτο αλλά τον πρώτο του ξάδελφο ο οποίος ήταν συνονόματος και συνεπώνυμός του. Ο ένας καστανός πάντα χαμογελαστός και με 20άρια στον έλεγχο, ενώ ο άλλος ξανθός, γαλανομάτης και κλεισμένος στον εαυτό του. Είχε έρθει από την Κρήτη, από την Ιεράπετρα και με το ζόρι περνούσε το 10άρακι της βάσης… Ο πρώτος μεταξύ των πρώτων, ο Αντώνης Ν. Βγόντζας, μάς έμαθε να αφοσιωνόμαστε στον στόχο μας και να μην τον εγκαταλείπουμε…

 

***

 

Ο Αντώνης Ν. Βγόντζας, που έφυγε σήμερα, Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019, γεννήθηκε στον Υμητό, στις 16 Ιουλίου 1946 με καταγωγή από το Καπίστρι Ιεράπετρας, ένα μικρό χωριό στις ρίζες των Λασηθιώτικων βουνών. Ο Αντώνης διάβαζε ασταμάτητα, δεν χάριζε ούτε λεπτό για παιχνίδι, ούτε είχε έρθει στη μεγάλη εκδρομή που κάναμε τότε στην Κέρκυρα. Λίγους μήνες μετά όταν βγήκαν τα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων, ο Αντώνης ήταν μεταξύ των 10 πρώτων που είχαν πετύχει στη Νομική Σχολή. Ήταν ο αγαπημένος μαθητής του γυμνασιάρχη μας, του Σπύρου – Σπήλιου Πολυδώρου.

 

*

 

 

Ο Αντώνης Ν. Βγόντζας μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά, οικονομικά και οικονομικά μαθηματικά στην Αθήνα, την (τότε) Δυτική Γερμανία και τη Φινλανδία και ξεκίνησε να ασκεί τη δικηγορία το 1971.

Από το 1971 ήταν μάχιμος δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της επταετίας ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση, υπερασπιζόμενος ως νέος δικηγόρος φοιτητές και νέους ενώπιον στρατιωτικών και πολιτικών δικαστηρίων. Η δράση του αυτή υπήρξε αφορμή για να συλληφθεί, να κακοποιηθεί και τελικώς να φυλακιστεί από το χουντικό καθεστώς. Παρέμεινε πέντε μήνες στο ΕΑΤ- ΕΣΑ ως «πρωτεργάτης της φοιτητικής αναταραχής». Μετά την πτώση της χούντας υπήρξε συνήγορος θυμάτων στις δίκες κατά των βασανιστών του καθεστώτος.

Από το 1976 ήταν συνεργάτης – βοηθός της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός από υπερασπιστής ενώπιον των δικαστηρίων, είχε συμμετάσχει σε πολλές επιτροπές για την αναθεώρηση και τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού Δικαίου, καθώς και σε επιτροπές εμπειρογνωμόνων για τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διετέλεσε διευθυντής του Νομικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στην τελευταία κυβέρνησή του (1993 – 1996), γενικός γραμματέας στα υπουργεία Υγείας και ΠΕΧΩΔΕ καθώς και νομικός σύμβουλος στα υπουργεία Δικαιοσύνης, Παιδείας και Προεδρίας της Κυβέρνησης.

Συμμετείχε στην ομάδα υπεράσπισης του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο στην υπόθεση Κοσκωτά και συνήγορός του μαζί με τον Χρήστο Ροκόφυλλο ενώπιον των αγγλικών δικαστηρίων στη δίκη κατά του περιοδικού TIME.

Συμμετείχε για πολλές δεκαετίες στον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας ως μέλος σημαντικών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών καθώς και στη σύλληψη και υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομής: Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», «Αττική οδός», «Γέφυρα Ρίου – Αντίρριου», «Εθνική οδός Αθηνών – Θεσσαλονίκης», «Προαστιακός Σιδηρόδρομος στην Αττική», «Ζεύξη του Μαλλιακού Κόλπου» (1993-2004).
Διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Ιατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας.

 

 

 

Υπήρξε επίσης πραγματογνώμονας σε Επιτροπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Πρόεδρος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Δικαστική Συνεργασία Ευρώπης- Αμερικής.
Ο Αντώνης Βγόντζας αρθρογραφούσε τακτικά στη «Νέα Κρήτη» και έκτακτα σε εφημερίδες και περιοδικά πανελλαδικής και περιφερειακής κυκλοφορίας.

 

Έχει συγγράψει οκτώ βιβλία, το τελευταίο με τίτλο «Τα σκληρά και άγρια χρόνια στη Μεταπολίτευση», κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Λιβάνη πριν λίγες ημέρες, στις 23 Μαρτίου…

 

***

 

Ο αποχαιρετισμός του Αντώνη Ν. Βγόντζα θα γίνει τη Δευτέρα 1 Απριλίου 2019, το μεσημέρι στις 2, στον Ιερό Ναό Πέτρου και Παύλου στην Πλατεία Υμηττού [172 37 Υμηττός, τηλέφωνο:  210-76.29.670] και η ταφή στο Κοιμητήριο Βύρωνα [Στην οδό Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου 17, Βύρωνας, 16233. Τηλέφωνο: 210-766.11.88].

Παναγιώτης ΜήλαςΈφυγε ο αγωνιστής Αντώνης Ν. Βγόντζας, ο καλός μας συμμαθητής στο ΣΤ’ Γυμνάσιο Αρρένων της Αθήνας
Περισσότερα

Ζόρντι Καρντονέρ: Η Μπαρτσελόνα δίνει ευκαιρίες στα παιδιά των προσφύγων στη Λέσβο

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

“Γνωρίζουμε ότι μπορούμε να επηρεάσουμε τα παιδιά των προσφύγων στη Λέσβο, να τα βοηθήσουμε να ονειρευτούν και να τους δείξουμε το μέλλον» δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Μπαρτσελόνα και της Barca Foundation, Ζόρντι Καρντονέρ (Jordi Cardoner). Αυτήν τη φορά η Μπαρτσελόνα δεν θα μπει στο γήπεδο, αλλά θα το δημιουργήσει, καθώς στοχεύει να δώσει την ευκαιρία στα παιδιά προσφύγων που ζουν σε προσωρινά καταλύματα στη Λέσβο, να παίξουν και να αγαπήσουν το άθλημα. Ήδη παιδιά από δύο στρατόπεδα προσφύγων παρακολουθούν την ακαδημία ποδοσφαίρου στο νησί. Οι προπονήσεις διαρκούν δύο ώρες και πραγματοποιούνται τρεις φορές την εβδομάδα. Στο πρόγραμμα απασχολούνται ως προπονητές, πρόσφυγες στους οποίους έχει χορηγηθεί άσυλο. Εκατοντάδες παιδιά είναι μέλη του προγράμματος Barca Soccer FutbolNet από την υλοποίησή του τον Ιούλιο του 2017, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και της ΜΚΟ Movement on the Ground.

Παναγιώτης ΜήλαςΖόρντι Καρντονέρ: Η Μπαρτσελόνα δίνει ευκαιρίες στα παιδιά των προσφύγων στη Λέσβο
Περισσότερα