Η Melanie Phillips στο μυαλό ενός αριστερού

Είμαι καλός αφού είμαι αριστερός. Είμαι αριστερός άρα είμαι καλός άνθρωπος αφού πιστεύω σε πράγματα όπως η παγκόσμια αδελφοσύνη των λαών, στη συμπόνια και τη φροντίδα για τους εξαθλιωμένους και τους καταφρονεμένους τούτου του κόσμου, αντιστέκομαι στην κατάχρηση της εξουσίας, όλα αυτά είναι καλά πράγματα. Και γι’ αυτό είμαι αριστερός και είμαι αριστερός εξαιτίας όλων αυτών των καλών πραγμάτων.

Μία από τις εκφράσεις της καλοσύνης και της αριστεροσύνης μου είναι ότι υποστηρίζω τους Παλαιστίνιους Άραβες, τους οποίους θεωρώ καταπιεσμένο λαό και καταπιέζονται από τους Ισραηλινούς που τους έχουν πάρει τη γη και τους καταπιέζουν. Πρόκειται για ψέμα αλλά ας το βάλουμε στην άκρη προς το παρόν. Αυτό σκέφτεται ο αριστερός προοδευτικός, και ο αριστερός προοδευτικός πιστεύει ότι η υποστήριξη των Παλαιστινίων είναι επομένως κάτι που κάνει τον αριστερό προοδευτικό καλό άνθρωπο.

Συνέβη η 7η Οκτωβρίου. Και ξαφνικά έχουμε μια κατάσταση στην οποία οι άνθρωποι που ο αριστερός προοδευτικός έχει υποστηρίξει ως καταπιεσμένους και θύματα και όλα όσα κάνουν θεωρούνται ως νόμιμη άμυνα ή αντίσταση ενάντια στην καταπίεση. Και για τι είδους καταπιεσμένους και θύματα μιλάμε; Για τους πιο αιμοδιψείς άγριους που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί κανείς.

Όχι μόνο σκοτώνουν αλλά και σφάζουν με σαδιστικό βάρβαρο τρόπο. Βίασαν, αποκεφάλισαν, βασάνισαν, έκαψαν ζωντανούς, μωρά, παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένους άνδρες. Οι αριστεροί αδυνατούν να το δουν αυτό. Δεν το αντέχουν. Γιατί αν παραδεχτούν ότι έτσι έχουν τα πράγματα, τότε ολόκληρη η κοσμοθεωρία τους διαλύεται και ό,τι έχουν υποστηρίξει ως εκπρόσωποι του καλού καταρρέει.

Κι αν καταρρεύσει τότε τι γίνονται οι ίδιοι που είναι αριστεροί αφού είναι καλοί και καλοί αφού είναι αριστεροί; Κακοί. Αδύνατον να το χωνέψουν. Τι κάνουν λοιπόν; Καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να προσποιηθούν ότι το μαύρο είναι άσπρο, ότι η δικαιοσύνη είναι αδικία. Ότι η καταπίεση είναι αντίσταση και αντίστροφα. Έτσι, πρέπει να παρουσιάσουν τους Ισραηλινούς ως φταίχτες.

Οι Ισραηλινοί φταίνε για ό,τι συνέβη. Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερος τρόπος να κατηγορήσουμε τους ανθρώπους από το να τους κατηγορήσουμε για το ίδιο πράγμα του οποίου είναι θύματα. Είναι λοιπόν γενοκτόνοι, είναι ναζί. Δεν είναι απλώς κάτι προσβλητικό. Είναι κάτι πολύ σκόπιμο. Γιατί αν οι Ισραηλινοί είναι οι ναζί τότε εμείς είμαστε απαλλαγμένοι από κάθε είδους ενοχή. Μπορούμε να συνεχίσουμε με τις φαντασιώσεις μας ότι είμαστε καλοί άνθρωποι.

Και νομίζω ότι αυτό ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτές τις εκπληκτικές σκηνές που είδαμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με ανθρώπους να σκίζουν με τα χέρια τους αφίσες, αφίσες των ομήρων. Τώρα πρέπει να αναρωτηθείτε, τι περνάει από το μυαλό κάποιου τέτοιου ανθρώπου ; Δεν ήταν αφίσες που διαφήμιζαν το Ισραήλ. Δεν διαφήμιζαν τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις.

Ήταν εικόνες μωρών, παιδιών, γυναικών που είχαν απαχθεί από αιμοδιψή τέρατα, από άγριους, διεστραμμένους άγριους, και σίγουρα υπέστησαν ανείπωτες φρικαλεότητες. Κι όμως, έσκιζαν τις αφίσες με τα πρόσωπα των ομήρων. Και αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει στο μυαλό αυτού του ατόμου που σκίζει αυτές τις αφίσες. Δεν είναι απλώς αηδιαστικό, δεν είναι απλώς αδιανόητο, είναι σατανικό. Και αναρωτιόμαστε σε τι μονοπάτια βαδίζει η Δύση όταν αυτοί οι άνθρωποι βαφτίζονται προοδευτικοί.