Βασίλης Κυπραίος. Η Πάτμος αστείρευτη πηγή έμπνευσης…

Μπορεί ο ζωγράφος Βασίλης Κυπραίος να αφομοίωσε εικαστικά και θεματικά ερεθίσματα από την αρχαιοελληνική, τη μινωική ή την αναγεννησιακή τέχνη, εμπλουτίζοντας την προσωπική του έκφραση με αναφορές στην ιστορία του πολιτισμού…
Μπορεί στη διαμόρφωσή του ζωγράφου να συνέβαλαν τα ταξίδια του και η διαμονή του σε μητροπόλεις του εξωτερικού, όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Παρίσι…
Όμως η Χώρα – Λαβύρινθος της Πάτμου – που σε σχήμα δαχτυλιδιού περισφίγγει το Μοναστήρι – είχε γίνει από χρόνια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας για τον Βασίλη Κυπραίο ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936 και πέρασε στην απέναντι όχθη την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2021.
***
Ο Βασίλης Κυπραίος σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ, με τον Γιάννη Μόραλη (1958-1962). Αρχικά το έργο του κινήθηκε κοντά στις αφαιρετικές τάσεις με μερικά σουρεαλιστικά στοιχεία, ισορροπώντας ανάμεσα στην ελευθερία της χειρονομίας και στον έλεγχο της σύνθεσης.
Μετά την πρώτη του ατομική έκθεση (1964, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών – Χίλτον), εξακολούθησε να πειραματίζεται στο ίδιο κλίμα, χρησιμοποιώντας παράλληλα διάφορες τεχνικές κολάζ. Κατά την περίοδο της δικτατορίας, τα παραστατικά στοιχεία της ζωγραφικής του ενισχύθηκαν με εικονογραφικές νύξεις συμβολικού χαρακτήρα, ως έμμεσα σχόλια για την πολιτική κατάσταση.

Έργο από την τελευταία έκθεση του Βασίλη Κυπραίου, με τον τίτλο «Μνήμες Πάτμου» η οποία παρουσιάστηκε στη Χώρα της Πάτμου στον υποβλητικό και ιστορικό χώρο του Παλιού Σχολείου, τον Αύγουστο του 2017.

Έκτοτε η τέχνη του επικεντρώθηκε στην επεξεργασία μιας προσωπικής γραφής, η οποία παίρνει κατά καιρούς διάφορες μορφές, άλλοτε νεοπαραστατικές άλλοτε γεωμετρίζουσες. Το χρώμα παίζει πάντα ιδιαίτερο ρόλο, ακόμα κι όταν περιορίζεται στο ελάχιστο.
Εργάστηκε ως βοηθός καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1966-68 και 1974-79). Επίσης δίδαξε ζωγραφική και ιστορία της αρχαίας ελληνικής τέχνης, στο πλαίσιο του προγράμματος Study in Greece για Αμερικανούς σπουδαστές.
Για περισσότερες από δύο δεκαετίες μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ Αθήνας και Πάτμου. Η σχέση του με την Πάτμο έχει επηρεάσει εμφανώς την ατμόσφαιρα της ώριμης ζωγραφικής του. Έχει τιμηθεί με το Α΄Βραβείο στη διεθνή διοργάνωση Jeunes Peintres du Monde (Παρίσι 1961) και με το Α’ Βραβείο της Πανελλαδικής Νέων (1961 και 1962).
Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε περισσότερες από 18 ατομικές εκθέσεις και σε δεκάδες ομαδικές, σε Ελλάδα και εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων και δύο Μπιενάλε (Παρίσι, 1965 / Αλεξάνδρεια, 1966). Το 2005 οργανώθηκε αναδρομική έκθεσή του στο National Arts Club (Νέα Υόρκη, Η.Π.Α.), με έργα του των τελευταίων 15 ετών.