Σεργκέι Εσένιν, η πληγωμένη φλέβα της ποίησης

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Αντίο ωραίες περιπλανήσεις μου

Αντίο, ωραίες περιπλανήσεις μου/ των αισθημάτων μου άγρια δάση/ νιότη τρελή που τα τραγούδια μου/ παράφορα είχες λαμπαδιάσει.

Εισήλθε στη χορεία εκείνων που η ζωή τους διακόπηκε πρόωρα και βίαια. Δημιουργικό πνεύμα της χώρας του και της εποχής του, που υποσχόταν πολλά και το έργο του έμεινε ανολοκλήρωτο. Μια εκδοχή λέει πως το τελευταίο του ποίημα – αποχαιρετισμό στον εαυτό του ο Σεργκέι Εσένιν (1895-1925) το έγραψε με αίμα από τις φλέβες του, γιατί του είχε τελειώσει το μελάνι. Τον βρήκαν κρεμασμένο από τους σωλήνες της κεντρικής θέρμανσης σε δωμάτιο του ξενοδοχείου Anglettere της Αγίας Πετρούπολης, όπου είχε καταφύγει ύστερα από προειδοποιήσεις φίλων του, για να αποφύγει τους διώκτες του των σταλινικών μυστικών υπηρεσιών. Σύγχρονοι μελετητές του έργου του, σύμφωνα με στοιχεία που ήρθαν πρόσφατα στο φως, ισχυρίζονται πως δολοφονήθηκε, αλλά ο θάνατός του παρουσιάστηκε ως αυτοκτονία. Αιτία ήταν η φιλία του με τον Τρότσκι, ίσως και ντοκουμέντα εναντίον του Στάλιν, που είχε στην κατοχή του. Υπήρξε η δόξα της Ρωσίας των μπολσεβίκων. Οι θαυμαστές του τραγουδούσαν τα ποιήματά του στους δρόμους της Μόσχας. Εζησε ένα θυελλώδη γάμο με την Ιζαντόρα Ντάνκαν. Τα ποιήματά του, φλογερά και παθιασμένα, περιγράφουν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και το κλέος της επανάστασης. Συνεύρεση λογοτεχνίας και ιδεολογίας. Στην παράσταση “Ιζαντόρα, when she danced”, που παρακολουθήσαμε το φετινό χειμώνα, με επάρκεια και πειστικότητα τον ερμήνευσε ένας νέος ηθοποιός που τα τελευταία χρόνια μας εκπλήσσει ευχάριστα, ο Δαβίδ Μαλτέζε.