Cat Is Art

«Μέχρι πριν μια μέρα». Η Χάρις Συμεωνίδου στο μοναχικό ταξίδι μιας μυστηριώδους ντίβας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Δεν είναι ακριβής ο λόγος που τα τελευταία χρόνια ηθοποιοί, σκηνοθέτες, παραγωγοί προτιμούν τους θεατρικούς μονολόγους. Σίγουρα δεν είναι απλή σύμπτωση ο μεγάλος αριθμός μονολόγων που παίζονται αυτή τη στιγμή σε πολλές πόλεις του κόσμου, από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι, το Βερολίνο, το Λονδίνο, μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Σίδνεϊ. Στο θέατρο, άλλωστε, η σωματικότητα του χαρακτήρα-ηθοποιού, διαμορφώνει σχέσεις άμεσες κι ακαριαίες. Ο μονόλογος ωστόσο, ως είδος, είναι ένα ακραίο άθλημα. Ο ηθοποιός -μόνος επί σκηνής- είναι σαν να προβαίνει σε άλμα στο κενό δεμένος με κλωστές. Η ασύγγνωστη έκθεσή του στο κοινό μοιάζει να αποτελεί πράξη παραλογισμού. Όση δύναμη κι αν διαθέτουν το κείμενο, η σκηνοθεσία, η μουσική, τα φώτα, τα σκηνικά, αν ο ηθοποιός δεν βγάλει φτερά στη σκηνή, θα κατακρημνιστεί.

 

Η ηθοποιός Χάρις Συμεωνίδου μας έδειξε τη δική της εκδοχή πάνω στο θέμα της μοναξιάς στη σκηνή. Μια ηθοποιός που διαθέτει μέτρο και ήθος, έδωσε στην ηρωίδα της πολλά «ανθρώπινα» χρώματα. Γιατί σίγουρα χρειάζεσαι ένα οπλοστάσιο τεχνικής και χρόνια δουλειάς για να παίξεις ρόλους όπως αυτόν της αινιγματικής Ντίβας στον εκπληκτικό μονόλογο «Μέχρι πριν μια μέρα» του θεάτρου ΕΚΣΤΑΝ του βραβευμένου από το Υπουργείο Πολιτισμού, Χρίστου Θεσσαλονικέα.

 

Η μοίρα του καλλιτέχνη

 

Πρόκειται για τη φανταστική συνέντευξη μιας μεγάλης ντίβας του Θεάτρου, που έχει εγκαταλείψει τη σκηνή από χρόνια. Σήμερα αποκαλύπτει την πορεία της μέσα στο χώρο και στο χρόνο. Μιλάει για την αναπόφευκτη μοίρα ενός καλλιτέχνη, που αναγκάζεται να αποδεχθεί τη μοναχικότητά του, συντροφιά με το αλκοόλ, τις αναμνήσεις, τη σκηνή και τον έρωτα. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η αρρώστια του καλλιτέχνη είναι η μοναξιά, που οδηγεί στην κατάθλιψη. Για τους πιο πολλούς είναι τρομερό να μην τους αναζητά πια το κοινό και να τους «σκοτώνουν» όπως τα άλογα όταν γερνάνε ή αρρωσταίνουν.
Μέσα από τη διήγηση της ντίβας όμως, αναδεικνύεται με αλληγορικό και ποιητικό τρόπο, και η δύναμη του έρωτα, της απώλειας, του θανάτου, αλλά και της γνώσης, και της εμπειρίας της ζωής.
Όσο προχωράει η συνέντευξη, ανακαλύπτουμε το μυστηριώδη λόγο που εγκατέλειψε τα φώτα και τη δημοσιότητα και κλείστηκε στον εαυτό της.
Επικυρώνεται η αποδοχή της ύπαρξης ως ισάξια της αποδοχής της απουσίας της.

 

Μια πράξη επιβίωσης

 

Ο μονόλογος, σύμφωνα με το λεξικό Τριανταφυλλίδη, είναι «μακρύς και συνεχής λόγος που γίνεται από ένα μόνο πρόσωπο χωρίς να διακόπτεται από άλλο». Δηλαδή είναι μια στροφή μακριά από τον διάλογο. Μέσα από ένα μονόλογο αναδύονται κατά κανόνα εικόνες κοινωνικής απομόνωσης, καταστροφικών σχέσεων, αντιπαλοτήτων, επικίνδυνων εντάσεων, εθισμών και εν γένει εικόνες διάλυσης του εαυτού σε σχέση με την περιβάλλουσα κοινωνία. Συχνά έχουμε ομολογίες εγκλημάτων, απιστιών, ενοχών, μετάνοιας, κρυμμένων κινήτρων και ούτω καθεξής.
Ο θεατρικός μονόλογος δεν εξαντλείται μόνον σε τύπους εξομολογητικούς. Έχουμε πολλές περιπτώσεις όπου λειτουργεί ως μια πράξη επιβίωσης μέσω της λειτουργίας της μνήμης. Όπως ο μονόλογος «Πριν μια μέρα», που είναι ένα μοναχικό και συγκεντρωτικό ταξίδι. Ξεκινά από το παρόν και η αφήγηση ξετυλίγεται με λυρικότητα και χάρη. Ο αγώνας, το ταξίδι, η αναζήτηση, η ανακάλυψη, η επιτυχία, η φήμη και γενικότερα η καταξίωση, η φάση της αθωότητας, ο χαμένος παράδεισος… Φτάνει στον απολογισμό των πεπραγμένων της ζωής εν μέσω αισθήσεων και παραισθήσεων, πλοκών και διαπλοκών, προσώπων και προσωπείων, προσκήνιων και παρασκηνίων, ονείρου και πραγματικότητας.
Μια γυναίκα που παρατηρεί την πορεία της ζωής της, το χρόνο που φεύγει, τη σκληρότητα της ζωής και του χρόνου.
Τα λάθη πολλά, αλλά είναι δικά της ή των άλλων;
Υπάρχει κάτι τόσο εύθραυστο και ταυτόχρονα τόσο απόλυτο στο έργο αυτό.
Ακόμα κι αν δε συγκινείστε εύκολα, κάτι θα παραμείνει μέσα σας, κάτι το οποίο, αργότερα, θα το ανακαλείτε ξανά και ξανά.

 

Ερμηνεία

 

Η Χάρις Συμεωνίδου δοκιμάζεται στο απαιτητικό είδος του μονολόγου, καταθέτοντας μια ερμηνεία ολκής απείρως γοητευτική. Ηθοποιός των ευαισθησιών και των αισθημάτων, με αφηγηματικό λόγο, δημιουργεί εικόνες και έντονη προσήλωση στον θεατή. Ηθοποιός που κάνει τέχνη με σεβασμό, με το βλέμμα στραμμένο σ’ αυτόν που απευθύνεται. Επικοινωνεί μαζί του αλλά ταυτόχρονα σπαράζει μέσα της. Η εύρυθμης μελαγχολίας και ρεαλιστικού ύφους ερμηνεία της στάθηκε πολύ συγκινητική.
Μια δύσκολη αλλά σωστή δημιουργία, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σταματίου, που κρατά μαγνητισμένο το θεατή.

***

Συντελεστές

Συγγραφέας: Χρίστος Θεσσαλονικεύς

Σκηνοθέτης: Γιάννης Σταματίου
Μουσική: Κώστας Μουστάκας
Σκηνογράφος-Ενδυματολόγος: Μπέτυ Λυρίτη
Ήχος-Φώτα: Παναγιώτης Μαζαράκης

Πρωταγωνιστεί η Χάρις Συμεωνίδου

***

Θέατρο ΕΚΣΤΑΝ

Καυταντζόγλου 5, Πατήσια – Αθήνα 111 44
Τηλέφωνο: 21 3021 0339

***

H Χάρις Συμεωνίδου είναι πτυχιούχος υποκριτικής του Πανεπιστημίου Queen Margaret του Εδιμβούργου (B.A. in Performing Arts). Επίσης είναι πτυχιούχος Οικονομικών Σπουδών (Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), με Μάστερ & Διδακτορικό στη Δημογραφία (London School of Economics). Συμμετείχε στο 3ο και 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου «Infomat» που διοργανώνει το Θέατρο των Αλλαγών όπου έκανε μαθήματα υποκριτικής, φωνητικής, κινησιολογίας και μιμικής. Κυριότεροι καθηγητές της ήταν: D. Barker, F. Walot, M. Porter, I. Peranic, L. Wilson Smiley, G. Foreman, M. Malka, M.P. Mackenzie, L. Gordon. Έκανε μαθήματα υποκριτικής μέσω φωνής με καθηγήτρια τη Μίρκα Γεμεντζάκη. Μιλάει πολύ καλά την αγγλική και γαλλική γλώσσα.

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ:
– Σεμινάρια κινηματογράφου και θεάτρου, που διοργάνωσε το «Μικρό Πολυτεχνείο» στην Αμοργό.
– Μουσικό-θεατρικό-παιδαγωγικό σεμινάριο, Πολιτιστικό Ίδρυμα Πίας Χατζηνίκου – Αγγελίνη, Χόρτο Πηλίου.
– Παρακολούθηση του “Master Class”: «Ανάλυση του κειμένου και εφαρμογή της στη θεατρική εκπαίδευση και πρακτική», του Ανδρέα Μανωλικάκη (Actor Studio Drama School).
– Σεμινάριο υποκριτικής «Το θερμό και το ψυχρό στην τέχνη του θεάτρου», του Δημήτρη Καταλειφού, Σπέτσες.
– Σεμινάριο και workshop από το Πανεπιστήμιο του Leeds «Αρχαίο Δράμα. Επιρροές και Σύγχρονες Προσεγγίσεις». Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη.

ΘΕΑΤΡΟ:

– Θέατρο και Εξουσία, θεατρική διασκευή από τον Ν. Κούνδουρο του «Μαιτρ και Μαργαρίτα» του Μπουλγκάκωφ, σκηνοθεσία Ν. Κούνδουρου, Γ. Κουνδουράκη, θέατρο Παραμυθίας (Ματθαίος, Νοσοκόμα, Παρουσιάστρια) 2016.
– Tα μάτια της Έλσας, μετάφραση, διασκευή, σκηνοθεσία, Α. Κεφαλά, Το Μπαράκι της Διδότου (Κομπέρ) 2016.
– Οι τρομπέτες του θανάτου. Τα μανιτάρια του F.L. Tilly, σκηνοθεσία J.P Denizon, Εκστάν (Εριέττα) 2015-2016.
– Οι τέσσερις δίδυμες του Ι. Copi, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σκηνοθεσία Γ. Σιάμου, Z. Τζουμάκα.
– Φαίδρος Πλάτωνος, σκηνοθεσία Σ. Παπαθανασίου, Φεστιβάλ Ελαιώνα (Αναλόγιο) 2015.
– Σκηνές, του Ε. Φιλίππου, σκηνοθεσία Μ. Λαμπράκη, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Αναλόγιο) 2014
– Sex Trafficking, Δραματουργία της Μ. Καραμητσοπούλου, με βάση ζωντανές μαρτυρίες γυναικών, σκηνοθεσία Α. Maioletti, Ίδρυμα Κακογιάννη (δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, θύμα) 2014.
– Βυσσινόκηπος, του Α. Τσέχωφ, σκηνοθεσία Κ. Καπελώνη, Θέατρο Studio Μαυρομιχάλη (Σαρλόττα) 2014.
– Ιράκ: 9 Τόποι Επιθυμίας, της H. Ruffo, σκηνοθεσία Μ. Τσαρούχα, Θέατρο Vault (Μουλάια) 2013-2014
– Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, του Γιάννη Ρίτσου, σκηνοθεσία Ν. Μίχα, Θέατρο Δια Δύο, Art in Art ΙΙ Festival (Μονόλογος) 2013.
– La Commune Grecque, σύλληψη-σκηνοθεσία Σ. Παπακωνσταντίνου, δραματουργική επεξεργασία Λ. Αρκουμανέα, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2012, Πειραιώς 260, Γκαράζ Η (Ευγενική Αστή) 2012.
– Η Αντιγόνη του Μπέρτολτ Μπρεχτ, μετάφραση-σκηνοθεσία Ν. Μίχα, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Ιδρύματος Ωνάση, Κεντρική Σκηνή (Τειρεσίας, Χορός) 2012 .
– Ο Αλχημιστής του Μπεν Τζονσον, μετάφραση-σκηνοθεσία Ν. Μίχα, Θέατρο Άλεκτον και Ίδρυμα Ι. & Μ. Θεοχαράκη (πάστορας Βασάνιος Ευεργετικός, Γειτόνισσα του παραλόγου) 2011 .
– Παρέμβαση του Β. Ουγκώ, μετάφραση-σκηνοθεσία Α. Κεφαλά, Μπαράκι του Βασίλη (Αφηγήτρια) 2011.
– Βρικόλακες του Ε. Ίψεν, σκηνοθεσία Β. Λουρμπά, Θέατρο Εκάτη (κυρία Άλβινγκ) 2010.
– Μήδεια του Ευριπίδη, σκηνοθεσία Ι. Γκαβάκου, Ίδρυμα Μ. Κακογιάννη (Τροφός) 2010.
– Λευκές Νύχτες του Φ. Ντοστογιέφσκι, σκηνοθεσία Ν. Μίχα, Θέατρο Α. Δαβή (Γιαγιά, Ματριόνα, Ταμίας )2010.
– Κάθε Χρόνο Ίδια Μέρα του B. Slade, σκηνοθεσία Κ. Βάντζου, Θέατρο Ελυζέ (Ντόρις) 2010.
– Human Voices, σκηνοθεσία Θ. Βουρνά, διασκευή Μ. Λογοθέτη από πέντε μονόπρακτα του Ζαν Κοκτώ, Θέατρο Επί Κολωνώ (Ανθρώπινη φωνή ) 2010.
– Δον Περλιμπλίν και Μπελίσα του Λόρκα, σκηνοθεσία Ν. Μίχα, Θέατρο Φούρνος (Μητέρα της Μπελίσα) 2009.
– Μίλα μου σαν τη Βροχή και Άσε με να Ακούω του Τενεσί Ουίλιαμς, σκηνοθεσία Κ. Βάντζου, Δ. Αλίμου, Θέατρο Καρόλου Κουν (Γυναίκα) 2009.
– Chicago χορογραφία Σ. Κοσκινά, Δ. Αλίμου, Θέατρο Καρόλου Κουν (Χορεύτρια, Miss Sunshine) 2009.
– Ατρείδες βασισμένο στο έργο της Κριστίν Μπρίκνερ, «Έγκλημα και Κλυταιμνήστρα», διασκευή Ραζέλου, σκηνοθεσία Σ. Τρεμμένου, ομάδα ΑΣΟΕΕ (Κασσάνδρα) 2009.
– Ματωμένος Γάμος του Λόρκα, σκηνοθεσία Κ. Βάντζου, θέατρο Πανί, Φεστιβάλ Αλίμου (Ζητιάνα) 2008.
– Όρνιθες του Αριστοφάνη, σκηνοθεσία Γ. Μπινιάρη, Χορογραφία: Μ. Μάντακα, μουσική επιμέλεια Σμ. Γρηγοριάδη, θέατρο Χόρτου Πηλίου (Χορός Πουλιών) 2008.
– Ανθισμένες Μανώλιες του Π. Χάρτλινγκ, σκηνοθεσία Κ. Βάντζου, Δ. Αλίμου, Θέατρο Καρόλου Κουν (Κλαίρη) 2008.
– Athena του L. Godron, σκηνοθεσία L. Gordon, Θέατρο των Αλλαγών (Άγγελος) 2008.
– Μεταμορφώσεις του Πίκτωρ του Herman Hesse, επιμέλεια, διασκευή, χορογραφία Έ. Μιχαήλου-Βασιλάκη, Δ. Μαρκόπουλου, Θέατρο Σάρα (Αφηγήτρια – Χορεύτρια) 2008.
– Μία Σταγόνα Ταξιδεύει, χορογραφία Ε. Μιχαήλου-Βασιλάκη, Θέατρο Περίακτοι (Χορεύτρια) 2007.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ:

– The Penal Colony, ταινία μικρού μήκους, σενάριο – σκηνοθεσία M.Cizek και L.Aliksanyan (φυλακισμένη) 2014.
– Λέων της Πεντέλης, ταινία μεγάλου μήκους σενάριο – σκηνοθεσία Τ. Βογόπουλος (Μάγισσα), βραβείο καλύτερης ταινίας Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου και «Γέφυρες» 2014.
– Εξυγίανση, ταινία μικρού μήκους, σενάριο-σκηνοθεσία Ι. Δημητρίου (Διευθύντρια) 2014/Νύχτες Πρεμιέρας κινηματογράφος Δαναός, 3ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Σαν-Φρανσίσκο 2014.
– Κομμάτι Ουρανού, ταινία μικρού μήκους, σενάριο-σκηνοθεσία Μ. Μακρή (Ιδιοκτήτρια) 2014/Νύχτες Πρεμιέρας, κινηματογράφος Ιντεάλ 2014
– Πρόγευμα, ταινία μικρού μήκους, σενάριο – σκηνοθεσία Σ. Τάγκα (Μητέρα) 2013.
– Φόνισσα του Α. Παπαδιαμάντη, ταινία μεγάλου μήκους, σκηνοθεσία Στ. Αρκέντη (Μάννα της Φόνισσας), βραβείο καλύτερης ταινίας, Διεθνές Φεστιβάλ Λευκάδας 2011.
– Στην Άλλη Όχθη ταινία μικρού μήκους, σκηνοθεσία Θ. Βουρνά, σενάριο Κ. Βαϊμάκη, βραβείο Πρώτο Βήμα 2009 από Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, βραβείο κοινού, βραβείο σεναρίου και τιμητική διάκριση α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου (Μαίρη) 2011.
– Απρόσμενο Πάθος ταινία μεγάλου μήκους, σενάριο – σκηνοθεσία Μ. Πειθή (Νινέτ, Πρόεδρος Αεροναυπηγικής Εταιρείας) 2011.
– Drive-in Alone ταινία μικρού μήκους, σενάριο – σκηνοθεσία Δ. Δεληνικόλα 2008, συμμετοχή στο διεθνές Φεστιβάλ «48 hours» (Πρωταγωνίστρια). Η ταινία έχει γίνει «feature» στην πρώτη σελίδα του site «Dailymotion», ως πρώτη προτεινόμενη στην κατηγορία «Film και TV», στις χώρες: Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα, Τουρκία, Ρουμανία, Δανία. Πρώτη επιλογή καλύτερης ταινίας UNESCO (Δεκ. 2008). Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Δράμας Digital 2009.

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:

– Συμμετοχή στο ντοκιμαντέρ Τιμή, Ηθική και Γάμος από τη σειρά ντοκιμαντέρ «Κρυμμένη Εικόνα», για Ελληνική Τηλεόραση 1, σκηνοθεσία Δ. Κουτσιαμπασάκου (αφήγηση – συνέντευξη) 2008.
– Συμμετοχή στην τηλεοπτική σειρά Αλλού Ξημερωμένη. Παραγωγή-κείμενα Α. Γεωργίου, σκηνοθεσία Α. Γεωργίου και Δ. Δεμοιράκου, κανάλι SIGMA, Κύπρου (Σούλα) 2010
– Συμμετοχή σε πολλές εκπομπές και δελτία ειδήσεων για κοινωνικά θέματα από το 1989.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ:

τ. Επισκέπτρια καθηγήτρια στη Σορβόνη (Κοινωνική Δημογραφία, Ευρώπη των Πληθυσμών)
τ. Διευθύντρια Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ). Πανελλήνιες έρευνες, διεθνή ερευνητικά προγράμματα με ΑΕΙ του εξωτερικού και ΟΗΕ. Παρατηρητήριο Οικογενειακής Πολιτικής και Δίκτυο Απασχόλησης της Ε.Ε. Συμμετοχή και σε άλλους φορείς, όπως στο Συμβούλιο Ισότητας των Φύλων. Συγγραφέας 9 επιστημονικών βιβλίων και πολλών άρθρων.
Επίτιμο μέλος του Γαλλικού Πολιτισμικού Συλλόγου “Polytropo”.

Εκτύπωση
Ειρήνη Αϊβαλιώτου«Μέχρι πριν μια μέρα». Η Χάρις Συμεωνίδου στο μοναχικό ταξίδι μιας μυστηριώδους ντίβας

Related Posts