Cat Is Art

Παρθενόπη Μπουζούρη: Ποτέ ξανά στη διάρκεια της ζωής μας ο θάνατος δεν ήταν τόσο κοντά μας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Κάποια πράγματα στη ζωή δεν τα υπολογίζαμε, δεν τους δίναμε σημασία, τα θεωρούσαμε δεδομένα και να που τώρα συνειδητοποιούμε την αξία τους. Την αξία της υγείας αλλά και την αξία της ανθρώπινης φυσικής επαφής, της εγγύτητας, του αγγίγματος.

Το catisart.gr μιλά με μια εξαιρετική προσωπικότητα του θεάτρου μας, καθηγήτρια υποκριτικής, ηθοποιό και συνιδρύτρια -μαζί με την Άντζελα Μπρούσκου- του Θεάτρου Δωματίου, την Παρθενόπη Μπουζούρη.

“Περισσότερο απ’ όλα αυτήν την περίοδο μου λείπουν οι μαθητές μου. Στο μάθημά μου η επαφή των Σωμάτων είναι η βάση”, επισημαίνει. “Αγγίζουμε και ακούμε τους κραδασμούς και τους ήχους που παράγει το Σώμα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από απόσταση. Οι μαθητές μου είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου και μου λείπουν όσο τίποτε!”, μας λέει.

Αφού μας δίνει μια εικόνα της καινούργιας της καθημερινότητας, που διανθίζεται με ανάγνωση, γυμναστική, ελάχιστες εξόδους και ενημέρωση με μέτρο, υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε αυτές τις μέρες τους ευάλωτους συνανθρώπους μας. “Όσους είναι στο δρόμο. Τους πρόσφυγες στα hotspot που βιώνουν διπλό εγκλεισμό σε άθλιες συνθήκες. Τους συναδέλφους μου που, όπως κι εγώ, έμειναν άνεργοι και χωρίς εισόδημα”, τονίζει με σημασία.

Το παρελθόν είναι ιστορία, το μέλλον μυστήριο και το παρόν αξία τεράστια. Ήδη χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχασαν μια μάχη, έχασαν το δώρο της ζωής εξαιτίας της πανδημίας του Covid-19. “Ζούμε την Ιστορία… Είναι πρωτόγνωρο για μας αυτό που ζούμε. Και ακόμα βαδίζουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Θα υπάρξουν συνέπειες πολιτικές και οικονομικές. Σίγουρα ο κόσμος θα αλλάξει”, σημειώνει η σημαντική μας πρωταγωνίστρια.

Όσο για το θέατρο στο Διαδίκτυο, θεωρεί πως “το θέατρο είναι η Τέχνη του παρόντος”. Γι’ αυτό “οι παραστάσεις on line δεν είναι θέατρο. Είναι η μαγνητοσκόπησή του. Δυστυχώς δεν είναι το ίδιο…”.

Κλείνοντας αυτή την όμορφη συζήτηση κρατάμε το συγκινητικό μήνυμα της Παρθενόπης Μπουζούρη για τους γιατρούς και όσους εργάζονται με αυτοθυσία αυτό τον καιρό στα νοσοκομεία: “Όλοι όσοι εργάζονται εκτεθειμένοι και κυρίως το νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας μας είναι ήρωες! Τους ευχαριστώ και τους ευγνωμονώ…”.

 

 

 

 

Παρθενόπη, τι σου λείπει τις ημέρες αυτές που βρισκόμαστε σε καραντίνα;

*Περισσότερο απ’ όλα αυτήν την περίοδο μου λείπουν οι μαθητές μου. Στο μάθημά μου η επαφή των Σωμάτων είναι η βάση. Αγγίζουμε και ακούμε τους κραδασμούς και τους ήχους που παράγει το Σώμα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από απόσταση. Οι μαθητές μου είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου και μου λείπουν όσο τίποτε!
Μου λείπει επίσης το κολυμβητήριο. Ήταν μια συνήθειά μου που με βοηθούσε σε πολλά. Τέλος η δουλειά μου στη σκηνή και οι πρόβες που άφησα στη μέση. Οι φίλοι μου! Και όλες οι έξοδοι για σινεμά και θέατρο.

Μας δίνεις μια εικόνα της καινούργιας σου καθημερινότητας;

*Προσπαθώ να ‘χω ένα στοιχειώδες πρόγραμμα. Έχω ελαχιστοποιήσει τις εξόδους… και μέσα στο σπίτι διαβάζω, γυμνάζομαι, επικοινωνώ με φίλους και οικογένεια. Βλέπω σειρές και ταινίες. Προσπαθώ να ενημερώνομαι με μέτρο… γιατί με αγχώνει! Κάνω βόλτες με το ποδήλατο για άσκηση. Κι έχω βρει την ευκαιρία να οργανώσω ντουλάπες, βιβλιοθήκες κ.λπ. Επίσης… μαγειρεύω!

Ποιους δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτές τις ώρες;

*Όσους είναι ευάλωτοι! Όσους δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν! Τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους που αναγκαστικά απομονώνονται και δυσκολεύονται. Όσους είναι στο δρόμο. Τους πρόσφυγες στα hotspot που βιώνουν διπλό εγκλεισμό σε άθλιες συνθήκες. Τους συναδέλφους μου που, όπως κι εγώ, έμειναν άνεργοι και χωρίς εισόδημα.

Αξίζει η ζωή των συνανθρώπων μας και η δική μας για μια βόλτα στο πάρκο;

*Μια βόλτα στο πάρκο κρατώντας τις αποστάσεις και σε περιοχές που επιτρέπεται είναι καλή για όλους μας! Μια βόλτα με συνωστισμό και παραβιάζοντας τους κανόνες της κοινωνικής απόστασης είναι επικίνδυνη!

Όταν όλα αυτά τελειώσουν θα μας βρει η Ιστορία έτοιμους να την αντιμετωπίσουμε;

*Ζούμε την Ιστορία… Είναι πρωτόγνωρο για μας αυτό που ζούμε. Και ακόμα βαδίζουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Θα υπάρξουν συνέπειες πολιτικές και οικονομικές. Σίγουρα ο κόσμος θα αλλάξει. Ο τρόπος ζωής μας θα αλλάξει. Δεν ξέρω αν ποτέ ξαναγυρίσουμε στην κανονικότητά μας όπως τη γνωρίζαμε. Ποτέ ξανά στη διάρκεια της ζωής μας ο θάνατος δεν ήταν τόσο κοντά μας. Τόσο απτός και πιθανός! Αυτό θα αλλάξει την Ιστορία και δεν ξέρω πώς και σε ποιες αφηγήσεις της θα αποτυπωθεί.

 

 

 

 

Βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αυτές τις μέρες παρακολουθούν θέατρο στο Διαδίκτυο. Είναι παρηγοριά η τέχνη αυτές τις ώρες;

*Το θέατρο είναι η Τέχνη του παρόντος. Οι παραστάσεις on line δεν είναι θέατρο. Είναι η μαγνητοσκόπησή του. Δυστυχώς δεν είναι το ίδιο… Ίσως για τους ανθρώπους του θεάτρου να ‘χει ενδιαφέρον… Εξαρτάται πολύ κι από την ποιότητα της μαγνητοσκόπησης. Αλλά νομίζω πως η Τέχνη μας είναι δύσκολο να συμβεί από απόσταση! Οι ταινίες, οι σειρές, τα βιβλία… Η πρόσβαση σε μουσεία ίσως…

Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που παλεύουν με τον ιό;

*Όλοι όσοι εργάζονται εκτεθειμένοι και κυρίως το νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας μας είναι ήρωες! Τους ευχαριστώ και τους ευγνωμονώ…

Τι εύχεσαι;

*Εύχομαι η επιστήμη να βρει τη λύση και να νικήσει τον ιό, το συντομότερο.

Ευχαριστώ πολύ.

*Κι εγώ ευχαριστώ.

  • Φωτογραφίες: Catisart
Εκτύπωση
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΠαρθενόπη Μπουζούρη: Ποτέ ξανά στη διάρκεια της ζωής μας ο θάνατος δεν ήταν τόσο κοντά μας

Related Posts