Νίκος Χιωτίνης: Συνεχίζω να «κάνω κουπί» αλλιώς θα μείνω …χαμένος

Με αφορμή αυτή τη δύσκολη – από κάθε άποψη – χρονιά, το Catisart.gr δίνει τον λόγο σε καλλιτέχνες και δημιουργούς που μιλούν για όσα έχασαν, για όσα κέρδισαν και για όσα περιμένουν.
Μας μιλούν για θέματα που τους ενόχλησαν ή τους συγκίνησαν, για γεγονότα που τους πίκραναν, τους εξόργισαν ή τους έδωσαν χαρά.
Εκμυστηρεύονται – εξομολογούνται τις απογοητεύσεις ή τις ελπίδες τους και τέλος εκθέτουν διαφωνίες, σκέψεις, ιδέες και προτάσεις…

Γράφει ο Νίκος Χιωτίνης

ΕΧΑΣΑ

…Αυτή την πρωτόγνωρα δύσκολη χρονιά που ζούμε έχασα την αυθόρμητη σχέση με τον χρόνο ώστε να μπορώ να προγραμματίζω σχέδια ή όνειρα για το εγγύς μέλλον. Παρέμεινα θεατής των εξελίξεων και ανήμπορος να δράσω επαγγελματικά. Έχασα την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και κατάλαβα πώς όλα κρέμονται από μια κλωστή.

Παρακολούθησα γύρω μου πολύ πόνο, απώλειες και καταστροφές σε έναν ασταθή κόσμο ανήμπορο να ακολουθήσει τα γεγονότα.

ΚΕΡΔΙΣΑ

…Παράλληλα αυτή η περίοδος με ενέπνευσε για ακατάπαυστη δημιουργία που εκφράστηκε με νέες δημιουργίες ζωγραφικές που με οδηγούσαν σε αποδράσεις του νου.
Η ζωγραφική είναι από τις πιο μοναχικές δραστηριότητες. Κάθε φορά κάθομαι μπροστά από έναν λευκό καμβά κοιτάζω την άγνωστη θάλασσα της ψυχής μου και βλέπω ότι εκεί βρίσκονται κάποια νησιά – ιδέες που έχουν αναπτυχθεί και είναι έτοιμες να διερευνηθούν. Τότε παίρνω την βάρκα μου που λέγεται πινέλο και αποφασίζω να ταξιδέψω ως το πιο κοντινό. Στο δρόμο αντιμετωπίζω ρεύματα, ανέμους, καταιγίδες, συνεχίζω όμως να κάνω κουπί κατάκοπος έχοντας πια καταλάβει ότι έχω βγει από τη ρότα μου ότι το νησί που ήθελα να φτάσω δεν βρίσκεται πια στον ορίζοντα. Ακόμα κι έτσι δεν γίνεται να γυρίσω πίσω, αλλιώς θα μείνω χαμένος στη μέση του πουθενά. Τελικά με την επιμονή φτάνω κάπου και νοιώθω τεράστια ικανοποίηση. Όλο αυτό το συναίσθημα καλλιεργήθηκε εκθετικά λόγω του εγκλεισμού.
Επίσης έγινε και η δεύτερη ατομική μου έκθεση με τίτλο «Ονείρων Τόποι» που μου έδωσε μεγάλη χαρά.

ΠΕΡΙΜΕΝΩ

…Είμαι γενικά θετικός άνθρωπος και θέλω να ελπίζω σε καλύτερες μέρες για όλους με επιστροφή της ανθρώπινης επαφής άφοβα και καλύτερες από το παρελθόν. Επίσης πιστεύω στην οικολογική συνείδηση και ελπίζω να υιοθετηθεί από όλο και περισσότερο κόσμο γιατί είναι η μόνη διέξοδος από την κλιματική κρίση και για ένα καλύτερο αύριο για τις μελλοντικές γενιές .

«Δειλινό στην Λίμνη (Εύβοια)». 2021 – Λάδι σε καμβά. 70×70 ©Νίκος Χιωτίνης.

Καλλιτεχνικά ετοιμάζω την νέα μου ενότητα έργων με θέμα «Αποδράσεις» που δουλεύω τον τελευταίο χρόνο και θα παρουσιαστεί σύντομα στην Αθήνα.