Cat Is Art

Λορίν Μπακόλ: Μου έλεγαν ότι είχα το βλέμμα και τα μάτια γάτας…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Επιμέλεια: Παναγιώτης Μήλας

 

«Με λένε Μπέτι Τζόαν Πέρσκι και ακόμη δεν έχω κλείσει τα 18. Γεννήθηκα στις 16 Σεπτεμβρίου 1924. Παρακολουθώ μαθήματα υποκριτικής. Στις αρχές του 1942 κέρδισα τον τίτλο της πιο όμορφης ταξιθέτριας στο Μπροντγουέι. Μου λένε ότι έχω βλέμμα και μάτια γάτας, αλλά και έντονα ζυγωματικά. Μέχρι τώρα έκανα ως μοντέλο κάποιες πασαρέλες και μερικά επιτυχημένα εξώφυλλα.
Ένα από τα εξώφυλλα του Harper’s Bazaar έπεσε στα χέρια της Σλιμ Χοκς, που ήταν σύζυγος του σκηνοθέτη του Χόλιγουντ Χάουαρντ Χοκς. Όταν η Σλιμ τού το έδειξε εκείνος κατάλαβε πως είχε βρει το πρόσωπο που ήθελε.

Όταν συναντηθήκαμε μου ζήτησε να αλλάξω όνομα. Το Μπέτι Τζόαν Πέρσκι δεν του άρεσε.

 

  • Πώς λένε τη γιαγιά σου Μπέτι;

-Σοφία, τη λένε κύριε Χοκς.

  • Δεν μου αρέσει, γι’ αυτό θα σε «βαφτίσω» Λορίν. Στους δημοσιογράφους θα πεις πως είναι ένα παλιό οικογενειακό όνομα. Όσο για επώνυμο να κρατήσεις το πατρώνυμο της μαμάς σου, το Μπακόλ…

-Δεν έχω πρόβλημα, κύριε Χοκς. Έτσι κι αλλιώς ο μπαμπάς μου μας εγκατέλειψε όταν ήμουν 8 χρόνων.

  • Τώρα Λορίν θέλω κάτι άλλο: Πρέπει να εκπαιδεύσεις τη φωνή σου ώστε, ακόμα και σε μια σκηνή με μεγάλη ένταση, να μένει χαμηλή.

-Δύσκολο αυτό κύριε Χοκς.

  • Καθόλου Λορίν. Θα σου πω τι θα κάνεις: Θα παίρνεις το αυτοκίνητο, θα ανεβαίνεις σε ερημικές τοποθεσίες και θα αρχίζεις να διαβάζεις πότε δυνατά και πότε με χαμηλή φωνή.

-Μα, κύριε Χοκς αν περάσει κανείς και με ακούσει θα με κλείσει στο τρελοκομείο. Ποιος λογικός άνθρωπος μπορεί στην κορυφή του βουνού μέσα σε αυτοκίνητό του να διαβάζει στα φαράγγια πότε δυνατά και πότε με χαμηλή φωνή βιβλία;

  • Μην το φοβάσαι. Εξάλλου σε λίγες ημέρες, στο σπίτι μου, θα σε δει ο κύριος Μπόγκαρτ και πρέπει να του κάνεις καλή εντύπωση…

-Μα, τον είδα κύριε Χοκς στα γυρίσματα της ταινίας το «Μονοπάτι προς τη Μασσαλία» και μάλλον αδιαφόρησε. Ούτε πυροτεχνήματα, ούτε μουσικές. Απλώς μια – δυο τυπικές φράσεις μου είπε…

  • Χρειάζεται λίγη υπομονή και κάνε ό,τι σου είπα.

-Μάλιστα κύριε Χοκς.

***

-Λίγες μέρες αργότερα στο σπίτι του Χοκς, συνάντησα πάλι τον κύριο Μπόγκαρτ…

  • Λορίν, είδα το δοκιμαστικό σου. Θα περάσουμε καλά μαζί…

-Τον Φεβρουάριο του 1944 ξεκίνησαν τα γυρίσματα της «Σειρήνας της Μαρτινίκας». Την πρώτη μέρα, στην πρώτη σκηνή μπαίνω από τη μισάνοιχτη πόρτα στο δωμάτιο του Μπόγκαρτ και ρωτάω: «Έχει κανείς σπίρτα;».

Εκείνος μου πετά ένα σπιρτόκουτο. Ανάβω το τσιγάρο μου και λέγοντάς του «ευχαριστώ» του πετάω πίσω τα σπίρτα.

«Το κεφάλι μου έτρεμε, το χέρι μου έτρεμε, το τσιγάρο έτρεμε, κι όσο προσπαθούσα, τόσο πιο πολύ έτρεμα». Εκείνος προσπαθεί να με βοηθήσει να αισθανθώ άνετα, κάνοντας χιούμορ. Τελικά, «κατάλαβα ότι ο μόνος τρόπος για να μην τρέμει το κεφάλι μου είναι να το κρατήσω χαμηλά, σχεδόν κολλημένο στο στήθος μου, και να τον κοιτάξω». Έτσι γεννήθηκε το βλέμμα μου το οποίο στη συνέχεια έγινε το υποκοριστικό που θα με ακολουθούσε στο Χόλιγουντ: «Το βλέμμα»…

***

-Σε μια σκηνή της ταινίας είπα στον Μπόγκι:

«Ξέρεις να σφυρίζεις; Δεν είναι δύσκολο, απλά ενώνεις τα χείλη και φυσάς. Λοιπόν, αν χρειαστείς κάτι, σφύριξέ μου»… Ε, λοιπόν όταν το φιλμ ολοκληρώθηκε, οι δυο μας είχαμε γίνει ζευγάρι, αν και εκείνος ήταν εγκλωβισμένος στον τρίτο γάμο του. Λίγες μέρες μετά μου έκανε το πρώτο του δώρο: Ένα χρυσό βραχιόλι, μια ταυτότητα με …μια σφυρίχτρα.

***

  • Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ήταν παντρεμένος και 25 χρόνια μεγαλύτερός σας. Πως ήταν η ζωή μαζί του;

«Μαζί του έζησα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου, γιατί παντρεύτηκα κάποιον που με λάτρευε. Μου έμαθε τα πάντα για τη ζωή, τους ανθρώπους και τον κινηματογράφο. Με έβαλε σε περιβάλλον με ταλαντούχους και δημιουργικούς ανθρώπους. Μάλιστα, το 1950 όταν είχαμε πια παντρευτεί τον ακολούθησα στα γυρίσματα της ταινίας «Βασίλισσα της Αφρικής». Εκεί γνώρισα την Κάθριν Χέπμπορν και τον Σπένσερ Τρέισι».

  • «Γιατί ήσασταν τόσο καλές φίλες με τη Χέπμπορν»;

-«Πάντα είχα την αίσθηση ότι η Κάθριν ήταν το θηλυκό αντίστοιχο του Μπόγκι. Είχαν τον ίδιο ακέραιο χαρακτήρα. Κάθε λεπτό μαζί της ήταν μεγάλο όφελος».

***

  • Είχατε κάποιο πρόβλημα με τον Μπόγκι;

-Ταλαιπωρημένος από τρεις αποτυχημένους γάμους με γυναίκες ηθοποιούς, ο Μπόγκαρτ ήταν πεισμένος ότι γάμος και καριέρα δεν μπορούν να συνδυαστούν. Συχνά, μάλιστα, έλεγε μισοσοβαρά-μισοαστεία ότι η θέση της γυναίκας βρίσκεται στο σπίτι. Από την αρχή της σχέσης μας, μου το είχε ξεκαθαρίσει:

«Σ’ αγαπώ και αν θέλεις να κάνεις καριέρα, θα σε βοηθήσω με κάθε τρόπο, αλλά δεν θα παντρευτούμε».

Γι’ αυτό έβαλα σε δεύτερη μοίρα την καριέρα μου. Δεν το μετάνιωσα ποτέ. Ασχολήθηκα πρώτα με τα παιδιά μας, τον Στίβεν και τη Λέσλι. Ασχολήθηκα με το μαγείρεμα, το προσωπικό και τα πάρτι στο σπίτι μας. «Ο Μπόγκι ήθελε μια σύζυγο που θα μπορούσε να τον συνοδεύει και να είναι παρούσα – και είχε δίκιο. Το ίδιο ήθελα κι εγώ».

***

  • «Αν ζούσε ο Μπόγκαρτ, πιστεύετε ότι θα ήσασταν ακόμη ζευγάρι»;

-«Πιθανότατα, αλλά η ζωή μου θα ήταν τόσο διαφορετική. Δεν θα έκανα θέατρο γιατί αυτό θα μας οδηγούσε στο χωρισμό. Αν και υποθέτω ότι αν ήθελα κάτι πάρα πολύ, δεν θα στεκόταν εκείνος εμπόδιο».

***

 

 

Το 1997 η Μπακόλ ήταν υποψήφια για Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία «Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα» με την Μπάρμπαρα Στρέιζαντ. Στο δείπνο το προηγούμενο βράδυ τη συνόδευσαν τα παιδιά της με τους συντρόφους τους, ο Κέβιν Σπέισι και ο παλιός της φίλος Κερκ Ντάγκλας. Όλοι τής λένε ότι είναι φαβορί. Φτάνει η μεγάλη βραδιά. Δίπλα της είναι όλη η οικογένεια. Ο γιος της Στιβ τής κρατά το χέρι.

  • «Προσπαθούσα να φαίνομαι ήρεμη – αμφιβάλλω ότι ήμουν πειστική. Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να κερδίσω».

Ο Κέβιν Σπέισι ανεβαίνει στη σκηνή με το φάκελο στα χέρια, ανακοινώνει τις υποψηφιότητες, την κοιτάζει, της χαμογελά και ανοίγει το φάκελο.

«Νικήτρια είναι»…

Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά, ο Στιβ τής σφίγγει το χέρι.

«Νικήτρια είναι η Ζιλιέτ Μπινός»…

  • «Αισθάνθηκα τόσο άσχημα για τα παιδιά μου»…

«Αναστατώθηκαν για χάρη μου. Το πρόσωπο του Στιβ ήταν κάτωχρο. Η Λέσλι και ο Σαμ είχαν σαστίσει. Στη δεξίωση που ακολούθησε ένιωθα πολύ μόνη. Αυτή η βραδιά είναι για νικητές. Με έσωσε ο Κέβιν Σπέισι, που με πήρε από το χέρι και με ανέβασε στην πίστα»…

***

Στις 14 Νοεμβρίου 2009, η Μπακόλ έλαβε τιμητικό Όσκαρ για την πολύχρονη καριέρα της και την προσφορά της στην έβδομη τέχνη.

***

Έγραψε δυο αυτοβιογραφίες με τίτλους «Lauren Bacall By Myself» (1978) και «Now» (1994). Το 2005, επανέκδωσε τον πρώτο τόμο προσθέτοντας ένα κεφάλαιο ακόμη. Ο νέος του τίτλος ήταν «By Myself and Then Some».

***

Η Λορίν Μπακόλ, πέθανε στις 12 Αυγούστου 2014.

Εκτύπωση
Παναγιώτης ΜήλαςΛορίν Μπακόλ: Μου έλεγαν ότι είχα το βλέμμα και τα μάτια γάτας…

Related Posts