Cat Is Art

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Αν μπορούσαν να το κρύψουν για τους νεκρούς, να μην το μάθει κανείς, θα το έκαναν»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Ά, εσύ κακούργε. Καταραμένε κακούργε
Πώς μπορείς ακόμα να χαμογελάς. Να το θυμάμαι
Αυτό πρέπει να το θυμάμαι. Να έχεις σκοτώσει και να χαμογελάς. Να το γράψω στα χαρτιά μου.
Να ξέρω πως αυτό γίνεται στην Δανία
Μονάχα αυτό να ξέρω για την Δανία».
Αυτό το εύγλωττο απόσπασμα – σχόλιο από τον «Άμλετ» του Σαίξπηρ (Πρ.1 σκ. 5 / Μετάφραση: Γ. Χειμωνάς) ανάρτησε σήμερα ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης στο χρονολόγιό του στο F/B.

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης (Άμλετ), Βέρα Κρούσκα (Γερτρούδη), 7/11/2003 – 15/2/2004. Εθνικό Θέατρο – Κοτοπούλη-REX. Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης

Συμπληρωματικά δε σχολιάζει, αναφερόμενος στη φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου και στη χρονική της γειτνίαση με τα γενέθλιά του:

«Από τις 24 Ιουλίου, απ’ τα γενέθλιά μου, κάθε μέρα όλο και πιο πολύ, κοιμάμαι και ξυπνάω μ’ αυτά τα λόγια στο μυαλό μου. Η ρήξη είναι οριστική -αυτό που μας χωρίζει δεν είναι πολιτικό, είναι θεμελιώδες. Η 24η Ιουλίου, για μένα πια, δε σημαίνει γενέθλια, σημαίνει τη γνώση ότι αυτό μπορεί να συμβεί. Αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν. Είναι κι αυτό κάτι σα γενέθλια – σαν οριστική ενηλικίωση».

***

Αργότερα -και πάλι στο facebook- έγραψε:
«Γνωρίζουμε πως οι φυσικές καταστροφές μπορεί να έχουν θύματα, προφανώς. Δυστυχώς, συμβαίνουν – όπως ο θάνατος. Στην αρχή, αν και σοκαρισμένος, ήμουν πολύ προσεκτικός. Από την πρώτη μέρα όμως περίμενα να ακούσω το εξής αυτονόητο:
«Αποτύχαμε. Έχουμε μια βασική αποστολή, μία κύρια ευθύνη: να προστατεύουμε τους πολίτες. Δεν τα καταφέραμε, κι ας κάναμε το καλύτερο που μπορούσαμε. Το καλύτερο που μπορούσαμε απλώς δεν είναι αρκετό. Με καλύτερη οργάνωση, περισσότερη προετοιμασία, ίσως να σώζονταν δέκα, πέντε, ένας. Αυτός, ο ένας, θα μας βαραίνει για πάντα. Θα βρούμε τι έφταιξε. Και ποιοι έχουν ευθύνες. Και δεν θα επιτρέψουμε να ξανασυμβεί».
Αντ’ αυτού, η μπάλα στην εξέδρα, συζητήσεις για αυθαίρετα, γκρεμούς και μάντρες έπαρση, αλαζονεία, έλλειψη ενσυναίσθησης και στοχοποίηση των θυμάτων. Ασέβεια στους νεκρούς – μου προκαλεί εμετό. Νομίζω, αν μπορούσαν να το κρύψουν για τους νεκρούς, να μην το μάθει κανείς, θα το έκαναν. Δεν έχω τίποτε κοινό με τους ανθρώπους αυτούς, ούτε μ’ εκείνους που δεν καταλαβαίνουν. Δεν μπορώ καν να διασκεδάσω με τα στιχάκια για τον Αύγουστο στα μάτια των παιδιών. Αισθάνομαι ντροπή».

***

• Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Το catisart.gr με την άδειά του αναδημοσιεύει τις σκέψεις του για την τραγωδία που προκάλεσε η φωτιά της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι Αττικής.

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης (Ορέστης)

Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης (Ορέστης), 8 και 9 Ιουλίου 2016, Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς

Εκτύπωση
eirini aivaliwtouΚωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Αν μπορούσαν να το κρύψουν για τους νεκρούς, να μην το μάθει κανείς, θα το έκαναν»

Related Posts