33.9 C
Athens
Τετάρτη 12 Ιουνίου 2024

Φθινόπωρο, Μελισσάνθη

 

Ώρα δειλινού.
Του φθινόπωρου τα νέφη στύβουν το φουστάνι
να στεγνώσει τ’ ουρανού
και στου απόβροχου τη σκόλη
βγαίνουν για σεργιάνι
οι σαλίγκαροι όλοι
κάτω απ’ το ξεθωριασμένο παρασόλι
του ήλιου τώρα η λάμια
η γη λιάζει τα βρεγμένα της τα χράμια
με των κάμπων τα πλουμίδια
κι από τα χορτάρια
κι από τα ψιλά γρασίδια
οι σταλαματιές γλυστρούνε χάντρες
και μαργαριτάρια
από ουράνια δαχτυλίδια.
Τις μαζώνουν οι νεράιδες οι ανυφάντρες
μες στα υπόγεια τους σεράγια και στ’ ανήλια
πολυέλαιους κι αργυρά καντήλια
σε πλεμάτια κρυσταλλένιες μπάλες
μάγισσα γριά κι αράχνη τις κρεμάει μες στις κουφάλες
και λογής-λογής
ένα-ένα όλα τα ζούδια
ξεφαντώνουν απ’ τη γης
κι από μέσα από τα φλούδια,
κι ένας μύρμηγκας σκαλώνει σ’ ένα αγκάθι φουντωτό
ν’ αγναντέψει όλο τον κόσμο από τέτοιο λιακωτὸ!..
Να! Το αυλάκι
κάνει χάζι,
το άχυρο – σχεδία που αράζει
και το δρασκελούν βαθράκοι!..
Κόσμοι ολόκληροι, ζωύφια,
ταξιδεύουν με πιρόγες τα κελύφια!..
(…Κρύα ανατριχίλα στα νερά
σαν πεταλουδῶνε σμάρι…
Τώρα ο σίφουνας θα πάρει
απ’ τα δέντρα όλα τα φύλλα τα ξερά!
Στα καλάμια τη φλογέρα του σφυράει,
κι όπως πάει, πάει, πάει,
ο άνεμος-τσοπάνος σαλαγάει
σ’ άλλα πια λημέρια –
σ’ άλλο τώρα χειμαδιό τα καλοκαίρια!..)

  • Εικόνα: John Atkinson Grimshaw (1836-1893), Autumn regrets – 1882

Σχετικά άρθρα

Κυνηγήστε μας

6,398ΥποστηρικτέςΚάντε Like
1,713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
713ΑκόλουθοιΑκολουθήστε


Τελευταία άρθρα

- Advertisement -