Παράλληλη τέχνη

Γαρίδες Black Tiger και ρύζι Basmati

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Για τη συνταγή μας θα χρειαστείτε:

1 πακέτο γαρίδες Bio Black Tiger Garnelen
1 κούπα βιολογικό ρύζι Basmati πλήρες
1 κρεμμύδι ξερό μέτριου μεγέθους
Φυτική κρέμα καρύδας
1 κουτ. της σούπας λάδι καρύδας
1 κουτ. της σούπας βότκα
Μπαχαρικά από μία πρέζα (πιπέρι μαύρο, πιπέρι Καγιέν, αλάτι, κουρκουμά, παπαρουνόσπορο, λιναρόσπορο, chia)

***

Εκτέλεση: Βράζουμε τις βασιλικές γαρίδες σε ένα σκεύος όπου με το νερό θα καλύπτει τις γαρίδες. Αφού βράσουν οι γαρίδες σε άλλο σκεύος τσιγαρίζουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι στο λάδι καρύδας. Ρίχνουμε το ρύζι basmati και όλα τα μπαχαρικά (πιπέρι μαύρο, πιπέρι Καγιέν, αλάτι, κουρκουμά, παπαρουνόσπορο, λιναρόσπορο, chia). Μόλις τσιγαριστούν όλα, ρίχνουμε τη βότκα, και αφού εξατμιστεί το αλκοόλ προσθέτουμε δύο κούπες νερό από τις γαρίδες. Όταν απορροφήσει το περισσότερο νερό τότε ρίχνουμε τη φυτική κρέμα καρύδας και τις γαρίδες. Σβήνουμε το μάτι και ανακατεύουμε συχνά για 5-8 λεπτά ώστε να πιει όλο του το νερό.

***

Καλή σας όρεξη…

eirini aivaliwtouΓαρίδες Black Tiger και ρύζι Basmati
Περισσότερα

«Πράσινο Βιβλίο». O βιρτουόζος Αφροαμερικανός πιανίστας και ο λαϊκός Ιταλοαμερικανός σοφέρ του

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Πρωτοδημοσιευμένο το 1936 από τον Νεοϋορκέζο ταχυδρόμο και μετέπειτα εκδότη Βίκτορ Χιούγκο Γκριν, το «Πράσινο Βιβλίο», ή το «Πράσινο Βιβλίο του Νέγρου Αυτοκινητιστή», όπως ήταν ο πλήρης τίτλος του, υπήρξε η βίβλος του Μαύρου ταξιδιώτη στις ΗΠΑ επί τριάντα χρόνια. Ένας ετήσια ανανεούμενος οδηγός ακριβείας για τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, τα καταστήματα και τα βενζινάδικα στα οποία μπορούσε ανενόχλητος να εξυπηρετηθεί ο έγχρωμος επαγγελματίας -καλλιτέχνες, αθλητές και πλασιέ κατά κανόνα- σε εποχές βάναυσου φυλετικού διαχωρισμού.

Μετά την ψήφιση του Νόμου περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από το Κογκρέσο το 1964 και την απαγόρευση του διαχωρισμού σε δημόσιους χώρους, το Πράσινο Βιβλίο έχασε αναπόφευκτα την πρακτική του αξία, μέχρι που σταμάτησε οριστικά να εκδίδεται το 1966. Το 1962, όμως, όπου τοποθετείται η νέα δραμεντί του Πίτερ Φαρέλι, ο οδηγός ήταν ακόμη χρήσιμος. Ειδικά στους έγχρωμους που σκόπευαν να περιοδεύσουν στον αναχρονιστικό και ρατσιστικό αμερικανικό Νότο.

Το σενάριο του «Πράσινου Βιβλίου» βασίζεται στα όσα έζησε στις αρχές των 60s ο πρώην πορτιέρης και μπράβος Τόνι Βαλελόνγκα, όταν χρειάστηκε να εκτελέσει χρέη οδηγού στην περιοδεία του διάσημου τότε Αφροαμερικανού πιανίστα Ντον Σίρλεϊ. Ο ιταλικής καταγωγής Τόνι ήταν επίσης επιφορτισμένος με την προστασία του Σίρλεϊ, καθώς η τουρνέ περνούσε από τις μεγαλύτερες πόλεις του ακραία ρατσιστικού αμερικανικού Νότου, εκεί όπου η σωματική του ακεραιότητα βρισκόταν σε διαρκή κίνδυνο.

Δεκαετία του ’60. O Τόνι Λιπ, πορτιέρης από μία ιταλο-αμερικανική γειτονιά του Μπρονξ, προσλαμβάνεται ως οδηγός του Δρ. Ντον Σίρλεϊ, ενός παγκοσμίου φήμης Αφροαμερικανού πιανίστα, για να τον συνοδεύσει σε μία περιοδεία από το Μανχάταν στον βαθύ αμερικανικό Νότο. Θα πρέπει να κινηθούν στηριζόμενοι στο «Πράσινο Βιβλίο», που θα τους υποδείξει τα ελάχιστα καταλύματα, εστιατόρια, που ήταν τότε ασφαλή για τους Αφροαμερικανούς. Συναντούν τον ρατσισμό, διάφορους κινδύνους – αλλά και ανθρωπιά και αναγκάζονται να βάλουν στην άκρη τις διαφορές τους και να επιβιώσουν σε μία διαδρομή ζωής.

 

 

Δίπλα στον εκλεπτυσμένο δανδή και κορυφαίο βιρτουόζο Ντον Σίρλεϊ, ο οποίος επέμενε να τον αποκαλούν «δόκτωρ», ο λαϊκός Ιταλοαμερικανός Βαλελόνγκα με τη βαριά προφορά έμοιαζε παράταιρος. Στην πραγματικότητα όμως οι αποστάσεις που τους χώριζαν δεν ήταν τόσο μεγάλες. Οι δυο τους κουβαλούσαν τη «ρετσινιά» του ξένου σε μια αμετανόητα φοβική Αμερική, η οποία ήταν απρόθυμη να αποδεχτεί ως ισότιμα μέλη άτομα με δια­φορετικές ρίζες. Συνθήκη ακόμη χειρότερη για κάποιον όπως ο δρ Σίρλεϊ, που είχε την «ατυχία» να έχει μαύρο δέρμα, το οποίο στις περισσότερες νότιες πολιτείες των ΗΠΑ του ’60 ήταν πρακτικά παράνομο.

 

 

Όταν το περασμένο φθινόπωρο το «Πράσινο Βιβλίο» πραγματοποιούσε την πρεμιέρα του στο πρωτοκλασάτο Φεστιβάλ του Τορόντο, λίγοι πίστευαν πως είχε τη δυναμική να πρωταγωνιστήσει στη διοργάνωση, πόσο μάλλον στα βραβεία της χρονιάς, που άρχισαν να μοιράζονται τρεις μήνες αργότερα. Όλα άλλαξαν όταν η ταινία απέσπασε την υψηλότερη διάκριση, το βραβείο κοινού, εκπλήσσοντας τους πάντες.

Καθώς οι μήνες περνούσαν, το «Πράσινο Βιβλίο» συνέχισε να αυξάνει τη δυναμική και την αποδοχή του, δίνοντας το «παρών» σε λίστες έγκριτων μέσων και στις επιλογές πολλών αμερικανικών κριτικών ενώσεων, με αποκορύφωμα τις πέντε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα (σκηνοθεσίας, σεναρίου, καλύτερης ταινίας μιούζικαλ ή κωμωδίας, α΄ και β΄ αντρικού ρόλου σε μιούζικαλ ή κωμωδία). Με τα μέλη της ακαδημίας να καταθέτουν τις τελευταίες ψήφους και το «Πράσινο Βιβλίο» να διεκδικεί εμφαντικά μια θέση στις οσκαρικές υποψηφιότητες πλέον, εντοπίζουμε τα συστατικά της επιτυχημένης συνταγής της ταινίας σε τρία στοιχεία, την επίκαιρη αληθινή ιστορία, το καυστικό χιούμορ και την απόλυτα επιτυχημένη διανομή.

ΗΠΑ, 2018

 

 

Παραγωγή: Τζιμ Μπερκ, Τσαρλς Μπ. Γουέσλερ, Μπράιαν Χέις, Πίτερ Φαρέλι, Νικ Βαλελόνγκα
Σκηνοθεσία: Πίτερ Φαρέλι
Σενάριο: Νικ Βαλελόνγκα, Μπράιαν Χέις Κάρι, Πίτερ Φαρέλι
Φωτογραφία: Σον Πόρτερ
Μοντάζ: Πάτρικ Τζ. Ντον Βίτο
Μουσική: Κρις Μπόουερς
Πρωταγωνιστούν: Βίγκο Μόρτενσεν, Μαχερσάλα Αλι, Λίντα Καρντελίνι
Διάρκεια: 130 λεπτά
Διανομή: Spentzos Film

 

Δείτε το τρέιλερ:

 

eirini aivaliwtou«Πράσινο Βιβλίο». O βιρτουόζος Αφροαμερικανός πιανίστας και ο λαϊκός Ιταλοαμερικανός σοφέρ του
Περισσότερα

Γουέντι Κόουπ: Τέσσερα ποιήματα για την αγάπη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Βαλεντίνος

H καρδιά μου έχει αποφασίσει.
Και φοβάμαι πως είσαι Eσύ.
Ό,τι εμπόδιο κι αν έχεις βάλει,
η καρδιά μου έχει αποφασίσει.
Κι αν δεν μπορείς να εγγραφείς αυτή τη χρονιά,
την επόμενη θα το κάνεις.
Η καρδιά μου έχει αποφασίσει
και φοβάμαι πως είσαι κι Εσύ.

**

Άλλος Bαλεντίνος

Σήμερα είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε ρομαντικοί
Και σκέψου ακόμα έναν άλλο Βαλεντίνο.
Γνωρίζουμε τους κανόνες και είμαστε και οι δύο τυπικοί:
Σήμερα είναι η μέρα που πρέπει να είμαστε ρομαντικοί.
Η αγάπη μας είναι παλιά και σίγουρη, όχι νέα και ξέφρενη.
Ξέρεις ότι είμαι δική σου και ξέρω ότι είσαι δικός μου.
Και με τούτα τα λόγια με έκανε να νιώσω ρομαντικά:
«Πολυαγαπημένε μου, λατρεμένε μου βαλεντίνε.»

**

Παρατώντας το κάπνισμα

Δεν υπάρχει σονέτο του Σαίξπηρ
Ή κουαρτέτο του Μπετόβεν
που μου αρέσει καλύτερα από σένα
ή που είναι πιο δύσκολο να ξεχάσω.

Νομίζεις ότι ακούγεται υπερβολικό;
Δεν έχω τελειώσει ακόμα –
Μου αρέσεις περισσότερο από όσο θα ήθελα
να έχω ένα τσιγάρο

**

Μερικοί περισσότερο φωτεινοί στίχοι

Πρέπει να προσπαθήσεις. Βλέπεις τον ψυχοθεραπευτή σου.
Μαθαίνεις πολλά. Διαβάζεις. Νομίζεις.
Πολεμάς να βελτιώσεις την εμφάνισή σου.
Συναντάς μερικούς άνδρες. Γράφεις μερικά βιβλία.
Τρως καλό φαγητό. Παρατάς το ετοιματζίδικο.
Δεν καπνίζεις. Δεν μεθάς.
Αρχίζεις γιόγκα, περπατάς και κολυμπάς.
Και τίποτα δεν λειτουργεί. Η προοπτική είναι ζοφερή.
Δεν ξέρεις τι να κάνεις. Κλαις.
Ξεμένεις από ιδέες.

Φυσάς τη μύτη σου. Βλέπεις τον ψυχοθεραπευτή σου.
Περπατάς. Εγκαταλείπεις το φαγητό και το ποτό.
Ερωτεύεσαι. Κάνεις σχέδια.
Αγωνίζεσαι να βελτιώσεις τον εαυτό σου.
Και τίποτα δεν λειτουργεί. Οι προοπτικές είναι ζοφερές.
Πηγαίνεις στη γιόγκα, κλαις και κολυμπάς.
Τρως και πίνεις. Εγκαταλείπεις την εμφάνισή σου.
Αγωνίζεσαι να βελτιώσεις τα βιβλία σου.
Δεν μπορείς να δεις το θέμα. Αναστενάζεις.
Δεν καπνίζεις. Πρέπει να προσπαθήσεις.

  • Mετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη
eirini aivaliwtouΓουέντι Κόουπ: Τέσσερα ποιήματα για την αγάπη
Περισσότερα

Το Ινστιτούτο Γκαίτε και ο κινηματογράφος Άστορ γιορτάζουν τα 100 χρόνια του Bauhaus

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Το Μπαουχάους είναι η καλλιτεχνική και αρχιτεκτονική σχολή που ιδρύθηκε από τον Βάλτερ Γκρόπιους και λειτούργησε κατά την περίοδο 1919-1933 στη Γερμανία.

Το ύφος της σχολής Μπαουχάους επέδρασε καταλυτικά στην εξέλιξη της σύγχρονης τέχνης, της αρχιτεκτονικής και του βιομηχανικού σχεδιασμού, ενώ, τα έργα που παράχθηκαν μέσα από τα εργαστήρια της σχολής έγιναν αντικείμενα εκτεταμένης αναπαραγωγής και συλλογής.

Το Goethe-Institut Athen γιορτάζει τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Bauhaus με μια σειρά εκδηλώσεων και αναζητά αυτού του κινήματος και τη σημερινή του σημασία, διαμορφώνοντας ένα πρόγραμμα για μικρούς και μεγάλους με τη συμμετοχή όλων των τμημάτων του Ινστιτούτου, του Γλωσσικού, του Πολιτιστικού και της Βιβλιοθήκης & Πληροφόρησης, αλλά και σε συνεργασία με συνεργάτες μας σε Ελλάδα και Γερμανία.

Ο εορτασμός από το Goethe-Institut Athen και το Άστορ θα γίνει με μια σειρά προβολών.

 

***

 

 

Πειραματικό Πεδίο Σκηνή
Κύκλος προβολών στο φουαγιέ του κινηματογράφου Άστορ.
Πέμπτη 14 και Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2019
Πέμπτη 21 και Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2019
Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2019
Είσοδος ελεύθερη

*

Η σκηνή του Bauhaus ήταν ένα πειραματικό πεδίο για τη σχέση σώματος και χώρου, το οποίο επιχειρούσε να συνενώσει διάφορες τέχνες. Ο Oskar Schlemmer (1888-1943) υπήρξε εμβληματική μορφή της σκηνής του Bauhaus, την οποία και διηύθυνε από το 1923 έως το 1929. Με το «Τριαδικό Μπαλέτο» και τους «Χορούς Bauhaus» διερευνούσε μέσω του αφηρημένου, γεωμετρικού παιχνιδιού με τη φόρμα, το χρώμα, τον ήχο, την κίνηση, το φως το πεδίο έντασης ανθρώπου-χώρου και εκ τούτου και τις προϋποθέσεις σκηνικής διαμόρφωσης.
Οι Kurt Schmidt, Wassily Kandinsky, Lothar Schreyer και Ludwig Hirschfeld – Mack παρουσίαζαν στη σκηνή μοντέρνους συσχετισμούς φωτός, χώρου και κίνησης, επηρεασμένους από την τεχνολογία, τον αστικό χώρο και τα μαζικά μέσα.
Αφηρημένα κοστούμια, συσκευές φωτός και μηχανικά σκηνικά γίνονταν οι πρωταγωνιστές της σκηνής.

 

***

 

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Από 14 μέχρι και 28/2, 18:00 – 00:00, θα προβάλλεται σε λούπα η ταινία:

«Το Τριαδικό Μπαλέτο»
Oskar Schlemmer (1922)
NL 1989, 72΄
Χορογραφία: Gerhard Bohner
Σκηνοθεσία: Henk van Dijk
Μουσική: Hans Joachim Hespos
(χωρίς λόγο)

***

Πέμπτη 14/2/2019, 19:00 & 21:00
«Το Μηχανικό Μπαλέτο»
Kurt Schmidt (1923)
D 2009, έργο 35, εδώ απόσπασμα 15΄
Αναβίωση στη σκηνή του Dessau από το Theater der Klänge, Düsseldorf, βασισμένη στις ιδέες και τα φιγουρίνια των Kurt Schmidt και Georg Teltscher
Χορογραφία/Σκηνοθεσία: Jörg Lensing / Μουσική: Hanno Spelsberg
Χορευτές: Jacqueline Fischer, Laura Wissing, Kai Bettermann, Darwin Diaz, Fatima Gomes
(χωρίς λόγο)

***

 

«Το Τριαδικό Μπαλέτο»
Oskar Schlemmer (1922)
D 1970, 30΄
Ταινία σε τρία μέρη, βασισμένη στους χορούς του Oskar Schlemmer
Σενάριο και χορογραφία: Margarete Hasting, Franz Schömbs, Georg Verden
Μουσική: Erich Ferstl
Χορευτές: Edith Demharter, Ralph Smolik, Hannes Winkler
(χωρίς λόγο)

***

Παρασκευή 15/2/2019, 19:00 & 21:00
Bauhaus – Μοντέλο και Μύθος (D 2010, 104´)
Ντοκιμαντέρ
Σκηνοθεσία: Niels Bolbrinker & Kerstin Sutterheim

To Bauhaus θεωρείται μέχρι και τις μέρες μας πρωταρχικός πυρήνας της μοντέρνας αρχιτεκτονικής και του μοντέρνου design. Όμως το «Bauhaus» δεν είναι μόνον το «κυβιστικό» λευκό σπίτι με την επίπεδη στέγη ή η καρέκλα με σκελετό από ατσάλινους σωλήνες ή η διάσημη λάμπα Bauhaus. To Bauhaus ήταν και εκπαιδευτικό ίδρυμα, το οποίο θεωρείται ακόμα και σήμερα πρότυπο σχολής. Εκεί δίδαξαν παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες όπως π.χ. οι Johannes Itten, Wassily Kandinsky, Lyonel Feininger, Paul Klee, Oskar Schlemmer, Walter Gropius, Mies van der Rohe.

***

 

 

 

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια σφαιρική κριτική παρουσίαση των καλλιτεχνικών και πολιτικών στόχων του Bauhaus από την επαναστατική του ίδρυση μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο και τη διάλυσή του στην ναζιστική εποχή μέχρι την κατασκευαστική δραστηριότητα στο νεοσύστατο Ισραήλ και τη γένεση του μύθου «Bauhaus» στις ΗΠΑ.
Πρώην φοιτητές του Bauhaus ξετυλίγουν αναμνήσεις ενώ οι δάσκαλοι παίρνουν το λόγο μέσω αρχειακού υλικού.
(Γερμανικά/Αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους).

 

***

 

Πέμπτη 21/2/2019, 19:00 & 21:00

Mann
Lothar Schreyer (1920)
D 2012, 50΄

Αναβίωση της παραγωγής του 1920 από τον Juan Allende-Blin στο Θέατρο Wuppertaler Bühnen 2012
Σκηνοθεσία για τη σκηνή: Juan Allende-Blin
Σκηνοθεσία ταινίας: Bastian Kleppe
Κάμερα: Narami Gelen
Δραματουργία: Johannes Blum
Περφόρμερ: Marcus Ullmann, Annette Elster, Jochen Büttner
(Γερμανικά με αγγλικούς υπότιτλους)

***

Kreuzspiel (Cross play)
Ludwig Hirschfeld-Mack (1923)
D 1964–65, 9΄, εδώ απόσπασμα 6΄

Αναπαράσταση μιας σύνθεσης ανακλώμενου φωτός
Παραγωγή στο Αρχείο Bauhaus στο Darmstadt από σπουδαστές της Σχολής Werkkunstschule Darmstadt βάσει οδηγιών του Ludwig Hirschfeld-Mack
(βωβό)

***

 

Παρασκευή, 22/2/2019, 19:00 & 21:00
Εικόνες μιας έκθεσης
Wassily Kandinsky (1928)
D 1984, 37΄
Αναβίωση της πρεμιέρας στο Friedrich-Theater Dessau με μουσική του Modest Mussorgski
Γενική Διεύθυνση: Martin Rupprecht
Σκηνοθεσία και επιμέλεια: Georg Quander
Παραγωγή: Sender Freies Berlin
(χωρίς λόγο)

***

 

Πέμπτη 28/2/2019, 19:00 & 21:00
Άνθρωπος και Μάσκα: Ο Oskar Schlemmer και η Σκηνή του Bauhaus
D 1969, 27΄
Αναβίωση και σκηνοθεσία: Margarete Hasting
Κάμερα: Kurt Gewissen
Μουσική: Erich Ferstl
Χορευτές: Werner Braun, Carlo Miskulin, Hannes Weich, Elisabeth Rösel, Inge Werndl
(σε αγγλική γλώσσα)

 

***

 

Κινηματογράφος Άστορ. Μετρό σταθμός «Πανεπιστήμιο».

 

***

Η εικονογράφηση του θέματος έγινε από το Catisart με διάσημα έργα της σχολής Bauhaus που βρίσκονται στην Αθήνα.

Παναγιώτης ΜήλαςΤο Ινστιτούτο Γκαίτε και ο κινηματογράφος Άστορ γιορτάζουν τα 100 χρόνια του Bauhaus
Περισσότερα

Ευγένιος Τριβιζάς, «Ο Ύμνος του Βιβλίου»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Πες μου κάτι, τι αξίζει πιο πολύ από φλουριά;
Πες μου κάτι, τι χαρίζει γέλιο, κέφι και χαρά;

Έλα, πες μου τι γεμίζει παρηγόρια την καρδιά;
Έλα, πες μου, τι σκορπίζει την πιο μαύρη συννεφιά;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει και δακρύζω,
Που με κάνει να γελάω, που με κάνει να ελπίζω;

Έλα, πες μου, τι ‘ναι εκείνο που με κάνει να γιορτάζω,
Που με κάνει να πετάω, στα ουράνια να καλπάζω;

Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!
Ένα βιβλίο που μαγεύει, όνειρα στο νου φυτεύει
Και στο ταξίδι της ζωής, πιστά μας συντροφεύει!»

  • Έργο: Carlo Dolci – St Catherine Reading a Book
eirini aivaliwtouΕυγένιος Τριβιζάς, «Ο Ύμνος του Βιβλίου»
Περισσότερα

Ενεργειακές παπαρδέλες του Έρωτα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Υλικά

1 πακέτο παπαρδέλες του έρωτα (δίκοκκο στάρι με μάκα)
Μανιτάρια πλευρώτους
Κρέμα μαγειρικής από κεχρί
Παπαρουνόσπορος (1/2 κουτ. γλυκού)
Σπόροι chia (1/2 κουτ. γλυκού)
Λιναρόσπορος (1/2 κουτ. γλυκού)
Αλάτι ροζ Ιμαλαΐων
Πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Βράζουμε τις παπαρδέλες και σ’ ένα κατσαρολάκι ή τηγανάκι τσιγαρίζουμε τα ψιλοκομμένα μανιτάρια με λίγο λάδι. Μόλις μαραθούν, χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε την κρέμα μαγειρικής, τα σπόρια, αλάτι, και πιπέρι. Αφού ζεσταθεί η σάλτσα τη ρίχνουμε στις παπαρδέλες, ανακατεύουμε και… καλή μας όρεξη!

* Οι παπαρδέλες με δίκοκκο σιτάρι (ζέα) ολικής άλεσης δεν περιέχουν αλάτι και βράζουν σε 7 λεπτά.

Oι σπόροι «Chia» περιέχουν 30% πρωτεΐνη, 30% φυτικές ίνες και 30% Ω3 λιπαρά οξέα. Ταυτόχρονα, ενώ αποτελούν την πλουσιότερη φυτική πηγή Ω3 λιπαρών οξέων δεν περιέχουν χοληστερόλη. Εκτός από μεγάλη περιεκτικότητα σε Ω3 και τη σωστή αναλογία Ω6, είναι πλούσιοι σε φυτικές ίνες, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο, αντιοξειδωτικά και πρωτεΐνη. Στη γλώσσα των Μάγια «Chia» σημαίνει δύναμη.

eirini aivaliwtouΕνεργειακές παπαρδέλες του Έρωτα
Περισσότερα

Ερωτικά Γράμματα – Fernando Pessoa

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Όλα τα ερωτικά γράμματα είναι γελοία.
Δε θα ήταν ερωτικά γράμματα αν δεν ήταν γελοία.
Στον καιρό μου έγραψα κι εγώ γράμματα ερωτικά,
Όπως κι οι άλλοι,
Γελοία.

Τα γράμματα τα ερωτικά, αν έρωτας υπάρχει,
Πρέπει γελοία να είναι.
Μα στην πραγματικότητα,
Μόνο εκείνοι που ποτέ δεν έγραψαν
Γράμματα ερωτικά
Είναι γελοίοι.

Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω
Τότε που έγραφα γράμματα ερωτικά
Χωρίς να σκέφτομαι
Πόσο γελοία είναι…

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα
Μόνο οι αναμνήσεις μου
Από τα ερωτικά γράμματα αυτά είναι γελοίες.
(Όλες οι πολυσύλλαβες οι λέξεις,
Μαζί με απροσμέτρητα αισθήματα,
Είναι γελοίες φυσικά.)

Fernando Pessoa, Η «ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΩΔΗ» ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ, μτφρ. Μαρία Παπαδήμα, Εξάντας 2003

  • Πίνακας: The Love Letter, Jan Vermeer
eirini aivaliwtouΕρωτικά Γράμματα – Fernando Pessoa
Περισσότερα

«Λουλούδια» της Γουέντι Κόουπ

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Κάποιοι άνδρες δεν το σκέφτονται, λοιπόν.
Εσύ όμως ναι: ερχόσουν κι μού έλεγες ότι σχεδόν
Μου αγόρασες λουλούδια αλλά
Κάτι είχε πάει στραβά.

Το ανθοπωλείο ήταν κλειστό. Ή απλά αμφέβαλες-
Με σκέψεις που το δικό σου, το δικό μου το μυαλό,
Ανακαλύπτουν συνεχώς. Σκέφτηκες κι ανέβαλες,
Πως δεν θα ήθελα τα άνθη σου· φοβάμαι.

Τότε, είχα χαμογελάσει και σε αγκάλιασα, θυμάμαι.
Τώρα μονάχα να χαμογελώ μπορώ.
Αλλά δες, τα λουλούδια που σχεδόν έφερες εδώ
Άντεξαν όλον τούτο τον καιρό.

Μετάφραση: Θεόδωρος Ρακόπουλος

 

Η Wendy Cope (γεν. 1945) είναι Αγγλίδα ποιήτρια, που γεννήθηκε στο Κεντ το 1945, σπούδασε Ιστορία στο St Hilda’s College της Οξφόρδης και εμφανίστηκε στα γράμματα με τη συλλογή Making Cocoa for Kingsley Amis (Φτιάχνοντας Κακάο για τον Κίνγκσλεϋ Έιμις), το 1986, που εκδόθηκε από τον οίκο Faber & Faber. Ακολούθησαν, στις επόμενες τρεις δεκαετίες, άλλα τρία βιβλία, (1992) Serious Concerns, (2001) If I Don’t Know, (2011) Family Values.

 

  • Εικόνα: Alex Katz, Red Roses with Blue
eirini aivaliwtou«Λουλούδια» της Γουέντι Κόουπ
Περισσότερα

«Χωρίς εσένα». Σπάζοντας τους τοξικούς δεσμούς ή η διαχείριση ενός αποχωρισμού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Έρωτας του ανθρώπου για τον άνθρωπο: ίσως αυτό να ’ναι το δυσκολότερο απ’ όσα μας έταξε η μοίρα, το πιο απόμακρο, η τελευταία δοκιμασία, το έργο που όλα τ’ άλλα δεν είναι παρά προετοιμασία και προπαρασκευή του. (…)
Έρωτας δεν θα πει να ανοίγεσαι ευθύς, να δίνεσαι, να ενώνεσαι με κάποιον άλλον (τι θα ήταν, άλλωστε, η ένωση δύο όντων ακαθόριστων ακόμη, ατέλειωτων, ανοργάνωτων;). Είναι μία σπάνια ευκαιρία για να ωριμάσεις, ν’ αποκτήσεις μιαν υπόσταση δική σου, να γίνεις εσύ ένας ολόκληρος κόσμος, για χάρη κάποιου άλλου, αγαπημένου προσώπου».
Ράινερ Μαρία Ρίλκε, 1904

Το απόσπασμα αυτό βρίσκεται στο βιβλίο της Karyl MacBride, «Χωρίς εσένα, Σπάζοντας τους τοξικούς δεσμούς ή η διαχείριση ενός αποχωρισμού» της Karyl McBride.
Μετάφραση από τα Αγγλικά: Χριστόφορος Ζώνας

***

Η Karyl Mc Bride για άλλη μία φορά μας παίρνει από το χέρι και μας φέρνει σ’ επαφή με τα σφάλματά μας!
Είτε προσεγγίζουμε το θέμα από την πλευρά του θύτη, είτε από την πλευρά του θύματος, το βιβλίο ξετυλίγει μια «πανδαισία» δυσφορικών αποτυπώσεων από την καθημερινότητα των ζευγαριών. Ο λόγος της κατανοητός, σε σύζευξη με τα καλά Ελληνικά του μεταφραστή, διευκολύνει τον αναγνώστη να διεισδύσει ενεργητικά στον πυρήνα του προβληματισμού της σχετικά με τον χωρισμό.
Το βιβλίο αναδεικνύει τα επάλληλα στρώματα του ναρκισσευόμενου ανθρώπινου ψυχισμού με εξαιρετική καθαρότητα και ειλικρίνεια. Όπως και στο «Υπάρχει χώρος για μένα;», Εκδόσεις Πορφύρα 2018, η Karyl McBride μας δείχνει πως κινείται «σαν στο σπίτι της»! Το επίμονο και ευαίσθητο άγγιγμά της σε αντίστοιχες υποδομές σχέσεων, προδίδει, εκτός από τη βαθιά επιστημονική της γνώση, και τη βιωματική της ενσυναίσθηση.
(Απόσπασμα από το προλογικό σημείωμα του Τρύφωνα Ζαχαριάδη)

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
KARYL MCBRIDE, PH.D
Σπάζοντας τους τοξικούς δεσμούς
ή η διαχείριση ενός αποχωρισμού
Μετάφραση: Χριστόφορος Ζώνας
ISBN 978-618-5197-52-0, 14X21 εκ. σελ. 344

Της ιδίας συγγραφέως κυκλοφορεί και το βιβλίο: Υπάρχει χώρος για μένα, Οι περιπέτειες του ναρκισσισμού στην εποχή μας μέσα από τις σχέσεις μάνας-κόρης.
Εισαγωγή: Φωτεινή Τσαλίκογλου
Μετάφραση: Χριστόφορος Ζώνας
Σελ.: 374 Λ.Τ. 18€

Εκδόσεις Πορφύρα

eirini aivaliwtou«Χωρίς εσένα». Σπάζοντας τους τοξικούς δεσμούς ή η διαχείριση ενός αποχωρισμού
Περισσότερα

Ασημένιο μετάλλιο για τον γελοιογράφο Δημήτρη Γεωργοπάλη στον διεθνή διαγωνισμό του Knokke Heist

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τρίτο βραβείο στον Agim Sulai.

 

Αν και λίγοι σε αριθμό, οι Έλληνες γελοιογράφοι διακρίνονται πάντα σε όλους τους διεθνείς διαγωνισμούς. Αυτή τη φορά ο Δημήτρης Γεωργοπάλης κατέκτησε το «Ασημένιο καπέλο» στο Βέλγιο. (Το βασικό στο θέμα μας).

-Το «Χρυσό καπέλο» (Golden Hat) κατέκτησε ο Ισραηλινός γελοιογράφος Nirgen.

-Το «Ασημένιο καπέλο» (Silver Hat) απέσπασε ο γελοιογράφος Δημήτρης Γεωργοπάλης ο οποίος εργάζεται στην εφημερίδα «Realnews». Ως πολιτικός γελοιογράφος δούλεψε στις εφημερίδες «Απογευματινή» και «Αληθινές Ειδήσεις», ενώ σκίτσα και γελοιογραφίες του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Αντί», «Μότο Τρίτη» και «Επιλογή» καθώς και στο portal «real.gr». Ο Δημήτρης Γεωργοπάλης είναι μέλος της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων.

-Το «Χάλκινο καπέλο» (Bronze Hat) δόθηκε στον Agim Sulai, ο οποίος είναι φημισμένος Αλβανός ζωγράφος, ο οποίος μένει μόνιμα στο Ρίμινι, στην Ιταλία. Ο Sulai γεννήθηκε στα Τίρανα στις 6 Σεπτεμβρίου 1960. Το έτος 2010 κέρδισε το Βραβείο CartoonSEA, που είναι το ιταλικό ανώτατο βραβείο για σκίτσα χιούμορ και σάτιρας. Επίσης κέρδισε ένα δεύτερο Βραβείο στο Διεθνή διαγωνισμό «Brothers of Italy».

 

Πρώτο βραβείο στον Ισραηλινό γελοιογράφο Nirgen.

 

Στο διαγωνισμό Knokke Heist, που πραγματοποιήθηκε στο Βέλγιο, πήραν μέρος 679 σκιτσογράφοι από 85 χώρες με 2.325 σκίτσα.

Παναγιώτης ΜήλαςΑσημένιο μετάλλιο για τον γελοιογράφο Δημήτρη Γεωργοπάλη στον διεθνή διαγωνισμό του Knokke Heist
Περισσότερα