Προσωπολατρία

Μιχάλης Γεωργιάδης. «Αιχμάλωτοι μιας προδοσίας»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η ταινία «Αιχμάλωτοι μιας προδοσίας» είναι διάρκειας 94 λεπτών. Συγκεντρώθηκε υλικό 1.700 λεπτών στη διάρκεια ενός χρόνου από τον σκηνοθέτη Μιχάλη Γεωργιάδη (στη φωτογραφία). Την έρευνα έκανε ο Χρύσανθος Χρυσάνθου και ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Αιχμαλώτων 1974 Βάσος Χρήστου, άναψε το πράσινο φως για να υλοποιηθεί αυτό το μεγαλεπήβολο όνειρο. Όσοι είδαν την ταινία αυτή έχουν την πίστη ότι: «Δεν ήταν πόλεμος, ήταν προδοσία. Δεν ήταν μόνο προδοσία, αλλά και ένα καλοστημένο σχέδιο διχοτόμησης της Κύπρου». Λένε ακόμη ότι «τον Ιούλιο του 1974 έγινε η αρχή της αιχμαλωσίας της χώρας, που βιώνει την προδοσία μέχρι και σήμερα».

 

Μιλούν αιχμάλωτοι στον τόπο που είχαν συλληφθεί τότε.

 

***

 

Στο ντοκιμαντέρ ακούμε αφηγήσεις που προκαλούν ανατριχίλα. Μαρτυρίες που κόβουν την ανάσα.

Παναγιώτης ΜήλαςΜιχάλης Γεωργιάδης. «Αιχμάλωτοι μιας προδοσίας»
Περισσότερα

Κώστας Αριστόπουλος. Για το «Κρανίου Τόπος» εν μέσω δικτατορίας αρνήθηκε τη βράβευση…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τα πάθη του Χριστού ενέπνευσαν πολλούς καλλιτέχνες και συγκίνησαν ακόμη και ένθερμους άθεους. Στην Ελλάδα ένας εξαιρετικός και αθόρυβος σκηνοθέτης, ένας σεμνός δημιουργός ο Κώστας Αριστόπουλος, μας χάρισε μια ταινία μοναδική σε σύλληψη και ύφος.

Τίτλος της «Κρανίου Τόπος».

Όπως διαβάζουμε στο ενημερωτικό υλικό του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου: «Οι κάτοικοι ενός χωριού της Μάνης, εργάτες και αγρότες στην πλειοψηφία τους, προσκαλούνται από ένα κινηματογραφικό συνεργείο να εργαστούν ως ερασιτέχνες ηθοποιοί, αναπαριστώντας τα Πάθη και τη Σταύρωση του Χριστού στην ύπαιθρο της περιοχής τους. Παράλληλα, μέσα από συνεντεύξεις, παρουσιάζονται οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και τα οικονομικά αδιέξοδα των κατοίκων των χωριών, στην ελληνική επαρχία των αρχών της δεκαετίας του ’70».

 

Ο σκηνοθέτης Κώστας Αριστόπουλος.

Πρόκειται για μια λυρική αναπαράσταση των Παθών στη σύγχρονη Μάνη, όπου το Θείο Δράμα παραλληλίζεται με εκείνο των κατοίκων της περιοχής. Αναφορές κι επιρροές από τον Μπρεχτ και τον Παζολίνι χαρακτηρίζουν αυτό το ιδιαίτερο και μοναδικό έργο.

 

***

 

Σκηνοθεσία και σενάριο: Κώστας Αριστόπουλος. Φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη. Παίζουν: Γιώργος Διαλεγμένος, Τάκης Κοιλάκος, Μπάμπης Πεθυμήσης. Συμμετέχουν πολλοί κάτοικοι του Χωσιαρίου της Μάνης ως κομπάρσοι. Γλώσσα: Ελληνικά. Διάρκεια: 90΄

***

Η ταινία προβλήθηκε στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης του 1973 όπου απέσπασε τιμητικές διακρίσεις τόσο για τη φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη όσο και για το καλλιτεχνικό ήθος με το οποίο αντιμετώπισε το θέμα της ο Κώστας Αριστόπουλος. Ο δημιουργός της όμως – εν μέσω δικτατορίας – εξέπληξε με την απόφασή του να αρνηθεί την τιμητική διάκριση που του έγινε από τον κρατικό κινηματογραφικό θεσμό, με το αιτιολογικό ότι «η ανακαλυφθείσα φόρμουλα του καλλιτεχνικού ήθους δεν του λέει τίποτα και συνεπώς δεν την αποδέχεται».

 

***

 

 

 

Ο Κώστας Αριστόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης και του London Film School. Εργάστηκε στο θέατρο, στην όπερα και στην τηλεόραση. Έχει σκηνοθετήσει σειρά πορτραίτων σημαντικών προσωπικοτήτων. Στο βιογραφικό του υπάρχουν οι ταινίες: 2003 Μεταμφιεσμένη γυναίκα, 2002 Lα ναιωε (μικρού μήκους), 1993 Έναστρος θόλος, 1973 Κρανίου τόπος και το 1971 Οι δράκοι (μικρού μήκους).

Παναγιώτης ΜήλαςΚώστας Αριστόπουλος. Για το «Κρανίου Τόπος» εν μέσω δικτατορίας αρνήθηκε τη βράβευση…
Περισσότερα

Μίμης Φωτόπουλος: …πόσα όνειρα ωραία

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Κυριακή των Βαΐων, στις 20 Απριλίου του 1913, γεννήθηκε ο Μίμης Φωτόπουλος, στη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Πέθανε ξαφνικά, από ανακοπή καρδιάς, στις 29 Οκτωβρίου του 1986. Εκτός από σπουδαίος ηθοποιός ήταν και λογοτέχνης.

Έγραψε τέσσερις ποιητικές συλλογές: «Μπουλούκια» (κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου 1940), «Ημιτόνια» (1960), «Σκληρά τριολέτα» (1961) και «Ο θάνατος των ημερών» (1976). Τρία αυτοβιογραφικά: «25 χρόνια θέατρο» (1958), «Το ποτάμι της ζωής μου» και «Ελ Ντάμπα – Όμηρος των Εγγλέζων» (1965) και δύο θεατρικά έργα: «Ένα κορίτσι στο παράθυρο» (1966) και «Πελοπίδας ο καλός πολίτης» (1976).

Στην περίοδο της Δικτατορίας ασχολήθηκε, επίσης, με τη ζωγραφική. Είχε μείνει μόνος με τις δύο κόρες του, αφού η γυναίκα του, Μαργαρίτα Τσάλα, είχε εξοριστεί στη Γυάρο. Τότε ήταν που άρχισε να φτιάχνει πίνακες με γραμματόσημα, χρησιμοποιώντας την τεχνική του κολλάζ. Συνολικά έγιναν δέκα εκθέσεις των έργων του.

 

 

 

Η νέα έκθεση θα γίνει στην Πινακοθήκη Νίκαιας – Ρέντη. Τα εγκαίνια την Παρασκευή 3 Μαΐου 2019, στις 7.30 μ.μ. Θα παρουσιαστεί επίσης και το βιβλίο του «Ελ Ντάμπα». Διάρκεια της έκθεσης μέχρι και την Πέμπτη 23 Μαΐου 2019

Δημοτική Πινακοθήκη Νίκαιας – Αγ. Ι. Ρέντη “Ντίνος Κατσαφάνας”
Ραιδεστού 32 και Π. Τσαλδάρη

184 53 Νίκαια

Τηλέφωνο: 210-491.35.88

 

***

 

«Τα μπουλούκια»
Του Μίμη Φωτόπουλου

*

Είμαστε όλοι πολύ μικροί.
Δίχως φίρμα,
Μπουλούκι μας λένε.

*

Άγνωστοι θεατρίνοι.
Ένας Μίμης, μια Κατινίτσα,
Κάποια Ίρμα
Κι άλλοι πολλοί ακόμη, θλιμμένοι Αρλεκίνοι.

*

Αποχαιρετήσαμε κάθε χαρά μας κοινή.
Και τραβήξαμ’ έν άγνωστο δρόμο.
Μα με τον καιρό πνίξαμε τα όνειρά μας
κι ένα βαρύ σταυρό επήραμε στον ώμο.

*

Τώρα η θλίψη μας συντροφεύει κι η πείνα πάντα.
Στα χείλη ποτέ πια δε θ΄ ανθίσει χαρά.

*

Τα προχτές μια μικρή μπαλαρίνα – ένα ρόδο χλωμό
– τη θέρισ΄ η φθίση.

*

Ποιος ξέρει αλήθεια, καθενός ο πατέρας
Πόσα όνειρα ωραία, για τον γιό του έχει πλέξει.

Να γινόταν της επιστήμης αστέρας!

Μ’ αυτός στο ζάρι τη ζωή του έχει παίξει!

*

Και σεις πέρα κει, στις μακριές επαρχίες
που τα «Μπουλούκια» σας διώχνουν την πλήξη,
αν μαθαίνατε τις θλιβερές μας ιστορίες
ο πόνος, την καταφρόνια θα ΄χε πνίξει.

 

***

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Παναγιώτης ΜήλαςΜίμης Φωτόπουλος: …πόσα όνειρα ωραία
Περισσότερα

Σόνια Ιλίνσκαγια. Μια ζωή αφιερωμένη στην Ελλάδα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Oι «Εκδόσεις Γκοβόστη» πραγματοποιούν τιμητική βραδιά για τη Σόνια Ιλίνσκαγια ως ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης της προσφοράς της στα νεοελληνικά γράμματα για μισό και πλέον αιώνα.
Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη, 17 Απριλίου, στις 7 μ.μ. στο Βιβλιοπωλείο De Profundis για να τιμηθεί η φωτισμένη ακαδημαϊκός, η σπουδαία μεταφράστρια, η εξαίρετη συγγραφέας και νεοελληνίστρια.
Φίλοι και συνεργάτες της θα δώσουν το στίγμα της τεράστιας πνευματικής προσφοράς της. Μεταξύ των άλλων θα συμμετάσχουν: Χρίστος Αλεξίου, Αλέξης Ζήρας, Θάνος Ζήσης, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Δημήτρης Κοσμόπουλος, Ευγενία Κριτσέφσκαγια, Παναγιώτης Νούτσος, Έρη Σταυροπούλου, Μαρία Ψάχου

***

Βιβλιοπωλείο
De Profundis

Ζωοδόχου Πηγής 73
Αθήνα
Τηλέφωνο: 210-381.54.33

***

 

Ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος με τη Σόνια Ιλίνσκαγια στο σανατόριο Σοφράνοβο της Μπασκιρίας (1959). Η φωτογραφία είναι από το περιοδικό “Διαβάζω”, τεύχος 501, Νοέμβριος 2009.

 

Η Σόνια Ιλίνσκαγια γεννήθηκε στη Μόσχα το 1938 και σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Lomonosov με παράλληλη ειδίκευση στη νεοελληνική και τη ρωσική φιλολογία. Ασχολήθηκε με τη διάδοση –μελέτη και μετάφραση– της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Έχει εκλεγεί τακτικό μέλος της Ένωσης Συγγραφέων της ΕΣΣΔ ως κριτικός και μεταφράστρια της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας. Το 1959 παντρεύτηκε τον συγγραφέα Μήτσο Αλεξανδρόπουλο. Το 1971 υποστήριξε τη διδακτορική διατριβή της με θέμα «Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής ποίησης στην Ελλάδα. Η μοίρα μιας γενιάς». Μέχρι το 1983 διετέλεσε ερευνήτρια του Ινστιτούτου Σλαβικών και Βαλκανικών Μελετών της Ακαδημίας Επιστημών της Ε.Σ.Σ.Δ. Το 1983 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα και δίδαξε νεοελληνική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Είναι ομότιμη καθηγήτρια Νέας Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το 2002 η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών της απένειμε τον τίτλο Doctorat d’ Etat για το σύνολο των καβαφικών μελετών της.
Έχει εκδώσει τα εξής βιβλία: Η μοίρα μιας γενιάς. Συμβολή στη μελέτη της μεταπολεμικής πολιτικής ποίησης στην Ελλάδα. [Μόσχα 1974, Αθήνα 1976], Κ.Π. Καβάφης. Οι δρόμοι προς το ρεαλισμό στην ποίηση του 20ού αιώνα. [Αθήνα 1983, Μόσχα 1984], Γιάννης Ρίτσος. Η ζωή και το έργο του. [Μόσχα 1986], Μιχαήλ Λυκιαρδόπουλος. Ένας Έλληνας στο χώρο του ρωσικού συμβολισμού. [Αθήνα, 1989], Επισημάνσεις. Από την πορεία της ελληνικής ποίησης του 20ού αιώνα. [Αθήνα 1992], Ο Κ.Π. Καβάφης και η ρωσική ποίηση του «αργυρού αιώνα». [Αθήνα 1995, 2004], Ρωσική Καβαφειάδα. (Επιλογή, εισαγωγή, μέρος μεταφράσεων, μονογραφία Κωνσταντίνος Καβάφης, κύκλος δοκιμίων Ο Κ.Π. Καβάφης και η ρωσική ποίηση του «αργυρού αιώνα»). [Μόσχα 2000], Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 στον καθρέφτη της ρωσικής ποίησης (Επιλογή, εισαγωγή, επιμέλεια), [Αθήνα 2001], Κ.Π. Καβάφης. Άπαντα τα ποιήματα. (Εισαγωγή, επιμέλεια), [ Αθήνα 2003], Κ.Π. Καβάφης. Τα Πεζά. (Επιλογή, εισαγωγή, μέρος μεταφράσεων). [Μόσχα 2003], Ελληνορωσικά συναπαντήματα, [Αθήνα 2004], Η ρωσική λογοτεχνία στην Ελλάδα. 19ος αιώνας, [Αθήνα 2006].
Διακρίσεις: παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας (2007), βραβείο «Διδώ Σωτηρίου» της Εταιρείας Συγγραφέων (2007), Διάσημα Τιμής για τη συμβολή στην υπόθεση φιλίας των λαών της Ρωσικής Ομοσπονδίας (2008).

Παναγιώτης ΜήλαςΣόνια Ιλίνσκαγια. Μια ζωή αφιερωμένη στην Ελλάδα
Περισσότερα

Ναταλία Μελά: Για ένα τούβλο πήγα στον… Άρη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

“Ναταλία Μελά”, του Γιώργου Μαυροΐδη. 1949. Λάδι σε καμβά. 30 Χ 40 εκ. (Συλλογή Αλεξάνδρας Τσουκαλά).

«Με τον Άρη Κωνσταντινίδη γνωριστήκαμε χάρις σ’ ένα… τούβλο που έπεσε στο εργαστήριό μου και παρ’ ολίγον… Ο ζωγράφος Γιώργος Μαυροΐδης, τότε, νοίκιασε ένα διαμέρισμα στο δικό μας κτήριο και ο Άρης το επισκεύαζε. Κατά λάθος έφυγε του εργάτη το τούβλο. Βγήκα στην αυλή, φώναξα… Ο Άρης κατέβηκε να γυρέψει συγγνώμην και με κάλεσε για μπάνιο. Κατεβαίναμε για μπάνια στην Πειραϊκή, τα ήξερε όλα. Παίζοντας με ένα κρόκαλο, είδα πως το έπιανε ακριβώς όπως κι εγώ. Κατάλαβα πως θα ταιριάζαμε, θα ευτυχούσαμε αν παντρευόμασταν, και του το πρότεινα. Ξαφνιάστηκε. Ήταν υφηγητής τότε στον Δημήτρη Πικιώνη, που προς τιμήν του μου είπε: “Ορθώς τον ερωτεύθηκες. Ο Κωνσταντινίδης είναι καλύτερος από εμένα!”. Με τον Άρη παντρευτήκαμε τον άλλο χρόνο, το 1951».

***

Στη βασική φωτογραφία η Ναταλία Μελά στο εργαστήριό της με τον Άρη Κωνσταντινίδη.

***

Ο αποχαιρετισμός της Ναταλίας Μελά θα γίνει την Τετάρτη 17 Απριλίου 2019 στο Α’ Νεκροταφείο και ώρα 2 μ.μ.

 

Παναγιώτης ΜήλαςΝαταλία Μελά: Για ένα τούβλο πήγα στον… Άρη
Περισσότερα

Η Joy Alpuerto Ritter έρχεται στην Καλαμάτα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Για πρώτη φορά εμφανίζεται στην Ελλάδα η Joy Alpuerto Ritter (Τζόι Αλπουέρτο Ρίτερ) με το έργο της Babae. Στο Στούντιο του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας την Παρασκευή 19 Ιουλίου και το Σάββατο 20 Ιουλίου 2019 στις 7.30 μ.μ. θα τη δούμε σε μία σόλο παράσταση εμπνευσμένη από τον Χορό των Μαγισσών (Witch Dance) της Mary Wigman. Το Babae, που σημαίνει «γυναίκα» στα Tagalog (γλώσσα των Φιλιππίνων), πρωτοπαρουσιάστηκε στο Witch Dance Project (Sophiensaele, Βερολίνο) το 2016. Μεγαλωμένη στη Γερμανία, με σπουδές στον κλασικό χορό, η Alpuerto Ritter εξετάζει τα λεξιλόγια που έχουμε κληρονομήσει, επαναπροσδιορίζοντας τη σημασία της επίκλησης της δύναμης και των μυστικιστικών πρακτικών της γυναίκας ως μάγισσας.

Παναγιώτης ΜήλαςΗ Joy Alpuerto Ritter έρχεται στην Καλαμάτα
Περισσότερα

Ίγκμαρ Πέι. Στα 102 ο «αρχηγός του μοντερνισμού». Δείτε 7 κορυφαία έργα του…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Ίγκμαρ Πέι (Leoh Ming Pei) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες της εποχής μας, που συμπληρώνει τα 102 του χρόνια στις 26 Απριλίου. Είναι ο «αρχηγός του μοντερνισμού» (master of Modernity), ο άνθρωπος ο οποίος δημιούργησε ανάμεσα σε τόσα άλλα διεθνή τεράστια projects, τον πύργο της Κίνας («China Tower»), τη μεγαλύτερη δηλαδή τράπεζα στο Χονγκ Κονγκ, όπως επίσης την πολυσυζητημένη πυραμίδα του Λούβρου. Η Τζάκι Κέννεντι έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση στο πρόσωπο του Πέι. Από την εποχή που ήταν Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ. Συνέχιζε να τρέφει τον ίδιο θαυμασμό και όταν ακόμα παντρεύτηκε τον Αριστοτέλη Ωνάση. Ο Έλληνας μεγιστάνας όμως δεν φαινόταν διατεθειμένος να ξοδέψει τεράστια ποσά για να «ανακαινίσει» τα σπιτάκια του ιδιόκτητου Σκορπιού (και ιδιαίτερα το κεντρικό Pink House) προσφέροντας ένα απίστευτο ποσό στον αγαπημένο αρχιτέκτονα της Αμερικανίδας συζύγου του.

 

Ένα έργο του Πέι το οποίο ίσως δεν είναι τόσο γνωστό, φέρει τον τίτλο «The JFK Library» και βρίσκεται στη Βοστόνη.

 

Η διάσημη Πυραμίδα του Λούβρου.

Το Μουσείο Suzhou.

 

Στο Ντάλλας, το Meyerson Symphony Center

 

The Rock and Roll Hall of Fame

 

Το Δημαρχείο στο Dallas.

Παναγιώτης ΜήλαςΊγκμαρ Πέι. Στα 102 ο «αρχηγός του μοντερνισμού». Δείτε 7 κορυφαία έργα του…
Περισσότερα

Ανδρέα Μαρκολόνγκο: Τα αρχαία ελληνικά είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσµο, ένας τρόπος χρήσιµος και µεγαλοφυής

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι χρήσιμη και μεγαλοφυής ειδικά σήμερα για να βλέπεις τον κόσμο», αυτό λέει η ελληνίστρια Andrea Marcolongo μέσα από το βιβλίο της «Η υπέροχη γλώσσα: 9 λόγοι για ν’ αγαπήσεις τα αρχαία ελληνικά» (Εκδόσεις Πατάκη). Όπως τονίζει η συγγραφέας: «Η ελληνική γλώσσα είναι σε θέση να λέει µε τρόπο µοναδικό, ξεχωριστό, διαφορετικό από κάθε άλλη γλώσσα – και ναι, για να διαλύσω τους φόβους σας, µετατρέποντάς τους ενδεχοµένως σε πάθος. Πάνω απ’ όλα αυτό το βιβλίο µιλάει γι’ αγάπη: η αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν η πιο µακροχρόνια και πιο ωραία ιστορία της ζωής µου. ∆εν έχει σηµασία αν ξέρετε αρχαία ελληνικά ή όχι. Αν ναι, θα σας αποκαλύψω ιδιαιτερότητες για τις οποίες κανείς δεν σας µίλησε στο λύκειο, ενώ σας βασάνιζαν µε καταλήξεις ονοµάτων και παραδείγµατα. Αν όχι, τόσο το καλύτερο. Η περιέργειά σας θα είναι η λευκή σελίδα που θα γεµίσετε. Με δυο λόγια, η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσµο, ένας τρόπος, ειδικά σήµερα, χρήσιµος και µεγαλοφυής».

 

***

 

Η Andrea Marcolongo, ελληνίστρια, απόφοιτος του Πανεπιστηµίου του Μιλάνου, έχει ταξιδέψει πολύ στη ζωή της και έχει ζήσει σε δέκα διαφορετικές πόλεις, µεταξύ των οποίων το Παρίσι, το Ντακάρ, το Σεράγεβο και τώρα το Λιβόρνο. Έχοντας ειδικευτεί στη µυθοπλασία, εργάστηκε ως σύµβουλος επικοινωνίας για πολιτικούς και εταιρείες. Ωστόσο η κατανόηση της ελληνικής γλώσσας υπήρξε πάντα το µεγάλο ερωτηµατικό στη ζωή της και σε αυτήν αφιέρωσε κάµποσες νύχτες αγρύπνιας. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο, το οποίο πρωτοεκδόθηκε στην Ιταλία το 2016 µε τεράστια επιτυχία και πωλήσεις που ξεπερνούν τα 100.000 αντίτυπα, ενώ µεταφράζεται σε πολλές γλώσσες.

***

Το βιβλίο της Andrea Marcolongo είναι ένας ύμνος στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου.

Παναγιώτης ΜήλαςΑνδρέα Μαρκολόνγκο: Τα αρχαία ελληνικά είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσµο, ένας τρόπος χρήσιµος και µεγαλοφυής
Περισσότερα

Στέλιος Νέστωρ. Το συναξάρι μου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

To βιβλίο αυτό, «Το συναξάρι μου» (Εκδόσεις Πατάκη), είναι η σύνοψη της πολύχρονης εµπειρίας ενός ανθρώπου που είχε την τύχη να ζήσει µεγάλες στιγµές και κρίσιµες φάσεις της ιστορίας αυτού του τόπου. Γέννηµα – θρέµµα της Θεσσαλονίκης, ο Στέλιος Νέστωρ βίωσε τον µεσοπόλεµο και τη δικτατορία του Μεταξά, τον πόλεµο, την Κατοχή, την απελευθέρωση και τον Εµφύλιο, τη χωλή µετεµφυλιακή δηµοκρατία, τη δικτατορία των συνταγµαταρχών και όλα όσα ακολούθησαν µετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την περίοδο που εξακολουθούµε να αποκαλούµε «µεταπολίτευση». Όµως το Συναξάρι δεν είναι ιστορικό βιβλίο, ούτε συστηµατική βιογραφία. Είναι µια καταγραφή διάσπαρτων γεγονότων, που έµειναν χαραγµένα στη µνήµη του γράφοντος και σηµάδεψαν τη ζωή του. Ο Στέλιος Νέστωρ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1931. Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στις ΗΠΑ. Δικηγόρος Θεσσαλονίκης (1960-1996). Συνελήφθη και καταδικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης ως στέλεχος της αντιστασιακής οργάνωσης «Δημοκρατική Άμυνα» (1968). Πολιτικός κρατούμενος (1968-1973).

Παναγιώτης ΜήλαςΣτέλιος Νέστωρ. Το συναξάρι μου
Περισσότερα