Χειρόγραφα

Personal space: Προσωπικός ζωτικός χώρος, μια ισχυρή πυρηνική δύναμη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο καθένας μας έχει την αίσθηση του προσωπικού του χώρου, του χώρου γύρω από το σώμα του, που μπορεί να είναι φυσικός ή κατασκευασμένος. Όταν οι άνθρωποι περιορίστηκαν στις πόλεις περιορίστηκε και ο ζωτικός τους χώρος. Οι άνθρωποι στριμώχτηκαν στον αστικό χώρο με αποτέλεσμα να αλλάξουν οι συνήθειες και η ψυχολογία τους.

Ο ονειρικός χώρος που πλάθουμε στα όνειρά μας είναι ένας φανταστικός χώρος που εύκολα παραμορφώνεται, μεγαλώνει ή μεταβάλλεται.

Ο χώρος των ιδεών ή της λογικής είναι εκεί όπου ο ανθρώπινος νους δημιουργεί έννοιες και τις συνδυάζει λογικά για να πλάσει ιδέες. Είναι ένας μεταφορικός χώρος.

Με την έννοια του μουσικού χώρου εννοούμε τη μουσική που οργανώνεται σε μια σύνθεση και δημιουργεί «χώρο μέσα στον χρόνο». Για κάθε τέχνη υπάρχει και ο αντίστοιχος χώρος: ο θεατρικός χώρος, ο χώρος στον χορό, στο σινεμά, στη λογοτεχνία κ.τ.λ.

Η νεότερη φυσική του 20ου αιώνα πρόσθεσε στον τρισδιάστατο χώρο και μια τέταρτη διάσταση, τον χρόνο και μιλάει πλέον για τον τετραδιάστατο χωροχρόνο. Σύμφωνα με τη θεωρία του «μπινγκ μπανγκ», που αναφέρεται στη γέννηση του σύμπαντος, τη στιγμή της μεγάλης έκρηξης δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα ύλη, χώρος και χρόνος.

Περιοχή στα βάθη του εγκεφάλου μας καθορίζει την αίσθηση του ζωτικού προσωπικού χώρου. Η σιωπηλή γλώσσα έκφρασης των συναισθημάτων, η οποία περιλαμβάνει τη γλώσσα του σώματος, τα μη λεκτικά στοιχεία του λόγου, όπως και τα μηνύματα που εκπέμπονται από το προσωπικό περιβάλλον, αποτελεί την πλέον αρχέγονη, ισχυρή και οικουμενική μορφή επικοινωνίας, ειδικά στις συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται από την αισθητή εξασθένηση του συνειδητού ελέγχου.

Η επαρκής κωδικοποίηση και αποκωδικοποίηση του μη λεκτικού συστήματος επικοινωνίας αποτελεί την ασφαλέστερη οδό προς τα αληθινά συναισθήματα και προς την ψυχή του ανθρώπου, και επομένως η ευαισθητοποίηση στον τομέα της μη λεκτικής επικοινωνίας αποτελεί επιτακτική ανάγκη για όλους τους λειτουργούς της ψυχικής υγείας αλλά και για όσους ενδιαφέρονται και ερευνούν τα μυστικά της ανθρώπινης φύσης.

Κάθε άτομο έχει το δικό του χώρο

Η σχέση του ατόμου με το χώρο του μεταφράζεται στη συμπεριφορά του μέσα σ’ αυτόν, η οποία συνίσταται κυρίως στον έλεγχο του χώρου αυτού, τον οποίο και απαιτεί για τον εαυτό του, πράγμα που τον κάνει να είναι συνεχώς σε μια επιθετικά αμυντική στάση έναντι των γύρω του, τους οποίους και βλέπει –είναι δεν είναι έτσι– ως επιβουλείς του χώρου του αυτού (Edney, 1974).

Κάθε άτομο έχει το δικό του ατομικό χώρο, μια δικιά του περιοχή γύρω από το σώμα του (Baxter & Rozelle, 1975, Hall, 1964, Sommer, 1969) και η παραβίαση του χώρου αυτού προκαλεί στο άτομο αντιδράσεις άμυνας και προληπτικής διεκδίκησης (Baxter & Rozelle, 1975).

Προσωπικός χώρος είναι η περιοχή γύρω από το σώμα του ατόμου στην οποία δεν μπορεί να εισέλθουν οι άλλοι χωρίς να προκληθεί δυσφορία (Hayduk, 1983, Sommer, 1969).

Personal space

Ο προσωπικός ζωτικός χώρος (en: Personal space) του ανθρώπου οριοθετείται από ένα «απωστικό δυναμικό» για άλλους ανθρώπους γύρω του και μέσα σε αυτόν νιώθει ασφαλής. Μέσα στο ζωτικό χώρο οι μη οικείοι άνθρωποι θεωρούνται εύκολα εισβολείς και οι ισορροπίες παύουν εύκολα να είναι ευσταθείς καθώς κυριευόμαστε από το πρωτόγονο αίσθημα του φόβου. Το δυναμικό αυτό το αισθανόμαστε όταν συνταξιδεύουμε με αγνώστους σε ένα ασανσέρ για παράδειγμα. Ο οικογενειακός δεσμός, με αντίθετη δράση, προκαλεί ένα αντίθετο, ελκτικό δυναμικό, που επιτρέπει την προσπέλαση στο ζωτικό χώρο και δίνει τη δυνατότητα στα μέλη της οικογένειας να ζουν μαζί, να μοιράζονται πράγματα και να αγκαλιάζονται για παράδειγμα. Πέραν της οικογένειας ο ζωτικός χώρος γίνεται προσπελάσιμος και σε φίλους και γνωστούς, αν και σε μικρότερο βαθμό.

Οι καλοί τρόποι είναι ένας τεχνητός τρόπος ώστε να αναπτύσσεται επίσης ένα δυναμικό που μας ηρεμεί και μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς ώστε να επιτρέπουμε σε αγνώστους να πλησιάζουν περισσότερο σε «απαγορευμένες» αποστάσεις για μη οικείους. Χωρίς αυτούς οι γειτονιές μέσα σε μια πόλη θα ήταν εμπόλεμες ζώνες, καθώς ο προσωπικός ζωτικός μας χώρος προεκτείνεται να περιλαμβάνει και την περιουσία μας.

Προσωπικός χώρος και κοινωνική συμπεριφορά

Ο όρος δυναμικό χρησιμοποιείται καθώς το «πεδίο» του ζωτικού χώρου ομοιάζει με το ηλεκτρικό πεδίο γύρω από τα πρωτόνια που τείνει να τα κρατά σε απόσταση μεταξύ τους. Οι οικογενειακοί δεσμοί και οι καλοί τρόποι ομοιάζουν με την ισχυρή πυρηνική δύναμη που μπορεί και κρατά τα πρωτόνια ενωμένα στον πυρήνα ενός ατόμου, εξουδετερώνοντας την ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση.

Μια ψυχική περιοχή

Η έννοια του ζωτικού χώρου δεν περιορίζεται σε ένα χωρικό πλαίσιο, σε ένα ξεχωριστό δωμάτιο, περισσότερα τετραγωνικά όπου μπορεί κανείς να βρεθεί μόνος, αλλά πρόκειται, κυρίως, για μια ψυχολογική έννοια. Πρόκειται για την ανάγκη του ανθρώπου να έχει έναν δικό του, απαραβίαστο χώρο, πάντα μιλώντας με ψυχολογικούς όρους, μια ψυχική περιοχή στην οποία μπορεί κανείς ανενόχλητα να είναι ο εαυτός του και να την αξιοποιεί όπως ο ίδιος χρειάζεται κάθε φορά.

Ζωτικός χώρος και πολιτισμικές διαφορές

Ο ζωτικός μας χώρος είναι λοιπόν μια υποκειμενική έννοια που ξεκινά και οριοθετείται καταρχήν μέσα μας, αλλά επηρεάζεται και από τις πολιτισμικές επιταγές του κάθε λαού. Για παράδειγμα, οι Έλληνες και, γενικότερα, οι μεσογειακοί και αραβικοί λαοί, έχουν την τάση της εγγύτητας. Έτσι, σε μια συνομιλία τα δύο άτομα μπορεί να στέκονται ιδιαίτερα κοντά, να αγγίζονται, αλλά, γενικότερα, ν’ αποφεύγουν να κοιταχτούν στα μάτια.

Σε άλλες κουλτούρες όμως, όπως στις βόρειες ευρωπαϊκές ή την αμερικανική, η φυσική εγγύτητα με τον συνομιλητή δεν είναι επιθυμητή και τα άτομα φροντίζουν να βρίσκονται σε απόσταση «ασφαλείας» μεταξύ τους, σε σημείο που αν ο ένας συνομιλητής την παραβιάσει, ο άλλος να κάνει ένα-δυο βήματα πίσω προκειμένου να διατηρήσει την αρχική απόσταση, συνήθως από ένα ως τρεισήμισι μέτρα.

Στις ίδιες κουλτούρες το φιλικό άγγιγμα είναι κάτι που δεν είναι ευρέως αποδεκτό μεταξύ απλών γνωστών και οι άνθρωποι το αποφεύγουν. Αυτή είναι η οριοθέτηση του ζωτικού χώρου του εαυτού στο χώρο και σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους.

Η ψυχολογική διάσταση του ζωτικού χώρου

Ποια είναι όμως η ψυχολογική διάσταση του ζωτικού χώρου; Κάθε άτομο έχει την ανάγκη να κατέχει το δικό του νοητό κουβούκλιο γύρω από τη φυσική του ύπαρξη και να μπορεί ν’ απομονώνεται κατά βούληση. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από αυτή την προσωπική του φυσαλίδα που στην ουσία είναι η ελευθερία που απαιτεί κανείς για τον εαυτό του. Οι επιθυμίες και οι φόβοι, αλλά κυρίως η καλλιέργεια του ποιοι είμαστε συντελείται μέσα σε αυτή την ατομική μας φυσαλίδα.

Έντονα συναισθήματα λύπης, θυμού, εκνευρισμού, εκτός από την εκδήλωσή τους στο περιβάλλον του ατόμου (κάτι το οποίο μπορεί να πάρει αρνητικές διαστάσεις και να επηρεάσει τις σχέσεις του), μπορεί να χρειάζονται ένα δικό τους χώρο εντελώς προσωπικής έκφρασης, έναν χώρο ιδιωτικό και απαραβίαστο από τους άλλους (ακόμα κι όταν αυτοί έχουν καλές προθέσεις).

Η ανάγκη του να καθίσει κανείς μόνος του με τον εαυτό του, είτε σε περισυλλογή, είτε μηρυκάζοντας κάποιο πρόβλημα, είτε χαλαρώνοντας, μπορεί να είναι εξίσου έντονη με την ανάγκη να ρίξει κανείς μια γροθιά στο μαξιλάρι του ή να φωνάξει την ώρα που κάνει ντους και δεν τον ακούει κανείς, ή να βάλει τα κλάματα μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Ο ζωτικός χώρος σαν έννοια, λοιπόν, έχει λόγο ύπαρξης στο σπίτι, τη δουλειά, τις σπουδές και τη συναισθηματική μας ζωή.

Ποια άτομα θέλουν να διατηρούν τις αποστάσεις από τους άλλους  

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο ψυχολογικό προφίλ που προκαλεί σε ορισμένα άτομα την ιδιαίτερη ανάγκη να τηρούν τις αποστάσεις, φυσικές, όπως στέκονται στο χώρο, και ψυχολογικές, από τους άλλους. Τα άτομα αυτά συνήθως έχουν μειωμένη αυτοπεποίθηση και βρίσκονται κάτω από έντονο στρες. Αλλά και ανταγωνιστικά άτομα που μπαίνουν στη διαδικασία σύγκρισης του εαυτού τους με τον άλλον μπορεί να προτιμήσουν ν’ αποφύγουν τη φυσική και τη συναισθηματική εγγύτητα με το συνομιλητή τους και να διατηρήσουν μια πιο απόμακρη στάση.

Εργασιακός χώρος

Γενικότερα, η προσέγγιση μπορεί να εκληφθεί ως απειλή και επομένως να προκαλέσει στο άτομο την αντίδραση του να αποτραβηχτεί. Αυτό συμβαίνει συχνά στον εργασιακό χώρο, όπου όλα τα παραπάνω ψυχολογικά χαρακτηριστικά μπορεί να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για την έκφρασή τους και να εντείνονται από πιθανές στρεσογόνες και ανταγωνιστικές συνθήκες εργασίας.

Τι συμβαίνει όταν παραβιάζεται ο ζωτικός χώρος

Από μικρή ηλικία ο άνθρωπος μαθαίνει να απομονώνεται στη φυσαλίδα του για όσο χρειάζεται προκειμένου να ανασυγκροτηθεί και να νιώσει έτοιμος να επιστρέψει στις καθημερινές δραστηριότητες και καθήκοντά του. Αυτό γίνεται ακόμα και σ’ ένα μικρό σπίτι, γιατί τελικά δεν είναι θέμα χώρου, αλλά θέμα ψυχολογικό.

Ο γονιός πρέπει να μάθει να σέβεται την ανάγκη του παιδιού, που διαγράφεται ιδιαίτερα έντονη στην εφηβική ηλικία, για τέτοιου είδους απομόνωση στην προσωπική του φυσαλίδα. Ακόμα και αν από φυσικής πλευράς ο χώρος αυτός είναι ένα μικροσκοπικό εφηβικό δωμάτιο, διακοσμημένο σύμφωνα με τα γούστα του εφήβου και όχι βάσει της γονεϊκής λογοκρισίας, ή αν πρόκειται για το χώρο του κρεβατιού του (σε περίπτωση που μοιράζεται το δωμάτιο) με απομόνωση μέσω των ακουστικών του CD player του, η ψυχική διαδικασία που συντελείται είναι κεφαλαιώδης.

Η ανάγκη αυτή του να κλειστεί κανείς στο κουκούλι του για να επεξεργαστεί βασικά ζητήματα που σχετίζονται με τον εαυτό και την ταυτότητα εκφράζεται στην εφηβεία με τα απαγορευτικά σήματα που κολλάνε οι έφηβοι στην πόρτα του δωματίου τους και με την αμείλικτη περιφρούρηση του προσωπικού τους χώρου. Αν δε μάθει κανείς την έννοια του ζωτικού χώρου από σχετικά μικρή ηλικία, δεν θα ξέρει στη συνέχεια πώς να τον διεκδικήσει, πράγμα που οδηγεί σε προσωπικές και διαπροσωπικές δυσκολίες.

Οι παραβάσεις του ζωτικού χώρου σε όλες τις ηλικίες δημιουργούν σύγχυση, άγχος, στρες, αλλά και διαμάχες. Επίσης εμφανίζονται ψυχοσωματικά συμπτώματα, όπως πονοκέφαλοι και γαστρεντερικά προβλήματα. Η έλλειψη ζωτικού χώρου σε μια σχέση συνεπάγεται μη εξασφάλιση όλων αυτών που ο άνθρωπος θεωρεί απαραίτητα κι επομένως το άτομο υποφέρει και μαζί μ’ αυτό και η σχέση του.

-Πηγές πληροφοριών: health.in.gr, ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ, Διαδίκτυο

  • Έργο: Fernand Lungren – The Café – 1947.85 – Art Institute of Chicago
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουPersonal space: Προσωπικός ζωτικός χώρος, μια ισχυρή πυρηνική δύναμη
Περισσότερα

Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει, που έχουν αισθανθεί την απώλεια, και που έχουν βρει την έξοδο απ’ αυτά τα βάθη.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευγνωμοσύνη, έχουν ευαισθησία, και καταλαβαίνουν ποια είναι η ζωή εκείνη που σε γεμίζει ευσπλαχνία, τρυφερότητα, βαθιά αγάπη και σε κάνει να νοιάζεσαι.
Οι ωραίοι άνθρωποι δεν προκύπτουν, απλώς».

~ Ελίζαμπεθ Κούπμλερ-Ρος, Αμερικανοελβετίδα ψυχοθεραπεύτρια.

  • Έργο: Faith Ringgold – Groovin’ High
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε
Περισσότερα

Signal for Help: Το σιωπηλό σινιάλο για τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας που χρειάζονται βοήθεια

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τον γύρο του Διαδικτύου κάνει, εδώ και μέρες, η βιντεοκλήση δύο γυναικών, στη διάρκεια της οποίας φαίνεται να μιλούν για μία συνταγή για banana bread. Το βίντεο δείχνει, στην πραγματικότητα, πώς ένα θύμα ενδοοικογενειακής κακοποίησης μπορεί να ζητήσει βοήθεια χρησιμοποιώντας μία συγκεκριμένη χειρονομία, για να μην το καταλάβει ο δράστης.

Μια χειρονομία που πρέπει όλοι να γνωρίζουμε είτε είμαστε το θύμα είτε όχι. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε να αναγνωρίσουμε πότε ένας συνάνθρωπός μας ζητάει τη βοήθειά μας.

Αν και το βίντεο είναι διαφήμιση και όχι αληθινό περιστατικό, σίγουρα φανερώνει τις συνθήκες που έχουν να αντιμετωπίσουν τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας καθημερινά. Η χειρονομία που βλέπουμε στο βίντεο βοηθά τα θύματα να ζητήσουν βοήθεια αθόρυβα.

Το Signal for Help είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει κάποιους ανθρώπους σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Μερικά άτομα όμως δεν έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν βιντεοκλήσεις και θα πρέπει να βρουν άλλες υπηρεσίες ή προγράμματα για να βοηθηθούν σε μία επικίνδυνη κατάσταση στο σπίτι.

Το Signal for Help ξεκίνησε από το Canadian Women’s Foundation με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού.

 

 

Τι πρέπει να κάνετε αν το δείτε

Τρόποι για να επικοινωνήσετε με ασφάλεια

Καλέστε στο τηλέφωνο και κάντε ερωτήσεις που μπορούν να απαντηθούν με “ναι” ή “όχι”. Αυτό μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο στην περίπτωση που κάποιος ακούει. Μπορείτε να ρωτήσετε αν θέλει να καλέσετε την αστυνομία.
Χρησιμοποιήστε μία άλλη μορφή επικοινωνίας, όπως είναι το SMS, τα social media, ή το email και κάντε γενικές ερωτήσεις. Αυτό μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο στην περίπτωση που κάποιος παρακολουθεί τη συσκευή ή τους λογαριασμούς του ατόμου που θέλει βοήθεια. Μπορείτε να ρωτήσετε τι κάνει ή αν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σας.

Ζητήστε βοήθεια

Εάν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε κινδυνεύει άμεσα, καλέστε το 100 ή τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (αστυνομία, φωτιά, ασθενοφόρο).
Καλέστε τη Γραμμή SOS 15900

Εν μέσω καραντίνας και μαζικών lockdown, υπήρξε αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας παγκοσμίως, που αφορούσε κυρίως γυναίκες και παιδιά. Στην Ιταλία τέλη Μαρτίου οι κλήσεις μειώθηκαν απότομα, ενώ αυξήθηκαν κατακόρυφα τα SMS και τα emails γυναικών που ζητούσαν γραπτώς βοήθεια, καθώς φοβούνταν μην ακουστούν σε περίπτωση που καλούσαν.

Το Ίδρυμα Canadian Women’s Foundation του Καναδά, βασίστηκε στις βιντεοκλήσεις και εφηύρε μία σιωπηλή χειρονομία, εν ονόματι “Signal for Help”, σήμανση έκκλησης βοήθειας, για εκείνους που μπορούσαν με αυτό τον τρόπο να επικοινωνήσουν με τον στενό τους κύκλο αλλά δεν μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα.

Στην πραγματικότητα είναι δύο απλές κινήσεις: η παλάμη στραμμένη προς την κάμερα με τον αντίχειρα προς τα μέσα, και κλείσιμο των υπολοίπων δακτύλων πάνω από τον αντίχειρα. Το σινιάλο είναι γρήγορο και διακριτικό και υιοθετείται από όλους και περισσότερους οργανισμούς ανά τον κόσμο.

Ένα σιωπηλό σινιάλο για τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας που δεν μπορούν να μιλήσουν ανοικτά

Στην Ελλάδα, η τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων έλαβε τον Απρίλιο συνολικά 1.769 κλήσεις για περιστατικά που αφορούσαν σε ενδοοικογενειακή βία, ενώ οι αντίστοιχες κλήσεις το Μάρτιο ήταν 325.

 

 

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουSignal for Help: Το σιωπηλό σινιάλο για τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας που χρειάζονται βοήθεια
Περισσότερα

Σε απόγνωση γονείς παιδιών ΑμεΑ. Η «Γέφυρα Ζωής» απειλείται με λουκέτο και ζητούν συμπαράσταση

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Με λουκέτο απειλείται ο εθελοντικός πολυχώρος «Γέφυρα Ζωής», που εδώ και χρόνια προσφέρει στο Χαϊδάρι στήριξη σε δεκάδες παιδιά και νέους ΑμεΑ, ύστερα από έγγραφο της Περιφέρειας Αττικής που αμφισβητεί το καθεστώς λειτουργίας του, θεωρώντας ότι δεν έχει την κατάλληλη άδεια.

Τη γνωμάτευση αυτή αμφισβητεί έντονα η διοίκηση της Γέφυρας Ζωής, η οποία θεωρεί ότι «κάποιοι εξαντλούν τη δύναμή τους πάνω σε έναν εθελοντικό φορέα».

Το αποτέλεσμα είναι ότι παιδιά και γονείς βρίσκονται σε απόγνωση. «Αν είναι όπως τα λένε, μας χρωστούν περίπου 2.500.000 ευρώ!», λένε οι άνθρωποι της Γέφυρας.

 

***

 

 

Αναστολή λειτουργίας

Αιτία της αναστάτωσης είναι ένα έγγραφο που έλαβε ο Εθελοντικός Πολυχώρος από τη Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Δυτικού Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής. Τη Δευτέρα 22 Ιουνίου 2020 βρήκαν κάτω από την πόρτα τους την απόφαση αναστολής λειτουργίας τους. Όπως τόνισε στο «Χαϊδάρι Σήμερα» ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, κ. Διονύσης Γουράνιος, σύμφωνα με αυτό τη χαρακτηρίζουν ως Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης και παραβιάζεται ο Νόμος 2345/1995, που αφορά οργανωμένες υπηρεσίες παροχής προστασίας από φορείς κοινωνικής πρόνοιας και άλλες διατάξεις. Αντίθετα, σύμφωνα πάντα με τον κ. Γουράνιο, η «Γέφυρα» είναι ένας εθελοντικός φορέας που συστήθηκε από γονείς παιδιών ΑμεΑ και στο κτήριο όπου στεγάζεται υλοποιούνται δράσεις παιδιών. Για το λόγο αυτό απέστειλαν ένα υπόμνημα περίπου 30 σελίδων, με το οποίο εξηγούν εκτενώς πώς λειτουργεί ο φορέας τους. Μας ανέφερε χαρακτηριστικά ότι λειτουργούν ομάδες μαγειρικών επιδείξεων, χορού ευεξίας, παρούμπα και ζίου ζίτσου, που είναι πιστοποιημένα και όλα τα παιδιά έχουν κάρτα αθλητών. Συνολικά και στα τρία τμήματα απασχολούνται 38 παιδιά.

«Τι τα κάνεις αυτά τα παιδιά; Τα βάζεις στο υπόγειο;»

Ο κ. Διονύσης Γουράνιος είναι πατέρας παιδιού με αυτισμό. Να τι είχε πει στην ιστοσελίδα «Χαϊδάρι Σήμερα» σε παλιότερη συνέντευξή του:

«Στη Γέφυρα Ζωής παιδιά με αναπηρία, νοητική στέρηση, αυτισμό και Σύνδρομο Down μπορούν να κοινωνικοποιηθούν. Ξεκίνησε το 2012 από μία παρέα γονέων. Θέλαμε να κάνουμε κάτι για τα δικά μας τα παιδιά. Έτσι ξεκινήσαμε. Ξαφνικά, μέσα σε δύο χρόνια, ο Σύλλογος που βρισκόταν στον Περιστέρι, έκλεισε, γιατί δεν μπορούσε να δεχτεί άλλα παιδιά. Έτσι ήρθαμε στο Χαϊδάρι, Ιερά Οδός και Κύπρου, σε μεγαλύτερη αίθουσα. Δυστυχώς, η Γέφυρα είναι μοναδική σε όλη την Ελλάδα, τα παιδιά αυτά δεν έχουν άλλη εναλλακτική. Μακάρι να ανοίξουν κι άλλοι φορείς. Και τα ιδρύματα και τα ειδικά σχολεία έχουν ένα όριο, μέχρι το μεσημέρι. Μετά τα παιδιά τα παίρνεις σπίτι σου. Και τι τα κάνεις; Τα φυλακίζεις; Τα βάζεις σε ένα υπόγειο; Τα εξαφανίζεις; Τι γίνεται; Μάλλον δεν υπάρχουν αυτά τα παιδιά για την κοινωνία».

Με εθελοντές δασκάλους και χωρίς υποχρεωτική συνδρομή

Επανερχόμενοι στην τωρινή συγκυρία, ο κ. Γουράνιος λέει ότι «όλη αυτή η προσπάθεια γίνεται με εθελοντές, που διδάσκουν αφιλοκερδώς τα παιδιά. Συνδρομές στα συγκεκριμένα τμήματα δεν υπάρχουν, αντίθετα όλοι οι γονείς καταβάλλουν οποιοδήποτε ποσό επιθυμούν, σύμφωνα με τις δυνατότητές τους, για την εύρυθμη λειτουργία του φορέα και τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του. Δεν αποκλείουμε κανένα παιδί ΑμεΑ από τις ομάδες μας», μας είπε χαρακτηριστικά ο κ. Γουράνιος.

«Με τα λεγόμενά τους, μας χρωστάνε 2.500.000 ευρώ»

Από την άλλη, η Περιφέρεια Αττικής υποστηρίζει πως δεν έχουν άδεια για να λειτουργούν ως Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης [Κ.Δ.ΑΠ.] ΑμεΑ. Όμως, σύμφωνα με τον κ. Γουράνιο, αν λειτουργούσαν με τη συγκεκριμένη μορφή, σημαίνει πως εδώ και επτά χρόνια δεν έλαβαν καμία επιχορήγηση, άρα η Περιφέρεια τους χρωστάει περίπου 2.500.000 ευρώ! Για το λόγο αυτό, οι άνθρωποι της «Γέφυρας» θα καταθέσουν προσφυγή. Μάλιστα, όπως μας είπε ο πρόεδρος, στέλεχος της σημερινής κυβέρνησης ενδιαφέρθηκε για την περίπτωσή τους. Παράλληλα πρόσθεσε πως πλέον δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση, γι’ αυτά τα παιδιά. Σημείωσε ακόμα πως στα επτά χρόνια λειτουργίας της Γέφυρας Ζωής, δεκάδες πολιτικοί από όλα τα κόμματα επισκέπτονταν τη «Γέφυρα», έβγαζαν φωτογραφίες με τα παιδιά και δήλωναν την υποστήριξή τους.

Η «Γέφυρα Ζωής» ιδρύθηκε 3 Δεκεμβρίου του 2012 από άτομα που είτε έχουν Α.με.Α. στην οικογένειά τους «είτε είναι φίλα προσκείμενοι με περισσεύματα αγάπης για αυτούς τους καθημερινούς μικρούς μας ήρωες». Ένας από τους πρώτους στόχους της Γέφυρας ήταν η εύρεση μιας στέγης για να φιλοξενηθούν αξιοπρεπώς παιδιά και έφηβοι με ειδικές ικανότητες. Ο Πολυχώρος που ήδη χρησιμοποιείται περιλαμβάνει χώρους εθελοντικών δράσεων και γραφείων 390 τ.μ. με σκοπό να βελτιώσει σημαντικά την καθημερινότητα των παιδιών και έφηβων με αναπηρία. Στη «Γέφυρα Ζωής» οργανώνονται, μεταξύ άλλων, εργαστήρια ειδικής αγωγής, εργοθεραπείας, ψυχοθεραπείας, ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλευτικής γονέων και παιδιών, θεατροθεραπείας καθώς και άλλες διαδραστικές ποικίλες ψυχαγωγικές δράσεις.

«Δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα»

Παρόλα αυτά το 2019 η Περιφέρεια Αττικής, επί αντιπεριφερειάρχη Σπύρου Τζόκα, κάλεσε τους υπευθύνους να απολογηθούν για τις δράσεις τους. Μέχρι σήμερα όμως δεν έχει εκδοθεί και δεν τους έχει κοινοποιηθεί κάποια σχετική απόφαση. Έτσι ο χώρος συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά. Οι ίδιοι άνοιξαν τις πόρτες της «Γέφυρας» για έλεγχο, ενώ σαν ιδιωτικός χώρος δεν ήταν υποχρεωμένοι χωρίς την παρουσία Εισαγγελέα. Σύμφωνα πάντα με τον κ. Γουράνιο, κατά τον έλεγχο που έγινε βρήκαν ένα κενό στο νόμο 2345/1995 και με το σκεπτικό πως διδάσκουν μουσική, το χαρακτήρισαν ως Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης [Κ.Δ.ΑΠ.].

***

Κλείνοντας ο κ. Γουράνιος θεώρησε πως το κράτος και η Περιφέρεια πρέπει να κοιτάξει τα ΑμεΑ στα μάτια, να τα βοηθήσει και να τα εντάξει στο κοινωνικό σύνολο. Υπογράμμισε πως δεν υπάρχει πιστοποιημένη δομή απογευματινής απασχόλησης σε όλη τη Δυτική Αθήνα. «Πού θα πάνε αυτά τα παιδιά;», απόρησε. Και αναρωτήθηκε αν η νέα διοίκηση της Αντιπεριφέρειας Δυτικού Τομέα Αθήνας έχει να επιδείξει ως μοναδικό έργο, το κλείσιμο ενός εθελοντικού φορέα. Μετά από όλα αυτά, το νομικό τμήμα της «Γέφυρας Ζωής» θα προχωρήσει σε προσφυγή και θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις.

***

Ρωτήσαμε τον κ. Γουράνιο τι θα κάνει αν δικαιωθεί κατά την προσφυγή. «Σε μια τέτοια περίπτωση θα αλλάξουμε μορφή. Θα γίνουμε πολιτιστικός και αθλητικός σύλλογος και θα τελειώσει το θέμα. Γιατί κολλάμε στις λέξεις»…, μας απάντησε.

«Συνέταξαν το έγγραφο χωρίς να γνωρίζουν τι ισχύει»

Πρόσθεσε πως το διοικητικό συμβούλιο πρόσφατα συναντήθηκε με τον αντιπεριφερειάρχη Δυτικού Τομέα, Ανδρέα Λεωτσάκο, και με τη διευθύντρια της αντίστοιχης Κοινωνικής Υπηρεσίας, κ. Θωμά. Η κ. Θωμά τους επιβεβαίωσε πως έλαβαν το απολογητικό υπόμνημα των περίπου 30 σελίδων, αλλά δεν το παρέπεμψαν στη νομική υπηρεσία. Μάλιστα στη διάρκεια της συνάντησης τα στελέχη της κοινωνικής υπηρεσίας τους αποκάλυψαν πως δεν γνωρίζουν τι είναι ο χορός ευεξίας «παρούμπα» και ότι δεν εντάσσεται στη δημιουργική απασχόληση.
«Η ταλαιπωρία που υφιστάμεθα τα τελευταία έτη είναι ανείπωτη. Όμως καμία απόφαση δεν βγήκε που να απαγορεύει τη λειτουργία μας, για έλλειψη άδειας. Κάποια στιγμή οι νόμοι πρέπει να είναι ξεκάθαροι και στοχευόμενοι. Κάποιοι εξαντλούν τη δύναμή τους πάνω σε έναν εθελοντικό φορέα», κατέληξε ο κ. Γουράνιος.

 

 

 

 

«Οι δραστηριότητες δεν αποτελούν παράνομες ή ποινικά κολάσιμες πράξεις»

Ενδεικτικά, ένα απόσπασμα από το υπόμνημα που κατέθεσε το Δ.Σ. της Γέφυρας Ζωής: «Επ’ ουδενί ο Σύλλογός μας παρέχει οργανωμένες κοινωνικές υπηρεσίες και επ’ ουδενί αποτελεί Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες (ΚΔΑΠ ΜΕΑ). Η παραχώρηση χρήσης τμήματος των εγκαταστάσεών μας σε γονείς ΑμεΑ είναι καθόλα νόμιμη και δεν απαγορεύεται από καμία νομοθετική διάταξη. Οι δραστηριότητες δε που εκτελούνται από τους γονείς και τα παιδιά τους δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση παράνομες δραστηριότητες ή ποινικά κολάσιμες πράξεις που να αντίκεινται στο νόμο, αντιθέτως δε αποτελούν πράξεις ενδιαφέροντος προς τα παιδιά τους και λόγο βελτίωσης των ίδιων των παιδιών. Σημειωτέον δε ότι κάθε γονέας που εκδηλώνει ενδιαφέρον να συμμετέχει το παιδί του σε αυτές τις δραστηριότητες τελεί σε πλήρη γνώση ότι πρόκειται για πρωτοβουλία των γονέων και όχι σε οργανωμένη δράση του Συλλόγου μας. Με τον τρόπο αυτό συμμετέχει και ο ίδιος με τον τρόπο αυτό στην δράση αυτή και η παραχώρηση της χρήσης του χώρου αφορά και τον ίδιο ατομικά».

Πηγή: «Χαϊδάρι Σήμερα»

 

Παναγιώτης ΜήλαςΣε απόγνωση γονείς παιδιών ΑμεΑ. Η «Γέφυρα Ζωής» απειλείται με λουκέτο και ζητούν συμπαράσταση
Περισσότερα

Αγωνιστική ΕΝότητα Ανεξάρτητων Ηθοποιών: Επιθυμία όλων μας να βρεθεί ένας κοινός δρόμος

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο συνδυασμός «Αγωνιστική ΕΝότητα Ανεξάρτητων Ηθοποιών» έκανε μια πρώτη ανακοίνωση και γνωστοποίησε τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών στο Σωματείο των Ελλήνων Ηθοποιών.

 

***

 

Ανακοίνωση – Ενημέρωση για τα πρώτα αποτελέσματα

Συνάδερφοι, φίλες και φίλοι τα πρώτα μερικά αποτελέσματα που έχουμε από τη διαδικασία των εκλογών του σωματείου μας κι ενώ η καταμέτρηση της ψηφοφορίας συνεχίζεται, δείχνουν την ανάγκη για ενότητα και συνεργασία όλων των παρατάξεων του Σωματείου.
Είναι έκδηλη η επιθυμία όλων μας να βρεθεί ένας κοινός δρόμος με στόχο την επικοινωνία, τη συνεργασία, τη σύμπνοια, την αγωνιστικότητα, γιατί μόνο έτσι θα καταφέρουμε όλοι μαζί να προχωρήσουμε και να αντιμετωπίσουμε παλεύοντας ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που ζει ο κλάδος μας. Γιατί αυτός είναι ο κοινός μας στόχος.

1.500 ηθοποιοί ήρθανε ύστερα από 20 χρόνια και ψήφισαν. Για μας αυτό σημαίνει πολλά. Οφείλουμε να τους ακούσουμε και να κάνουμε τη στήριξή τους και την ψήφο τους, έργο. Το επάγγελμα, που τόσο αγαπάμε και στηρίζουμε, να πάρει τη θέση που του αρμόζει στο εργασιακό χάος που επικρατεί.

Οι έδρες που απαρτίζουν το νέο Δ.Σ του ΣΕΗ είναι οι εξής:

ΔΕΗ 6, ΑΕΝΑΗ 5, ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ 5, ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 1

Ευχαριστούμε θερμά τους συναδέλφους που στήριξαν το ψηφοδέλτιό μας. Θεωρούμε τη στήριξη αυτή ως επιβράβευση της επίμονης και σταθερής προσπάθειάς μας να θέσουμε και να αναδείξουμε μέσα στο σωματείο όλα τα ζητήματα της πάλης που απαιτείται.

Παναγιώτης ΜήλαςΑγωνιστική ΕΝότητα Ανεξάρτητων Ηθοποιών: Επιθυμία όλων μας να βρεθεί ένας κοινός δρόμος
Περισσότερα

Κόβουν και τις πρώτες ευκαιρίες από το 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κρατουμένων Κορυδαλλού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Του Παναγιώτη Μήλα

 

Αν σου κόψουν το νερό θα είναι δύσκολο να ζήσεις. Αν σου κόψουν το φαγητό σίγουρα όλα θα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Αν σου κόψουν το φως, τότε το σκοτάδι θα σε σκοτώσει. Αν σου κόψουν τον αέρα όλα μετά θα είναι θέμα χρόνου. Θέμα αντίστροφης μέτρησης ως το «μηδέν»…
Αν σου κόψουν τα φτερά δεν θα μπορέσεις ποτέ να πετάξεις. Αν σου κόψουν την πρώτη ευκαιρία, τότε δεν θα έχεις ποτέ τη δεύτερη…
Αυτή τη δεύτερη ευκαιρία κόβουν από τους κρατουμένους του Κορυδαλλού αφού τους ενημέρωσαν ότι στις προθέσεις του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών είναι να κλείσει το Σχολείο στο Νοσοκομείο Κρατουμένων (εκτός έδρας τμήμα του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού) και να μεταχθούν όλοι οι εκπαιδευόμενοί του από το Νοσοκομείο σε άλλα Καταστήματα Κράτησης.

***

Τι σημαίνει αυτό με άλλα λόγια;

Κόβουν το νερό. Κόβουν το φαγητό. Κόβουν το φως. Κόβουν τον αέρα. Κόβουν τα φτερά. Κόβουν την πρώτη ευκαιρία και δεν αφήνουν τη δεύτερη ευκαιρία να ανθήσει…
Το 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού «Γεώργιος Ζουγανέλης» είναι ένα Μικρό Πανεπιστήμιο, είναι ένα Κέντρο Πολιτισμού, είναι μια πολύχρωμη όαση πίσω από τα κάγκελα του Κέντρου Κράτησης Κορυδαλλού.
Ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς, επιστήμονες, δημοσιογράφοι, γελοιογράφοι και δεκάδες εθελοντές έχουν στηρίξει με κάθε τρόπο το έργο αυτής της πολιτιστικής κυψέλης.
Όσοι αποφασίζουν χωρίς να ξέρουν σε βάθος το έργο που παράγεται σε αυτό το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας πρέπει να τους πληροφορήσω πως αυτή η «κυψέλη» είναι η μοναδική στον Πλανήτη Γη η οποία δεν έχει «κηφήνες»…
Κι όμως αυτή την «κυψέλη» θέλουν να την πνίξουν με τον καπνό της γραφειοκρατικής τους απραξίας κάποιοι βολεμένοι στα δροσερά τους γραφεία.
Ας ρίξει μια ματιά κάποιος αρμόδιος – όσο ψηλά κι αν βρίσκεται – και ας ρίξει στον κάλαθο των αχρήστων τη σκέψη για κατάργηση του Σχολείου Δεύτερη Ευκαιρίας.

Πριν όμως ας διαβάσει την παρακάτω ενημερωτική επιστολή των εκπαιδευτικών του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού.

***

«Ψήφισμα του Συλλόγου Εκπαιδευτικών υπέρ της συνέχισης λειτουργίας του εκτός έδρας τμήματος στο Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού.

*

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020 πληροφορηθήκαμε από τη νέα Διευθύντρια του Ειδικού Κέντρου Υγείας Κρατουμένων Κορυδαλλού, κα Γέρου Κωνσταντίνα, ότι στις προθέσεις του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της Κεντρικής Επιτροπής Μεταγωγών είναι να κλείσει το Σχολείο στο Νοσοκομείο Κρατουμένων (εκτός έδρας τμήμα του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού) και να μεταχθούν όλοι οι εκπαιδευόμενοί του από το Νοσοκομείο σε άλλα Καταστήματα Κράτησης.
Το Σχολείο αυτό είναι μεν μικρότερο, συγκριτικά με άλλες σχολικές δομές, ωστόσο παράγει σημαντικότατο έργο. Κατά τη φετινή σχολική χρονιά 2019-2020 προάγονται έντεκα (11) εκπαιδευόμενοι από τον Α΄ στον Β΄ Κύκλο Σπουδών, δύο (2) εκπαιδευόμενοι παίρνουν απολυτήριο, ενώ υπάρχει ήδη ενεργό ενδιαφέρον και από άλλους κρατούμενους για εγγραφή και φοίτηση στο Σχολείο κατά το προσεχές σχολικό έτος.

*

Λίγα λόγια για το εκτός έδρας τμήμα του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού:

*

Το εκτός έδρας τμήμα ξεκίνησε τη λειτουργία του κατά τη σχολική χρονιά 2014-2015, μετά από επίμονες προσπάθειες του τότε Διευθυντή Γιώργου Ζουγανέλη, του τότε Συλλόγου των εκπαιδευτικών του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού, αλλά και χάρη στην αμέριστη βοήθεια της τότε Διευθύντριας του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού, κας Στέφη Μαρίας. Την προσπάθεια αυτή αγκάλιασαν εξαρχής και τέθηκαν αρωγοί και συμπαραστάτες (υλικά αλλά και ηθικά) φορείς όπως ο Δήμος Κορυδαλλού, η Β΄ ΕΛΜΕ Κορυδαλλού, ο Σύλλογος Δασκάλων Κορυδαλλού-Αγίας Βαρβάρας, τα σχολεία της περιοχής, το ΚΕΘΕΑ, αλλά και πλήθος ατόμων που το πληροφορήθηκε.

 

Ο αλησμόνητος Γεώργιος Ζουγανέλης. Ο δημιουργός του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας. Το έργο του το συνεχίζουν με επιτυχία όσοι τον διαδέχθηκαν.

Τις έξι (6) αυτές σχολικές χρονιές έως και τη φετινή, το Σχολείο έχει υποδεχθεί συνολικά περί τους εκατό (100) εκπαιδευόμενους-κρατούμενους και έχουν πάρει απολυτήριο τίτλο (ισότιμο με αυτό του Γυμνασίου) περίπου δεκαπέντε (15). Παράλληλα, έλαβαν χώρα μαθήματα ελληνομάθειας, τόσο από εκπαιδευτές του Σχολείου όσο και από εθελοντές, προκειμένου να προετοιμαστούν άλλοι κρατούμενοι για εξετάσεις που διεξάγει ανά διαστήματα Επιτροπή Α/βάθμιας Εκπαίδευσης, ώστε οι άνθρωποι αυτοί να αποκτήσουν τίτλο δημοτικού σχολείου και να ενταχθούν ακολούθως στο Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας. Επίσης, εκπαιδευτές του Σχολείου και εθελοντές ανέλαβαν την προετοιμασία των κατ’ ιδίαν διδαχθέντων κρατουμένων, προκειμένου να δώσουν προαγωγικές εξετάσεις σε λυκειακές τάξεις, να λάβουν απολυτήριο τίτλο Λυκείου ή να προετοιμαστούν για τις Πανελλήνιες εξετάσεις.
Η πλειοψηφία των εκπαιδευόμενών μας είναι οροθετικοί κι αυτό γιατί, όσοι κρατούμενοι έχουν κάποιο περιστασιακό νόσημα, έρχονται στο Νοσοκομείο, περιθάλπονται για ένα χρονικό διάστημα και ακολούθως επιστρέφουν στο Κατάστημα Κράτησης. Συνεπώς, είτε δεν επιδιώκουν οι ίδιοι να ενταχθούν στο δυναμικό του Σχολείου, είτε κάτι τέτοιο δεν τους επιτρέπεται. Η χρονιότητα όμως της οροθετικότητας επέτρεψε τα τελευταία χρόνια να ενταχθούν κάποιοι εξ αυτών σε αυτό το σταθερό εκπαιδευτικό πλαίσιο. Διευκρινίζουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν πραγματική ανάγκη να βρίσκονται κοντά στην Αθήνα προκειμένου να έχουν πρόσβαση στα μεγάλα νοσοκομεία της πρωτεύουσας όπου παρακολουθούνται από λοιμωξιολόγους, κάνουν εξετάσεις και δέχονται τη θεραπεία τους. Εξίσου απαραίτητη όμως είναι γι’ αυτούς η επαφή τους τόσο με τα θεραπευτικά προγράμματα του ΚΕΘΕΑ, όσο και με το Σχολείο. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, γνωρίζουμε όλοι πόσο σημαντική είναι η δημιουργία ενός σταθερού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, με ανθρώπους που γνωρίζουν και εμπιστεύονται.
Στη διαδρομή μας αυτή, ως εκπαιδευτές, όλα αυτά τα χρόνια, συναντήσαμε αρκετές δυσκολίες, ακόμη και από τους ίδιους τους κρατούμενους. Έχοντας και οι ίδιοι αποδεχθεί τη θέση τους ως «αόρατοι», ανάξιοι εκπαίδευσης, απόβλητοι και παρείσακτοι, δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην εκπαίδευση και μάλιστα σε ένα Νοσοκομείο φυλακής. Ο αγώνας για να αλλάξουν αυτές οι αντιλήψεις, οι οποίες – σημειωτέον – είχαν γεννηθεί και εξαιτίας της απουσίας εκπαιδευτικών ευκαιριών, είναι διαρκής και κοινωνικός.
Ταυτόχρονα, ως εκπαιδευτές, ζήσαμε τη συνεχή, ανιδιοτελή και συγκινητική ύπαρξη ενδιαφέροντος και κοινωνικής ευαισθησίας για τη συγκεκριμένη ομάδα-στόχο. Δεκάδες εκδηλώσεις πολιτιστικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου πραγματοποιήθηκαν από εθελοντές. Θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, ομιλίες επιστημονικού περιεχομένου, συζητήσεις με καλεσμένους από διάφορους χώρους του πνεύματος, προβολές, εκθέσεις έλαβαν χώρα τα χρόνια αυτά. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ενδεικτικά τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το Ευγενίδειο Ίδρυμα καθώς και πλήθος επιστημόνων και καλλιτεχνών που προσφέρθηκαν από μόνοι τους ή ανταποκρίθηκαν ευχαρίστως στο κάλεσμά μας να συνδράμουν με την παρουσία τους στην εκπαίδευση των μαθητών μας.
Πέραν των μαθημάτων-γραμματισμών και των σχεδίων δράσης, έχουν κατά καιρούς πραγματοποιηθεί στον χώρο του Σχολείου εργαστήρια μουσικής, παραδοσιακών χορών, θεάτρου, ζωγραφικής, γκράφιτι, καλλιτεχνικών και άθλησης. Και πάλι, σημειώνοντας μόνο κάποια εξ αυτών να αναφέρουμε ότι στο πλαίσιο σχεδίου δράσης του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας το 2017-18 καλλιεργήθηκε στον προαύλιο χώρο κήπος με οπωροκηπευτικά και λουλούδια. Επίσης λειτούργησε λέσχη ανάγνωσης αλλά και λέσχη συζήτησης, σχεδόν επί τριετία, το πλούσιο λογοτεχνικό έργο της οποίας θα δημοσιοποιηθεί σύντομα. Ακόμα, τη φετινή χρονιά λειτούργησε, επιπλέον του προγράμματος του Σχολείου, εργαστήριο μουσικής, το οποίο εξοπλίστηκε πλήρως, χάρη σε δωρεές, με μουσικά όργανα. Ο δράσεις αυτές διεκόπηκαν «βίαια», λόγω της αναστολής λειτουργίας του Σχολείου με τα μέτρα που ελήφθησαν για τον κορονοϊό, κάτι βέβαια που είναι κατανοητό. Εξάλλου, είμαστε οι πρώτοι που θα θέλαμε να προασπίσουμε την υγεία των εκπαιδευομένων μας. Θα ήταν ωστόσο μεγάλη ματαίωση γι’ αυτούς, αν οι δράσεις αυτές χαθούν οριστικά, παράλληλα με την απώλεια του οικείου εκπαιδευτικού τους περιβάλλοντος, λόγω της μεταγωγής τους σε άλλα Καταστήματα Κράτησης.
Θα θέλαμε να επισημάνουμε επίσης την καλή συνεργασία, αλληλοβοήθεια και ανταλλαγή καλών πρακτικών, μέσω επιμορφώσεων και όχι μόνο, με το ΚΕΘΕΑ καθώς αρκετοί από τους εκπαιδευομένους μας βρίσκονται σε διαδικασία απεξάρτησης. Σε ό,τι αφορά το Σχολείο ειδικά, έχει εκτιμηθεί θετικά ο ρόλος του στην τιτάνια αυτή μάχη τους με τις ουσίες. Θα ήταν παράλειψή μας να μην αναφέρουμε τη συνδρομή της Κοινωνικής Υπηρεσίας αλλά και των ψυχολόγων του Νοσοκομείου, χωρίς τη βοήθεια των οποίων πιθανόν να μην είχαμε καταφέρει να στήσουμε και να λειτουργήσουμε το Σχολείο.
Δεν ισχυριζόμαστε ότι τα πράγματα είναι όλα ρόδινα. Θλιβόμαστε πολύ όταν αντικρίζουμε πρώην εκπαιδευομένους μας να εισάγονται και πάλι στο Κατάστημα Κράτησης και συχνά νιώθουμε αδύναμοι, όταν βρισκόμαστε εμπρός στα προσωπικά τους αδιέξοδα και δράματα. Αυτός όμως είναι ο ρόλος μας, αυτό έχουμε επιλέξει συνειδητά και αυτό συνεχίζουμε να επιτελούμε με επιμονή και προσήλωση στον στόχο, όσο καλύτερα μπορούμε.

*

Και ερχόμαστε τώρα στο δια ταύτα: οι εκπαιδευόμενοί μας, άνθρωποι που βρήκαν επιτέλους πρόσβαση στην εκπαίδευση για πρώτη φορά μετά από χρόνια εγκλεισμού, κινδυνεύουν τώρα να χάσουν το σχολείο τους, το οικείο εκπαιδευτικό τους πλαίσιο, για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, μεταγόμενοι σε άλλα Καταστήματα Κράτησης. Η δε μεταγωγή τους θα έχει ως άμεση συνέπεια την αποδυνάμωση του Σχολείου από τον πληθυσμό του και το οριστικό κλείσιμό του.
Τι εννοούμε «για δεύτερη φορά» και τι ακριβώς συνεπάγεται η μεταγωγή τους στην πράξη; Στο διάστημα της πανδημίας, προκειμένου να διατεθεί ο χώρος του Νοσοκομείου ως χώρος καραντίνας ώστε να εξυπηρετήσει πιθανά κρούσματα, οι εκπαιδευόμενοί μας, στο σύνολό τους σχεδόν, μετήχθησαν στις φυλακές όπου ανήκουν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, εκτός όλων των άλλων αυστηρών περιορισμών που αντιμετώπιζαν ως κρατούμενοι εξαιτίας των έκτακτων μέτρων (αναστολή επισκεπτηρίων, θεραπευτικών προγραμμάτων, αναστολή αλληλογραφίας και δεμάτων κ.λπ.), δεν μπορούσαν να έχουν καμία πρόσβαση σε εκπαιδευτικό υλικό, όπως συνέβη με τους μαθητές άλλων σχολείων ενώ επιπλέον, κάποιοι εξ αυτών, τέθηκαν σε 14ήμερη πλήρη απομόνωση ως καραντίνα και έλαβαν με καθυστέρηση ακόμα και τα απαραίτητα για τη θεραπεία φάρμακά τους. Αντίστοιχα προβλήματα και επιβάρυνση της υγείας τους αναμένεται να αντιμετωπίσουν, μεταγόμενοι για δεύτερη φορά μακριά από την Αθήνα, μέσα σε διάστημα λιγότερο από τρεις μήνες. Να σημειωθεί ότι στα Καταστήματα που ανήκουν κάποιοι εξ αυτών, δεν υπάρχει θεραπευτικό πρόγραμμα ή σχολείο ώστε να συνεχίσουν τις σπουδές που με τόσο κόπο και με τόσο μεγάλη καθυστέρηση κατάφεραν να ξεκινήσουν.

 

 

*

Αντιμέτωποι με το κλείσιμο του εκτός έδρας τμήματος

*

Ως Σύλλογος Εκπαιδευτικών του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε το μεγάλο αυτό έργο, το δικό μας αλλά και των περασμένων Συλλόγων, να χαθεί στη λήθη.
Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η εκπαιδευτική πράξη απαιτεί συνέχεια κι εμπιστοσύνη που χτίζεται σταδιακά. Οι εκπαιδευόμενοί μας πρέπει να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο σχολείο απ’ όπου ξεκίνησαν.
Γνωρίζουμε ότι, αν μεταχθούν οι μαθητές του Α΄ Κύκλου, στην ουσία δεν θα υπάρχει Σχολείο από τον Σεπτέμβριο.
Γνωρίζουμε ότι όσο δύσκολα ανοίγει ένα σχολείο, τόσο εύκολα κλείνει.
Γνωρίζουμε ότι αν κλείσει το σχολείο, θα είναι υπερβολικά δύσκολο να ανοίξει και πάλι κάποια επόμενη χρονιά.
Γνωρίζουμε ότι η μόνιμη διαμονή στο Νοσοκομείο μιας «κατηγορίας» κρατουμένων ίσως δημιουργεί συνθήκες γκετοποίησης. Η φοίτηση όμως στο Σχολείο είναι 2ετής και όχι μόνιμη. Σημαντικό βεβαίως για εκείνους αλλά και για εμάς, θα ήταν να συνεχίζουμε τη στήριξή μας και στους εκπαιδευόμενους που ολοκλήρωσαν το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας και επιθυμούν να συνεχίσουν τη φοίτησή τους στο Λύκειο, ως κατ’ ιδίαν διδασκόμενοι. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θεωρούμε ότι η διαχείριση του συγκεκριμένου ζητήματος απαιτεί πολύ προσεκτικό σχεδιασμό και όχι βεβιασμένες κινήσεις, οι οποίες αγνοούν τις ιδιαίτερες ανάγκες, τα δικαιώματα αλλά και τα επιτεύγματα των κρατούμενων (δυνάμει) μαθητών μας.
Εν κατακλείδι:
Ζητάμε να μη ληφθεί καμία τέτοια απόφαση για κλείσιμο του εκτός έδρας τμήματος του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού.
Ζητάμε όλοι οι μαθητές μας να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις σπουδές τους στο Σχολείο μας, στο Σχολείο τους!

O Σύλλογος Εκπαιδευτικών του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Κορυδαλλού».

Παναγιώτης ΜήλαςΚόβουν και τις πρώτες ευκαιρίες από το 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κρατουμένων Κορυδαλλού
Περισσότερα

Olympus: Τα δυσάρεστα νέα επιβεβαιώθηκαν…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Οι φήμες υπέβοσκαν τα τελευταία χρόνια. Η Olympus και συγκεκριμένα το φωτογραφικό τμήμα δεν πήγαινε καλά. Επί τρεις συνεχείς χρονιές έγραφε ζημιές, εξαφανίστηκε από διεθνείς εκθέσεις και δεν παρουσίαζε σχεδόν καθόλου καινούργια μοντέλα. Όλη αυτή η αδράνεια μαζί με τα αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα και τις διαρκώς φθίνουσες πωλήσεις, έφεραν τη δυσάρεστη εξέλιξη. Με μια λιτή ανακοίνωση την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2020, γράφτηκε ο επίλογος για μια φωτογραφική διαδρομή που ξεκίνησε το 1936: υπογράφηκε λοιπόν μνημόνιο με βάση το οποίο γνωστοποιείται ότι το φωτογραφικό τμήμα θα μεταβιβαστεί την JIP (Japan Industrial Partners) η οποία μεταξύ άλλων είχε εξαγοράσει το 2014 το τμήμα φορητών υπολογιστών της Sony.

 

 

H αρχική εταιρεία με επωνυμία Orinpasu Kabushiki-gaisha ιδρύθηκε το 1919 με αντικείμενο τα οπτικά για μικροσκόπια ενώ παρήγαγε την πρώτη της μηχανή, τη Semi Olympus με φακό Zuiko, το 1936. Η μεγάλη επιτυχία ήλθε με την compact half frame σειρά Pen που ξεκίνησε το 1959 και στις ρεφλέξ με την ιστορική μηχανική ρεφλέξ OM1 το 1972, σχεδιασμένη από τον ιδιοφυή μηχανικό της εταιρείας Υοshihisa Maitani. Ήταν η εποχή της μεγάλης λάμψης και κύρους που απολάμβανε το όνομα Οlympus για το μοναδικό design, την τεχνική αρτιότητα και την ποιότητα των φακών Zuiko.

Παρά την επιτυχία και τις σημαντικές πωλήσεις της σειράς OM και upmarket μοντέλων όπως OM1N, OM2/2N, OM3, OM4 και των πιο φθηνών OM-10, OM-20 κ.λπ. η Olympus απέτυχε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 να ανέβει στο τρένο του autofocus και την επόμενη δεκαετία να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να βγάλει σύστημα digital reflex. Παρόλο που δραστηριοποιήθηκε πολύ στις digital compact η πρώτη ψηφιακή ρεφλέξ Olympus ήλθε μόλις το 2003 με το σύστημα Four Thirds (αισθητήρας 13,5x18mm) που μάλιστα είχε εξελιχθεί σε συνεργασία με την Kodak. Η Ε-1 είχε ρεφλέξ σχεδίαση, αισθητήρα 5Megapixel και απευθυνόταν στη semiprofessional αγορά, στους ενθουσιώδεις ερασιτέχνες και επαγγελματίες, έφερνε δε μαζί της καινούργιους φακούς που δεν είχαν καμία συμβατότητα με τους παλιούς ΟΜ. Ήταν μια πρωτοποριακή για τα δεδομένα της εποχής σχεδίαση, με καινοτομίες όπως τηλεκεντρικούς φακούς, αδιαβροχοποίηση, συνδέσεις USB 2.0 και Firewire, υπερηχητικό σύστημα για τη σκόνη κ.λπ.

 

 

Η έλλειψη συμβατότητας των φακών προς τα πίσω ήταν μάλλον η αιτία που δεν αγκαλιάστηκε πλατιά το νέο σύστημα τη στιγμή που οι άλλοι μεγάλοι παίκτες, Canon, Nikon και Pentax, είχαν διατηρήσει τις μοντούρες τους. Παρουσιάστηκαν πραγματικά πολλά σώματα (δεκάξι!) στη σειρά Ε μέχρι το 2008 που ανακοινώθηκε η μετάβαση στο mirrorless σύστημα Micro 4/3 με πρώτη διδάξασα την Οlympus Pen E-P1, της οποίας το design παρέπεμπε στη θρυλική σειρά Pen το αναλογικού (φιλμάτου) παρελθόντος.

Ενδιάμεσα η Olympus λάνσαρε την upmarket σειρά ΟΜ-D και αρκετούς πολύ καλούς φακούς όμως τα τελευταία χρόνια, ο σκληρός ανταγωνισμός, η γενικότερη πτώση πωλήσεων στο digital imaging η πίεση από τα smartphone, η έλλειψη επαρκούς χρηματοδότησης, το σκάνδαλο Woodford (2011) και άλλες αστοχίες κατάφεραν σταδιακά τα πλήγματα από τα οποία το ιστορικό brand δεν κατάφερε να ανακάμψει. Να διευκρινίσουμε βέβαια ότι δεν είναι προς πώληση το σύνολο της Οlympus, αφού ο ιατρικός διαγνωστικός κλάδος ακμάζει και κερδοφορεί, αλλά μόνον ο φωτογραφικός της εταιρείας.

Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου, η JIP θα έχει σκοπό να μετασχηματίσει το φωτογραφικό τμήμα σε πιο συμπαγές, αποτελεσματικό και ευέλικτο, προκειμένου να πετύχει την ποθούμενη ανάπτυξη. Τα brand names OΜ-D και Zuiko θα διατηρηθούν ενώ το νέο επιχειρηματικό σχήμα θα είναι υπεύθυνο για την έρευνα και εξέλιξη, την παραγωγή και την υποστήριξη των υπαρχόντων χρηστών. Οι οικονομικές πλευρές της συμφωνίας δεν ανακοινώθηκαν δημόσια.

-Πηγή: περιοδικό ΦΩΤΟγράφος

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουOlympus: Τα δυσάρεστα νέα επιβεβαιώθηκαν…
Περισσότερα

«Από Κοινού»: Η επόμενη ημέρα στο ΣΕΗ να διέπεται από πνεύμα διαλόγου προς όφελος όλων μας…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο συνδυασμός «Από Κοινού» έκανε μια πρώτη ανακοίνωση και γνωστοποίησε τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών στο Σωματείο των Ελλήνων Ηθοποιών.

***

Φίλοι και φίλες,

καθώς το επίπονο έργο της καταμέτρησης των ψήφων συνεχίζεται, θέλουμε να σας ενημερώσουμε «άτυπα» για τα πρώτα αποτελέσματα.
Στις εκλογές αυτές, σχεδόν τριπλασιάστηκε ο αριθμός των ψηφισάντων και έτσι, από 532 που συμμετείχαν στις τελευταίες του 2018, φέτος ψήφισαν 1.500 συνάδελφοι και συναδέλφισσες.

Είμαστε ιδιαίτερα συγκινημένοι και χαρούμενοι με αυτήν την πρωτοφανή για το Σωματείο μας, μαζική συσπείρωση και συμμετοχή και ελπίζουμε να σημάνει τη διαρκή και ενεργή συμμετοχή όλων μας στη συνδιαμόρφωση του μέλλοντος όλων μας.

Ο συνδυασμός «Από Κοινού», στην πρώτη του εμφάνιση σε εκλογές, εξασφάλισε δύναμη 5 εδρών στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Αναλυτικότερα, η κατανομή των εδρών γίνεται ως εξής: Δημοκρατική Ενότητα Ηθοποιών 6 έδρες, ΑΕΝΑΗ 5 έδρες, ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ 5 έδρες, Συνέλευση Αγωνιζόμενων Ηθοποιών 1 έδρα.
Ευχαριστούμε όλους και όλες που σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία στάθηκαν δίπλα μας και μας τίμησαν με την ψήφο τους.

Είναι προφανές, ότι αυτό το πολυσυμμετοχικό ΔΣ θα πρέπει εξ ορισμού να διέπεται από πνεύμα διαλόγου για να λειτουργήσει προς όφελος όλων μας, καθώς κανένας συνδυασμός δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία. Ασχέτως της όποιας διοίκησης διαμορφωθεί τις προσεχείς ημέρες, θα πρέπει όλοι μας να ενεργήσουμε με πνεύμα συνεργασίας, όπως άλλωστε υπέδειξε και το μήνυμα της κάλπης.
Όσο η καταγραφή των σταυρών προτίμησης συνεχίζεται, εμείς, παράλληλα, προετοιμαζόμαστε για τη δυναμική συμμετοχή μας στην επόμενη μέρα του Σωματείου μας.

Σας ευχαριστούμε».

ΥΓ: «Σχετικά με διάφορα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν και καθώς καμία επίσημη ανακοίνωση της Εφορευτικής Επιτροπής δεν έχει κοινοποιηθεί, θα συνιστούσαμε περισσότερη ψυχραιμία και πρότερη διασταύρωση των γραφόμενων κάποιων δημοσιογράφων, που μετέδωσαν λανθασμένες πληροφορίες για τις έδρες ή εσφαλμένα ταύτισαν τον συνδυασμό «Από Κοινού» με πολιτικό κόμμα».

Παναγιώτης Μήλας«Από Κοινού»: Η επόμενη ημέρα στο ΣΕΗ να διέπεται από πνεύμα διαλόγου προς όφελος όλων μας…
Περισσότερα

Η φωτογραφία του παγόβουνου που βούλιαξε τον “Τιτανικό” βγήκε σε δημοπρασία

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Μετά την τεράστια εμπορική επιτυχία της κινηματογραφικής ταινίας “Τιτανικός” πολλές αποκαλύψεις και νέα έχουν δει το φως της δημοσιότητας σχετικά με το καράβι – θρύλος.

Μία είδηση που έκανε τον γύρο του Διαδικτύου εντυπωσιάζοντας τους φίλους της φωτογραφίας αλλά και ένα ευρύ κοινό φιλότεχνων, είναι αυτή που αναφέρει ότι κάποιος καπετάνιος φωτογράφισε το περιβόητο παγόβουνο που στάθηκε αιτία βύθισης του υπερωκεανίου…

Η ίδια φωτογραφία ήλθε στο προσκήνιο της επικαιρότητας ξανά, αφού δημοπρατείται αυτή την εβδομάδα από τον οίκο Henry Aldridge and Son of Devizes, Wiltshire της Βρετανίας με ποσόν εκκίνησης 12.000 λίρες στερλίνες.

 

 

Συγκεκριμένα κάποιος καπετάνιος, ονόματι Γ. Γουντ που είχε ως χόμπι τη φωτογραφία, διέσχιζε τον Ατλαντικό με το πλοίο του “Etonian” από την ίδια γραμμή πλεύσης που ακολούθησε δύο μέρες μετά και ο Τιτανικός. Μόλις είδε το τεράστιο παγόβουνο, εντυπωσιασμένος πήρε τη φωτογραφική μηχανή του και το φωτογράφισε.

Λίγες μέρες αφότου έφθασε στη Νέα Υόρκη, και πληροφορούμενος το τραγικό ναυάγιο του “Τιτανικού” ο καπετάνιος τύπωσε τη φωτογραφία και την έστειλε στον παππού του.

Μάλιστα συνόδευσε την επιστολή του και με σημείωμα στο οποίο ανέφερε ότι “αυτό είναι το παγόβουνο που βούλιαξε τον Τιτανικό”. To ενδιαφέρον σε αυτή την ιστορία είναι ότι οι γεωγραφικές συντεταγμένες συμπίπτουν και το σχήμα από το παγόβουνο όπως το φωτογράφισε ο πλοίαρχος ταιριάζει απόλυτα με τις περιγραφές των επιζησάντων…

  • Πηγή: περιοδικό ΦΩΤΟγράφος
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΗ φωτογραφία του παγόβουνου που βούλιαξε τον “Τιτανικό” βγήκε σε δημοπρασία
Περισσότερα

Παζάρι Αλληλεγγύης στα Εξάρχεια

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων καλεί όλους τους Αθηναίους στο ΠΑΖΑΡΙ οικονομικής ενίσχυσης για δράσεις Αλληλεγγύης αυτό το Σάββατο, 27 Ιουνίου 2020, 11 π.μ. με 3 μ.μ., στην Πλατεία Εξαρχείων.

Ενημερωτικά: Τους τελευταίους μήνες η Λαϊκή Συνέλευση Εξαρχείων στηρίζει έμπρακτα όλους τους πρόσφυγες και μετανάστες στο κολαστήριο της Πέτρου Ράλλη, καθώς και τη συλλογική κουζίνα El Chef που τέσσερις φορές την εβδομάδα παρασκευάζει και μοιράζει γεύματα.

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΠαζάρι Αλληλεγγύης στα Εξάρχεια
Περισσότερα