‘Hχος και φως

«Ο γιος της Σοφίας», το «Τελευταίο σημείωμα» και η «Πολυ ξένη» μοιράστηκαν τα βραβεία «Ίρις 2018»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τα Βραβεία «Ίρις 2018» της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου απονεμήθηκαν σε τελετή τη Δευτέρα 23η Απρίλιου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

-«Ο γιος της Σοφίας» της Ελίνας Ψύκου αναδείχτηκε η καλύτερη ταινία. Κέρδισε το βραβείο ταινίας μυθοπλασίας, τα βραβεία σκηνοθεσίας, σεναρίου, σκηνογραφίας και β’ ανδρικού ρόλου (Θανάσης Παπαγεωργίου).

-Το βραβείο Α’ Ανδρικού ρόλου απονεμήθηκε στον Ανδρέα Κωνσταντίνου, για την ερμηνεία του στο «Τελευταίο σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη. Άλλα τρία βραβεία κέρδισε η ταινία του Βούλγαρη (Ενδυματολογία, Ήχος, Μακιγιάζ).

-Το Βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου κέρδισε η Κάτια Γκουλιώνη για την ταινία «Πολυ ξένη» της Δώρας Μασκλαβάνου. Η Λυδία Φωτοπούλου το β΄ γυναικείου ρόλου, επίσης για την «Πολυ ξένη». Στην ταινία δόθηκαν ακόμα τα βραβεία Φωτογραφίας και Μουσικής.

-Βραβείο ταινίας τεκμηρίωσης κέρδισε το ντοκιμαντέρ «Dolphin man» του Λευτέρη Χαρίτου, στον οποίο απονεμήθηκε και το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

Οικοδεσπότες της τελετής ήταν ο Μάκης Παπαδημητρίου και ο Γιώργος Πυρπασόπουλος, συνοδεία ζωντανής μουσικής από τον Σπύρο Γραμμένο και την μπάντα του επί σκηνής.

***

Η Ελίνα Ψύκου κατέκτησε τα βραβεία Σκηνοθεσίας και Σεναρίου για την ταινία «Ο γιος της Σοφίας».

 

Τα Βραβεία Ίρις 2018

-Ταινία Μυθοπλασίας
«Ο γιος της Σοφίας», Γιώργος Καρναβάς, Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, Ελίνα Ψύκου
-Σκηνοθεσία
Ελίνα Ψύκου, «Ο γιος της Σοφίας»
-Πρωτοεμφανιζόμενος Σκηνοθέτης
Λευτέρης Χαρίτος, «Dolphin Man»
Α’ Γυναικείος Ρόλος
Κάτια Γκουλιώνη, «Πολυ ξένη»
Α’ Ανδρικός Ρόλος
Αντρέας Κωνσταντίνου, «Το τελευταίο σημείωμα», (Στη βασική φωτογραφία του θέματος).
Β’ Γυναικείος Ρόλος
Λυδία Φωτοπούλου, «Πολυ ξένη»
Β’ Ανδρικός Ρόλος
Θανάσης Παπαγεωργίου, «Ο γιος της Σοφίας»
Σενάριο
Ελίνα Ψύκου, «Ο γιος της Σοφίας»
Φωτογραφία
Claudio Bolivar, «Πολυ ξένη»
Μοντάζ
Λάμπης Χαραλαμπίδης, «Do it yourself»
Πρωτότυπη Μουσική
Νίκος Κυπουργός, «Πολυ ξένη»
Ενδυματολογία
Γιούλα Ζωιοπούλου, «Το τελευταίο σημείωμα»
Σκηνογραφία
Πηνελόπη Βαλτή, «Ο γιος της Σοφίας»
Ήχος
«Το τελευταίο σημείωμα», Στέφανος Ευθυμίου, Κώστας Βαρυμποπιώτης, Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, Αρης Λουζιώτης
Μακιγιάζ
Εύη Ζαφειροπούλου, «Το τελευταίο σημείωμα»
Ειδικά Εφέ
«Do it yourself», Στάθης Ναυπλιώτης, Αλέξης Μηταδόπουλος, Χάρις Καρακουλίδη, Ανδρέας Χέλμης, Θέμης Κατάκαλος
Ντοκιμαντέρ
«Dolphin Man», Ρέα Αποστολίδη, Γιούρι Αβέρωφ, Λευτέρης Χαρίτος
Μικρού Μήκους
«Copa Loca», Χρήστος Μασσαλάς

***

Βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου στην Κατερία Γκουλιώνη για τη «Πολύ ξένη». Στη φωτογραφία και ο Ερρίκος Λίτσης.

 

Οι ταινίες που διεκδίκησαν τα βραβεία

Μεγάλου Μήκους Μυθοπλασίας

Αγκάθι, του Γαβριήλ Τζάφκα
Γυναίκες που περάσατε από δω, του Σταύρου Τσιώλη
Επαφή, του Τώνη Λυκουρέση
Η Επιφάνεια των Πραγμάτων, της Νάνσυς Μπινιαδάκη
Η Τέχνη Καταστρέφει, του Νίκου Κορνήλιου
Ιερόσυλοι, της Μάρσας Μακρή
Μπλε Βασίλισσα, του Αλέξανδρου Σιπσίδη
Ο Γιος της Σοφίας, της Ελίνας Ψύκου
ΠΟΛΥ ΞΕΝΗ, της Δώρας Μασκλαβάνου
Ρόζμαρι, του Άδωνι Φλωρίδη
Τζαμάικα, του Ανδρέα Μορφονιού
Το Τελευταίο Σημείωμα, του Παντελή Βούλγαρη
Do it Yourself, του Δημήτρη Τσιλιφώνη
Happy Birthday, του Χρίστου Γεωργίου
Lines, του Βασίλη Μαζωμένου
Love Me Not, του Αλέξανδρου Αβρανά
People, του Παύλου Ιορδανόπουλου
Success Story, του Νίκου Περάκη
THEOX, του Γιώργου Νικόπουλου
Too Much Info Clouding Over My Head, του Βασίλη Χριστοφιλάκη
USSAK, του Κυριάκου Κατζουράκη

***

Τεκμηρίωσης (Ντοκιμαντέρ)

Εγώ, ο Άλλος Άνθρωπος, των Λουκά Αγέλαστου και Σπυριδούλας Γκούσκου
Ελαίας Δρόμοι, της Ελένης Βλάσση
Εξόριστος, Falah Ghati, του Χρήστο Ν. Καρακάση
Η Μεγάλη Ουτοπία, του Φώτου Λαμπρινού
Με Ανοιχτά Φτερά, της Βίβιαν Παπαγεωργίου
Με Λένε Γιώργο, της Κωνσταντίνας Τσαπρούνη
Ο Μεγάλος Περίπατος της Άλκης, της Μαργαρίτας Μαντά
Στρίγκλες, του Άγγελου Κοβότσου
Της Πατρίδας μου η Σημαία, του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου
Dolphin Man, του Λευτέρη Χαρίτου
Feeling at Home, των Ηούς Χαβιαρά και Μιχάλη Καστανίδη
The Extra Mile, της Βικτώριας Βελλοπούλου
Village Potemkin, του Δομίνικου Ιγνατιάδη

***

Μικρού Μήκους

Άκτιστο Φως, του Ευθύμη Kosemund Σανίδη
Αυστραλία, του Δημήτρη Ζάχου
Βραχιόλι Φιλίας, του Δημήτρη Άντζους
Έλλη, του Μίλτου Χρηστίδη
Ιππόκαμπος, του Θέμη Κατσιμίχα
Καληνύχτα, του Θάνου Κερμίτση
Καουμπόης, του Γιάννη Χαριτίδη
Καρδιές για Φάγωμα, της Ειρήνης Κούτουλα
Κατάψυξη, του Δημήτρη Νάκου
Μαμά, Γύρισα, του Δημήτρη Κατσιμίρη
Μανέκι Νέκο, του Μανώλη Μαυρή
Μπιλ, της Κωνσταντίνας Τσαπρούνη
Ουρανία, της Δέσποινας Κούρτη
Προετοιμασία, της Σοφίας Γεωργοβασίλη
Προφιτερόλ, της Χρυσάνθης Καρφή Κώη
Ράγες, της Ελίνας Φέσσα
Ροζαλία, της Κατερίνας Γιαννακοπούλου
Το Εισιτήριο, του Χάρη Σταθόπουλου
Το Μανάβικο, του Μιχάλη Μαθιουδάκη
Το Φράγμα, του Γιώργου Τελτζίδη
Χριστουγεννιάτικο Αντιπαραμύθι, του Ευθύμη Χατζή
Χρυσόψαρο, του Γιώργου Αγγελόπουλου
9023, των Σωτήρη Πετρίδη και Τάνιας Ναναυράκη
A Drowning Man, του Mahdi Fleifel
Astrometal, του Ευθύμη Kosemund Σανίδη
Copa Loca, του Χρήστου Μασσαλά
Heimlich, του Κωνσταντίνου Μπακούρη
Humphrey, του Στέφανου Γκέκα
Initiation, του Δημήτρη Άντζους
Maniera Greca, του Κυρηναίου Παπαδημάτου
Memento Mori, του Ανδρέα Σαμαρά
#NotAlone, των Σωτήρη Πετρίδη και Δημήτρη Τσακαλέα

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου απένειμε το Βραβείο Σκηνοθεσίας της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στην Ελίνα Ψύκου για τον «Γιο της Σοφίας»

Παναγιώτης Μήλας«Ο γιος της Σοφίας», το «Τελευταίο σημείωμα» και η «Πολυ ξένη» μοιράστηκαν τα βραβεία «Ίρις 2018»
Περισσότερα

Η Φωτεινή Βελεσιώτου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο για μόνο δύο παραστάσεις

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση
 
 
Η Φωτεινή Βελεσιώτου επιστρέφει στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο για δύο μόνο παραστάσεις, στις 5 και 12 Μαΐου 2018, κλείνοντας έτσι έναν κύκλο πετυχημένων εμφανίσεων σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. 
Με τολμηρή διάθεση για καλλιτεχνική αναζήτηση την είδαμε στη θεατρική παράσταση «Γυναίκες», την απολαύσαμε σε λαϊκό πάλκο, αλλά και να δίνει μικρά ρεσιτάλ σε όλη την επικράτεια. Η Φωτεινή με τη σπανιότητα της φωνής της και τη βαθύτητα της ερμηνείας της ανανεώνει το καλό λαϊκό τραγούδι. Αυτήν την περίοδο τη βρίσκουμε στο στούντιο να ηχογραφεί εντατικά τη νέα της δισκογραφική δουλειά, δείγμα της οποίας θα ακούσουμε στις εμφανίσεις της στο Γυάλινο. Με ανανεωμένο πρόγραμμα και νέες μουσικές αναζητήσεις εκτός από τα αγαπημένα «Μέλισσες», «Διόδια», «Μυστικό», «Στάχτη», φέρνει στο προσκήνιο τραγούδια της προσωπικής αλλά και της παράλληλης δισκογραφίας της. Στο δεύτερο μέρος της παράστασης δίνει έμφαση στο λαϊκό ρεπερτόριο με κλασικά τραγούδια σπουδαίων συνθετών όπως ο Άκης Πάνου, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Ζαμπέτας, κ.α.

Δίπλα της ο νέος ταλαντούχος τραγουδιστής Σωτήρης Μπαλλάς, που ήδη ετοιμάζει την πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά και ο οποίος με τις ερμηνείες του, εκφράζει ολοκληρωμένα τον επίκαιρο λόγο των ποιητών στην ελληνική μουσική.

Επίσης μαζί της, σταθεροί συνταξιδιώτες τα τελευταία χρόνια, ο Νίκος Παπαναστασίου στην ενορχήστρωση, το πιάνο και το ακορντεόν, ο Γιώργος Καραμφίλλης στο μπουζούκι, τον τζουρά και τον μπαγλαμά, ο Διονύσης Μακρής στο κοντραμπάσο και στα τύμπανα ο Θωμάς Κωστούλας.
Μέλισσες

Διόδια

Στάχτη
Μυστικό

Photo: Μαρία Δάλπη

Πληροφορίες
ΦΩΤΕΙΝΗ ΒΕΛΕΣΙΩΤΟΥ
Σάββατο
5 και 12 Μαΐου
Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Μαζί της ο Σωτήρης Μπαλλάς

Ώρα προσέλευσης: 22:30

Τιμές
12 ευρώ με μπίρα ή κρασί στο bar
15 ευρώ με ποτό στο bar
Τραπέζι
55 ευρώ φιάλη κρασί | 2 άτομα
110 ευρώ φιάλη ποτό | 4 άτομα
25 ευρώ ποτό στο τραπέζι
Προπώληση εισιτηρίων
www.viva.gr
11876
σε όλα τα καταστήματα
Seven Spots, Reload, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, αθηνόραμα.gr, vivakiosk, Yoleni’s
ΓΥΑΛΙΝΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Συγγρού 143, Νέα Σμύρνη
τηλ. 210 9315600 
www.gialino.gr 
eirini aivaliwtouΗ Φωτεινή Βελεσιώτου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο για μόνο δύο παραστάσεις
Περισσότερα

Η «Έντα Γκάμπλερ» έχει trailer από το Μπάγκειον

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

 

Ταυτότητα παράστασης

«Hedda Gabler» – Χένρικ Ίψεν

* Παραστάσεις έως 25 Μαρτίου 2018

Συντελεστές

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Σκηνοθεσία – εικαστική άποψη: Άντζελα Μπρούσκου
Μουσική: Nalyssa Green
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη Στέβη Κουτσοθανάση
Εκτέλεση παραγωγής: Ευάγγελος Κώνστας – Constantly Productions

Παίζουν: Παρθενόπη Μπουζούρη, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου, Θάνος Παπακωνσταντίνου, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Ειρήνη Αϊβαλιώτου, Χριστίνα Παπαδοπούλου

Info
Μπάγκειον ξενοδοχείο, Πλ. Ομόνοιας 18, Αθήνα.
Παραστάσεις: από 10 Φεβρουαρίου έως 25 Μαρτίου, Πέμπτη έως Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 19.30.
Τιμές: 10-15 ευρώ.
Προπώληση μέσω:

Link Προπώλησης:
https://www.viva.gr/tickets/theater/ksenodoxeio-mpagkeion/enta-gkampler/
Τηλεφωνικές κρατήσεις: 693.8500457 (Από 16.00 έως 20.00, καθημερινά).

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Πληροφορίες για τα Μ.Μ.Ε.
Μαρία Μπινίκου, Θεατρολόγος
Μ.maribinik@gmail.com

  • Διαβάστε επίσης:

Hedda Gabler – φωτογραφίες

Hedda Gabler – Πληροφορίες

 

eirini aivaliwtouΗ «Έντα Γκάμπλερ» έχει trailer από το Μπάγκειον
Περισσότερα

Duoyu: Καινούργιο album και Video Clip

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Οι Duoyu επιστρέφουν 4 χρόνια μετά το ντεμπούτο τους με νέα σύνθεση και κυκλοφορούν καινούργια δουλειά με τίτλο απλά το όνομά τους. Το «Duoyu» σε πάει βόλτα σε σκληρές φανκ συνοικίες και σε πανκ στέκια του μέλλοντος, κάνοντας τις απαραίτητες ψυχεδελικές στάσεις για μελωδική ενδοσκόπηση. Στιχουργικά η αναζήτηση για εξέλιξη, η κοινωνική παράνοια και η ειρωνεία παρουσιάζονται μέσα από προσωπικές ιστορίες στους στίχους οι οποίοι παραμένουν έντονα ετεροαναφορικοί καθώς ο καθένας μπορεί να τους ερμηνεύσει στη δική του καθημερινότητα.

Δείτε το Video Clip για το International εδώ

Σκηνοθεσία: Θάνος Ψυχογιός

Μοντάζ: Κωνσταντίνος Τσιχριτζής

Το «Duoyu» κυκλοφορεί ανεξάρτητα στις 22 Φεβρουαρίου ιντερνετικά και στις 26 Απριλίου σε 300 αριθμημένα βινύλια.

Το ακούτε εδώ και το κατεβάζετε εδώ

https://duoyuband.bandcamp.com/album/duoyu

Full album στο you tube

«Duoyu» Track list

International

  1. Dig it
  2. Natural habita
  3. I am a fish
  4. Kiwi
  5. La difference
  6. Society bites
  7. Piercing eyes
  8. Accidents

facebook profile
bandcamp profile

youtube page

Duoyu mini bio

Οι Duoyu σχηματίστηκαν το 2010 στην Αθήνα μέσα από τυχαίες συναντήσεις σε χώρους μαζικής πνευματικής διαστρέβλωσης, κάτω από συνθήκες αμφισβητήσιμης νηφαλιότητας. Χαρακτηριστικά στοιχεία του πολυμορφικού ήχου τους, τα ηχοτοπία τρομπέτας, το διακοπτόμενο groove, οι κοφτές κιθάρες και τα παρανοϊκά μελωδικά φωνητικά. Μετά την κυκλοφορία του single «Arrows», τo πρώτο τους album, «Atomic Clock», κυκλοφόρησε το 2014 ανεξάρτητα και ακολούθησαν εκτεταμένα σουαρέ ζωντανών εμφανίσεων. Τον Φεβρουάριο του 2018 και ύστερα από αλλαγές στη σύνθεσή τους, κυκλοφορούν το δεύτερο ολοκληρωμένο ομότιτλο album «Duoyu».

 

eirini aivaliwtouDuoyu: Καινούργιο album και Video Clip
Περισσότερα

«Η πηγή των θαυμάτων» του Γιώργου Σταυριανού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Από τις εκδόσεις Μετρονόμος κυκλοφορεί η νέα δισκογραφική δουλειά του Γιώργου Σταυριανού με τίτλο «Η πηγή των θαυμάτων».

Περιλαμβάνει τέσσερα τραγούδια σε στίχους του ίδιου του συνθέτη («Αέρας κατεβαίνει», «Ζεστή Κυριακή», «Ο αμαρτωλός», «Το κρίμα στο λαιμό σου»), τρία σε στίχους του συγγραφέα Μάκη Τσίτα («Ο παλιός μου εαυτός», «Μη μιλάς», «Ο χρόνος είναι ένα παιδί»), το ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη «Η πόλις» και το οργανικό κομμάτι «Εξιλέωση».

Τα τραγούδια ερμηνεύουν η Νένα Βενετσάνου, ο Βασίλης Γισδάκης, ο Φοίβος Δεληβοριάς, η Σοφία Παπάζογλου, ο Κώστας Παρίσσης, ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο ίδιος ο συνθέτης. Το οργανικό κομμάτι διασκεύασε και ερμηνεύει ο Νότης Μαυρουδής. Την ενορχήστρωση υπογράφει ο Κώστας Παρίσσης.

Ο Γιώργος Σταυριανός σημειώνει: «Η τέχνη αφυπνίζει τις συνειδήσεις, η μουσική ιδιαίτερα. Και σήμερα έχει γίνει το τελευταίο ανάχωμα, το τελευταίο φρούριο προάσπισης της ελευθερίας μας. Η «Πηγή των θαυμάτων» δεν αναβλύζει νερό αλλά δημιουργία, καλλιτεχνική δημιουργία. Κάθε καλλιτεχνική δημιουργία είναι μια πηγή θαυμάτων».

Παίζουν οι μουσικοί: Αλέξανδρος Κούρος (πιάνο), Κώστας Παρίσσης (ακουστική -ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα), Θανάσης Βασιλάς (μπουζούκι, μπαγλαμά), Ντίνος Χατζηιορδάνου (ακορντεόν), Μάριος Παπούλιας (βιολί), Τάσος Πέππας (τύμπανα).

Φωτογραφία εξωφύλλου: Μαρία Κοσσυφίδου

Ακούστε εδώ τα τραγούδια:

«Μη μιλάς» με τη Νένα Βενετσάνου:

«Αέρας κατεβαίνει» με τον Μίλτο Πασχαλίδη

eirini aivaliwtou«Η πηγή των θαυμάτων» του Γιώργου Σταυριανού
Περισσότερα

Η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού έρχεται στην Ελλάδα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Танцевальная группа ансамбля Александрова 

Έρχονται στην Ελλάδα! Το θρυλικό μουσικό σύνολο του Κόκκινου Στρατού συνεχίζει να γράφει ιστορία! Στις 4 και 5 Δεκεμβρίου το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει δύο συγκλονιστικές παραστάσεις:

Το παγκοσμίου φήμης συγκρότημα του Αλεξαντρόφ, με 130 χορωδούς, μουσικούς και χορευτές της Στρατιωτικής Ακαδημίας της Μόσχας, έρχεται για δύο μοναδικές εμφανίσεις στην Ελλάδα, τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου στην Αθήνα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο στη Θεσσαλονίκη.

Το μουσικό σύνολο «Αλεξαντρόφ», γνωστό και ως Χορωδία του Κόκκινου Στρατού, θα εμφανιστεί στην Ελλάδα σε πλήρη ανάπτυξη με 130 καλλιτέχνες (χορωδία, ορχήστρα, μπαλέτο) τιμώντας τον ένα χρόνο από το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα, που στέρησε τη ζωή σε 64 μέλη του.

Πέρυσι, ανήμερα των Χριστουγέννων, το Alexandrov Ensemble, έχασε το ένα τρίτο των μελών του, όταν το αεροπλάνο που επέβαιναν συνετρίβη στη Μαύρη Θάλασσα, καθώς πήγαιναν στη Συρία για να ψυχαγωγήσουν τα εκεί ρωσικά στρατεύματα.

Η Χορωδία του Κόκκινου Στρατού ξεκίνησε το 1928 σαν μουσικό σύνολο αποτελούμενο από 12 στρατιώτες με βασική αποστολή να ψυχαγωγεί τα σοβιετικά στρατεύματα οπουδήποτε στον κόσμο βρίσκονταν και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’30 είχε φτάσει να απασχολεί 300 καλλιτέχνες και η φήμη της είχε ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας.

Η Alexandrov Ensemble είναι η επίσημη στρατιωτική χορωδία των ρωσικών ένοπλων δυνάμεων, πήρε το όνομά της από τον πρώτο της διευθυντή, Βασίλιεβιτς Αλεξαντρόφ, αγαπημένο του Στάλιν και συνθέτη του Εθνικού Ύμνου της Ρωσίας, και αποτελείται από μια αποκλειστικά ανδρική χορωδία, μια μουσική ορχήστρα και ένα χορευτικό σύνολο.

Το ρεπερτόριο του συγκροτήματος περιλαμβάνει περισσότερες από 2.000 μουσικές συνθέσεις: επαναστατικά τραγούδια, παραδοσιακά τραγούδια και χορούς όπως η Κατιούσα, η Καλίνκα, θρησκευτική μουσική (όπως το Ave Maria), χριστουγεννιάτικα τραγούδια, κλασικές συνθέσεις Ρώσων και ξένων συνθετών, καθώς και μεγάλες επιτυχίες της παγκόσμιας μουσικής. Μάλιστα σε προηγούμενη επίσκεψή τους στη χώρα μας είχαν τραγουδήσει στα ελληνικά το «Όταν σφίγγουν το χέρι», των Μίκη Θεοδωράκη – Γιάννη Ρίτσου.

Kalinka

Katyusha

«Όταν σφίγγουν το χέρι», των Μίκη Θεοδωράκη – Γιάννη Ρίτσου

Η Χορωδία, στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έδωσε πάνω από 1.500 συναυλίες, πολλές από αυτές και στην πρώτη γραμμή, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση του ηθικού του Κόκκινου Στρατού. «Τραγουδιστικό όπλο του Κρεμλίνου» αποκάλεσε το Alexandrov Ensemble ο Winston Churchill, μετά τη συναυλία που έδωσαν σαν επίσημη προσκεκλημένοι στο πλαίσιο της Διάσκεψης της Γιάλτας.

Το 1990 συνόδευσε τον Ρότζερ Γουότερς στη συναυλία του The Wall στο Βερολίνο, για να εορταστεί η πτώση του τοίχους και μαζί τραγούδησαν το αντιπολεμικό τραγούδι «Bring the Boys Back Home».

Το 1993 έδωσαν συναυλία μαζί με τους Φιλανδούς Leningrad Cowboys μπροστά σε 70.000 θεατές, και ο σκηνοθέτης Άκι Καουρισμάκι τη γύρισε σε ταινία (Total Balalaika Show). Το 1994 συμμετείχαν στα MTV Awards και πλέον ξεκίνησαν ένα επίμονο και συνεχές φλερτ με την ποπ κουλτούρα.

Get Lucky (Daft Punk)

Happy (Pharell Williams)

Sex Bomb

Η χορωδία του συνόλου συνδυάζει την αρμονία και την καθαρότητα του ακαδημαϊκού τραγουδιού με την πολύχρωμη συναισθηματικότητα και την καλλιτεχνική ποιότητα που είναι απαραίτητη σε κάθε παραδοσιακή λαϊκή παράσταση, ενώ χαρακτηρίζεται από υψηλές φωνητικές δεξιότητες.

Το χορευτικό σχήμα, με τις εντυπωσιακές επιδόσεις του στη σκηνή, συνεισφέρει με μεγάλη επιτυχία στο υψηλό επίπεδο του Συνόλου.

 

Η επιτυχία της χορωδίας, των σολίστ και του χορευτικού συνόλου βασίζεται κατά μεγάλο βαθμό στον ευέλικτο και αρμονικό ήχο της ορχήστρας, με την ξεχωριστή σύνθεση των οργάνων της. Η ορχήστρα συνδυάζει με ιδιαίτερη επιτυχία παραδοσιακά ρωσικά έγχορδα, όπως η μπαλαλάικα και η domra, με ακορντεόν, ξύλινα πνευστά και χάλκινα όργανα.

Σε ολόκληρο τον κόσμο, το Σύνολο Αλεξαντρόφ θεωρείται ισότιμο με θεσμούς όπως τα μπαλέτα Μπολσόι, το Ερμιτάζ, η Κρατική Πινακοθήκη Τρετιακόφ και το Μουσείο της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στη Μόσχα.

Αποχαιρετισμός του Slavianka

Alexandrov Ensemble

Αθήνα | Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου | Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας
Θεσσαλονίκη | Τρίτη 5 Δεκεμβρίου | Αλεξάνδρειο Μέλαθρο

Ώρα έναρξης: 20:30

Οι πόρτες ανοίγουν: 18:30

Διάρκεια: 110′ χωρίς διάλειμμα

Τιμές εισιτηρίων
για Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Όλες οι θέσεις είναι καθημένων

Προπώληση 12 ευρώ
Ταμείο 15 ευρώ

Τιμές αριθμημένων θέσεων στην αρένα
Προπώληση 20 ευρώ
Ταμείο 25 ευρώ

eirini aivaliwtouΗ Χορωδία του Κόκκινου Στρατού έρχεται στην Ελλάδα
Περισσότερα

Τι είναι το Halloween και πού γιορτάζεται

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Γιορτάζεται πάντα τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, κατά την οποία τα μικρά παιδιά μεταμφιέζονται, κατά κανόνα σε κάτι «τρομαχτικό» και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας πολλά γλυκά, ενέργεια γνωστή ως «trick or treat» («φάρσα ή κέρασμα»). Η γιορτή αυτή συγχέεται με τις ελληνικές Απόκριες, όμως διαφοροποιείται κατά πολύ από αυτές καθώς το Χάλοουιν έχει περισσότερο μυστικιστική χροιά (απόκριες τρόμου). Αποτελεί εξέλιξη της αρχαίας κελτικής γιορτής Samhain, του θεού του Κάτω Κόσμου. Στη σημερινή της μορφή η γιορτή δεν ασχολείται πια με τα φαντάσματα και τα κακά πνεύματα, αλλά περισσότερο με διασκέδαση, γιορταστικές μεταμφιέσεις και γλυκίσματα. Για τους Κέλτες η ημέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα, και ταυτόχρονα η αλλαγή της εποχής ήταν και μια γέφυρα ανάμεσα στον πάνω κόσμο και στον κόσμο των νεκρών. Με την πάροδο των αιώνων η γιορτή πήρε αρχικά χριστιανικό χρώμα και στη συνέχεια μετασχηματίστηκε από μια σκοτεινή παγανιστική τελετή σε ημέρα χαράς και μεταμφιέσεων, με εύθυμες παρελάσεις και κεράσματα γλυκών σε παιδιά και ενήλικες.

Η ρίζα της λέξης αυτής προέρχεται από το All-hallow-even και δηλώνει την παραμονή (eve) της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day – All Saints Day). Το Χάλοουιν (Halloween) συνδέεται με την υπερφυσική δραστηριότητα. Πολλές πολιτιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες ημέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων καθώς και ότι είναι η μέρα που η μαγεία, και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το υπερφυσικό, είναι στο ζενίθ. Σήμα κατατεθέν επίσης της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από πραγματικές κολοκύθες πάνω στις οποίες υπάρχουν χαραγμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο αστεία και άλλοτε πιο τρομαχτικά.

Το έθιμο της κολοκύθας έχει ρίζες από έναν παλιό ιρλανδικό μύθο, αυτόν του τσιγκούνη και φαρσέρ Τζακ. Σύμφωνα λοιπόν με τον μύθο, το πειραχτήρι ο Τζακ είχε καλέσει τον διάβολο να πιούνε ένα ποτό μαζί. Όμως ο Τζακ δεν ήθελε να πληρώσει για το ποτό του και έτσι έπεισε τον διάβολο να μεταμορφωθεί σε ένα νόμισμα ώστε να μπορέσουν να πληρώσουν για τα ποτά τους. Μεταμορφώθηκε λοιπόν ο διάβολος σε νόμισμα αλλά ο Τζακ αντί να πληρώσει τον έβαλε στην τσέπη του, δίπλα σε ένα σταυρό και έτσι ο διάβολος δεν μπορούσε να πάρει την κανονική του μορφή. Ύστερα από πολλά παρακάλια όμως, ο Τζακ αποφάσισε να τον ελευθερώσει αρκεί να του έδινε την υπόσχεση ότι ο διάβολος δεν επρόκειτο να τον ενοχλήσει για ένα χρόνο και ούτε θα διεκδικούσε την ψυχή του όταν πέθαινε.

Έτσι πέρασε ο χρόνος και ο διάβολος ξαναεμφανίστητε την ώρα που ο Τζακ προσπαθούσε να κόψει ένα φρούτο από κάποιο δέντρο. Ζήτησε λοιπόν από τον διάβολο να ανέβει στο δέντρο και να του κόψει ένα φρούτο. Ο διάβολος ανέβηκε και ο Τζακ γρήγορα γρήγορα σκάλισε ένα σταυρό στον κορμό του δέντρου. Ο διάβολος λοιπόν ήταν παγιδευμένος. Δεν μπορούσε να κατέβει. Γι’ αυτό παρακάλεσε τον Τζακ να τον ελευθερώσει και του υποσχέθηκε ότι δεν θα τον ενοχλήσει για δέκα ολόκληρα χρόνια. Έτσι ο Τζακ τον ελευθέρωσε.

Πέρασαν αρκετά χρόνια και ο Τζακ πέθανε. Πήγε στον παράδεισο όμως ο Θεός δεν τον δέχτηκε καθώς ο Τζακ ήταν έναν άνθρωπος μίζερος και κακός. Έτσι τον έστειλε στην κόλαση. Όμως ούτε ο διάβολος τον ήθελε και του θύμισε την υπόσχεση που του είχε δώσει παλιότερα. Είπε λοιπόν στον Τζακ να φύγει. Όμως ο Τζακ τον ρωτάει: «Πώς θα φύγω; Έξω έχει σκοτεινιά». Και ο διάολος πήρε ένα αναμμένο κάρβουνο και του το έδωσε να πορευθεί μέσα στη νύχτα. Ο Τζακ τότε έβγαλε ένα ραπάνι (που πάντα κουβαλούσε μαζί του καθώς ένα από τα πιο αγαπημένα του φαγητά), το χάραξε και έβαλε μέσα το κάρβουνο. Από τότε περιπλανιέται στον κόσμο μην μπορώντας να βρει κάποιο μέρος να αναπαύσει την ψυχή του.

Έτσι κάθε Χάλογουιν, οι Ιρλανδοί σκάλιζαν ραπάνια, πατάτες, κολοκύθες, βάζανε μέσα ένα κερί και τα τοποθετούσαν κοντά σε παράθυρα έτσι ώστε να κρατάνε μακριά τα κακά τα πνεύματα και κυρίως το πνεύμα του τσιγκούνη Τζακ.

Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς γιορτάζουν το Χάλογουιν (Halloween), μια γιορτή με μαζική συμμετοχή που θυμίζει καρναβάλι και κάλαντα μαζί, όπου ο φόβος δύσκολα ξεχωρίζει από το γέλιο και ο τρόμος από το ξεφάντωμα. Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία των ΗΠΑ, περίπου 36,1 εκατομμύρια παιδιά συμμετέχουν στο Halloween και επισκέπτονται γύρω στα 108 εκατομμύρια σπίτια.

Η γιορτή χάνεται στα βάθη των αιώνων. Έχει ειδωλολατρικές ρίζες και σχετίζεται με τη λατρεία των Δρυίδων από τους Κέλτες στην Ιρλανδία.

Πιστεύεται ότι οι ψυχές των ανθρώπων που πέθαναν κατά τη διάρκεια του έτους ψάχνουν να μπουν σ’ ένα σώμα για να κερδίσουν την αθανασία. Οι ζωντανοί από την πλευρά τους, ντυμένοι με παράξενα κοστούμια και κάνοντας θόρυβο, προσπαθούν να φοβίσουν και να διώξουν τα πνεύματα. Τη γιορτή έφεραν στην Αμερική Ιρλανδοί μετανάστες κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα.

Οι χριστιανικές οργανώσεις αντιδρούν, θεωρώντας ότι το έθιμο έχει ειδωλολατρικές ρίζες και σατανιστική χροιά. Το Βατικανό το βλέπει σαν ένα παιδικό παιχνίδι και γι’ αυτό το συγχωρεί.

Τη μέρα αυτή περιμένουν πώς και πώς οι ζαχαροπλάστες της Αμερικής. Ο τζίρος σε γλυκά και ζαχαρωτά την ημέρα του Halloween υπερβαίνει κατά πολύ τον αντίστοιχο των Χριστουγέννων, του Αγίου Βαλεντίνου και του Πάσχα.

Καλύτερο υλικό δεν θα μπορούσε να υπάρξει για τους ανθρώπους του κινηματογράφου. Εκτός από τις ταινίες τρόμου, αρκετές άλλες έχουν για φόντο τους τη βραδιά του Halloween, από τη βουβή κωμωδία του 1904 Halloween Night at the Seminary, ως την πρόσφατη παρωδία Scary Movie. Ταινία αναφοράς για τη γιορτή παραμένει το θρίλερ τρόμου Halloween, παραγωγής 1978, του μετρ Τζον Κάρπεντερ, με πρωταγωνιστές τους Ντόναλντ Πλέζανς και Τζέιμι Λι Κέρτις.

  • Οι Μεξικάνοι δίνουν άλλη διάσταση στο Halloween, το οποίο, μάλιστα ονομάζουν «Los Dias de los Muertos» («Οι ημέρες των νεκρών»). Αυτές τις ημέρες, όλοι οι ζωντανοί δείχνουν το σεβασμό τους προς τους πεθαμένους φτιάχνοντας «βωμούς» και προσκαλώντας τους νεκρούς για… τσάι. Το φεστιβάλ αυτό φτάνει στο ζενίθ του στην πανέμορφη πόλη του 14ου αιώνα, Patzcuaro, όπου οι κάτοικοι καθαρίζουν και επιδιορθώνουν ό,τι χρειάζεται στα νεκροταφεία, οι γυναίκες και τα παιδιά προσφέρουν λουλούδια και φαγητά στους πεθαμένους και οργανώνονται αγρυπνίες και διάφορες άλλες παρόμοιες δραστηριότητες.
eirini aivaliwtouΤι είναι το Halloween και πού γιορτάζεται
Περισσότερα

Πόσους χτύπους αντέχει η καρδιά σου;

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

120 χτύποι το λεπτό
120 battements par minute

του Ρομπέν Καμπιγιό

Μια ταινία – ωδή της συλλογικότητας, του αγώνα προς έναν κοινό σκοπό αλλά και της αγάπης, αυτής που δίνεται χωρίς όρια και κάνει την καρδιά να χτυπά σε 120 παλμούς!

 

Βραβευμένη με το Grand Prix ή αλλιώς τον Αργυρό Φοίνικα στο 70ο Φεστιβάλ Κανών, αλλά και με το Βραβείο της Επιτροπής Κριτικών Κινηματογράφου, η ταινία – φαινόμενο του Καμπιγιό έγινε το talk-of-the-festival, αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς και μπήκε αυτόματα στο πάνθεον των «κλασικών» ταινιών. Με το πάθος της, έκανε ακόμα και τον πρόεδρο της επιτροπής του Φεστιβάλ Κανών, Πέδρο Αλμοδόβαρ, να συγκινηθεί στη συνέντευξη Τύπου, περιγράφοντας την κινηματογραφική της δύναμη, την επίκαιρη ανάγνωσή της αλλά και την πολιτική της βαρύτητα. Το «120 χτύποι το λεπτό» είναι μια ταινία ουμανιστική, σπαρακτική και παρορμητική!

Σύνοψη:
Αρχές της δεκαετίας του ’90. Ενώ το AIDS έχει ήδη κοστίσει αμέτρητες ζωές τα τελευταία δέκα χρόνια, οι ακτιβιστές της Act Up στο Παρίσι, πολλαπλασιάζουν τις δράσεις τους με σκοπό να ανατρέψουν τη γενική αδιαφορία. Ο νεοφερμένος στην ομάδα, Νατάν, θα συγκλονιστεί από τη δυναμικότητα του Σον, ενός από τα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης, που καταναλώνει τις τελευταίες του δυνάμεις του στη μάχη ενάντια στο κράτος και τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Ο Καμπιγιό για την ταινία του…
Μια πολιτική ταινία
«Το 120 BPM δεν είναι μία νοσταλγική ταινία, αλλά μία πολιτική ταινία, μία ταινία για αυτούς που χάθηκαν και για εμάς που έχουμε μείνει εδώ και παλεύουμε ακόμα. […] Το 1992, μην ξεχνάμε πως είμαστε σε μία περίοδο που υπάρχει ομοφοβία, οι συζητήσεις για προφυλακτικά ήταν απαγορευμένες στα σχολεία και η ανταλλαγή σύριγγας ήταν η πιο συνηθισμένη πρακτική. Η Act Up – Paris ήταν μια οργάνωση γεμάτη δυναμικούς ανθρώπους στην χειρότερη περίοδο της επιδημίας του ιού που όμως κατάφεραν και άνοιξαν έναν διάλογο για αυτό και βοήθησαν και άλλους ανθρώπους, που είχαν προσβληθεί από την αρρώστια, όπως χρήστες ναρκωτικών, αιμοφιλικούς, κ.ά.»

Η δύναμη της Κοινότητας
«Σήμερα, με τα Κοινωνικά Μέσα και το Διαδίκτυο είναι πολύ εύκολο να είμαστε μέρος μιας κοινότητας, αλλά χωρίς να ενσωματωνόμαστε πραγματικά σε αυτή την κοινότητα. Τη εποχή που διαδραματίζεται το 120 BPM, οι άνθρωποι έπρεπε να βρεθούν μαζί, στον ίδιο χώρο, και να ανταλλάξουν ιδέες κοιτώντας ο ένας τον άλλο. Ήταν η εποχή του φαξ, όπου οι οργανώσεις δεν μπορούσαν να μεταδίδουν τις εικόνες τους άμεσα, όπως γίνεται σήμερα, και η τηλεόραση έπαιζε ένα τεράστιο ρόλο – γεγονός που επηρέαζε τον τρόπο που η οργάνωση σχεδίαζε τις ενέργειές της, προκειμένου να χρησιμοποιήσει τα Μέσα αυτά.»

GRAND PRIX 70ο Φεστιβάλ Κανών
Βραβείο FIPRESCI
Υποψήφιο για το Βραβείο LUX 2017

28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ WEIRD WAVE

23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΠΡΕΜΙΕΡΑ, ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ Ρ. ΚΑΜΠΙΓΙΟ & ΤΟΥ Α. ΒΑΛΟΥΑ,
ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΑΠΟ ΤΟ 23Ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝ/ΦΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ – ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ

Ο Διεθνής Τύπος έγραψε…

Μία ταινία που συνδυάζει εντυπωσιακά την ελεγεία, την τραγωδία, την επείγουσα ανάγκη και την ενθουσιώδη ευφορία. […] Αυτή η ταινία έχει αυτό που υποδηλώνει ο τίτλος της: παλμό. Είναι γεμάτη κινηματογραφική ζωή. ★★★★★ The Guardian

Το εξαιρετικό ακτιβιστικό δράμα του Ρομπέν Καμπιγιό συνδυάζει το προσωπικό, το πολιτικό και το ερωτικό με έναν τρόπο που κάνει την καρδιά σου να χτυπά. Variety

Αυτή η ταινία είναι ένα κουτί: μια ουτοπία και ένα κύτταρο, μια μηχανή ικανή για συναισθήματα που προκαλεί η ηλεκτρονική μουσική. Δημιουργεί εδώ ένα ολόκληρο πλέγμα αισθήσεων που δεν είναι ποτέ μεταφορικό, αλλά σκηνογραφικό: ένας χώρος που θέλει να κατοικηθεί από χαρακτήρες που χρωστούν τα πάντα στη ζωντάνια της κίνησης των ηθοποιών, και να καταληφθεί από εξωτερικές δυνάμεις μέχρι τα όρια του μεταφυσικού ★★★★★ Liberation

Τόσο συναρπαστική και συγκινητική που μοιάζει να ξεφεύγει από τα πάντα, πέρα από κάθε υπολογισμό Το 120 ΧΤΥΠΟΙ ΤΟ ΛΕΠΤΟ βρίσκεται σε μια κατάσταση θεϊκής χάρης στην οποία την οδηγεί η ενεργητικότητα και η επιθυμία της. Αγγίζει τους πάντες πολύ βαθιά. Αυτό σημαίνει μεγάλη ταινία ★★★★★ L’Express

Ταινία για τον αγώνα, τη συλλογικότητα και τον τραγικό έρωτα, το 120 ΧΤΥΠΟΙ ΤΟ ΛΕΠΤΟ δεν φοβάται τίποτα. Ούτε το καινούργιο, ούτε την πολιτική, ούτε τελικά να κάνει σινεμά ★★★★★ Cinema Teaser

Εκτός από την υπογραφή μιας μεγάλης ταινίας, που βραβεύτηκε στις Κάνες, εν αναμονή των Σεζάρ, αποκαλύπτεται επίσης και μια εκπληκτική ομάδα νέων ηθοποιών – Nahuel Perez Biscayart, Arnaud Valois, Antoine Reinartz – αστερισμοί που θα συνεχίσουν να λάμπουν. Paris Match

Η ταινία του Καμπιγιό έχει μια εξαίσια δυναμική που εμπνέεται από την αποφασιστικότητα των χαρακτήρων της και ενισχύεται από τη μουσική του Αρνό Ρεμποτίνι. ★★★★ Time Out

Ο Καμπιγιό σκηνοθετεί τον τρόπο έκφρασης και δράσης μιας μαχητικής ομάδας με προσοχή και ενσυναίσθηση που δεν εμποδίζουν την ειλικρίνεια, ακόμη και την ειρωνεία (πάντα καλοπροαίρετη). Le Monde

Μία από τις καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ Κανών, η επική και σπαραχτική ταινία του Καμπιγιό είναι τόσο συναρπαστική όσο και απαιτητική και πολύ καλά κάνει. ★★★★ The Hollywood News

Η ταινία θα βγει στους κινηματογράφους στις 28 Σεπτεμβρίου από την Weird Wave | www.weirdwave.gr

Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας θα πραγματοποιηθεί, παρουσία του σκηνοθέτη Ρομπέν Καμπιγιό και του ηθοποιού, Αρνό Βαλουά, το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο του αφιερώματος στον σκηνοθέτη από το 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας. Θα ακολουθήσει το επίσημο πάρτι της ταινίας στο Six d.o.g.s. (Αβραμιώτου 6-8, Μετρό: Μοναστηράκι).

Σκηνοθεσία / Σενάριο: Robin Campillo
Με τους: Nahuel Perez Biscayart, Arnaud Valois, Adèle Haenel, Antoine Reinartz
Δ. Φωτογραφίας: Jeanne Lapoirie
Μουσική σύνθεση, ερμηνεία και παραγωγή: Arnaud Rebotini
Παραγωγή: Hugues Charbonneau & Marie-Ange Luciani
Διάρκεια: 144’ | Χώρα: Γαλλία | Έτος: 2017 | Είδος: Δράμα
Διανομή: Weird Wave

eirini aivaliwtouΠόσους χτύπους αντέχει η καρδιά σου;
Περισσότερα

«Klimaka a solo performance», κινησιολογική παράσταση της Έλιας Βεργανελάκη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η «Klimaka a solo performance» είναι μία κινησιολογική μεταφορά σε σύλληψη και ερμηνεία Έλιας Βεργανελάκη της αέναης προσπάθειας του καημένου του ανθρώπου να σκαρφαλώσει ψηλά, ψηλότερα των άλλων ανθρώπων, ει δυνατόν όλων των άλλων, ψάχνοντας -μάταια ίσως- για το νόημα, ώστε να γίνει αποκάλυψη.

Τα κείμενα της παράστασης είναι συρραφή αποσπασμάτων από «Το Νόημα» – Κωμωδία, Πράξη Πρώτη της Μαρίας Λαϊνά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Έλια Βεργανελάκη

Συντελεστές:
σύλληψη-ερμηνεία: Έλια Βεργανελάκη
κινησιολογία: Μαρία Μεντέζ
μουσική: Δημήτρης Σιδερής-ηλεκτρικό λαούτο
κοστούμι: Λευτέρης Χουδαλάκης
video: Πέτρος Κολοτούρος
make up artist: Ευδοξία Οικονομάκη
σχεδιασμός φωτισμών: Γιάννης Λύκος
επεξεργασία ήχου: Τέλης Αριστοτέλης
αγγλικοί υπότιτλοι: Χρήστος Τσίρκας, Αντώνης Καζάκος
γαλλικοί υπότιτλοι: Φάνης Καρούσος, Julien Pessot

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων τον Μάιο του 2017.

Σύντομα θα ταξιδέψει στην Ευρώπη.

eirini aivaliwtou«Klimaka a solo performance», κινησιολογική παράσταση της Έλιας Βεργανελάκη
Περισσότερα