Σελίδες

Αναγόρευση του Βάλτερ Πούχνερ σε Επίτιμο Καθηγητή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών τιμά τον Βάλτερ Πούχνερ, Ομότιμο Καθηγητή του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, απονέμοντάς του τον ύψιστο τίτλο του Επίτιμου Καθηγητή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η τελετή θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 19.00 στη Μεγάλη Αίθουσα του Πανεπιστημίου Αθηνών (κεντρικό κτήριο, Πανεπιστημίου 30).

Πρόγραμμα Τελετής Αναγόρευσης

 

Προσφώνηση από τον Αναπληρωτή Πρύτανη Υγείας, Κοινωνικής Πολιτικής, Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων, καθηγητή Γεώργιο Κ. Ζωγράφο.

 

Χαιρετισμός από την Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγήτρια Ελένη Μ. Καραμαλέγκου.

 

Παρουσίαση του έργου του τιμωμένου από την Πρόεδρο του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, καθηγήτρια Χρυσοθέμιδα Σταματοπούλου-Βασιλάκου.

 

Επίδοση αναμνηστικής πλακέτας στον επίτιμο καθηγητή Βάλτερ Πούχνερ από τον Αναπληρωτή Πρύτανη Υγείας, Κοινωνικής Πολιτικής, Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων, καθηγητή Γεώργιο Κ. Ζωγράφο.

 

Επίδοση πρακτικών του Συνεδρίου «Θέατρο και Δημοκρατία», αφιερωμένου στον τιμώμενο, από την Πρόεδρο του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών, καθηγήτρια Χρυσοθέμιδα Σταματοπούλου-Βασιλάκου.

 

Αντιφώνηση του τιμωμένου Επίτιμου Καθηγητή Βάλτερ Πούχνερ.

 

***

 

 

 

Σύντομο Βιογραφικό Σημείωμα του τιμώμενου

 

Ομότιμος Καθηγητής Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Γεννήθηκε στη Βιέννη το 1947. Σπούδασε Επιστήμη του Θεάτρου (Θεατρολογία) στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το 1972 απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής, με μια εργασία για το νεοελληνικό θέατρο σκιών.

Το 1977 ανακηρύχθηκε υφηγητής, στο ίδιο Πανεπιστήμιο, με μια διατριβή για τη γέννηση το θεάτρου στον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό. Από τότε έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα, συνεχίζει όμως να διδάσκει για 30 χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης σε μορφή εντατικών μαθημάτων. Το 1975 παντρεύεται την παιδίατρο Α. Μαλαμίτση. Διδάσκει επί δώδεκα χρόνια ιστορία θεάτρου στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Το 1987 εκλέγεται Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας στο Ρέθυμνο. Παράλληλα διδάσκει ως επισκέπτης καθηγητής (Gastordinarius) στο Πανεπιστήμιο του Graz της Αυστρίας στην έδρα της Ethnologia Europaea (1985-86, 1988).

Από το 1989 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην αρχή στο Τμήμα Φιλολογίας και από το 1991 στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, στο οποίο έχει διατελέσει πρόεδρος και αναπληρωτής πρόεδρος. Έχει μετακληθεί πολλές φορές ως επισκέπτης καθηγητής σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια.

Το 1994 εκλέγεται αντεπιστέλλον μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, το 1995 διδάσκει ως επισκέπτης καθηγητής στο Ινστιτούτο Βυζαντινολογίας και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 2001 παρασημοφορείται για τις επιστημονικές του επιδόσεις με την ανώτατη διάκριση του «Αυστριακού Σταυρού Τιμής για την Επιστήμη και την Τέχνη».

Το 2002 εκλέγεται Πρώτος Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας, αξίωμα που κατέχει έως σήμερα. Το 1996/97, 1999/2000 και 2003/06 τελεί γενικός συντονιστής των Επιτροπών Κρίσεως του Α´, Β´, και Γ´ Διεθνούς Θεατρικού Διαγωνισμού του Ωνασείου Ιδρύματος. Έχει δημοσιεύσει 125 βιβλία, 500 μελέτες και γύρω στις 1.000 βιβλιοκρισίες και βιβλιοπαρουσιάσεις. Χώρος των ερευνητικών του ενδιαφερόντων είναι η ιστορία και θεωρία του ελληνικού, μεσογειακού και βαλκανικού θεάτρου, η συγκριτική λαογραφία, οι βυζαντινές και νεοελληνικές σπουδές, φιλολογικά και ιστορικά θέματα, η έκδοση κειμένων, καθώς και η θεωρία του θεάτρου και του δράματος.

 

 

eirini aivaliwtouΑναγόρευση του Βάλτερ Πούχνερ σε Επίτιμο Καθηγητή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Περισσότερα

Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων: Η Διακήρυξη των Αθηνών

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του «Διαλόγου των Δημοσιογραφικών Ενώσεων – Μελών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας», οι εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών Ενώσεων εξέδωσαν τη Διακήρυξη των Αθηνών.

Η Διακήρυξη έχει ως εξής:

Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων

Διακήρυξη των Αθηνών

Διάλογος, Προσωπική Ασφάλεια, Πολυπολιτισμικότητα

Οι εκπρόσωποι 19 δημοσιογραφικών ενώσεων της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, που συμμετέχουμε στη συνάντηση των Αθηνών από 4 έως 6 Νοεμβρίου 2018, εξετάσαμε την οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση που αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι σε όλη την περιοχή, και:

Επισημαίνουμε το ευρύ φάσμα προκλήσεων το οποίο αντιμετωπίζουν όλοι δημοσιογράφοι της περιοχής και αφορά την προσωπική ασφάλεια, την ελευθερία του Τύπου και τις πολιτικές πιέσεις, που ασκούνται στα Μέσα. Οι δημοσιογράφοι προσπαθούμε μαζί με τα συνδικαλιστικά μας σωματεία για τη μεταρρύθμιση των νόμων που αφορούν τα ΜΜΕ, τη διαμόρφωση νομοθεσίας που διασφαλίζει την ανεξαρτησία της ενημέρωσης και την προστασία των δημοσιογραφικών πηγών, όπως και την αυτορρύθμιση και λειτουργία συμβουλίων Τύπου και την κατοχύρωση του δημοσιογραφικού μέλλοντος με τη λειτουργία Μέσων, που εφαρμόζουν και προωθούν τη δημοσιογραφική δεοντολογία.

Παρακολουθούμε με λύπη τις αυξανόμενες πράξεις βίας, που εκδηλώνονται εναντίον των Μέσων και τις πιέσεις που ασκούν στους δημοσιογράφους αδίστακτες κυβερνήσεις, πολιτικοί και εξτρεμιστές, οι οποίοι επιθυμούν να δημιουργήσουν ένα νέο κλίμα για να επιβάλλουν την αυτολογοκρισία διευκολύνοντας τη διασπορά ψευδών ειδήσεων και τη διάδοση του μίσους στο διαδίκτυο.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η επαγγελματική και η ανεξάρτητη ποιοτική δημοσιογραφία ασκείται μόνο όταν επικρατούν συνθήκες σεβασμού των βασικών κανόνων εργασίας, που έχουν καθοριστική σημασία στην προάσπιση του δικαιώματος της ενημέρωσης των πολιτών.

Καταδικάζουμε τις εκτεταμένες περικοπές στα δημοσιογραφικά τμήματα και καταστρατήγηση των δημοσιογραφικών δικαιωμάτων στο χώρο της εργασίας από πολλούς εργοδότες των Μέσων, οι οποίοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν την επιχειρηματική κρίση, αδιαφορούν για την αποστολή, τη δεοντολογία και τις αξίες της δημοσιογραφίας. Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση απευθύνουν έκκληση αλληλεγγύης με τους δημοσιογράφους θύματα της οικονομικής κρίσης και επισημαίνουν το ρόλο των συνδικαλιστικών ενώσεων, οι οποίες οφείλουν όλες μαζί να αντιδράσουν στις περικοπές των θέσεων εργασίας και στην οικονομική αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει την περιοχή.

Επισημαίνουμε την επαναστατική αλλαγή που συντελείται στον τομέα των ΜΜΕ και έχει ως αποτέλεσμα, να αλλάξουν η φύση της εργασίας μας, τα ιδιοκτησιακά πρότυπα των ΜΜΕ και κάθε τομέας της παραγωγής και διάδοσης των ειδήσεων. Οι νέες μορφές βασίζονται σε αλγόριθμους και δελεαστικά διαδικτυακά σάιτ, δημιουργώντας μια νέα κουλτούρα στις επικοινωνίες και νέους ορίζοντες για τις ενώσεις μας. Η αυξανόμενη συγκέντρωση ιδιοκτησίας των Μέσων οδηγεί στον περιορισμό της πολυπολιτισμικότητας και της πολυφωνίας των Μέσων.

ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

Οι δημοσιογράφοι της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας θα συνεργαστούμε για  να οικοδομήσουμε νέες μορφές διαλόγου  και συναδελφικής αλληλεγγύης, να οργανώσουμε μια εκστρατεία ανάκτησης της εμπιστοσύνης στη δημοσιογραφία και ενίσχυσης της δημοσιογραφίας ως κοινωνικό αγαθό. Ειδικότερα οι συμμετέχοντες στη συνάντηση καταγγέλλουμε την πολιτική του διχασμού, της χειραγώγησης και της μισαλλοδοξίας και συμφωνούμε σε ένα πρόγραμμα δράσης στους ακόλουθους τομείς:

Οικοδόμηση εμπιστοσύνης μέσω διαλόγου

Πιστεύουμε ότι ο διάλογος έχει καθοριστική σημασία για την καλλιέργεια της ενότητας και αλληλεγγύης στη δημοσιογραφία, όπως και μεταξύ των δημοσιογραφικών ενώσεων προκειμένου, να υπερασπιστούν τα επαγγελματικά και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Επισημαίνουμε ότι η Μεσόγειος και η Μαύρη Θάλασσα είναι περιοχές που σημειώνονται εντάσεις και συγκρούσεις και αντί η ενημέρωση να συμβάλλει στην κατανόηση μεταξύ των λαών, το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, χρησιμοποιήθηκε για την προώθηση της προπαγάνδας και των ψευδών ειδήσεων, συμβάλλοντας ακόμη περισσότερο στην καταπόντιση της εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης.

Πιστεύουμε ότι ευθύνη των δημοσιογράφων είναι ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, αξιοπρέπεια του ατόμου, ελευθερία και στον ιδιωτικό βίο. Αποτελεί ευθύνη των δημοσιογράφων και των δημοσιογραφικών ενώσεων, οι οποίοι οφείλουν να ενισχύσουν την ποιότητα της δημοσιογραφίας, βάσει των αρχών δεοντολογίας, της αλήθειας, της ακρίβειας και της λογοδοσίας,  απορρίπτοντας τη ρητορική του μίσους, τις φυλετικές διακρίσεις, το διχασμό της κοινωνίας και κάθε προτροπή που μπορεί να οδηγήσει σε ανθρωποκτονία.

Επιμένουμε στη σπουδαιότητα ανοικοδόμησης εμπιστοσύνης στη δημοσιογραφία και γι’ αυτό οι δημοσιογραφικές ενώσεις οφείλουν να δεσμευτούν προκειμένου:

  • Να αναπτύξουν κώδικες δεοντολογίας σύμφωνα με τις διεθνείς αναγνωρισμένες συμβάσεις και τις βέλτιστες πρακτικές που εφαρμόζονται. Επιπλέον να ενισχύσουν και να διαμορφώσουν ανεξάρτητα όργανα (παρατηρητήρια), για την αντιμετώπιση θεμάτων δεοντολογίας.
  • Να δημιουργήσουν σε συνεργασία με τους εκπροσώπους του επαγγέλματος και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, δομές αυτορρύθμισης σε εθνική κλίμακα.
  • Να ενισχύσουν τη δεοντολογική και επαγγελματική δημοσιογραφία στηρίζοντας τους δημοσιογράφους που παραμένουν αφοσιωμένοι στο επάγγελμα, παρά τις πολιτικές ή τις οικονομικές πιέσεις που δέχονται.

Προσωπική ασφάλεια και προστασία των δημοσιογράφων

Εκφράζουμε ιδιαίτερη ανησυχία για τις δεκάδες δημοσιογράφους και εργαζομένους στα ΜΜΕ, οι οποίοι κάλυψαν λαϊκές εξεγέρσεις και συγκρούσεις στην περιοχή, με αποτέλεσμα να απαχθούν, να φυλακιστούν, να υποστούν εκφοβισμούς ή και να δολοφονηθούν.

Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο αυτές τις δολοφονίες και επισημαίνουμε ότι θα επιμείνουμε στη διερεύνηση αυτών των θανάτων και οι υπεύθυνοι να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης.

Όπως επίσης καταδικάζουμε την κράτηση και τη φυλάκιση δημοσιογράφων στην περιοχή και ιδιαίτερα στην Τουρκία, Παλαιστίνη και Αίγυπτο. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση όλων των δημοσιογράφων που είναι φυλακισμένοι  λόγω του επαγγέλματος.

Αναγνωρίζουμε ότι η προσωπική ασφάλεια και προστασία των δημοσιογράφων και εργαζομένων στα ΜΜΕ έχουν καθοριστική σημασία για την ελευθερία του Τύπου και τη Δημοκρατία, η συνάντηση των εκπροσώπων των δημοσιογραφικών Ενώσεων:

  • Ζητεί την ανάπτυξη ενός προγράμματος για την προσωπική ασφάλεια των δημοσιογράφων στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα για να ενημερώνονται, εκπαιδεύονται και να τους παρέχεται υλική υποστήριξη μείωσης των κινδύνων που αντιμετωπίζουν στις εμπόλεμες περιοχές.

 

  • Καταδικάζει την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερης διέλευσης σε ορισμένα εδάφη της περιοχής, καθώς και στους αδικαιολόγητους και αυστηρούς περιορισμούς για την έκδοση βίζας και ζητούν τη δημιουργία φαστ τρακ διαδικασίας, που θα επιτρέπει στους δημοσιογράφους να περνούν τα σύνορα ανενόχλητοι για τη δουλειά τους, χωρίς παρεμβάσεις.

 

  • Καλεί όλες τις κυβερνήσεις στην περιοχή να αναγνωρίσουν και να σεβαστούν τη Δημοσιογραφική Ταυτότητα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων και να εγγυηθούν στους κατόχους της ταυτότητας την ελεύθερη διέλευση.

 

  • Καλεί τις χώρες της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας και όσες συνορεύουν με τις εμπόλεμες περιοχές, να τηρήσουν τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει με το Ψήφισμα 1738 των Ηνωμένων Εθνών, για την προστασία των δημοσιογράφων και των εργαζομένων στις εμπόλεμες περιοχές. Επιπλέον τα κράτη να αποδεχθούν την ευθύνη που φέρουν, για τη διερεύνηση των εγκλημάτων που συντελούνται εις βάρος των δημοσιογράφων, την προσαγωγή των υπευθύνων στη δικαιοσύνη και να χαρακτηρίσουν τις περιπτώσεις που οι δημοσιογράφοι σκοπίμως γίνονται στόχοι επιθέσεων, ως εγκλήματα πολέμου.

 

  • Καλεί όλες οι ενώσεις να συμμετάσχουν στην εκστρατεία ενημέρωσης για τη στήριξη και προώθηση της Διεθνούς Συνθήκης της ΔΟΔ για την Προσωπική Ασφάλεια και Ανεξαρτησία των Δημοσιογράφων και Εργαζομένων στα ΜΜΕ.

 

  • Καλεί τις δημοσιογραφικές Ενώσεις ή οργανώσεις να συνδράμουν τους μετανάστες δημοσιογράφους, που προσπαθούν να ζητήσουν άσυλο και ασφάλεια στην Ευρώπη.

Ελεύθερη και ανεξάρτητη δημοσιογραφία

Οι ενώσεις της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας μέλη της ΔΟΔ, για να ανταποκριθούν στις αλλαγές που συντελούνται αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τον επόμενο χρόνο, να συνεχίσουν την προσπάθεια δημιουργίας ισχυρών δημοσιογραφικών ενώσεων και να στηρίξουν τις αξίες της δημοσιογραφίας, των εργατικών δικαιωμάτων, της Δημοκρατίας και της ισότητας, διεκδικώντας με κάθε τρόπο την κατοχύρωση των θέσεων εργασίας μέσω Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Οι εκπρόσωποι των Ενώσεων που συμμετέχουν στη συνάντηση συμφωνούν ότι πλέον ωρίμασε ο χρόνος για την ουσιαστική μεταρρύθμιση των νόμων, που διέπουν τα ΜΜΕ στις χώρες της περιοχής και ιδιαίτερα:

  • Σύγχρονοι νόμοι θα ρυθμίσουν το δημοσιογραφικό επάγγελμα, και θα διασφαλίσουν την ελευθερία του δημοσιογραφικού έργου, του δικαιώματος πρόσβασης στις πηγές των πληροφοριών και προστασίας των δημοσιογραφικών πηγών ενώ θα καταργούνται οι ποινές φυλάκισης και κράτησης των δημοσιογράφων, το μέτρο αναστολής της κυκλοφορίας εντύπων.  Θα καθορισθούν όρια επιβολής προστίμων για τα αδικήματα που διαπράττονται δια του Τύπου και θα καταργηθεί κάθε μορφή  προληπτικής  λογοκρισίας.

 

  • Να οργανωθεί το έργο των δημοσιογραφικών συνδικαλιστικών Ενώσεων για την προστασία των δημοσιογράφων, οι οποίοι εργάζονται στους ομίλους ΜΜΕ παγκόσμιας εμβέλειας μέσω του Πλαισίου Διεθνών Συμβάσεων Εργασίας.

 

  • Τη διεξαγωγή ολοκληρωμένου διαλόγου, που θα οδηγήσει στη δημιουργία δημοσιογραφικών αυτορρυθμιστικών δομών, ικανών να ανταποκριθούν στο περίπλοκο περιβάλλον των ΜΜΕ και θα προβλέπουν τη δυνατότητα υποβολής εγκλήσεων κατά των ΜΜΕ. Αυτές οι δομές πρέπει να είναι απόλυτα ανεξάρτητες οργανωτικά, οικονομικά και πολιτικά, με τη συμμετοχή εκπρόσωπων δημοσιογραφικών ενώσεων και οργανώσεων, εκδοτών και ιδιοκτητών ΜΜΕ καθώς και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

 

  • Την εφαρμογή απόλυτα ξεκάθαρης πολιτικής για τα οικονομικά και τη διαφήμιση, επιβεβαιώνοντας την ανεξάρτητη λειτουργία των ΜΜΕ πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά, στοιχεία που διασφαλίζουν ουσιαστικά την ελευθερία του Τύπου.

 

  • Τη μεταρρύθμιση των κρατικής ιδιοκτησίας ΜΜΕ ώστε να λειτουργούν ανεξάρτητα από όποια κυβερνητική ή άλλη πολιτική επιρροή.

 

  • Να οργανωθούν εκστρατείες ενημέρωσης για την κατάργηση κάθε νομικής διάταξης που ποινικοποιεί τα αδικήματα που συντελούνται δια του Τύπου και εμποδίζουν το δημοσιογραφικό έργο.

 

  • Τη διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων των μόνιμα εργαζομένων και φρήλανς δημοσιογράφων

 

  • Την κατηγορηματική απόρριψη κάθε ρητορικής μίσους και δημόσια καταγγελία όλων των διακρίσεων.

Τέλος οι εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών Ενώσεων ευχαριστούν την ΕΣΗΕΑ και την ΕΣΠΗΤ για τη συναδελφική αλληλεγγύη που επέδειξαν οργανώνοντας αυτή τη συνάντηση.

Επομένως οι Ενώσεις της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας μέλη της ΔΟΔ, συμφωνούν να ενισχύσουν το δίκτυο των εργασιών τους, με τη δημιουργία μιας περιφερειακής ομάδας της ΔΟΔ, όπως ορίζει το καταστατικό της Ομοσπονδίας. Η ομάδα θα ονομάζεται Med-Solidaire και θα λειτουργεί σύμφωνα με το Καταστατικό της ΔΟΔ, εκπροσωπώντας τις δημοσιογραφικές ενώσεις και τα μέλη τους στο πλαίσιο των εργασιακών και πολιτικών δομών της περιοχής.

 

eirini aivaliwtouΔιεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων: Η Διακήρυξη των Αθηνών
Περισσότερα

Το ΚΘΒΕ αποχαιρετά τον Γιώργο Σκούρτη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του Γιώργου Σκούρτη, ενός σπουδαίου λογοτέχνη και θεατρικού συγγραφέα που «πλούτισε» τα ελληνικό γράμματα και σφράγισε με την τολμηρή γραφή του και το ελεύθερο πνεύμα του το νέο Ελληνικό Θέατρο, επηρεάζοντας τους μετέπειτα θεατρικούς συγγραφείς.

Ο Γιώργος Σκούρτης γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα. Πρωτοεμφανίστηκε το 1970 στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν με το έργο «Οι νταντάδες», ένα έργο-σταθμό της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας, και ακολούθησαν πολλά και σημαντικά θεατρικά έργα του.

Έγραψε πολλά θεατρικά έργα, μυθιστορήματα, διηγήματα, στίχους τραγουδιών, σενάρια και δεν σταμάτησε μέχρι το τέλος να είναι ενεργός και δημιουργικός.Επίσης, είχε σκηνοθετήσει όλα του τα θεατρικά έργα, στη σκηνή, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο. Έχει ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία και έχει υπογράψει μεταφράσεις του Αριστοφάνη και του Σαίξπηρ.

Με το μυθιστόρημα «Mπαρμπα-Tζωρτζ… Mια φορά ήταν ένας μόνος του» (1980) και εν συνεχεία, τα αφηγήματα «Aυτά κι άλλα πολλά» (1981) και «Ιστορίες με πολλά στρας» (1989) δημιούργησε «τομή» στο μέχρι τότε ελληνικό λογοτεχνικό πεδίο. Ο ποιητικός του κύκλος «Μετανάστες» έχει μελοποιηθεί από τον Γιάννη Μαρκόπουλο και περιγράφει με τον πιο αυθεντικό τρόπο τη μοίρα χιλιάδων Ελλήνων που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στις φάμπρικες της Δύσης. Το λόγο του φέρουν το «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί», κορυφαίο αντιπολεμικό τραγούδι, σε ερμηνεία Νίκου Ξυλούρη… μέχρι και ο «Ανεπανάληπτος» σε μουσική του Κώστα Καράλη και ερμηνεία του Τόλη Βοσκόπουλου, ενδεικτικό της πολυδιάστατης γκάμας του.

Είχε διατελέσει Πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ στις εξής παραστάσεις:
• «Εφιάλτες» του Γιώργου Σκούρτη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζηβανού (2005)
• «Κύκλωπας» του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γιώργου Σκούρτη και σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη (1988)
• «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Γιώργου Σκούρτη και σκηνοθεσία Έρσης Βασιλικιώτη(1986)
• «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Γιώργου Σκούρτη και σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου (1978)

 

∼•∼

 

Ο συγγραφέας Γιώργος Σκούρτης πέθανε, χθες, 19 Νοεμβρίου 2018, ύστερα από βαριά επιδείνωση στην υγεία του, σε ηλικία 78 ετών, .

Ο Γιώργος Σκούρτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου και έζησε όλη τη ζωή του.

Είχε γράψει πολλά θεατρικά έργα, διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, σενάρια, καθώς και στίχους τραγουδιών.

Ο Γιώργος Σκούρτης πρωτοεμφανίστηκε το 1970 στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν με το θεατρικό έργο «Οι νταντάδες», ένα έργο-σταθμό της σύγχρονης δραματουργίας μας.

Ακολούθησαν: Οι μουσικοί, Οι εκτελεστές, Οι ηθοποιοί, Κομμάτια και θρύψαλα, Ο Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης, Απεργία, Το θρίλερ του έρωτα, η άπαιχτη ακόμα Ιστορική τριλογία (Η δίκη του Σωκράτη, Η κωμωδία του βασιλιά Ιουγούρθα, Υπόθεση Κ.Κ.), Εφιάλτες και πολλά άλλα, γραμμένα σε μια πρωτόφαντη για το ελληνικό ρεπερτόριο σκληρή και συνάμα αποκαλυπτική γλώσσα, με πολύ χιούμορ, προσωπικές και συλλογικές τραγωδίες.

Τα έργα αυτά, μαζί με τα πεζογραφήματά του (Mπάρμπα-Tζωρτζ, Αυτά κι άλλα πολλά, Ιστορίες με πολλά στρας, Το χειρόγραφο της Ρωξάνης, Το συμπόσιο της Σελήνης, Πήδημα Θανάτου, Ο Κίλερ, Αυτός ο μπάτσος), δημιούργησαν «τομή» στο ελληνικό θεατρικό και το λογοτεχνικό πεδίο, επηρεάζοντας τους νεότερους συγγραφείς, με το καινούργιο ήθος και ύφος γραφής.

Τα θέματα του Γιώργου Σκούρτη έχουν να κάνουν με το «δίδυμο» Πολίτης-Εξουσία, με ξεκάθαρο το στοιχείο της κοινωνικοπολιτικής καταγγελίας, αλλά και την ψυχολογική εμβάθυνση στις διαπροσωπικές σχέσεις και τις υπαρξιακές αγωνίες του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου ανθρώπου.

Τα δύο -μικρά, αλλά πολυδιαβασμένα- βιβλία του Εκποίηση, και Νύχταθλο, είναι μια «εκ βαθέων» καταγραφή στίχων, ερωτικών σπαραγμάτων και νυχτερινών κατανύξεων.

Ο Γιώργος Σκούρτης αφήνει έναν γιο από τον γάμο του με την ποιήτρια και ηθοποιό Αγγελική Ελευθερίου, αδελφή του Μάνου Ελευθερίου.

eirini aivaliwtouΤο ΚΘΒΕ αποχαιρετά τον Γιώργο Σκούρτη
Περισσότερα

Το Θέατρο Τέχνης αποχαιρετά με θλίψη τον συγγραφέα Γιώργο Σκούρτη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Το Θέατρο Τέχνης αποχαιρετά με θλίψη τον σπουδαίο συγγραφέα Γιώργο Σκούρτη. To έργο του υπήρξε άρρηκτα συνδεδεμένο με το Θέατρο Τέχνης και την ιστορία του. O Γιώργος Σκούρτης πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν με τους «Νταντάδες» το 1970. Ακολουθούν τα έργα «Οι μουσικοί» τη θεατρική περίοδο 1972-73, «Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζίρης» το 1976-77, «Κομμάτια και θρύψαλα» το 1976-77, «Πού πάει το λεωφορείο…» το 1978-79, «Οι εκτελεστές» το 1988-1989 και το 2001-2002 και «Οι ηθοποιοί» το 2008-2009. Το κενό του Γιώργου Σκούρτη για τα ελληνικά γράμματα και το ελληνικό θέατρο είναι δυσαναπλήρωτο.

eirini aivaliwtouΤο Θέατρο Τέχνης αποχαιρετά με θλίψη τον συγγραφέα Γιώργο Σκούρτη
Περισσότερα

Γιώργος Σκούρτης: Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί, μοιράσαν δώρα οι οχτροί, κι εμείς γελούσαμε…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές
την πρώτη μέρα
*
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
αδέρφια πήραν οι οχτροί
κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές
την άλλη μέρα
*
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά
την τρίτη μέρα
*
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί
κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά
την άλλη μέρα
*
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
μοιράσαν δώρα οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά
την πέμπτη μέρα
*
Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
κρατούσαν δίκιο οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια
σαν κάθε μέρα

***

 

Το «Μπήκαν στην πόλη»… γράφτηκε το 1972, το μελοποίησε ο Γιάννης Μαρκόπουλος και το τραγούδησε ο Νίκος Ξυλούρης με τη Μαρία Δημητριάδη.

 

***

 

 

Ο Γιώργος Σκούρτης πρωτοεμφανίστηκε το 1970 με το έργο του «Οι νταντάδες», στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, ένα έργο-σταθμός της σύγχρονης δραματουργίας μας. Ακολούθησαν τα έργα «Οι μουσικοί» (1972), «Οι εκτελεστές» (1988) και δύο ακόμη έργα που ολοκλήρωσαν την ιδιαίτερη θεατρική προσφορά του συγγραφέα, «Οι ηθοποιοί» (2005-2006, Θέατρο Κνωσσός) και «Οι παγιδευτές» (2005).

 

Η μεγάλη επιτυχία του «Κομμάτια και θρύψαλα» παίχτηκε το 1976 σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, κι από τότε παίζεται σχεδόν κάθε χρόνο από επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους. Η γλώσσα του – σκληρή και βίαιη, αλλά πάντα μέσα από συγκεκριμένους χαρακτήρες – επηρέασε τους μετέπειτα θεατρικούς συγγραφείς.

 

Το μυθιστόρημα «Μπαρμπατζώρτζ – Μια φορά ήταν ένας μόνος του» (1980) και εν συνεχεία τα αφηγήματα «Αυτά κι άλλα πολλά» (1981) και «Ιστορίες με πολλά στρας» (1989) δημιούργησαν «τομή» στο μέχρι τότε ελληνικό λογοτεχνικό πεδίο, τόσο με τη θεματική τους, όσο και με τη ρεαλιστική γραφή τους.

 

Έγραψε επίσης τη θεατρική ιστορική τριλογία «Η δίκη του Σωκράτη», «Η κωμωδία του βασιλιά Ιουγούρθα» και η «Υπόθεση Κ.Κ.».

 

Τελευταία έργα του «Οι εφιάλτες» (2005, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος) και το κωμικό θρίλερ «Η Σταρ» (2006) – επίσης ακόμη άπαιχτο.
Έγραψε μια σειρά έργων βασισμένων στο Θέατρο Σκιών, από τα οποία μόνο «Ο Καραγκιόζης παρά λίγο Βεζύρης» (1973) έχει ανέβει – στο Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν –, καθώς και «Ο Καραγκιόζης πρωθυπουργός» (2005 – άπαιχτο, στο οποίο ο συγγραφέας φτάνει σε μια σύγχρονη «αριστοφανική» γραφή καυστικής σάτιρας).

 

Το μυθιστόρημα «Ο τελευταίος» (1999, Καστανιώτης) είναι μια σπαραχτική διαμαρτυρία ενάντια στις καταστροφικές πολιτικοστρατιωτικές εξουσίες και συνάμα ένα ολοκληρωτικό δόσιμο στον έρωτα.

 

Το βιβλίο «Εκποίηση» (2004, Καστανιώτης) είναι μια εκ βαθέων καταγραφή σκέψεων, στίχων, ερωτικών σπαραγμάτων και νυχτερινών κατανύξεων.

 

Ο «Κίλερ» (2004, Καστανιώτης) είναι ένα βίαιο, ανατρεπτικό και συναρπαστικό αφήγημα, με 50 διαδραστικές «ιστορίες θηρίων», με πρωταγωνιστικό ήρωα τον Κίλερ.

 

Το μυθιστόρημά του «Μπαρμπατζώρτζ» εκδόθηκε στα γερμανικά από τον ελβετικό οίκο Unionverlag (1986), ενώ «Το συμπόσιο της Σελήνης» εκδόθηκε στα ιταλικά από τον Crocetti (2003). Το θεατρικό «Θρίλερ του έρωτα» (1998) κυκλοφορεί στα αγγλικά από τις εκδόσεις Arcadia.

 

 

***

 

Ο Γιώργος Σκούρτης με την ομάδα «Θεατρίνων Θεατές», την Καίτη Ιμπροχώρη και τον Γιώργο Λιβανό που πρόλαβαν να του δώσουν την τελευταία χαρά από το ανέβασμα του έργου του «Σοκ».

 

Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2018, ο Γιώργος Σκούρτης πήρε τη χάρα από το ανέβασμα του έργου του «Σοκ» από την ομάδα «Θεατρίνων Θεατές» στο Studio Κυψέλης του Γιώργου Λιβανού.

***

 

Ο Γιώργος Σκούρτης (1940 – 2018) έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018, σε ηλικία 78 ετών. Ο αποχαιρετισμός του θα γίνει δημοσία δαπάνη την Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2018 στις 3 μ.μ. στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Παναγιώτης ΜήλαςΓιώργος Σκούρτης: Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί, μοιράσαν δώρα οι οχτροί, κι εμείς γελούσαμε…
Περισσότερα

Η Αμάντα συνέχισε να παίζει «σαν να είναι καλά» παρά το διάστρεμμα της κυρίας Μπέττυς Αρβανίτη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Επιμέλεια: Παναγιώτης Μήλας

«Έφτιαχνα πάντα ιστορίες δανεισμένες από παραμύθια. Έτσι κάπως λειτουργούσα. «Σαν να είμαι», αυτό το «σαν να είμαι» υπήρχε πάντα στο μυαλό και στη ζωή μου»…

Αυτά μου έλεγε η Μπέττυ Αρβανίτη την Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, το απόγευμα στις 6.30, στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, λίγο πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι για τις «Τρεις ψηλές γυναίκες».

 

***

 

 

Την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018, ένα μικρό ατύχημα συνέβη στην Αμάντα, την ηρωίδα του Τενεσί Ουίλιαμς, στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου της οδού Κεφαλληνίας.

Δεν έσπασε κάτι, δεν ράγισε κάτι. Ένα ατύχημα για την Μπέττυ Αρβανίτη την ώρα της παράστασης. Απλά ένα διάστρεμμα στον αστράγαλο. Όχι κάταγμα. Όμως με πόνους. Φρικτούς πόνους.

Εκείνη τη στιγμή όλοι τής έλεγαν να σταματήσει. Ο σκηνοθέτης της Δημήτρης Καραντζάς, οι συνάδελφοί της και οι συνεργάτες της τής πρότειναν να σταματήσει η παράσταση, όμως εκείνη λειτούργησε και πάλι έτσι όπως έκανε πάντα: «Σαν να είναι»…

 

***

 

 

«Σαν να είναι καλά» λοιπόν – και παρά τους δυνατούς πόνους – ολοκλήρωσε την παράσταση.

Την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2018 δεν ανέβηκε στη σκηνή. Θα προσπαθήσει να το κάνει το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2018 μιας και «το λέει η ψυχούλα της» και κάνει τους δικούς της και τους γύρω της να νιώθουν περήφανοι.

***

Μπορεί να ακούγεται κάπως «κλισέ» όμως δεν είναι έτσι. Τον επαγγελματισμό και το ήθος δεν μπορείς να τον διδάξεις αν δεν τον έχεις στο DNA σου. Χρειάζεται δύναμη και ψυχική και σωματική για να πεις: «Συνεχίζουμε σαν να είμαι καλά»…

***

Έτσι μετά το ατύχημα όλα συνεχίστηκαν κανονικά. Μπορεί η Μπέττυ να πονούσε, όμως η Αμάντα πέταγε στη σκηνή και συνέχισε σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Το χειροκρότημα στο τέλος της παράστασης ήταν πολλαπλό και το άξιζε…

 

***

Οι φωτογραφίες είναι από τις «Τρεις ψηλές γυναίκες», επειδή ταιριάζουν με το θέμα… Στην τελευταία η Μπέττυ Αρβανίτη (ως Αμάντα Γουίνγκφιλντ) με τον Χάρη Φραγκούλη (ως Τομ Γουίνγκφιλντ), στον Γυάλινο Κόσμο…

 

***

 

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Τενεσί Ουίλιαμς
«Γυάλινος κόσμος»

Αμάντα Γουίνγκφιλντ: Μπέτυ Αρβανίτη
Λώρα Γουίνγκφιλντ: Ελίνα Ρίζου
Τομ Γουίνγκφιλντ: Χάρης Φραγκούλης
Τζιμ Ο’ Κόννορ: Έκτορας Λιάτσος

*

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Σκηνικά: Ελένη Μανωλοπούλου
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Συνεργάτης στη δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Γκέλυ Καλαμπάκα
Φωτογραφίες παράστασης: Eλίνα Γιουνανλή

*

Κάθε Τετάρτη 8 μ.μ., Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 9 μ.μ. και την Κυριακή στις 8 μ.μ.

*

Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας
Κεντρική Σκηνή
Κεφαλληνίας 16-18
Κυψέλη
Κρατήσεις
Στο τηλέφωνο: 210-88.38.727

*

ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ «ΚΛΙΚ»

Παναγιώτης ΜήλαςΗ Αμάντα συνέχισε να παίζει «σαν να είναι καλά» παρά το διάστρεμμα της κυρίας Μπέττυς Αρβανίτη
Περισσότερα

Κωστούλα Μητροπούλου. Ο δρόμος της είχε τη δική του ιστορία, ήταν μια λέξη μοναχά: σεμνότητα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Επιμέλεια: Παναγιώτης Μήλας

 

«Αν υπάρχει κάποιο σημείο στο σχόλιό μου με το οποίο να διαφωνείτε να μου το πείτε για να το διορθώσω».

Αυτό μου έλεγε η Κωστούλα Μητροπούλου όταν μου έδινε τα χειρόγραφά της για την εβδομαδιαία της στήλη στο «Έθνος» με τον τίτλο «Τα Σάββατα με την Κωστούλα Μητροπούλου». Η συγγραφέας – τότε – 27 βιβλίων και 7 θεατρικών έργων. Η συγγραφέας – εκπρόσωπος της σχολής του γαλλικού μυθιστορήματος nouveau roman, τα έργα της οποίας είχαν μεταφραστεί – τότε – σε δέκα (10) χώρες, είχε τη σεμνότητα να με ρωτάει αν διαφωνώ με κάποια άποψή της…

Εκείνη την εποχή όλος ο κόσμος είχε στα χείλη του τους στίχους της που είχαν μελοποιήσει ο Μάνος Λοΐζος, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, ο Χρήστος Νικολόπουλος κ.α. Αγόρια και κορίτσια διάβαζαν τα βιβλία της, γέμιζαν τα θέατρα που ανέβαζαν τα έργα της, αλλά η Κωστούλα είχε την αγωνία αν το κείμενό της ήταν πολιτικώς ορθόν…

 

***

 

«1050 Χιλιόκυκλοι»
Της Κωστούλας Μητροπούλου

*

«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο»!
Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,
δεν σού ‘στειλε ένα μήνυμα μητέρα,
αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιού σου,
ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.
«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο»!
*
Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,
εκπέμπουνε τραγούδι μοιρολόι,
χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,
σε στόματα μανάδων η κατάρα.
Και τα κορίτσια και τ’ αγόρια που μιλούσαν,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,
δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία,
κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.
*
«Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο»!
Γραμμένα μένουν τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μανάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες.

 

***

 

Η Κωστούλα Μητροπούλου (6 Μαΐου 1933 – 31 Ιανουαρίου 2004) ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος. Γεννήθηκε στον Πειραιά, κόρη του δικηγόρου, πολιτικού και ιστορικού συγγραφέα Γιάννη Μητρόπουλου και της Σοφίας Λούμου, η οποία κληροδότησε την αγάπη της για τη μουσική (είχε σπουδάσει πιάνο) στην κόρη της.

Παράλληλα μέσω του πατέρα της η Κωστούλα αγάπησε από νεαρή ηλικία τη λογοτεχνία και το θέατρο. Μετά το Γυμνάσιο γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διέκοψε όμως τις σπουδές της στο τρίτο έτος. Την πρώτη εμφάνισή της στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποίησε το 1955 με δημοσιεύσεις πεζογραφημάτων της στην εφημερίδα «Η Βραδυνή». Τρία χρόνια αργότερα εμφανίστηκε στην πειραϊκή έκδοση «Το περιοδικό μας» και εξέδωσε το μυθιστόρημα «Η χώρα με τους ήλιους».

Το 1963 έγραψε τους στίχους των τραγουδιών του δίσκου «Ο Δρόμος» του Μάνου Λοΐζου. Μετά την κήρυξη της δικτατορίας του Παπαδόπουλου αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι, προσωπικοί λόγοι ωστόσο την ανάγκασαν να επιστρέψει στην Αθήνα, όπου και συνελήφθη λόγω της πολιτικής της ένταξης στην Αριστερά.

Το 1969 συνυπέγραψε τη δήλωση διαμαρτυρίας «των 18» για τη χουντική λογοκρισία με άλλους δεκαεφτά λογοτέχνες. Ένα χρόνο αργότερα, μετά την άρση της προληπτικής λογοκρισίας έλυσε τη συγγραφική σιωπή της (που τήρησε από το 1967) και δημοσίευσε το μυθιστόρημα «Αντίστροφη Μέτρηση».

Το συγγραφικό έργο της Κωστούλας Μητροπούλου, αρκετά μεγάλο σε έκταση, περιλαμβάνει διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, χρονικά και πολλά έργα για το θέατρο. Μέρος του πεζογραφικού της έργου μεταφράστηκε στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, γερμανικά, σουηδικά, ιταλικά, ρωσικά και νορβηγικά, ενώ θεατρικά της παραστάθηκαν από το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε. Και πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εφημερίδες, στη χώρα μας και το εξωτερικό.

Τιμήθηκε με το Βραβείο της Ομάδας των 12 (1963 για τη συλλογή διηγημάτων της «Πρόσωπα και φιγούρες»), το Βραβείο καλύτερου άπαιχτου θεατρικού έργου στο Φεστιβάλ Ιθάκης (1977 για τις «Τέσσερις ερημιές») και το Α΄ Κρατικό βραβείο Διηγήματος (1985 για τη συλλογή διηγημάτων «Μεγέθυνση») και είναι μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Συγγραφέων.

 

***

 

«Το χρονικό των τριών ημερών» (απόσπασμα)

Της Κωστούλας Μητροπούλου

Η νύχτα γέμισε υποσχέσεις. Η νύχτα γέμισε τομές. Κανένας δεν ξέρει πότε και πώς και ώς πού θα φτάσει η δύναμη της φωνής στους 1.050 χιλιόκυκλους. Κανένας δεν ξέρει αν θα είναι η ίδια φωνή κι αν το χειροκρότημα θα έρθει αργά, πολύ αργότερα από το κακό.
*
Ώρα 1.44′ π.μ. Πρόσωπα και μάτια και στόματα σε σχήμα τραγουδιού, παρατάχτηκαν απέναντι ακριβώς από τα τανκς. Αναποφάσιστα τανκς απέναντι σε τόσα μάτια ερωτηματικά και μπροστά σ’ αυτή τη γωνιώδη απορία που σχηματίζει το τραγούδι σ’ ένα πρόσωπο παιδικό.
Αυτό διαρκεί τρία ολόκληρα λεπτά. Μια ολόκληρη εποχή κυκλική και εύηχη.
*
Ώρα 1.47′ π.μ. Τα γκλομπς, που η ειδησεογραφία της ημέρας θα τα παρουσιάσει στην αυριανή της έκδοση σα «στυλιάρια από κασμάδες», όρμησαν στο χώρο που βρίσκονται κλεισμένα τα παιδιά, σε μήκος κύματος 1.050 χιλιόκυκλων και σε χρόνο μηδέν. Ο χρόνος παραμένει μηδέν όσο διαρκεί αυτή η άκαιρη εισβολή. Έπειτα, σιγά σιγά τα γκλομπς ταυτοποιούνται με τον πανικό και διαχέονται μέσα στο χώρο που δεν τους είναι οικείος και τον κατακτούν βίαια.
*
Ώρα 1.50′ π.μ. Οι 1.050 χιλιόκυκλοι βουβάθηκαν. Η φωνή βγαίνει από κάπου αλλού. Κάπου μέσα στη νύχτα. Κάπου μέσα στο χρόνο. Λέει σταθερά τούτη η φωνή: «Παιδιά, μην πετάξετε τίποτα εναντίον τους. Να τους υποδεχτείτε με τη φράση: «Αδέρφια μας φαντάροι»».
*
Ώρα 1.57′ π.μ. Στους 1.050 χιλιόκυκλους, το τραγούδι πολλαπλασιαζόταν. Τώρα, η φωνή που ξανακούστηκε και ανάγγειλε επίσημα τη βλάβη του πομπού, ήτανε μια φωνή μονοδιάστατη. Σκέτη. Μια φωνή έρημη. Λέει: «Μέσα στο χώρο μας μπήκαν τα γκλομπς. Γιατί όχι οι φαντάροι;»
*
Ώρα 1.58′ π.μ. Σιωπηλά παιδιά και τα φωτίζουν οι προβολείς. Η περιγραφή περισσεύει. Στα χέρια τους κρατάνε αναμμένα φαναράκια ή κάτι σα στυλό. Είναι άοπλα. Παιδιά άοπλα και σωπαίνουν.
*
Ώρα 2.57′ π.μ. Τρία τανκς ορμάνε μαζί. Το πρώτο, που φαίνεται παράλογα πιο μεγάλο, ρίχνει τη μεγάλη πόρτα με τα κάγκελα. Οι άνθρωποι αραιώνουν. Οι άνθρωποι πάντα σε τέτοιες στιγμές ή χάνονται ή μένουν και πολτοποιούνται. Τα παιδιά τραγουδάνε τον Εθνικό Ύμνο.

*
[πηγή: Κωστούλα Μητροπούλου, Το χρονικό των τριών ημερών (Σχολή Πολυτεχνείου), Κέδρος, Αθήνα 1987 (13η έκδ.), σ. 19-20 & 25]

 

***

 

 

 

Ο Δρόμος

Της Κωστούλας Μητροπούλου
(1964)

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά
ήταν μια λέξη μοναχά ελευθερία
κι ύστερα είπαν πως την έγραψαν παιδιά
*
Κι ύστερα πέρασε ο καιρός κι η ιστορία
πέρασε εύκολα απ’ τη μνήμη στην καρδιά
ο τοίχος έγραφε μοναδική ευκαιρία
εντός πωλούνται πάσης φύσεως υλικά
*
Τις Κυριακές από νωρίς στα καφενεία
κι ύστερα γήπεδο στοιχήματα καυγάς
ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά…

Παναγιώτης ΜήλαςΚωστούλα Μητροπούλου. Ο δρόμος της είχε τη δική του ιστορία, ήταν μια λέξη μοναχά: σεμνότητα
Περισσότερα

Η Θεωρία του Μαύρου Κύκνου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Ο Μαύρος Κύκνος είναι μια θεωρία που παρουσιάστηκε από τον μελετητή και δοκιμιογράφο Νασίμ Νίκολας Τάλεμπ (Nassim Nicholas Taleb) στα βιβλία του: Στην πλάνη του τυχαίου (2004) και Ο Μαύρος Κύκνος (2007 & επανέκδοση με προσθήκες το 2010). Ο «Μαύρος Κύκνος» του Τάλεμπ δεν πρέπει να συγχέεται με την αντίστοιχη φιλοσοφική έκφραση που αναφέρεται κυρίως από τον φιλόσοφο Καρλ Πόπερ και τη θεωρία του περί διαψευσιμότητας, αν και ως προς ορισμένα χαρακτηριστικά του ταιριάζει με αυτόν. Ο «Μαύρος Κύκνος» εννοείται ως ένα ολιγοπίθανο και απρόβλεπτο γεγονός που λαμβάνει χώρα σε μια οποιαδήποτε σειρά πιθανών και συνηθισμένων γεγονότων σε κάθε δραστηριότητα μιας κοινωνίας, και ανατρέπει δραματικά προς το χειρότερο ή το καλύτερο τη δομή της.

Με βάση τα κριτήρια του συγγραφέα:

Η εκδήλωση του γεγονότος είναι μια έκπληξη (για τον παρατηρητή). Αυτό σημαίνει πως για έναν άλλο παρατηρητή πιθανώς είναι προδιαγεγραμμένο το συμβάν. Για παράδειγμα ένας εκτροφέας πτηνών γνωρίζει ότι μετά από 1.000 ημέρες θα σφάξει μία γαλοπούλα. Για την ίδια την γαλοπούλα όμως η 1.000οστή ημέρα είναι ένας μοιραίος μαύρος κύκνος που ακολουθεί μία απολαυστική ζωή 999 ημερών.
Η εκδήλωση έχει σημαντική επίδραση είτε αρνητική είτε θετική.
Μετά το πρώτο καταγεγραμμένο περιστατικό του συμβάντος, σχεδόν πάντοτε υπάρχει εκ των υστέρων εξήγηση που αδυνατεί να προσεγγίσει το τυχαίο του γεγονότος ή την παντελή αδυναμία πρόβλεψής του. Έτσι η κοινωνία εξακολουθεί να αγνοεί την επικινδυνότητα και επιπολαιότητα των προβλέψεων του τύπου: «Τίποτε τόσο εξαιρετικά αρνητικό δεν πρόκειται να συμβεί», και εθελοτυφλεί παντελώς απροετοίμαστη για το επόμενο χτύπημα του Μαύρου Κύκνου.

Ετυμολογία της έννοιας

Η πρώτη αναφορά στην ύπαρξη ενός μαύρου κύκνου ως απίθανου γεγονότος εμφανίζεται στο έργο Satires του σημαντικού Ρωμαίου σατυρικού ποιητή Γιουβενάλη, περίπου 55-135 μ.Χ. ως: Rara avis in terris nigroque simillima cycno, που σημαίνει: «ένα σπάνιο πουλί στη γη, τόσο σπάνιο όπως ένας μαύρος κύκνος». Η φράση αυτή επιβίωσε στην Ευρώπη ως περιγραφή του απίθανου και αδύνατου (μέχρι το 1697 που ανακαλύφθηκαν στην Αυστραλία οι μαύροι κύκνοι). Η ανακάλυψη του μαύρου Κύκνου ήταν ένα συνηθισμένο γεγονός για τους ειδικούς, αλλά μια σημαντική διάψευση μιας βεβαιότητας στη Φιλοσοφία, με την έννοια ότι απεδείχθη και στην πράξη ότι ένα και μόνο γεγονός ανά πάσα στιγμή μπορεί να διαψεύσει μια μακροχρόνια παρατήρηση. Από τον 19 αιώνα η ανακάλυψη των μαύρων Κύκνων αναδείχθηκε ως το καλύτερο παράδειγμα της μη βεβαιότητας οποιασδήποτε λογικής δήλωσης (ακόμη και αν οι παρατηρήσεις αιώνων την επιβεβαιώνουν) και της ανατροπής των καθιερωμένων αντιλήψεων σε οποιοδήποτε γνωστικό πεδίο. Τον 20ο αιώνα ο «Μαύρος Κύκνος» είναι η επιτομή της φιλοσοφικής θεωρίας του Καρλ Πόπερ περί διαψευσιμότητας λογικών προτάσεων. Ο Taleb δανείστηκε την έκφραση αυτή και παρήγαγε έναν νέο «Μαύρο Κύκνο» με στοιχεία του παλαιού, με σημαντικότερο στοιχείο όχι πλέον τη διαψευσιμότητα αλλά το απρόβλεπτο και τυχαίο.

Μαύροι Κύκνοι και Πλατωνικότητα

Σύμφωνα με τη θεώρηση του Τάλεμπ, η πλατωνικότητα (από τον Πλάτωνα) είναι η τάση που έχουμε να συγχέουμε το χάρτη μιας οποιαδήποτε ιδιότητας του κόσμου με την πραγματικότητα που περιγράφεται στο χάρτη αυτό. Η σύγχυση μεταξύ εδάφους και χάρτη οφείλεται στην επικέντρωσή μας σε καθαρές και καλά προσδιορισμένες μορφές όπως τρίγωνα, κοινωνικές έννοιες (συνήθως ουτοπίες) ή και εθνικότητες. Η έντονη προσήλωση στις ιδεατές και αφηρημένες μορφές, αποπροσανατολίζει το νου μας από γνωστικά αντικείμενα λιγότερα κομψά, περισσότερο περίπλοκα και δύσκολα επεξεργάσιμα, ωστόσο περισσότερο αληθινά και εμπειρικά. Η πλατωνικότητα επιτρέπει την αυταπάτη να πιστεύουμε συνήθως ότι γνωρίζουμε περισσότερα από όσα γνωρίζουμε, παρόλο που συχνά οι διανοητικοί χάρτες και οι καθαρές αφηρημένες πλατωνικές ιδέες κάθε είδους είναι σημαντικά εργαλεία υποβοήθησης κατανόησης του κόσμου. Εν τέλει το κρίσιμο σημείο είναι η πλατωνική πτύχωση, το εκρηκτικό εκείνο σύνορο όπου η πλατωνική προσέγγιση έρχεται σε επαφή με την περίπλοκη πραγματικότητα και η απόσταση ανάμεσα σε αυτό που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε και σε αυτό που γνωρίζουμε είναι τεράστια. Σε αυτό το σημείο προκύπτει ο Μαύρος Κύκνος.

Ο χώρος δράσης και απραξίας των Μαύρων Κύκνων

Σύμφωνα με τον Τάλεμπ στην πραγματική ζωή υπάρχουν δύο είδη χώρων. Ο ένας λέγεται Μετριοχώρα όπου τα επιμέρους γεγονότα δεν συνεισφέρουν το καθένα ξεχωριστά ή ασύμμετρα σε σχέση με τα υπόλοιπα, αλλά συλλογικά. Μία «Μετριοχώρα» είναι για παράδειγμα μια συλλογή ανθρώπων όπου καταγράφεται το βάρος τους. Αν συλλέξουμε 1.000 ανθρώπους σε ένα σύνολο και αφαιρέσουμε κάποιον από αυτούς και τον αντικαταστήσουμε με έναν οποιοδήποτε άλλο από το σύνολο του πληθυσμού ο μέσος όρος δεν θα αλλάξει παρά ελάχιστα. Ο προφανής λόγος της μη διατάραξης του μέσου όρου είναι ότι το βάρος των ανθρώπων διακυμαίνεται από 30 κιλά έως 300 κιλά, δηλαδή μια αναλογία των ακραίων τιμών 1/10. Ο υπέρτατος νόμος της «Μετριοχώρας» είναι ως εξής: Όταν το δείγμα είναι μεγάλο, κανένα επιμέρους γεγονός δε θα μεταβάλλει ουσιωδώς το σύνολο ή το άθροισμα. Μπορούμε να φτιάξουμε αρκετές «Μετριοχώρες» που θα περιλαμβάνουν τα ύψη των ανθρώπων ή την καθημερινή κατανάλωση θερμίδων ενός έτους. Τα βασικά χαρακτηριστικά της «Μετριοχώρας» είναι:

Δεν υπάρχει κλιμάκωση των φαινομένων
Δεν υπάρχουν χαρακτηριστικά μέλη.
Το κέρδος των συμμετεχόντων αντανακλά και αντίστοιχα μικρό κέρδος στην πίτα.
Δεν υπάρχουν Μαύροι Κύκνοι
Τα χαρακτηριστικά της Μετριοχώρας υπόκεινται στη Βαρύτητα και αφορούν φυσικά μεγέθη
Προβλεψιμότητα των φαινομένων για την οποία, αρκεί η παρατήρηση σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα.

Ο δεύτερος χώρος είναι η Εξτρεμοχώρα με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ένα σύνολο που εμπεριέχει το ετήσιο εισόδημα ανθρώπων σε δολάρια. Εδώ μπορούμε να έχουμε έναν κάτοικο της Αϊτής με ετήσιο εισόδημα 300 δολάρια και έναν επενδυτή με ετήσιο εισόδημα 300.000.000 δολάρια. Αν σε ένα οποιοδήποτε τέτοιο σύνολο αφαιρέσουμε ένα φτωχό μέλος και προσθέσουμε ένα πλούσιο ο μέσος όρος θα αλλάξει δραματικά με δεδομένο ότι τα δύο άκρα έχουν μία αναλογία 1 : 1.000.000. Τα χαρακτηριστικά της Εξτρεμοχώρας είναι:

Εμφάνιση Μαύρων Κύκνων, δηλαδή γεγονότων που αλλάζουν δραματικά τα δεδομένα
Εξαιρετική κλιμάκωση των φαινομένων και υψηλή τυχαιότητα
Το κέρδος ενός συμμετέχοντα αντιστοιχεί στο κέρδος όλων (ο νικητής τα παίρνει όλα)
Δεν υπάρχουν φυσικοί περιορισμοί στο μέγεθος, ενώ συνήθως αφορά σε αριθμούς και όχι σε φυσικά μεγέθη
Το σύνολο καθορίζεται από μικρό αριθμό ακραίων γεγονότων
Αδυναμία πρόβλεψης βάσει των παρατηρήσεων του παρελθόντος
Συναντάται συχνά στο σύγχρονο περιβάλλον

Αρνητικοί και θετικοί Μαύροι Κύκνοι

Χαρακτηριστικοί αρνητικοί «Μαύροι Κύκνοι» είναι ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, το χρηματιστηριακό κραχ της Wall Street γνωστό ως Μαύρη Δευτέρα που έγινε στις 19 Οκτωβρίου του 1987, και η τρομοκρατική επίθεση στους δίδυμους πύργους την 11η Σεπτεμβρίου. Εμφανίζονται και θετικοί μαύροι κύκνοι όπως το Διαδίκτυο και οι προσωπικοί υπολογιστές όπου είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη για την επικράτησή τους, ούτε συντονισμένος κεντρικός σχεδιασμός από το κράτος ή τις επιχειρήσεις, ο οποίος να αποβλέπει στην επιτυχία τους. Είναι χαρακτηριστικό της τυχαίας επικράτησής τους, η πρόβλεψη του Thomas Watson, πρόεδρου της εταιρείας IBM το έτος 1943: «Εκτιμώ ότι σε παγκόσμια κλίμακα υπάρχει μία αγορά για 5 υπολογιστές» και η απουσία όλων των μεγάλων εταιρειών πληροφορικής (τουλάχιστον αρχικά) όπως της Microsoft από το λογισμικό για το Διαδίκτυο.

Ο Μαύροι Κύκνοι και η καμπύλη του Γκάους (Gauss)

* Η κωδωνοειδής καμπύλη του Γκάους με την κατανομή πιθανοτήτων. Το σκούρο μπλε είναι λιγότερο από μία τυπική απόκλιση από το μέσο. Στην κανονική κατανομή, αυτό αφορά στο 68% των παρατηρήσεων, ενώ δύο τυπικές αποκλίσεις από τον μέσο (μπλε και σκούρο μπλε) αφορούν στο 95%, και τρεις τυπικές αποκλίσεις (ανοιχτό μπλε, μπλε και σκούρο μπλε) αφορούν το 99,7%.
Κατά τον Τάλεμπ οι σημαντικότεροι κλάδοι των επιστημών (και κυρίως η Οικονομική Επιστήμη), που ασχολούνται με την πρόβλεψη συμβάντων, χρησιμοποιούν την κωδωνοειδή καμπύλη του Gauss ως μοντέλο κατανομής πιθανοτήτων. Αυτή η μέθοδος υπολογισμού, ενώ λειτουργεί ικανοποιητικά στη «Μετριοχώρα», στην «Εξτρεμοχώρα» αδυνατεί να εντοπίσει και προβλέψει τα εξαιρετικά γεγονότα δηλαδή τους Μαύρους Κύκνους. Ο Taleb προχωρεί τον συλλογισμό του περισσότερο και αναφέρεται στην καμπύλη ως τη Μεγάλη Διανοητική Απάτη, την αμφισβητεί ευθέως ως μαθηματικό εργαλείο, αλλά και τους οικονομολόγους που τη χρησιμοποιούν. Αντιθέτως προτείνει την προσέγγιση του μεγάλου θεωρητικού και πατέρα της Γεωμετρίας των φράκταλ Μπενουά Μάντελμπροτ. Για να φτάσει σε αυτό το σημείο πλήρους άρνησης αναφέρεται σε παλαιότερες αμφισβητήσεις της γκαουσιανής καμπύλης (ως εργαλείο εξήγησης των ακραίων φαινομένων), που εστιάζονται στον μεγάλο Μαθηματικό Ανρί Πουανκαρέ. Το μεγάλο πρόβλημα της Γκαουσιανής καμπύλης είναι ότι τείνει τα ακραία φαινόμενα να τα θεωρεί πολύ πιο απίθανα από ότι πραγματικά είναι. Αντιθέτως η κατανομή πιθανοτήτων του Μάντελμπροτ θεωρεί πιο πιθανά τα απίθανα συμβάντα (πάντα βάσει της γκαουσιανής καμπύλης). Ο Τάλεμπ πιστεύει πως η Γκαουσιανή καμπύλη είναι απότοκος μιας συνολικής θεώρησης του κόσμου που εμπεριέχει υπερβολική βεβαιότητα, προβλεψιμότητα και πλατωνική κομψότητα που δεν λαμβάνει υπόψιν της τον πραγματικό κόσμο. Σε αυτή την οπισθοδρομική πλέον (κατά τον Taleb), θεώρηση του κόσμου εντάσσει και άλλους διανοητές του 19ου και 20ου αιώνα όπως τον Λαμπέρ Κετελέ (Lambert Adolphe Jacques Quetelet), (επινόησε τον «μέσο» άνθρωπο), τον βιολόγο Σερ Φράνσις Γκάλτον (Sir Francis Galton), τον Βαρώνο Κέλβιν, τον Καρλ Μαρξ και τον φιλόσοφο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν (Ludwig Wittgenstein). Εντέλει η καμπύλη του Μάντελμπροτ είναι ικανή να παρέχει καλύτερη προβλεψιμότητα των αρνητικών Μαύρων Κύκνων, αν και η βασική διδαχή της θεωρίας του Τάλεμπ είναι πως η αβεβαιότητα περιορίζει σημαντικά την αξία των προβλέψεων, και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε στον πραγματικό κόσμο, είναι να είμαστε λιγότερο ως καθόλου βέβαιοι. Φυσικά όσον αφορά στους θετικούς Μαύρους Κύκνους (όπως το Διαδίκτυο) πρέπει να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο εκτεθειμένοι.

  • Εικόνα: Black Swan – Christian Schloe
eirini aivaliwtouΗ Θεωρία του Μαύρου Κύκνου
Περισσότερα

Βίντεο: Ο Ανδρέας Μπόμης συνομιλεί με τον αεικίνητο «Πινόκιο» και με τον θρυλικό «Μιζούρι»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Του Παναγιώτη Μήλα

– Ποιος γιατρός πρωτοστάτησε στην κατασκευή του γηπέδου της Λεωφόρου Αλεξάνδρας;
– Ποιος γιατρός από το Μαρούσι γιάτρευε τα προβλήματα της Εθνικής στη δεκαετία του ’30;
– Ποιος γιατρός έκανε το ντεμπούτο του με τα εθνικά χρώματα στις 12 Μαρτίου του 1969;
– Ο αξέχαστος «Μπρακ», τι προσέφερε στο αλβανικό έπος;
– Ποια σχέση έχει ο μοναδικός γελοιογράφος ΚΥΡ με τη διαιτησία;
– Ποια σχέση έχουν οι ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας του 1953 με τον σκηνοθέτη Βασίλη Γεωργιάδη;
– Τέλος, θα δείτε μια εκπληκτική σύμπτωση: Δύο παίκτες που πέτυχαν «σημαδιακά» γκολ (στον αγώνα 1 και στον αγώνα 495) ταιριάζουν σε ένα σημείο.

 

Ο Θανάσης Μπέμπης, ο μοναδικός «Πινόκιο», συνομιλεί με τον Ανδρέα Μπόμη.

 

Αυτά και άλλα πολλά. Αμέτρητα διαμαντάκια μαζεμένα με κόπο. Ένα ένα, με μαεστρία και εξαιρετικό επαγγελματικό ζήλο. Όλα αυτά συνθέτουν το πολύτιμο βιβλίο για την Εθνική μας, που εκτός από τις γνώσεις που προσφέρει, δίνει επίσης τη συνταγή για την επιστημονική αξιοποίηση όλων των στοιχείων που περιστρέφονται γύρω από έναν κοινό άξονα.

 

***

 

Ο ανίκητος «Μιζούρι», ο Ανδρέας Μουράτης (στο τέλος του βίντεο) θυμίζει στον Ανδρέα Μπόμη τι έλεγε – όταν ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας – στους άλλους αρχηγούς όταν έκαναν ανταλλαγή ενθυμίων πριν αρχίσει ο αγώνας.

 

Το βιβλίο με τον τίτλο «Αυτή είναι η ιστορία της εθνικής Ελλάδας», είναι μια εξαιρετική δουλειά του Ανδρέα Μπόμη.
Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στη «γαλανόλευκη». Την εθνική μας ομάδα με τους 536 παίκτες που τίμησαν τη φανέλα της.
Είναι ένα ειδικό βιβλίο 600 σελίδων που διαβάζεται πολλές φορές σαν να είναι πάντα η πρώτη φορά. Σε κάθε ανάγνωση ανακαλύπτεις και κάποια άλλη κρυφή είδηση από τους αγώνες της εθνικής ομάδας των ανδρών. Επίσημοι (495) και ανεπίσημοι αγώνες, με όλες τις λεπτομέρειες. Από την εποχή που η αθλητική δράση ήταν γύρω από το Ποδηλατοδρόμιο, με πρωταγωνιστή τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο αλλά και τον… Όμιλο Φιλομούσων (!).

 

 

Δεκέμβριος 2009. Από την παρουσίαση του βιβλίου «Αυτή είναι η ιστορία της εθνικής Ελλάδας». Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις, όπως λένε οι δάσκαλοι της δημοσιογραφίας: Σε ένα «κλικ» του Αλβανού φωτορεπόρτερ Lato Klodian, καταγράφονται τα καλύτερά μας χρόνια. Αρχίζουμε από τα «ορεινά» και από αριστερά: Κώστας Πολυχρονίου, Κώστας Καραπατής, Αριστείδης Καμάρας, Μίμης Παπαϊωάννου, Γιώργος Δέδες και Δημήτρης Γράφας. Από κάτω: Ο «δάσκαλος» Γιάννης Παπαντωνίου, ο Λώρης Θεοφάνης, ο Ανδρέας Μπόμης (με το βιβλίο) και ο Στέλιος Σεραφείδης. Στη μεσαία σειρά Γιάννης Φρονιμίδης, Αντώνης Αντωνιάδης, Κώστας Βαλλιάνος, Βαγγέλης Πανάκης, ο «καπετάνιος» Γιώργος Βαρδινογιάννης, Μάικ Γαλάκος, Βασίλης Σιώκος, ο «τσαφ» Τάκης Χατζηϊωάννου, Άρης Τσαχουρίδης και Γιώργος Κουρτζίδης. Κάτω, με τη χαρακτηριστική στάση της οικογενειακής φωτογραφίας των γηπέδων: Σάββας Παπάζογλου, ο «στρατηγός» Μίμης Δομάζος και ο Νίκος Καρούλιας.

 

***

 

Ας ελπίσουμε ότι οι αρμόδιοι περί τον αθλητισμό θα το τοποθετήσουν, πρώτο αυτό, στο μουσείο για το ελληνικό ποδόσφαιρο που κάποτε θα πρέπει να αποκτήσουμε…

 

***

Το βιβλίο από τις «Εκδόσεις Ερεχθηίδας», βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία.

 

***

Ο Ανδρέας Μπόμης είχε περισσότερες από 300 εμφανίσεις σε δικές του τηλεοπτικές εκπομπές. Εδώ, στο βίντεο που ακολουθεί θα τον δούμε να συνομιλεί με δύο άσους του της Εθνικής και του Ολυμπιακού. Είναι 1970…

 

***

 

ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ «ΚΛΙΚ» ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΜΠΟΜΗ ΜΕ ΤΟΝ «ΠΙΝΟΚΙΟ» ΚΑΙ ΤΟΝ «ΜΙΖΟΥΡΙ»

 

Παναγιώτης ΜήλαςΒίντεο: Ο Ανδρέας Μπόμης συνομιλεί με τον αεικίνητο «Πινόκιο» και με τον θρυλικό «Μιζούρι»
Περισσότερα

Το 16ο ΥΠΕΡΙΑ στην Αιγιάλη στήριξε: Γαστρονομία, Πολιτισμό, Τουρισμό και ταινίες μικρού μήκους

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Η παράδοση καλά κρατεί στην Αιγιάλη της Αμοργού για 16η χρονιά. Το Διεθνές Συνέδριο ΥΠΕΡΙΑ και το Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μικρού Μήκους Αμοργού έγιναν πλέον θεσμός που έχει αναγνωριστεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ήδη το ΥΠΕΡΙΑ που ολοκληρώθηκε (31 Οκτωβρίου έως 5 Νοεμβρίου 2018) ήταν το 16ο, ενώ το Φεστιβάλ ταινιών ήταν το 9ο.

 

Υποδοχή των συνέδρων του 16ου ΥΠΕΡΙΑ στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού των Αγίων Αναργύρων στα Θολάρια, με τοπικούς χορούς και τον Σταμάτη Γιαννακόπουλο να μαγεύει τους πάντες με το βιολί του.

 

 

Φέτος όλα ξεκίνησαν από τα Θολάρια με τη Δοξολογία στην εκκλησία των Αγίων Ανάργυρων που εόρταζαν την Πέμπτη 1η Νοεμβρίου 2018.

Ακολούθησε περιήγηση στον οικισμό, παραδοσιακοί χοροί στην αυλή του ναού και γεύμα από τον Σύλλογο Γυναικών Αμοργού, στο Πνευματικό Κέντρο Θολαρίων.

Στη συνέχεια οι σύνεδροι και οι παριστάμενοι ακολούθησαν το πεζοπορικό μονοπάτι προς το χωριό Λαγκάδα και ήλθαν σε πρώτη επαφή με το φυσικό τοπίο, την αρχιτεκτονική και τη χλωρίδα και πανίδα της εποχής. Στη Λαγκάδα, έγινε επίδειξη παραδοσιακών χριστουγεννιάτικων γλυκισμάτων, από τη Λέσχη Γαστρονομίας Αμοργού.

 

 

Η Ελένη Κουντουρούπη, πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Αμοργού.

 

Το απόγευμα την τελετή έναρξης του Φεστιβάλ τουριστικών ταινιών με θέμα «Γαστρονομία -πολιτισμός και τουρισμός», άνοιξε η κυρία Ελένη Κουντουρούπη, πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Αμοργού.

Στη συνέχεια ο δήμαρχος Αμοργού, Νικόλαος Φωστιέρης, καλωσόρισε τους παριστάμενους και επισήμανε τον ρόλο του Φεστιβάλ στην ανάδειξη του πολιτισμού και του τουρισμού στην Αμοργό.

 

Η πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του 16ου ΥΠΕΡΙΑ, κυρία Ειρήνη Γιαννακοπούλου (αριστερά), μαθαίνει τα μυστικά της κυκλαδίτικης κουζίνας στις εγγόνες της.

 

 

Η πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής, κυρία Ειρήνη Γιαννακοπούλου, παρουσίασε και χαιρέτισε τους 150 συνέδρους, κινηματογραφιστές, επιστήμονες, δημοσιογράφους, ταξιδιωτικούς πράκτορες, φοιτητές δημοσιογραφίας και κινηματογράφου, εκπροσώπους της πολιτείας, από 25 χώρες του κόσμου.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο έπαρχος και εκπρόσωπος της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, κ. Ι. Μαργαρίτης και ο κ. Μ. Παράβαλος, διευθυντής της διεύθυνσης Κυκλάδων του Υπουργείου Τουρισμού. Η κυρία Αργυρώ Μεσημέρη, καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αμοργού, ενημέρωσε το κοινό για την προβολή και τη θεματολογία που ακολούθησε.

 

***

 

Οι βραβευθέντες σκηνοθέτες του 9ου Διεθνούς Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μικρού Μήκους Αμοργού σε αναμνηστική φωτογραφία στην αίθουσα προβολών.

 

Το Φεστιβάλ άνοιξε με την προβολή 5 ταινιών του ειδικού αφιερώματος «Νέοι, Γυναίκες και εργασία» και με τις ομιλίες: «Η επιρροή του σύγχρονου πολιτισμού στη γαστρονομία, τον τουρισμό, και την επιχειρηματικότητα: ένα νέο μοντέλο που προωθεί τη γυναικεία και νεανική εργασία» της Ελένης Ράμμου και «Από το παγκόσμιο στο τοπικό: η περίπτωση των Κυκλάδων» της Άννας Μαυρουδή – εκπαιδευτικού, περιφερειακής συμβούλου Νοτίου Αιγαίου, αντιπρόεδρου Ομοσπονδίας Συλλόγων Γυναικών Κυκλάδων.

 

***

 

Φέτος, για τρίτη φορά στην ιστορία του, το Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μικρού Μήκους Αμοργού, φιλοξένησε μια ιδιαίτερη ενότητα με θέμα «Νέοι και εργασία, γυναίκες και εργασία».

Η ενότητα αυτή υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους. Πρόκειται ουσιαστικά για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του ΕΣΠΑ που ασχολείται με την εκπαίδευση και την απασχόληση. Μερικοί από τους στόχους της προσπάθειας αφορούν: Στην ανάπτυξη και αξιοποίηση των ικανοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, Στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης της Δια Βίου Μάθησης, της ευαισθητοποίησης για την περιβαλλοντική εκπαίδευση, Στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ένταξης ευάλωτων κοινωνικά ομάδων (ΕΚΟ). Η προβολή των ταινιών του αφιερώματος ήταν δωρεάν για το κοινό. Εξασφαλίσθηκε η πρόσβαση σε ΑμεΑ.

***

Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου και του Φεστιβάλ, παρουσιάστηκαν οι ομιλίες: «Η καθημερινή διατροφή μας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα» του Γ. Κακαβά, διευθυντή του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών, «Κατασκευές και κτίσματα του παραδοσιακού αγροτικού βίου και διατροφική κληρονομιά», «Η σύμβαση της UNESCO για τη διαφύλαξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς» της Ελένης Μεθοδίου, αρχαιολόγου, εκπροσώπου του Υπουργείου Πολιτισμού, «Γαστρονομική κληρονομιά της Αμοργού: ένα μονοπάτι για την προστασία μιας εύθραυστης ομορφιάς» του Φ. Φερρέρο, δημοσιογράφου, ιατρού διαιτολόγου (Ιταλία), «Βότανα και ευεξία – τα φαρμακευτικά φυτά της Αμοργού και η γαστρονομία» του Δ. Περδετζόγλου, φαρμακοποιού, βοτανολόγου (Πανεπιστήμιο Κοπεγχάγης), «Κινηματογράφος και Γαστρονομία» της Ειρήνης Καρώνη, ιστορικού, «Μαγειρεύοντας ταινίες» του Ρόμπυ Εκσιέλ, κριτικού κινηματογράφου, «Η γαστρονομία και η προοπτική τουριστικής ανάπτυξης ενός τόπου» της Άννας Κλαδιά, δημοσιογράφου, «Η ελιά και η παραγωγή λαδιού στην Αμοργό» της Κατερίνας Μαρινάκη, δημοσιογράφου, λαογράφου.

 

 

Ο Νικήτας Γιαννακόπουλος πανέτοιμος να ενημερώσει τους συνέδρους για τη συγκομιδή και την επεξεργασία του ελαιοκάρπου.

 

 

Τις επόμενες ημέρες οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν την Ιερά Μονή Παναγίας της Χοζοβιώτισσας και του Αγίου Γεωργίου Βαλσαμίτη, το Αρχαίο Υδρομαντείο, τον ελληνιστικό πύργο της Αγίας Τριάδας και περιηγήθηκαν στο νότιο μέρος του νησιού. Επισκέφθηκαν τη Χώρα, το Αρχαιολογικό και το Εκκλησιαστικό Μουσείο, το παραδοσιακό ελαιοτριβείο και τον ελαιώνα στην Αιγιάλη.

***

Παράλληλα, 21 φοιτητές παρακολούθησαν μαθήματα τουριστικής δημοσιογραφίας και κινηματογράφου.

 

Ο Σταμάτης Γιαννακόπουλος, τεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Συνεδρίου ΥΠΕΡΙΑ με τη σύζυγό του Ελένη Κουντουρούπη, τα πέντε παιδιά τους και τη μητέρα του Ειρήνη Γιαννακοπούλου, πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου και οικοδέσποινα του ξενοδοχείου Aegialis Hotel & Spa.

 

Η Λέσχη Γαστρονομίας Αμοργού ανέλαβε την παρουσίαση και την παρασκευή παραδοσιακών συνταγών και εδεσμάτων καθώς και κάποια από τα γεύματα που προσφέρθηκαν.

 

 

Η αίθουσα προβολών στο Aegialis Hotel & Spa και τα βραβεία για τους νικητές του Διεθνούς Φεστιβάλ Αμοργού.

 

 

Φέτος, στο φεστιβάλ υποβλήθηκαν 520 ταινίες από τις οποίες επιλέχθηκαν 200 για να διαγωνισθούν. Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ προβλήθηκαν 26 ταινίες από 20 χώρες (Ελλάδα, Αφρική, Ισπανία, Πορτογαλία, Τσεχία, Ρουμανία, Ιαπωνία, Φιλιππίνες, Μ. Βρετανία, ΗΠΑ, Δανία, Περού, Γεωργία, Μολδαβία, Κόστα Ρίκα, Νορβηγία, Σερβία, Αυστρία, Γερμανία και Καζακστάν). Διαγωνίστηκαν στις ακόλουθες κατηγορίες: ελληνικές ταινίες, ντοκιμαντέρ και τουριστικές ταινίες.
Η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ με μέλη από Ολλανδία, Πορτογαλία, Πολωνία, Αγγλία και Ελλάδα, ψήφισαν τις καλύτερες ταινίες και απένειμαν τα βραβεία σε 35 ταινίες 3 κατηγοριών, με διάφορες υποκατηγορίες: με την παρουσία των παραγωγών, σκηνοθετών και συντελεστών, μπροστά στο κοινό και την κριτική επιτροπή. Βραβεύτηκαν 35 ταινίες.

***

Το Συνέδριο Γαστρονομίας συνδιοργανώθηκε με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου ενώ το φεστιβάλ Κινηματογράφου Αμοργού με το Δήμο Αμοργού. Οι εργασίες διεξήχθησαν στις αίθουσες του ξενοδοχείου Aegialis Hotel & Spa.

 

***

 

ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: El Amor Existe. Santiago del Teide by Carlos Hernández

 

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΥ ΒΡΑΒΕΥΤΗΚΑΝ

 

***

Tourism Section

Adventure Tourism Category

1st Prize: The Seeker – A Journey of Awakening by Neeraj Mishra & Atul Khandar
2nd Prize: Midgard Adventure – winter (South Iceland) by Miha Avguštin

Cultural Tourism Category

1st Prize: The Powerful Soul of Hong Kong by Marco Sansalone

Events, Fairs and Congress

1st Prize: Greece MERAKI 2018 – teaser by Gustavo Neves

Gastronomic Tourism Category

1st Prize: RTE From Farm to Table by João Viegas
2nd Prize: Generation with a cause by Dorian Walker

Hotels & Resorts Category

1st Prize: Love Summer by João da Silva
2nd Prize: Belvedere – Follow the wind by Theo Papadoulakis

Nature and Rural Tourism Category

1st Prize: Kazakhstan – Kyrgyzstan by Guillaume Juin
2nd Prize: Radol’ca by Rožle Brega

Sports Tourism Category

1st Prize: CARS by João Viegas

Tourism Destinations – Cities Category
1st Prize: El Amor Existe. Santiago del Teide by Carlos Hernández
2nd Prize: Flamenco Madrid by Santiago Alcazar

Tourism Destinations – Country Category

1st Prize: Dinner with Georgia by Dima Chkheidze
2nd Prize: From Cuba with Love by António Aleixo

Tourism Destinations – Regions Category

1st Prize: The route of fate by Román Parrado
2nd Prize: Madeira Pass by João Viegas

Tourism Services Category

1st Prize: Faroe Islands Translate by Rune Hørslev
2nd Prize: The Hardest Job by Nils Keller

 

***

 

ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: Tourism Destinations – Regions Category: Madeira Pass by João Viegas.

 

Documentary Section

Adventure, Expeditions & Travelling Category

1st Prize: The White Maze by Matthias Mayr
2nd Prize: Moscow: Your Survival Guide by Helen Etkina

Arts, Music & Culture Category

1st Prize: Voyager Colors of Peru by Erik Wieder

Environment & Ecology Category

1st Prize: Tubbataha: A National Treasure by Don Falsario II
2nd Prize: Once Hamoun by Mohammad Ehsani

Ethnography & Society Category

1st Prize: Kalimera Men Beirut by Rawad Germanos
2nd Prize: The Untold Story of Baralikadu by Sumant Mali

Gastronomy & Enotourism Category

1st Prize: In Vino Veritas / the History of Greek Wine by Constantinos Tseklenis

History & Heritage Category

1st Prize: CĂLĂRAȘI – A Land by the gate of heaven by Dumitru Grosei

Nature & Wildlife Category

1st Prize: Escape to Costa Rica – Jungle Story by Libor Spacek
2nd Prize: The fight for the Arctic by Andreas Ewels

Sports & Recreation Category

1st Prize: We are the Rovers by Antonin Michaud-Soret

Sustainable and Responsible Tourism Category

1st prize: Unforgettable journey #15 (A rivers trip) by Aleksey Berdennikov

*

National Section

Tourism Category

The Best Greek Film:

Greece-A 365 Day Destination by Andonis Theocharis Kioukas

Documentary Category

The Best Greek Documentary:

Corfu – Gift of Gods by Irina Khangoshvili

Tourism Category

The Best Greek Tourism Film:

Magic island Screener by Dimitris Katsimiris

 

***

ΕΔΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΙΑ 2018

Παναγιώτης ΜήλαςΤο 16ο ΥΠΕΡΙΑ στην Αιγιάλη στήριξε: Γαστρονομία, Πολιτισμό, Τουρισμό και ταινίες μικρού μήκους
Περισσότερα