Animal stories

Η μεσογειακή φώκια «Άνασσα» συνεχίζει το ταξίδι της

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η ενήλικη θηλυκή φώκια «Άνασσα» γέννησε τον περασμένο Σεπτέμβριο σε σπηλιά στη βόρεια ακτογραμμή του Ακάμα στην Κύπρο.

Πριν από λίγες ημέρες η «Άνασσα» καταγράφηκε να διανυκτερεύει σε θαλάσσια σπηλιά στην περιοχή Αγίου Γεωργίου Αλαμάνου, δηλαδή διένυσε μια απόσταση πέραν των 150 χιλιομέτρων από το σημείο στο οποίο είχε γεννήσει.

Βάσει καταγραφών, κυρίως από τον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, τέτοιες μεγάλες μετακινήσεις είναι φυσιολογικές για το συγκεκριμένο είδος.

Η επιστημονική δουλειά που γίνεται από την ομάδα παρακολούθησής της στην Κύπρο δίνει τη δυνατότητα αναγνώρισης του κάθε ζώου σε περίπτωση μετακίνησής του σε άλλα καταφύγια. Επίσης προσθέτει γνώση στη βελτίωση της γνώσης της συμπεριφοράς του είδους, με σκοπό την καλύτερη προστασία του.

Να σημειωθεί ότι η «Άνασσα» με επιτυχία κατάφερε να μεγαλώσει το μικρό της, το οποίο πλέον είναι ανεξάρτητο.

*Φωτογραφία: Χάρης Νικολάου

*Πληροφορίες από το Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος της Κύπρου – Cyprus MOA

Παναγιώτης ΜήλαςΗ μεσογειακή φώκια «Άνασσα» συνεχίζει το ταξίδι της
Περισσότερα

Παύλος Νιρβάνας: Τι θα πει σκλαβιά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

― Φλώρια, καρδερίνες, φλώριααα!
― Πόσο τις δίνεις, βρε παιδί, τις καρδερίνες;
― Τρεις δραχμές, μπάρμπα. Τρεις δραχμές και μ’ εγγύηση. Πάρε, αφέντη, να σε ξυπνά το πρωί.
― Δεν κάνει δυο δραχμές;
― Αν θέλεις να πάρεις τη βραχνιασμένη…
Ο μεσόκοπος άνθρωπος με τα ξενικά ρούχα, κάποιος πρόσφυγας από εκείνους, που πλημμύριζαν το πειραιώτικο λιμάνι, έβγαλε το κομπόδεμα από το ζωνάρι του, έδωσε ένα δίδραχμο στο παιδί και πήρε στα χέρια του την καρδερίνα.
Την κράτησε λιγάκι ελαφρά στα δάχτυλά του, την χάιδεψε πονετικά και την κοίταξε καλά καλά, φέρνοντας το ανήσυχο κεφαλάκι της μπροστά στα μάτια του, σα να ήθελε να της πει κάποιο γλυκό λόγο. Ύστερα, τινάζοντάς την ελεύθερη πάνω στην παλάμη του, την άφησε να πετάξει, κάνοντας τάχα πως του είχε ξεφύγει από τα χέρια του:
― Βρε, το αφιλότιμο το πετούμενο! Tο είδες εκεί!
Από μέσα του όμως φαινόταν καταχαρούμενος ο παράξενος εκείνος άνθρωπος. Θα μπορούσε να ορκιστεί κανείς, πως αυτό που έγινε, δεν ήταν καθόλου τυχαίο. Ο ξένος, χωρίς άλλο, είχε αγοράσει το πουλί, για να του χαρίσει την ελευθερία του. Αν προσπαθούσε να κρύψει το σκοπό του, το έκαμε ίσως από ευγένεια. Και θα μπορούσε να ορκιστεί κανείς ακόμη, πως έτσι ήταν το πράγμα, αν τον έβλεπε με τι λαχτάρα ακολουθούσε το φτερούγισμα της καρδερίνας στον ελεύθερο αέρα. Ένα φτερούγισμα τρελό, με μουδιασμένα φτερά, που την έφερε στο κατάρτι ενός καϊκιού, σαστισμένη ακόμη από την ξαφνική χαρά της.
― Βρε, το αφιλότιμο το πετούμενο, πώς μου ξέφυγε!
Από μέσα του όμως έλεγε χωρίς άλλο ο γεροντάκος:
― Κάνε τη δουλειά σου, πουλάκι μου, και μη σε μέλει.
Δυο μορτάκια, που έκαναν το βαρκάρη εκεί δίπλα, πήδησαν αμέσως μέσα στο καΐκι:
― Νά το, νά το, πάνω στο πανί ακούμπησε, είπε το ένα.
― Πέτα το σακκάκι σου, να το ρίξεις κάτω. Δε βλέπεις, πως είναι μουδιασμένο; απάντησε το άλλο.
Ο ελευθερωτής δεν μπόρεσε να κρυφτεί πια. Όρμησε άγριος στην άκρη του μόλου και φώναξε, κουνώντας το μπαστούνι κατά το καΐκι.
― Κάτω, παλιόπαιδα! Δικό σας είναι το πουλί; Εγώ το αγόρασα, εγώ θέλησα και το άφησα. Ορίστε μας! Κάτω γρήγορα, γιατί θα σας σπάσω τα παΐδια σας.
Και μόνον όταν είδε το πουλί να τινάζει τις φτερουγίτσες του και να σκίζει χαρούμενο τον αέρα, μονάχα τότε πήρε το δρόμο του, μουρμουρίζοντας:
― Μα βέβαια, μέσα στην ελευθερία γεννήθηκαν· πού να ξέρουν τι θα πει σκλαβιά!…

  • Ο Πλίνιος συσχέτιζε την καρδερίνα με τη γονιμότητα και ίσως γι’ αυτό και ο Ιερώνυμος Μπος στο τρίπτυχο έργο του Ο Κήπος των Γήινων Απολαύσεων σχεδίασε μια μεγάλη καρδερίνα δίπλα από ένα ζευγάρι. Στην εικόνα η συγκεκριμένη λεπτομέρεια του πίνακα.
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΠαύλος Νιρβάνας: Τι θα πει σκλαβιά
Περισσότερα

Κτηνωδία: Δηλητηρίασαν άλογα και σκυλιά στο Δάτο Καβάλας – Έκκληση για να βρεθεί ο δράστης

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση
Ραγίζει καρδιές η Κωνσταντίνα Κατσίτη, η οποία κάνοντας δημόσια έκκληση στο Facebook ζητά να βρεθεί ο δράστης που δηλητηρίασε τα άλογα και τα σκυλιά της.

Τα ξημερώματα της 10ης Απριλίου, ο δράστης μπήκε στον περιφραγμένο χώρο της Ιππικής Ακαδημίας «Κατσίτη», στο Δάτο Καβάλας αφού έδεσε τον σκύλο – φύλακα του χώρου, δηλητηρίασε όλα τα άλογα και τα υπόλοιπα σκυλιά.

Η Κωνσταντίνα Κατσίτη που θρηνεί δύο άλογα και επτά σκυλιά, προσπαθεί να σώσει τα υπόλοιπα με τη βοήθεια της ιππίατρου Κλεοπάτρας Τριανταφύλλου.

Με δάκρυα στα μάτια, η κ. Κατσίτη παρακαλεί όποιος γνωρίζει κάτι για την απίστευτη αυτή κτηνωδία, να επικοινωνήσει μαζί της ή με τις Αρχές. Οι άνθρωποι που θανατώνουν ζώα είναι επικίνδυνοι για το σύνολο της κοινωνίας, και δεν θα διστάσουν να κάνουν κακό και σε ανθρώπους. Δεν πρέπει να σιωπούμε!

Ο Θωμάς Κατσίτης είχε επιλέξει τα άλογα και την ιππασία ως το «φάρμακο» για το πρόβλημα της δυσλεξίας που αντιμετώπιζε η μικρότερη κόρη του.

Επί χρόνια, τα εννιά άλογα αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειας, προσφέροντας συγκινήσεις και όμορφες στιγμές, κυρίως όμως βοήθεια στο μικρότερο μέλος της, την Κωνσταντίνα. Έτσι, όταν πριν από λίγες μέρες, ο κ. Κατσίτης μπήκε στον στάβλο για να τα ταΐσει και αντίκρισε δύο απ’ αυτά νεκρά, ένα ετοιμοθάνατο και τα άλλα σε κακή κατάσταση, το σοκ ήταν μεγάλο.

«Ο δράστης ή οι δράστες αυτής της απάνθρωπης πράξης», είπε ο ίδιος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «παραβίασαν την κλειδαριά της πόρτας, μπήκαν μέσα στον στάβλο και έριξαν δηλητήριο στα κουτιά ταΐσματος και των εννέα αλόγων μαζί με πίτουρο ή ζαχαρόπαστα ώστε να είναι σίγουροι ότι τα ζώα θα το φάνε. Δύο άλογα, τα πιο λαίμαργα, ήταν αυτά που πέθαναν πρώτα.

Το ένα ακόμα βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, ενώ καταφέραμε χάρη στην άμεση συμβολή της ιππίατρου, που ήρθε από τη Θεσσαλονίκη, να προστατεύσουμε τα άλλα πέντε, χωρίς ωστόσο να είμαστε ακόμα σίγουροι πως διέφυγαν το κίνδυνο.

Περισσότερες από δέκα ώρες, η ιππίατρος έκανε πλύση στομάχου στα άλογα και απομάκρυνε περί τα 15 κιλά αίμα από το στομάχι του, που ήταν απόρροια της δηλητηρίασης που έπαθαν. Το δηλητήριο έκαψε τη γλώσσα των ζώων και με δυσκολία μπορούν να φάνε και να πιουν. Τέσσερα μερόνυχτα τώρα είμαστε πάνω από τα ζώα και αγωνιούμε για τη ζωή τους».

 

 

Ο ιδιοκτήτης εξήγησε ότι έως τώρα δεν έχουν καμία ένδειξη για το ποιος μπορεί να δηλητηρίασε τα ζώα, προχώρησε σε καταγγελία στην αστυνομική διεύθυνση Καβάλας, ενώ χθες το βράδυ, η κόρη του Κωνσταντίνα ανέβασε ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ζητώντας από όσους γνωρίζουν κάτι να το αποκαλύψουν για να βρεθεί ο ένοχος.

Με πολύ κόπο, προσπάθεια, προσωπική δουλειά, όρεξη και μεράκι, αλλά κυρίως με αγάπη για την κόρη του, ο πατέρας Κατσίτης προσπάθησε να βρει έναν τρόπο προκειμένου να αντιμετωπίσει τη δυσλεξία της Κωνσταντίνας.

Με συμβουλές ειδικών κι ενός καθηγητή στη Θεσσαλονίκη, σε ηλικία 4 χρονών, αγόρασε το πρώτο άλογο – κατόπιν και επιθυμίας της μικρής. Όπως λέει, η Κωνσταντίνα είχε μεγάλη αγάπη στη φύση και τα ζώα. «Εκεί έβρισκε ασφάλεια, ισορροπία, ανταπόκριση στις δικές της ανησυχίες», εξηγεί.

 

Αμαζόνα στην Εθνική Ομάδα Παίδων

Η Κωνσταντίνα ξεκίνησε την ενασχόλησή της με την ιππασία στην ηλικία των πέντε ετών και μπορεί όλα να άρχισαν από μια παιδική επιθυμία, αλλά σήμερα το άλογο και η ιππική δεξιοτεχνία έχουν γίνει για την ίδια τρόπος ζωής και σκέψης, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑΜΠΕ.

Η αγάπη της για τα άλογα την έφερε κοντά στην αθλητική ιππασία και τη συστηματική ενασχόλησή της με όλα τα αθλήματα (ιππική δεξιοτεχνία, υπερπήδηση εμποδίων, ιππική αντοχή), αλλά στο τέλος την κέρδισε η ιππική δεξιοτεχνία, στην οποία αφιερώθηκε αποκλειστικά τα τελευταία οχτώ χρόνια.

Με τη στήριξη της οικογένειάς της κατόρθωσε να συμμετάσχει στην Εθνική Ομάδα Παίδων και να γίνει η μοναδική αμαζόνα από τη Βόρεια Ελλάδα που πλαισίωνε την Εθνική Ομάδα Παίδων.

Τον Ιούλιο του 2011, η Κωνσταντίνα συμμετείχε στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα στην Κωνσταντινούπολη, κατακτώντας την 4η θέση στο ατομικό και τη 2η στο ομαδικό. Στη συνέχεια συμμετείχε στους Βαλκανικούς Αγώνες στο Νόβισαντ της Σερβίας, το 2014, κατακτώντας την 1η θέση στο ομαδικό αγώνισμα εφήβων και την 4η στο ατομικό.

Τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τις σπουδές της στην Αγγλία, εργάστηκε σε αρκετούς μεγάλους ιππικούς ομίλους στη Μεγάλη Βρετανία, αποκομίζοντας πολλές και σημαντικές εμπειρίες τόσο από τη δουλειά της στον στίβο υπό την καθοδήγησή των επαγγελματιών του είδους, όσο και από τη σχέση και τη συναναστροφή μαζί τους.

 

Επιστροφή στην πατρίδα

Δεν αποδέχθηκε, ωστόσο, προτάσεις για δουλειά στο εξωτερικό και προτίμησε να επιστρέψει στην Ελλάδα για να συστήσει το δικό της ιππικό όμιλο, δίνοντας τη δυνατότητα στους συμπατριώτες της στην Καβάλα -και κυρίως στα παιδιά- να γνωρίσουν τα άλογα και να ωφεληθούν από την επαφή και την επικοινωνία με αυτό το όμορφο και έξυπνο ζώο.

«Ήθελε να ασχοληθεί με τα άλογα που είχαμε στο στάβλο γιατί αφιέρωσε πολύ χρόνο μαζί τους. Δεν έχει σημασία πόσο κοστίζει ένα άλογο, αλλά πόσες ώρες έχει επάνω του από τον εκπαιδευτή του.

Σας ομολογώ πως ό,τι καταφέραμε όλα αυτά τα χρόνια δεν το πετύχαμε με ακριβά άλογα, αλλά με άλογα των 500 και 600 ευρώ. Κάθε άλογο δικό μας έχει ίσα με χίλιες ώρες δουλειάς από την Κωνσταντίνα ώστε να λάβει την καλύτερη εκπαίδευση. Αυτός είναι και ο λόγος που τα άλογά μας είναι κατάλληλα για μικρά παιδιά κάτω των δέκα ετών.

Τόσο η Κωνσταντίνα όσο κι εγώ προσωπικά αφιερώσαμε πάρα πολύ χρόνο στα άλογα, στην εκπαίδευσή τους, στη φροντίδα τους, στην επικοινωνία μαζί τους», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κατσίτης.

 

 

  • Πηγή: Όμορφη Ζωή

– Δείτε το ρεπορτάζ:

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΚτηνωδία: Δηλητηρίασαν άλογα και σκυλιά στο Δάτο Καβάλας – Έκκληση για να βρεθεί ο δράστης
Περισσότερα

Ο Γιώργος Καραμίχος για την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων: Χιλιάδες ζώα υποφέρουν

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους.

Ο ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος, από το Λος Άντζελες όπου διαμένει, στέλνει το δικό του μήνυμα για τη σημαντική αυτή μέρα:

“4 Απριλίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων.
Αυτή δεν είναι μέρα για να γιορτάσουμε! Είναι μια μέρα για να μας υπενθυμίσουμε, ειδικά στην Ελλάδα, ότι χιλιάδες ζώα υποφέρουν.
Σε τέτοιες στιγμές όπου η χώρα μας αμφισβητείται από την πανδημία covid19, και τα αδέσποτα παλεύουν αφού δεν μπορούν εύκολα να βρουν φαγητό και νερό στους δρόμους.
Ναι, μένουμε σπίτι αλλά δεν ξεχνάμε τα αδέσποτα. Τοποθετούμε ξηρά τροφή και νερό έξω από την πόρτα μας ή στηρίζουμε και ενισχύουμε τα τοπικά μας σωματεία.
Εάν συνειδητοποιήσουμε ότι ένα αδέσποτο ζώο χρειάζεται ιατρική βοήθεια και αδυνατούμε να βοηθήσουμε καλούμε άμεσα το τοπικό μας δημοτικό μας γραφείο. Είναι υποχρέωσή τους να προβλέπουν την ευημερία τους. Μαζί παλεύουμε για έναν καλύτερο κόσμο”.

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟ Γιώργος Καραμίχος για την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων: Χιλιάδες ζώα υποφέρουν
Περισσότερα

Τι δήλωσε ο λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας για τα ζώα συντροφιάς και τον κορονοϊό

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Σαφή θέση για τον κορονoϊό και τα ζώα συντροφιάς πήρε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, Σωτήρης Τσιόδρας, κατά τη διάρκεια της σημερινής ενημέρωσης για τον ιό.

Ο κ. Τσιόδρας αναφέρθηκε στο θέμα που «καίει» χιλιάδες συμπολίτες μας και δεν είναι άλλο από το κατά πόσο ο κορονοϊός μπορεί να μεταδοθεί από τα ζώα στον άνθρωπο.

«Θα σας πω δυο λόγια για τα ζώα συντροφιάς. Πιθανώς είδατε κάποια δημοσιεύματα που αφορούν πιθανή λοίμωξη κάποιων από αυτά», είπε ξεκινώντας ο λοιμωξιολόγος.

«Έως σήμερα, είχαν αναφερθεί στη βιβλιογραφία παρουσία του ιού σε μια γάτα στο Βέλγιο και δύο σκύλων στο Χονγκ Κονγκ. Επίσης μια μελέτη η οποία είναι υπό δημοσίευση, έδειξε πως οι γάτες μπορούν να μολυνθούν, μάλλον ήπια λοίμωξη, ενώ οι σκύλοι δεν μολύνονται από τον ιό, όπως και τα κοτόπουλα, τα γουρούνια και οι πάπιες».

«Επίσης καμιά από τις μολυσμένες γάτες σε αυτή τη μελέτη δεν είχε συμπτώματα, και δεν υπάρχουν δεδομένα ότι ακόμα κι αυτές, οι πειραματικά μολυσμένες γάτες, είχαν ποσότητες του ιού ικανές να μολύνουν τον άνθρωπο», συμπλήρωσε.

«Νομίζω πως οι ιδιοκτήτες γάτας δεν πρέπει να ανησυχούν. Τα εργαστηριακά πειράματα στα οποία κανείς εκθέτει τα ζώα σε υψηλές ποσότητες ιού μέσα στη μύτη τους, όπως έκαναν οι Κινέζοι συνάδελφοι, με κανένα τρόπο δεν αντιπροσωπεύει την αλληλεπίδραση ανθρώπων με ζώα συντροφιάς. Ούτε είναι φυσικά λόγος να τα εγκαταλείπουν, όπως ακούγεται όλο και περισσότερο κι όπως έγινε και στο εξωτερικό», εξήγησε.

«Με τα έως τώρα επιστημονικά δεδομένα, δεν προκύπτει να έχουν κάποιο σημαντικό ρόλο στην μετάδοση και διασπορά της νόσου σε ανθρώπους», κατέληξε.

 

Δείτε το απόσπασμα:

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΤι δήλωσε ο λοιμωξιολόγος Σωτήρης Τσιόδρας για τα ζώα συντροφιάς και τον κορονοϊό
Περισσότερα

Ο Μιχάλης Οικονόμου γράφει το μήνυμα του catisart.gr για την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Η 4η Απριλίου, μια ημερομηνία που μπορούμε εύκολα να θυμόμαστε όλοι, έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων.

Κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει με βεβαιότητα τον αριθμό των αδέσποτων στη χώρα μας. Η εικόνα είναι γνωστή σε όλους, σχεδόν σ’ όλες τις πόλεις της Ελλάδας: Δεκάδες αδέσποτα σκυλιά διαβιούν στους δρόμους, τριγυρνούν σε πλατείες και πεζοδρόμια, προκαλούν τη συμπάθειά μας ή ενίοτε παρασύρονται και σκοτώνονται από διερχόμενα οχήματα. Άλλες φορές πάλι γίνονται αντικείμενα κακοποίησης, με καθημερινά κρούσματα σε όλη την Ελλάδα.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με έναν ενδεχομένως ακόμα μεγαλύτερο αριθμό γατών, τα οποία αναζητούν καταφύγιο και προστασία από το κρύο και τη βροχή κάτω από αυτοκίνητα ή ψάχνουν για τροφή μέσα σε κάδους απορριμμάτων και προκαλούν τις νύχτες αίσθηση με τα… ερωτικά τους κελεύσματα. Γάτες που συχνά δηλητηριάζονται ή βασανίζονται και θανατώνονται από όντα που υποτίθεται πως είναι ανθρώπινα.

Η φιλοζωία δεν είναι πολυτέλεια. Η παρουσία ενός τετράποδου μέλους στην οικογένεια και στην κοινωνία μας, όταν γίνεται με τους σωστούς κανόνες, μόνο ευεργετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Με αυτές τις σκέψεις ας γιορτάσουμε τη φετινή ημέρα των αδέσποτων ζώων, με την ευχή κάποτε να καταργηθεί γιατί οι φίλοι μας, συνταξιδιώτες μας στη ζωή και συγκάτοικοί μας στον πλανήτη δεν μπορούν να ζουν εγκαταλελειμμένοι στο δρόμο.

Το catisart.gr τιμά φέτος την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων με ένα μήνυμα ενός αγαπημένου ηθοποιού, ενός μεγάλου ταλέντου του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, του Μιχάλη Οικονόμου.

 

 

Ο Μιχάλης είναι ευαισθητοποιημένος άνθρωπος και πολύ γνωστός φιλόζωος. Είναι δε κηδεμόνας τριών υπέροχων γατών. “Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η Πολιτεία οφείλει φυσικά, εκτός από τη δημόσια υγεία, να μεριμνήσει για τους μοναχικούς και άστεγους συνανθρώπους μας, και να λάβει κάποια μέτρα και για τα αδέσποτα ζώα.
H αλήθεια είναι όμως πως αν δεν ενδιαφερθεί ο καθένας μας για όλα τα παραπάνω, αν δεν πάρουμε τηλέφωνο έναν ηλικιωμένο γείτονα που μένει μόνος μήπως χρειάζεται κάτι, αν δε γεμίσουμε ένα πιατάκι στο πεζοδρόμιο με νερό, αν δε δείξουμε ο καθένας από εμάς την ανθρωπιά μας, σε κάθε ευκαιρία και ειδικά σε έναν τέτοιο καιρό κρίσης (φυσικά με όλες τις απαραίτητες για την υγεία προφυλάξεις), δεν πρόκειται να το κάνει κανείς άλλος.
Γιατί ο μεγαλύτερος εχθρός δεν είναι ο ιός, αλλά ο φόβος και η έλλειψη δοτικότητας. Τώρα που αναγκαστικά σταματήσαμε το ξέφρενο τρέξιμο από υποχρεώσεις, ας πάρουμε μια ανάσα και ας κοιτάξουμε, ας ακούσουμε, ας μυρίσουμε και ας αφουγκραστούμε την Άνοιξη που τόσο απλόχερα ανθίζει χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα. Και ας τη μιμηθούμε, όσο και όπως μπορούμε”, γράφει.

 

 

Ιδού ολόκληρο το μήνυμά του:

“Τη στιγμή που το σύνθημα σε όλο τον πλανήτη είναι «μένουμε σπίτι», κάτι που χρειάζεται όλοι να κάνουμε για να περάσει όσο πιο ανώδυνα αυτή η πανδημία, δε μπορώ παρά να συλλογιστώ με πόνο δύο – τρία τινά. Τους ανθρώπους που μένουν μόνοι, ιδίως τους ηλικιωμένους χωρίς έναν άνθρωπο για βοήθεια και παρηγοριά, τους άστεγους συνανθρώπους μας, που γι’ αυτούς δεν υπάρχει καν σπίτι για να μείνουν μέσα να προφυλαχθούν, και, τέλος, τα αδεσποτάκια, που μάλιστα μπορεί να τρεφόντουσαν από μαγαζιά που τώρα είναι κλειστά λόγω της πανδημίας και θα βρίσκουν κλειστές τις πόρτες της παρηγοριάς τους.
Σήμερα, 4 Απρίλη, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων. Σε μία εποχή που η βόλτα με το σκύλο είναι ένας από τους έξι βασικούς λόγους για να βγει κανείς δικαιολογημένα έξω από το σπίτι του, σε μια εποχή που επιτέλους βρήκα κι εγώ το χρόνο να απαντήσω σε κάθε επίμονο νιαούρισμα των τριών γατιών μου για χάδια, είναι στο χέρι μας να σκεφτούμε και τις αδέσποτες ψυχούλες.
Υπάρχουν μερικά απλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε. Αν έχουμε υπόψη μας αδέσποτα στη γειτονιά, ας τους βγάζουμε λίγο νερό και φαγητό (εγώ μέχρι και τα ψίχουλα του ψωμιού προτιμώ να τα ρίχνω από το μπαλκόνι για τα πουλιά, αντί να τα πετώ στο νεροχύτη), να προσέχουμε όταν ξεκινάμε το αμάξι μας για τυχόν κρυμμένες γάτες, να κόβουμε ταχύτητα αν δούμε αδέσποτο στο δρόμο, αν μπορούμε μεσολαβώντας με τον δήμο μας ή με κάποια φιλοζωική να μεριμνήσουμε για τη στείρωση των αδέσποτων της γειτονιάς, και ας προτιμήσουμε να υιοθετήσουμε ένα ζώο από το να το αγοράσουμε από κάποιο pet shop, η ευγνωμοσύνη που πρόκειται να λάβουμε θα είναι απεριόριστη, και, τέλος, να καταλάβουμε πως είμαστε υπεύθυνοι για τα οικόσιτα ζώα που ήδη έχουμε, πως είναι ζωντανές σχέσεις και πως δεν μπορούμε όταν βαρεθούμε την παρέα του ζώου μας να το εγκαταλείπουμε στο δρόμο.
Τι θλιβερή αντίθεση, πολλοί άστεγοι που έχω υπόψη μου είναι αυτοί που από το υστέρημά τους συντηρούν ένα σκύλο ή μια γάτα, ενώ άνθρωποι που έχουν και σπίτι και τα μέσα για να συντηρήσουν ένα ζωάκι, συχνά το εγκαταλείπουν, ενώ το βασικό που χρειάζεται ένα ζώο είναι η αγάπη και φροντίδα. Πώς ένα ζωάκι μαθημένο στη ζεστασιά ενός σπιτικού, θα επιβιώσει στο δρόμο;
Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η Πολιτεία οφείλει φυσικά, εκτός από τη δημόσια υγεία, να μεριμνήσει για τους μοναχικούς και άστεγους συνανθρώπους μας, και να λάβει κάποια μέτρα και για τα αδέσποτα ζώα.
H αλήθεια είναι όμως πως αν δεν ενδιαφερθεί ο καθένας μας για όλα τα παραπάνω, αν δεν πάρουμε τηλέφωνο έναν ηλικιωμένο γείτονα που μένει μόνος μήπως χρειάζεται κάτι, αν δε γεμίσουμε ένα πιατάκι στο πεζοδρόμιο με νερό, αν δε δείξουμε ο καθένας από εμάς την ανθρωπιά μας, σε κάθε ευκαιρία και ειδικά σε έναν τέτοιο καιρό κρίσης (φυσικά με όλες τις απαραίτητες για την υγεία προφυλάξεις), δεν πρόκειται να το κάνει κανείς άλλος.
Γιατί ο μεγαλύτερος εχθρός δεν είναι ο ιός, αλλά ο φόβος και η έλλειψη δοτικότητας. Τώρα που αναγκαστικά σταματήσαμε το ξέφρενο τρέξιμο από υποχρεώσεις, ας πάρουμε μια ανάσα και ας κοιτάξουμε, ας ακούσουμε, ας μυρίσουμε και ας αφουγκραστούμε την Άνοιξη που τόσο απλόχερα ανθίζει χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα. Και ας τη μιμηθούμε, όσο και όπως μπορούμε.
Καλή μας δύναμη!
Καλή Ανάσταση!”.

 

 

Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους.

Η 4η Απριλίου επιλέχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων για τρεις λόγους:

Χρονικά είναι ακριβώς στο μέσο της 4ης Οκτωβρίου, που γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.
Είναι ευκολομνημόνευτη ημερομηνία (4/4).
Δεν υπάρχει κάποια άλλη άξια λόγου εορτή την ημέρα αυτή.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟ Μιχάλης Οικονόμου γράφει το μήνυμα του catisart.gr για την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων
Περισσότερα

Τα κατοικίδια ζώα δεν αποτελούν δεξαμενή επιβίωσης του κορονοϊού, και δεν νοσούν από αυτόν

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Στην κτηνιατρική γνωρίζουμε αρκετά καλά τους κορονοϊούς. Ο σκύλος, η γάτα, τα χοιρινά, εμφανίζουν κάποιες ασθένειες που οφείλονται σε κορονοϊούς, οι οποίοι, ωστόσο, δεν έχουν καμία σχέση με αυτόν που έχει “χτυπήσει” τώρα τους ανθρώπους», τόνισε η Αθηνά Τραχήλη, πρόεδρος Κτηνιατρικού Συλλόγου Ελλάδος, μιλώντας στο MEGA.

«Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, μέχρι σήμερα, με τα σημερινά δεδομένα, δεν έχει διαπιστωθεί ότι τα ζώα, και δη τα κατοικίδια, μολύνονται από τον συγκεκριμένο κορονοϊό. Δεν αποτελούν δεξαμενή επιβίωσης του ιού, και δεν νοσούν από αυτόν», επεσήμανε η ίδια.

Τέλος, αναφερόμενη στο περιστατικό με τον σκύλο, στη μύτη του οποίου ανιχνεύτηκε ο κορονοϊός, με την ιδιοκτήτριά του να νοσεί, η κ. Τραχήλη σημείωσε ότι «το σκυλάκι ήταν υπέργηρο και δεν γνωρίζουμε το παθολογικό του υπόβαθρο. Ωστόσο, πάρθηκε δείγμα από το σκυλάκι που μπήκε σε καραντίνα, και τα δείγματά του είναι μηδενικά».

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΤα κατοικίδια ζώα δεν αποτελούν δεξαμενή επιβίωσης του κορονοϊού, και δεν νοσούν από αυτόν
Περισσότερα

Έκκληση προς όλους τους κατοίκους της χώρας να ταΐζουν όσα περισσότερα αδέσποτα ζώα μπορούν

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Έκκληση προς όλους τους κατοίκους της χώρας να ταΐζουν όσα περισσότερα αδέσποτα ζώα μπορούν, απευθύνει η Κοινωνική Οργάνωση Αντικρίση.

Και αυτό γιατί «ειδικά στις αστικές ζώνες μετά τα πρωτοφανή αλλά απαραίτητα για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση, τα αδέσποτα κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα αφού τα περισσότερα σιτίζονταν από φιλόζωους επαγγελματίες ή εργαζόμενους που σήμερα λόγω του κοροναϊού παραμένουν μακριά από τις εργασίες τους».

«Παρακαλούνται όλοι όσοι μπορούν, να προσφέρουν τροφή στους τετράποδους φίλους μας, καθώς και νερό που και αυτό είναι σχεδόν αδύνατο να το βρουν», τονίζεται στην ανακοίνωση.

 

 

Μη φοβάστε, ο κοροναϊός δεν κολλάει από τα ζώα

Με τον φόβο να έχει κυριεύσει το μυαλό των Ελλήνων η Αντικρίση, δεν παραλείπει να προσθέσει: «Να διευκρινιστεί στο σημείο αυτό ότι ο Κοροναϊός CO.VI.D. – 19 ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΖΩΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ».

Μεγάλο είναι το πρόβλημα, προσθέτει η Οργάνωση, «στα αστικά κέντρα και με την σίτιση των πτηνών, όπου μεγάλοι πληθυσμοί περιστεριών, γλάρων, κορακιών, σπουργιτιών και άλλων πτηνών της πόλης, όπως π.χ. παπαγάλων, αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα και τον ίδιο κίνδυνο με τα αδέσποτα, αυτό της λιμοκτονίας».

«Τα πτηνά των πόλεων έχουν μάθει να σιτίζονται από τον άνθρωπο, σήμερα που λίγοι είναι αυτοί που κυκλοφορούν τα πτηνά αυτά πεθαίνουν από την πείνα μιας που η νοημοσύνη τους είναι τέτοια που δεν τους επιτρέπει την αποδημία».

«Και εδώ υποβάλλουμε θερμή παράκληση να ταΐζετε και αυτές τις ψυχές όσο μπορείτε».

«Το σύνολο των εθελοντών μας ήδη κάνει ό,τι μπορεί, όμως σίγουρα μια μικρή ομάδα ανθρώπων δεν επαρκεί, χρειάζεται η συνδρομή όλων μας», καταλήγει η Αντικρίση.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΈκκληση προς όλους τους κατοίκους της χώρας να ταΐζουν όσα περισσότερα αδέσποτα ζώα μπορούν
Περισσότερα

Τι λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για τα κατοικίδια ζώα και τον Covid-19

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ένα καλό νέο φέρνει στους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αφού όπως επισημαίνει δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καμία ένδειξη ότι τα κατοικίδια ζώα όπως τα σκυλιά ή οι γάτες μπορούν να μολυνθούν από τον κορονοϊό.

Όπως και οι προηγούμενοι ιοί SARS, ο Covid-19 μεταδίδεται κυρίως μέσω σταγονιδίων από το φτέρνισμα, το βήχα, το σάλιο ή την εκπνοή.

Μπορεί τα κατοικίδια να παράγουν σταγονίδια αρκετά εύκολα, αλλά υπάρχουν σημαντικοί φραγμοί ώστε ο ιός να μη μεταδίδεται από ανθρώπους σε ζώα και αντίστροφα.

 

 

«Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα ζώα συντροφιάς, δηλαδή κατοικίδια ζώα όπως τα σκυλιά ή οι γάτες, μπορούν να μολυνθούν από τον νέο κορονοϊό», λέει ο ΠΟΥ.

Βέβαια, σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον ΠΟΥ, υπάρχει ένας κίνδυνος τα ζώα να μεταφέρουν τον θανατηφόρο ιό. Αυτός είναι να λειτουργήσει το σώμα τους ως «επιφάνεια», η οποία θα μεταφέρει τον ιό από τον έναν άνθρωπο στον άλλο.

Πάντως, μέχρι σήμερα οι άνθρωποι δεν αντιμετώπιζαν με μεγάλη ψυχραιμία την περίπτωση μεταδοτικότητας του ιού από ανθρώπους στα ζώα και το αντίθετο.

Σε αυτό το πλαίσιο, στην Κίνα τοπικοί αξιωματούχοι ενός χωριού στην επαρχία Zhejiang ζήτησαν από τους κατοίκους να απομονώσουν τα ζώα και να σκοτώσουν τα αδέσποτα. Ένα άλλο χωριό της χώρας σκότωσε τα ζώα για να περιορίσει την εξάπλωση του ιού.

Αυτό συνέβαινε αφού εκτιμάται ότι ο κορονοϊός προήλθε από νεκρά ζώα σε μια αγορά στη Γουχάν, η οποία τελικά εξαπλώθηκε στους ανθρώπους.

Όμως, όπως φαίνεται, τα ζωντανά ζώα φαίνεται να είναι ασφαλή.

Παρόλο που ένας σκύλος στο Χονγκ Κονγκ βρέθηκε «ασθενώς θετικός» στον κορονοϊό και μπήκε σε καραντίνα, ο ΠΟΥ θεωρεί ότι είναι οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων και όχι αυτά που κινδυνεύουν.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΤι λέει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για τα κατοικίδια ζώα και τον Covid-19
Περισσότερα

Πέτρος Γάλλιας: «Ζώντας με τον Έρωτα!»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

«Έρως ανίκατε μάχαν». Έρωτας ακαταμάχητος είναι ο πιστός σύντροφος ενός ανθρώπου που χαίρει άπειρης εκτίμησης στον καλλιτεχνικό χώρο, του χορογράφου, ηθοποιού και χορευτή Πέτρου Γάλλια. Ένας σύντροφος πανέμορφος που με τη γοητεία του έχει πάρει τα μυαλά όλων των φίλων του -διαδικτυακών και μη.

Αυτό το πλάσμα είναι η λύτρωση του τέλειου χορού, είναι η αγαλλίαση της ζωής, είναι μια γεύση παραδείσου, που με το χιονένιο του θρόισμα κυκλώνει την κάθε μέρα του αγαπημένου Πέτρου Γάλλια.

Ο «Έρωτας», γιατί πώς αλλιώς θα τον έλεγαν, είναι ένας κομψός, μυώδης σκύλος με πανέξυπνη έκφραση και ολογάλανα μάτια. Μονίμως χαρούμενος, ενθουσιώδης και παιχνιδιάρης, είναι δραστήριος, κοινωνικός, τρυφερός, ευαίσθητος και αφοσιωμένος. Επιπλέον του αρέσει και το πιάνο…

Το λευκό με μαύρες βούλες τρίχωμά του αποτελεί σήμα κατατεθέν της φυλής που λέγεται Δαλματίας και την καθιστά μοναδική. Ίχνη του σκύλου Δαλματίας βρέθηκαν σε ελληνικές επιγραφές και σε αιγυπτιακά ανάγλυφα, γι’ αυτό πρόκειται χωρίς αμφιβολία για μια αρχαία φυλή. Το Μεσαίωνα, η φυλή χρησιμοποιήθηκε ως κυνηγόσκυλο, και έγινε εξαιρετικά δημοφιλής ως σκύλος μεταφοράς το 1800. Κατά τη διάρκεια της Ιστορίας, ο Δαλματίας έχει χρησιμοποιηθεί για διάφορους σκοπούς -ως συνοδός στο πυροσβεστικό σώμα αλλά και ως προστάτης αμαξών με άλογα. Μπορούμε επίσης να τον αναγνωρίσουμε σε πίνακες και εκκλησιαστικά χρονικά από τον 16ο ως τον 18ο αιώνα.

Ο Έρωτας γεννήθηκε στο Λονδίνο. Εκεί γνωρίστηκαν ένα ωραίο μεσημέρι, στο Κόβεν Γκάρντεν, με τον Πέτρο. Κι όπως μάς εξομολογείται ο “ευτυχής μπαμπάς”, «ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Υπέκυψα…».

“Είναι πολύ καταφερτζής. Παρορμητικός. Και επίμονος. Στα χάδια. Και πολύ ευγενικός. Είναι πρίγκιπας”, συμπληρώνει με συγκίνηση.

 

 

Πέτρο, ποιος είναι ο συγκάτοικός σου;

*Ο συγκάτοικός μου είναι ο μικρός αλητάκος, ο Έρωτας.

Πότε και πώς γνωριστήκατε;

*Ο Έρωτας γεννήθηκε στο Λονδίνο. Είναι το έκτο παιδί της γέννας. Έχει έναν ακόμα αδερφό και τέσσερις αδερφές. Είμαι φίλος με το Νικόλα που έχει τη μαμά του. Έτσι τον είχα δει σε φωτογραφίες και βιντεάκια, από όταν γεννήθηκε. Είχαν περάσει δύο χρόνια από όταν είχε «φύγει» ο πρώτος μου σκυλάκος, ο Ρωμαίος. Είχα πονέσει τόσο πολύ που είχα πει «ποτέ ξανά». Ο Νικόλας όμως, επέμενε να μου χαρίσει αυτό το μικρό κουκλί με τα γαλάζια μάτια, γιατί όπως έλεγε, το είχε στείλει ο Ρωμαίος για να έχω παρεάκι. Ύστερα από δική του επιμονή, συναντηθήκαμε, πρώτη φορά, στο Λονδίνο – ήμουν και εγώ εκεί γιατί δίδασκα σε ένα σεμινάριο – δύο μήνες μετά τη γέννησή του. Ένα μεσημέρι, λοιπόν, δώσαμε ραντεβού με τον Νικόλα και τον μικρό, στο Κόβεν Γκάρντεν. Όταν τον είδα από μακριά να έρχεται, μπομπιράκος, χοροπηδηχτός, κούταβος, κουνάμενος λιγάμενος, ναζιάρης, έμεινα… Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Υπέκυψα…

 

 

Σε ποια φυλή ανήκει;

*Είναι Δαλματίας. Με καφέ βούλες και γαλάζια μάτια.

Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από το όνομά του;

*Ναι! Έψαχνα όνομα κάμποσες μέρες. Για την ακρίβεια είχα επιστρατεύσει όλη την παρέα – και τους μαθητές μου – να λένε ιδέες. Τι Ρίτσαρντ, τι Έντουαρντ, τι Έντι, τι Χάουαρντ, τι Ολίβιε… Όλα λονδρέζικα… Τίποτε. Δεν ανταποκρινόταν σε κανένα. Μια μέρα που παίζαμε στο πάρκο, κυλιόταν στο γρασίδι, έκανε τρέλες, νάζια, παλαβομάρες, και του λέω: εσύ δεν είσαι σκυλάκι, εσύ είσαι έρωτας! Ε, αυτό ήταν. Γύρισε αμέσως το κεφάλι του και με κοίταξε κατάματα. Κατάλαβα ότι είχε διαλέξει το όνομά του. Έρωτας…

 

 

Τι ηλικία έχει τώρα;

*Είναι τεσσάρων χρονών.

Είχες και παλαιότερα άλλα κατοικίδια;

*Ναι. Είχα τον πρώτο μου μεγάλο έρωτα, τον Ρωμαίο. Ήταν και εκείνος Δαλματίας. Ένα συγκλονιστικό σκυλάκι. Έπαιζε μαζί μου, πρωταγωνιστούσε – σε παραστάσεις. Σε περιοδείες. Ακόμα και στο Μέγαρο Μουσικής.

 

 

Τι τίτλο θα έδινες στη συγκατοίκησή σας;

*«Ζώντας με τον Έρωτα!».

Πώς συμπεριφέρεται σε φίλους, επισκέπτες ή άλλα ζώα;

*Είναι πολύ φιλικός με όλους. Ή σχεδόν όλους. Και είναι πολύ χαδιάρης. Όταν σε γνωρίσει σηκώνεται στα δυο του πόδια, ακουμπάει με το πόδι του το σώμα σου και περιμένει να τον χαϊδέψεις. Μετά κάθεται κάπου κοντά και παρακολουθεί τις συζητήσεις. Κάποτε τις σχολιάζει… με διάφορους ήχους, επιδοκιμασίας ή βαρεμάρας… Ή έρχεται και σε ακουμπάει με το πόδι του. Ή το κεφάλι του. Που σημαίνει, έλα αφήστε τώρα τα χαζά και κάντε κάτι πιο όμορφο, ασχοληθείτε μαζί μου… Και με τα άλλα ζώα είναι φιλικός. Τα πάει καλά και με τα γατάκια. Τα κάνει χάζι όταν παίζουν, όταν κυνηγιούνται και τρέχουν. Αλλά δεν του αρέσουν οι φωνές. Όταν ένα σκυλάκι αρχίζει να του γαβγίζει στην αρχή δεν αντιδρά. Μετά χαλιέται. Γυρίζει και φεύγει.

 

 

Τι λένε οι φίλοι σου γι’ αυτόν;

*Λένε ότι είναι…. Έρωτας! Νομίζω ότι και οι φίλοι μου είναι ερωτευμένοι μαζί του. Είναι πολύ καταφερτζής. Παρορμητικός. Και επίμονος. Στα χάδια. Και πολύ ευγενικός. Είναι πρίγκιπας.

Έχει ιδιοτροπίες;

*Μμ, δεν θα έλεγα ότι έχει ιδιοτροπίες. Έχει συνήθειες. Πράγματα που του αρέσουν πολύ και άλλα που τα αποφεύγει… Τρελαίνεται για ταξίδια. Του αρέσει να εξερευνά καινούργιες γειτονιές. Νέες πόλεις. Νέα πάρκα. Είναι σουρτούκος. Αλλά και σπιτόγατος. Του αρέσει πολύ η θάλασσα. Και ο ήλιος. Μπορεί να κάθεται συνεχώς ξάπλα στον ήλιο. Α ναι! Είναι και κουτσομπόλης. Κάθεται με τις ώρες και κοιτάζει τον δρόμο από το μπαλκόνι. Του αρέσει να βλέπει τον κόσμο να περνάει. Όταν κάθομαι στο πιάνο έρχεται και κάθεται δίπλα μου με το πηγούνι του στα πόδια μου. Κάθεται έτσι όση ώρα παίζω πιάνο…

 

 

Σου κάνει εκπλήξεις;

*Χα χα χα χα… κάθε στιγμή μαζί του είναι και μια έκπληξη!

Πώς θα τον χαρακτήριζες ως προσωπικότητα;

*Είναι πολύ τρυφερός. Αλλά και πολύ «αξιοπρεπής». Όταν θέλει κάτι και του πεις «όχι», σηκώνει το κεφάλι και φεύγει με αξιοπρέπεια. Χωρίς να γίνεται επαίτης… Όταν σηκώνει το κεφάλι, λιώνω… Τον λατρεύω.

 

 

Κοιμάστε και μαζί;

*Όχι. Δεν ανεβαίνει ποτέ σε κρεβάτια, καναπέδες, πολυθρόνες κ.λπ. Τον έχω μάθει έτσι, γιατί έχω θέμα με τις τρίχες και τη σκόνη… Αλλά κάθε μέρα περνάμε μαζί χρόνο στα… πατώματα. Παίζουμε. Πειραζόμαστε.

Πώς αισθάνεσαι όταν επιστρέφεις στο σπίτι και σε περιμένει;

*Νιώθω πολύ τυχερός. Και ευγνώμων. Είναι ευχή να σε υποδέχεται η ΑΓΑΠΗ προσωποποιημένη. Με το που ανοίγεις την πόρτα σου να αντικρίζεις αυτή τη φατσούλα. Αυτό το πλασματάκι που σου δείχνει με τον πιο όμορφο και ενθουσιώδη τρόπο το πόσο χαίρεται που σε βλέπει. Και το πόσο του έλειψες…

 

 

Όταν έχεις κακή διάθεση, πώς αντιδρά;

*Εξαρτάται… Συνήθως έρχεται και κουρνιάζει δίπλα μου και με κοιτάζει στα μάτια για να καταλάβει τι έχω. ‘Η για να βοηθήσει… Άλλες φορές πάει στο χαλάκι του. Μου δίνει τον χώρο μου, αλλά με παρακολουθεί από εκεί με μάτια άοκνα…

“Οι σκύλοι είναι η επαφή μας με τον παράδεισο. Δεν ξέρουν ούτε κακία ούτε φθόνο ούτε δυσφορία”, σύμφωνα με τον Τσέχο συγγραφέα Μίλαν Κούντερα. Πώς θα το σχολίαζες;

*Μμ, ναι κάτι τέτοιο θα έλεγα και εγώ. Οι σκύλοι, τα ζώα γενικότερα θα έλεγα, είναι ό,τι μας απέμεινε από τον Παράδεισο!

 

 

Ποια υπόσχεση θα ήθελες να του δώσεις;

*Θα ήθελα να είμαι άξιος της αγάπης του. Να μπορώ να του δίνω όση αγάπη θέλει. Να περνάμε μαζί όσο περισσότερο χρόνο γίνεται. Να κάνουμε μαζί πολλά ταξίδια που τόσο του αρέσουν. Πολλές χαζομάρες. Να γελάμε. Να είναι χαρούμενος.

Πώς οραματίζεσαι το κοινό σας μέλλον;

*Με πολλά ταξίδια. Πολλές αλητείες. Πολλές σκανδαλιές. Και πολλές πολλές πολλές αγκαλίτσες – αγαπίτσες. Που και οι δυο τις ευχαριστιόμαστε τόσο πολύ. Είμαστε και οι δύο αγκαλίτσες! Και εύχομαι όταν θα έρθει η ώρα του αποχωρισμού, να γίνει ήρεμα και χωρίς πόνο. Για εκείνον. Γιατί για μένα ξέρω… Το έχω ζήσει. Θα είναι αβάσταχτο…

 

 

Μία συμβουλή για τους νέους “γονείς” σκύλων;

*Να αφουγκράζονται τα φιλαράκια τους και να καταλάβουν ότι έχουν να κάνουν με αυτόνομες προσωπικότητες. Με πλάσματα που έχουν άποψη, θέλω, ανάγκες, προτιμήσεις. Και να τα σέβονται. Και να τους αφιερώνουν χρόνο. Καθαρό δικό τους χρόνο. Τα ζώα δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία. Είναι πλάσματα ζωντανά. Να θέτουν όρια βέβαια, αλλά και να τους δίνουν το χώρο τους. Και να τα αγαπάνε. Απέραντα…

 

 

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα όπου κι έκανε τις πρώτες του μουσικές και χορευτικές σπουδές. Παρακολούθησε μαθήματα χορού στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης και σε σεμινάρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1993 αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου.
Ως ηθοποιός και χορευτής συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, τη Μαρία Χορς, το Θίασο Πορφύρα της Ειρήνης Παπά, το Μιχάλη Κακογιάννη, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τα Χορικά της Ζουζούς Νικολούδη, το Χοροθέατρο Ροές, το Θέατρο Τέχνης κ.ά. Το 1994 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Τέλος Εποχής» του Αντώνη Κόκκινου.
Έχει χορογραφήσει ή σκηνοθετήσει: 96 Θεατρικά Έργα, 41 Όπερες και Οπερέτες, 35 Χοροθεατρικά Έργα, 4 μικτά θεάματα, 3 Κουκλοθέατρα, 10 Έργα με Παιδιά και 8 με Εφήβους, πολλές ποιητικές και μουσικές βραδιές και αφιερώματα, μεταξύ άλλων, για την Fujiwara Opera του Τόκιο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Εθνικό Θέατρο (Κεντρική, Πειραματική, Παιδική Σκηνή), την Εθνική Λυρική Σκηνή (Κεντρική, Παιδική Σκηνή), την Όπερα Δωματίου Αθηνών, το Φεστιβάλ Αθηνών, τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου, Κέρκυρας, Κοζάνης, Κρήτης και Ρούμελης.
Από το 1997 διδάσκει σε σεμινάρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ελεύθερα ή ενταγμένα σε Ευρωπαϊκά προγράμματα. Μεταξύ άλλων, στο Εργαστήρι Ηθοποιών του Εθνικού Θεάτρου (1999-2001), στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου (2008), στο Όπερα Στούντιο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (2009) και στη Θερινή Ακαδημία Όπερας (Όπερα Δωματίου Κέρκυρας / τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστήμιου / ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας (2012), στο Centro Sociale di Salerno στο πλαίσιο του προγράμματος “CFP D e per il progetto Quelli che la Danza/ Ra.i.d. Festival” (2014), Dance Days 4 Χανιά (2014), στο Μεταπτυχιακό Τμήμα των Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου / Ναύπλιο (2016, 2017, 2018, 2019, 2020).
Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις του Χοροθεατρικού Ομίλου του Κολεγίου Αθηνών (1997-2001) και του Μουσικού Ομίλου του Αρσάκειου Τοσίτσειου Ιδρύματος Αθηνών (2006).
Για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας έχει σκηνοθετήσει: την όπερα του Τζιακίνο Ροσίνι,”La Cambiale di matrimonio” (2008 – στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Εδαφικής Συνεργασίας Ελλάδα – Ιταλία 2007 – 2013 / “La bottega delle voci – opera dei Giovani”), “Το Καμπιέλο” του Γκολντόνι (2012), τις “ασκήσεις ετοιμότητας” (2013 – “in readiness” στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού προγράμματος La bottega delle voci – centro di produzione teatrale II”), τις βραδιές “κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό” (2012 – 2014), τις βραδιές “υπό το φως των κεριών” (2012-2014), τις μουσικές βραδιές “στην Πανσέληνο”(Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος, Σεπτέμβριος 2012, 2013, 2014), το έργο του Μπρεχτ “Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της” (2014) και τη μαύρη κωμωδία “Λευκή δαντέλα” (2015).
Το 1993 ίδρυσε το Χοροθέατρο Ήρος Άγγελος για το οποίο έχει σκηνοθετήσει και χορογραφήσει τα έργα: Τα Ερωτικά (1993), Εξέδυσάν Με (1995), Λίλιθ (1996), Σαλώμη (1998), Εν Πλω (1999), Έκτοτε (1999), Φαίδρα (2000), Φαίδρα (Νέα εκδοχή-2003), Solitude (2004), Εδουάρδος Β ́ (2005), Εδουάρδος Β ́ (Νέα εκδοχή-2006), A.Y.O.R.: Με δική σου ευθύνη (work in progress -2007), ασκήσεις ετοιμότητας I (2008), ασκήσεις ετοιμότητας II (2008), ασκήσεις ετοιμότητας III (2008), ασκήσεις ετοιμότητας IV (2008), ασκήσεις ετοιμότητας V (2009), ασκήσεις ετοιμότητας V (2010), μνήμες στο νερό (2010), the forbidden city (2011), ασκήσεις ετοιμότητας V (Νέα εκδοχή-2011), ασκήσεις ετοιμότητας VI (2012), ασκήσεις ετοιμότητας VΙI (2013), ασκήσεις ετοιμότητας (Νέα εκδοχή-2014), ρωμαίος + (2014), corpus poeticus I (2015), Αντίνοος (2015), Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν (2015), Δες, τα χέρια μου είναι άστρα, είναι πουλιά, είναι θηλιά, είναι αγκαλιά… (2016), Ηρακλής (2016), Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου (2017), Eφωνάξαν ως τ’ αστέρια του Ιονίου τα νησιά (2017), Οδυσσέας Ι – Νόστος (2018), Ορέστης (2018).
Το 2017 σκηνοθέτησε την όπερα του Σπυρίδωνα Ξύνδα “Ο Υποψήφιος” μια παραγωγή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κερκύρας σε συνεργασία με την Χορωδία Κέρκυρας και το μουσικό τμήμα του Ιόνιου Πανεπιστήμιου.
Το 2018 σκηνοθέτησε το έργο “Dust in the wind” με φοιτητές του Ιόνιου Πανεπιστήμιου μια παραγωγή του Συλλόγου “Στήριξη”, την Οπερέτα “Οι Απάχηδες των Αθηνών” του Νίκου Χατζηαποστόλου με την Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας “San Giacomo” και την όπερα με παιδιά “Μια πολιτεία χτίζουμε” του Paul Hindemith για την Φιλαρμονική Εταιρία Κερκύρας και το παιδικό τμήμα της Χορωδίας Κέρκυρας.
Το 2019 σκηνοθέτησε την οπερέτα του Νίκου Χατζιαποστόλου “Ο Βαπτιστικός” μια παραγωγή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κέρκυρας σε συνεργασία με την Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας “San Giacomo”. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς σκηνοθέτησε τη σουίτα μπαλέτου “Ζορμπάς” του Μίκη Θεοδωράκη, πρώτη φορά σε θεατρική μορφή, για την Φιλαρμονική Εταιρία Μάντζαρος και τη Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας “San Giacomo”. Ακόμα, σκηνοθέτησε για τον Πολιτιστικό Όμιλο Κανονίου, την μουσική βραδιά “στο σεληνόφως” καθώς και το δρώμενο “Η Αυτοκράτειρα και ο δάσκαλος. Μια συνάντηση” στον Κήπο των Μουσών του Αχίλλειου για το Πολιτιστικό Σωματείο “Αλμπέρτ Κοέν”. Τον Δεκέμβριο του 2019 σκηνοθέτησε την οπερέτα του Αλέξανδρου Γκρεκ “Μυριέλλα” μια παραγωγή της Φιλαρμονικής Εταιρίας Κερκύρας σε συνεργασία με την Χορωδία Κέρκυρας.
Ακόμα έχει σκηνοθετήσει για τον Γυμναστικό Όμιλο Κέρκυρας τις παραστάσεις: “Όμορφη και παράξενη πατρίδα”(2019) και “Μεσόγειος” (2020)
Το φθινόπωρο του 2020 θα χορογραφήσει για την Όπερα Της Πράγας, την όπερα “Κάρμεν” του Μπιζέ σε σκηνοθεσία του Γκρίσα Αζαγκάροφ.
Είναι μέλος και από το 2011 πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID της UNESCO. Υπήρξε Αντιπρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής για τις Σχολές Χορού, μέλος της Επιτροπής Τιμητικών Συντάξεων του Υπουργείου Πολιτισμού και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού. Είναι ιδρυτικό μέλος και από το 2002, πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων. Από το 2012 έως το 2015 ήταν Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας.

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΠέτρος Γάλλιας: «Ζώντας με τον Έρωτα!»
Περισσότερα