CATαφύγιο

Τρία τυφλά γατάκια…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Blue είναι ο μεγάλος αδελφός και οι Meadow και Little Willow οι δύο μικρές αδελφές του. Είναι μια οικογένεια τριών γάτων με μια ιδιαιτερότητα, που υιοθετήθηκε τελικά από την οικογένεια της Catherine Magno.

Η ιστορία αρχίζει τα Χριστούγεννα του 2014 όταν τα γατάκια βρέθηκαν σε εγκαταλελειμμένη αποθήκη στο Ντουμπάι. Είχαν ήδη χάσει την όρασή τους λόγω μιας ασθένειας από την οποία ο προηγούμενος ιδιοκτήτης τους δεν είχε φροντίσει να θεραπευτούν.

Τα αδελφάκια αναζητούσαν σπίτι και ο Blue σχεδόν υιοθετήθηκε από γείτονα του προηγούμενου ιδιοκτήτη τους. Δεν μπορούσε όμως να ζήσει χωρίς τις αδελφές του κι έκλαιγε όλη τη νύχτα ψάχνοντάς τες. Έτσι τον επέστρεψαν στο σπίτι που φιλοξενούνταν και τα άλλα γατάκια μέχρι τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν η Catherine Magno αποφάσισε να βουτήξει στα βαθιά και να αναλάβει τη φροντίδα τους.

«Δεν είχα καμία εμπειρία καθώς είχα υιοθετήσει το πρώτο μου γατάκι μόλις λίγους μήνες πριν», περιέγραψε η ίδια στο Bored Panda. «Αλλά η ιστορία τους με άγγιξε πολύ και δεν μπορούσα να αντέξω τη σκέψη πως θα τα έβαζαν σε ένα κλουβί σε κάποιο κτηνιατρείο για πάντα ή πως θα τους συνέβαινε κάτι ακόμα χειρότερο».

Όπως είναι λογικό η Catherine ανησυχούσε για τις «ειδικές ανάγκες» των νέων φίλων της. «Πίστευα πως θα είναι πολύ δύσκολο αλλά και πως θα χρειαζόταν να κάνω πολλές προσαρμογές κι εγώ από την πλευρά μου. Δεν ήταν όμως έτσι», εξηγεί. «Το μόνο που έκανα ήταν να αφήσω κάθε πράγμα στη θέση του αλλά και τα γατάκια προσαρμόζονταν αμέσως. Έμαθαν γρήγορα να κινούνται στο διαμέρισμά μου και ήξεραν πού βρισκόταν το κάθε έπιπλο και το κάθε αντικείμενο. Με τη σωστή κοινωνικοποίηση τα πηγαίνουν εξίσου καλά με τις άλλες γάτες όπως οποιαδήποτε άλλη γάτα που έχει την όρασή της», προσθέτει. Όπως λέει, ήθελε να δείξει πως και τα τυφλά γατιά είναι ίδια με τα υπόλοιπα.

«Τα τυφλά γατάκια βλέπουν με την καρδιά τους», σημείωσε.

eirini aivaliwtouΤρία τυφλά γατάκια…
Περισσότερα

Όλα όσα αφορούν τη συμβίωση με μια τυφλή γάτα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Αν επιθυμείτε να υιοθετήσετε μια γατούλα που είναι τυφλή, να είστε σίγουροι ότι δεν θα το μετανιώσετε ποτέ. Τα ζωάκια που έχουν κάποιο πρόβλημα, όπως τα τυφλά, τα κωφά, τα τρίποδα και ανάπηρα, δείχνουν απίστευτη αγάπη και ευγνωμοσύνη σε αυτόν που θα τους προσφέρει μια γωνιά στο σπίτι του.

Δυστυχώς αυτά τα ζώα είναι και τα τελευταία που υιοθετούνται σε ένα καταφύγιο, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν θα τα καταφέρουν μαζί τους. Τεράστιο λάθος. Οι γατούλες αλλά και όλα τα άλλα ζωάκια εγκλιματίζονται σε οποιοδήποτε χώρο, κινούνται με άνεση και δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Επίσης όσον αφορά τις γάτες, αυτές κάνουν κανονικά στην άμμο την ανάγκη τους, όπως και οι υπόλοιπες γάτες και γενικά ζουν μια κανονική ζωή.

Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις που λόγω πάθησης κάποιες οικόσιτες γατούλες χάνουν την όρασή τους. Εμείς πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να το αντιμετωπίσουμε και να τις βοηθήσουμε να συνηθίσουν τα νέα δεδομένα στη ζωή τους. Και να τις κάνουμε να νιώσουν μοναδικές.

Η συγγραφέας Gwen Cooper έγραψε ένα υπέροχο βιβλίο, το «Homer’s Odyssey», το οποίο έγινε best seller. Στο βιβλίο διηγείται την προσωπική της εμπειρία με μια τυφλή γάτα που υιοθέτησε.

Η γατούλα αυτή, ο γατούλης για να είμαστε σαφέστεροι, εγκαταλείφθηκε σε ένα διαμέρισμα της Νέας Υόρκης όπου ζούσε στις 11 Σεπτεμβρίου 2000, όταν έπεσαν οι δίδυμοι πύργοι. Το διαμέρισμα αυτό ήταν πολύ κοντά στους δίδυμους πύργους. Παγιδεύτηκε σε κάποιον χώρο και δεν τον αναζήτησε κανείς. Αλλά κατάφερε και επιβίωσε. Αυτός που τον βρήκε τον πήγε σε ένα κτηνιατρείο για να τον περιθάλψει.

Η Cooper έμαθε την ιστορία του γάτου και τον υιοθέτησε δίχως δεύτερη σκέψη. Τον ονόμασε Homer. Στο βιβλίο της περιγράφει την απίστευτη σχέση που έχει μαζί του και πώς η αγάπη δεν είναι κάτι που βλέπεις με τα μάτια.

Το βιβλίο έλαβε τις καλύτερες κριτικές και γρήγορα μπήκε στις λίστες των ευπώλητων. Οι αναγνώστες το λάτρεψαν. Ο Homer έγινε η έμπνευση όλων. Τόσο το βιβλίο όσο και η φιλοζωική οργάνωση Blind Rescue & Sanctuary βοήθησαν και βοηθούν στο να καταλάβει ο κόσμος πόσο κανονικές είναι οι τυφλές γάτες.

Αν λοιπόν έχετε μια γατούλα που έχασε ή χάνει την όρασή της ή αν θέλετε να υιοθετήσετε μια τυφλή, σας έχουμε μερικές συμβουλές ώστε να ζήσετε μια υπέροχη ζωή μαζί της.

  • Βοηθήστε τη να προσανατολιστεί στο σπίτι με τις άλλες αισθήσεις της.
    Τα ζώα που δεν βλέπουν, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον άνθρωπο, χρησιμοποιούν περισσότερο τις άλλες τους αισθήσεις για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Ακοή, όσφρηση, γεύση και αφή είναι πιο έντονες για να αναπληρώσουν το κενό της όρασης. Οπότε εσείς μπορείτε να μάθετε πράγματα στη γατούλα σας με βάση αυτές τις αισθήσεις.
  • Μπορείτε να μετακινείτε τα έπιπλά σας όταν υπάρχει τυφλή γάτα στο σπίτι.

Κάποιοι συμβουλεύουν αυτούς που ζουν με τυφλό ζώο να μη μετακινούν και αλλάζουν τις θέσεις των επίπλων τους. Σύμφωνα με την οργάνωση Blind Cat Rescue & Sanctuary αυτό δεν ισχύει. Οι τυφλές γάτες μπορούν να καταλάβουν την αλλαγή και να κινούνται όπως πριν. Αυτά όμως που καλό θα είναι να έχετε σε συγκεκριμένη θέση είναι η αμμολεκάνη τους και τα μπολάκια του νερού και φαγητού τους.

  • Τα παιχνίδια που κάνουν θόρυβο είναι τα καλύτερα για τις τυφλές γάτες.

Μπορεί να μη βλέπουν, όμως παίζουν κανονικά όπως και οι άλλες γάτες. Υπάρχουν πολλά παιχνίδια που οξύνουν την ακοή και την όσφρησή τους. Είναι τα παιχνίδια που κάνουν θόρυβο και κάποια άλλα που έχουν μια μυρωδιά.

  • Κάντε τη γάτα σας να καταλάβει ότι έρχεστε στο σπίτι.

Όταν έρχεστε από έξω στο σπίτι, δώστε στη γατούλα σας να καταλάβει ότι επιστρέψατε με το να τη χαϊδέψετε και να της μιλήσετε γλυκά. Μην μπείτε μέσα, περάσετε δίπλα της και την αγνοήσετε.

  • Να είστε συμπονετικοί και να έχετε υπομονή.

Αν η γάτα σας χάνει την όρασή της, θα πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχει ένας χρόνος προσαρμογής στη νέα της ζωή. Θα πρέπει λοιπόν να έχετε υπομονή και να ασχολείστε μαζί της. Να της συμπαρασταθείτε και να τη βοηθήσετε. Μπορεί στην αρχή να γίνει λίγο επιθετική και δύσκολη, όμως είναι απολύτως λογικό. Μπείτε για λίγο στη θέση της. Τέλος θα πρέπει να της μιλάτε όταν είναι να φύγετε από το σπίτι και όταν επιστρέφετε, για να το μάθει και να νιώσει ότι είστε δίπλα της.

  • Προσοχή όταν τη βγάζετε έξω.

Ποτέ δεν αφήνουμε τυφλή γατούλα σε βεράντα, αυλή ή κήπο μόνη της χωρίς τη δική μας επιτήρηση. Οι τυφλές γάτες προσανατολίζονται μια χαρά αν χρειαστεί να μείνουν έξω όμως εσείς θα πρέπει να πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί ώστε να είστε ήσυχοι ότι δεν θα συμβεί κάποιο κακό.

***

 

 

Οι ιατρικές αιτίες για την απώλεια της όρασης στις ενήλικες ή τις ηλικιωμένες γάτες είναι συχνότερες από τις γενετικές. Αυτές περιλαμβάνουν τραύματα, νευρολογικά προβλήματα και υψηλή αρτηριακή πίεση.

Οι γάτες αντισταθμίζουν την εξασθένιση της όρασης, βασιζόμενες περισσότερο στις υπόλοιπες αισθήσεις τους και ιδιαίτερα στην όσφρηση.

 

 

 

 

Πώς μπορώ να καταλάβω εάν η γάτα μου χάνει την όρασή της;

Εάν η ηλικιωμένη γάτα σας χάνει την όρασή της, πιθανότατα να συμβεί αυτό σταδιακά και να μην παρατηρήσετε τίποτα μέχρι η απώλεια να είναι ολική. Αυτό δεν είναι δικό σας λάθος – οι γάτες μπορούν να αντισταθμίσουν τη μειωμένη όρασή τους βασιζόμενες στις άλλες αισθήσεις τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την αίσθηση της όσφρησης, γι’ αυτό θα τρέξουν κοντά σας όταν σερβίρετε τα γεύματά τους, ακόμα κι αν δεν μπορούν να δουν σωστά.

Εάν νομίζετε ότι η γάτα σας τυφλώνεται ή είναι ήδη τυφλή, προσέξτε για μερικές προειδοποιητικές ενδείξεις. Το πιο προφανές είναι πως οι γάτες που τυφλώνονται χτυπούν πάνω σε πράγματα, ειδικά αν δεν είναι συνήθως εκεί. Μπορεί να τρομοκρατηθούν από ξαφνικές κινήσεις στην πλευρά που δεν βλέπουν, ακόμα κι αν είναι απλώς ένα διασκεδαστικό παιχνίδι για τη διασκέδασή τους.

Οι γάτες που τυφλώνονται ξαφνικά και όχι σταδιακά, μπορεί να αποπροσανατολιστούν και να αγχωθούν. Από την άλλη πλευρά, μπορεί να παρατηρήσετε κάποιες ανωμαλίες στα μάτια τους – κάτι που είναι διαφορετικό από τα συνηθισμένα ίσως.

Αν ανησυχείτε ότι η γάτα σας θα τυφλωθεί ή έχετε ερωτήσεις σχετικά με την όρασή της, είναι καλύτερο να επισκεφθείτε τον κτηνίατρο. Ευτυχώς, ορισμένες καταστάσεις που προκαλούν απώλεια όρασης στις γάτες μπορούν να αντιμετωπιστούν πολύ αποτελεσματικά και να αποτραπούν περαιτέρω απώλειες. Ωστόσο, πάντα να έχετε κατά νου ότι η ξαφνική απώλεια όρασης χρήζει άμεσης εξέτασης από κτηνίατρο – αν συμβεί αυτό, βεβαιωθείτε ότι η γάτα σας θα πάει στον κτηνίατρο όσο το δυνατόν συντομότερα.

Οι τυφλές γάτες φέρονται σαν να μην έχουν πρόβλημα και μπορούν να κάνουν όλα όσα κάνουν οι γάτες που βλέπουν. Ανεβαίνουν σε δέντρα, σκαρφαλώνουν σε ψηλά σημεία ή εντοπίζονται σε μέρη που ούτε καν θα μπορούσε κανείς να καταλάβει πως τα κατάφεραν.

Αν παρατηρήσετε μια τυφλή γάτα, θα δείτε ότι τα καταφέρνει τόσο καλά σε όλα, επειδή τα μουστάκια της τη βοηθούν. Τα μουστάκια της λειτουργούν σαν αισθητήρες αντικειμένων και έτσι μπορεί και συμπεριφέρεται φυσιολογικά χωρίς να σκοντάφτει πάνω τους, γι’ αυτό και μπορείτε άνετα αν έχετε μια τυφλή γάτα, να μετακινείτε τα έπιπλα σας. Θα προσαρμοστεί πολύ γρήγορα. Το μόνο που έχετε να κάνετε σε αυτή την περίπτωση είναι να την τοποθετήσετε σε ένα σημείο που γνωρίζει καλά, π.χ. κάποιο αγαπημένο της μαξιλάρι, ή μια πολυθρόνα που αγαπάει.

Για ποιους λόγους μπορεί να τυφλωθεί μια γάτα

Είναι πάρα πολλοί οι λόγοι για τους οποίους μια γάτα μπορεί να τυφλωθεί. Αν η δική σας το έπαθε σε μία νύχτα τότε τρέξτε επειγόντως στον κτηνίατρο. Μπορεί να είναι από διαβήτη, από υπερθυρεοειδισμό ή από χίλιους δύο άλλους λόγους, όπως για παράδειγμα παράσιτα στο έντερο ή από διάφορες ασθένειες που έχουν όταν είναι μωρά.

Η γάτα σας μπορεί να αρχίσει να χάνει την όρασή της για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της γήρανσης. Οι κληρονομικές αιτίες της τύφλωσης της γάτας είναι λιγότερο συχνές από ό,τι στους σκύλους, αλλά τείνουν να εμφανίζονται περισσότερο στις καθαρόαιμες γάτες. Για παράδειγμα, αν είστε αρκετά τυχεροί για να έχετε μια όμορφη, μεταξένια γάτα της Αβησσυνίας, είναι πιθανό να δείτε τύφλωση που προκαλείται από την προοδευτική ατροφία του αμφιβληστροειδούς (αν και υπάρχει γενετική εξέταση για αυτό).

Ο Kazou

Ο Kazou, ένας γάτος στη Γερμανία, βρέθηκε όταν ήταν ακόμα μωρό, και τα μάτια του ήταν ήδη κατεστραμμένα από μια γρίπη. Δυστυχώς δεν μπόρεσαν να σωθούν και έπρεπε να αφαιρεθούν χειρουργικά.

Αυτό όμως δεν τον απέτρεψε -το αντίθετο μάλιστα! Ο Kazou είναι πολύ περίεργος και ατρόμητος. Κυνηγάει αγριομέλισσες και απολαμβάνει να κάθεται στον κήπο με την κοιλιά του στραμμένη στον ήλιο. Όσοι γνωρίζουν τον Kazou ενθουσιάζονται και συγκινούνται από τη συμπεριφορά του.

eirini aivaliwtouΌλα όσα αφορούν τη συμβίωση με μια τυφλή γάτα
Περισσότερα

Λούις Γουέιν, ο άνθρωπος που ζωγράφιζε τις γάτες

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Πριν ακόμα γίνουν οι γάτες πρωταγωνίστριες σε viral βιντεάκια, ο ζωγράφος, εικονογράφος και σκιτσογράφος Λούις Γουέιν αφιέρωσε το έργο του σε αυτές. Όμως, πίσω από τα ζωηρά χρώματα και τα ψυχεδελικά σχήματα κρύβεται μία τραγική ιστορία και μία μάχη με την ψυχασθένεια.
Ο Γουέιν Λούις γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1860, πρωτότοκος γιος ενός εμπόρου υφασμάτων και μιας Γαλλίδας. Στα είκοσί του χρόνια, ο πατέρας του πέθανε ξαφνικά και ο Γουέιν έμεινε να φροντίζει τη μητέρα και τις πέντε αδερφές του. Παράλληλα, σπούδαζε στη Σχολή Καλών Τεχνών West London School of Art και από νωρίς αποφάσισε να αφοσιωθεί στην τέχνη.
Όταν ήταν είκοσι τριών ετών, παντρεύτηκε την κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερή του Έμιλι Ρίτσαρντσον. Η σύζυγός του, ωστόσο, νόσησε από καρκίνο του μαστού και πέθανε τρία χρόνια μετά τον γάμο τους. Το ενδιαφέρον του Λούις Γουέιν για τις γάτες αναπτύχθηκε κατά την αρρώστια της γυναίκας του: ζωγράφιζε σκίτσα από τα γατάκια της γειτονιάς, για να της φτιάχνει το κέφι.
Ο θάνατος της Ρίτσαρντσον τάραξε τον ψυχισμό του ζωγράφου. Αφοσιώθηκε πλήρως στις ζωγραφιές και τα σκίτσα γατών. Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι Βρετανοί δεν είχαν τα γνωστά αιλουροειδή σε ιδιαίτερη εκτίμηση, αλλά το έργο του Γουέιν εξανθρώπισε και έκανε πιο αγαπητές τις γάτες στο κοινό.
Ακολούθησε μία παραγωγική περίοδος: τα σκίτσα με τις ανθρωπόμορφες γάτες του έθιγαν θέματα της εδουάρδειας περιόδου με αστείο τρόπο. Υπολογίζεται πως τη δεκαετία του 1900 δημιουργούσε ετησίως εξακόσια σκίτσα, ενώ σε όλη του τη ζωή εικονογράφησε πάνω από δύο χιλιάδες βιβλία.

Η τραγωδία, όμως, έμελλε να χτυπήσει ξανά. Ήδη η μικρότερη αδερφή του είχε εγκλειστεί από το 1901 σε φρενοκομείο. Έξι χρόνια μετά, πέθανε η μητέρα του και η οικογένεια Γουέιν βυθίστηκε στα οικονομικά προβλήματα – κύρια αιτία των οποίων ήταν ο ίδιος ο Λούις.
Το έργο του ήταν αναγνωρισμένο και γνώρισε επιτυχία και στις ΗΠΑ, οπού δούλεψε και για το ‘New York Journal – Αmerican’. Αυτή θα ήταν και η τελευταία του κανονική δουλειά: τα έξοδα της ζωής στη Νέα Υόρκη ήταν δυσβάσταχτα, και ο εικονογράφος ξόδεψε την περιουσία του επενδύοντας σε ένα νέο είδος λάμπας πετρελαίου.
Πιθανότατα, είχαν ήδη αρχίσει να εμφανίζονται τα συμπτώματα της ψυχικής του ασθένειας. Λίγο μετά τον θάνατο της μητέρας του, μετακόμισε με τις τέσσερις ανύπανδρες αδερφές του. Σιγά σιγά, άρχισε η ψυχική του κατάρρευση: η συμπεριφορά του έγινε βίαιη και ασταθής, και οι αδερφές του ζήτησαν την εισαγωγή του σε ψυχιατρείο το 1924.
Έγκλειστος στο ψυχιατρείο μέχρι και το τέλος της ζωής του το 1939. Σε όλη αυτήν την περίοδο, συνέχισε αδιάκοπα να ζωγραφίζει τα αγαπημένα του αιλουροειδή.

 

 

 

Ο τύπος της ασθένειας του Γουέιν

Η πορεία της ασθένειάς του είναι φανερή στα έργα του και έχει γίνει αντικείμενο μελέτης των σύγχρονων ψυχιάτρων. Ενώ στην αρχή της καριέρας του η απεικόνιση των γατών είναι πιο ρεαλιστική, από ένα σημείο και μετά το στυλ του μεταλλάσσεται.
Εξωπραγματικά στοιχεία και επαναλαμβανόμενα πολύχρωμα μοτίβα δημιουργούν την αίσθηση ότι ο καλλιτέχνης είχε μία παραμορφωμένη αντίληψη της πραγματικότητας. Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο Γουέιν ίσως δεν έπασχε από σχιζοφρένεια, αλλά από σύνδρομο του Άσπεργκερ.
Ο διάσημος συγγραφέας Χ. Τζ. Γουέλς είχε πει για τον Λούις Γουέιν (τον οποίο γνώριζε προσωπικά): «Έκανε τη μορφή της γάτας δική του. Εφηύρε το στυλ της γάτας, μία γατο-κοινωνία, έναν ολόκληρο γατόκοσμο».

3. Πηγή: Λούις Γουέιν: Η τραγική ιστορία του σχιζοφρενούς εικονογράφου που αγαπούσε τις γάτες | iefimerida.gr

 


Ρεαλιστική ζωγραφιά γάτας από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του Γουέιν

 

***

 

Ο Βρετανός ζωγράφος Λούι Γουέιν (Louis Wain, 1860-1939) υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής προς το τέλος της βικτωριανής εποχής και στις αρχές του 20ου αιώνα εξαιτίας των σκίτσων και των ζωγραφιών του που απεικόνιζαν ανθρωπόμορφες γάτες και γατάκια με μεγάλα μάτια και τρυφερές εκφράσεις. Πολλές από τις συνθέσεις του παρωδούσαν ή σατίριζαν συνειδητά τα κοινωνικά και πολιτικά ήθη της εποχής του.

 

 

Όμως, από μια χρονική στιγμή και μετά το στυλ της ζωγραφικής του άρχισε να αλλάζει: Τα χρώματα έγιναν περισσότερο έντονα, πολύχρωμα λουλούδια και πολύπλοκα αφηρημένα μοτίβα έκαναν την εμφάνισή τους, οι μορφές μεταλλάχθηκαν, αλλοιώθηκαν και απέκτησαν, θα λέγαμε, μια απόκοσμη «ψυχεδελική» -κάποιες φορές τρομακτική- ομορφιά.

Ο Λούι Γουέιν γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1860, γόνος ενός εμπόρου υφασμάτων και μιας Γαλλίδας νοικοκυράς. Στα είκοσι του χρόνια, όταν ο πατέρας του πέθανε ξαφνικά, αναγκάστηκε να εργαστεί για να μπορέσει να στηρίξει οικονομικά τη χήρα μητέρα του και τις πέντε μικρότερες αδελφές του. Παρακολουθούσε παράλληλα μαθήματα σε σχολή καλών τεχνών (West London School of Art), στην οποία και δίδαξε για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα πριν αποφασίσει τελικά να εργαστεί αποκλειστικά ως ελεύθερος καλλιτέχνης.

Στα 23 του χρόνια παντρεύτηκε την κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερή του γκουβερνάντα των αδελφών του -ένα σκάνδαλο για τα ήθη της εποχής. Λίγο μετά το γάμο η γυναίκα του αρρώστησε βαριά από καρκίνο, και ο Γουέιν για να διασκεδάσει την οδύνη και τη θλίψη της άρχισε να σκαρώνει αστεία σκίτσα έχοντας ως πρότυπο ένα μικρό αδέσποτο γατάκι που το ζευγάρι είχε περιμαζέψει από τους δρόμους. Όπως ο ίδιος έλεγε αργότερα, ο Πήτερ, ο γάτος, υπήρξε η πηγή και η αιτία της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας.

Μετά το θάνατο της γυναίκας του το 1886, δημοσίευσε σε λαϊκό περιοδικό την πρώτη σειρά των ζωγραφιών του με τίτλο «Τα Χριστούγεννα των μικρών γατιών». Τα έργα του αμέσως άρεσαν στον κόσμο, έγιναν ευχετήριες κάρτες και ημερολόγια, δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά, και επιλέχτηκαν για να εικονογραφήσουν 200 και πλέον παιδικά βιβλία.[1] Παραχώρησε επίσης πολλά έργα του προκειμένου να ενισχυθούν οικονομικά φιλοζωικές εταιρείες στις οποίες υπήρξε μέλος, καθώς και οργανώσεις που αγωνίζονταν ήδη από την εποχή εκείνη ενάντια στην απαράδεκτη πρακτική της ζωοτομίας και στα «επιστημονικά» πειράματα με ζωντανά ζώα.

 

 

Το 1907 πέθανε η μητέρα του με την οποία ο Γουέιν συνέχιζε να συγκατοικεί, όπως και οι τέσσερις ανύπαντρες αδελφές του. (Η πέμπτη, η μικρότερη είχε παρουσιάσει πρόωρα ψυχικές διαταραχές και είχε εγκλειστεί από το 1901 σε φρενοκομείο.) Ο θάνατος της μητέρας του και τα οικονομικά προβλήματα που από το 1910 και μετά άρχισαν συνεχώς να τον βαραίνουν συνετέλεσαν στη σταδιακή ψυχική του κατάρρευση. Το 1924 οι αδελφές του, μην μπορώντας να ανεχθούν άλλο την ασταθή και ενίοτε ίσως βίαιη συμπεριφορά του, ζήτησαν την εισαγωγή του στο ψυχιατρείο. Ο Γουέιν διαγνώστηκε ως σχιζοφρενής και εγκλείστηκε αρχικά σε ένα υποβαθμισμένο άσυλο, σε ένα «άσυλο για φτωχούς». Ένα χρόνο αργότερα με παρέμβαση πολλών προσωπικοτήτων των γραμμάτων και της τέχνης, όπως ο μυθιστοριογράφος Χέρμπερτ Τζωρτζ Γουέλς (H.G. Wells), και τη μεσολάβηση του ίδιου του πρωθυπουργού της χώρας μεταφέρθηκε στο Bethlem Royal Hospital (στο περίφημο «Μπέτλαμ») και αργότερα στο ψυχιατρείο του Napsbury (Νάπσμπερυ), ο ευρύχωρος κήπος του οποίου -προς μεγάλη ευχαρίστηση του Γουέιν- φιλοξενούσε μια μεγάλη αποικία γατιών!

 

 

Ο Γουέιν παρέμεινε έγκλειστος μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1939. Καθ’ όλη τη διάρκεια της αρρώστιας του και σχεδόν μέχρι το θάνατό του δεν σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει τα αγαπημένα του αιλουροειδή. Όμως, από μια χρονική στιγμή και μετά οι μορφές στους πίνακες του αποκτούν όπως ήδη προαναφέρθηκε, στοιχεία εξωπραγματικά, τείνουν προς την αφαίρεση και προς το τέλος σχεδόν διαλύονται μέσα σε επαναλαμβανόμενα πολύχρωμα μοτίβα.

Σε πολλά βιβλία ψυχολογίας και ψυχοπαθολογίας δημοσιεύεται ακόμη και σήμερα μια σειρά έργων τού Γουέιν (αυτήν που παραθέτουμε στην αρχή της σελίδας μας), ταξινομημένων υποτίθεται χρονολογικά, ως απόδειξη της σταδιακής ψυχικής του κατάρρευσης. Στα βιβλία αυτά η μετάλλαξη της ζωγραφικής του προς ένα περισσότερο αφηρημένο στυλ (μερικά έργα του θυμίζουν ινδονησιακές μάσκες) δεν γίνεται αντιληπτή ως καλλιτεχνικός πειραματισμός, αλλά χρησιμοποιείται μόνο ως παράδειγμα τού πως η τρέλα (η σχιζοφρένεια) παραμορφώνει την αντίληψη της πραγματικότητας και τη δημιουργική ικανότητα.

 

 

Η επίμαχη σειρά («Το καλειδοσκόπιο των γάτων») δημιουργήθηκε προς το τέλος της δεκαετίας του 1930 από τον ασυλιακό ψυχίατρο Walter Maclay (Γουόλτερ Μακλέι), ο οποίος υποστήριζε ότι η σχιζοφρένεια οδηγεί αναπόφευκτα στην αποδιοργάνωση της αντίληψης και της δημιουργικής έκφρασης, και κατέταξε τις ζωγραφιές του Γουέιν με τρόπο που να αποδεικνύουν -όπως πίστευε- τη θεωρία του αυτή. Σήμερα γνωρίζουμε ότι όλα τα παραπάνω είναι αυθαίρετες κατασκευές: Ο Γουέιν δεν χρονολογούσε ποτέ τα έργα του και επιπλέον, όπως σημειώνει ο βιογράφος του Ρόντνι Ντέιλ (Rodney Dale), παράλληλα με τις «ψυχεδελικές» ζωγραφιές του συνέχισε μέχρι και λίγο πριν από τον θάνατό του να σχεδιάζει ή ζωγραφίζει και με το κλασικό του στυλ, αυτό που τον έκανε γνωστό και δημοφιλή από την αρχή της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας.[2] [3]

Αναγνωρίζοντας τα παραπάνω ο Ιρλανδός καθηγητής ψυχιατρικής και ειδικός σε θέματα αυτισμού Μάικλ Φιτζέραλντ (Michael Fitzgerald) υποστήριξε δεκαετίες μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη (λες και -ακόμη και αν αποδεχτούμε ότι οι ψυχιατρικές διαγνώσεις δεν στερούνται γενικά εγκυρότητας- θα μπορούσε να θεωρηθεί έγκυρη οποιαδήποτε διάγνωση που δεν βασίζεται σε «ζωντανή» κλινική εξέταση) ότι αυτός, ο Γουέιν, στην πραγματικότητα δεν έπασχε από σχιζοφρένεια αλλά από το σύνδρομο Άσπεργκερ.[4]

(Χρήστος Μπελόπουλος – ΨυχοΑντιMαχίες)

 

 

Σημειώσεις

1. «Crazy cats and the tale of a tortured artist», Independent, 13 August 2000.

2. Rodney Dale, Louis Wain – The Man Who Drew Cats, Michael O’Mara Books, 1991.

3. Άλλωστε, όπως δείχνει η ιστορία και πολλών καλλιτεχνών της «ακατέργαστης τέχνης», η ψυχωτική εμπειρία δεν φαίνεται να οδηγεί μοιραία στην έκπτωση ή αποδιοργάνωση των δημιουργικών ικανοτήτων. Αντιθέτως, σε πολλές περιπτώσεις θα μπορούσαμε να πούμε ότι μάλλον τις πυροδοτεί: Séraphine de Senlis, Jaime Fernandes, Carlo Zinelli, Henriette Zéphir, Eugen Gabritschevsky, Marcel Storr, Aloïse Corbaz … για να αναφέρουμε ενδεικτικά και μόνο κάποια ονόματα.

4. Ο Μάικλ Φιτζέραλντ είναι αυτός που θεωρεί ότι σχεδόν όλοι οι μεγάλοι διανοητές του πλανήτη από τον Σωκράτη, τον Δαρβίνο και τον Αϊνστάιν μέχρι τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, τον Λούις Κάρολ, τον Ουίλιαμ Γέιτς και τον Άντι Ουόρχολ έπασχαν από σύνδρομο Άσπεργκερ ή κάποιας άλλης μορφής αυτισμό!

 

«Wain’s Kaleidoscope cats» – Μια σειρά έργων του Louis Wain που κατασκεύασε ο ψυχίατρος Walter Maclay, ταξινομημένων υποτίθεται κατά χρονολογική σειρά ώστε να δείχνουν, όπως ο ίδιος πίστευε, τη σταδιακή ψυχική αποδιοργάνωση του καλλιτέχνη

eirini aivaliwtouΛούις Γουέιν, ο άνθρωπος που ζωγράφιζε τις γάτες
Περισσότερα

Βοηθήστε τις αδέσποτες γάτες από τις σκληρές καιρικές συνθήκες

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Διανύουμε μέρες με τσουχτερό κρύο, βροχές και χιόνια, φαινόμενα τα οποία θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές των αδέσποτων σκύλων και γάτων στη χώρα μας. Κι αφού ο χειμώνας έχει μπει πλέον για τα καλά, και οι μικροί μας οικόσιτοι φίλοι που έχουν ένα ζεστό σπιτάκι απολαμβάνουν φαγητό, χάδια και παιχνίδια. Τι συμβαίνει όμως με τις αδέσποτες γάτες που έρχονται αντιμέτωπες με το σκληρό κρύο; Ας ρίξουμε μία ματιά στους κινδύνους που διατρέχουν, αλλά και στο πώς μπορούμε να τις βοηθήσουμε.

Είναι δύσκολο να προσδιορίσουμε το ποια θερμοκρασία είναι χαμηλή για μία γάτα καθώς αυτό εξαρτάται από το πάχος και την πυκνότητα της γούνας της, το ποσοστό λίπους στο σώμα της, την κατάσταση της υγείας της, την ηλικία της και άλλους παράγοντες. Σε γενικές γραμμές, όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από από τους 7 βαθμούς C, οι γάτες νιώθουν έντονα το κρύο και χρειάζονται περισσότερη τροφή για να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες. Σε ακόμη χαμηλότερες θερμοκρασίες κινδυνεύουν με υποθερμία και κρυοπαγήματα. Η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη όταν μία γάτα βραχεί, καθώς δυσκολεύεται περισσότερο να διατηρήσει τη θερμοκρασία της σε φυσιολογικά επίπεδα.

Για να προστατευθούν από το έντονο κρύο, αρκετές γάτες – και ιδιαίτερα τα μικρότερα σε μέγεθος γατάκια – βρίσκουν καταφύγιο κάτω από το καπό ή πάνω από τις ρόδες των αυτοκινήτων, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν ή ακόμη και να χάσουν τη ζωή τους μόλις ξεκινήσει ή μηχανή.

Ένας ακόμη κίνδυνος για τις γάτες κατά τους χειμερινούς μήνες είναι το αντιψυκτικό (αιθυλενική γλυκόλη) που διαρρέει ορισμένες φορές από τα αυτοκίνητα. Πρόκειται για μία ουσία, με ιδιαίτερα ελκυστική για τα ζώα γεύση, η οποία προκαλεί έμετο, ταχύπνοια, υποθερμία, επιληπτικές κρίσεις έως και οξεία νεφρική ανεπάρκεια στο ζώο. Η έγκαιρη μεταφορά στον κτηνίατρο κρίνεται αναγκαία.

Συχνά θα έχετε παρατηρήσει τη γάτα σας να ξαπλώνει κοντά στο παράθυρο και να απολαμβάνει τον ήλιο. Όπως όλα τα ζώα ενστικτωδώς διαλέγουν σε ποιο σημείο του σπιτιού θα καθίσουν, ανάλογα με την εποχή του χρόνου.

Οι γάτες, όταν δυσανασχετούν διαμαρτύρονται βγάζοντας ήχους, που δεν μοιάζουν ακριβώς με το συνηθισμένο νιαούρισμα. Σκεφτείτε όταν συμβεί αυτό μήπως – μεταξύ άλλων – το σπίτι είναι κρύο και δεν βρίσκει κάποιο ζεστό μέρος για να ζεσταθεί.

Η θέση του σώματός της μπορεί να μας πει πολλά. Όταν τη δείτε κουλουριασμένη, με το κεφάλι της σχεδόν πάνω στα πίσω πόδια και την ουρά τότε σίγουρα κρυώνει. Οι γάτες κρυώνουν σε θερμοκρασίες κάτω από τους 15 βαθμούς Κελσίου.

Εάν το σπίτι σας για οποιοδήποτε λόγο έχει χαμηλές θερμοκρασίες δώστε στη γάτα σας μία μικρή κουβέρτα να χωθεί μέσα. Μπορείτε φυσικά να την πάρετε στην αγκαλιά σας, αν και μάλλον θα πάρει μόνη της την πρωτοβουλία.

***

Πώς μπορούμε λοιπόν να βοηθήσουμε τις γάτες όταν οι καιρικές συνθήκες είναι σκληρές;

  • Φροντίζουμε να τους παρέχουμε περισσότερη τροφή απ’ ό,τι συνήθως, για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες τους. Προτιμούμε ξηρά τροφή και όχι κονσέρβα, που μπορεί σε χαμηλές θερμοκρασίες να παγώσει. Επίσης φροντίζουμε να έχουν άφθονο φρέσκο νερό το οποίο αλλάζουμε τακτικά, κατά προτίμηση σε πλαστικό και όχι μεταλλικό μπολ, το οποίο επίσης μπορεί να παγώσει.
  • Εφόσον διαθέτουμε χώρο, κατασκευάζουμε αυτοσχέδια σπιτάκια με ξύλινες σανίδες, ή αν δεν πιάνουν τα χέρια μας, καταφεύγουμε στην αγορά κάποιου έτοιμου από πλαστικό (σκυλόσπιτο). Οποιαδήποτε μεταλλική κατασκευή δεν είναι κατάλληλη, γιατί το μέταλλο ευνοεί τη διάχυση της όποιας θερμότητας από το εσωτερικό προς το περιβάλλον. Τα σπιτάκια πρέπει να τα τοποθετήσουμε σε προστατευμένα από τον αέρα, το χιόνι και τη βροχή σημεία, καλύπτοντας ελαφρώς με πλαστικό την πόρτα, για ακόμη περισσότερη ζεστασιά! Αποφεύγουμε να χρησιμοποιήσουμε στο εσωτερικό κουβέρτες ή άλλα υφάσματα που συγκρατούν την υγρασία και προτιμούμε άχυρο ή πριονίδι.
  • Αφήνουμε κάποια ανοιχτή δίοδο ή πόρτα, σε αποθήκες και άλλου είδους βοηθητικούς, στεγασμένους χώρους που τυχόν διαθέτουμε.
  • Επίσης μπορούμε να φιλοξενήσουμε τη γατούλα της γειτονιάς στο σπίτι μας!
  • Προσοχή στη μηχανή του αυτοκινήτου. Πάντα, προτού βάλουμε μπρος τη μηχανή του αυτοκινήτου, χτυπάμε ελαφρώς το καπό και κοιτάζουμε τις ρόδες. Οι γάτες είτε θα φύγουν αμέσως, ή – αν έχουν εγκλωβιστεί – θα αρχίσουν να νιαουρίζουν.

***

Αντικαθιστούμε την αιθυλενική γλυκόλη από αντιψυκτικό στο αυτοκίνητό μας με προϊόντα που περιέχουν προπυλενική γλυκόλη, ουσία περισσότερο ασφαλή για τις γάτες.

  • Πίνακας: Winter Cats by Ditz
eirini aivaliwtouΒοηθήστε τις αδέσποτες γάτες από τις σκληρές καιρικές συνθήκες
Περισσότερα

Maurice Rollinat – Ἡ συνείδηση

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Ἡ Συνείδηση βλέπει μέσα μας

Ὅπως ἡ γάτα μέσα στὰ σκοτάδια.

Ὅλους! Τοὺς σκοτεινοὺς καὶ τοὺς διάσημους,

Τὸν βλάσφημο καὶ τὸν καλόγερο τὸν γονυπετή.

Μάταια τ’ ἀπόκρυφά μας κρύβουμε

Ἀπὸ τὶς παγερὲς καὶ πένθιμες ματιές της!

Ἡ Συνείδηση βλέπει μέσα μας

Ὅπως ἡ γάτα μέσα στὰ σκοτάδια.

Ἐνόσω τὸ Πνεῦμα δὲν ἔχει διαλυθεῖ,

Καὶ πάλλεται τὸ αἷμα στὰ μηνίγγια,

Τὶς Ἄλγεβρές μας ἀποκρυπτογραφεῖ,

Καὶ στὰ βάθη τῶν στροβίλων μᾶς βουτᾷ

Ἡ Συνείδηση μέσα μας βλέπει!

***

Maurice Rollinat (1846 – 1903)

(Μτφ. Ἑλένη Κόλλια)

  • Πίνακας: Rosemary Margaret Daunis
eirini aivaliwtouMaurice Rollinat – Ἡ συνείδηση
Περισσότερα

Ζυράννα Ζατέλη: Όνειρο με γάτες

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2000 (Αθήνα)

Ήμουν πάνω σε μια σιδερένια «βουερή» (όχι θορυβώδη) γέφυρα μαζί με κάτι άλλους. Στ’ αριστερά μου μια παράξενη σιδερένια σκάλα –σχεδόν στον αέρα–, που δυο μικρά πανέμορφα γατιά προσπαθούσαν να την κατέβουν και να φτάσουν κάτω, στο γρασίδι ας πούμε. Τα λυπόμουν, τα λάτρευα, ήταν πολύ μικρά για να τα καταφέρουν μ’ εκείνα τα πλατειά σκαλοπάτια και την μεγάλη απόσταση που είχαν μεταξύ τους. Ήθελα να πάω να τα πιάσω και να τα κατεβάσω η ίδια, μα η κορυφή της σκάλας ήταν αρκετά μακρυά από την γέφυρα όπου στεκόμουν και φοβήθηκα τον ίλιγγο. Τα γατάκια ωστόσο κάτι κατάφερναν και μόνα τους. Στο μεταξύ ένας νόστιμος άντρας, μπορεί και αρχιτέκτονας, με φλέρταρε με πολύ γούστο κι είχα κάθε διάθεση να ενδώσω, αλλά ήταν εκεί γύρω και η σύζυγος, μια σοβαρή διοπτροφόρος, που μου έστελνε προειδοποιητικά βλέμματα. Ζυράννα, πρόσεξε, μη ρίξεις δίχτυ εδώ, δεν κάνει… είπα στον εαυτό μου. Επίσης κοίταζα δυο δεκάρες στο έδαφος. Και ξαφνικά χύμηξε ένα σκοτάδι και θυμήθηκα ένα ποίημα που έλεγε για τις γάτες κάτι τέτοιο: «Και πώς χωρίς τα μάτια σας θα βρούμε άκρη στο σκοτάδι;…». Ένα πολύ ωραίο ποίημα, εκεί το θυμόμουν τέλεια, εδώ σκοντάφτω.

Από το βιβλίο της Ζυράννας Ζατέλη «Τετράδια ονείρων».

eirini aivaliwtouΖυράννα Ζατέλη: Όνειρο με γάτες
Περισσότερα

Τα κοινά χαρακτηριστικά όσων ζουν με γάτες

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Η προτίμησή σου στα κατοικίδια φανερώνει πολλά για τον χαρακτήρα σου. Οι κηδεμόνες γάτας μοιράζονται μεταξύ τους ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία βασίζονται σε επιστημονικές έρευνες και δεν αποτελούν απλά στερεότυπα. Είσαι έτοιμος να μάθεις ποια είναι αυτά;

 

Mine Okubo

 

Είναι ανοιχτόμυαλοι

Σε μια έρευνα που έγινε το 2010 αποδείχθηκε ότι οι ιδιοκτήτες γάτας κατά γενική ομολογία είναι ανοιχτόμυαλοι. Τείνουν να μην είναι συντηρητικοί σε βασικά ζητήματα της καθημερινότητας και δέχονται πιο εύκολα τις διαφορετικές απόψεις του περίγυρού τους.

Είναι εσωστρεφείς και ευαίσθητοι

Απ’ την φύση τους οι γάτες είναι μοναχικές και δεν είναι ανάγκη να είναι φίλοι με όλους. Αυτό φαίνεται να ισχύει και για τους ιδιοκτήτες τους. Σε έρευνα που έγινε το 2014 διαπιστώθηκε ότι όσοι έχουν γάτα είναι πιο εσωστρεφείς.

Αναζητούν την προσοχή της γάτας τους

Οι ιδιοκτήτες γάτας αναζητούν συνεχώς την προσοχή της γάτας σου και συχνά καλύπτουν το συναισθηματικό τους κενό εισπράττοντας την αγάπη της. Πολλές φορές μάλιστα τα κατοικίδιά τους μπορούν να αντικαταστήσουν ακόμα και τους φίλους τους!

  • Αρχική φωτογραφία: Η Αμερικανίδα ζωγράφος Edna Reindel με τη γάτα της (1940)
eirini aivaliwtouΤα κοινά χαρακτηριστικά όσων ζουν με γάτες
Περισσότερα

Ό,τι δεν ξέρετε για τη γάτα σας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Πιστεύουμε πως γνωρίζουμε πολλά για τη γάτα. Πάντα όμως κάτι μας ξεφεύγει, καθώς η γάτα ήταν και παραμένει ένα πλάσμα ανεξερεύνητο…

1. Μια γάτα είναι γρηγορότερη από τον γρηγορότερο άνθρωπο στον κόσμο.

2. Οι γάτες μπορούν να πιουν θαλασσινό νερό. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, τα νεφρά της γάτας μπορούν να φιλτράρουν το αλάτι.

3. Οι γάτες δεν έχουν αίσθηση της γλυκιάς γεύσης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό συμβαίνει λόγω κάποιας μετάλλαξης στον υποδοχέα της γλυκιάς γεύσης.

4. Μια γάτα μπορεί να πηδήξει 5-7 φορές το μήκος της με ένα άλμα.

5. Η μύτη κάθε γάτας είναι μοναδική, όπως το δακτυλικό αποτύπωμα στους ανθρώπους.

6. Οι γάτες δεν μπορούν να δουν ακριβώς κάτω από τη μύτη τους. Γι’ αυτό μπορεί να μη δουν το φαγητό που βρίσκεται ακριβώς μπροστά τους.

7. Ο Τέσλα είχε την ιδέα να μελετήσει τον ηλεκτρισμό ύστερα από ένα στατικό ηλεκτρικό σοκ που του προκάλεσε η γάτα του.

8. Μια γάτα περνά ένα μεγάλο τμήμα της ζωής της κοιμώμενη. Μια γάτα 9 ετών έχει περάσει 6 από αυτά κοιμώμενη.

9. Στην αυθεντική εκδοχή της Σταχτοπούτας, η καλή νεράιδα ήταν γάτα.

10. Όσο περισσότερο μιλάς στη γάτα σου τόσο περισσότερο θα σου μιλά και αυτή, είτε νιαουρίζοντας, είτε προσπαθώντας να μιμηθεί την ανθρώπινη φωνή.

Πηγή: petandcare.gr

  • Πίνακας: Χένρι Ματίς
eirini aivaliwtouΌ,τι δεν ξέρετε για τη γάτα σας
Περισσότερα

Αποδείξεις αγάπης από τη γάτα σας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Αναρωτιέστε αν η γατούλα σας σας αγαπάει; Ιδού μερικά σημάδια στη συμπεριφοράς της που σας αποδείχνουν ότι έχετε την πρώτη θέση στην καρδιά της.

  • 1. Σας ακολουθεί (παντού)

Ακούτε τον ήχο από τα τέσσερα πόδια στο πάτωμα όταν σηκώνεστε από τον καναπέ. Σχεδόν μπουρδουκλώνεστε επειδή είναι συνέχεια μέσα στα πόδια σας. Δεν έχετε χρησιμοποιήσει την τουαλέτα μόνοι σας εδώ και χρόνια. Όλα αυτά είναι σημάδια ότι είστε αρκετά τυχεροί να έχετε μια γάτα που δεν θέλει να φύγει από το πλευρό σας. Ναι, σας αγαπά πολύ!

  • 2. Γυρίζει ανάσκελα

Η κοιλιά της γάτας είναι το πιο ευαίσθητο σημείο της. Δείχνοντάς σας την κοιλιά της, η γάτα σας δείχνει ότι νιώθει τόσο άνετα μαζί σας για να αφήνει αφύλακτη την πιο ευάλωτη περιοχή της. Σας επιτρέπει κιόλας να τρίβετε την κοιλιά της; Τέλεια! Αυτή είναι η απόλυτη ένδειξη εμπιστοσύνης. Όμως προσοχή: Δεν είναι απίθανο να σας επιτεθεί την ώρα που της χαϊδεύετε την κοιλιά. Μην το πάρετε προσωπικά, σας αγαπά αλλά είναι και ιδιότροπη!

  • 3. Σας φέρνει «δωράκια» (συχνά πεθαμένα!)

Αν και αυτά τα δώρα δεν είναι πάντα ευχάριστα (ή, ναι, είναι εντελώς αηδιαστικά), μην τιμωρήσετε τη γάτα σας. Είναι ένα σημάδι της εκτίμησής της για εσάς. Όταν η γάτα σας σέρνει το άψυχο κουφάρι ενός μικρού ζώου στο κομοδίνο σας, μπορεί να είναι δύσκολο να το πάρετε ως κομπλιμέντο, αλλά αυτό σημαίνει κατηγορηματικά ότι σας είναι απόλυτα αφοσιωμένη και σας σκέφτεται ως μέλος της οικογένειας. Όπως όλα τα δώρα, είναι η σκέψη που μετράει, σωστά;

  • 4. Σας κουτουλάει και τρίβει το κεφάλι της πάνω σας

Όταν δείτε τη γάτα σας να έρχεται σε σας με το κεφάλι, ετοιμαστείτε για κουτουλιά! Αυτή η κίνηση είναι σαν μια αγκαλιά από τη γάτα σας και είναι ένας τρόπος να αναμίξει μυρωδιές μαζί σας για να δυναμώσει το δεσμό σας. Αντίστοιχη είναι και η κίνηση να τρίβει το κεφάλι της πάνω σας. Σας σημαδεύει έτσι ως δικό της άνθρωπο.

  • 5. Σας επισκέπτεται τη νύχτα για αγκαλίτσες

Η γάτας σας είναι ένα μυστικοπαθές πλάσμα και συχνά δεν θα θέλει να δείξει την αγάπη της για τον άνθρωπο της σε κανέναν, ακόμη και εσάς. Για αυτό συχνά μπορεί να έρθει στην αγκαλιά σας μόνο όταν είστε κοιμισμένοι. Μπορεί να σας τρέχουν τα σάλια και τα μαλλιά σας να είναι ανακατεμένα, αλλά η γάτα σας βρίσκει αυτήν την ευκαιρία να εκφράσει την αγάπη της με τους δικούς της όρους.

  • 6. Ανοιγοκλείνει αργά τα βλέφαρα

Οι γάτες κάνουν πολλές συζητήσεις με τα μάτια τους και ένας πολύ ιδιαίτερος τρόπος για να λένε «σ’ αγαπώ» είναι μέσα από ένα αργό πετάρισμα των βλεφάρων. Όταν μια γάτα είναι ευτυχισμένη μαζί σας, μπορεί απλά να σας κοιτάξει ​​και σιγά σιγά να κλείσει και να ανοίξει τα μάτια της. Έτσι σας λέει: «Γεια σου φίλε, σ’ αγαπώ, και νιώθω αρκετά άνετα γύρω σου ώστε να μην επαγρυπνώ». Αυτό είναι βασικά μια πρόταση γάμου από μια γάτα και η καλύτερη απάντηση είναι ένα αμοιβαίο αργό πετάρισμα των βλεφάρων από σας!

  • 7. Ζύμωμα

Μια θεωρία υποστηρίζει ότι οι ενήλικες γάτες έχουν συνδέσει το ζύμωμα με την άνεση της μητρικής αγκαλιάς (τα γατάκια ζυμώνουν για να τονώσουν την παραγωγή γάλακτος της μητέρας τους), έτσι ώστε όταν μια γάτα ζυμώνει στην αγκαλιά σας, αυτό δείχνει ότι είναι χαλαρή και άνετη με την οικογένειά της. Αν αυτό δεν είναι η αγάπη, τι είναι;

  • 8. Βρίσκεται πάντα στον ίδιο χώρο με σας

Οι γάτες θα δείξουν εχθρότητα ή δυσφορία, ιδιαίτερα με τους ξένους, φεύγοντας από έναν χώρο. Η γάτα σας μπορεί να μην είναι υπερβολικά στοργική, αλλά αν είναι πάντα στον ίδιο χώρο με σας, ακόμα κι αν δεν φαίνεται να σας δίνει καμία προσοχή – τότε έχετε την αγάπη της. Με απλά λόγια, δεν είναι όλες οι γάτες για αγκαλιά. Αυτό μπορεί συχνά παρερμηνευθεί ως επιφυλακτικότητα ή αδιαφορία, αλλά μερικές φορές μια γάτα είναι ευτυχισμένη όταν είναι κοντά σας, λίγο μακριά στον καναπέ, στα πόδια του κρεβατιού σας, ή σε μια διπλανή καρέκλα στο σαλόνι. Αυτό φανερώνει ότι σας αγαπά με τον δικό της τρόπο. Εμπιστευτείτε μας.

  • Εικόνα: Julius Adam II (1852-1913, German)
eirini aivaliwtouΑποδείξεις αγάπης από τη γάτα σας
Περισσότερα

«Η ιστορία μιας μικρής γάτας» – Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Σε μία γειτονιά με ανθρώπους, σχολεία, καφετέριες, μουσεία, εκεί ζούσε και ένα μικρό γατάκι. Το χρώμα του ήταν μαύρο, τα ματάκια του ανοιχτά μπλε. Η μαμά του είχε χαθεί – ίσως και να την πάτησε κάποιο αυτοκίνητο. Ποιος ξέρει; Πρόλαβε όμως να τη ζήσει λίγες εβδομάδες. Όταν γεννήθηκε, κρύφτηκε μέσα στην αγκαλιά της μαμάς του και από το στήθος της, ρούφηξε τις πρώτες εκείνες σταγόνες από γάλα. Από τα μισόκλειστα ματάκια του έβλεπε θολά έναν κόσμο περίεργο, άκουγε φασαρία, φωνές, γέλια κουνώντας τα μικροσκοπικά του αυτάκια. Η μαμά του το κουβάλαγε με το στόμα της μέσα σε έναν κήπο και το έκρυβε εκεί για να μη δει κανείς και κινδυνεύσει. Και εκείνο στηριζόταν στα αδύναμα ποδαράκια του και μάθαινε να περπατάει σιγά σιγά.

Και τώρα, έμεινε μόνη της. Είχε μεγαλώσει, ήταν πια μία μεγάλη γάτα που έτρεχε, σκαρφάλωνε, έπαιζε με ποντίκια και έψαχνε σε κάδους να βρει τροφή. Είχε μάθει πια να είναι προσεκτική στους δρόμους, μία μέρα ένα αυτοκίνητο κόντεψε να τη σκοτώσει. Είχε ανακαλύψει κρυψώνες για να κρύβεται εκεί όταν έπιανε δυνατή βροχή. Πολλές φορές ερχόταν αντιμέτωπη με την κακία των ανθρώπων και τη σκληρότητά τους. Ένας μία φορά την κλώτσησε με δύναμη επειδή τον πλησίασε και νιαούρισε. Ευτυχώς, δε χτύπησε σοβαρά. Άλλες πάλι ερχόταν αντιμέτωπη με τα χάδια και τις αγκαλιές. Περνούσε πολλές φορές μπροστά από σχολεία και τα μικρά παιδάκια όταν την έβλεπαν φώναζαν από χαρά και έτρεχαν να της τραβήξουν την ουρά. Και εκείνη νιαούριζε με θυμό επειδή ένοιωθε να την πονάνε και ήθελε να τρέξει μακριά.

Το ταξίδι της μέσα στη ζωή είχε πολλές δυσκολίες, άγχη, τρέξιμο. Η αναζήτησή της για φαγητό ήταν πια μία ρουτίνα της καθημερινότητας. Πολλές φορές στεκόταν έξω από κανένα παράθυρο και νιαούριζε – μάλλον ήλπιζε σε κανένα ψαροκόκαλο ή κομμάτι κρέας. Πολλές φορές πετύχαινε ευαίσθητους ανθρώπους που της πρόσφεραν λίγο από το υστέρημά τους, άλλες πάλι την περίμενε ακόμα και ένας κουβάς με κρύο νερό. Είχε αποτυπωθεί στο κορμάκι της μικρής αυτής γάτας και η σκληρότητα εκείνη των ανθρώπων που τη χτύπησαν ή την πάγωσαν. Και έτσι, ξεκίνησε να μαθαίνει τη ζωή μέσα από τα όμορφα και τα άσχημα που της συνέβαιναν.

Μία μέρα, νιαούριζε δυνατά κάτω από ένα παράθυρο. Θυμόταν ότι εκεί έμενε μία καλή κυρία που της είχε δώσει φαγητό και κάποιες άλλες φορές. Την είδα να βγαίνει και να τινάζει κάτι ρούχα και της φώναξε. Εκείνη της πέταξε ένα κομμάτι κρέας. Και τη στιγμή που τρέχει να το περιποιηθεί με τα δόντια της… ξαφνικά, γύρω από αυτή μαζεύτηκαν ένα τσούρμο από γάτες άγριες και πεινασμένες. Εκείνη σε μία στιγμή αφού γούρλωσε τα μάτια της και μάζεψε το σώμα της, τινάχτηκε με δύναμη, κρατώντας το κομμάτι κρέας στα δόντια της. Ήταν αποφασισμένη να μην αφήσει καμία άλλη γάτα να της αρπάξει την τροφή της. Και τρέχοντας με δύναμη, κρύφτηκε μέσα σε κάτι δέντρα, αφήνοντας τις υπόλοιπες να νιαουρίζουν και να την κυνηγάνε. Εκείνη αφού κοίταξε πίσω της, πήρε μία βαθιά ανάσα γιατί διαπίστωσε ότι τους είχε ξεφύγει. Και έτσι, αποσύρθηκε σε μία γωνιά και βυθίστηκε στην απόλαυση εκείνου του κομματιού κρέατος που περιποιήθηκαν με δύναμη τα κοφτερά της δόντια. Εκείνη την ημέρα, η ζωή της είχε διδάξει ένα σημαντικό μάθημα: να μην παραιτείται από αυτά που θέλει.

Εκείνο το βράδυ είχε κοιμηθεί στον κήπο μίας πολυκατοικίας. Ξύπνησε εκείνο το πρωί και αφού τεντώθηκε, κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία ακόμα δύσκολη ημέρα. Ο καιρός φαινόταν άσχημος ήδη από το ξημέρωμα, ο ουρανός φαινόταν έτοιμος να τρέξει. Η γατούλα βγήκε να σεργιανίσει ακόμα μία ημέρα μέσα στο μυστήριο της πόλης. Ξαφνικά, μέσα στο ταξίδι του στην πόλη, βρέθηκε σε μία γειτονιά που φαινόταν να έχει έντονη κοινωνική ζωή. Αυτοκίνητα στους δρόμους, παιδάκια να τρέχουν, ζευγάρια στα παγκάκια, φωτισμός έντονος. Ξαφνικά, έφτασε ως τη μύτη του η έντονη οσμή μίας μακαρονάδας. Προσπαθώντας να ακολουθήσει τη μύτη και το ένστικτό της, βρέθηκε μπροστά από ένα πολυτελές εστιατόριο. Κόσμος μπαινόβγαινε βιαστικά και γρήγορα, οι σερβιτόροι έτρεχαν σαν τρελοί πηγαινοφέρνοντας παραγγελίες. Η γατούλα δε δίστασε, μπήκε από εκείνη την πόρτα που είδε να μπαίνουν και τόσοι άλλοι άνθρωποι. Βρέθηκε μπροστά σε έναν τεράστιο χώρο, γεμάτο τραπέζια με πιάτα από φαγητά και ανθρώπους που έτρωγαν. Φωνές, καπνοί, φασαρίες. Εκείνο προχώρησε θαρραλέα μέσα στο χώρο ελπίζοντας πως κάποιος θα του ρίξει ένα κομμάτι φαγητό. Για καλή της τύχη πρόλαβε να αρπάξει ένα κομματάκι κρέας πριν ο υπεύθυνος τη δει και τη διώξει με θυμό από το ρεστοράν. Εκείνη το άρπαξε και το κράτησε στο δόντια της προσπαθώντας να βρει ένα ήρεμο και απομονωμένο μέρος για να το απολαύσει με την ησυχία της. Δεν προλαβαίνει να ακονίσει τα δόντια για να απολαύσει το φαγητό του και ξάφνου! γύρω της εμφανίζονται τέσσερις μεγάλοι γάτοι οι οποίοι την περικυκλώνουν, ένας μάλιστα προσπαθεί να της αρπάξει το φαγητό. Δεν προλαβαίνουν να την αρπάξουν, αφού εκείνη εξαφανίζεται μεμιάς από τα μάτια τους, βγάζοντας από μέσα της όσο περισσότερη αδρεναλίνη μπορούσε. Βρίσκει ξανά ένα μοναχικό μέρος και έναν κήπο για να μπορέσει να χαρεί έναν ήρεμο ύπνο. Δυστυχώς, οι ατυχίες δεν είχαν τελειωμό και ο ουρανός σκοτείνιασε διότι ερχόταν βροχή. Και πάλι, το γατάκι έπρεπε να βρει ένα ζεστό και μαλακό μέρος. Καταφέρνει να βρει ένα υπόστρωμα σε μία πολυκατοικία και αποκοιμιέται. Το επόμενο πρωί ανοίγει τα μάτια της και βρίσκεται μέσα σε μία ζεστή αγκαλιά, ένα παιδί το είχε αγκαλιάσει με αγάπη και τρυφερότητα. Δίπλα στην πόρτα της πολυκατοικίας υπήρχε και ένα πιάτο με φαγητό. Αρκετό φαγητό. Έτρεξε με χαρά και άρχισε να τρώει με ενθουσιασμό.

Είχε μάθει να το αγαπούν. Είχε μάθει πως και μετά από μία κακοκαιρία, μπορεί να βγει ο ήλιος ξανά.

•••

* Η Μαρία Σκαμπαρδώνη είναι 23 ετών και είναι Δημοσιογράφος. Είναι αρθρογράφος σε πολλά και αξιόλογα sites (Κλόουν, Λόγιος Ερμής, Babyads, Antivirus) και επίσης είναι συνεργάτης και αρθρογράφος στο E Psychology, που είναι το πιο έγκυρο site Ψυχολογίας στην Ελλάδα. Γνωρίζει Αγγλικά, Γαλλικά και έχει πιστοποίηση γνώσεων σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Η αγάπη της για τον αθλητισμό την οδήγησε στο να ασχοληθεί 11 χρόνια με το Taekwondo και να αποκτήσει μαύρη ζώνη. Η Φιλοσοφία και η Ψυχολογία είναι τα αγαπημένα αντικείμενα μελέτης της και θα προσπαθεί πάντα μέσα από την πένα για τη διερεύνηση της αλήθειας ως ένας σκεπτόμενος και ελεύθερος άνθρωπος.

– Πίνακας: Maria Pavlova

eirini aivaliwtou«Η ιστορία μιας μικρής γάτας» – Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη
Περισσότερα