Cat-postal

Ψιτ Ψυχάκια η Φιόνα εν ακόμα όμορφη!

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Κάποια περιστατικά σε Ελλάδα και Κύπρο, τον τελευταίο καιρό, με πυροβολισμούς εναντίον γατών, πρέπει να ληφθούν σοβαρά από τις αρχές.

 

 

Αντιγράφουμε από το χρονολόγιο του χρήστη του Facebook, Xenios Symeonides, μια καταγγελία για ένα ειδεχθές συμβάν που έλαβε πρόσφατα χώρα στην Κύπρο και μας θορύβησε:

“Η Φιόνα… Δεν αναρτώ τη φωτογραφία που δείχνει πώς κατάντησε τούτο το πανέμορφο πλάσμα ο κάθε ψυχασθενής που μπορεί και να μένει και στο διπλανό μας σπίτι. Πρώτον γιατί η Φιόνα παραμένει όμορφη, άσχετα αν έχει χάσει το ένα της μάτι. Δεύτερον γιατί ο ψυχοπαθής που άδειασε το όπλο του (κυνηγετικό μήπως;) στο άμοιρο πλάσμα μπορεί να νιώσει και ηδονή για το κατόρθωμά του. Αναρτώ τη φωτογραφία με την ακτινογραφία με ευδιάκριτα τα σκάγια στο κρανίο της Φιόνας. Όμως τούτο το κρανίο είναι της κοινωνίας μας και τα μαύρα στίγματα από τα σκάγια είναι τα μαύρα τα μελανά τα στίγματα της σαπίλας της διαστροφής. Εν η μοχθηρία μας, η υποκρισία μας, ο μισανθρωπισμός, το μίσος μας για τη φύση τζιαι τα πλάσματά της, το ψευτοματshίσμο μας τζιαι το σύστημα κοινωνικό, οικογενειακό, το πολιτικό. Εν τα σημεία του ιστού που κανένας δεν θέλει να χαλάσει. Ψιτ Ψυχάκια η Φιόνα εν ακόμα όμορφη!!!

Υ.Γ. Η Φιόνα είναι η γάτα της Ρίας Πετρίδου. Θα μπορούσε να είναι η δική μου, η δική σας, το αδέσποτο της γειτονιάς. Βαφτίσαμε αδέσποτο ό,τι δεν δεσπόζεται. Γιατί ένα πλάσμα που κυκλοφορεί ανάμεσα μας δεν θεωρείται ελεύθερο αλλά μη δεσποζόμενο”.

 

 

Σ.σ.: Το περιστατικό συνέβη στην περιοχή Αγίου Αντωνίου, στη Λευκωσία.

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΨιτ Ψυχάκια η Φιόνα εν ακόμα όμορφη!
Περισσότερα

Δείτε 18 όμορφες εικόνες κυρίων με τις γάτες τους

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Sabrina Boem είναι καλλιτεχνική φωτογράφος και ιδιαίτερα γατόφιλη. Από αγάπη για τα οικόσιτα αιλουροειδή δημιούργησε αυτή την υπέροχη συλλογή φωτογραφιών. Έχει καταγράψει πλήρως τη σχέση ανάμεσα σε αυτούς τους άνδρες και τις γάτες τους.
Η Sabrina εξηγεί: “Έχω κάνει πολλά έργα που αφορούν γάτες και κάποια στιγμή είχα την ευκαιρία να συναντήσω μερικούς άνδρες που έχουν μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με τη γάτα τους. Έτσι αποφάσισα να αφιερώσω μια σειρά φωτογραφιών σε αυτούς, που ονομάζεται Cats And Men. Αυτές οι γάτες είναι οι οικογενειακές γάτες ή οι γάτες που βοηθούν αυτοί οι άνθρωποι σε δημόσιους χώρους. Ναι! Συχνά ακούμε να γίνεται λόγος για τις τρελές κυρίες με τις γάτες, αλλά υπάρχουν και πολλοί άντρες εθελοντές εκεί έξω. Ρίξτε μια ματιά σε όλους αυτούς τους τρελούς με τις γάτες gentlemen και τις γάτες τους!”.
Νομίζω ότι έχει η Σαμπρίνα έχει κάνει μια πολύ καλή δουλειά, όπως θα δείτε. Είμαι βέβαιη ότι θα συμφωνήσετε και είναι υπέροχο να πάρουμε μια μικρή γεύση από τη σχέση του άνδρα με το γατάκι του.

1. Στο διάλειμμα της δουλειάς

Ο Berto είναι εργάζεται κοντά σε ένα καταφύγιο για αδέσποτες γάτες και όταν κάνει διάλειμμα πηγαίνει εκεί για να αγκαλιάσει όποια του το ζητήσει. Ο Σπάρτακος είναι μία από τις μεγαλύτερες γάτες στο χώρο, είναι μια γάτα 16 κιλών. Αλλά όταν είναι στην αγκαλιά του Berto αρχίζει να τον ζυμώνει και γίνεται το πιο γλυκό γατάκι που υπάρχει.

 

2. Roberto και Lea

Η Lea είναι μια πρώην αδέσποτη γάτα και το μόνο που θέλει είναι να βρίσκεται στα χέρια του μπαμπά. Όταν διασώθηκε από το δρόμο και ήταν πολύ άρρωστη, αλλά όταν βρίσκεται στην αγκαλιά του αισθάνεται πολύ ασφαλής, γιατί ξέρει ότι κανείς πια δεν μπορεί να την πληγώσει.

 

 

3. Επιστροφή στο σπίτι

Ο Francesco αγαπάει τον Pippo. Κάθε φορά που επιστρέφει στο σπίτι από τη δουλειά το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να τον πάρει στην αγκαλιά του και να τον αγκαλιάσει…

 

4. Και ο κόσμος γύρω τους απλώς εξαφανίζεται

 

 

5. Παίζοντας με τον μπαμπά

Η μικροσκοπική Luna διασώθηκε από τον Pietro και τη σύζυγό του και όταν έρθει η ώρα του παιχνιδιού ο Pietro είναι πάντα εκεί για εκείνη.

 

 

6. Σήμερα special μενού!

Στο εστιατόριο κοντά στην τοπική αποικία των καταφυγίων οι γάτες είναι ελεύθερες να έρχονται όποτε θέλουν. Οι εθελοντές είναι πρόθυμοι να μείνουν λίγο περισσότερο όταν απαιτούνται οι υπηρεσίες τους! Το χαμόγελο στο πρόσωπό του τα λέει όλα… Απλώς αγαπά όλες αυτές τις γάτες!

 

 

7. Μια ιδιαίτερη σχέση

 

8. Τα χέρια του Berto είναι μεγάλα και δυνατά, αλλά γίνονται τόσο απαλά και γεμάτα αγάπη όταν κρατάει τον Σπάρτακο και αυτός αρχίζει να ζυμώνει. Αγνή αγάπη. (Αρχική φωτογραφία)

 

 

9. Τα χάδια στο πηγούνι από τον μπαμπά είναι η καλύτερη διασκέδαση…

 

 

10. Berto και Dedone

Ο Berto έχει έρθει πραγματικά κοντά με τη Didone, μια μεγάλη γάτα τόσο γλυκιά όσο λίγα πλάσματα στον κόσμο. Η Didone αγαπά το ενδιαφέρον που της δείχνει ο Berto και όταν είναι στην αγκαλιά του δεν υπάρχει καλύτερο πορτρέτο για τη φωτογράφο. Νομίζω ότι κατά κάποιο τρόπο μοιάζουν.

 

 

11. Σ’ αγαπώ κι εγώ το ίδιο, φίλε!

 

 

12. Τα κορίτσια του μπαμπά!

Ο Πιέτρο αγαπά να ακούει ροκ μουσική, έχει τη δική του αίθουσα μουσικής και όταν δεν ξέρει τι σκοπό να παίξει η Ζόρα και η Ντέιζη τον βοηθούν να κάνει την καλύτερη επιλογή! Και οι δύο διασώθηκαν από το δρόμο όταν ήταν ακόμη νεογέννητα γατάκια και από την πρώτη μέρα στο σπίτι έγιναν τα κορίτσια του μπαμπά!

 

 

13. Φοβερή συγκατοίκηση…

 

 

14. Ο Πρίγκιπας και ο Massimo

Ο Massimo εργάζεται εθελοντικά στο καταφύγιο για δώδεκα χρόνια. Είναι αυτός που γνωρίζει τις περισσότερες από τις γάτες που ζουν εκεί. Ξέρει τα ονόματά τους. Ξέρει πόσο καιρό είναι εκεί. Ξέρει ποιο είναι το αγαπημένο τους σημείο στο πάρκο. Η φωτογράφος πήγε μαζί του πολλές φορές στις περιηγήσεις του τις Κυριακές για να γεμίσουν με φρέσκο φαγητό και νερό τις ταΐστρες και τις ποτίστρες στο πάρκο για εκείνες τις γάτες που επιλέγουν να ζήσουν στην άγρια φύση και μόνο μερικές φορές πηγαίνουν στο καταφύγιο. Μοιράστηκε μαζί μου την αγάπη του γι’ αυτές. Έτσι έμαθε, μέρα με τη μέρα, να τις αγαπά. Όπως δηλώνει, ποτέ δεν θα είναι αρκετά ευγνώμων γι’ αυτόν.

 

 

15. Πάω για δουλειά, δεν θα σε δω απόψε πολύ, κορίτσι!

 

 

16. Αρκετά με τις φωτογραφίες, είναι ώρα για φαγητό!

 

 

17. Οι καλύτεροι φίλοι!

 

 

18. Caterina και Alberto

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΔείτε 18 όμορφες εικόνες κυρίων με τις γάτες τους
Περισσότερα

Μαύρη γάτα σε χαρακτικό του Ανδρέα Βουρλούμη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Ο Ανδρέας Βουρλούμης γεννήθηκε στην Πάτρα, στις 29 Ιουλίου 1910, το μικρότερο από τα τρία παιδιά του Παναγή Α. Βουρλούμη εμπόρου και υπουργού του Ε. Βενιζέλου. Το 1918 η οικογένεια μετοίκησε στην Αθήνα. Σε ηλικία δώδεκα ετών ο Βουρλούμης πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον Βέλγο οικοδιδάσκαλο Αντουάν Πικ. Στα δεκατρία του ήδη φιλοτεχνούσε τις πρώτες του ελαιογραφίες. Σπούδασε Χημεία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο (1928-1932) αλλά δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τη ζωγραφική.

Στα 1933-1934 διέμεινε στο Παρίσι, όπου πραγματοποίησε ελεύθερες σπουδές στη ζωγραφική και παρακολούθησε μαθήματα Χαρακτικής με τον Δημήτρη Γαλάνη, ενώ κατά τις καθημερινές του επισκέψεις στα Μουσεία ήρθε σε επαφή με την ευρωπαική παράδοση. Επέστρεψε στην Ελλάδα έχοντας αποφασίσει ότι η ζωγραφική θα αποτελούσε την κύρια απασχόλησή του. Το 1938 νοίκιασε το ατελιέ του Αγήνορα Αστεριάδη στο Παγκράτι. Στη δεκαετία του 1940 μελέτησε τη βυζαντινή ζωγραφική και πήρε μαθήματα από τον Φώτη Κόντογλου. Ταυτόχρονα, ασχολήθηκε με τη βυζαντινή μουσική και την ελληνική λαική παράδοση.

Το 1948 συμμετείχε στη ίδρυση της ομάδας «Αρμός» και έλαβε μέρος στις εκθέσεις της ομάδας το 1949 και το 1952. Η πρώτη του ατομική έκθεση παρουσιάστηκε στη Γκαλερί «Μόνικα Πέην» το 1954. Η μεγάλη αναδρομική του έκθεση πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη το 1990 και, το 1999 -ένα μήνα μετά το θάνατό του στο Μουσείο Μπενάκη. Πέθανε στις 7 Αυγούστου 1999.

Ατομικές Εκθέσεις

1954 «Μόνικα Πέην»
1960 «Ζυγός»
1961 «Ζουμπουλάκη»
1963 ΑΤΙ
1981, 1994 «Ωρα»
1988, 1994 «Αίθουσα Σκουφά»
1990 Εθνική Πινακοθήκη (αναδρομική)
1999 Μουσείο Μπενάκη (αναδρομική)
2004 ΜΙΕΤ
2005 ΜΙΕΤ Πάτρας
2007, 2012 «Άστρα»
2017 Ιστορικό -Λαογραφικό
Μουσείο Αίγινας

Ομαδικές Εκθέσεις

1939,1940, 1948, 1952, 1957,
1960, 1967, 1975, Πανελλήνιες
1949, 1952 «Αρμάος»
1955 Μπιενάλε Αλεξάνδρειας
1977 «Τέχνη» Θεσσαλονίκη
2000, 2008 Δημοτική
Πινακοθήκη Πάτρας
2002 ΜΙΕΤ
2006 Alpha Bank, Ναύπλιο
2008 ΜΙΕΤ, Πάτρας
2009 Πινακοθήκη Λήμνο

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΜαύρη γάτα σε χαρακτικό του Ανδρέα Βουρλούμη
Περισσότερα

Η Ευρώπη αλλιώς: Μια παλιά ιστορία εκδίκησης με το Σπίτι της Γάτας στη Ρίγα της Λετονίας

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η γάτα-γλυπτό στη στέγη

Μνημείο μιας πολιτισμένης παλιάς ιστορίας εκδίκησης, με χιούμορ και ειρωνεία, χωρίς ανθρωποφαγία…

 

 

– Το Σπίτι της Γάτας (Kaķu nams, Meistaru Iela 10). Για φιλόζωους και όχι μόνο. Το κίτρινο κτήριο είναι διάσημο λόγω ενός μικρού αγάλματος στη στέγη, μιας γάτας που έχει πάρει στάση… ανακούφισης. Η ιστορία του είναι μία από τις πιο παράξενες στην Ευρώπη. Ο μύθος λέει πως όλα ξεκίνησαν στις αρχές του 20ου αιώνα επειδή ο Λετονός πλούσιος έμπορος ιδιοκτήτης του -ονόματι Λούντβιτζ- δεν είχε δικαίωμα να συμμετέχει στη συντεχνία που στεγαζόταν εκεί, καθώς σε αυτήν γίνονταν μέλη μόνο Γερμανοί. Επομένως και να στήσει την επιχείρησή του. Θέλοντας να διαμαρτυρηθεί, τοποθέτησε το άγαλμα, και κατόπιν έγινε δεκτός. Η δικαίωση κάθε γατόφιλου και χαρακτηριστικό της πόλης καθώς οι Λετονοί αγαπούν τα θαυμάσια αυτά μικρά αιλουροειδή.

  • H γάτα της στέγης πωλείται και σε σουβενίρ – μινιατούρα.

 

 

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΗ Ευρώπη αλλιώς: Μια παλιά ιστορία εκδίκησης με το Σπίτι της Γάτας στη Ρίγα της Λετονίας
Περισσότερα

Οι γάτες της Suzanne Valadon

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η Σουζάν Βαλαντόν (Suzanne Valadon, 1865-1938) ήταν διάσημο μοντέλο των ιμπρεσιονιστών ζωγράφων, μητέρα του Ουτριλό, ερωμένη του Ερίκ Σατί αλλά και η ίδια σημαντική ζωγράφος.

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως μπαλαρίνα. Αργότερα εργάστηκε ως μοντέλο διαφόρων ζωγράφων, μεταξύ των οποίων και οι Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ και Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στην Εθνική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Γαλλίας. Κόρη μιας φτωχής πλύστρας, ξεκίνησε να δουλέψει σε τσίρκο αλλά η καριέρα της έληξε άδοξα ύστερα από ένα ατύχημα. Έτσι, έγινε μοντέλο ζωγράφων.

 

Τέλος, ασχολήθηκε με επιτυχία με τη ζωγραφική, παρά το γεγονός ότι η τεχνική της ήταν επηρεασμένη από εκείνη του Πωλ Γκωγκέν. Έμαθε την τέχνη ποζάροντας σε σπουδαίους ζωγράφους και παρατηρώντας τις τεχνικές τους. Από τους πρώτους που τη ζωγράφισαν ήταν ο Λωτρέκ, που της έκανε μάλιστα και μαθήματα ζωγραφικής. Η Βαλαντόν ήταν γυναίκα που ζούσε με μποέμ και καλλιτεχνικό τρόπο. Σύχναζε σε ταβέρνες και μπαρ και έτσι την απαθανάτισε ο Λωτρέκ.

Η Βαλαντόν θεωρείται σημαντική ζωγράφος και έγινε στενή φίλη του Εντγκάρ Ντεγκά.

 

Το 1909 παντρεύτηκε τον ζωγράφο Αντρέ Ουτέρ. Τα έργα της είναι κυρίως γυμνά, προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις. Πίνακές της υπάρχουν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού, και σε διάφορες πινακοθήκες γαλλικών επαρχιακών πόλεων. Κατά καιρούς πήρε μέρος σε διάφορες εκθέσεις.

Αγαπούσε τις γάτες της, όπως τον Raminou και απαθανάτισε πολλές από αυτές στους πίνακές της.

 

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟι γάτες της Suzanne Valadon
Περισσότερα

Οι γάτες των ταχυδρομείων

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Οι γάτες διορίστηκαν αρχικά από τα Βρετανικά Ταχυδρομεία για να πιάνουν τα τρωκτικά τον Σεπτέμβριο του 1868, αν και αναμφισβήτητα υπήρχαν γάτες στα ταχυδρομεία και πριν. Τρεις γάτες εργάστηκαν στο Γραφείο του Λονδίνου, με μισθό ενός shilling την εβδομάδα. Τους δόθηκε διορία 6 μηνών από τον Γραμματέα του Ταχυδρομείου για να μειώσουν το πρόβλημα των ποντικών ή θα διέκοπταν τη συνεργασία.

Ευτυχώς, οι γάτες έκαναν «το καθήκον τους πολύ αποτελεσματικά» και το 1873 έλαβαν αύξηση. Η επίσημη χρησιμοποίηση των γατών εξαπλώθηκε σύντομα και σε άλλα ταχυδρομεία, με το κόστος συντήρησής τους να ποικίλλει.

Ογδόντα χρόνια αργότερα, το 1952, υπήρξε δημόσια αγανάκτηση για το γεγονός ότι οι γάτες των Ταχυδρομείων δεν είχαν λάβει αύξηση από το 1873! Την επόμενη χρονιά τέθηκε το ερώτημα στη Βουλή των Κοινοτήτων.

 

Επιστολή που ζητά αύξηση των δαπανών για τη γάτα του ταχυδρομείου, 1912. (POST 121/206)

 

Η πιο δημοφιλής γάτα των Ταχυδρομείων ονομάστηκε Tibs the Post Office και γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1950. Έζησε στη λέσχη αναψυχής του κεντρικού καταστήματος των ταχυδρομείων, στο υπόγειο του κτηρίου. Παρά τα αυξημένα της καθήκοντα κατά τη διάρκεια των δεκατεσσάρων χρόνων υπηρεσίας της, βρήκε χρόνο να εμφανιστεί σε ένα πάρτι «γάτων και κινηματογραφικών αστέρων» και το πορτρέτο της έχει συμπεριληφθεί στο Cockney Cats του 1953. Η Tibs εργάστηκε επιμελώς μέχρι το τέλος της, το Νοέμβριο του 1964.

 

Τα πρακτικά σχετικά με την πληρωμή των ταχυδρομικών γατών, Μάρτιος 1953.

 

Η τελευταία γάτα της Post Office, Blackie, πέθανε τον Ιούνιο του 1984, από τότε δεν υπήρξαν άλλες γάτες που να απασχολήθηκαν στην έδρα του Post Office.

 

Η νεκρολογία της Tibs, της γάτας του ταχυδρομείου, όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Post Office.

 

  • Αρχική εικόνα: Ασπρόμαυρη φωτογραφία της Tibs, της επίσημης γάτας του κεντρικού ταχυδρομείου του Λονδίνου
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟι γάτες των ταχυδρομείων
Περισσότερα

Οι γάτες του Smithsonian American Art Museum

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Το Μουσείο Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον βρίσκεται στη λίστα των είκοσι μεγαλύτερων μουσείων του κόσμου. Ανάμεσα στα έργα τέχνης των συλλογών του υπάρχουν πίνακες και χαρακτικά με γάτες. Δείτε μερικά από αυτά:

 

Gertrude Abercrombie, Λευκή γάτα, 1935-1938, Smithsonian American Art Museum

 

Lawrence Lebduska, Άτιτλο (Cat), 1965, Smithsonian American Art Museum

 

Franklin C. Watkins, Νεκρή φύση με γάτα, 1961, Smithsonian American Art Museum

 

Howard Taft Lorenz, Οικογένεια, 1938, Smithsonian American Art Museum

 

Frances Foy, Άνδρας που διαβάζει (Portrait of Gustaf Dalstrom), 1932, Smithsonian American Art Museum

 


Will Barnet, Πέμπτη Εποχή, 1977, Smithsonian American Art Museum

 

Henry Wolf, Κορίτσι με γάτα, 1902, Smithsonian American Art Museum

 

 

Arthur W. Hall, Arabella, 1932, Smithsonian American Art Museum

 

Το Σμιθσόνειο Ινστιτούτο (ΣΙ), ή Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν (ή και λανθασμένα Σμισθόνιαν), είναι ένα ίδρυμα ερευνών των ΗΠΑ που ιδρύθηκε, με νομοθετική πράξη του Κογκρέσου, στις 10 Αυγούστου του 1846, με βασικό σκοπό “την αύξηση και διάδοση της γνώσης” κυρίως μέσα από μουσειακά εκθέματα, φυσικής ιστορίας, μνημεία πολιτισμού και σχετικές έρευνες. Το εν λόγω ίδρυμα, τελώντας υπό την αιγίδα και οικονομική υποστήριξη του κράτους, ως ανεξάρτητος πολιτειακός οργανισμός, κατά την έννοια “Εθνικού Μουσείου των ΗΠΑ” συγκροτείται από μια μεγάλη ομάδα 19 βασικών μουσείων και 169 θυγατρικών, εννέα ερευνητικών κέντρων και ένα ζωολογικό κήπο, γεγονός που το έχουν καταστήσει όχι μόνο ιδιαίτερα γνωστό παγκοσμίως, αλλά και το μεγαλύτερο συγκρότημα του είδους του στον κόσμο.
Το Σμιθσόνειο Ινστιτούτο προήλθε από κληροδότημα δωρεά του Άγγλου χημικού και μεταλλειολόγου Τζέιμς Σμίθσον (1765-1869), προς τιμή του οποίου φέρει το όνομα και έχει έδρα στον ομώνυμο πύργο στην Ουάσιγκτον με περιφερειακά κέντρα εντός και εκτός των ΗΠΑ (Αριζόνα, Βιρτζίνια Μέριλαντ, Νέα Υόρκη, Παναμά κ.ά). Τα εκθέματα του συγκροτήματος υπολογίζονται σε 137 εκατομμύρια ενώ οι επισκέπτες στους χώρους του ανέρχονται περίπου σε 30 εκατομμύρια ετησίως. Απασχολεί περίπου 9.000 άτομα ενώ η χρηματοδότησή του προέρχεται κυρίως από εταιρικές εισφορές, δωρεές, συνδρομές μελών, κρατική επιχορήγηση, αδειοδοτήσεις, εκπόνηση και προβολή επιστημονικών προγραμμάτων, πωλήσεις αντιγράφων και εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών.
Στο 17μελές Διοικητικό του Συμβούλιο συμμετέχει ο εκάστοτε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, ο εκάστοτε Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, τρεις γερουσιαστές, τρία μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων, και εννέα μη κυβερνητικά μέλη οι οποίοι εκλέγουν και διορίζουν τον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα (Πρύτανη) του Ιδρύματος. Πρώτος Γραμματέας του ΣΙ ήταν ο Αμερικανός φυσικός Τζόζεφ Χένρι (γνωστός από την ανακάλυψη της αυτεπαγωγής), ο οποίος ήταν και ο μακροβιότερος στην ιστορία του ιδρύματος.

Στα σημαντικότερα τμήματα του ΣΙ περιλαμβάνονται:
• Τα Αρχεία Αμερικανικής Τέχνης
• Το Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης
• Το Εθνικό Μουσείο Αμερικανών Ινδιάνων
• Το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας και Τεχνολογίας
• Το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας
• Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης
• Το Εθνικό Μουσείο Ταχυδρομείων
• Το Εθνικό Μουσείο του Β’ Π.Π.
• Το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών και Σχεδίου Κούπερ – Χιούιτ
• Το Μουσείο και Πάρκο Γλυπτικής Χίρσον
• Η Υπηρεσία Διεθνών Ανταλλαγών
• Η Υπηρεσία Ανταλλαγών Επιστημονικών Πληροφοριών
• Το Κέντρο Τεχνών του Θεάματος Τ,Φ, Κένεντυ
• Το Εθνικό Μουσείο Αεροναυπηγικής και Διαστήματος
• Το Συμβούλιο Εθνικού Μουσείου των Ενόπλων Δυνάμεων
• Η Εθνική Πινακοθήκη
• Η Εθνική Πινακοθήκη Προσωπογραφιών
• Η Πινακοθήκη Φρήρ
• Η Πινακοθήκη Άρθουρ Σάκλερ
• Ο Εθνικός Ζωολογικός Κήπος
• Το Ακτινολογικό Βιολογικό Εργαστήριο
• Το Σμιθσόνειο Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο
• Το Σμιθσόνειο Ινστιτούτο Τροπικών Ερευνών
• Το Ειδικό Κέντρο Ερευνητών Γούντροου Γουίλσον κ.ά.

  • Aρχική εικόνα: Will Barnet, Η μπλε κλωστή, 1984, Smithsonian American Art Museum
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟι γάτες του Smithsonian American Art Museum
Περισσότερα

Η γάτα και το σύμπαν

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Ένας άνθρωπος είπε στο Σύμπαν:

“Κύριε, υπάρχω!”

“Έξοχα”, απάντησε το Σύμπαν,
“αναζητώ κάποιον για να φροντίζει τις γάτες μου”…

Henry Beard

∼·∼
* Eικόνα: Fernando Castillo (Mexican, 1882-1940) – The Black Cat, c. 1929
Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΗ γάτα και το σύμπαν
Περισσότερα

Γκιμαράες Ρόζα. Γιατί ο Βραζιλιάνος συγγραφέας αγαπούσε τις γάτες…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

«Οι ιστορίες όχι μόνο αυτονομούνται από τον αφηγητή τους, αλλά και τον διαμορφώνουν: το να αφηγείσαι σημαίνει να αντιστέκεσαι».
Γκιμαράες Ρόζα (Bραζιλιάνος ποιητής, συγγραφέας και διπλωμάτης)

  • Στη φωτογραφία ο João Guimarães Rosa με τη γάτα του. Αγαπούσε τις γάτες γιατί πίστευε ότι ήταν πιο αφοσιωμένες στους κηδεμόνες τους από τους σκύλους, οι οποίοι του έμοιαζαν με ορισμένους διπλωμάτες, που τσακίζουν τη μέση τους μπροστά σε οποιαδήποτε εξουσία.

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΓκιμαράες Ρόζα. Γιατί ο Βραζιλιάνος συγγραφέας αγαπούσε τις γάτες…
Περισσότερα

Ο Ολλανδός ζωγράφος Kenne Grégoire και οι γάτες…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Η ζωγραφική είναι σιωπηλή ποίηση… Η ρήση αυτή βρίσκει πλήρη εφαρμογή στο έργο του Kenne Grégoire. Ο Ολλανδός ζωγράφος γνωρίζει πολύ καλά την αξία των χρωμάτων την οποία μεταφέρει στους πίνακές του, ανοίγοντας την “παλέτα” του σε μία πανδαισία εκφράσεων, εικόνων και αποχρώσεων. Ανεξάντλητα τα εκφραστικά όρια του χρωστήρα του, αποτυπώνουν τα παιχνίδια των προσώπων και του φωτός, το μυστικισμό της ομορφιάς και της παρακμής.

Στο ζωγραφικό έργο του Kenne Grégoire μπορεί να βρούμε νεκρές φύσεις, αλλά και κτήρια, τοπία, ζώα (με έμφαση στις αγαπημένες του γάτες) και θεατρικές σκηνές από την Commedia dell’Arte. Υπάρχει ομορφιά, αλλά και θλίψη, φθορά και φθορά. Η ζωγραφική είναι ο απόλυτα αναποτελεσματικός τρόπος να συλλάβει τις ιδέες και τα συναισθήματά του. Αυτό ακριβώς κάνει την τέχνη του Kenne Grégoire τόσο ενδιαφέρουσα.

Ο Kenne Gregoire (Teteringen, 1951) προέρχεται από οικογένεια καλλιτεχνών, είναι γιος του γλύπτη Paul Grégoire και νεότερος αδελφός της ζωγράφου Hélène Grégoire και του γλύπτη Pépé Grégoire. Σπούδασε στο Άμστερνταμ στο Rijksacademie voor Beeldende Kunsten. Στην ακαδημία, ο Otto B. de Kat από το Haarlem ήταν ο σπουδαιότερος δάσκαλος του Kenne. Ο Otto B. de Kat δίδαξε στον Kenne τις τεχνικές πίσω από τη σύνθεση και τη χρήση του χρώματος. Παρόλο που ο Kenne Gregoire χρησιμοποιεί κυρίως τεχνικές του 17ου αιώνα, προσεγγίζει το έργο του σε ένα μη παραδοσιακό θέμα όπου τα θέματα των έργων του παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία. Η μεγαλύτερη πρόκλησή του είναι να ζωγραφίσει μια ψευδαίσθηση όπου τα αντικείμενα στον καμβά είναι τρισδιάστατα. Όπως ένα συρτάρι, ένα ντουλάπι ή ένα τραπέζι με διάφορα αντικείμενα όπου το καθένα αντιπροσωπεύει μια μνήμη. Ο θεατής παρασύρεται και το μάτι παραπλανάται, οι προοπτικές διαταράσσονται. Η πρόθεσή του είναι να αφήσει στο θεατή τον υπαινιγμό ότι βλέπει έναν ψεύτικο κόσμο που προέρχεται από τη φαντασία του καλλιτέχνη.

Οι αντιθέσεις στη ζωγραφική του απεικονίζονται με θεατρικά ντυμένους ανθρώπους που εκφράζουν τη μοναξιά, την αμφιβολία και την επιθυμία. Είτε πρόκειται για μια ζωντανή μουσική είτε για μια σκηνή από την Commedia dell’Arte, σε όλες τις συνθέσεις του μπορεί κανείς να βρει αποσύνθεση και ωριμότητα. Το τελικό αποτέλεσμα όμως είναι να δημιουργήσει μια όμορφη εικόνα…

 

Ειρήνη ΑϊβαλιώτουΟ Ολλανδός ζωγράφος Kenne Grégoire και οι γάτες…
Περισσότερα