Ουρές

«Ιστορία ορνιθώνος», Εμμανουήλ Ροΐδης

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Εξ όσων ηυτύχησα ή εδυστύχησα να γνωρίσω είμαι, πιστεύω, ο μόνος άνθρωπος όστις, αν τον ωνόμαζαν ζώον, δεν θα εθεώρει τούτο ως προσβολήν. Όσον συναναστρέφομαι τα ζώα, τόσον μάλλον πείθομαι, ότι δεν υπάρχει μεταξύ αυτών και των ανθρώπων καμμία διαφορά, ως ηθέλησαν παραδοξολόγοι τινές να ισχυρισθώσιν, αλλά μόνον ότι τα πράγματα, κατά τα οποία διαφέρομεν από τα ζώα, δεν αποδεικνύουν όλα την ανθρωπίνην υπεροχήν.
Το κυρίως διακρίνον αυτά από ημάς είνε ότι παρέλαβον από τους ανθρώπους όσα έχουσιν ούτοι καλά, και απέφυγαν να μιμηθώσι τα άχρηστα, τα επιβλαβή και τα γελοία. Ουδέποτε έγεινε λόγος μεταξύ αυτών περί επισκέψεων του νέου έτους, ούτε περί καπνίσματος, ούτε περί φόρου επί του καπνού η οιουδήποτε άλλου· δεν χαρτοπαικτούσι, δεν πίνουσι παρά νερόν ή γάλα όταν είνε μικρά’ δεν συντηρούν στρατούς, αγνοούν τί θα ειπή πατρίς και ιδιοκτησία, και εκ τούτου ούτε δίκας εγείρουσιν ούτε κινούσι πολέμους, αλλά μόνον μονομαχίας περί πραγμάτων τα οποία ενδιαφέρουσιν αυτά αμέσως και προσωπικώς, περί της νομής λ. χ. πολυχλόου τινός λειμώνος ή της ευνοίας ωραίας τινός ομοφύλου των, γάτας, σκύλας, λεαίνης, φοράδας ή ελαφίνας. Και αυτούς τους οικογενειακούς δεσμούς περιώρισαν εις μόνους τους αναγκαίους και τους μη οχληρούς. Έχουσι μεν πατέρα και μητέρα, ούτε θείους όμως ούτε εξαδέλφους ούτε πάππους ούτε εγγόνους, και το κυριώτερον ούτε πενθερούς ούτε πενθεράς.
Ζώντα κατά το ευαγγελικόν παράγγελμα με ό,τι στείλη εις αυτά η πρόνοια του Θεού, δεν υπόκεινται εις την υποχρέωσιν να συντάξωσι διαθήκην και αγνοούσιν ότι υπάρχουσιν εις τον κόσμον συμβολαιογράφοι, όπως και δήμιοι, δικαστήρια, ιατροί, ειρκταί, στρατώνες, νοσοκομεία, πτωχοκομεία και οικονομικά μαγειρεία. Ταύτα λέγων ουδόλως εννοώ ν’ αμφισβητήσω των πραγμάτων τούτων την χρησιμότητα και την ανάγκην, αλλά να είπω ότι δύσκολον είνε να μακαρίσωμεν τον άνθρωπον δι’ όσα κατέστησεν αναγκαία η κακή ποιότης του σώματος και της ψυχής του, ή να θεωρήσωμεν ως μικρόν πλεονέκτημα των ζώων το να δύνανται να τρώγουν χωρίς μαγείρους, να ενδύωνται χωρίς ράπτας, να νυμφεύωνται χωρίς παπά, να γεννώνται άνευ της βοηθείας μαμμής και ν’ αποθνήσκουν άνευ της συμπράξεως τον ιατρού ή του δημίου.
Τα ανωτέρω αρκούσι, πιστεύομεν, ν’ αποδείξωσι πόσον απατώνται οι θεωρούντες άλογα τα ζώα. Αληθές είνε, ότι πλησιάζει να εκλείψη η γενεά των φιλοσόφων θεωρούντων αυτά ως είδος μηχανών, κινουμένων υπό μυστηριώδους τινός δυνάμεως, καθ’ ον περίπου τρόπον κινεί ο ατμός τας μηχανάς των ατμόπλοιων ή, στρέφει ο άνεμος τας πτέρυγας των ανεμομύλων. Την δύναμιν ταύτην ωνόμασαν ένστικτον, κατά την συνήθειαν των σοφών ν’ αρκώνται να βαπτίζωσιν όσα δεν δύνανται να εξηγήσωσι, και εθεώρουν αυτήν ως ουδέν έχουσαν κοινόν προς την ψυχήν και την διάνοιαν των ανθρώπων και εκ τούτου ανεπίδεκτον αθανασίας. Η γνώμη αύτη απηρχαιώθη πριν ή γηράση, πολλοί όμως απομένουσιν ακόμη οι στέργοντες μεν να παραδεχθώσιν ότι έχουσι και τα ζώα ψυχήν, αλλά πεισματικώς ισχυριζόμενοι ότι τα πάθη, και τα αισθήματα της ζωικής ταύτης ψυχής ουδέν έχουσι κοινόν προς τα της ανθρωπίνης. Προς πλήρη απόδειξιν ότι και κατά τουτο απατώνται, ότι όχι μόνον εν συνόλω και χονδρικώς, αλλά και εις αυτάς τας λεπτότατας του αισθήματος αποχρώσεις ομοιάζουσι πολλάκις ως δίδυμοι αδελφαί αι ψυχαί των ζώων και των ανθρώπων, νομίζω αρκούσαν την κατωτέρω εκ του ορνιθώνος μου ιστορίαν. Εις τον ορνιθώνα ή μάλλον την αυλήν του αγροτικού εν Χίω πύργου, όπου έμενα το θέρος πριν το κρημνίση ο σεισμός, συνέζη χαριτωμένον και αγαπημένον ανδρόγυνον, αποτελούμενον εκ πετειναρίου και ορνιθούλας, του είδους το οποίον ονομάζουν λειόπτερον οι ορνιθολόγαι και αγνοώ πως οι ορνιθοτρόφοι. Διακριτικά αυτού σημεία είνε το μικρόν μάλλον ανάστημα, το λευκόν χρώμα, η μεταξίνη των πτερών απαλότης, η χάρις και η ευκινησία. Όταν εκούρνιαζαν κρύπτοντα την κεφαλήν των, ενόμιζε τις ότι βλέπει δυο βώλους χιόνος και τα ανορθωμένα πτερά των ωμοίαζον όταν έσειεν ο άνεμος νιφάδας.
Μόνος ο αγαπών τα ζώα και τερπόμενος εις την λεπτομερή παρατήρησιν, ουχί μόνον των γενών και των ειδών ως ο επιστήμων, αλλά και των ατόμων, κατορθώνει διά του χρόνου να διακρίνη εις την φυσιογνωμίαν και τας εξής αυτών παραλλαγάς, εκ των οποίων δύναται ασφαλώς να εικασθή εκάστου ζώου, όπως και εκάστου ανθρώπου, ο ηθικός χαρακτήρ. Ούτω λ. χ. η λευκή ορνιθούλα μου ήτο τύπος καλής συζύγου και οικοκυράς τιμίας, σεμνής, πάντοτε καθαράς και καλοκτενισμένης, άνευ όμως πολυτελείας ή περισσής φιλαρέσκειας. Ο πετεινός απ’ εναντίας ήτο τύπος λιμοκοντόρου, δανδή, καλλωπιστού, λέοντος, λεβέντη ή όπως άλλως ονομάζονται κατά καιρούς και τόπους οι αγαπώντες να κορδώνωνται, να καμαρώνωνται και να λαμβάνωσιν ήθος καρδιοσφάκτου και κατακτητού. Πλην της συμπεριφοράς και αυτός ο τόνος της φωνής του τον έκαμνε να ομοιάζη λιγωμένον τενορίνον.
Και τοιούτος όμως ων έζη καλά με την όρνιθά του, την επεριποιείτο, την συνώδευεν εις τον περίπατον, και κατά την ώραν του δείπνου την άφινε να πρωτοφάγη. Εις την τοιαύτην διαγωγήν του συνετέλει κατά πολύ και η έμφυτος συνήθεια των πετεινών και των ορνίθων να μη σμίγωσιν, ως οι σκύλοι, με άλλας του γένους των φυλάς παρά μόνον εν ελλείψει ομοφύλων, άλλη δε λειόπτερη κόττα δεν υπήρχεν εις την αυλήν εκείνην καμμία.
Το έμφυτον όμως τούτο φυλετικόν αίσθημα δεν ήτο, ως φαίνεται, ικανώς ανεπτυγμένον, ώστε να υπερνικήση τας εφόδους του διεστραμμένου του πετεινού μου ατομικού χαρακτήρος. Πολλά σημεία μ’ έκαμναν από τίνων ημερών να υποπτεύω, ότι το αχρείον πετεινάρι, του οποίου εθαύμαζα την συζυγικήν πίστιν, ήρχιζε να κυνηγά μίαν μικράν όρνιθα, η οποία δεν ήτο βεβαίως ομόγυλος του, αλλ’ ανήκεν εις άλλην κάπως συγγενή φυλήν την λεγομένην περιβολάρικην. Δεν ήτο μεν όσον η σύζυγος του εύμορφη, αλλά εύχαρις, ζωηρά, πλουμιστή ως πέρδικα και από το πρωί υαλιστή και συγυρισμένη επεριπάτει με κεφαλήν υψηλά, εσείετο ως σεισούρα και πολύ περισσότερο παρά φρόνιμη κόττα ωμοίαζε κοκότα.
Ο άστατος εγλυκοσάλιαζε κατ’ αρχάς με κάποιαν συστολήν, αλλά βαθμηδόν κατήντησε να μη φοβήται τίποτε και να μη εντρέπεται κανένα.
Ηκολούθει την πλουμισμένην εις όλας τας γωνίας, εξελαρυγγίζετο εκφωνών τους ωραιότερους του σκοπούς και εσκάλιζε το χώμα διά να εύρη σκουλήκια διά την αγαπημένην του. Την εξέθεσε τόσον πολύ, ώστε έπαυσαν να την συναναστρέφονται όσαι όρνιθες εφρόντιζαν διά την υπόληψίν των.
Η εγκαταλειφθείσα σύζυγος θα υπέφερε βεβαίως πολύ, αλλ’ η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια αυτής της επέβαλλαν να κρύπτη την λύπην της. Δεν ηδυνάμην να μη την θαυμάσω όταν την έβλεπα να βηματίζη εις την αυλήν πάντοτε μόνη και να περνά πλησίον του απίστου και της ερωμένης του, υποκρινομένη ότι μόνη δεν βλέπει όσα εβλεπον όλοι. Πολλάκις μ’ ήλθεν όρεξις να τουφεκίσω απ’το παράθυρον την αμαρτωλήν όρνιθα διά ν’απαλλάξω την ενάρετον από τα βάσανα της εγκαταλείψεως και της ζηλείας, αλλά μ’ επρόλαβεν η θεία δίκη.
Από το πολύ ίσως τσιμποφίλημα εξύπνησεν ένα πρωί η παραλυμένη κόττα με ορνιθοκόρυζαν ή, ως την λέγουν οι Χίοι, τσίφναν, κακήν αρριώστειαν δι’ όλα τα πτερωτά. Λησμονήσας τας παρεκτροπάς αυτής εξ ελέους προς τα βάσανα της διέταξα την υπηρέτριαν να κάμη ό,τι ημπορεί διά να την σώση. Αληθές είνε ότι πρό τινων ημερών είχα όρεξιν να τουφεκίσω την μοιχαλίδα, αλλ’ εις ταύτα δεν υπάρχει αντίφασις καμμία. Οι καλοί άνθρωποι, μετά των οποίων έχω την αξίωσιν να συγκαταλέγωμαι, είνε ικανοί να πράξωσι τα πάντα εν τω βρασμώ της οργής των κατά των αχρείων, αλλά δεν δύνανται να βλέπουν να υποφέρη κανένας.
Η χειρούργισσα έκαμε την εγχείρησιν της τσίφνας καθ’ όλους τους κανόνας της τέχνης, εξαιρέσασα διά βελόνης τον φράσσοντα την αναπνοήν υμένα ή λεπάκι, καυτηριάσασα την πληγήν δι’ όξους και αλείψασα έπειτα αυτήν διά μίγματος μέλιτος και βουτύρου.
Ουδέν όμως ωφέλησε και η αμαρτωλή εξέπνευσε το εσπέρας εντελώς όμως ιατρευμένη, ως ελεγεν ο ιατρός τον Μολιέρου, οσάκις συνέβαινεν ο ασθενής του ν’ αποθάνη.
Την επιούσαν ευρέθη ο άπιστος πετεινός χήρος της ερωμένης του και μαλωμένος με την νόμιμον σύζυγόν του. Η θέσις του ήτο αληθώς αξιολύπητος.
Κατά την ώραν του προγεύματος ήλθε να κλωθογυρίση περί την άσπρην όρνιθα, μετά δειλίας όμως και συστολής, ως σύζυγος αισθανόμενος ότι έχει όλα τα άδικα και μη βέβαιος αν θα συγχωρηθώσιν. Εκείνη εκαμώνετο ότι δεν τον βλέπει. Κατά το γεύμα ήλθε να λάβη την πρώτην παρά την πλευράν της συνήθη θέσιν του, έτι μάλλον ταπεινός και ζαρωμένος, αλλά και πάλιν έμεινε ψυχρά τρώγουσα με μεγάλην όρεξιν τα πίτυρα και το σιτάρι και υποκρινομένη ότι δεν εννοεί την όρεξιν συμφιλιώσεως του μετανοούντος.

Πάντα ταύτα όμως ήσαν κωμωδία, της οποίας εύκολον ήτο να μαντεύση τις την ευτυχή λύσιν. Προ της δύσεως τω όντι του ηλίου ετελείωσεν η παράστασις της κωμωδίας και εισήλθον μαζί εις το αυτό διαμέρισμα του ορνιθώνος. Φαίνεται ότι είχαν πολλά να ειπούν, διότι όταν εξήλθε την επιούσαν εφαίνετο η ορνιθούλα πολύ μεν ευχαριστημένη, αλλά και κάπως κουρασμένη.
Μετά την ανωτέρω αψευδή διήγησιν δύναμαι να ερωτήσω τους υποτιμητάς του πνεύματος των ζώων, ποίαν άλλην αξιοπρεπεστέραν της όρνιθας ταύτης διαγωγήν θα ηδύνατο πολύπειρος μήτηρ να συμβουλεύση την θυγατέρα της εις ομοίαν περίστασιν να τηρήση;

Δημοσίευση: «Σκριπ» 1 Ιανουαρίου 1897.

Εμμανουήλ Ροΐδης (1836 –1904)
ΣΥΡΙΑΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ιστορία ορνιθώνος

  • Πίνακας: Mary Ann Rogers
eirini aivaliwtou«Ιστορία ορνιθώνος», Εμμανουήλ Ροΐδης
Περισσότερα

Τάσος Δενέγρης – Μαύρο αγκάθι

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Και ξαφνικά την είδα
Γάτα με το κεφάλι μέσα στα σκουπίδια
Κι αμέσως γράφτηκε εικόνα
Που βγήκε από τα σκοτεινά
Μπουντρούμια της ψυχής μου
Πως είν’ εκείνη
Η μυστηριώδης
Ατλαντική
Άστραψε κάτι μέσα μου
Μια φλογερή χαρά
Πως ήμουν δήμιος
Και το μισάνοιχτο των σκουπιδιών καπάκι
Λαιμητόμος.

Και να σκεφτεί κανείς
Πως η αγάπη
Άδολη λένε πως είναι
Σαν τις γλαδιόλες
Ή σαν τα νήπια που αρμενίζουν μες στις κούνιες
Βαρκούλες φωτεινές στον ουρανό

– 30 Μαρτίου 1975

Από το βιβλίο:
«Ακαριαία», ύψιλον / βιβλία, Αθήνα 1985.

  • Φωτογραφία: Ruggiero Scardigno
eirini aivaliwtouΤάσος Δενέγρης – Μαύρο αγκάθι
Περισσότερα

Οι γάτες του Bruno Liljefors

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Bruno Liljefors ήταν Σουηδός καλλιτέχνης. Πιστεύεται πως είναι ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους άγριας ζωής του 19ου αιώνα. Οι απεικονίσεις των ζώων στα έργα του θεωρούνται υποδειγματικές για τον πρωτοποριακό συνδυασμό του ιμπρεσιονισμού και του ρεαλισμού. Γεννημένος στις 14 Μαΐου 1860 στην Ουψάλα της Σουηδίας από μια φτωχή οικογένεια, έδειξε από νωρίς το ταλέντο του για το σχέδιο, ενώ οι ντόπιοι καταστηματάρχες υποστήριξαν με υλικό τη ζωγραφική του. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών της Σουηδίας στη Στοκχόλμη, και εν συνεχεία έδωσε έργα με διαδοχικές αφηγηματικές εικόνες, οι οποίες θεωρούνται δείγματα της πρώτης μορφής σουηδικών κόμικς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1890, εξέθεσε στο διάσημο Salon του Παρισιού. Πέθανε στις 18 Δεκεμβρίου 1939 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.

eirini aivaliwtouΟι γάτες του Bruno Liljefors
Περισσότερα

«Το μαύρο πρόβατο» (La pecora nera) – Ίταλο Καλβίνο

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Το μαύρο πρόβατο» (La pecora nera) είναι ένα μικρό διήγημα-αλληγορία του Ιταλού πεζογράφου και δημοσιογράφου Ίταλο Καλβίνο (1923-1985). Γράφτηκε στην Ιταλία στα τέλη της φασιστικής περιόδου, εκδόθηκε οκτώ χρόνια μετά τον θάνατο του συγγραφέα, το 1993, στη συλλογή διηγημάτων Λίγο πριν πεις «Εμπρός» (Prima che tu dica «Pronto», ed. Mondadori).

«Υπήρχε μια χώρα όπου όλοι ήταν κλέφτες.

Τη νύχτα κάθε κάτοικος έβγαινε με αντικλείδια κι ένα φανάρι και πήγαινε να διαρρήξει το σπίτι ενός γείτονα. Επέστρεφε την αυγή φορτωμένος κι έβρισκε το σπίτι του διαρρηγμένο. Κι έτσι όλοι ζούσαν αρμονικά και χωρίς προβλήματα, αφού ο ένας έκλεβε τον άλλον, κι αυτός έναν άλλον ακόμα και ούτω καθεξής, μέχρι να έρθει η σειρά του τελευταίου που έκλεβε τον πρώτο.

Το εμπόριο σε εκείνη τη χώρα ασκείτο με τη μορφή της απάτης, τόσο από την πλευρά εκείνου που πουλούσε όσο και από την πλευρά εκείνου που αγόραζε. Η κυβέρνηση ήταν μια εταιρία που εγκληματούσε σε βάρος των πολιτών, και οι πολίτες, από τη μεριά τους, νοιάζονταν μόνο να εξαπατούν την κυβέρνηση. Έτσι η ζωή συνεχιζόταν χωρίς δυσκολίες, και δεν υπήρχαν ούτε πλούσιοι ούτε φτωχοί.

Τότε, κανείς δεν ξέρει πώς, βρέθηκε στη χώρα ένας τίμιος άνθρωπος. Τη νύχτα, αντί να βγαίνει με τον σάκο και το φανάρι, έμενε στο σπίτι του να καπνίζει και να διαβάζει μυθιστορήματα. Έρχονταν οι κλέφτες, έβλεπαν το φως αναμμένο και δεν ανέβαιναν.

Αυτή η κατάσταση διήρκεσε για λίγο· μετά έπρεπε να τον κάνουν να καταλάβει ότι εάν ήθελε να ζει χωρίς να κάνει τίποτα, αυτός δεν ήταν λόγος να μην αφήνει τους άλλους να κλέβουν. Για κάθε νύχτα που αυτός περνούσε στο σπίτι του, μία οικογένεια δεν έτρωγε την επόμενη ημέρα.

Μπροστά σε αυτά τα επιχειρήματα, ο τίμιος άνθρωπος δεν μπορούσε να εναντιωθεί. Άρχισε κι αυτός να βγαίνει το βράδυ και να γυρίζει την αυγή, όμως, να κλέψει δεν πήγαινε. Τίμιος ήταν, δεν υπήρχε τίποτα να κάνει. Πήγαινε μέχρι τη γέφυρα κι έμενε να κοιτάζει το νερό να περνάει από κάτω. Επέστρεφε στο σπίτι του και το έβρισκε διαρρηγμένο.

Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, ο τίμιος άνθρωπος βρέθηκε απένταρος, χωρίς να έχει τίποτα να φάει, με το σπίτι άδειο. Όμως, μέχρι εδώ, μικρό το κακό, γιατί η ευθύνη ήταν δική του. Το πρόβλημα ήταν ότι με αυτόν τον τρόπο που έπραττε δημιουργείτο ένα χάος. Γιατί άφηνε τους άλλους να του κλέβουν τα πάντα, ενώ αυτός δεν έκλεβε κανέναν· έτσι, υπήρχε πάντα κάποιος που επιστρέφοντας την αυγή στο σπίτι του το έβρισκε άθικτο γιατί ήταν το σπίτι που έπρεπε να διαρρήξει αυτός.

Γεγονός είναι ότι μετά από λίγο, εκείνοι που δεν έπεφταν θύματα κλοπής βρέθηκαν να είναι πιο πλούσιοι από άλλους και να μη θέλουν πλέον να κλέβουν. Κι αυτοί που πήγαιναν να κλέψουν το σπίτι του τίμιου ανθρώπου, το έβρισκαν πάντα άδειο· έτσι γίνονταν φτωχοί. Εν τω μεταξύ, εκείνοι που έγιναν πλούσιοι απέκτησαν κι αυτοί τη συνήθεια να πηγαίνουν τη νύχτα στη γέφυρα να κοιτάζουν το νερό που περνούσε από κάτω. Αυτό μεγάλωσε το χάος, γιατί υπήρξαν πολλοί άλλοι που έγιναν φτωχοί.

Τότε, οι πλούσιοι είδαν ότι, με το να πηγαίνουν τη νύχτα στη γέφυρα, θα γίνονταν φτωχοί μετά από λίγο. Και σκέφτηκαν: «Να πληρώσουμε τους φτωχούς να πηγαίνουν να κλέβουν για λογαριασμό μας». Έκαναν τα συμβόλαια, ορίστηκαν οι μισθοί, τα ποσοστά· φυσικά, πάντα κλέφτες ήταν, και προσπαθούσαν να εξαπατήσουν οι μεν τους δε. Όμως -όπως συνήθως συμβαίνει- οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Υπήρχαν πλούσιοι τόσο πλούσιοι που δεν είχαν πια ανάγκη να κλέβουν και να βάζουν άλλους να κλέβουν για να συνεχίζουν να είναι πλούσιοι. Όμως, εάν σταματούσαν να κλέβουν, θα γίνονταν φτωχοί γιατί οι φτωχοί τούς έκλεβαν. Πλήρωσαν, λοιπόν, τους πιο φτωχούς από τους φτωχούς για να προφυλάσσουν την περιουσία τους από τους άλλους φτωχούς, κι έτσι ίδρυσαν την αστυνομία και δημιούργησαν τις φυλακές.

Με αυτόν τον τρόπο, λίγα μόλις χρόνια μετά την άφιξη του τίμιου ανθρώπου, κανείς δεν μιλούσε πια για κλοπές, αλλά μόνο για πλούσιους ή φτωχούς, παρότι ήταν πάντα όλοι κλέφτες. Τίμιος υπήρξε μόνο εκείνος ο ένας που πέθανε σύντομα. Από πείνα».

Μετάφραση: Μαρία Π. Βαγγέλη

Ο Ίταλο Καλβίνο (1923-1985) γεννήθηκε στην Κούβα, αλλά σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στην Ιταλία. Το 1943 προσχωρεί στους παρτιζάνους της ιταλικής αντίστασης. Πρωτοεμφανίστηκε στα ιταλικά γράμματα το 1947 με το μυθιστόρημα «Το μονοπάτι με τις αραχνοφωλιές» με θέμα την Αντίσταση, θέμα που πραγματεύεται και στο επόμενο βιβλίο του, μια συλλογή από διηγήματα με γενικό τίτλο «Τελευταίο έρχεται το κοράκι». Ακολουθεί η τριλογία που τον έκανε διάσημο, τρία σύντομα μυθιστορήματα που συνθέτουν τον κύκλο «Οι πρόγονοί μας: Ο διχασμένος υποκόμης», «Ο αναρριχώμενος βαρόνος» και «Ο ανύπαρκτος ιππότης». Ακολουθεί, το 1956, μια συλλογή ιταλικών λαϊκών παραμυθιών που μετέγραψε ο συγγραφέας με τον τίτλο «Ιταλικοί μύθοι», ενώ δυο χρόνια αργότερα εκδίδει τα «Διηγήματα», συλλογή που περιέχει και την πολύ γνωστή ενότητα διηγημάτων «Οι δύσκολοι έρωτες». Ακολουθούν δύο σύντομα μυθιστορήματα, το «Μαρκοβάλντο ή οι εποχές στην πόλη» και το «Η μέρα ενός εκλογικού αντιπροσώπου» (1963) που ολοκληρώνουν τη «νεορεαλιστική» του φάση. Το 1965 και το 1967 εκδίδει δύο συλλογές «φανταστικών» διηγημάτων με τίτλους «Τα κοσμοκωμικά» και «Ταυ με μηδέν», ενώ το 1969 εκπλήσσει όλο τον κόσμο με το «Κάστρο των διασταυρωμένων πεπρωμένων». Ακολουθούν τα έργα «Οι αόρατες πόλεις» (1972), «Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης» (1979) και «Πάλομαρ» (1983). Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τα έργα «Κάτω απ’ τον ιαγουάρο ήλιο», «Σχετικά με το παραμύθι» (δοκίμιο), «Αμερικανικά μαθήματα» (δοκίμιο), «Ο δρόμος του Σαν Τζιοβάνι», «Γιατί να διαβάζουμε τους κλασικούς» (δοκίμιο) και «Πριν να πεις «εμπρός».

  • Πίνακας: Jan Bedijs Tom (1813-1894)
eirini aivaliwtou«Το μαύρο πρόβατο» (La pecora nera) – Ίταλο Καλβίνο
Περισσότερα

Οι γάτες του Jean Francois Millet

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Ζαν Φρανσουά Μιλέ (Jean Francois Millet, 1814-1875) ήταν ένας απίστευτος καλλιτέχνης. Απλός, ήρεμος, γαλήνιος, θρησκευτικός, ένας αξεπέραστος υπαιθριστής Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης. Γεννήθηκε στην Γκρεβίλ το 1814 και πέθανε στην Μπαρμπιζόν το 1875. Σημαντικός εκπρόσωπος του γαλλικού ρεαλισμού του δεύτερου μισού του 19ου αι. Πρώτα του έργα ήταν προσωπογραφίες, ενώ μετά το 1843 έγινε εκφραστής της γαλλικής αγροτικής ψυχής και των μόχθων της καθώς η ζωγραφική του διακρίνεται για το απλό και πλατύ ύφος της.

Ένας από τους ιδρυτές της φημισμένης Σχολής της Μπαρμπιζόν επέδειξε ιδιαίτερο ταλέντο και αστείρευτη παραγωγικότητα στο μέσο του 19ου αιώνα. Γόνος οικογένειας εύπορων αγροτών έκανε πεποίθησή του πως η πορεία του ως καλλιτέχνη συνδέεται άρρηκτα με την αποτύπωση κάθε έκφανσης των ασχολιών της υπαίθρου. Της αγροτικής και βουκολικής ζωής, και την απέδωσε μ’ ευγένεια κι επισημότητα, προσδίδοντάς της τη σπουδαιότητα, που παραδοσιακά αποδίδονταν σε σκηνές με θρησκευτικά θέματα. Παρόλο που στην αρχή τα έργα του αποτέλεσαν αντικείμενο αντιπαραθέσεων κι αντιφατικών κριτικών, στο τέλος απέκτησε διεθνή φήμη. O Μιλέ δούλευε άοκνα στα χωράφια και ταυτόχρονα μάθαινε λατινικά διαβάζοντας λογοτεχνία από την πλούσια οικογενειακή βιβλιοθήκη. Οι γονείς του είχαν από νωρίς διαπιστώσει το ταλέντο του στο σχέδιο και αποφάσισαν τολμηρά να τον στείλουν για σπουδές στο Παρίσι. Γύρω στα 1850 είχε ήδη καθιερωθεί. Απεικόνιζε μάλιστα τους εργάτες και αγρότες στις πραγματικές τους, ανθρώπινες διαστάσεις: κατάκοπους, ηλιοκαμένους, σκεπτικούς. Πολλοί άλλωστε τον θεωρούν ιδρυτή αυτής της τεχνοτροπίας.

Το 1875 ο νατουραλιστής μάστορας πεθαίνει στο Μπαρμπιζόν σε ηλικία 61 ετών και θάβεται στο κοιμητήριο του Σαγί.

  • Στο μεγαλύτερο τμήμα της ανθρώπινης ιστορίας, η τροφή έχει συμβαδίζει με σκληρή σωματική εργασία, μια έννοια που εύκολα ξεχνιέται από τους σημερινούς καταναλωτές, οι οποίοι διαχωρίζονται σε μεγάλο βαθμό από τις πηγές των τροφίμων τους. Ιστορικά, η παρασκευή του βουτύρου – ένα αργό, επαναλαμβανόμενο καθήκον – ήταν στην επαρχία εργασία των γυναικών. Στον πίνακα «Ανακατεύοντας το βούτυρο», η γυναίκα ανακατεύει το βούτυρο στον ξύλινο κάδο με μια μνημειώδη αξιοπρέπεια, υποδηλώνοντας τη σημασία αυτής της απλής εγχώριας δουλειάς. Η γάτα του σπιτιού τρίβεται με χάρη στο πόδι της, προσπαθώντας να την αποσπάσει από τη σκληρή εργασία ώστε να ξεκλέψει λίγα χάδια ή μια λιχουδιά. Σε έναν άλλο πίνακα με υπέροχες φωτοσκιάσεις του Jean Francois Millet, η γάτα σαν αδιάκριτος μα οικείος επισκέπτης μπαίνει από το παράθυρο στο σπίτι, αναζητώντας την ανθρώπινη συντροφιά.

eirini aivaliwtouΟι γάτες του Jean Francois Millet
Περισσότερα

Ψήφισμα εναντίον της θανάτωσης και της ευθανασίας των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα και στην Ε.Ε.

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Παρακαλούμε βοηθήστε να αποτρέψετε την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ των μαζικών δολοφονιών αδέσποτων ζώων και την εγκατάσταση σε όλη την ελληνική επικράτεια καταφυγίων θανάτωσης (Killing Shelters) με την υπογραφή αυτού του ψηφίσματος!

Ο αυξανόμενος αριθμός εγκαταλελειμμένων κατοικίδιων ζώων (κυρίως σκύλων και γάτων) έχει γίνει «πρόβλημα» σε ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλαδας και των Βαλκανίων. Όλο και περισσότερο αντιμετωπίζουμε τρομακτικές ειδήσεις και εικόνες ζώων που έχουν δηλητηριαστεί ή άλλως σκοτωθεί και ζώα που έχουν υποστεί τρομερή κακοποίηση. Οι ακτιβιστές για την προστασία των ζώων προσπαθούν εδώ και πολλά χρόνια να βελτιώσουν την κατάσταση των αδέσποτων και έχουν καταβάλει μεγάλες προσωπικές και οικονομικές προσπάθειες για να το κάνουν. Στις πληγείσες χώρες η νομική προστασία των κατοικίδιων ζώων είτε λείπει, είτε είναι ανεπαρκής, είτε σπάνια εφαρμόζεται.

Τον τελευταίο καιρό σε ολόκληρο τον κόσμο και σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες τα αδέσποτα ζώα έχουν κριθεί υπεύθυνα για τη διάδοση της λύσσας και άλλων ασθενειών. Σε ορισμένες χώρες, έχουν ήδη γίνει μαζικές δολοφονίες σκύλων και γάτων σε πτήση υπό την προϋπόθεση αυτή.

Τον Μάιο του 2008, η Ευρωπαϊκή Ένωση δημοσίευσε το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2008 σχετικά με μια νέα στρατηγική για την υγεία των ζώων για την Ευρωπαϊκή Ένωση 2007-2013 (2007/2260 (INI)). Εκτός από άλλες πτυχές, η στρατηγική αυτή προβλέπει ισχυρή εξάρτηση από το «Σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών για τον έλεγχο του πληθυσμού αδέσποτων σκύλων» της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την Υγεία των Ζώων (OIE) που διατυπώθηκε από την Επιτροπή Προτύπων για την Υγεία των Χερσαίων Ζώων (Έκθεση Οκτώβριος 2008). Όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ είναι επίσης μέλη του ΔΓΕ.

Η λύση του προβλήματος των αδέσποτων σκύλων σύμφωνα με το ΔΓΕ

Το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών του OIE έχει ήδη αποδεχθεί μεθόδους που χρησιμοποιούνται από διάφορες μη ευρωπαϊκές χώρες. Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΙΕ επικεντρώνονται σε οικονομικές πτυχές. Καθορίζουν σαφώς τις μεθόδους που απαιτούνται για την εφαρμογή της συγκράτησης της λύσσας που συνδέεται με το αδέσποτο πρόβλημα. Το OIE, των οποίων οι κυριότεροι επίτροποι προέρχονται από χώρες που έχουν προβλήματα με αδέσποτα, υποστηρίζουν φυσικά την άμεση εξάλειψη του προβλήματος. Η ταχύτερη λύση για την επίλυση του αδέσποτου προβλήματος σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΓΕ είναι η ευθανασία των ζώων – ειδικά όσον αφορά το νομισματικό κόστος, την υποδομή και την «ακαταλληλότητα» των ζώων.

Οι «ανθρώπινες» μέθοδοι που έγιναν αποδεκτές από το ΔΓΕ για την εξάλειψη των αδέσποτων πληθυσμών κυμαίνονται από την εισαγωγή ενός αιχμηρού μπουλονιού στο κεφάλι, ακολουθούμενου από τη γέννηση πριν από την αφαίμαξη – έως το θάνατο σε θαλάμους αερίων ή με ηλεκτροπληξία.

Σύμφωνα με το ΔΓΕ, η ευθύνη για την απόφαση σχετικά με την τύχη των αδέσποτων που ζουν σε μια συγκεκριμένη περιοχή μεταφέρεται μόνο από τις τοπικές αρχές. Οι κτηνίατροι και οι οργανώσεις προστασίας των ζώων υποβαθμίζονται σε «gophers» των τοπικών αρχών και των πολιτικών τους.

Αυτό το τρομακτικό έγγραφο του ΟΙΕ δεν σημαίνει μόνο μια ποινή θανάτου για τα αδέσποτα σκυλιά παγκοσμίως, αλλά και η πλειοψηφία των εκπροσώπων της ΕΕ, σύμφωνα με το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας τους σχετικά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2008 σχετικά με νέα στρατηγική για την υγεία των ζώων για την Ευρωπαϊκή Ένωση 2007-2013 (2007/2260 (INI)) «.

Όμως, επειδή η ΕΕ υπέβαλε αίτηση για ένταξη στο ΔΓΕ και επειδή όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι επίσης μέλη του ΔΓΕ, υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος η Ευρώπη να τα σκοτώσει μέσα σε καταφύγια, εφαρμόζοντας ταυτόχρονα μαζικές δολοφονίες αδέσποτων ζώων από τον υπάρχοντα εχθροζωικό νόμο. Αυτό δυστυχώς εφαρμόζεται σε όλες τις Βαλκανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Τέτοιες δολοφονίες δεν θα εκτελούνται μόνο σε περιόδους οξείας λύσσας σε ορισμένες περιοχές. Μπορούν να διεξαχθούν επίσης σε περιπτώσεις όπου τα ανθρώπινα όντα αισθάνονται ενοχλημένα ή παρενοχλούνται από περιττώματα και θόρυβο ή όταν τα ζώα φοβούνται ότι είναι η αιτία της παρεμπόδισης της κυκλοφορίας. Ένας σκύλος μπορεί να ευθανατωθει εάν λέγεται ότι είναι επικίνδυνος ή αν μια πόλη ή ένας δήμος δεν έχει επαρκείς οικονομικούς πόρους για εμβολιασμούς ή στειρώσεις, ή για να κρατήσει τα ζώα σε καταφύγιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Όλοι γνωρίζουμε τι μπορεί να συμβεί αν οι τοπικές αρχές είναι οι υπεύθυνοι για τη λήψη αποφάσεων (βλ. Π.χ. Ελλάδα, Ρουμανία, Σερβία, Τουρκία κ.λπ.)!

Αντί να σταματήσει η μαζική αναπαραγωγή κατοικίδιων ζώων, η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή και η μαζική εισαγωγή γατών και κουταβιών, το ΔΓΕ επιτρέπει σε τέτοιους «εκτροφείς» να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους ατιμώρητα. Το ΟΙΕ επιθυμεί μόνο οι εκτροφείς και οι έμποροι σκύλων να ενθαρρυνθούν να σχηματίσουν ή να ενταχθούν σε μια κατάλληλη ένωση. Η ευθανασία των ζώων συντροφιάς μας γίνεται μια λύση για ένα ανθρωπογενές πρόβλημα που οι άνθρωποι δεν είναι διατεθειμένοι να λύσουν. Για να εξαλειφθεί το αδέσποτο «πρόβλημα», οι άνθρωποι πρέπει να αναπτύξουν συμπόνια ή ευθύνη. Αλλά στην πραγματικότητα οι άνθρωποι θα ενθαρρύνονται να ενεργούν ανεύθυνα αν τους δοθεί το δικαίωμα να σκοτώσουν τα κατοικίδια ζώα.

Το δικαίωμα στην εξάσκηση της ευθανασίας προκειμένου να εξαλειφθεί ένα πρόβλημα που δημιουργήθηκε από μόνο του, καθιστά τα πράγματα εύκολα για τους πολιτικούς και αποτρέπει την αναγκαιότητα διδασκαλίας των πολιτών τους για τη θεραπεία των ζώων με σεβασμό. Τα υψηλά πρότυπα για την καλή μεταχείριση των ζώων στην Ευρώπη και οι δεκαετίες προσπαθειών για την επίτευξη καλύτερης καλής μεταχείρισης των ζώων από πολλά άτομα δεν θα χάνουν τίποτα. Η βαρβαρότητα των ανθρώπων προς τα ζώα συντροφιάς τους θα είναι άλλη μια συνέπεια.

Ορισμένες χώρες, όπου υπάρχει σήμερα μια αποτελεσματική διαβίωση των ζώων, θα πρέπει να συνηθίσουν τη νομιμοποιημένη και αυθαίρετη θανάτωση των κατοικίδιων ζώων τους από τη δικτατορία των τοπικών αρχών. Κατά τον ίδιο τρόπο τα ζώα θα αντιμετωπίζονται όλο και περισσότερο ως αναλώσιμα από ανεύθυνους ανθρώπους.

Όσον αφορά τα ζώα που έχουν υποστεί κακοποίηση, μαζικούς δηλητηριασμούς και εγκατάλειψη, πρέπει να διαμαρτυρηθούμε για τη νομοθεσία που νομιμοποιεί τη δολοφονία ζώων συντροφιάς και αδέσποτων ζώων. Στόχος του εν λόγω ψηφίσματος είναι να αποφευχθεί η εφαρμογή μιας τέτοιας εχθρικής προς τα ζώα νομοθεσίας και να διασφαλιστεί η βελτίωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των ζώων συντροφιάς (Στρασβούργο, 13.XI.1987).

Αυτό το ψήφισμα υποστηρίζει μια νομοθεσία που προστατεύει τα αδέσποτα ζώα στην Ευρώπη και δεν τα παραδίδει για να ευθανατωθούν από τις τοπικές αρχές της Ελλάδας.

Ευχαριστούμε όλους εκείνους που υπογράφουν αυτό το ψήφισμα και αγωνίζονται για να βοηθήσουν την αδέσποτη ζωή στην Ελλάδα.

Γραπτή δήλωση σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων συντροφιάς και των αδέσποτων ζώων, σύμφωνα με το άρθρο 116 του Κανονισμού των βουλευτών Alain Hutchinson, David Hammerstein και Neil Parish σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων συντροφιάς και των αδέσποτων ζώων

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+WDECL+P6-DCL-2009-0012+0+DOC+PDF+V0//EN&language=EN

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2008 σχετικά με μια νέα στρατηγική για την υγεία των ζώων για την Ευρωπαϊκή Ένωση 2007-2013 (2007/2260 (INI))

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P6-TA-2008-0235+0+DOC+XML+V0//EN

Παγκόσμιος Οργανισμός για την Υγεία των Ζώων (OIE) · «Σχέδιο κατευθυντηρίων γραμμών ελέγχου πληθυσμού των αδέσποτων σκύλων και των χερσαίων ζώων». Πρότυπα Υγείας Έκθεση της Επιτροπής Οκτώβρης 2008

 

https://www.aphis.usda.gov/aphis/ourfocus/importexport

 

Υγεία των ζώων: η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία

 

https://ec.europa.eu/food/animals/health_en

 

Γραπτές παρατηρήσεις της Κοινότητας σχετικά με τον Κώδικα Υγείας των Χερσαίων Ζώων του ΔΓΕ μετά τη συνάντηση της Επιτροπής Τυποποίησης για τα Χερσαία Ζώα τον Οκτώβριο του 2008 και πριν από την επόμενη συνεδρίασή του τον Μάρτιο του 2009.

 

https://ec.europa.eu/food/safety/international_affairs_en

 

Η νέα στρατηγική για την υγεία των ζώων – Η πρόοδος της στρατηγικής

 

https://ec.europa.eu/food/animals/health_en#principles

 

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΟΙΕ

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ

Παρίσι, 2-6 Μαρτίου 2009

 

https://www.oie.int/doc/ged/D5948.PDF

©Οι ευθανασίες δεν αποτελούν λύση, αλλά… λύσσα απέναντι στη ζωή…

ΓΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΔΩ

©Οι ευθανασιες δεν αποτελουν λυση, αλλα… λυσσα απεναντι στη ζωη…Οσον αφορα τις ευθανασιες, δεν ειναι ευκολη λυση….

Δημοσιεύτηκε από ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ στις Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ-ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

Προς την Ελληνική Κυβέρνηση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σύνολο των εκπροσώπων του των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

 

Ψήφισμα σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων συντροφιάς και των αδέσποτων ζώων στην Ευρώπη

Σύμφωνα με τη γραπτή δήλωση των Alain Hutchinson, David Hammerstein και Neil Parish σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων συντροφιάς και των αδέσποτων ζώων καθώς και με γνώση της ισχύουσας Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των ζώων συντροφιάς (CETS αριθ. 125), και έχοντας πλήρη επίγνωση του άρθρου 116 του Κανονισμού του, ζητάμε από την Ελληνική Κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Επιτροπή και το Συμβούλιο και τον Πρόεδρό του:

  1. Λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχει ενιαίο ή ειδικό κείμενο σχετικά με την προστασία των κατοικίδιων ζώων και των αδέσποτων ζώων που ισχύει για όλα τα κράτη – μέλη,

Β. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ζώων συντροφιάς είναι ελλιπής και δεν έχει υπογραφεί από όλα τα κράτη – μέλη,

Γ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε πολλά κράτη – μέλη εξακολουθούν να υπάρχουν περιπτώσεις κακομεταχείρισης ζώων συντροφιάς και αδέσποτων ή εγκαταλελειμμένων ζώων, όπως και μαζικές εξοντώσεις σε όλη την Ελλάδα.

  1. να εισαγάγουν μέτρα ώστε τα κράτη – μέλη να επιβάλλουν αυστηρές ποινές σε άτομα που εγκαταλείπουν, κακοποιούν ή δηλητηριάζουν ένα κατοικίδιο ζώο ή αδέσποτο ζώο και να αναθέσουν στα κράτη – μέλη τη θέσπιση συστήματος διαχείρισης σε εθνικό επίπεδο για τη περισυλλογή, τη στείρωση και τον εμβολιασμό τους.

 

  1. να καλέσει όλα τα κράτη – μέλη να υπογράψουν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ζώων συντροφιάς και να εγκρίνουν τα νέα μέτρα ·

3. να κυρώσουν τα κράτη – μέλη που δεν συμμορφώνονται με την προαναφερόμενη σύμβαση και τα νέα μέτρα που πρέπει να ληφθούν ·

 

  1. να διαβιβάσει την παρούσα δήλωση μαζί με τα ονόματα των υπογραφόντων στα κοινοβούλια των κρατών – μελών, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

Πάνω από αυτή τη γραπτή δήλωση σχετικά με την καλή διαβίωση των κατοικίδιων ζώων και των αδέσποτων ζώων και γνωρίζοντας το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2008 σχετικά με μια νέα στρατηγική για την υγεία των ζώων για την Ευρωπαϊκή Ένωση 2007-2013 (2007/2260 (INI))

ισχυριζόμαστε

1) η εφαρμογή αυτών των μέτρων δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να πραγματοποιηθεί με πλήρη ή μερική υιοθέτηση ή σύμφωνα με το συνιστώμενο «πρόγραμμα ευθανασίας» του Παγκόσμιου Οργανισμού για την Υγεία των Ζώων (OIE) (που ονομάζεται: «STRAY DOG POPULATION CONTROL» την Επιτροπή Προτύπων για την Υγεία των Χερσαίων Ζώων (Έκθεση Οκτώβριος 2008) και αναθεωρήθηκε τον Μάρτιο του 2009).

2) Να μην εγκρίνει ή να εγκρίνει την εφαρμογή θανάτων ή θανάτωσης μέσα σε καταφύγια ή καταυλισμούς υποδοχής όπου σκοτώνονται τα ζώα, καθώς και δράσεις θανάτωσης απέναντι σε αδέσποτα ζώα και ελεύθερα περιαγώδη ζώα συν τη δολοφονία ζώων συντροφιάς και αδέσποτων ζώων σε καταφύγια ή καταυλισμούς έπειτα από ορισμένο χρονικό διάστημα 15 ημερών.

3) να απαγορεύσει τη θανάτωση ζώων συντροφιάς και κατοικίδιων ζώων στον τομέα των μη εδώδιμων τροφίμων σύμφωνα με το πρότυπο του ΔΓΕ, όπως η χρήση μεθόδων αιχμαλωτισμού με βίδες και εξώθηση, εκτόξευση αερίων, εκτόξευση ή κλαμπ και επιπλέον δηλητηρίαση, θανάτωση, σύρμα και άλλες επώδυνες απάνθρωπες μεθόδους.

4) να απαγορεύσει τη θανάτωση ζώων συντροφιάς και κατοικίδιων ζώων στον τομέα των μη εδώδιμων ειδών με κυνήγι ·

5) για την απαγόρευση όλων των δραστηριοτήτων των κυνηγών ζώων

6) ΔΕΝ να παραδώσει τη διαιτησία σχετικά με τη θανάτωση κατοικίδιων ζώων και αδέσποτων ζώων στις τοπικές διοικητικές αρχές των νομών, των δήμων, αλλά να χρησιμοποιήσει για τέτοιες περιπτώσεις εκπαιδευμένο και εξειδικευμένο προσωπικό όπως οι κτηνίατροι:

7) να περισυλλέγουν τα αδέσποτα μόνο για τους σκοπούς του εμβολιασμού, της στείρωσης, της επανατοποθέτησης ή της υιοθεσίας τους σε νέους κηδεμόνες

8) την απαγόρευση της περισυλλογής των αδέσποτων με σκοπό την παράδοση ή την πώληση σε ερευνητικά ή / και πειραματικά εργαστήρια,

9) για τη θέσπιση ολοκληρωμένων προγραμμάτων εμβολιασμού και στείρωσης,

10) να ορίσει μέτρα παρακολούθησης για τον έλεγχο των εκτροφέων κατοικίδιων ζώων και άλλων ζώων στον τομέα που δεν προορίζεται για τη διατροφή ·

11) την εφαρμογή καθολικά έγκυρων κατευθυντήριων γραμμών για τις ενώσεις κτηνοτρόφων ·

12) να απαγορεύσει την αναπαραγωγή κατοικίδιων ζώων και άλλων κατοικίδιων ζώων (σκύλοι, γάτες, κουνέλια, ινδικά χοιρίδια, χάμστερ, αρουραίοι κ.λπ.) με καθαρό εμπορικό και κερδοσκοπικό σκοπό ·

13) για την απαγόρευση της εκτροφής ή της πώλησης κατοικίδιων ζώων και κατοικιδίων ζώων των εκτροφέων που δεν είναι οργανωμένοι από τις κοινοτικές οργανώσεις που έχουν αποδεχθεί (απαιτεί αριθ. 11)) και οι οποίοι φυλάσσουν / εκτρέφουν τα ζώα καταχρηστικά.

14) για την απαγόρευση μαζικών παραγωγών ζώων, π.χ. οι λεγόμενες κουταβοπαραγωγές (puppy mills)

15) να απαγορεύσει την εισαγωγή κουταβιών (σκύλων) και γατών (γατών)

16) να υποστηρίξει τα καταφύγια ζώων και τις οργανώσεις για την καλή διαβίωση των ζώων σε δράσεις καλής διαβίωσης των ζώων όπως προγράμματα στείρωσης ή εκπαιδευτική διαφήμιση στο πλαίσιο της ιθαγένειας ·

17) να εφαρμόσουν την καλή μεταχείριση των ζώων ως θέμα στα σχολεία,

18) τη θέσπιση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σχετικά με την υπεύθυνη ιδιοκτησία κατοικίδιων ζώων για τη διασφάλιση υπεύθυνου και προσεκτικού χειρισμού των ζώων,

19) να παραιτηθεί από την προσχώρηση ως μέλος του ΔΓΕ, να διασφαλίσει την ανεξαρτησία και την αυτονομία της Ελλάδας και της ΕΕ από οποιεσδήποτε ομάδες συμφερόντων και να εξασφαλίσει στο μέλλον υψηλό επίπεδο προστασίας των ζώων στην Ελλάδα και στην ΕΕ.

Σας ευχαριστούμε που εξετάσατε τις αξιώσεις μας!

Με εκτίμηση,

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

©ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ-ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΟΛΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

 

Ψηφίστε ΕΔΩ

eirini aivaliwtouΨήφισμα εναντίον της θανάτωσης και της ευθανασίας των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα και στην Ε.Ε.
Περισσότερα

Παγκόσμια ημέρα ποίησης συντροφιά με έναν γάτο…

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Ο Γάτος

 

Του Πολύβιου Δημητρακόπουλου

 

Βρε ζούδι καψερό, που νιαουρίζεις
κι ούλο το χρόνο κοπανάς τα ίδια,
και πας ούλες τσι ρούγες και γυρίζεις
πάνου τση γειτονιάς τα κεραμίδια,

 

πες μου, μωρέ, αιστάνεσαι θυμό,
όντας αρχίζει εκείνος ο καβγάς,
κι έτσι έχεις και συ κρυφόν καημό,
την ώρα που τσι γάτες κυνηγάς;

 

Χτυπάει η καρδιά σου; Σου ’ρχεται ζαλάδα;
Σου πιάνετ’ η φωνή; Σου ’ρχονται γέλια;
Και τι τση λες, μωρέ, αφ’ την καμινάδα,
όντας περνάει με την ουρά στα σκέλια;

 

Κι όντας, καληώρα, παύουνε οι μουρμούρες,
και πάει με το καλό το πανηγύρι,
τση λες και χωρατά; τση κόβεις κούρες;
τση κάνεις κάποτε το νοικοκύρη;…

 

Άκου, μωρέ, μια συμβουλή από μένα,
κι αν ίσως στη στιγμή δεν πιάκει τόπο,
να’ ρθεις μ’ ούλα τα νύχια σου ανοιγμένα
μόμολο να με κάνεις των ανθρώπω!

 

Την ώρα που τση λες τα ’στήματά σου,
νιάου-νιάου, και την παίρνεις το ξοπίσω,
και κείνη φεύγει και τση σκούζεις: «-Στάσου,
στάσου, μωρή, δυο λόγια να σ’ ορίσω!»,

 

αν τύχει κι έτσι δα την ξεγελάσεις
και τη ζυγώσεις κάνοντας το φίλο,
την ώρα σου, βρε γάτο μου, μη χάσεις,
και βούτα τη, και δος τση ένα ξύλο!

 

Και ποδοκύλησέ τη μες στα χώματα,
και πάρ ’τση τον αέρα με την πρώτη –
να ιδείς, σου ξανακάνει πια καμώματα,
όντας εσύ τση κάνεις τον ιππότη;…

 

Τ’ άκουσες, μωρέ γάτο;… Τώρα τράβα
και φκιάσ’ τση ούλες τούτες τσι φερσίες –
κι αν δεν την έχεις δούλα σου και σκλάβα,
ναρθείς και να μου δώκεις δυο φτυσίες!

 

***

 

Ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος.

Ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος (1864 – 28 Ιουλίου 1922) ήταν θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και εκδότης. Ήταν γνωστός επίσης με το γαλλικό φιλολογικό ψευδώνυμο Αρκάς (Paul Arcas).
Γεννήθηκε, στην Κυπαρισσία. Ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του κατατάχθηκε στο στρατό προκειμένου ν΄ ακολουθήσει στρατιωτική καριέρα, κατά επιθυμία του πατέρα του. Το 1882, ενώ υπηρετεί ως λοχίας στη φρουρά του Ναυπλίου γράφει την πρώτη του κωμωδία την οποία δύο χρόνια αργότερα ανέβασε σε θεατρική σκηνή, που όμως δεν ολοκληρώθηκε λόγω πυρκαγιάς που ξέσπασε στη σκηνή κατά τη δεύτερη πράξη του έργου, χωρίς όμως να συμβεί ατύχημα. Το απρόοπτο αυτό γεγονός που χαρακτηρίστηκε από τους θεατρικούς κύκλους της εποχής ως καλός οιωνός ενεθάρρυναν τον συγγραφέα να επιδοθεί στο θέατρο και να παραιτηθεί από το στρατό. Έτσι τον αμέσως επόμενο χρόνο, στις 19 Ιουλίου του 1895 πραγματοποιείται, στην Αθήνα, στο θέατρο «Αθήναιον», η πρεμιέρα του πρώτου και σπουδαίου θεατρικού του έργου «Η Μάρκελλα», ένα τετράπρακτο δράμα, υπό τον θίασο Δ. Κοτοπούλη, για το οποίο όλος ο τότε αθηναϊκός τύπος εξέφρασε «ευμενέστατα σχόλια». Με τις παραστάσεις αυτού του έργου, που παρακολούθησαν οι Βασιλείς και πολιτικοί ξεκίνησε ουσιαστικά η μεγάλη θεατρική συγγραφή του Π. Δημητρακόπουλου μέχρι τον Απρίλιο του 1922 που έγραψε το τελευταίο του έργο «Το Κριτήριον», που ανεβάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών, λίγες ημέρες πριν τον θάνατό του.

Η εργογραφία του περιλαμβάνει πάνω από εκατό έργα. Μεταξύ των δημιουργιών του συγκαταλέγονται τραγωδίες, κωμωδίες, οπερέτες, καθώς και επιθεωρήσεις, όπου ήταν μάλιστα ένας από τους πρώτος συγγραφείς του τελευταίου αυτού είδους στην Ελλάδα.

 

***

 

Η Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα. Η εισήγησή του έφτασε στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων.

 

Ο Κώστας Στεργιόπουλος ήταν ο γυμνασιάρχης μας στο ΣΤ’ Γυμνάσιο Αρρένων της Αθήνας και η ποίηση ήταν πάντα στα αγαπημένα θέματα της διδασκαλίας του στο μάθημα των Νέων Ελληνικών.

 

Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά.
Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι.

Παναγιώτης ΜήλαςΠαγκόσμια ημέρα ποίησης συντροφιά με έναν γάτο…
Περισσότερα

Τη νύχτα που με ακολούθησε ένας ωραίος νέος

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η ιστορία που ακολουθεί είναι πέρα για πέρα αληθινή: 1997. Φθινόπωρο. Επιστρέφω σπίτι. Περπατώντας αργά μέσα στη νύχτα. Αίφνης νιώθω κοντά μου μια παρουσία. Γυρνώ να κοιτάξω. Κάποιος με ακολουθεί. Παρατηρώ καλύτερα. Είναι νέος, ωραίος.Θεέ μου! Τι θέλει από μένα;
Ανοίγω το βήμα και επιταχύνω. Κάνει κι αυτός το ίδιο. Φτάνω στην είσοδο της πολυκατοικίας. Κοιτάζω πίσω μου κλεφτά. Με ακολουθεί ακόμα. Ξεκλειδώνω. Καλώ τον ανελκυστήρα. Τον βλέπω πάλι, έχει σταθεί δίπλα μου, αθόρυβος. «Μέχρις εδώ. Μην τολμήσεις», του λέω όσο πιο αυστηρά μπορώ. Στρέφει το κεφάλι του από την άλλη, με μια κίνηση περιπαιχτική. Σαν να μου υποδηλώνει την ανωτερότητά του. Διάβασα στη λαμπερή ματιά του την αυτοπεποίθηση και λίγο εμπαιγμό: «Νομίζεις πως θα γλιτώσεις; Αργά ή γρήγορα θα υποκύψεις».

Ώσπου να φτάσω στον τέταρτο, δεν αντέχω. Ένας μαγνητισμός ακατανίκητος με σπρώχνει να πατήσω το stop και να βρεθώ ξανά στο ισόγειο. Περίμενε στο ίδιο ακριβώς σημείο. «Έλα» του λέω, πειθήνια πια.
Όταν μπήκε στο σπίτι, το έψαξε παντού, σε κάθε γωνιά. Εξεταστικά. Ίσως για να διαπιστώσει αν πληροί τις προδιαγραφές για άνετη διαβίωση. Του πρόσφερα ένα νερό κι ένα μεζέ. Ύστερα, όταν θέλησε να φύγει, του άνοιξα την πόρτα. Τις επόμενες μέρες κυριαρχούσε στη σκέψη μου. Nαι, πρέπει να τον είχα ερωτευτεί. Έρωτας κεραυνοβόλος. Έρωτας με μια ματιά. «Full for love», που λέει και ο Σέπαρντ.
Κάθε βράδυ, όταν γυρνούσα, σάρωνα με το βλέμμα μου το δρόμο. Μήπως πάλι εμφανιστεί. Υπέφερα. Πέρασε μια βδομάδα. Εκείνη τη νύχτα έβρεχε. Τότε τον είδα. Ήταν εκεί. Ακίνητος. Μέσα στο σκοτάδι και τη βροχή. Το βλέμμα του, που φωσφόριζε, ήταν στυλωμένο επάνω μου. Επίμονα. «Επιτέλους», του λέω, «σε περίμενα, πάμε σπίτι μας».
Έτσι έγινε και μπήκε στη ζωή μας ο μοιραίος και ωραίος Ζιζής. Και η καθημερινότητά μας έγινε αφάνταστα συναρπαστική. Κάθε μέρα, καινούργια μέρα. Μαζί του.

* Πίνακας: Night street, Valery Rybakow.

diaxeiristisΤη νύχτα που με ακολούθησε ένας ωραίος νέος
Περισσότερα

Ήρθε η άνοιξη και μαζί της το Πασχαλιάτικο Bazaar του Stray.Gr για τα Αδέσποτα Ζώα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Το νιαουρίζειν εστί σκυλοσοφείν και το bazaarεύειν μονόδρομος για άλλη μία χρονιά και ναι, ήρθε επιτέλους η ώρα να σας προσκαλέσουμε και φέτος, εμείς, οι εθελοντές του Σωματείου Περίθαλψης & Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Stray.Gr, στο Πασχαλιάτικο Bazaar μας, το Σάββατο 31 Μαρτίου και την Κυριακή 1 Απριλίου 2018, 10:00-20:00.

Πρρρροσοχή όμως τώρα, γιατί μπορεί να την πατήσετε και μετά την απομάκρυνση εκ της παρούσας ανακοίνωσης ουδεμία ευθύνη φέρουμε! Φέτος το ραντεβού μας αλλάζει μέρος! Το Bazaar μας θα γίνει σε έναν ολοκαίνουργιο (για μας) χώρο τέχνης, που αγαπήσαμε με την πρώτη ματιά, το Trii Art Hub (Δράκου 9, α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς 50 μέτρα από τη στάση μετρό Συγγρού Φιξ).

Μη μας χάσετε, θα σκυλιάσετε, γιατί στο Πασχαλιάτικο Bazaar μας θα βρείτε:

• Πασχαλινές λαμπάδες που δεν καίνε τα μαλλιά του μπροστινού και μεταφέρουν το Άγιο Φως με επιτυχία 100% μέχρι την πόρτα σας, φτιαγμένες από τους εθελοντές μας με πολλή αγάπη!
• Κοσμήματα με γάτες-σκύλους-κόκαλα-ψαροκόκαλα-πατούσες και ό,τι άλλο τραβάει η ψυχή του φιλόζωου κοινού μας -φυσικά δεν λείπουν και τα πιο κλασικά κοσμήματα για να κάνετε δώρο στους λιγότερο σκυλογατοκεντρικούς φίλους σας
• Είδη για τον σκύλο σας και τη γάτα σας – έλατε, μην ντρέπεστε, εκτός από το βαφτιστήρι, παίρνει και κάποιος άλλος, τριχωτός και με πατούσες, δώρο το Πάσχα
• Δώρα και διακοσμητικά αντικείμενα, χειροποίητα και μη
• Βιβλία καινούργια και μεταχειρισμένα σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές, διότι το πνεύμα είναι το ήμισυ του παντός
• Όλα τα υπέροχα προϊόντα του Stray.Gr, φούτερ και t-shirts για μικρούς και μεγάλους, κούπες και τσάντες
• Και φυσικά, τον πλούσιο μπουφέ μας με καφέ, αναψυκτικά και υπέροχα σπιτικά φαγητά και γλυκά απ’ τα χεράκια των εθελοντών μας (και των μαμάδων τους!), τα οποία θα μπορέσετε να απολαύσετε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του μπιστροκαφενείου μας!
Ελάτε με τον σκύλο σας μια υπέροχη βόλτα στο κέντρο της πόλης, κάντε τις αγορές σας και βοηθήστε τα αδέσποτα ζώα!

Από τα Bazaar μας προέρχεται η βασική χρηματοδότηση του ετήσιου έργου μας, δεδομένου ότι δεν λαμβάνουμε καμία οικονομική στήριξη από την πολιτεία ή άλλους φορείς.

Για περισσότερες πληροφορίες: info@stray.gr και 6947 421521

eirini aivaliwtouΉρθε η άνοιξη και μαζί της το Πασχαλιάτικο Bazaar του Stray.Gr για τα Αδέσποτα Ζώα
Περισσότερα

«Η Τίγρη» του William Blake

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

«Η Τίγρη» (από τα Τραγούδια της Εμπειρίας)

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας

Τίγρη, τίγρη, που καις λαμπρά στα
δάση της νύκτας.
Ποιο αθάνατο χέρι ή μάτι σχεδίασε
την τρομερή σου συμμετρία;
Σε τι απύθμενα βάθη ή μακρινούς ουρανούς
έκαιγε η φωτιά των ματιών σου;
Σε τι φτερά ήθελε Εκείνος να πετάξει;
Ποιο χέρι τόλμησε να πιάσει τη φωτιά σου;
Ποιο το στέρνο και ποια η τέχνη
ν’ ανοίξει θα μπορούσε την ενέργεια της καρδιάς σου;
Κι όταν η καρδιά σου άρχισε να χτυπά,
ποιο φοβερό χέρι; και ποιο φοβερό πόδι;
Ποιο σφυρί, ποια αλυσίδα,
Σε ποιο καμίνι ήταν το μυαλό σου;
Σε ποιο
θα τολμούσε να πνίξει τους θανάσιμους φόβους του;
Όταν τα άστρα έριχναν κάτω στη γη
τα φωτεινά τους ξίφη και έβρεχαν
τους ουρανούς με τα δάκρυά τους,
Χαμογελούσε Εκείνος, που έβλεπε το έργο του;
Εκείνος που έκανε το πρόβατο, έκανε κι εσένα;
Τίγρη, τίγρη, που καις λαμπρά στα δάση της νύκτας
Ποιο αθάνατο χέρι ή μάτι σχεδίασε
την τρομερή σου συμμετρία!

Songs Of Experience (1794)*
THE TYGER by William Blake

  • Εικόνες: Η «Τίγρη», ποίημα του Ουίλιαμ Μπλέικ και παράδειγμα της μεθόδου εκτύπωσης που επινόησε.
eirini aivaliwtou«Η Τίγρη» του William Blake
Περισσότερα