Θέατρο, περισσότερο θέατρο…

Η Ρούλα Πατεράκη μάς εξοικειώνει θεατρικά με το «Κεφάλαιο» του Μαρξ

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Γράφει η Ειρήνη Αϊβαλιώτου

 

Έχει γίνει κόμικ, παραμύθι, μάνγκα… Καιρός ήταν να ανέβει και στο θεατρικό σανίδι. Από την εποχή που εμφανίστηκαν στον κόσμο τα αφεντικά και οι υπάλληλοι δεν εκδόθηκε ακόμα κανένα άλλο βιβλίο που να έχει τόση σημασία για τους εργαζόμενους, όση έχει το «Κεφάλαιο» του Μαρξ.

Frans Masereel, χαρακτικό

 

Η σχέση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία, ο άξονας που γύρω του περιστρέφεται ολόκληρο το σημερινό μας κοινωνικό σύστημα, αναπτύσσεται για πρώτη φορά επιστημονικά, με μια βαθύτητα και οξυδέρκεια που μόνο ένας Γερμανός μπορούσε να δώσει. Σ’ ένα φωτισμένο Γερμανό, λοιπόν, επιφυλάχτηκε η μοίρα να αναρριχηθεί ως την κορυφή απ’ όπου μπορεί κανείς να δει με διαύγεια και πανοραμικά ολόκληρο το πεδίο των σύγχρονων κοινωνικών σχέσεων, ακριβώς όπως ένας παρατηρητής που στέκεται στην υψηλότερη κορυφή ατενίζει την πεδιάδα.
Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο για τον Μαρξ: «Η φύση δεν παράγει από τη μία μεριά κατόχους χρήματος ή εμπορευμάτων και από την άλλη ανθρώπους που κατέχουν μόνο τις εργατικές τους δυνάμεις. […] Αν ερευνούσαμε παραπέρα για να βρούμε: κάτω από ποιες συνθήκες όλα τα προϊόντα ή έστω μόνο η πλειονότητά τους παίρνουν τη μορφή του εμπορεύματος, θα βρίσκαμε ότι αυτό γίνεται μόνο πάνω στη βάση ενός ολότελα ειδικού τρόπου παραγωγής, του κεφαλαιοκρατικού».

Διακόσια χρόνια

Μια σκηνοθέτις – κεφάλαιο του τόπου μας, η Ρούλα Πατεράκη, φαντάστηκε, πριν από το τέλος του 2018, μια θεατρική ανάγνωση του Κεφαλαίου του Καρλ Μαρξ. Γεγονός που πραγματοποιήθηκε -και μάλιστα με σαφή επιτυχία- στο θέατρο Ροές.
Διακόσια χρόνια μετά τη γέννησή του (5 Μαΐου 1818), ο Μαρξ παραμένει εκπληκτικά επίκαιρος. «Το Κεφάλαιο» αναγνωρίζεται ευρύτατα ως η θεωρητική αφετηρία για όλους όσοι ενδιαφέρονται για την αποκρυπτογράφηση και σε βάθος ανάλυση των εσωτερικών μηχανισμών λειτουργίας του καπιταλισμού. Το σύστημα των εννοιών και αναλύσεων που περιέχεται στο «Κεφάλαιο» παρέχει σε κάθε ριζοσπάστη στοχαστή τις απαραίτητες γνώσεις για να απομυθοποιήσει τις «αλήθειες» των κυρίαρχων αστικών θεωρητικών σχημάτων, ιδεολογικών βεβαιοτήτων και πολιτικών συμπερασμάτων.
Το έργο του Μαρξ, αυτή η μοναδική σύνθεση της επανάστασης με την επιστήμη και τη φιλοσοφία, υπέστη επιθέσεις και διαστρεβλώσεις, και ο άνθρωπος που, κατά τον Ένγκελς, «για πρώτη φορά θεμελίωσε επιστημονικά τον σοσιαλισμό και άρα όλο το εργατικό κίνημα της εποχής μας», συκοφαντήθηκε και δυσφημίστηκε από τους αντιπάλους του αλλά πολλές φορές και από αυτούς που έδρασαν στο όνομά του. Το βέβαιο είναι πως οι ιδέες του, που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα, θα είναι πάντα ζωντανές όπως κάθε ιδέα για την οποία κάποιοι άνθρωποι έκριναν ότι αξίζει να δώσουν τη ζωή τους.
Η διαδικασία της «πρωταρχικής συσσώρευσης» στην οποία αναφέρθηκε ο Μαρξ έχει να κάνει με την ανάδυση του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο χρησιμοποίησε απίστευτης μορφής και ποιότητας (εξω-οικονομική) βία, μέχρι να κατοχυρώσει τις «αιώνιες αλήθειες» της οικονομικής κυριαρχίας του. Οι μέθοδοι της πρωταρχικής συσσώρευσης κάθε άλλο παρά ειδυλλιακές ήταν, όπως μπορούμε να φανταστούμε.

 

 

Frans Masereel, χαρακτικό

Επιβλητική απλότητα

Η κυρία Πατεράκη προσέγγισε το «Κεφάλαιο» με επιβλητική απλότητα, δίχως να επιδιώκει τον εντυπωσιασμό. Παρ’ όλα αυτά εντυπωσίασε… Εμφανίστηκε στη σκηνή με σταθερό βήμα φορώντας ένα κομψό μακρύ ιβουάρ παλτό εποχής με γούνινες λεπτομέρειες (κοστούμι – Άγγελος Μέντης). Κρατώντας τα «χειρόγραφα» του Μαρξ και ένα μπουκάλι με νερό. Τα μαλλιά της καλοχτενισμένα, απλωμένα σε ξανθοχάλκινες μπούκλες, θυμίζοντας ρομαντική φιγούρα της βικτωριανής εποχής. Κάθισε στο μικρό γραφείο – τραπέζι, ένα έπιπλο πολύ φοιτητικό θα μπορούσαμε να πούμε, κι άρχισε να μας διαβάζει το «Κεφάλαιο». Ίσως να θεωρήσετε πως αυτό δεν είναι κάτι αρκετό για μια θεατρική παράσταση. Κι όμως, κατά ένα μαγικό τρόπο η σκηνοθέτις κατάφερε μόνο με τη φωνή της να εκλαϊκεύσει και να μετατρέψει σε γοητευτικό παραμύθι ένα από τα πιο δύσκολα βιβλία που έχουν εκδοθεί ποτέ και το σπουδαιότερο έργο του αρχηγέτη του κομμουνισμού.
Του έδωσε χρώμα, ένταση και έμφαση. Μας εξοικείωσε με το δέος και την κληρονομιά ενός εμπνευσμένου ανθρώπου, μας έκανε να κατανοήσουμε τη μαχητικότητά του. Ακούσαμε ένα ιδιότυπο κείµενο, που µπορεί να το πει κανείς και λογοτεχνικό, καθώς η ουσία της τέχνης είναι να μιλά για την πραγματικότητα. Ως προς το περιεχόµενο και τη µορφή, η δραµατουργία ήταν πιστή στο έργο αλλά και πιο αφαιρετική για το ευρύ κοινό. Η Ρούλα Πατεράκη αναμετρήθηκε ισάξια με το κείμενο το οποίο έφτασε στο κοινό, που παρακολουθούσε με προσήλωση.

Η Ρούλα Πατεράκη, στη σκηνή του Θεάτρου «Ροές».

Η παράσταση έφερε τον Μαρξ στο προσκήνιο και ενεργοποίησε τη σκέψη ακόμα και όσων, από τους σημερινούς νέους, την είδαν και δεν γνώριζαν το φιλόσοφο. Οι βασικοί σταθμοί στη ζωή του, ο γάμος του, ο πόλεμος που δέχθηκε, οι κατακτήσεις και οι αποτυχίες του, η ωρίμαση του πνεύματός του ήταν εκεί, μπροστά μας. Ο Μαρξ, σε πολλές στιγμές της ζωής του αναρωτήθηκε «μήπως έρχεται η ώρα της επανάστασης;». Κάθε φορά που ο καπιταλισμός της εποχής του σκόνταφτε σε ένα αδιέξοδό του, ο φιλόσοφος έψαχνε τη μεγάλη ευκαιρία για την απελευθέρωση «από την εξαθλίωση, τις ανισότητες, την εκμετάλλευση, την ανεργία». Ίσως λόγω της διεισδυτικής σκέψης του, το «Κεφάλαιο» παραμένει πάντα επίκαιρο όχι σαν μια αλάνθαστη θρησκευτική βίβλος, αλλά σαν το βασικό πλαίσιο ανάλυσης.

Ο Μαρξ σήμερα

Το «Κεφάλαιο» είναι κλασικό και μοντέρνο με την έννοια ότι ειδικά σήμερα έρχεται να μας θυμίσει και να μας εξηγήσει πολλά απ’ όσα συμβαίνουν. Καµιά φορά µάλιστα έχει εφαρµογές και στο μέλλον. Δηλαδή µπορεί κάποιος να προβλέψει αλλά και να αντιληφθεί τι συµβαίνει γύρω του, μελετώντας το Αν προχωρήσουμε σε µια ανάλυση όλων όσων συμβαίνουν στη σηµερινή κοινωνία, µπορεί να προκύψουν στοιχεία σαν κι αυτά που αναφέρονται στο «Κεφάλαιο».
Πρόκειται για ένα κείµενο το οποίο ήταν και παραµένει ανοιχτό σε συµπληρώσεις ή αναιρέσεις. Αυτή ακριβώς είναι η αξία του «Κεφαλαίου». Είναι ίσως τα πλέον επιδραστικά κείμενα στην Ιστορία, με τη διαχρονικότητα και την επικαιρότητά τους να μην μπορούν να αμφισβητηθούν σοβαρά, δηλαδή τεκμηριωμένα, ούτε από τη σύγχρονη αστική διανόηση.
Αν ο Τζωρτζ Όργουελ περιγράφει βιωματικά τη ζωή των αλητών στα τέλη του 1920 στο Λονδίνο, στο βιβλίο του «Οι Αλήτες του Παρισιού και του Λονδίνου», ο Μαρξ, στο Κεφάλαιο, εξηγεί τη δημιουργία των αλητών, τον ταξικό τους ρόλο και τους στόχους της απάνθρωπης νομοθεσίας.
Στην πυκνότητα του λόγου ο Μαρξ μπορεί να συγκριθεί µε τον Τζέιµς Τζόις σε αρκετές περιπτώσεις. Το Κεφάλαιο και το μυθικό Ulysses (στα καθ’ ημάς Οδυσσέας) άλλωστε είναι τα βιβλία στα οποία όλοι χρωστάμε και από τα οποία κανείς μας δεν μπορεί να ξεφύγει.

 

Frans Masereel

 Τα ερωτήματα

Πώς γεννιούνται οι οικονομικές κρίσεις; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει ανεργία; Γιατί όλες αυτές οι κοινωνικές ανισότητες; Γιατί χρειάζεται η αμφισβήτηση και η ανατροπή αυτού του συστήματος;

Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Βιομηχανική Επανάσταση ξεκινάει στην Ευρώπη αλλάζοντας εκ βάθρων τις αντιλήψεις και τους τρόπους κατανάλωσης και ζωής των ανθρώπων. Η μαζική παραγωγή είναι δυνατή, οι ανισότητες όμως που απορρέουν από τις νέες οικονομικές και κοινωνικές πρακτικές ανοίγουν ένα τεράστιο χάσμα. Από τη νέα κατάσταση ευνοείται μια μειονότητα επιχειρηματιών, ενώ η πλειονότητα των εργαζομένων μετατρέπεται σε «εργατική δύναμη» από την οποία πλουτίζουν οι πρώτοι. Σήμερα κατακλυζόμαστε από αντικείμενα και προϊόντα, πεθαίνουμε στη δουλειά, καταναλώνουμε… Και παρότι γνωρίζουμε ότι το καπιταλιστικό σύστημα είναι καταδικασμένο σε αδιέξοδο και θα καταλήξει σε μια κρίση που θα προκαλέσει αμέτρητα θύματα, εξακολουθούμε να κλείνουμε τα μάτια.

Ο ερωτικός Μαρξ

Από μια άποψη, όλη η σκέψη του Μαρξ, ο διαλεκτικός και ιστορικός υλισμός, η τεκμηρίωση του νομοτελειακού χαρακτήρα της ταξικής απελευθέρωσης, ίσως και να είναι η επιστημονική πλευρά της ερωτικής, ρομαντικής ποίησής του:
«Κι έτσι εγώ σταθερά θα μπορώ να πατήσω
Μέσα στο απέραντο διάστημα,
Νικώντας κάθε πόνο στη λάμψη του προσώπου σου
Τη στιγμή που τα όνειρα πάλι προβάλλουν
Σαν αστραπές γύρω απ’ το Δένδρο της Ζωής». («Τελευταίο Σονέτο Για Την Τζένη», Καρλ Μαρξ «Ερωτικά Ποιήματα»)

 

Frans Masereel

Η παράσταση

Για να επανέλθουμε όμως στην παράσταση, η Ρούλα Πατεράκη σε μια υποδειγματική ανάγνωση – ερμηνεία ανέδειξε την ποιητικότητα του κειμένου, ντύνοντας με εικόνες τους ήχους κάθε λέξης. Ο ρυθμός της φωνητικής της εκφοράς και οι πλήρεις δραματικού φορτίου παύσεις της, σε συνδυασμό με την ισχυρή σκηνική της ενέργεια, έδωσαν σάρκα και οστά στον κόσμο και τη φιλοσοφία του Μαρξ. Μια φιλοσοφία που περισσότερο από ποτέ -ίσως- έχει να μας πει πολλά σε μια εποχή κρίσης. Στην ανάγνωση, η σκηνοθέτις δεν παρέλειψε να ρίξει φως και στον άνθρωπο Μαρξ, καθώς και στην ενδιαφέρουσα ιδιωτική του ζωή.

Το απόλυτα αφαιρετικό σκηνικό περιβάλλον του Άγγελου Μέντη, η ταινία που η προβολή της γινόταν παράλληλα, με τα ενδιαφέροντα χαρακτικά, σε συνδυασμό με το ιλιγγιώδους ρυθμού ηχητικό περιβάλλον του Δημήτρη Ιατρόπουλου, μαζί με τους γεμάτους εντάσεις φωτισμούς του Γιάννη Δρακουλαράκου συναρμολογούσαν παράξενα συναρπαστικές εικόνες. Εικόνες για την αδικία και την καταπίεση, για τη σκληρότητα και τη στυγνότητα, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον κυνισμό, την αλλοτρίωση, την απληστία και την ανέχεια, τις ανισότητες και τις αντιθέσεις, για τη μοίρα των κολασμένων τούτης της γης αλλά και για το αναπόφευκτο της αναμέτρησης με το παρελθόν. Ταυτόχρονα δεν έλειψε και μια αύρα επαναστατικότητας και ελπίδας. Ελπίδας για τους «…σεισμούς που μέλλονται να ‘ρθουν», όπως λέει και ο Μπρεχτ.
To κινηματογραφικό πανόραμα που δημιούργησε ο Θανάσης Ρεντζής, με βάση τα χαρακτικά του Frans Masereel, ήταν εξαιρετικό. Απεικόνιζε τη ζωή, τα ήθη και την τραγικότητα των απλών ανθρώπων μιας μεγάλης πόλης, που αγωνιούν και υποφέρουν. Τα χαρακτικά – ξυλογραφίες σατίριζαν και ειρωνεύονταν τους πλούσιους και τους πολιτικούς, σε μια κριτική ωμή, βίαιη και γκροτέσκα.
Γενικώς μια πραγματικά έξοχη δραματοποιημένη ανάγνωση αξιοσημείωτης δύναμης μέσα σε μια αρμονική ασπρόμαυρη απλότητα φωτός και σκιάς, που γεμίζει τη φαντασία.

***

Ο Μαρξ λέει: «Νομίζω ότι ποτέ κανείς δεν έχει γράψει τόσο μανιακά για το χρήμα, έχοντας τόσο λίγο ο ίδιος. Το Κεφάλαιο δεν πρόκειται να μου πληρώσει ούτε τα πούρα που κάπνισα όταν το έγραφα».

Και λέγοντας αυτά κι άλλα παρόμοια (σύμφωνα με τα λόγια της κόρης του Ελέανορ), «κάλπαζε ο μεγάλος άντρας, αυτός, ο τρόμος των αστών και των αριστοκρατών της Ευρώπης, μέσα στο μικροσκοπικό κήπο του σπιτιού μας στη Γκράφτον Τέρας».

Ταυτότητα παράστασης

Tο ΚΕΦΑΛΑΙΟ του ΜΑΡΞ
Μια Δραματοποιημένη Ανάγνωση
Θέατρο Ροές
Μετάφραση:
Θανάσης Γκιούρας
Επιστημονική Επιμέλεια:
Θανάσης Γκιούρας – Θωμάς Νουτσόπουλος
Εκδόσεις ΚΨΜ

Θέατρο Ροές
Ιάκχου 16, Γκάζι | Στάση Μετρό Κεραμεικός | Τηλέφωνο 21 0347 4312

Δραματουργία, Σκηνοθεσία, Ερμηνεία – Ρούλα Πατεράκη
Σκηνικός Χώρος, Κοστούμι – Άγγελος Μέντης
Ηχητική σύνθεση – Δημήτρης Ιατρόπουλος
Φωτισμοί – Γιάννης Δρακουλαράκος
Οπτική Σύνθεση – Θανάσης Ρεντζής
Βοηθός Σκηνοθέτη – Δανάη Παπουτσή
Βοηθός Οπτικής Σύνθεσης – Ελένη Πολιτοπούλου
Εκτέλεση Παραγωγής – Βασίλης Μπούτος

Με τη συνδρομή κινηματογραφικού πανοράματος που σκεύασε ο Θανάσης Ρεντζής, με βάση τα χαρακτικά του Frans Masereel.
Επιμέλεια οπτικού υλικού και κατασκευή μήτρας Ελένη Πολιτοπούλου.

  • Aρχική φωτογραφία: Ειρήνη Αϊβαλιώτου / catisart

 

 

 

Η ζωή του Μαρξ

Γεννήθηκε την 5η Μαΐου του 1818 στην Τρηρ της Γερμανίας από αστική οικογένεια μεγαλοδικηγόρου. Οι πρόγονοί του ήταν εβραϊκού θρησκεύματος, η οικογένεια του πατέρα του από το 1723 ασκεί κληρονομικά το λειτούργημα του ραβίνου στην πόλη της Τρηρ. Το ίδιο και η οικογένεια της μητέρας του, η Εριέττα, ήταν ραβίνοι στη Δανία. Ο πατέρας του Μαρξ, Χίρσελ ως εβραίος και Ερρίκος ως Χριστιανός, αρνήθηκε την οικογενειακή παράδοση και, για να έχει καλύτερη επαγγελματική εξέλιξη, είχε αλλαξοπιστήσει και είχε ασπαστεί το χριστιανισμό (Λουθηρανός), ενώ ο ίδιος ο Κάρολος δήλωνε και ήταν άθεος. O Μαρξ σπούδασε φιλοσοφία, αν και ο πατέρας του τον ήθελε δικηγόρο. Θα εκπονήσει τη διδακτορική του διατριβή στον Δημόκριτο και τον Επίκουρο.

Παραμυθάς

Ο Μαρξ από την παιδική του ηλικία ήταν ένας απαράμιλλος παραμυθάς, όπως αναφέρει η κόρη του Ελεονόρα: «έχω ακούσει τις θείες μου να λένε», συνεχίζει η Ελεονόρα, «πως όταν ήταν μικρός τυραννούσε σε απίστευτο βαθμό τις αδελφές του. Τις πήγαινε βόλτα… επέμενε να τις βάζει να τρώνε τα γλυκά που έφτιαχνε με βρόμικη ζύμη και ακόμα πιο βρόμικα χέρια. Αυτές, όμως, υπέμειναν τις βόλτες και έτρωγαν αδιαμαρτύρητα τα γλύκα για τις ιστορίες που θα τους έλεγε ο Κάρολος ως ανταμοιβή για το θάρρος τους. Απαλλάχτηκε από την υποχρέωση της στρατιωτικής θητείας εξαιτίας των αδύναμων πνευμόνων του (πραγματική ασθένεια). Ταλαιπωρήθηκε σε όλη του τη ζωή από καθημερινά προβλήματα διοθηνών σε όλο του το σώμα.

Η σύζυγος

Η βαρόνη Ιωάννα Βέρθα Ιουλία Τζένη φον Βεστφάλεν

Σε ηλικία 25 χρόνων παντρεύεται τη 29 χρόνων βαρόνη Ιωάννα Βέρθα Ιουλία Τζένη φον Βεστφάλεν. Το γεγονός ότι ήταν εβραϊκής καταγωγής, άνεργος, απένταρος και ταραξίας ήταν φυσικό ότι καθιστούσε τον Μαρξ ανεπιθύμητο στην οικογένεια της Τζένης. Στο γάμο παραβρέθηκε μόνο η μητέρα της Τζένης, που την υποστήριζε, και ελάχιστοι φίλοι. Το γαμήλιο δώρο της μητέρας της Τζένης ήταν μια συλλογή κοσμημάτων και ασημικών, η οποία θα βρίσκεται περισσότερο στα χέρια των ενεχυροδανειστών παρά στο σπίτι των Μαρξ. Στο γαμήλιο δώρο ήταν, επίσης, και ένα κουτί γεμάτο με χρήματα. Στη διάρκεια του ταξιδιού του μέλιτος οι νεόνυμφοι ανέβαιναν τον Ρήνο και κάθε φορά που συναντούσαν ένα σύντροφό τους τον προσκαλούσαν να πάρει όσα χρήματα χρειαζόταν. Όπως ήταν φυσικό, τα χρήματα τελείωσαν μέσα σε μία εβδομάδα.
Μετά το γάμο η βαρόνη θα ταλαιπωρηθεί αφάνταστα από την οικογενειακή μιζέρια αλλά ποτέ δε θα υποτιμήσει το σύζυγό της. Ο Μαρξ ξεκινά μια ζωή εξόριστου και κατατρεγμένου και τα πρώτα θύματα είναι τα μέλη της οικογένειάς του. Η πρώτη κόρη, η Τζένη, έχει γεννηθεί στη Γαλλία. Η Λόρα και ο Εντγκάρ στο Βέλγιο, ενώ στο Λονδίνο θα γεννηθεί ο Χάινριχ Γκουίντο.

Τα ψευδώνυμα

Όλη στην οικογένεια Μαρξ είχαν ψευδώνυμα και παρατσούκλια. Ο Μαρξ στη Γαλλία υπέγραφε ως Ραμπόζ για να κρύβεται από τους σπιούνους και τους χαφιέδες, ενώ στην Αγγλία υπέγραφε ως Α. Ουίλιαμς. Περιπαιχτικό ρόλο είχαν τα παρατσούκλια που είχαν οι Μαρξ μέσα στην οικογένεια. Ο Μαρξ ήταν γνωστός ως «Μαυριτανός» λόγω της μαύρης γενειάδας του και της αχτένιστης κώμης. Ο ίδιος προέτρεπε τα παιδιά του να τον αποκαλούν «γέρο Νικ» και «Τσάρλι».

Δημοσιογράφος

Το επίσημο επάγγελμα του Μαρξ ήταν δημοσιογράφος – εκδότης επαναστατικών εντύπων και λόγω των κειμένων του κατηγορείται συχνά ότι υποκινεί τα πλήθη για να στασιάσουν. Τα έντυπα σφραγίζονται και η Γαλλία, η Γερμανία, το Βέλγιο και η Ελβετία αρνούνται να τον δεχτούν. Από το 1849 ο Μαρξ βρίσκει καταφύγιο στο φιλελεύθερο Λονδίνο, όπου και θα παραμείνει, υποχρεωτικά μέχρι το θάνατό του.

Δυσκολίες

Τους πρώτους μήνες στο Λονδίνο το σπίτι του Μαρξ ήταν Φροντιστήριο Μαθημάτων Κομμουνισμού. Ο ίδιος ο Μαρξ δίδασκε, δωρεάν, τους Γερμανούς πρόσφυγες: Ισπανικά, αρχαία ελληνικά, λατινικά, φιλοσοφία, πολιτική οικονομία. Τις Κυριακές διοργανώνονταν σεμινάρια ιστορίας, γεωγραφίας και αστρονομίας. Τη Δευτέρα και την Τρίτη γίνονταν συζητήσεις γύρω από τον κομμουνισμό και τις άλλες μέρες: ωδική, ξένες γλώσσες ιχνογραφία, ακόμα και μαθήματα χορού.
Από το 1850, όμως, η μιζέρια και η φτώχεια χτυπάνε για τα καλά την οικογένεια Μαρξ. Το 1851 είναι μία πολύ δύσκολη χρονιά για τα οικονομικά των Μαρξ. Η Τζένη είναι και πάλι έγκυος και άρρωστη. Παρ’ όλα αυτά θα ταξιδέψει μέχρι την Ολλανδία για να ζητιανέψει χρήματα από το θείο της Λίον Φίλιπς (ιδιοκτήτης της πασίγνωστης εταιρείας ηλεκτρικών συσκευών Philips). Ο θείος της, όμως, θα της αρνηθεί οποιοδήποτε βοήθεια, επειδή ο άντρας της ξεσηκώνει τους εργάτες του. Στη διάρκεια αυτής της απουσίας ο Κάρολος θα συνάψει σχέσεις με την υπηρέτριά του και θα αποκτήσει ένα γιο που ποτέ δεν θα τον αναγνωρίσει. Το παιδί θα δοθεί για υιοθεσία, ενώ η υπηρέτρια θα παραμείνει στο σπίτι παρόλο που τη σχέση τους θα γίνει γνωστή στην Τζένη Μαρξ. Πάντως, η υπόθεση του εξώγαμου παιδιού αμφισβητείται από πολλούς μελετητές της ζωής του Μαρξ.
Μέχρι το 1852 θα πεθάνουν δύο παιδιά του Κάρολου Μαρξ, ο λόγος είναι οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η πείνα. Οι δανειστές του τού έχουν πάρει μέχρι και τα κρεβάτια του σπιτιού. Στις 14 Απριλίου 1852 γράφει στον Ένγκελς «…όταν ξεψύχησε, αφήσαμε το μικρό κορμάκι στο πίσω δωμάτιο, πήγαμε στο μπροστινό και στρώσαμε να κοιμηθούμε στο πάτωμα». Χρήματα για το φέρετρο δεν υπήρχαν, ώσπου τους λυπήθηκε και τους δάνεισε ένα Γάλλος γείτονας. Σε άλλες επιστολές αναφέρει: «Μια βδομάδα πριν έφτασα στο σημείο να μην μπορώ να βγω από το σπίτι, γιατί τα πανωφόρια μου είναι στο ενεχυροδανειστήριο… εδώ και δέκα μέρες ταΐζω την οικογένεια μόνο με ψωμί και πατάτες». Έξω από το σπίτι του είχαν κατασκηνώσει οι κατάσκοποι από την Πρωσία, κρατώντας σημειώσεις για το ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει, ενώ την ίδια στιγμή αγανακτισμένοι χασάπηδες, φουρνάρηδες και δικαστικοί κλητήρες χτυπούσαν την πόρτα του.

Καθωσπρεπισμός

Η υπόθεση της μίζερης ζωής έχει απασχολήσει πολλούς μελετητές, γιατί ήταν γεμάτη αντιφάσεις: η μιζέρια του συνοδευόταν από περιττά μικροαστικά έξοδα. Ακόμα και το 1851, που ήταν από τις φτωχότερες χρονιές που πέρασε ο Μαρξ, έλαβε από τον Ένγκελς (μόνιμος οικονομικός του υποστηρικτής) και άλλους υποστηρικτές του 150 λίρες, ποσό που του επέτρεπε να ζήσει με αξιοπρέπεια. Επιπλέον, την ίδια περίοδο, έβγαζε 50 λίρες το χρόνο από τη συνεργασία του με τη Neue Oder- Zeitung. Την ίδια εποχή το ετήσιο ενοίκιό του ήταν 22 λίρες. Τότε γιατί ζούσε σε απόλυτη μιζέρια; Η απάντηση κρύβεται στις μικροαστικές αντιλήψεις που έκρυβε μέσα του ο μέγας επαναστάτης: στην πραγματικότητα ήταν ένας φτωχός ευγενής που δεν εγκατάλειψε ποτέ τις αστικές του συνήθειες. Ενώ δεν είχε χρήματα για το φαγητό το παιδιών του, τα παιδιά του πέθαιναν λόγω ανθυγιεινών συνθηκών, επέμενε να διατηρεί γραμματέα, τον Βίλχεμ Πίπερ, παρόλο που η γυναίκα του ήταν πρόθυμη να κάνει την ίδια δουλειά. Επέμενε να πηγαίνει διακοπές στη θάλασσα, να κάνουν τα παιδιά του μαθήματα πιάνου και να τηρεί όλα τα προσχήματα του καθωσπρεπισμού. Δεν μπορούσε να δεχτεί το τρόπο ζωής του «υποπρολεταριάτου», όπως ο ίδιος τον αποκαλούσε. Ήταν περήφανος που είχε παντρευτεί μια αριστοκράτισσα. Της είχε τυπώσει επισκεπτήρια που έγραφαν: «Τζένη Μαρξ, née (γεννημένη) βαρόνη ντε Βεστφάλεν».
Αυτά τα επισκεπτήρια θα τον σώσουν από την αστυνομία, όταν θα το συλλάβουν στο δρόμο με τα ασημικά της οικογένειας της γυναίκας του καθώς θα πηγαίνει στο ενεχυροδανειστήριο. Θα τον κρατήσουν μία νύχτα στη φυλακή, γιατί δεν μπορούσε να πείσει τους αστυνομικούς ότι ένας απένταρος Γερμανός πρόσφυγας έχει στην κατοχή του ασημικά με το οικόσημο των Άργκιλ. Τελικά, η Τζένη θα πείσει για την αριστοκρατική της καταγωγή.
Τις μικροαστικές του αντιλήψεις τις βρίσκουμε και το 1865, όταν θα μετακομίσει σε μία έπαυλη στο βόρειο Λονδίνο. Γράφει στον Ένγκελς: «…είναι αλήθεια πως το σπίτι είναι πέρα από τις δυνάμεις μου, μα είναι ο μόνος τρόπος για να καταξιωθούν κοινωνικά τα παιδιά, προκειμένου να εξασφαλίσουν το μέλλον τους». Οι κόρες του Μαρξ στην εφηβεία τους παρακολούθησαν σεμινάριο για κυρίες που στοίχιζε 8 λίρες το τέταρτο της ώρας.
Ο Μαρξ δεν αναζήτησε ποτέ μία συστηματική εργασία. Το 1862, όταν τον έπνιγαν τα χρέη, έκανε αίτηση να προσληφθεί ως υπάλληλος των σιδηροδρόμων, αλλά τον απέρριψαν εξαιτίας του δυσανάγνωστου γραφικού του χαρακτήρα.
Στις 28 Απριλίου 1882 και ενώ βρισκόταν στο Αλγέρι ξύρισε την γενειάδα του: «Ξεφορτώθηκα την προφητική γενειάδα και το τιμημένο στέμμα», έγραψε στον Ένγκελς. Είναι τα χρόνια που μάλλον περνάει γεροντική υπαρξιακή κρίση. Οι ιδέες του δεν παίρνουν σάρκα και οστά. Τα βιβλία του δεν πωλούνται, η οικογένειά του αποδεκατίζεται από το θάνατο και η ζωή του νιώθει ότι φτάνει στο τέλος. Τι νόημα έχει πια ο Υλισμός και η Διαλεκτική;

Frans Masereel, χαρακτικό

Το τέλος

Την εποχή εκείνη του αρέσει πάρα πολύ ένα αραβικό παραμύθι το οποίο γράφει στην κόρη του:
Φιλόσοφος: Βαρκάρη, ξέρεις από Ιστορία;
Βαρκάρης: όχι
Βαρκάρης: τότε έχεις χαραμίσει τη μισή σου ζωή. Γνωρίζεις μαθηματικά;
Βαρκάρης: όχι
Φιλόσοφος: τότε έχεις χαραμίσει πάνω από τη μισή σου ζωή.
Σε λίγο ένα δυνατός άνεμος αναποδογυρίζει τη βάρκα και ρίχνει το βαρκάρη και το φιλόσοφο στη θάλασσα.
Βαρκάρης: Φιλόσοφε, ξέρεις κολύμπι
Φιλόσοφος: όχι
Βαρκάρης: Τότε έχεις χαραμίσει όλη σου τη ζωή.

Όσο ζούσε ο Μαρξ κυκλοφόρησε μόνο ο Α΄τόμος του «Κεφαλαίου». Ο Μαρξ έζησε με την απογοήτευση ότι μόνο 2.000 άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη έχουν αγοράσει το «Κεφάλαιο». Το δεύτερο τόμο θα τον εκδώσει ο ¨Ενγκελς δύο χρόνια μετά το θάνατο του Μαρξ και ο τρίτος τόμος, πάλι από τον Ενγκελς θα εκδοθεί το 1894. Το 1890 κυκλοφόρησαν στην Αμερική, σε αγγλική μετάφραση, οι δύο πρώτοι τόμοι του «Κεφαλαίου». Από εκείνη πουλήθηκαν 5.000 αντίτυπα μέσα σε λίγες ημέρες, διότι, πιθανότατα, ο εκδότης απέστειλε στους τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ ένα διαφημιστικό φυλλάδιο, ισχυριζόμενος πως το «Κεφάλαιο» του Κάρολου Μαρξ αποκάλυπτε τον τρόπο «για να συσσωρεύσουν κεφάλαια».
Ο Κάρολος Μαρξ κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Χαϊγκέιτ, στο ίδιο μνήμα που είχαν θάψει τη γυναίκα του στις 17 Μαρτίου 1883.

Tα παιδιά του

Τέσσερα παιδιά του Μαρξ πέθαναν πριν από αυτόν. Τα δύο που απέμειναν (Ελεονόρα και η Λόρα) αυτοκτόνησαν και τα δύο. Η Ελεονόρα, μάλιστα, είχε σχεδιάσει μία κοινή αυτοκτονία με τον αγαπημένο της (γνωστός τυχοδιώκτης). Η ίδια ήπιε το δηλητήριο που της έδωσε ο «αγαπημένος» της, ενώ αυτός, αφού την είδε να πεθαίνει, το μετάνιωσε και γύρισε στην ερωμένη του. Η Λόρα και ο Πολ Λάφαργκ, αφού έζησαν μέχρι το 1911 με τα λεφτά του Ένγκελς, αποφάσισαν να αυτοκτονήσουν. Στην κοινή κηδεία τους τον επικήδειο εκφώνησε ένας άσημος εκπρόσωπος των Ρώσων Κομμουνιστών: ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν. Ο μόνος απόγονός του που έζησε μία φυσιολογική ζωή ήταν, μάλλον, ο νόθος γιος του, Φρέντι Ντέμουθ (τον οποίο ο Μαρξ λέγεται ότι απέκτησε με την πιστή υπηρέτρια του Έλεν Ντεμουθ) και τον οποίο ο Μαρξ ποτέ δεν αναγνώρισε και ο Φρέντι ποτέ δεν έμαθε ότι ο Μαρξ ήταν ο πατέρας του, αφού έζησε υιοθετημένος μακριά από την οικογένεια των Μαρξ.

-Στις αρχές του 21ου αιώνα, το Κεφάλαιο του Karl Marx διατηρεί αμείωτη τη σημασία του ως η πιο διεξοδική κριτική θεωρία του «ειδικά κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής», της θεμελιώδους δυναμικής που χαρακτηρίζει την κίνηση της σύγχρονης οικονομίας και κοινωνίας.

***

 

«Ο εργαζόμενος γίνεται όλο και φτωχότερος όσο περισσότερο πλούτο παράγει, όσο η μεγαλύτερη παραγωγή του επιδρά μειωτικά στη δύναμη και την ισχύ του.
Ο εργαζόμενος γίνεται πάντα τόσο φτηνότερο προϊόν, όσο φτηνότερα προϊόντα παράγει.
Το αυξανόμενο κέρδος είναι αντιστρόφως ανάλογο με την αξία των εργαζομένων.
Με την εργασία παράγονται όχι μόνο τα προϊόντα, μα κι ο ίδιος ο εργαζόμενος σα προϊόν και δημιουργείται έτσι γενικά, η πιο πάνω αναλογία».

(Καρλ Μαρξ «Το Κεφάλαιο»)

eirini aivaliwtouΗ Ρούλα Πατεράκη μάς εξοικειώνει θεατρικά με το «Κεφάλαιο» του Μαρξ
Περισσότερα

«Ξαναδιαβάζουμε» την «Εφημερίδα Των Κυριών» στην Οικία Κατακουζηνού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Ύστερα από έναν αιώνα σιωπής, η «Εφημερίς Των Κυριών», το θρυλικό έντυπο της Καλλιρρόης Παρρέν, «ξαναδιαβάστηκε» σε μια πολύ ιδιαίτερη παράσταση. Το Νοέμβριο του 2017 στην Οικία Κατακουζηνού, η «Εφημερίς Των Κυριών» έγινε θεατρικό αναλόγιο από την Ευσταθία κερδίζοντας ένα δύσκολο στοίχημα: να ξανασυστηθεί σε ένα σύγχρονο απαιτητικό κοινό. Η αποδοχή ήταν συγκινητική. Έτσι λοιπόν η παράσταση που αγαπήσαμε, ανεβαίνει ξανά στο χώρο που την αγκάλιασε, στην Οικία Κατακουζηνού για 4 παραστάσεις:

Σάββατα 22, 29 Δεκεμβρίου
& Σάββατα 5, 12 Ιανουαρίου 2019
στις 18.30
Είσοδος: 12 ευρώ

Οι θεατές πρέπει να βρίσκονται στο χώρο από τις 18:00-18:20

Για κρατήσεις θέσεων στο τηλ. 6948551651
(Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και ώρες 11:00-15:00)
και στο info@katakouzenos.gr

*** 

Μία παράσταση μετά μουσικής από την Ευσταθία

«Διαβάζοντας την «Εφημερίδα των Κυριών» πιο πολύ θαυμάζεις το μεγαλείο της προσφοράς και το τι θα πει πάθος κι αγάπη κι ενθουσιασμός και πίστη σε μια ιδέα, τι θα πει να πετάς στα ουράνια σαν ένας ερωτευμένος έφηβος και μαζί σου να πετάει η ομάς!».
Ένα θρυλικό έντυπο μιας τεράστιας προσωπικότητας του 19ου αι, συγκινεί και εμπνέει μία σύγχρονη τραγουδοποιό, ώστε να δημιουργήσει μια παράσταση.
«Η Εφημερίς των Κυριών», που εξεδόθη για πρώτη φορά στις 8 Μαρτίου του 1887 από την Καλλιρρόη Παρρέν, ξαναδιαβάζεται από την Ευσταθία σε μια παράσταση μετά μουσικής.
Η πρώτη εφημερίδα φτιαγμένη από γυναίκες για γυναίκες.
Γυναίκες μιας άλλης εποχής, χωρίς βασικά δικαιώματα, μην έχοντας πρόσβαση στη μόρφωση και καμία εξουσία πάνω στον εαυτό τους.
Στην παράσταση δεσπόζουν κείμενα της εφημερίδας γραμμένα από την πένα της εκδότριάς της, της πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας, της Καλλιρρόης Παρρέν, η οποία με την Εφημερίδα της συνετέλεσε στην αφύπνιση του γυναικείου φύλου στην Ελλάδα.

Λίγα λόγια για τους ανθρώπους της παράστασης

Η ηθοποιός Ανδρομάχη Μαρκοπούλου, ούσα μυημένη εδώ και χρόνια στη μαγεία της ανάγνωσης της Εφημερίδος, ταυτίζεται με την Καλλιρρόη Παρρέν και γίνεται σιγά σιγά η φωνή της
που διασχίζει τους αιώνες για να έρθει στα δικά μας αυτιά.

Ο Χάρης Μπότσης στο πιάνο, εμπλέκεται μουσικά με την υπέροχη ελληνική γλώσσα της Εφημερίδος των Κυριών αντιπαραθέτοντας παλιές και σύγχρονες μελωδίες καθώς και τραγούδια διάσπαρτα μέσα στην παράσταση με συγκεκριμένη θεματική μέχρι να φτάσει στο «τώρα» με ένα φρέσκο τραγούδι που έγραψε η Ευσταθία για το φινάλε της παράστασης. Τέλος, η Νίκη Μαυροειδή ενσαρκώνει μία αδικημένη γυναικεία μορφή, άγνωστη στους περισσότερους που με μεταφυσικό τρόπο θέλει να μας πει τη δική της αληθινή ιστορία από μιαν ανάγκη να δικαιωθεί η ίδια και μαζί μ’ αυτήν και όλες οι γυναίκες της γενιάς της που δεν είδαν τα όνειρά τους να γίνονται πραγματικότητα.

Έρευνα, σύνθεση κειμένων, πρωτότυπα κείμενα και μουσική: Ευσταθία
Σκηνοθεσία: Ανδρομάχη Μαρκοπούλου
Πιάνο: Χάρης Μπότσης
Μουσική επιμέλεια: Ευσταθία, Χάρης Μπότσης

Παίζουν: Ευσταθία, Ανδρομάχη Mαρκοπούλου, Χάρης Μπότσης, Νίκη Μαυροειδή.
Παραγωγή: Black Duck Multiplarte

 

eirini aivaliwtou«Ξαναδιαβάζουμε» την «Εφημερίδα Των Κυριών» στην Οικία Κατακουζηνού
Περισσότερα

«Η Θεία Λένα πάει όπου υπάρχουν παιδιά» και νοσηλεύονται σε κλινικές της Αττικής

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Με την Αντιγόνη Μεταξά, τη θρυλική «Θεία Λένα», μεγάλωσαν πολλές γενιές παιδιών. Επί 28 χρόνια από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και για άλλα 5 χρόνια από την τηλεόραση.

Η «Θεία Λένα» στην «Ώρα του παιδιού» κρατούσε συντροφιά στα παιδιά που ήταν στο σπίτι τότε που δεν υπήρχαν παιδικοί σταθμοί.

 

Η «Θεία Λένα», Αντιγόνη Μεταξά, στο ραδιοφωνικό στούντιο «πνιγμένη» από πιτσιρίκια που παρακολουθούν κάθε της λέξη…

 

Η ζεστή σχέση που είχε με τα παιδιά μεταφερόταν και στα στούντιο του ραδιοφώνου πότε στο Ζάππειο και πότε στο κτήριο της οδού Ρηγίλλης.

 

*

 

Αυτή τη ζεστή επαφή την έχει αποκτήσει και η ηθοποιός Αγγελική Φράγκου η οποία υποδύεται τη «Θεία Λένα» και επισκέπτεται τα παιδιά που νοσηλεύονται στους θαλάμους των παιδιατρικών κλινικών της Αττικής. Η δράση αυτή είναι μια πρωτοβουλία του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά στο πλαίσιο της κοινωνικής του ευθύνης.

Κατά τη διάρκεια της θεατρικής αφήγησης ζωντανεύουν τα νοσταλγικά παραμύθια που τα παιδιά στην Ελλάδα πρωτάκουσαν στη δεκαετία του ’50 μέσα από τις ραδιοφωνικές εκπομπές της Αντιγόνης Μεταξά.

Εδώ αξίζει να θυμίσουμε ότι η Αντιγόνη Μεταξά (1905- 16 Οκτωβρίου 1971) ήταν μια πολύ σημαντική παιδαγωγός. Υπήρξε η δημιουργός του πρώτου παιδικού θεάτρου για παιδιά στην Ελλάδα, το Θέατρο του Παιδιού. Υπήρξε η συγγραφέας 54 παιδικών βιβλίων, ανάμεσα σε αυτά και της εξάτομης παιδικής εγκυκλοπαίδειας καθώς και της Εγκυκλοπαίδειας της Ελληνικής Μυθολογίας για παιδιά. Παρουσίασε δίσκους βινυλίου με παραμύθια και τραγούδια καθώς και την πρώτη παιδική τηλεοπτική εκπομπή, με τίτλο «Συντροφιά με τη Θεία Λένα». Ο στόχος της ήταν να εκπαιδεύει τα παιδιά ψυχαγωγώντας τα.

 

***

 

Η Αγγελική Φράγκου, το 2018.

Η Αντιγόνη Μεταξά, το 1950.

 

 

Τον ίδιο στόχο έχει και η Αγγελική Φράγκου η οποία κατά τις επισκέψεις της στις παιδιατρικές κλινικές μετά την αφήγηση δημιουργεί θεατρικό παιχνίδι και εικαστικό εργαστήριο με σκοπό μία έκθεση ζωγραφικής φτιαγμένη από τους μικρούς μας θεατές.

 

Όπως λέει η ίδια: «Στόχος μας είναι με τη δράση αυτή, να παρηγορήσουμε τα αισθήματα που δημιουργεί η ασθένεια, να ανακουφίσουμε τη διαμονή των παιδιών στο νοσοκομείο και να παρακινήσουμε τη θεραπεία τους τη στιγμή που η λέξη παραμύθι κατάγεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα παραμυθούμαι – παραμυθέομαι που σημαίνει: παρηγορώ, ανακουφίζω, παρακινώ».

 

***

 

Η θεατρική δράση είναι βασισμένη σε επιλογές παραμυθιών της Αντιγόνης Μεταξά και υλοποιείται από το θέατρο «Ρετρό». Οι παρουσιάσεις της θεατρικής δράσης ξεκίνησαν στις 8 Νοεμβρίου 2018 και θα ολοκληρωθούν στις 30 Απριλίου 2019.

 

 

 

 

Μέχρι τώρα έγιναν επισκέψεις στο Γενικό Νοσοκομείο Παίδων «Παναγιώτη και Αγλαΐας Κυριακού», στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», στο Παίδων Πεντέλης, στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», στο Γενικό Νοσοκομείο «Σισμανόγλειο», στο Γενικό Νοσοκομείο «Ασκληπιείο Βούλας», και στη «Φλόγα», στον Σύλλογο Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια.

 

***

 

Ιδέα: Νίκος Διαμαντής
Σχεδιασμός δράσης και Ερμηνεία: Αγγελική Φράγκου
Δραστηριότητες: Θηρεσία Θεοδώρου
Κοστούμι: Βιβέτα Στρατηγού
Φωτογραφία: Παύλος Μαυρίδης
Αφίσα: Σπυριδούλα Αρταβάνη

Ακούγονται οι φωνές των: Νίνας Αδαμοπούλου, Αιμίλιου Αλεξανδρή, Αμαλίας Μητροπούλου, Αχιλλέα Παπαγεωργίου, Βάλιας Παπακωνσταντίνου, Ειρήνης Χατζηνίκου, Φοίβης Ψευδού.

Διάρκεια θεατρικής δράσης: 60′
Αφήγηση: 30′
Δραστηριότητες: 30′

Παναγιώτης Μήλας«Η Θεία Λένα πάει όπου υπάρχουν παιδιά» και νοσηλεύονται σε κλινικές της Αττικής
Περισσότερα

«Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας» στο Επί Κολωνώ – Παράταση παραστάσεων μέχρι τέλος Μαρτίου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Παρατείνεται μέχρι την Κυριακή 31 Μαρτίου 2019, η σπουδαία παράσταση «Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας» (The Night Alive) του Κόνορ Μακφέρσον, το έργο που τιμήθηκε με το βραβείο Καλύτερου Θεατρικού Έργου 2014 των Κριτικών της Νέας Υόρκης, για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Επί Κολωνώ!
Η παράσταση της Ομάδας Νάμα, που κέρδισε το κοινό και την κριτική, επιστρέφει για έναν δεύτερο κύκλο παραστάσεων στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου στην άμεση μετάφραση του Γιώργου Χατζηνικολάου και με την καταλυτική, διεισδυτική και τρυφερή σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Ένα έργο για τον ηρωισμό που απαιτεί η καθημερινότητα και ένας ύμνος για τη δυνατότητα της επιλογής, αυτής που μπορεί να φωτίσει ακόμα και τα πιο ερεβώδη σκοτάδια.

***

Ο Τόμμυ, ένας χωρισμένος πενηντάρης, ζει σε ένα δωμάτιο που νοικιάζει στο σπίτι του θείου του Μώρις στο Δουβλίνο. Μοναχικός, παραιτημένος, κάνει ευκαιριακές δουλειές, τσακώνεται με την οικογένειά του, απών στη ζωή των παιδιών του, έχει ως φίλο και συνεργάτη έναν άνδρα περιορισμένης αντίληψης, τον Ντοκ. Η γνωριμία του με την Έιμυ, την οποία σώζει από τα χέρια ενός πρώην συντρόφου της, εκείνου που την είχε οδηγήσει και στην πορνεία, θα φέρει μεγάλες ανατροπές στη ζωή του και θα τον αναγκάσει να προχωρήσει σε κάποιες σημαντικές επιλογές. Μπορεί η ζωή του να γίνει μια λάμψη μέσα στη νύχτα;

Το έργο, γραμμένο το 2013, είναι μια σύγχρονη ιστορία για όλους αυτούς που παλεύουν καθημερινά για να υπάρξουν. Ένα δεξιοτεχνικό παιχνίδι ισορροπιών, μεταξύ τραγικού και κωμικού, σκληρότητας και τρυφερότητας, αισθήματος και στεγνής εκμετάλλευσης. Και ενώ θα μπορούσε να πιστέψει κανείς πως πρόκειται για ένα έργο αυστηρού ρεαλισμού με έντονο σασπένς, μια καυστική και κριτική μαύρη κωμωδία για το πώς χειριζόμαστε το δώρο της ζωής, στη βάση του υπάρχει μια κρυμμένη μεταφυσική αγωνία για την ανθρώπινη ύπαρξη. Για τον σύγχρονο άνθρωπο που μοιάζει εξίσου χαμένος σε ένα αχανές και άτακτο σύμπαν όπως ο Τόμμυ μέσα στο ίδιο του το διαμέρισμα.

Η αιχμηρή πένα του Ιρλανδού συγγραφέα, που συνεχίζει την παράδοση των μεγάλων ποιητών του θεάτρου της πατρίδας του, σκιαγραφεί χαρακτήρες: μοναχικούς, απόκληρους, ευάλωτους. Αποτυπώνει βαθύτερες αλήθειες και μεγάλους φιλοσοφικούς προβληματισμούς με μοναδική απλότητα και καθαρή αφήγηση, με μια κυνική ειλικρίνεια που σε φέρνει σε αμηχανία. Μιλάει για τα πιο σύνθετα ζητήματα μέσα από την πιο λιτή διαδικασία, έτσι όπως διδάσκει τις μεγάλες αλήθειες της η ίδια η ζωή.

 

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

 

Η ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Γιώργος Χατζηνικολάου
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
Σκηνικά, Κοστούμια, Δ/νση Παραγ.: Γιώργος Χατζηνικολάου
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Μουσική & Επιμέλεια ήχου: Στέλιος Γιαννουλάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώργος Μούγιος
Δημόσιες σχέσεις, Οργάνωση παραγωγής: Μαρία Αναματερού
Παραγωγή: Ομάδα Νάμα

Παίζουν οι ηθοποιοί

Δημήτρης Αλεξανδρής, Ερρίκος Λίτσης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Κατερίνα Μαούτσου, Νικόλας Μπράβος

***

Δείτε το ΝΕΟ trailer της παράστασης:

 

 

 

Facebook Page Θέατρο Επί Κολωνώ: https://www.facebook.com/epikolono.gr/

Πρώτη παράσταση 2ης σεζόν: Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2018
Τελευταία παράσταση: Κυριακή 31 Μαρτίου 2019
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμπτη & Παρασκευή στις 9:15 μ.μ.
Σάββατο στις 6:00 μ.μ.
Κυριακή στις 9:15 μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων:
Πέμπτη, Παρασκευή: Κανονικό: 15,00€
Φοιτητικό/Ανέργων/Άνω των 65: 12,00€
Σάββατο/Κυριακή/αργίες: Κανονικό: 17,00€
Άνω των 65: 15,00€
Φοιτητικό & Ανέργων: 14,00€
Διάρκεια: 105’
Χώρος: Επί Κολωνώ – Κεντρική Σκηνή
Προπώληση εισιτηρίων: www.epikolono.gr

Κράτηση θέσεων και Πώληση εισιτηρίων:
στο ταμείο του Επί Κολωνώ, Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Κολωνός
Τηλ. 210 5138067, email: xkolono@otenet.gr, site: www.epikolono.gr
Στάση Μετρό Μεταξουργείο

 

 

 

Ενδεικτικά αποσπάσματα κριτικών για την παράσταση «Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας»

Εξαιρετικό στη λεπτομέρειά του το σκηνικό του Γιώργου Χατζηνικολάου. Ένα δωμάτιο φορτωμένο με σακούλες σκουπιδιών, ρούχα, αντικείμενα αμφίβολης ταυτότητας και προέλευσης, μεταχειρισμένα υλικά, κρυμμένα χρήματα και τρόφιμα. Ένα αλαλούμ γεμάτο από γρίφους και κώδικες. Με τον έξυπνο τρόπο που έχει σχεδιαστεί με αδιαμφισβήτητη ακρίβεια από τον έμπειρο σκηνογράφο, είναι ένα μέρος στο οποίο δεν θα θέλατε ποτέ να περιηγηθείτε στο σκοτάδι.
Ειρήνη Αϊβαλιώτου, www.catisart.gr

Η παράσταση της Σκότη όμως ήταν υποδειγματική, σχεδόν μάθημα ρεαλιστικής – νατουραλιστικής αισθητικής. Η νέα ηθοποιός Κατερίνα Μαούτσου σ’ έναν άκρως επικίνδυνο ρόλο που κινδυνεύει κάθε στιγμή να γίνει γραφικός ή υπερβολικά προκλητικός ισορρόπησε και εξέπεμψε μια θέρμη μέσα από σκεύος πληρωμένης ηδονής που συνήθως νεκρώνει το συναίσθημα. Άθλος. Ο λιτός τρόπος που υποδύθηκε ο Ερρίκος Λίτσης μια εξαίσια ισορροπημένη στο κενό φιγούρα είναι ανθολογίας. Ο Αργύρης Σαζακλής, ο πλέον άπειρος του συνόλου, είχε κινητικότητα με σήμανση. O Γιώργος Τριανταφυλλίδης σε μια ερμηνεία αξεπέραστη, θαύμα ρυθμών, έκφραση, ψυχισμού και εσωτερικής διεργασίας. Τέλος, ο Δημήτρης Αλεξανδρής κατόρθωσε να ισορροπήσει σε τεντωμένο σκοινί πολλά στοιχεία μιας πρωτόγονης ιδιοσυγκρασίας, ανθρωπιά, πονηριά, αλληλεγγύη, ψυχολογία κυνηγού και συνάμα ψυχολογία κυνηγημένου. Ο Χατζηνικολάου δημιούργησε έναν αριστουργηματικό χώρο σκουπιδαριό πολιτισμού και καταφύγιο ασπάλακα. Οι φωτισμοί του Αντ. Παναγιωτόπουλου σοφοί και οι μουσικές παρεμβάσεις του Στ. Γιαννουλάκη καίριες απηχούσες ψυχικά τοπία. Μια παράσταση που δικαίωσε ένα ύφος γραφής.
Κώστας Γεωργουσόπουλος, Τα Νέα

Βιογραφικό συγγραφέα:
Ο Conor McPherson είναι θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1971 στο Δουβλίνο και φοίτησε στο University College (USD). Οι New York Times τον χαρακτήρισαν ως τον «καλύτερο θεατρικό συγγραφέα της γενιάς του».
Για το έργο του St Nicholas κέρδισε το βραβείο George Devine το 1997 και για το The Weir το βραβείο Olivier Καλύτερου Νέου Θεατρικού Έργου. Το 2006 κέρδισε το βραβείο Tony για το Shining City και το βραβείο Olivier Καλύτερου Θεατρικού Έργου για το Seafarer (Ο Φάρος). Το 2011 έγραψε και σκηνοθέτησε το Veil για το Εθνικό Θέατρο και το 2012 διασκεύασε τον Χορό του Θανάτου του Στρίντμπεργκ για το θέατρο Donmar Trafalgar.
Το The Night Alive (Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας) έκανε πρεμιέρα στο Donmar τον Ιούνιο του 2013 στο Λονδίνο και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Atlantic Theater στη Νέα Υόρκη, τον Νοέμβριο του 2013 όπου κέρδισε το βραβείο New York Drama Critics Circle.
Ο Conor γράφει επίσης σενάρια για τον κινηματογράφο και το 2008 ξεκίνησε την παραγωγή της ταινίας The Eclipse, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του ως σκηνοθέτης. Σε εξέλιξη βρίσκεται η εργασία του στο σενάριο Double Cross για τον Paul Greengrass. Το τηλεοπτικό δράμα Paula, που διασκεύασε για την Cuba Pictures και το BBC NI για το BBC2, προβλήθηκε τον Μάιο του 2017 με εξαιρετικές κριτικές. Το Κορίτσι από τη Βόρεια Χώρα, με μουσική του Bob Dylan, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο θέατρο Old Vic στο Λονδίνο τον Ιούλιο του 2017 και μεταφέρθηκε στο West End τον Ιανουάριο του 2018.
Ο Μακφέρσον ανακηρύχθηκε τιμής ένεκεν Διδάκτωρ της Λογοτεχνίας από το University College του Δουβλίνου για την προσφορά του στο παγκόσμιο θέατρο, τον Ιούνιο του 2013.

eirini aivaliwtou«Η λάμψη μιας ασήμαντης νύχτας» στο Επί Κολωνώ – Παράταση παραστάσεων μέχρι τέλος Μαρτίου
Περισσότερα

Νέες παραστάσεις για τα έργα: Φαρενάιτ 451, Το Σκλαβί, Xιονάνοι, Μουσική και Φίλοι στο «Πόρτα»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Οι παραστάσεις της εορταστικής περιόδου στο Θέατρο «Πόρτα» αλλάζουν για τα έργα: Φαρενάιτ 451, Το Σκλαβί, Xιονάνοι, Μουσική και Φίλοι.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε το νέο πρόγραμμα:

***

 

Φαρενάιτ 451
του Ραίη Μπράντμπερυ

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Με διαδοχικά sold out στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών τον Ιούνιο 2018, η νέα παράσταση του Θωμά Μοσχόπουλου, το συγκλονιστικό έργο του Ραίη Μπράντμπερυ Φαρενάιτ 451, παρουσιάζεται στο ΠΟΡΤΑ από τις 9 Νοεμβρίου.
Σ’ ένα μελλοντικό, ολοκληρωτικό καθεστώς, όπου τα βιβλία καταστρέφονται, ο πρωταγωνιστής του έργου, διώκτης αρχικά των αντιφρονούντων, μεταστρέφεται, όταν έρχεται σ’ επαφή με τον μυστικό κόσμο των βιβλίων. Πώς μπορεί να σπάσει το εφιαλτικό πρόσωπο του ολοκληρωτισμού; Μπορεί η διεκδίκηση της «προσωπικής ανάγνωσης» να προκαλέσει στο σύστημα ρήγματα ελευθερίας;

*
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης
Βοηθός φωτιστή: Tracey Gibbs
Βοηθός σκηνογράφου: Γεωργία Τσίπουρα
Σχεδιασμός προβολών: Χρυσούλα Κοροβέση, Μάριος Γαμπιεράκης
Κατασκευή κοστουμιών: Olga Evseeva
Σχεδιασμός κομμώσεων: Talkin’ heads
*
Παίζουν: Αλέξανδρος Λογοθέτης, Άννα Μάσχα, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Κίττυ Παϊταζόγλου, Χάρης Τσιτσάκης, Μάνος Γαλανής, Θάνος Λέκκας, Ξένια Καλογεροπούλου
*
Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών – ΠΟΡΤΑ
Μέρες και ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή – Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 19:30
Εορταστικές παραστάσεις:
Τρίτη 25/12 στις 21:15
Τετάρτη 26/12 στις 20:00
Πέμπτη 27/12 στις 21:15
Τρίτη 1/1 στις 21:15
Τετάρτη 2/1 στις 20:00
Πέμπτη 3/1 στις 21:15

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΦΑΡΕΝΑΪΤ»

Προπώληση

 

ΕΔΩ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΜΕ ΕΝΑ «ΚΛΙΚ»

***

 

 

 

Το  Σκλαβί
της Ξένιας Καλογεροπούλου

Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος – Σοφία Πάσχου
Από 5 έως 105 χρόνων
18 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση, το θρυλικό Σκλαβί της Ξένιας Καλογεροπούλου, παρουσιάζεται στο ΠΟΡΤΑ απ’ τις 28 Οκτωβρίου, σε συν-σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και Σοφίας Πάσχου.
Όταν το Σκλαβί, το καινούριο τότε έργο της Ξένιας Καλογεροπούλου για μικρούς και μεγάλους, παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, αποτέλεσε σταθμό όχι μόνο στην ιστορία του ΠΟΡΤΑ, αλλά του θεάτρου εν γένει. Μετά τη μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική του επιτυχία, η φήμη του συνεχίστηκε μέσα από την εκδοτική επιτυχία του κειμένου (το οποίο διδάσκεται έκτοτε σε Ανώτατες Σχολές της χώρας), τις διεθνείς μεταφράσεις του, τις απανωτές βραβεύσεις του, την επιτυχία των τραγουδιών της παράστασης (σε μουσική Νίκου Κυπουργού και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, τα οποία τραγουδήθηκαν ευρέως από πολλούς σημαντικούς ερμηνευτές και σχεδόν αυτονομήθηκαν από την αρχική τους προέλευση), καθώς και από μια μεγάλη σειρά ανεβασμάτων του στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ποτέ, όμως, ως τώρα δεν ξαναπαρουσιάστηκε το Σκλαβί στο θέατρο απ’ όπου ξεκίνησε το ταξίδι του.
Το Σκλαβί φέτος ανεβαίνει στο ΠΟΡΤΑ ως ένα ολότελα καινούριο ξανα-διάβασμα του έργου, κρατώντας, ωστόσο, ανοιχτό τον διάλογο με τη μνήμη της θρυλικής παράστασης και μπολιάζοντας τις παλιές ρίζες με νέους χυμούς και εντελώς φρέσκια ματιά. Εκτός από τους εξαιρετικούς νέους ηθοποιούς που θα προστεθούν στους παλιούς κι έμπειρους, ο Θωμάς Μοσχόπουλος προτείνει το νέο ανέβασμα, συνυπογράφοντας τη σκηνοθεσία με τη στενή συνεργάτιδα του ίδιου και του ΠΟΡΤΑ, Σοφία Πάσχου.

*

Συντελεστές
Συγγραφέας: Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος – Σοφία Πάσχου
Σκηνικά-Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Μουσική επεξεργασία και διδασκαλία: Νίκος Γαλενιανός
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης

*

Παίζουν: Ντένης Μακρής, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Τζωρτζίνα Λιώση, Βάσια Ζαχαροπούλου, Ελένη Βλάχου, Παντελής Βασιλόπουλος, Αυγουστίνος Κούμουλος, Φοίβος Συμεωνίδης

*

Μέρα και ώρες παραστάσεων:
Κυριακή στις 11:00 & 15.00
Εορταστικές παραστάσεις:
Τετάρτη 26/12 στις 11:00 & 15:00
Παρασκευή 28/12 στις 17:00

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ «ΣΚΛΑΒΙ»

 

Προπώληση

 

ΕΔΩ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΜΕ ΕΝΑ «ΚΛΙΚ»

***

 

 

 

Xιονάνοι
Patari Project

Από 4 έως 104 χρόνων
2ος χρόνος
Τελευταίες παραστάσεις έως τις 5 Ιανουαρίου
Οι αγαπημένοι Χιονάνοι των Patari Project αφού βυθίστηκαν για δυο χρόνια στο μύθο της Χιονάτης και των Επτά Νάνων, ολοκληρώνουν τα ταξίδι τους στις 5 Ιανουαρίου. Μέσα από μια νέα, ενθουσιώδη ανάγνωση, το γνωστό σκοτεινό παραμύθι ζωντανεύει με αναπάντεχο τρόπο, με τους ήρωες της αγαπημένης ιστορίας να σκαρφαλώνουν στις δυο -αυτή τη φορά- πλατφόρμες των Patari.
Οι Patari Project διασκευάζουν την ιστορία της Χιονάτης, γιατί τα παραμύθια συμπυκνώνουν την ανθρώπινη εμπειρία. Δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά, αλλά και στους μεγάλους, που έχουν την τάση να ξεχνούν, να μην ακούν πια, να νομίζουν πως έμαθαν ό,τι ήταν να μάθουν. Αν τολμήσουμε να κοιτάξουμε μέσα στον μαγικό καθρέφτη, τι θα δούμε; Το καλό ή το κακό; Την παρέα ή τη μοναξιά; Τον θαυμασμό ή τη ζήλεια; Στους Χιονάνους, δύο αντίθετοι κόσμοι έρχονται αντιμέτωποι για πρώτη φορά.
*
Η παράσταση είναι μια δημιουργία της ομάδας Patari Project
Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου
Συνεργάτες Σκηνοθεσίας: Εριφύλη Στεφανίδου, Γιάννης Γιαννούλης
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου
Φωτογραφίες, video: Panagiotis Maidis

*
Με τους: Θεοδόση Κώνστα, Θάνο Λέκκα, Ειρήνη Μακρή, Κατερίνα Μαυρογεώργη, Γιώργο Σύρμα, Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο, Αποστόλη Ψυχράμη
*
Μέρα και ώρα παραστάσεων:
Σάββατο στις 17:00
Εορταστικές Παραστάσεις:
Πέμπτη 27/12 στις 11:00
Παρασκευή 28/12 στις 11:00
Πέμπτη 3/1 στις 11:00
Παρασκευή 4/1 στις 11:00

 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΧΙΟΝΑΝΟΥΣ»

Προπώληση

ΕΔΩ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΜΕ ΕΝΑ «ΚΛΙΚ»

***

 

 

Μουσική και φίλοι
Burger Project

Από 4 έως 104 χρόνων
2ος χρόνος
Το ΠΟΡΤΑ φιλοξενεί για 2η χρονιά τους μοναδικούς Burger Project και την ανανεωμένη διαδραστική τους συναυλιο-παιχνιδο-παράσταση Μουσική και Φίλοι. Ένα χιουμοριστικό, πολυ-πολιτισμικό ταξίδι, που φανερώνει στα παιδιά τον πλούτο της μουσικής και αναδεικνύει τη σημασία της φιλίας, της ομαδικότητας και της συνεργασίας. Με όχημα τα ολοκαίνουργια τραγούδια τους και πολλά μουσικοκινητικά παιχνίδια, μικροί και μεγάλοι θεατές ενεργοποιούν τη φαντασία τους και αλληλεπιδρούν με ρυθμούς και ήχους, καθώς αναζητούν μαζί με τους ήρωες ένα σπάνιο μουσικό όργανο, που ονομάζεται «παρεόφωνο»!
Ο Δόκτωρ Κορνίλιος, στην αναζήτηση ενός σπάνιου και αρχαίου μουσικού οργάνου, που γιατρεύει την «ασθένεια της ξινίλας», αναθέτει στους Burger Project τη δύσκολη αποστολή, που τους στέλνει στα πέρατα του κόσμου. Στο ταξίδι γνωρίζουν πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους και μουσικές μακρινών πολιτισμών και έρχονται αντιμέτωποι με κρίσιμες αποφάσεις. Όμως, χάρη στην ομαδικότητα, τη μουσική και τη βοήθεια των παιδιών, θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και να ανακαλύψουν το σπάνιο «παρεόφωνο»!
*
Μουσική-Σενάριο-Σκηνοθεσία: The Burger Project
Κείμενα: Θάνος Κοσμίδης
Κοστούμια: The Burger Project
Σκηνικά- Μάσκες -Κούκλες: Playroom
Φωτισμοί: Θάνος Κοσμίδης
Φωτογραφίες: Θοδωρής Βρανάς, Nick Zarago
Επιμέλεια ήχου: Αντώνης Νικηφόρος
Σκηνοθετική υποστήριξη: Γιάννης Σαρακατσάνης.
*
Παίζουν: Αλέξης Ιωάννου, Θάνος Κοσμίδης, Έλενα Ιωάννου, Αλέκος Γεωργουλόπουλος
*
Μέρα και ώρα παραστάσεων:
Σάββατο στις 12:00
Προσοχή: Απ’ τις 12/1 κάθε Σάββατο στις 17:00

Προπώληση

 

ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ «ΚΛΙΚ»

 

Παραμονές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς, το θέατρο αργεί.

 

***

Θέατρο Πόρτα
Λεωφόρος Μεσογείων 59
Αθήνα 115 26
Τηλέφωνο: 210-77.11.333

***

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ

viva.gr, 11876, SevenSpots, Reload Stores, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα, VivaKiosk

 

 

Παναγιώτης ΜήλαςΝέες παραστάσεις για τα έργα: Φαρενάιτ 451, Το Σκλαβί, Xιονάνοι, Μουσική και Φίλοι στο «Πόρτα»
Περισσότερα

«Ay, Carmela!». Η Εσθέρ Αντρέ Γκονζάλες σκηνοθετεί την ιστορική μνήμη του ισπανικού εμφυλίου

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Το βραβευμένο έργο του Ισπανού συγγραφέα Χοσέ Σάντσις Σινιστέρα «Ay, Carmela!» παρουσιάζεται από τις 11 Ιανουαρίου 2019 στη σκηνή του θεάτρου Faust σε σκηνοθεσία Εσθέρ Αντρέ Γκονζάλες και μετάφραση Κωνσταντίνου Κυριακού.
Πόσα γνωρίζετε για τον ισπανικό εμφύλιο; Ποιοι πολέμησαν με τους Δημοκρατικούς και ποιοι με τους Εθνικιστές; Τι συνέβη σε αυτούς που βρέθηκαν ακριβώς στη μέση;
To «Αy! Carmela» ακολουθεί την ιστορία δύο ηθοποιών βαριετέ, της Καρμέλα και του Παολίνο, που κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου βρίσκονται κατά λάθος στην περιοχή του εχθρού. Προσπαθώντας να κερδίσουν την εύνοια των φασιστών και να καταφέρουν να επιβιώσουν αναγκάζονται να δώσουν μια παράσταση για τους στρατιώτες του δικτάτορα Φράνκο και τους κρατούμενους που πρόκειται να εκτελεστούν την επόμενη μέρα.
Μέσα σε μια ατμόσφαιρα φόβου και απειλής, η εντυπωσιακή και δυναμική Καρμέλα και ο φοβισμένος αλλά επινοητικός Παολίνο τραγουδούν, χορεύουν flamenco και κάνουν τα θεατρικά τους «νούμερα» χτίζοντας με χιούμορ, σε μια άδεια σκηνή, την ιστορική μνήμη μιας χώρας.

 

 

Συντελεστές

Συγγραφέας: Χοσέ Σάντσις Σινιστέρα
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Κυριακού
Σκηνοθεσία: Εσθέρ Αντρέ Γκονζάλες
Παίζουν: Βαγγέλης Ανδρέου, Ελένη Ορνεράκη
Σκηνικά – Κοστούμια: Χρήστος Κωνσταντέλλος
Χορογραφίες: Ισαβέλλα Γαλαίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Παυλίνα Ιωαννίδου
Φωτογραφίες: Υπατία Κορνάρου
Επικοινωνία: Έλενα Πελαγία

Πληροφορίες

11 Ιανουαρίου – 20 Απριλίου 2019
Κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00
Θέατρο Faust, Αθηναΐδος 12 & Καλαμιώτου 11
τηλ: 2103234095
Διάρκεια παράστασης:90’
Γενική είσοδος: €12
Μειωμένο: €10 (σπουδαστές, άνεργοι, συνταξιούχοι, αμέα)
Ατέλεια: €5
Προπώληση: www.viva.gr
Fb: www.facebook.com/aycarmelasinisterra

eirini aivaliwtou«Ay, Carmela!». Η Εσθέρ Αντρέ Γκονζάλες σκηνοθετεί την ιστορική μνήμη του ισπανικού εμφυλίου
Περισσότερα

«Λεόντιος και Λένα» του Γκέοργκ Μπίχνερ σε σκηνοθεσία Γιώργου Κατσή το Φεβουάριο στη «Σφενδόνη»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Το αγαπημένο στο κοινό έργο της προ-ρομαντικής περιόδου έρχεται τον Φεβρουάριο στο θέατρο Σφενδόνη από μια ομάδα συνεργατών που αγαπούν να δουλεύουν μαζί. Ο νέος σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιώργος Κατσής σκηνοθετεί τους Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιάννη Καράμπαμπα, Γιώργο Κατσή, Πάνο Παπαδόπουλο, Γιώργο Τριανταφυλλίδη στο υπαρξιακό παραμύθι του Γερμανού δραματουργού. Η πρεμιέρα θα δοθεί στις 11 Φεβρουαρίου 2018.

Μετά τις παραστάσεις «Στεν», «Ο Θείασως πέζη Κάφκα» και «Το Έξυπνο Πουλί», το «Λεόντιος και Λένα» σηματοδοτεί την τέταρτη σκηνοθεσία του Γιώργου Κατσή σε συνεργασία με έναν πυρήνα καλλιτεχνών που συνεργάζονται σταθερά τα τελευταία χρόνια.

 

 

Το «Λεόντιος και Λένα» είναι, σε πρώτο επίπεδο, μια κλασική ιστορία με τα βασικά συστατικά ενός ρομαντικού παραμυθιού. Η σκοτεινή υπαρξιακή ματιά του Μπίχνερ ωστόσο απέναντι στη ζωή και στον έρωτα είναι αυτό που καθορίζει το κείμενο.

Ο Μπίχνερ, φανατικός της αντίληψης πως ο άνθρωπος δεν είχε κανένα λόγο ή δύναμη απέναντι στην προδιαγεγραμμένη του μοίρα, τον έβλεπε ως τίποτα παραπάνω από μια μαριονέτα αυτού που αποκαλούμε πεπρωμένο κι ακριβώς ένα τέτοιο γλυκόπικρο ταξίδι αφηγείται με το «Λεόντιος και Λένα», το πιο δύστροπο και κρυπτικό κατά πολλούς έργο του.

Ο Λεόντιος, ένας νεαρός και πνευματικά ανήσυχος πρίγκιπας, παγιδευμένος στη ναρκισσιστική πλήξη της νιότης και της ευφυΐας του, θα περιπλανηθεί στη φύση θέλοντας να ξεφύγει όταν ο Πατέρας του θελήσει να τον παντρέψει με μια γυναίκα που ποτέ του δεν έχει συναντήσει, τη Λένα, προκειμένου να ενώσουν τα δύο βασίλειά τους.

Η Λένα θα κάνει το ίδιο. Και οι δύο θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν από ένα μέλλον που δεν σχεδίασαν ποτέ οι ίδιοι, αποφασισμένοι να αποκτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους. Θα συναντηθούν και θα ερωτευτούν χωρίς να μάθουν ο ένας το όνομα του άλλου. Όταν αποκαλυφθεί η αλήθεια, ο έρωτάς τους θα μετονομαστεί σε εξαπάτηση.

Τα συναισθήματά τους θα θολώσουν και μια αβεβαιότητα για την αγάπη τους θα ανθήσει. Οι απόπειρές τους να αυτονομηθούν από τη μοίρα ορίζοντάς την οι ίδιοι ήταν ανώφελες. Βρέθηκαν ξανά εκεί απ’ όπου άρχισαν, υπενθυμίζοντας πως ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να παίζει παρά τη θέλησή του μια γραμμένη φάρσα.

Στην πραγματικότητα οι ήρωες του έργου θέτουν και σχολιάζουν ευθέως μερικά από τα πιο καίρια ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης. Τι κάνει ο άνθρωπος για να ξεφύγει από την ανία του; Πώς αντιδρούμε όταν πρέπει να κάνουμε κάτι που δεν έχουμε διαλέξει οι ίδιοι; Μια επανάσταση μπορεί να είναι ενταγμένη στο σύστημα; Γιατί η εξουσία αλλοτριώνει τους ανθρώπους; Ο έρωτας έχει κανόνες; Μπορεί ο άνθρωπος να ξεφύγει από το προδιαγεγραμμένο;

***

Στο «Λεόντιος και Λένα» η συνείδηση του Μπίχνερ αφανίζεται απ’ τον Μηδενισμό, ειδικά όταν αυτός εμβαθύνει στις σχέσεις του ανθρώπου με τη ζωή του. Και αυτή η όψη του Μπίχνερ σημαίνει απλούστατα, ότι παρ’ όλες του τις αντιρρήσεις για τον Σίλλερ, το Ρομαντισμό και τον Ιδεαλισμό, και παρά το φανατικό θαυμασμό του στο Νατουραλισμό, κατά βάθος είναι ένας αγιάτρευτος Ρομαντικός. Δεν ανήκει όμως στον Γερμανικό Ρομαντισμό. Ο Α. Τζ. Νάιτ λέει πως ο Μπίχνερ δεν είναι συναισθηματικός, δεν είναι όμως και ασυγκίνητος ή και ρομαντικός. Τα ρομαντικά του στοιχεία βέβαια, δεν είναι σαν τα στοιχεία του Σίλλερ και της Σχολής του, η βάση της δραματουργίας του είναι ένας λυρικός υλισμός. Όπου στο «Λεόντιος και Λένα» φαίνεται να ακολουθεί τον Γερμανικό Ρομαντισμό, απλώς μεγαλοποιεί τόσο τα πράγματα πού τα παρωδεί, δηλαδή με αλλά λόγια τα κοροϊδεύει.
Έτσι ο Νάϊτ λέει πολύ σωστά, όταν απομονώνει αυτό το χαρακτηριστικό, ότι δεν είναι ούτε Ρομαντικό στυλ, ούτε Νέο Γερμανικό Κίνημα, άλλα ένα από τα πιο προσωπικά, ορθόδοξα και γνήσια μέρη του έργου του Μπίχνερ.
Ο «Λεόντιος» είναι ένα έργο παράγωγο. Οι φιλοσοφικοί του υπαινιγμοί φαίνονται ατελείωτοι, οι οφειλές του στο «Φαντάζιο» του Μυσσέ, η εικόνα του Σάντσο Πάντσα, οι υπαινιγμοί του γενικά, στους μονολόγους (κατά τον Χάνς Μάγιερ) του «Μάνφρεδ», του «Τσάιλντ Χάρολντ» και του «Δον Ζουάν» είναι ευνόητοι -όμως υπάρχει κάτι πιο πολύ απ’ αυτό στο «Λεόντιος και Λένα». Αυτό το έργο είναι αναντίρρητα ένα μέρος της δουλειάς και της σκέψης του Μπίχνερ, όσο κι ο «Δαντών» και ο «Βόιτσεκ». Έχει την ίδια πικρή γεύση, αν και απαλότερη, μια κι εδώ υπάρχει αυτό το «κωμικό δράμα». Ο «Λεόντιος» είναι μια δριμύτατη επίθεση ενάντια στην ανοησία και στις αδικίες που επικρατούσαν στη Γερμανία τον καιρό του Μπίχνερ.

***

Ο Γκέοργκ Μπίχνερ είναι ένα από τα αινίγματα του ευρωπαϊκού -συγκεκριμένα του γερμανικού- Ρομαντισμού. Γεννημένος το 1813 κοντά στο Ντάρμσταντ, προοριζόταν για γιατρός, είχε κλίση επαναστάτη και απόμεινε στην ιστορία σαν θεατρικός συγγραφέας και λογοτέχνης. Σπουδαίο μυαλό με τεράστια όρεξη για μάθηση, λίγη λογοτεχνία έγραψε, αλλά τα τρία θεατρικά έργα του, εντυπώθηκαν στη γερμανική -και την ευρύτερη ευρωπαϊκή- πνευματική παράδοση.

Από αυτά μόνο το «Λεόντιος και Λένα» (1836) παρουσιάστηκε πριν από τον 20ό αιώνα το 1895. Τα άλλα δύο, «Ο θάνατος του Νταντόν» (1835) και ο ημιτελής «Βόιτσεκ» (1836), πρωτοπαίχθηκαν σε μια Γερμανία των αρχών του 20ού αιώνα που έβγαινε από τη μεγαλοσχημοσύνη του 19ου και έμπαινε σε ένα νέο ρεαλισμό, αυτού του εξπρεσιονισμού. Εκεί ο Μπίχνερ σαν μπροστά από τον καιρό του, ταίριαξε απόλυτα.

Συμμετείχε ενεργά σε επαναστατικά κινήματα φιλελευθερισμού και έγραψε διάφορα συγγράμματα διαμαρτυρίας και διεκδικήσεων για την εργατική τάξη. Για τη δραστηριότητά του αυτή καταδιώχτηκε από την αστυνομία και κατέφυγε στη Ζυρίχη, όπου έγινε καθηγητής φυσικών επιστημών στο πανεπιστήμιο.

Πέθανε στα 23 του χρόνια και το μόνο έργο του που είχε δημοσιευθεί όσο ζούσε πέρα από το «Θάνατο του Νταντόν», το οποίο οι σύγχρονοί του βρήκαν άξεστο και ανατρεπτικό, ήταν μια επιστημονική εργασία για το νευρικό σύστημα ενός ψαριού του Ρήνου. Είχε σπουδάσει συγκριτική ανατομία, το 1836 κατέλαβε μια έδρα στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, και οι ακροατές του τον θυμούνταν δεκαετίες αργότερα για την ευρυμάθεια και την ενάργεια των διαλέξεών του στην ανατομία και τη φιλοσοφία (τότε οι φυσικές και οι θεωρητικές επιστήμες δεν ήταν τόσο αυστηρά οριοθετημένες όπως σήμερα). Πέθανε σε επιδημία τύφου το 1837 και ο θάνατός του ήταν απώλεια για τις γερμανικές επιστήμες και τα γράμματα.

Συντελεστές

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Σκηνοθεσία: Γιώργος Κατσής

Σκηνικά/Κοστούμια: Ιωάννα Πλέσσα

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σοφία Ιωάννου

Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας

ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Constantly Production.

Ηθοποιοί: Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιάννης Καράμπαμπας, Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος, Γιώργος Τριανταφυλλίδης

Πληροφορίες

Θέατρο Σφενδόνη, Μακρή 4, Αθήνα

Από 11 Φεβρουαρίου 2018

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη

eirini aivaliwtou«Λεόντιος και Λένα» του Γκέοργκ Μπίχνερ σε σκηνοθεσία Γιώργου Κατσή το Φεβουάριο στη «Σφενδόνη»
Περισσότερα

Η Ραφίκα Σαουίς απαντά στο αίνιγμα της Σφίγγας και η δίωρη ακινησία αποκτά πανίσχυρη κινητήρια δύναμη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Του Παναγιώτη Μήλα

 

Η θεά Ήρα και ο θεός Άρης έστειλαν τη Σφίγγα στην Αρχαία Θήβα. Εκεί στεκόταν και ρωτούσε τους περαστικούς «Ποιo ον το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ στα τρία;». Ο Οιδίπους έλυσε τον γρίφο απαντώντας ότι το ον αυτό είναι ο άνθρωπος, αφού όταν είναι βρέφος περπατάει στα τέσσερα, μετά σηκώνεται στα δύο του πόδια και στα γηρατειά περπατάει όρθιος αλλά χρησιμοποιεί σαν τρίτο πόδι ένα μπαστούνι.

 

***

 

Την ίδια απάντηση έδωσε στη Σφίγγα και η Ραφίκα Σαουίς δίνοντάς της και την παραπάνω φωτογραφία. Μια φωτογραφία που απεικονίζει το ξεκίνημα της Μακράς Διαρκείας Περφόρμανς των φοιτητών της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (εργαστήριο Βασίλη Βλασταρά) και μερικούς από τους καλλιτέχνες που συμμετείχαν στο εργαστήριο Performance Workshop της Ραφίκας Σαουίς.

Όλοι είναι ακίνητοι εκτός από έναν που βρίσκεται ανάμεσά τους στο κέντρο της φωτογραφίας (στο βάθος). Είναι ο άνθρωπος της τρίτης ηλικίας που γυρίζει στο σπίτι κρατώντας στο αριστερό του χέρι την τσάντα με τα ψώνια και στο δεξί, το μπαστούνι… Αυτός ο κύριος είναι η απάντηση του ερωτήματος και παράλληλα η πανίσχυρη κινητήρια δύναμη για όλους τους συμμετέχοντες.

 

 

Τίτλος της Περφόρμανς: «Η κανονικότητα είναι ένα είδος μυθοπλασίας» (Αντίνα Πιντιλίε). Διάρκεια: 8 ώρες. Σύνθεση – Συντονισμός: Ραφίκα Σαουίς, Γιάννης Καρούνης.

 

 

Η περφόρμανς έγινε στo πλαίσιo της έκθεσης «Citizen Alien» σε επιμέλεια του Μιχάλη Αργυρού με την υποστήριξη του ΕΚΟΜΕ, του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και της Enaguas Cine

Πήραν μέρος: Κατερίνα Ιωάννου, Πολένα Κόλια, Κυριακή Οσόγια, Νεκτάριος Παπαλεξίου, Ιωάννης Σιάμπαλιας, Μάριος Φλιατούρας, Χρήστος Φουσέκης, Μαρία Χατζή, Στάθης Χαλκιάς.

 

 

Στη δίωρη περφόρμανς, στο Μετρό Συντάγματος και στη διαδρομή μέχρι τον σταθμό «Άγιος Δημήτριος», πήραν μέρος οι καλλιτέχνες: Χριστίνα Χριστοδούλου, Νατάσσα Γκάτσιου, Άννα Μπεκιάρη, Γιάννης Σιαμπαλιάς, Χριστοφίλη Κοντολέφα, Δώρα Μπιλιώνη, οι οποίοι ανήκουν στο Εργαστήριο «performance workshop».

 

Ο Αλέξανδρος Κοντογιώργης (αριστερά) με τη Ραφίκα Σαουίς (δεξιά του) και …επτά φοβερά χαμόγελα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (εργαστήριο Βασίλη Βλασταρά).

 

Στη διάρκεια της εκδήλωσης ένας περαστικός καλλιτέχνης, ο Αλέξανδρος Κοντογιώργης, απαθανάτισε στιγμές της περφόρμανς.

 

***

 

Ολοήμερα εργαστήρια τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο

 

Στις 4, 5, 6 Ιανουάριου 2019 (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή από 10:00 έως 18:00) και στις 1, 2, 3 Φεβρουαρίου 2019 (Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή από 10:00 έως 18:00), διοργανώνονται δύο κύκλοι ολοήμερων εργαστηρίων performance και δοκιμής από την καλλιτέχνη Ραφίκα Σαουίς, σχετικά με τον τομέα της τέχνης που ονομάζεται «performance» («επιτέλεση»).

Για το δεύτερο εργαστήριο είναι απαραίτητη η συμμετοχή και η ολοκλήρωση του πρώτου. Το εργαστήριο συνολικά θα αποτελέσει πρόσκληση να τεθούν ερωτήματα και να γίνουν σκέψεις σχετικά με τη λειτουργία της performance.

 

***

 

 

Η δίωρη ακινησία άρχισε στην οδό Ναυάρχου Νοταρά 13 στη γωνία με την Τοσίτσα στα Εξάρχεια έξω από τον Χώρο Circuits and currents της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών όπου φιλοξενήθηκε η δράση «Citizen Alien» της Ραφίκας Σαουίς.

 

 

Στο συγκεκριμένο εργαστήριο επίσης θα ερευνηθούν τομείς που ενδιαφέρουν τη σκηνοθέτιδα σε σχέση με το επόμενο της έργο που είναι μια συμπαραγωγή μεταξύ Ελλάδας, Νορβηγίας και Σουηδίας και θα παρουσιαστεί τον Σεπτέμβριο του 2019 στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Επίσης θα ανιχνευτούν τυχόν αλλαγές που επιφέρει στη δημιουργία της performance η θέση του θεατή έναντι του θεάματος. Το σεμινάριο έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα δυνατό σώμα, έτοιμο να αναμετρηθεί με τις προκλήσεις της performance σε πραγματικό χρόνο και σε πραγματικές performances δοκιμές και συνθήκες τόσο σε κλειστό όσο και σε δημόσιο χώρο. Στόχος είναι επίσης να αλλάξει το σεμινάριο τον τρόπο δημιουργίας και σύνθεσης μίας performance, τοποθετώντας τον performer στη θέση του θεατή.

 

***

 

Οι περφόρμερ Γιάννης Καρούνης και Leila Eftetahi από τις Τρωάδες- Anima Captus της Ραφίκας Σαουίς (ΕΜΣΤ, ΝΕΟΝ, ΜΠΕΝΑΚΗ) τον Μάιο του 2018.

 

Σε μια προσπάθεια συνεχούς πρόκλησης και διεύρυνσης των ίδιων μας των ορίων, μεταφερόμαστε στη σχέση του ανθρώπου με τον άνθρωπο και τον χώρο, καθώς και στα συναισθήματα που προκύπτουν από τη σχέση αυτή. Μέσα από μια σειρά συζητήσεων, ασκήσεων θεωρητικών και πρακτικών, οι συμμετέχοντες θα αντιληφθούν κατά πόσον μία performance μπορεί να αντικαθρεφτίζει τις αντιλήψεις και τις δεσμεύσεις του ίδιου του θεατή, καθώς και πως διερευνούμε τα ίδια μας τα όρια χρησιμοποιώντας το σώμα μας. Στο εργαστήριο του Φεβρουαρίου οι συμμετέχοντες θα αναμετρηθούν με δημιουργία του avatar/ή μιας personas χρησιμοποιώντας μιντιακά μέσα και κατασκευάζοντας μικρά βίντεο με τις performances τους.

 

***

 

Για συμμετοχή μπορείτε να στείλετε μήνυμα στο: zlapcollective@gmail.com

 

Κόστος: Κάθε εργαστήριο (25 ώρες), 150 ευρώ το πρώτο και 100 ευρώ το δεύτερο.

*Η πρόσκληση απευθύνεται κυρίως σε καλλιτέχνες, φοιτητές/ριες ή απόφοιτους Σχολών Καλών Τεχνών, σχολές χορού και σχολές θεάτρου ή μουσικής, χωρίς να αποκλείει άλλους ενδιαφερόμενους.
*Απαραίτητη η αποστολή βιογραφικού σημειώματος και κειμένου στο οποίο θα εξηγούνται οι λόγοι συμμετοχής και ενδιαφέροντος έως τις 20 Δεκεμβρίου 2018. Περιορισμένος αριθμός θέσεων σε κάθε τμήμα (μέχρι 12 άτομα)

 

Παναγιώτης ΜήλαςΗ Ραφίκα Σαουίς απαντά στο αίνιγμα της Σφίγγας και η δίωρη ακινησία αποκτά πανίσχυρη κινητήρια δύναμη
Περισσότερα

«Το Τενεκεδένιο Ταμπούρλο» του Γκύντερ Γκρας για πρώτη φορά στην Ελλάδα επί σκηνής σε σκηνοθεσία Δήμητρας Χατούπη

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

«Το Τενεκεδένιο Ταμπούρλο», το αιρετικό αριστούργημα του Γερμανού συγγραφέα Γκύντερ Γκρας, βραβευμένο με Νόμπελ Λογοτεχνίας, που σόκαρε τη γερμανική κοινωνία, θα «ηχήσει» για πρώτη φορά στην Ελλάδα επί σκηνής από τον 15μελή εταιρικό θίασο «δήλος». Η αλληγορική ιστορία ενηλικίωσης του μικρού Όσκαρ σε έναν κόσμο που τον καταπίνει το σκοτάδι, ζωντανεύει μέσα από μια χειμαρρώδη μουσικοθεατρική παράσταση με τη σκηνοθετική υπογραφή της Δήμητρας Χατούπη, από 17 Δεκεμβρίου 2018, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15 στο Θέατρο Σημείο.

Το έργο εκτυλίσσεται την περίοδο της ανόδου του ναζισμού στην Ευρώπη, και παρακολουθεί τον Όσκαρ, ο οποίος από απέχθεια για τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει, στα όγδοά του γενέθλια αποφασίζει να σταματήσει να μεγαλώνει. Σε σώμα οκτάχρονου παιδιού, ο Όσκαρ παίζει διαρκώς με το ταμπούρλο του, θρυμματίζει γυαλιά με τη φωνή του, το σκάει από το σπίτι, χάνει δικούς του ανθρώπους, τρυπώνει σε ένα τσίρκο, συναναστρέφεται νάνους, μουσικούς και κυνηγούς σπουργιτιών, ερωτεύεται και ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Άραγε θα πάρει ποτέ την απόφαση να μεγαλώσει; Άραγε η κοινωνία θα σταματήσει να εθελοτυφλεί και θα αναλάβει τις ευθύνες της; Και τι σημαίνει να είσαι παιδί σε μια κοινωνία που καταρρέει;

Το «Τενεκεδένιο Ταμπούρλο» είναι το έργο χάρισε στον Γκύντερ Γκρας το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τότε το έργο δέχτηκε στη Γερμανία τη σφοδρή επίθεση μεγάλου μέρους της κριτικής αλλά και της καθολικής εκκλησίας που το χαρακτήρισαν βλάσφημο, ανήθικο, πορνό. Ενώ στη Γερμανία υπήρξε αντικείμενο έντονων αντιδράσεων, στο εξωτερικό ξεσήκωνε τον ενθουσιασμό κριτικής και κοινού. «Το Τενεκεδένιο Ταμπούρλο» μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1979 από το σκηνοθέτη Φόλκερ Σλέντορφ και απέσπασε το Oscar Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και τον Χρυσό Φοίνικα των Κανών.

 

 

Ήταν κάποτε ένα ταμπούρλο που το έλεγαν Όσκαρ
Ήταν κάποτε ένα ταμπούρλο που δεν ήθελε να μεγαλώσει
Ήταν όμως άνδρας και είχε τρεις ερωμένες
Ήταν κάποτε ένας λαός που πίστευε στον Άη-Βασίλη
Και ο Άη Βασίλης ήταν υπάλληλος στην εταιρεία γκαζιού

***

«Το Τενεκεδένιο Ταμπούρλο»
του Γκύντερ Γκρας

Από 17 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Σημείο
Κοινωνικό – Μουσικοθεατρική Παράσταση

Ένα σκοτεινό παραμύθι ενηλικίωσης που εκτυλίσσεται
την περίοδο της ανόδου του ναζισμού στην Ευρώπη

Διασκευή: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία: Δήμητρα Χατούπη

Η παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠΠΟΑ.

***

Σημείωμα του διασκευαστή

Με το «Τενεκεδένιο ταμπούρλο» το 1959 ο Γκύντερ Γκρας έφτασε σε ένα συνθετικό μεγαλείο που δεν κατόρθωσε ποτέ να ξεπεράσει. Μια καταγγελία κατά του πολέμου, της μισαλλοδοξίας, της τάσης του καπιταλισμού να ανθίζει μέσα από τις κρίσεις, αλλά και μια ελεγεία σε ανθρώπινες σχέσεις και αισθήσεις που χάνονται. Κεντρικό προσωπείο ο Όσκαρ, ένας νάνος από επιλογή, ένα βαθύτατα αντιφατικό και ανθρώπινο πρόσωπο που μέσα από την ψυχρότητα, τη βία και το βλάσφημο των απόψεών του, καταφέρνει να ορίζει το στοιχείο του ανθρώπινου εκ νέου, μιλώντας και σε μια εποχή όπου τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας και του ψηφιακού κόσμου, του σώματος και της μηχανής έχουν εκλείψει προ πολλού.

Η αλληγορική αφήγηση του Γκρας χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τη συγγραφή ενός πρωτότυπου μουσικού έργου, όπου οι ηθοποιοί σε συνδυασμό με τον σκηνοθέτη και τον δραματουργό αναδεικνύουν μέσα από μια σειρά νέων τραγουδιών και χορογραφιών την Ευρώπη του τραύματος, την Ευρώπη της ανάκαμψης, τον άνθρωπο που ορμάει στο χάος τη μια στιγμή και μετά αναρριχάται παντού και πάντα αλώβητος, με όπλο την ευαισθησία και την αλληγορία.

Ταυτότητα παράστασης

Διασκευή: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία: Δήμητρα Χατούπη
Φιλολογική έρευνα: Στέλλα Παπακωνσταντίνου
Πρωτότυπη μουσική: Χρίστος Θεοδώρου
Σκηνογραφία: Έμιλυ Ονησιφόρου, Δήμητρα Τερζή
Ενδυματολογία: ομάδα θεάτρου «δήλος»
Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Λογοθέτης
Χορογραφίες / Κίνηση: Γεωργία Ζάχου, Νίκος Σαμουρίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Αλεξάν Σαριγιάν
Βοηθός σκηνογράφου: Μάκης Νάνος
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Δέσποινα Ερρίκου
Digital marketing: Άρης Σομπότης
Οργάνωση παραγωγής: ομάδα θεάτρου «δήλος»
Επιμέλεια ήχου: Γιώργος Κορομπίλης
Σχεδιασμός / Επιμέλεια αφίσας: Γιώργης Παρταλίδης, Αναστασία Δένδια
Φωτογραφίες: Ιάσονας Καστόρης
Σκηνοθεσία video trailer: Μιχάλης Καλιδώνης
Μοντάζ video trailer: Παναγιώτης Πελέκης
Κατασκευή σκηνικών: Εδουάρδος Σαριγιάν
Παραγωγή: Εταιρικός Θίασος Δήλος

Παίζουν: Άρης Αντωνόπουλος, Αναστασία Δένδια, Γεωργία Ζάχου, Γιώργος Κορομπίλης, Στέλλα Παπακωνσταντίνου, Γιώργης Παρταλίδης, Νίκος Σαμουρίδης, Νίκος Σιγάλας, Γιάννης Σίμος, Κατερίνα Σκυλογιάννη, Έλλη Στεργίου, Δημήτρης Τσίκλης, Θεώνη Τσούρμα, Χριστιάνα Χατζηπιέρα, Άλκηστις Χριστοπούλου

Πληροφορίες

Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη, ώρα 21:15
ΠΡΕΜΙΕΡΑ: 17 Δεκεμβρίου 2018
Διάρκεια παράστασης: 105′
Τιμές εισιτηρίων: €15, €10 (φοιτητικό/65+), €5 (ανέργων/καλλιτεχνικά σωματεία)
Τηλέφωνα κρατήσεων: 6981582502, 6946810910
Θέατρο Σημείο
Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα 176 71
Τηλ: 2109229579
Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr
https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-simeio/to-tenekedenio-tampourlo/

***

Υπεύθυνη επικοινωνίας για τα ΜΜΕ:
Δέσποινα Ερρίκου
errikou@eexi.gr

eirini aivaliwtou«Το Τενεκεδένιο Ταμπούρλο» του Γκύντερ Γκρας για πρώτη φορά στην Ελλάδα επί σκηνής σε σκηνοθεσία Δήμητρας Χατούπη
Περισσότερα

Άντζελα Μπρούσκου, Ιόλη Ανδρεάδη, Μαριάννα Κάλμπαρη, Περικλής Μουστάκης σε 7 εργαστήρια

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Πώς διαμορφώνεται το σύγχρονο θεατρικό τοπίο; Ποιος ο ρόλος του ηθοποιού μέσα σε αυτό; Τι ακριβώς του ζητείται; Και πώς θα το κάνει πράξη;

Τα εργαστήρια Ό,τι μπορείς με ό,τι έχεις, όπου είσαι (2019) για έκτη χρονιά συνιστούν ένα άμεσο και αποτελεσματικό περιβάλλον μάθησης της θεατρικής πρακτικής. Επικεντρώνοντας στο θέατρο με τα ελάχιστα μέσα, τη σκηνική πράξη και τη λειτουργία του ηθοποιού, τα εργαστήρια παρουσιάζουν με απλό και πρακτικό τρόπο νέες ιδέες και μεθόδους πάνω στο σύγχρονο θέατρο και την περφόρμανς.

Το πρόγραμμα των εργαστηρίων έχει σχεδιαστεί με σκοπό να είναι ευέλικτο και προσβάσιμο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της εποχής και ταυτόχρονα συστηματικό και εντατικό ώστε να παρέχει στους συμμετέχοντες εργαλεία χρήσιμα για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους.

Οι εισηγητές – καλλιτέχνες των παραστατικών τεχνών – μοιράζονται την καλλιτεχνική τους εμπειρία και δουλεύουν στενά με τους συμμετέχοντες, βουτώντας στη δημιουργική διαδικασία μέσω των μαθημάτων, της συζήτησης, της δοκιμής και της έρευνας. Ο κάθε κύκλος των εργαστηρίων ολοκληρώνεται με μία ανοιχτή για το κοινό παρουσίαση.

Άντζελα Μπρούσκου, Παράλληλοι Μονόλογοι (B’ Κύκλος)

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου έως Δευτέρα 1 Απριλίου 2019

Κάθε Δευτέρα 16:00 – 20:00, για 12 συναντήσεις

Κόστος συμμετοχής εργαστηρίου: 195 ευρώ (έκπτωση 20% σε όσους παρακολούθησαν και το φθινοπωρινό εργαστήριο)

Το εργαστήριο αυτό θα ασχοληθεί με τη σχέση του ηθοποιού με τον λόγο, χρησιμοποιώντας σαν υλικό τα κείμενα του Γιάννη Κοντραφούρη για το Θέατρο, τη Νύχτα Μόλις Πριν Από Τα Δάση και Στη Μοναξιά Των Κάμπων Με Βαμβάκι του Μπερνάρ Μαρί Κολτές.

Οι κοινοί άξονες δραματουργίας και η συνομιλία με το έργο των δύο συγγραφέων θα αποτελέσει βασική έμπνευση αυτής της συνάντησης.

Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να προμηθευτούν τα βιβλία των συγγραφέων και να είναι ενημερωμένοι απαραίτητα για το έργο τους πριν από την έναρξη των μαθημάτων.

Για την επιλογή των συμμετεχόντων απαιτείται η αποστολή σύντομου βιογραφικού σημειώματος μέχρι την Πέμπτη 10 Ιανουαρίου.

Παρακαλούμε να προωθήσετε τα παραπάνω και τα στοιχεία επικοινωνίας σας στο seminars@bios.gr

Άντζελα Μπρούσκου

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ίδρυσε το 1993 το Θέατρο Δωματίου, καθώς και το ομώνυμο studio υποκριτικής με τη βασική συνεργάτιδά της, ηθοποιό Παρθενόπη Μπουζούρη. Ασχολήθηκε με την έρευνα πάνω στην μέθοδο και την τεχνική του ηθοποιού με άξονα την αρχαία τραγωδία. Έκτοτε σκηνοθέτησε πολλά έργα από το σύγχρονο και κλασικό ρεπερτόριο. Συνεργάστηκε επίσης με το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το Θέατρο Τέχνης και τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου.

Ιόλη Ανδρεάδη, Epidemic – Εργαστήριο πάνω στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, τις Βάκχες του Ευριπίδη και τους μύθους του Απολλόδωρου

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου έως Πέμπτη 4 Απριλίου 2019

Κάθε Πέμπτη 16:00 – 20:00, για 12 συναντήσεις

Κόστος συμμετοχής εργαστηρίου: 195 ευρώ

Στο εργαστήριο «Epidemic» οι συμμετέχοντες θα ακολουθήσουν βήμα βήμα τη μέθοδο της σκηνοθέτιδας πάνω στη δημιουργία παράστασης, από την ανάγνωση των μύθων και των έργων στην κατασκευή της δομής, τους αυτοσχεδιασμούς, τη χρήση ενός μόνο αντικειμένου με πολλούς τρόπους, την κίνηση των χαρακτήρων -με τη χρήση των μεθόδων Laban, Viewpoints και τη μελέτη Τελετουργίας και Yoga- και την εξερεύνηση του κειμένου με τη βοήθεια τεχνικών βασισμένων στη μέθοδο Στανισλάφσκι.

Με αφορμή την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τις Βάκχες του Ευριπίδη και τους μύθους του Απολλόδωρου, στο «Epidemic» όλα ξεκινούν με την επιλογή του Κρέοντα να μείνει άταφο το σώμα του Πολυνείκη, απόφαση που έχει ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει στη Θήβα μια παράξενη επιδημία μανίας. Η «επιδημία» αυτή -που εκπληρώνεται με την παρουσία του Διόνυσου επί σκηνής- είναι απαραίτητη για τη σωτηρία της πόλης.

Το «Epidemic» της Ιόλης Ανδρεάδη, έχει παρουσιαστεί στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου (RADA), στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου (Forest Fringe Festival), στο Southwark Playhouse στο Λονδίνο και στον Πολυχώρο Πολιτισμού Αθηναΐς στην Αθήνα.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε σπουδαστές και απόφοιτους δραματικών σχολών και σε επαγγελματίες ηθοποιούς.

Για την επιλογή των συμμετεχόντων απαιτείται η αποστολή σύντομου βιογραφικού σημειώματος μέχρι τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου.

Παρακαλούμε να προωθήσετε τα παραπάνω και τα στοιχεία επικοινωνίας σας στο seminars@bios.gr

Ιόλη Ανδρεάδη

Η Ιόλη Ανδρεάδη γεννήθηκε στην Κυψέλη. Σπούδασε σκηνοθεσία στη RADA και στο King’s College London, στο οποίο ολοκλήρωσε το 2014 τη διδακτορική της διατριβή γύρω από το Θέατρο και την Τελετουργία, ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση. Έζησε 7 χρόνια στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, σπουδάζοντας και δουλεύοντας πάνω στο θέατρο ως υπότροφος των ιδρυμάτων Fulbright Foundation Greece, Ίδρυμα Ωνάση / Onassis Foundation, Stavros Niarchos Foundation και J. F. Costopoulos Foundation. Είναι απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην Πολιτιστική Πολιτική στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει σκηνοθετήσει 28 παραγωγές σε Αθήνα, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Βερολίνο, Ρώμη και Νέα Υόρκη. Έχει υπάρξει ιδρυτικό μέλος της διεθνούς πλατφόρμας σκηνοθετών «World Wide Lab», η οποία δημιουργήθηκε στο Watermill Center του Bob Wilson το 2011 και της οποίας διετέλεσε Καλλιτεχνική Διευθύντρια το 2013 και το 2015. Έκτοτε, η Ιόλη εργάζεται εντατικά στην Ελλάδα. Στη χώρα μας, τα τελευταία τρία χρόνια, έχει παρουσιάσει τις εξής 10 παραστάσεις: Αρτώ – Βαν Γκογκ / avec un pistolet στο Θέατρο Σημείο το 2015, Οικογένεια Τσέντσι στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης τη σεζόν 2015-2016, Διακόσιες δέκα χιλιάδες οκάδες βαμβακιού – μια παράσταση στο Αρχείο στο Πολιτιστικό Ίδρυμα του Ομίλου Πειραιώς το 2016, Young Lear στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2016, Φονικό στην Εκκλησιά στο Φεστιβάλ Φιλίππων το 2016, Το βασίλειο της γης στο Olvio τη σεζόν 2016 – 2017, Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και στο Bob Festival (Φεστιβάλ Αθηνών), Ένας άνθρωπος επιστρέφει στην πατρίδα του πιστεύοντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης τη σεζόν 2017 – 2018, Ο Μισάνθρωπος στο Σύγχρονο Θέατρο την άνοιξη του 2018 και Ίων στο Φεστιβάλ Φιλίππων, το θέατρο Άλφα.Ιδέα, σε περιοδεία στην Ελλάδα και στο The Tank της Νέας Υόρκης τη διετία 2017-2019. Το ίδιο διάστημα δίδαξε Αρχαίο Δράμα και Devised Theater στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, όπου πραγματοποίησε και σεμινάρια θεάτρου για άτομα σε απεξάρτηση και συμμετείχε στο «Caravan Project» μέσω του οποίου ταξίδεψε σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας για να διδάξει δημιουργική γραφή. Από τον Ιανουάριο του 2017 εργάζεται ως Yoga Teacher διδάσκοντας Acting Yoga (Σεμινάριο στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής, Μάιος–Ιούνιος 2017 & Διδασκαλία στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Δήλος 2017-2019). Διδάσκει «Performance: θεωρία και πράξη» στο πρόγραμμα e-learning του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μαριάννα Κάλμπαρη, Μεταμορφώσεις

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου έως Παρασκευή 5 Απριλίου 2019

Κάθε Παρασκευή 11:30 – 15:30, για 12 συναντήσεις

Κόστος συμμετοχής εργαστηρίου: 195 ευρώ

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου θα εξερευνήσουμε, θα δραματοποιήσουμε και θα δουλέψουμε υποκριτικά και σκηνοθετικά γνωστούς μύθους, χρησιμοποιώντας ως βασικό υλικό τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου. (Οι Μεταμορφώσεις γράφτηκαν τον 1ο μ.Χ. αιώνα σε 15 βιβλία και 12.000 εξάμετρους στίχους, όπου ο Οβίδιος διαλέγει και αφηγείται συνδυασμένους μεταξύ τους όλους τους μύθους της ελληνικής και της ρωμαϊκής αρχαιότητας που περιέχουν κάποιο στοιχείο μεταμόρφωσης). Ενδεικτικά αναφέρονται τα μυθικά ζευγάρια ή πρόσωπα: Νιόβη, Αράχνη, Απόλλων και Δάφνη, Ορφέας και Ευριδίκη, Μήδεια και Ιάσων, Νάρκισσος και Ηχώ, Αφροδίτη και Άδωνις, Διδώ και Αινείας κ.ά. Οι συμμετέχοντες μπορούν να προτείνουν και άλλα μυθικά πρόσωπα ή ζευγάρια όπως αυτά παρουσιάζονται στις Μεταμορφώσεις.

Το ζητούμενο του εργαστηρίου δεν είναι απλώς να μελετήσουμε ή να αναπαραστήσουμε τις Μεταμορφώσεις του Οβιδίου αλλά να εμπνευστούμε από αυτές αναδημιουργώντας το δικό μας υλικό και συνειδητοποιώντας ότι το θέατρο δεν είναι παρά μια συνεχής «μεταμόρφωση» των ίδιων αιώνιων μύθων.

Το εργαστήριο απευθύνεται σε ηθοποιούς (αποφοίτους δραματικών σχολών, εργαστηρίων κτλ), νέους σκηνοθέτες, νέους συγγραφείς καθώς και νέους θεατρολόγους που ενδιαφέρονται για τη δραματολογία. Στόχος είναι όλοι οι παραπάνω να συνεργαστούν μεταξύ τους προκειμένου να δημιουργήσουν μια πρωτότυπη σκηνική σύνθεση με αφορμή το υλικό των «Μεταμορφώσεων».

Η διαδικασία θα ακολουθήσει τρία βασικά στάδια:

– Επιλογή των μύθων-δραματουργική ανάλυση-δραματοποίηση ή και συγγραφή νέων κειμένων

– Δημιουργία ομάδων (σκηνοθέτης, συγγραφέας/δραματολόγος, ηθοποιοί) που θα αναλάβουν να ζωντανέψουν σκηνικά κάθε μια από τις ‘μεταμορφώσεις’. Να διευκρινιστεί ότι οι ομάδες θα δημιουργηθούν ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων από κάθε ειδικότητα και ανάλογα φυσικά με τον αριθμό των μύθων που θα επιλέξουμε να δουλέψουμε.

– Στο τρίτο στάδιο όλες οι ομάδες θα δουλέψουν υποκριτικά και σκηνοθετικά τους μύθους με στόχο την ανοιχτή παρουσίαση τους στο τέλος των μαθημάτων.

Για την επιλογή των συμμετεχόντων απαιτείται η αποστολή σύντομου βιογραφικού σημειώματος μέχρι την Δευτέρα 14 Ιανουαρίου.

Παρακαλούμε να προωθήσετε τα παραπάνω και τα στοιχεία επικοινωνίας σας στο seminars@bios.gr

Μαριάννα Κάλμπαρη

Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris IV-Sorbonne, φιλολογία και επικοινωνία). Στο Παρίσι σπούδασε επίσης υποκριτική και σκηνοθεσία στο Atelier du Théâtre des Cinquante (Ανδρέας Βουτσινάς) και στο Charpentier Art Studio.

Έχει συνεργαστεί με το Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και πολλά άλλα θέατρα, σκηνοθετώντας τόσο θεατρικά κείμενα των: Ευριπίδη, Τσέχωφ, Μαριβώ, Μολιέρου, Ζενέ, Βιτράκ, Στάϊν, Ρίτσου, Μπάρτλετ κ.ά. όσο και μουσικά έργα των Όφφενμπαχ, Χαίντελ, Κυπουργού, Γωγιού κ.ά.

Έχει γράψει θεατρικά έργα: Αλμανάκ (βραβείο Eurodram 2015), Βιομαγεία, Νέο αίμα, Μια ανάσα ακόμα κ.ά. που έχουν ανέβει από το Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο και άλλα θέατρα. Έχει σκηνοθετήσει η ίδια κάποια από τα έργα της.

Έχει κάνει μεταφράσεις θεατρικών έργων (από γαλλικά και αγγλικά) καθώς και θεατρικές διασκευές λογοτεχνικών κειμένων που έχουν παρουσιαστεί από το Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε. και άλλα θέατρα.

Έχει παίξει σε παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης (σκην. Λαζάνη και Κουγιουμτζή) του Εθνικού Θεάτρου (σκην. Χρονόπουλου), του Τεχνοχώρου-Ομάδα Θέαμα (σκην. Κακλέα) κ.ά. Έχει παίξει στον κινηματογράφο σε ταινίες των Δημήτρη Αθανίτη, Λουκίας Ρικάκη, Βασίλη Ραΐση.

Έχει διδάξει υποκριτική και πρακτική θέατρου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (τμήμα Θεατρικών Σπουδών), στη Σχολή Μωραΐτη και στη δραματική σχολή Πράξη Επτά.

Διδάσκει μελοδραματική στο Ωδείο Αθηνών, εισαγωγή στο Αρχαίο Δράμα και δραματοποίηση λογοτεχνικών κειμένων στο Ίδρυμα Λασκαρίδη.

Διδάσκει υποκριτική στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης-Καρόλου Κουν από το 2005.

Είναι μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και της Ελληνικής Εταιρίας Θεάτρου (Θέατρο Τέχνης).

Από τον Σεπτέμβριο του 2014, είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης -Καρόλου Κουν.

Περικλής Μουστάκης, Μηχανή Άμλετ – Heiner Muller

Κυριακή 20 Ιανουαρίου έως Κυριακή 7 Απριλίου 2019

Κάθε Κυριακή 13:00 – 17:00, για 12 συναντήσεις

Κόστος συμμετοχής εργαστηρίου: 195 ευρώ

Στο εργαστήριο αυτό θα δουλέψουμε εντατικά πάνω στη Μηχανή Άμλετ του Heiner Muller.

Η ανέλιξη του ηθοποιού σαν πλοηγός του ρόλου–προσώπου. Ο ηθοποιός κατασκευάζει το παιχνίδι τού ρόλου-προσώπου, το σχολιάζει, το κρίνει, δημοσιοποιεί την ιδιωτικότητά του. Το φιλοσοφικό background του ηθοποιού και η ελαφρότητα της παιδικότητάς του. Ο ρόλος–πρόσωπο ως αφορμή για το πέρασμα του ηθοποιού σε έναν προσωπικό, εξομολογητικό λόγο.

Το εργαστήριο θα ολοκληρωθεί με μια ανοιχτή παρουσίαση-παράσταση ολόκληρου του έργου.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε επαγγελματίες ηθοποιούς και σπουδαστές δραματικών σχολών και σε θεατρολόγους.

Για την επιλογή των συμμετεχόντων απαιτείται η αποστολή σύντομου βιογραφικού σημειώματος μέχρι την Τετάρτη 16 Ιανουαρίου.

Παρακαλούμε να προωθήσετε τα παραπάνω και τα στοιχεία επικοινωνίας σας στο seminars@bios.gr

Περικλής Μουστάκης

Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Έχει πρωταγωνιστήσει σε παραστάσεις των: Κ. Κουν, Γ. Λαζάνη, Ν. Χαραλάμπους, Μ. Βολανάκη, Φ. Σπένγκλερ, Β. Αρδίττη, Γ. Χουβαρδά, Γ. Μαργαρίτη, Μ. Λυμπεροπούλου, Β. Νικολαΐδη, Σ. Χατζάκη, Στ. Τσακίρη, Β. Παπαβασιλείου, Μ. Μαρμαρινού, Ρ. Πατεράκη, Δ. Καραντζά κ.α.

Ιδρυτικό μέλος της εταιρείας θεάτρου Άσκηση, όπου έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: America Hurray, Βυσσινόκηπος, Παιχνίδια Σφαγής (παραστάσεις που επιλέχθηκαν από το ελληνικό κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου να συμμετάσχουν στο «Σύστημα Αθήνα» το 2007 και το 2008), Επισκέψεις, Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε, Αποκάλυψη Ιωάννου, Καταιγίδα. Σκηνοθέτησε επίσης στο Εθνικό Θέατρο μία θεατρική παραγωγή βασισμένη στα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη, τα Οστέα Ξηρά Σφόδρα και το Μετά την Πρόβα στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων.

Από το 1997 διδάσκει σε δραματικές σχολές και έχει παραδώσει σεμινάρια στο Θέατρο Άσκηση, στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων κ.α.

(Για προεξόφληση των εργαστηρίων προβλέπεται έκπτωση 15%. Εναλλακτικά, κάθε εργαστήριο εξοφλείται σε 2 ισόποσες δόσεις με την έναρξη των σεμιναρίων τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.

Για συμμετοχή σε πάνω από ένα εργαστήριο, προβλέπεται έκπτωση 20%).

  • Πληροφορίες και συμμετοχές: 2103425335 | seminars@bios.gr

Ό,τι μπορείς, με ό,τι έχεις, όπου είσαι

7 κύκλοι εργαστηρίων για το σύγχρονο θέατρο στην πράξη

B’ περίοδος: Ιανουάριος-Απρίλιος 2019

Άντζελα Μπρούσκου, Ιόλη Ανδρεάδη, Μαριάννα Κάλμπαρη, Περικλής Μουστάκης

Τα εργαστήρια πραγματοποιούνται στο BIOS Tesla, Πειραιώς 84

Υπεύθυνος εργαστηρίων: Κώστας Κουτσολέλος

Διοργάνωση: BIOS

eirini aivaliwtouΆντζελα Μπρούσκου, Ιόλη Ανδρεάδη, Μαριάννα Κάλμπαρη, Περικλής Μουστάκης σε 7 εργαστήρια
Περισσότερα