Fast-art

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Δείτε το Πρόγραμμα 2018 – 2019 και τις φωτογραφίες των σκηνοθετών

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

«Αχ πόσα ακόμα μας επιφυλάσσει το παρελθόν»
Μάνος Ελευθερίου

 

 

 

 

Φέτος ζητήθηκε από τους σκηνοθέτες που συμμετέχουν στο ρεπερτόριο του Θεάτρου Τέχνης να δώσουν μια φωτογραφία που τράβηξαν οι ίδιοι κατά το διάστημα των προβών τους και που τη θεωρούν αντιπροσωπευτική της παράστασης που ετοιμάζουν. Με τη σειρά μας σας παρουσιάζουμε το πρόγραμμα μαζί με τις φωτογραφίες!

 

 

Υπόγειο
Πεσμαζόγλου 5 | Τηλέφωνο 2103228706

Η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ ΙΙΙ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 3 Οκτωβρίου 2018

Από τις 3 Οκτωβρίου, το Θέατρο Τέχνης φέρνει ξανά στο Υπόγειο και για τρίτη συνεχή χρονιά τη μεγάλη καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία: «Η επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα» του Ζοέλ Πομμερά, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Η παράσταση που τόσο αγαπήθηκε από το αθηναϊκό κοινό, παρουσιάζεται με ανανεωμένη διανομή και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Μικρές ιστορίες-εικόνες που μιλούν με μελαγχολία, σκληρότητα, μεταφυσική διάθεση αλλά και πολύ χιούμορ για το αδιέξοδο της αγάπης. Της αγάπης που δεν καταφέρνει να επανενώσει ποτέ πραγματικά «τη Βόρεια με τη Νότια Κορέα». Της αγάπης που είναι αλληλένδετη με την απώλεια. Εραστές, σύζυγοι, οικογένειες, φίλοι… Ακόμα και όταν καταφέρνουν ν’ αγαπηθούν, συνειδητοποιούν ότι «η αγάπη δε φτάνει». Ίσως γιατί «η αγάπη δεν υπάρχει. Η αγάπη είναι μια επινόηση. Ένα παιχνίδι του μυαλού. Η αγάπη είναι ένα είδος αρρώστιας που μας κάνει να κάνουμε πράγματα τρελά, επικίνδυνα…».

Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης
Επιμέλεια σκηνικού: Αλέξανδρος Λαγόπουλος
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Επιμέλεια Κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Παίζουν (αλφαβητικά):Νίκος Αλεξίου, Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, Βίκυ Βολιώτη, Γεράσιμος Γεννατάς, Ιωάννα Μαυρέα, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Νικόλας Χανακούλας. Συμμετέχει η Φαίη Μινωπέτρου-Κασιμάτη

EROICA, ΚΟΣΜΑ ΠΟΛΙΤΗ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 22 Οκτωβρίου 2018

Η Eroica του Κοσμά Πολίτη, έργο-σταθμός της ελληνικής λογοτεχνίας που έθεσε για πρώτη φορά τους προβληματισμούς της εφηβικής ηλικίας στη νεοελληνική γραφή, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο. Η Γιολάντα Μαρκοπούλου καθοδηγεί σκηνοθετικά μια ομάδα νέων ηθοποιών, που με άξονα τόσο την αφήγηση όσο και το διάλογο, μας καλούν σε μια διαχρονική «γιορτή» ενηλικίωσης με ήρωες που βρίσκονται στο μεταίχμιο ανάμεσα στην παιδική ηλικία και την εφηβεία και που έρχονται για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τον έρωτα και το θάνατο.

Πώς σε αλλάζει η αγάπη και πώς σε μεταμορφώνει η απώλεια; Οι σχέσεις των ηρώων της EROICA καθορίζονται από το αναπάντητο ερώτημα για το νόημα της ζωής και από μια σειρά απροσδόκητων εμπειριών. Αλλαγές και συναισθήματα που ενώνουν ή χωρίζουν για πάντα. Αντιμέτωπος ο καθένας με την προσωπική του μεταμόρφωση, προσπαθεί να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι κάθε τι που μέχρι χτες έμοιαζε ακίνδυνο παιχνίδι ο χρόνος το μετατρέπει σε πραγματικότητα. Μια ανέμελη εποχή φτάνει στο τέλος της; Πώς η αξία της κάθε στιγμής, το ρίσκο, η ματαίωση, ο αποχωρισμός, αλλά και η αποκαλυπτική δύναμη της ερωτικής επιθυμίας διαμορφώνουν τους ήρωες;

Σκηνοθεσία: Γιολάντα Μαρκοπούλου
Δραματουργία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Μαυραγάνη
Φωτισμοί: Ολυμπία Μυτηλιναίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Οικονόμου-Βαμβακά

Παίζουν (αλφαβητικά):Θέμης Θεοχάρογλου, Ιφιγένεια Καραμήτρου, Ελεάνα Καυκαλά, Νικόλας Μίχας, Ευθαλία Παπακώστα, Θάνος Τσακαλίδης
Συμμετέχουν οι μαθητές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν: Πάρης Σκαρτσολιάς, Αλέξανδρος Σκουρλέτης.

ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΙΡΟΙ, ΧΑΡΟΛΝΤ ΠΙΝΤΕΡ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 29 Νοεμβρίου 2018

Το πιο αινιγματικό, πολυσήμαντο -και γι’ αυτό ίσως και το πιο συναρπαστικό- έργο του Χάρολντ Πίντερ Παλιοί καιροί ανεβάζει ο Γιάννης Χουβαρδάς στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, στην πρώτη συνεργασία του ως σκηνοθέτη με το θέατρο που ίδρυσε ο Κάρολος Κουν, έχοντας κοντά του τους σταθερούς συνεργάτες του, με τους οποίους έχει συνυπογράψει σημαντικές παραστάσεις τα τελευταία χρόνια, αλλά και άλλους με τους οποίους επανενώνεται ύστερα από καιρό.

Ο σκηνοθέτης σημειώνει: «Μόνη μου φιλοδοξία για τη συγκεκριμένη παράσταση είναι να καθοδηγήσω τους συνεργάτες μου με τέτοια διακριτική ακρίβεια, ώστε το αριστούργημα του Πίντερ να εμφανιστεί σταδιακά από μόνο του σε όλη του την πολυπλοκότητα, όπως μια φωτογραφία που ξεκινάει να αχνοφαίνεται μέσα στο υγρό διάλυμα, στη συνέχεια παίρνει ολοκάθαρη μορφή μπροστά στα μάτια μας, και παρ’ όλα αυτά παρουσιάζεται ακόμα πιο μυστηριώδης από πριν».

Αλλά τι είναι στ’ αλήθεια οι Παλιοί καιροί;
Αρχή.
Μια αγροικία που έχει μετατραπεί σε σπίτι. Φθινόπωρο. Νύχτα. Χαμηλό φως. Διακρίνονται τρεις φιγούρες. Ο Ντίλι χωμένος βαθιά στην πολυθρόνα, ακίνητος. Η Κέιτ κουλουριασμένη σ’ έναν καναπέ, ακίνητη. Η Άννα στέκεται στο παράθυρο, κοιτάζει έξω.

Παλιοί καιροί. Ή μήπως νέοι; Τότε ή μήπως τώρα; Ένας άνδρας και δύο γυναίκες ή μήπως ένας άνδρας και μία γυναίκα, η ίδια, η τότε και η τώρα, αυτή και εκείνη; Ένα ζευγάρι και μία φίλη από τα παλιά ή ένα γυναικείο ζευγάρι και ο παρείσακτος άνδρας; Δύο ζωντανοί και μία νεκρή, δύο ζωντανές και ένας νεκρός ή όλοι νεκροί; Γεγονότα που έχουν συμβεί και ανακαλούνται στη μνήμη ή που δεν έχουν συμβεί ποτέ, αλλά καθώς ανακαλούνται στη μνήμη γίνονται πραγματικότητα;
Λευκό που πονάει. Πάγος. Διαφάνεια. Συμμετρία. Σιωπή. Μοναξιά. Αγώνας κυριαρχίας και κτήσης. Αποπλανήσεις, παραπλανήσεις. Κλοπές. Απάτες. Παγίδες. Η γλώσσα που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει. Γρίφοι. Τριγμοί στο πάτωμα. Όνειρα στα όρια του εφιάλτη, παράξενα ελκυστικά όμως. Το άγνωστο και η σκοτεινή του γοητεία. Μαγνητικός ερωτισμός τερατώδους ψυχραιμίας. Αστεία για να περάσει η ώρα που δεν περνάει ούτε με αστεία. Mindcontrol. Ένα (θανάσιμα επικίνδυνο) παιχνίδι για δύο: κατανοητό. Αλλά για τρεις; Ποιος είναι με ποιον; Ποιος χειραγωγεί ποιόν; Ποιος θα πάρει για λάφυρο ποιόν; Τεράστια, ανεξέλεγκτα συναισθήματα που ξεπηδάνε από πολύ βαθιά, μόλις φτάνουν στην επιφάνεια γίνονται δολοφονικά ακονισμένες λέξεις και σφάζουν με το βαμβάκι. Και ύστερα το χαμόγελο. Η πιο φριχτή μορφή βίας, η παθητική. Η φύση της μνήμης. Μας πάει πίσω σε πράγματα που έχουν πράγματι συμβεί στο παρελθόν ή δημιουργεί μια επίπλαστη, ανύπαρκτη πραγματικότητα από ψήγματα αλήθειας, φόβων και ανεκπλήρωτων επιθυμιών; Και, πάνω απ’ όλα, ο τρόμος μήπως βρεθούμε στην λάθος πλευρά της ιστορίας. Ή μήπως της Ιστορίας;

Παρατεταμένη σιωπή.
Τα φώτα ανάβουν απότομα και εκτυφλωτικά.
Ο Ντίλι στην πολυθρόνα.
Η Άννα ξαπλωμένη στον καναπέ.
Η Κέιτ κάθεται στον καναπέ.
Τέλος.

ΥΓ. Προσωπική εξομολόγηση. Ο Γιάννης Χουβαρδάς αισθάνεται ιδιαίτερη συγκίνηση που θα ξαναβρεθεί ως σκηνοθέτης στο ίδιο θέατρο που ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία πριν από σαράντα δύο χρόνια ως ηθοποιός, και μάλιστα ανεβάζοντας για πρώτη φορά Πίντερ στον ίδιο χώρο που οι Παλιοί καιροί πρωτοανέβηκαν στην Ελλάδα. Και εξαιρετική χαρά που θα ξανασυναντηθεί με τρεις από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς της γενιάς τους, και πολύ αγαπημένους του.

Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς
Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Videodesign: Παντελής Μάκκας
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Παίζουν (αλφαβητικά): Μαρία Κεχαγιόγλου, Χρήστος Λούλης, Μαρία Σκουλά

*Συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου

ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ, ΖΑΝ ΖΕΝΕ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 7 Ιανουαρίου 2019

Το έργο-μύθος του Ζαν Ζενέ που ανέβηκε πέρσι στη σκηνή του Υπογείου, 50 ακριβώς χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στον ίδιο χώρο, παρουσιάζεται σε επανάληψη για 10 μόνο παραστάσεις.

Η υπόθεση με λίγα λόγια έχει ως εξής: Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της λατρεμένης αλλά και απόλυτα μισητής τους Κυρίας. Τα αφελή σχέδιά τους αποτυγχάνουν και στρέφονται εναντίον τους.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει το έργο του Ζενέ να ανεβαίνει τόσο συχνά στην παγκόσμια σκηνή από το 1947 που γράφτηκε μέχρι τις μέρες μας; Σίγουρα: «Δεν πρόκειται για ένα έργο που θέλει να υπερασπιστεί τη μοίρα της τάξης των υπηρετών. Υπάρχει συνδικάτο που ασχολείται με τα ζητήματα αυτών των ανθρώπων. Πρόκειται για μια αλληγορική ιστορία…», διευκρινίζει ο ίδιος ο Ζενέ.

Οι δούλες, είμαστε εμείς. Με τα μικρά και μεγάλα μας όνειρα, τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους, την απελπισμένη ανάγκη μας να δραπετεύουμε από την πραγματικότητα, να φαντασιωνόμαστε μια άλλη ζωή από αυτή που ζούμε. Εμείς που ζηλεύουμε αυτό που δεν έχουμε και βασανιζόμαστε γιατί ξέρουμε ότι δε θα το αποκτήσουμε ποτέ. Εμείς που νιώθουμε φόβο, μίσος αλλά και λατρεία απέναντι στην εξουσία. Εμείς που δεν τολμάμε να ζήσουμε αληθινά.

Οι Δούλες είναι οι αντι-ηρωίδες της τραγωδίας των ημερών μας. Και η Κυρία τους είναι η φτηνή θεά που ορίζει τη μοίρα τους. Που σκηνοθετεί τη ζωή τους. Καμία μεγαλειώδης κάθαρση σε αυτή τη σύγχρονη τραγι-κωμωδία. Ανθρώπινες στιγμές μόνο. Σκληρές, τρυφερές, αστείες, βίαιες, συγκινητικές. Και πάνω απ’ όλα, μια βαθιά ανάγκη για «παιχνίδι» μέχρι τελικής πτώσης. Αυτή την ανάγκη που κινεί το ίδιο το θέατρο και κρατά ζωντανή την επιθυμία μας να καταφεύγουμε σε αυτό είτε ως δημιουργοί, είτε ως κοινό. Αναζητώντας αυτό το «κάτι» που η ζωή επιμένει να μας κρύβει.

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Συνεργάτης στη Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου
Δραματολόγος παράστασης: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη
Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς
Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Σχεδιασμός φωτισμού: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σκηνοθέτη- Εκτέλεση παραγωγής: Μαριλένα Μόσχου
Επεξεργασία ήχου- Β βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Ευστρατίου

Παίζουν (αλφαβητικά): Κάτια Γέρου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Μαριάννα Κάλμπαρη

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ, ΕΝΤΕΝ ΦΟΝ ΧΟΡΒΑΤ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 20 Φεβρουαρίου 2019

Η πολυαναμενόμενη νέα παράσταση του Νίκου Μαστοράκη ανεβαίνει τον Φεβρουάριο του 2019 στο Υπόγειο. Το αριστούργημα του Χόρβατ παρουσιάζεται από μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και με ζωντανή μουσική και τραγούδια.

«Τίποτε δε της δίνει τόσο την αίσθηση του άπειρου όσο η βλακεία».
Η νεαρή Μαριάννε θέλει να αντισταθεί στην ανοησία του κόσμου που την περιβάλλει. Προσπαθεί να ξεφύγει από το τέλμα της καθημερινότητας, διαλύει τον αρραβώνα που της έχει επιβάλει ο πατέρας της και ρισκάρει τη ζωή της ακολουθώντας ένα γοητευτικό τυχοδιώκτη που ζει από τον ιππόδρομο. Όμως, πολύ σύντομα μέσα από ένα δύσβατο οδοιπορικό και πολλές άτυχες περιπέτειες θα οδηγηθεί εξαντλημένη, και πάλι στην αγκαλιά του πρώην αρραβωνιαστικού της: ό,τι πεισματικά και ηρωικά προσπάθησε να αποφύγει, της απονέμεται στο τέλος ως νομοτελειακή δικαιοσύνη, ενώ γύρω της η ανοησία συνεχίζει να βασιλεύει θριαμβευτικά. Η δράση του έργου τοποθετείται χρονικά την περίοδο του μεσοπολέμου λίγο πριν από την άνοδο του ναζισμού στην Ευρώπη. Το πολιτικό σκηνικό μέλλεται να αλλάξει δραματικά, οι άνθρωποι όμως προς το παρόν ζουν ευτυχισμένοι στην ηθελημένη άγνοιά τους – χορεύοντας, φλερτάροντας και φλυαρώντας άσκοπα, ενώ το τέρας του φασισμού παραμονεύει απειλητικά.

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης
Σκηνικά: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλλη
Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη
Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Παίζουν (αλφαβητικά): Νίκος Αλεξίου, Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, Δημήτρης Δεγαΐτης, Βασίλης Μαγουλιώτης, Ιωάννα Μαυρέα, Αλέξανδρος Σωτηρίου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Νικόλας Χανακούλας, Νίκος Χατζόπουλος κ.ά.

*Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

ΟΘΕΛΛΟΣ, ΣΑΙΞΠΗΡ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 25 Φεβρουαρίου 2019

Ο Χάρης Φραγκούλης και η ομάδα KURSK παρουσιάζουν τη δική της εκδοχή πάνω στον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ.

Ο της είπε: Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό;
Ο της: Όχι τίποτα
Ο της πάλι: Μα δεν μπορεί κάτι θα μπορούμε
Ο της: Όχι δεν μπορούμε
Ο της ξανά: Σίγουρα;
Ο της: Ναι σίγουρα
Ο της τώρα: Ωχ βλέπεις στο βάθος τα φωτάκια;
Ο της: Ωχ ναι τα βλέπω
Ο της: Τρεμοπαίζουν
Ο της: Ναι τρεμοπαίζουν
Ο της: Γιατί κλαις;
Ο της: Δεν ξέρω

Σκηνοθεσία: Χάρης Φραγκούλης
Σκηνικά-Κοστούμια: Μαρία Πανουργιά
Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής
Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος
Φωτισμοί: Manu Tilinski
Βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου

Παίζουν (αλφαβητικά): Ασπασία-Μαρία Αλεξίου, Σοφία Κόκκαλη, Ανδρέας Κοντόπουλος, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κορνήλιος Σελαμσής, Μιχάλης Τιτόπουλος.

*Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

Η ΦΑΛΑΚΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ, ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΙΟΝΕΣΚΟ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 6 Μαΐου 2019

Η Σοφία Μαραθάκη και η Ομάδα Θεάτρου ΑΤΟΝΑλ παρουσιάζουν το έργο που ουσιαστικά καθιέρωσε το θέατρο του παραλόγου.

Γραμμένο το 1948, το έργο Η φαλακρή τραγουδίστρια μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς σατιρίζει θέματα όπως η ισοπέδωση της ατομικής ταυτότητας, η καθολική αποξένωση και η αυτοματοποίηση της συμπεριφοράς. Η υπόθεση του έργου, διαδραματίζεται σ’ ένα αγγλικό αστικό σαλόνι όπου το ζεύγος Σμιθ συναντά το ζεύγος Μάρτιν, λίγο πριν εισβάλλει στην κουβέντα η υπηρέτρια του σπιτιού αλλά και ένας απρόσκλητος πυροσβέστης.

Με όχημα την ανεπάρκεια των λέξεων, ο συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο περιγράφει την καθημερινότητα της μικροαστικής κοινωνίας και επιτίθεται σ’ έναν κόσμο που έχει χάσει τη μεταφυσική του διάσταση. Παρωδώντας και χλευάζοντας την απολιθωμένη γλώσσα, βασικά προτείνει την αποκατάσταση μιας ποιητικής αντίληψης για τη ζωή.

Η παράσταση επιδιώκει να αναδείξει το παράλογο και το σουρεαλιστικό στοιχείο του σύγχρονου κόσμου της και την καθολική αδυναμία της γλώσσας ως μέσο επικοινωνίας συναισθημάτων και ιδεών. Με εφαλτήριο τον Βιτγκενστάιν που λέει ότι: τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου, στόχος είναι να διερευνηθεί η ανάγκη του ανθρώπου να ονομάζει τα πάντα και να τα κατηγοριοποιεί για να τα κατανοήσει. Τα θέματα της μνήμης και της αμνησίας, της κοινοτοπίας των λέξεων, της σύγκρουσης ανάμεσα στο περίκλειστο σπίτι και στον εξωτερικό κόσμο είναι πανανθρώπινα και διαχρονικά. Η λοξή ματιά του Ιονέσκο που επικεντρώνεται στο ελάχιστο και το μεγεθύνει ταιριάζει ιδιαίτερα στο πεδίο σκηνικής έρευνας της ομάδας ΑΤΟΝΑλ.

Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη
Δραματολόγος παράστασης: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Σκηνογραφία: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Επιμέλεια κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού
Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τζαβάρας

Παίζουν (αλφαβητικά): Θανάσης Δόβρης, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, Μαρία Παρασύρη, Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου, Σοφία Μαραθάκη κ.ά.

*Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

~.~

Φρυνίχου

Φρυνίχου 14 | Τηλέφωνο 2103222464

ANALOGIO FESTIVAL
ΔΙΑΡΚΕΙΑ 21 έως 27 Σεπτεμβρίου 2018

Το Φεστιβάλ Αναλόγιου νεοελληνικών έργων σε καλλιτεχνική διεύθυνση Σίσσυς Παπαθανασίου, φιλοξενείται και φέτος στο Θέατρο Τέχνης. Το Analogio Festival υποστηρίζεται από το Υπουργείου Πολιτισμού.

RELAX… MYNOTIS, ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 1 Οκτωβρίου 2018

Το έργο του Βασίλη Παπαβασιλείου για τρίτη χρονιά και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Ένας ηθοποιός μεγάλος, όχι μόνο σε ηλικία αλλά και σε αξία, υπαγορεύει τη διαθήκη του σε έναν βοηθό συμβολαιογράφου. Είναι ο 35ος συμβολαιογράφος, μέσα σε σαράντα χρόνια, που αναλαμβάνει αυτήν τη δουλειά. Είναι ολοφάνερο ότι ο ηθοποιός έχει μιαν έμμονη προσήλωση στην ιδέα της διαθήκης.

Έτσι ξεκινά το «RELAX…». Σαν ένα ταξίδι μέσα στον νεοελληνικό χρόνο που οδηγεί άλλοτε στον Άδη και άλλοτε στο Υπερπέραν. Παραστάτες σ’ αυτό το ταξίδι είναι δύο μορφές του νεοελληνικού πανθέου που εμφανίζονται όχι ως φυσικές παρουσίες αλλά ως ενεργά φαντάσματα. Προκύπτει έτσι μια συνάντηση μεταξύ μεγάλων ανδρών σε μια χώρα κατά τα άλλα μικρή. Ίσως αυτή η χώρα, που μοιάζει σήμερα ακινητοποιημένη, τίποτα να μη χρειάζεται τόσο πολύ όσο ένα ταξίδι ή την ιδέα έστω ενός ταξιδιού…

Μέγας χορηγός του «RELAX…» είναι ο ανεξάρτητος φορέας «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΓΟΣ Α.Ε.».

Σκηνοθεσία: Βασίλης Παπαβασιλείου
Σκηνογραφία: Κώστας- Ηρακλής Γεωργίου
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Καλλιτεχνική συνεργάτις – Εκτέλεση παραγωγής: Νικολέτα Φιλόσογλου
Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Παίζουν: Βασίλης Παπαβασιλείου και Γιάννος Περλέγκας

ΕΛΕΝΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)
ΠΡΕΜΕΡΑ 3 Οκτωβρίου 2018

«Η Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου, στη σκηνική ενσάρκωσή της από τον Βασίλη Παπαβασιλείου, ξαναγεννιέται και φέτος ξανά επιστρέφει, όπως πάντα, σαν φόρος κατάφασης στη δύναμη της ποίησης, του θεάτρου και της ζωής.

Έχοντας ήδη πίσω της 150 παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, «Η Ελένη» ξαναρχίζει το ταξίδι της στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στην οδό Φρυνίχου, Το σχέδιο της παράστασης «Η Ελένη» έχει τις ρίζες του στη θεατρική βραδιά που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1999 στην Πνύκα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με τίτλο «Ο κύριος Γιάννης Ρίτσος».

Ο Βασίλης Παπαβασιλείου λέει για το κείμενο:
Oι αρχαιόθεμοι «γυναικείοι μονόλογοι» της «Τέταρτης Διάστασης». Τα κομμάτια αυτά παίζονται από γυναίκες ηθοποιούς με λαμπρά συνήθως αποτελέσματα (προσωπικά μου έχει τύχει να θαυμάσω κάποια από τα αποτελέσματα αυτά), τα οποία όμως παραπέμπουν μοιραία στον κλειστό κόσμο του «ψυχολογικού θεάτρου». Η ταύτιση του φύλου του ερμηνευτή με το φύλο της θεατρικής «περσόνα», είναι υπεύθυνη, κατά τη γνώμη μου, γι’ αυτή την παραπλανητική αναγωγή. Γιατί παραπλανητική; Μα γιατί ο Ρίτσος είναι πολύ πιο κοντά στον αρχαίο συνάδελφό του παρά στον Τένεση Ουίλιαμς. Θα ’λεγε κανείς ότι ο Ουίλιαμς είναι γι’ αυτόν η αφετηρία, για να αναπλεύσει τον ποταμό του θεάτρου και να συναντήσει τον Ευριπίδη. Το θέατρο του Ρίτσου είναι ένα θέατρο γλώσσας και ιδεών. Το ανθρώπινο πάθος, είτε τη «γυναικεία» ψυχή αφορά είτε την «ανδρική», φωτίζεται στοργικά και συνάμα ανελέητα ως έρμαιο μιας υπέρτερης διαπλοκής δυνάμεων, που φέρουν τα ωραία ονόματα Πόθος, Δόξα, Ομορφιά, και συνθέτουν το δίχτυ της Μοίρας μας.
Στους μονολόγους του Ρίτσου το πάθος δεν εκτίθεται ως άμεσο βίωμα, αλλά ως αναδρομή. Όχημα αυτής της αναδρομής είναι η γλώσσα. Κάτι περισσότερο: η γλώσσα και το παιχνίδι της είναι η μόνη ταυτότητα των ηρώων του. Η κατά συνθήκη ονομασίες Αίας, Ορέστης, Ελένη κτλ. δε σηματοδοτούν ατομικές οντότητες αλλά κόμπους του Μύθου, ή μ’ άλλα λόγια της ακατάλυτης δύναμης του Απρόσωπου που εξυφαίνει, που πλέκει τη μικρή ζωή του καθενός μας. Τι άλλο έκανε η αρχαία τραγωδία;

Σκηνοθεσία: Βασίλης Παπαβασιλείου
Σκηνογραφία: Μαρί-ΝοέλΣεμέ
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Καλλιτεχνική συνεργάτις- Εκτέλεση παραγωγής: Νικολέτα Φιλόσογλου

Παίζουν: Βασίλης Παπαβασιλείου και Νίκος Σακαλίδης

ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΑΤΑΫΝΤΕ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 9 Οκτωβρίου 2018

Το Θέατρο Τέχνης και η Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά, παρουσιάζουν το έργο του Ρομπέρτο Ατάυντε «Δεσποινίς Μαργαρίτα» – Miss Margarida’s Way.

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα είναι μια σύνθετη και ενδιαφέρουσα θεατρικά προσωπικότητα. Διδάσκει και εκπαιδεύει τα παιδιά, με αυταρχικό και βίαιο τρόπο, για να ενταχθούν στο κοινωνικό σύστημα. Συγχρόνως όμως, ειρωνεύεται κι απαξιώνει το σύστημα που η ίδια εκπροσωπεί. Η Δεσποινίς Μαργαρίτα υποτιμά, λοιδορεί, τιμωρεί και εκφοβίζει τους μαθητές της, τα παιδιά της έκτης δημοτικού, που συγχρόνως τα αγαπά. Γιατί ουσιαστικά αγαπάει τον εαυτό της, όταν ήταν κι εκείνη παιδί «…γιατί και η Δεσποινίς Μαργαρίτα ήταν άνθρωπος…» όπως λέει και η ίδια.

Ένα εμβληματικό έργο της παγκόσμιας δραματουργίας, το οποίο ο συγγραφέας εμπνεύστηκε και έγραψε κάτω από τη βαριά σκιά του δικτατορικού καθεστώτος της Βραζιλίας.

Ο μονόλογός της είναι ένα μάθημα πολιτικό. Ένα σχόλιο πάνω στην εξουσία. Έχει ανέβει σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Στην Ελλάδα το έργο ανέβηκε πρώτη φορά το 1975 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και την αξέχαστη Έλλη Λαμπέτη στον ομώνυμο ρόλο.

Μετάφραση: Κώστας Ταχτσής
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Θόδωρος Γράμψας
Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Χριστοδούλου

Στο ρόλο της Δεσποινίδος Μαργαρίτας ο Θόδωρος Γράμψας
Συμμετέχει η Στέλλα Τραγούδα

*Συμπαραγωγή με την Πράξη Επτά

ΖΩΡΖ ΝΤΑΝΤΕΝ: Ο ΑΝΑΥΔΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ, ΜΟΛΙΕΡΟΣ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 18 Οκτωβρίου 2018

Μια από τις λιγότερο παιγμένες και περισσότερο πικρές κωμωδίες του Μολιέρου ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης. Μια κωμωδία με κοινωνικο-πολιτική διάσταση που μιλάει παρόλα αυτά για τον έρωτα. Ή για να είμαστε ακριβείς για τη δυστυχία της έλλειψής του.

Ο Ζωρζ Νταντέν έχει μείνει άναυδος με το θράσος της γυναίκας του. Όχι μόνο τον περιφρονεί και τον απατά μπροστά στα μάτια του, αλλά τον βγάζει επιπλέον και τρελό όταν εκείνος τολμά να την κατηγορήσει στους γονείς της. Το δίκιο πνίγει τον Ζωρζ Νταντέν αλλά όσο κι αν προσπαθεί να το διεκδικήσει του είναι αδύνατο να το βρει. Φταίει που έκανε το λάθος να παντρευτεί μια γυναίκα κοινωνικά ανώτερή του; Φταίει που ο ίδιος αισθάνεται μειονεκτικά απέναντί της και απέναντι στην οικογένειά της; Φταίει που δεν ξέρει ν’ αγαπά; Το σίγουρο είναι ότι ο γάμος του Ζωρζ Νταντέν – όπως και κάθε «λάθος» γάμος – είναι η μεγαλύτερη πηγή δυστυχίας.

Το έργο του Μολιέρου -γραμμένο σε πρόζα- πρωτοπαρουσιάστηκε το 1668 κατά παραγγελία του βασιλιά. Σ’ εκείνη την πρώτη παράσταση, η κωμωδία παίχτηκε παράλληλα με ένα βουκολικό δράμα σε στίχους του Μολιέρου και μουσική του Λυλλύ, που εξυμνούσε τον αγνό, αληθινό, δυνατό έρωτα. Από τη μια παρουσιαζόταν δηλαδή η ιδανική μορφή του έρωτα -με όλα τα βάσανα και τον πόνο που μπορεί να γεννήσει- και από την άλλη η πεζή, αφόρητη πραγματικότητα ενός α-ταίριαστου γάμου. Στην παράστασή μας δε θα παρουσιάσουμε το βουκολικό δράμα…Θα επιχειρήσουμε όμως να βρούμε την αντιστοιχία του στο σήμερα.

Μετάφραση-δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνικά-κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη
Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς
Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη
Βοηθός παραγωγής: Σοφία Αρβανίτη

Παίζουν (αλφαβητικά): Σύρμω Κεκέ, Κώστας Κουτσολέλος, Νέστωρ Κοψιδάς, Κατερίνα Λυπηρίδου, Δημήτρης Μαγγίνας, Βασίλης Μαυρογεωργίου.

ΤΟΥΣ ΖΥΓΟΥΣ ΛΥΣΑΤΕ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 10 Νοεμβρίου 2018

Συνεχίζονται οι ασκήσεις θεατρικού ακτιβισμού του Βασίλη Παπαβασιλείου που ξεκίνησαν το 2015 στο Θέατρο της οδού Φρυνίχου

«Τρία χρόνια μετά το Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή, θα πεις κι ένα τραγούδι», ο Φωκίων Καπνίδης (Βασίλης Παπαβασιλείου) επιστρέφει στο Άσυλο Ανιάτως Ψεκασθέντων Ολικώς Υστερούντων (ΑΑΨΟΥ) και στον γνωστό τόπο του εγκλήματος «Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν» στην οδό Φρυνίχου.
Αυτή τη φορά δεν είναι ο βραβευμένος «Τρόφιμος της Χρονιάς» αλλά ο δαφνοστεφανωμένος «Ψεκασμένος» της οκταετίας».
Το Ίδρυμα γιορτάζει την έξοδο από τα μνημόνια και την είσοδο πού;
Στο Διάστημα;
Στις Αγορές;
Στα Δυτικά Βαλκάνια;
Σ’ αυτά και σε πλήθος άλλα ερωτήματα θα επιχειρήσει να απαντήσει ο Φωκίων σε μια εκδήλωση που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί παρά να έχει και ελαφρώς προεκλογικό χαρακτήρα.

Κείμενο-Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Βασίλης Παπαβασιλείου
Καλλιτεχνική συνεργάτις- Εκτέλεση παραγωγής: Νικολέτα Φιλόσογλου
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ

ΟΛΟ ΣΠΙΤΙ, ΚΡΕΒΑΤΙ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΦΡΑΝΚΑ ΡΑΜΕ & ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 3 Δεκεμβρίου 2018

Ο Κωστής Καπελώνης σκηνοθετεί και ο Σταμάτης Κραουνάκης συνθέτει. Ένα θεατρικό έργο για την κατάσταση της γυναίκας και ιδίως τη σεξουαλική σκλαβιά της. Μια παράσταση που σχεδιάζεται να ταξιδέψει ανά την Ελλάδα.

H κατάσταση της γυναίκας είναι παντού και πάντα ίδια. Γυναίκες, αδελφές, μητέρες, φίλες, με ανάγκη για αγάπη και σεβασμό. Μια κραυγή απόγνωσης και σημαία επανάστασης. Σεξουαλική δουλεία και εξέγερση στην κοινωνική και οικογενειακή καταπίεση. Το ισχυροαδύναμο φύλο ανά τους αιώνες. Ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.Ένα έργο με λόγο καθημερινό και υπερβατικό που ακουμπάει στην καρδιά, αλλά δίνει γροθιά στο στομάχι. Όλοι μας σε όλες τις φράσεις. Τόσο τρομακτικά οικείο. Ένα υπέροχο κράμα, με δραματικό γέλιο και κωμικό δάκρυ.

Το έργο πρωτοανέβηκε το 1977, με τη Φράνκα Ράμε να παίζει όλους τους ρόλους. Έκτοτε παίζεται συνεχώς σε όλο τον «πολιτισμένο» κόσμο.

Συγγραφείς: Φράνκα Ράμε & Ντάριο Φο
Μετάφραση: Αχιλλέας Καλαμάρας
Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Σκηνικά και κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη
Επιμέλεια κίνησης: Ειρήνη Στρατηγοπούλου

Παίζουν (αλφαβητικά): Αντωνία Καμπάκου, Τζένη Κόλλια, Γιάννα Μαλακατέ, Ράνια Παπαδάκου

ΝΑ ΝΤΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΥΜΝΟΥΣ, ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΟ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 15 Δεκεμβρίου 2018

Ο Γιάννος Περλέγκας επιστρέφει ως σκηνοθέτης στη σκηνή όπου πραγματοποίησε την πρώτη του σκηνοθεσία, για να παρουσιάσει αυτή τη φορά το κλασικό αριστούργημα του Λουίτζι Πιραντέλο.

Η νεαρή και θελκτική Ερσίλια Ντρέι είναι η γκουβερνάντα της μικρής κορούλας του Πρόξενου της Ιταλίας στη Σμύρνη. Η ζωή της θα μπορούσε να ονομαστεί ευχάριστη, εξαιρουμένων των συνεχών επιπλήξεων που υφίσταται από τη γυναίκα του Πρόξενου, ενός μάλλον βδελυρού χαρακτήρα.

Ένας νεαρός αξιωματικός του Ναυτικού, ο Φράνκο Λασπίγκα, διερχόμενος από τη Σμύρνη, ερωτεύεται και αρραβωνιάζεται την Ερσίλια. Τα κάλλη της νεαρής γκουβερνάντας όμως, δεν αφήνουν ασυγκίνητο ούτε τον Πρόξενο Γκρόττι – ο οποίος της εξομολογείται και της επιβάλλει τον έρωτά του. Το συγκεκριμένο πάθος περιπλέκει τα πράγματα και ωθεί την Ερσίλια να παραμελήσει τα καθήκοντά της ως γκουβερνάντα.

Ένα απόγευμα, αποσπάται η προσοχή της και η μικρή κόρη του Πρόξενου, που έπαιζε στο μπαλκόνι του σπιτιού της, πέφτει και σκοτώνεται. Η μητέρα του δύστυχου κοριτσιού, η οποία ανακαλύπτει ταυτοχρόνως τον παράνομο δεσμό του συζύγου της με την Ερσίλια, καταγγέλλει την γκουβερνάντα στον αρραβωνιαστικό της κι εκείνος την εγκαταλείπει κι αρραβωνιάζεται μιαν άλλη. Εγκαταλελειμμένη, απόβλητη, χωρίς δουλειά, η Ερσίλια αποφασίζει να αυτοκτονήσει πίνοντας δηλητήριο.

Ο μυθιστοριογράφος Λουντοβίκο Νότα, ενθουσιασμένος με τον ρόλο που διαδραματίζει η δυστυχισμένη Ερσίλια σε αυτό το δράμα, την παίρνει υπό την προστασία του, όταν εκείνη βγαίνει από το νοσοκομείο, στο οποίο μεταφέρθηκε μετά το απονενοημένο της διάβημα…

Στέκεται κανείς αμήχανος μπροστά στην πλοκή του έργου του σπουδαίου Ιταλού συγγραφέα, που μοιάζει σαν περιγραφή βραζιλιάνικου σίριαλ σε σελίδες τηλεοπτικού περιοδικού. Το σίγουρο είναι πως είναι εξαιρετικά εύκολο να αποδώσουμε κι εμείς τις ρυτίδες που συνήθως προσάπτει η εποχή μας στο σύνολο του έργου του Πιραντέλλο.

Οι συνεχώς μεταβαλλόμενες συμπεριφορές των προσώπων, η ασάφεια των κινήτρων τους, η αποτυχία τους να εκφράσουν τι τους συμβαίνει, η συνεχής αβεβαιότητα για το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, η διαρκής αυτοϋπονόμευση των ηρώων, η ανεπάρκεια της γλώσσας, όλες αυτές οι παράμετροι, σαφώς συνηγορούν στην άποψη ότι ο Πιραντέλλο περιγράφει μια απογυμνωμένη, απόλυτα δυστυχισμένη ανθρωπότητα, που έχει χάσει κάθε ψευδαίσθηση ατομικής συγκρότησης. Όμως αυτός ο δαιμόνιος θεατράνθρωπος μοιάζει να δοκιμάζει συνεχώς τα όρια των ηρώων του: πιάνει μια αποστροφή του λόγου τους ή έναν αναστεναγμό τους, και τα διογκώνει για τη δική του ευχαρίστηση της αφήγησης˙ επιπλέον μοιάζει να προσφέρει στους ηθοποιούς που θα ενσαρκώσουν τα πρόσωπά του τη χαρά και την αποθέωση της θεατρικότητας – ένα ατελείωτο παλαντζάρισμα ανάμεσα στην απόλυτη τραγικότητα και την κατάφωρη κωμικότητα, μόνο και μόνο για τη χαρά της υπόδυσης.

Μια γκροτέσκα μασκαράτα για την αποτυχία της ζωής, για τα δυσδιάκριτα όρια της αλήθειας και του ψέματος της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Μετάφραση: Ελένη Γεωργίου – Γιάννος Περλέγκας
Σκηνοθεσία: Γιάννος Περλέγκας
Κοστούμια: Λουκία Χουλιάρα
Σκηνικά: Γεωργία Μπούρα
Κίνηση: Δήμητρα Ευθυμιοπούλου
Μουσική: ΚορνήλιοςΣελαμσής
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Παίζουν (αλφαβητικά): Θανάσης Δήμου, Μάγδα Καυκούλα, Στέργιος Κοντακιώτης, Γιάννος Περλέγκας, Μαρία Πρωτόπαππα, Εύη Σαουλίδου, Θάνος Τοκάκης

* Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού
** Μια συμπαραγωγή με τις : LEADINarts (Αντώνης Περιστεράκος), Χαιρετ-ε, ΔηΠεΘε Κοζάνης και Εν τω άμα

ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ, ΕΡΡΙΚΟΣ ΙΨΕΝ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 22 Φεβρουαρίου 2019

Ο Δημήτρης Καραντζάς καταπιάνεται για δεύτερη φορά με τον κόσμο του Ερρίκου Ίψεν στο Θέατρο Τέχνης. Αυτή τη φορά με τους Βρικόλακες στη σκηνή της Φρυνίχου.

Στους Βρικόλακες, ο Ίψεν –με μια δομή που θυμίζει αρχαία τραγωδία– προσπαθεί να διερευνήσει το δικαίωμα του ανθρώπινου όντος στην ευτυχία. Σε μια κοινωνία υποταγμένη σε απαρχαιωμένες ιδέες και ηθικές, η Έλεν Άλβινγκ προσπαθεί να ορθώσει το ανάστημά της και να απαλλαγεί από οτιδήποτε στοιχειώνει τη ζωή της, προτείνοντας έναν εντελώς ριζοσπαστικό τρόπο ζωής απαλλαγμένο από ιδιότητες. Σ’ αυτή της την απόπειρα θα έρθει σε σύγκρουση με τις αδιάλλακτες και τιμωρητικές θεωρίες του Πάστορα Μάντερς και με την ίδια της τη ζωή και τις ενοχές της μέσα από την αντιμετώπιση της ασθένειας του γιου της Όσβαλντ. Οι «βρικόλακες» του παρελθόντος και του παρόντος κατά την εξέλιξη του έργου κατακλύζουν το σπίτι και οδηγούν στην αναπόφευκτη καταστροφή των πάντων. Το τέλος του έργου βρίσκει τα πρόσωπα βουτηγμένα στο σκοτάδι του νου τους, να παρακαλάνε για μια «ανύψωση» στον ήλιο. Ο Ίψεν εξυφαίνει ένα εντελές αριστούργημα για την αέναη και απελπιστικά επαναληπτική και αναπόδραστη μοίρα του ανθρώπου. Η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει αυτό ακριβώς το εγκλωβιστικό σχήμα, σε ένα σύστημα αλληλεξαρτητικών σχέσεων και αέναης κίνησης, σε ένα περιβάλλον (ηχητικό και σκηνογραφικό) στοιχειωμένο από παιδικές μνήμες.

Μετάφραση: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Σύμβουλος στη Δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου
Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη
Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Επιμέλεια κίνησης: Τάσος Καραχάλιος
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Άννα Παπαγεωργίου

Παίζουν (αλφαβητικά): Ακύλλας Καραζήσης (Πάστορας Μάντερς), Ιωάννα Κολλιοπούλου (Ρεγκίνε), Κώστας Μπερικόπουλος (Έγκστραντ), Μιχάλης Σαράντης (Όσβαλντ). Στο ρόλο της Κυρίας Άλβινγκ η Ρένη Πιττακή

*Συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου

ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ, ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 6 Μαΐου 2019

Ο Μάνος Βαβαδάκης, στην πρώτη του συνεργασία με το Θέατρο Τέχνης παρουσιάζει το βιβλίο ορόσημο του Περικλή Κοροβέση.

άνθρωπος (ο) το έμβιο ον που ανήκει στα πρωτεύοντα θηλαστικά και διαφέρει από τα υπόλοιπα όντα τής τάξης του λόγω τής ικανότητας του να παράγει έναρθρο λόγο και αφηρημένες σκέψεις, έχει συνείδηση τής δύναμης και τής αυτοτέλειας του και τη δυνατότητα ηθικών κρίσεων. [ΕΤΥΜ. αρχ., αβεβ. ετύμου, πιθ. <*άνδρ-ωπος<άνήρ, ανδρός + -ωπός με τη σημ. ≪ο έχων ανδρική όψη, αυτός που μοιάζει με άνδρα≫, όπου άνδρας σημαίνει γενικότερα τον άνθρωπο].

φύλακας (ο/η) 1. πρόσωπο που φρουρεί, που επιτηρεί κάτι 2. ο προστάτης, ο υπερασπιστής. [ΕΤΥΜ < αρχ. φύλαξ, -ακος, με επίθημα -αξ (πβ. κ. κόλαξ, σκύλ-αξ), αβεβ. ετύμου].

χούντα (η) 1. ομάδα πολιτικών και στρατιωτικών που καταλαμβάνουν την εξουσία με πραξικόπημα και επιβάλλουν με τη δύναμη των όπλων δικτατορικό καθεστώς 2. Χούντα (η) η δικτατορία που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από το 1967 ώς το 1974. [ΕΤΥΜ. < ισπ. junta, ουσιαστικοπ. θηλ. τού επιθ. junto≪ενωμένος, συνδεδεμένος≫< λατ. junctus, μτχ. τ. τού ρ. jungere≪ενώνω, συνδέω≫].

Οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση αποτελούν βιβλίο ορόσημο, αφού είναι η πρώτη μαρτυρία που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε διεθνώς κάνοντας γνωστή την πρακτική βασανισμών που ακολουθούσε το καθεστώς το συνταγματαρχών έναντι των αντιφρονούντων. Η σκληρότητα της περιγραφής των βασανισμών ισορροπεί με τη λογοτεχνική αφήγηση του Κοροβέση, απόρροια της καλλιτεχνικής του ιδιότητας.

Η διττή ταυτότητα του Κοροβέση, αγωνιστή και ηθοποιού, γίνεται εφαλτήριο να αναμοχλεύσουμε τις σκληρές δοκιμασίες εξευτελισμού και βίας που υπέστη μέρος του λαού, πρακτική που ακόμα και σήμερα, έστω και ως αστείο, επιδοκιμάζεται από πολιτικούς και πολίτες, και να εξετάσουμε την καλλιτεχνική παραγωγή και τη θέση των καλλιτεχνών την περίοδο της Επταετίας. Πώς η τέχνη χειραγωγήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τον αποπροσανατολισμό της ελληνικής κοινωνίας και πώς το κιτς έγινε η νέα εικόνα του ελληνικού πολιτισμού, τη στιγμή που οι φωνές της αντίστασης πάλευαν ακόμα να δημιουργούν.

Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης
Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου
Επιμέλεια κίνησης: ΜαρίζαΤσίγκα
Επιμέλεια φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Παίζει ο ηθοποιός Νέστωρ Κοψιδάς

 

 

~.~

Παιδική Σκηνή

ΑΛΑΝΤΙΝ
ΠΡΕΜΙΕΡΑ 21 Οκτωβρίου 2018

Ο ΑΛΑΝΤΙΝ επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης μετά το 2010 όπου πρωτοπαρουσιάστηκε από την ίδια ομάδα συντελεστών με εξαιρετική επιτυχία (παίχτηκε για δύο συνεχόμενες σεζόν). Το γνωστό παραμύθι από τις Χίλιες και μια νύχτες παρουσιάζεται σε μορφή μιούζικαλ.

Μια «παραμυθένια» παράσταση με πολύ χιούμορ, κέφι, μουσική και τραγούδια. Μια παράσταση για μικρούς και μεγάλους που έγραψε τη δική της ιστορία. Με τους σταθερούς συνεργάτες της Παιδικής Σκηνής Δημήτρη Δεγαΐτη (σκηνοθεσία) και Άνδρη Θεοδότου(κείμενο) σε μια από τις καλύτερες στιγμές τους.

Για παιδιά μέχρι 12 ετών. Κάθε Κυριακή και πρωινές παραστάσεις για σχολεία

Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης
Σκηνικά-κοστούμια: Πάρις Μέξης
Μουσική: Νίκος Τσέκος
Κίνηση: Λία Τσολάκη
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Παίζουν: Δημοσθένης Φίλιππας, Δημήτρης Σαμόλης, Λήδα Καπνά, Κωνσταντίνος Ευστρατίου, Δημήτρης Δεγαΐτης, Χαρά Κοροπλή, Ελευθερία Παγκάλου, Αγαθάγγελος Χατζημιχαήλ, Μιχάλης Μελίσσης, Κωνσταντίνος Τσίτσιος.

 

~.~

 

 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ

1) ΤΡΙΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ;».

Το Θέατρο Τέχνης συνεχίζει το εγχείρημα που εγκαινιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στις 26 Μαρτίου 2018.

Έτσι κατά την καλλιτεχνική περίοδο 2018-19 και μέχρι το Μάρτιο του 2021, το Θέατρο Τέχνης θα συνεχίσει να μελετά, να εξερευνά και να γιορτάζει το 1821 με αφορμή την επικείμενη επέτειο των 200 χρόνων της Επανάστασης. Του ιστορικού γεγονότος που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ελλάδα.
Αυτή τη σύγχρονη Ελλάδα αναζητούμε να κατανοήσουμε ξεκινώντας από τη στιγμή της γέννησής της. Εργαλεία μας: τόσο η επιστημονική γνώση όσο και η καλλιτεχνική δημιουργία. Στόχος μας: να γίνει το Θέατρο Τέχνης ένας χώρος αληθινής συνάντησης, διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων και ιδεών. Ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης αλλά και γνώσης. Ένας χώρος συνομιλίας ανάμεσα στην επιστήμη και την τέχνη, ανάμεσα σε εκείνους που βρίσκονται πάνω και κάτω από τη σκηνή. Γιατί ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι η αναζήτηση.

Υπεύθυνη επιστημονικού προγράμματος: Καλή Κυπαρίσση
Υπεύθυνη καλλιτεχνικού προγράμματος: Μαριάννα Κάλμπαρη

Η εναρκτήρια εκδήλωση του αφιερώματος πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018 με το παρακάτω πάνελ:
– Πασχάλης Κιτρομηλίδης, καθηγητής πολιτικών επιστημών. Πανεπιστήμιο Αθηνών
Θέμα: Ο Διαφωτισμός και η ιδεολογική προετοιμασία της Επανάστασης
– Βασιλική Σειρηνίδου, επικ. καθηγήτρια ιστορίας του νέου ελληνισμού. Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Θέμα: Ελληνική οικονομία και κοινωνία πριν την Επανάσταση.
– Όλγα Κατσιαρδή-Hering, καθηγήτρια ιστορίας του νέου ελληνισμού. Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Θέμα: Ιστοριογραφία της Ελληνικής Επανάστασης
Ακολούθησε συζήτηση και στη συνέχεια performance με 21 συγγραφείς που έγραψαν και παρουσίασαν οι ίδιοι (σε σκηνοθετική επιμέλεια Ανδρέα Φλουράκη) 21 κείμενα με θέμα την Επανάσταση.

Το 2019, στο επιστημονικό μέρος του προγράμματος, θα παρουσιαστούν οι εκδηλώσεις:

-1821 «Οι δύσκολες πλευρές ενός πολυμέτωπου αγώνα»

Τρεις τρίωρες συναντήσεις με την καθηγήτρια ιστορίας νέου ελληνισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία Ευθυμίου

-Μνήμη και αρχεία

Συμμετέχουν: Βαλατσού Δέσποινα, δρ. ιστορίας ΕΚΠΑ, Κέντρο Έρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες
Ιουλία Πεντάζου, δρ. αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ιστορικός και επιμελήτρια με ειδίκευση στο σχεδιασμό ψηφιακών εφαρμογών
Άντα Διάλλα, αναπληρώτρια καθηγήτρια ευρωπαϊκής ιστορίας ΑΣΚΤ
Ιωάννα Λαλιώτου, αναπληρώτρια καθηγήτρια σύγχρονης ιστορίας, τμ. ΙΑΚΑ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Έλλη Δρούλια, ιστορικός, Βιβλιοθήκη της Βουλής
Στόχος αυτού του πάνελ είναι να σκεφτούμε τι είναι ιστορική μνήμη και κυρίως να αναρωτηθούμε κατά πόσο οι διαδικασίες συγκρότησης αρχείων και αρχειακών συλλογών (με ό,τι αυτό σημαίνει για τις απαραίτητες επιλογές ως προς το τι διασώζεται και τι αφήνεται στη λήθη) επηρεάζουν την ιστορική μας μνήμη για το παρελθόν, ιδίως σήμερα στο πλαίσιο των ψηφιακών τεχνολογικών εξελίξεων και των νέων δεδομένων που αυτές διαμορφώνουν.

-Από τη Μητέρα Μεγαλόψυχη στη Μητριά Πατρίδα

Δύο αιώνες ύστερα από την Επανάσταση του 1821 ο αναστοχασμός μας για το γεγονός που σηματοδότησε την εθνική αποκατάσταση του νεότερου ελληνισμού ως κρατικής οντότητας μπορεί να συνοψιστεί στη φράση: Από τη «Μητέρα Μεγαλόψυχη» του Διονυσίου Σολωμού στη «Μητριά Πατρίδα» του μεταπολεμικού ποιητή Μάρκου Μέσκου. Στόχος της εκδήλωσης είναι να αναπτυχθούν όψεις αυτού του αναστοχασμού: Ποια ήταν η μακρά πορεία που διένυσε η ελληνική ποίηση από τα χρόνια της Επανάστασης μέχρι σήμερα, θεματοποιώντας τον αγώνα που κατέληξε στην εθνική παλλιγενεσία· ποια ήταν η προπαρασκευή της Επανάστασης στο ιδεολογικό πλαίσιο του ελληνικού διαφωτισμού· ποια ήταν, επίσης, η προπαρασκευή της κατά τον αιώνα που προηγήθηκε της Επανάστασης στις κοινότητες Ελλήνων λογίων σε ευρωπαϊκά αστικά κέντρα που απευθύνουν εκκλήσεις υπέρ της ανεξαρτησίας των Ελλήνων· τέλος, πώς η Επανάσταση, τα γεγονότα και τα πρόσωπά της, μπορούν να αξιοποιηθούν ως μυθοπλαστικό υλικό της σύγχρονης πεζογραφίας.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν οι:
– Νάσος Βαγενάς, ομότιμος καθηγητής θεωρίας και κριτικής της λογοτεχνίας, Ε.Κ.Π.Α.
– Ευριπίδης Γαραντούδης, καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Ε.Κ.Π.Α.
– Ισίδωρος Ζουργός, πεζογράφος
– Γιάννης Ξούριας, επίκουρος καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Ε.Κ.Π.Α.

Το καλλιτεχνικό μέρος του προγράμματος 2019 περιλαμβάνει:

-Δύο αναλόγια θεατρικών έργων της επαναστατικής περιόδου

– Τη συνέχεια της δράσης «21 καλλιτέχνες συναντώνται με 21 ήρωες της Επανάστασης» (που πέρσι εγκαινιάστηκε με την επιτυχημένη συνάντηση του Βασίλη Παπαβασιλείου με τον Καποδίστρια)

-Την προκήρυξη διαγωνισμού θεατρικού έργου με θέμα σχετικό με το πρόγραμμα

-Το πλήρες επιστημονικό και καλλιτεχνικό πρόγραμμα θα παρουσιαστεί με νεότερη ανακοίνωση.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το Θέατρο Τέχνης αναμένει προτάσεις των φίλων του στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος. Όποιος φίλος του Θεάτρου Τέχνης επιθυμεί να προτείνει κάποια ιδέα ή δράση σχετική με το θέμα «200 χρόνια από την Επανάσταση. Ποια είναι η σύγχρονη Ελλάδα», μπορεί να την απευθύνει στο info@theatro-technis.gr

2) ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ 3 ΕΥΡΩ
Η φετινή προσφορά με εισιτήρια των 3 ευρώ θα πραγματοποιηθεί στις δύο σκηνές μας στις
3 Οκτωβρίου, ημέρα έναρξης της «Επανένωσης της Βόρειας με τη Νότια Κορέα» (ΥΠΟΓΕΙΟ) και της «Ελένης» (ΦΡΥΝΙΧΟΥ).
Θα ανακοινωθούν σύντομα οι ώρες και οι όροι της αγαπημένης πλέον «γιορτής» που σηματοδοτεί την έναρξη της καλλιτεχνικής περιόδου στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ.

3) ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

ΕUREXIT, ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
28 Σεπτεμβρίου 2018, ΦΡΥΝΙΧΟΥ
Το Θέατρο Τέχνης και το Ελληνογερμανικό Θέατρο της Κολωνίας (DEUTSCH GRIECHISCHES THEATER KÖLN e. V.) συνεργάζονται για πρώτη φορά και παρουσιάζουν για μία και μοναδική παράσταση, την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου, στη σκηνή της Φρυνίχου, το έργο «Eurexit» του Κώστα Παπακωστόπουλου με ελληνικούς υπέρτιτλους, το οποίο παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία την περασμένη σεζόν στο Θέατρο Bauturm της Κολωνίας. Τρεις Έλληνες και τρεις Γερμανοί ηθοποιοί επί σκηνής, αναζητούν το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης και τη θέση της χώρας μας μέσα σε αυτή, σε ένα έργο εμπνευσμένο από τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου.
Παίζουν: Lisa Sophie Kusz, Stephanie Meisenzahl, Στέλλα Βαϊνόγλου, Stephanie Meisenzahl, Αναστασία Αβενίδου, Βασίλης Ναλμπάντης, Thomas Franke, Lisa Sophie Kusz

ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡ, ΣΑΙΞΠΗΡ
24 Νοεμβρίου 2018, Bova, Reggiο Calabria
To Θέατρο Τέχνης ταξιδεύει στην Ιταλία, στο Φεστιβάλ Miti Contemporanei στο Reggio Calabria με τον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ που ανέβηκε τον Απρίλιο του 2018 με μεγάλη επιτυχία για 28 παραστάσεις στη σκηνή της οδού Φρυνίχου. Η σκηνοθεσία είναι της Νατάσας Τριανταφύλλη, ενώ όλους τους βασικούς ρόλους ερμηνεύει ο Ρένος Χαραλαμπίδης πλαισιωμένος από τον εξαιρετικό κρουστό Πέτρο Κούρτη και την Ελεάνα Γεωργούλη επί σκηνής. Την πρωτότυπη μελωδία της παράστασης συνέθεσε ο Ιταλός διεθνούς φήμης μουσικός Ludovico Einaudi. Η παράσταση επιλέχθηκε από την καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ, Teresa Timpano, στο πλαίσιο της πρώτης ελληνοϊταλικής πλατφόρμας καλλιτεχνικών διευθυντών φεστιβάλ και θεάτρου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, από τις 24 έως τις 27 Μαΐου 2018, από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού σε συνεργασία με τη Γενική Διεύθυνση Παραστατικών Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας. Παράσταση στις 24 Νοεμβρίου 2018, στην Bova, Reggio Calabria.

 

eirini aivaliwtouΘέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Δείτε το Πρόγραμμα 2018 – 2019 και τις φωτογραφίες των σκηνοθετών
Περισσότερα

Η Συντεχνία του Γέλιου παρουσιάζει ξανά την κωμωδία του Roy Kift «Πιο Δυνατός κι από τον Σούπερμαν»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Εγώ είμαι ανάπηρος κι εσύ ‘σαι περπατένιος
Αυτός κινέζος κίτρινος κι αυτός σοκολατένιος

Αφού γύρω μας οι άνθρωποι έχουνε τόση ποικιλία
γιατί ο κόσμος φτιάχνεται μόνο για μια κατηγορία;

Η Συντεχνία του Γέλιου επιστρέφει ύστερα από έναν χρόνο αγρανάπαυσης και παρουσιάζει από τις 14 Οκτωβρίου 2018 στο Σύγχρονο Θέατρο την κωμωδία «Πιο Δυνατός κι από τον Σούπερμαν» του Άγγλου συγγραφέα Roy Kift, που βλέπει τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός παιδιού με αναπηρία.

Πρόκειται για μια ξέφρενη κωμωδία, που έχει στο επίκεντρο τον ανάπηρο προ-έφηβο Άρη, ο οποίος τσουλώντας με το αμαξίδιό του μέσα στη ζωή και με την παρέα του, φροντίζουν για ζωηρή διασκέδαση. Είναι ταυτόχρονα ένα έργο δυνατών συναισθημάτων, περιέχει μεγάλη πυκνότητα πληροφόρησης και διαφωτίζει αβίαστα και με νηφαλιότητα την καθημερινότητα και τα ζητήματα που προκύπτουν στη ζωή του νεαρού ήρωα με αναπηρία.

Η κωμωδία του Άγγλου Roy Kift για παιδιά και νέους είχε δημιουργήσει τη δεκαετία ‘80 και ‘90, τόσο στην Αγγλία όσο και στη Γερμανία (θέατρο GRIPS), βαθιά τομή στις αντιλήψεις επάνω στο θέμα της αναπηρίας προτείνοντάς την ως μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας και συνέβαλε στην αποδόμηση παγιωμένων συμπεριφορών, προκαταλήψεων και φόβων.

Συνδημιουργοί σε αυτή την παραγωγή είναι η Κίνηση Ανάπηρων Καλλιτεχνών.

Τη σκηνοθεσία θα μοιραστούν ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Βασίλης Κουκαλάνι και ο σκηνοθέτης και ντοκιμαντερίστας Αντώνης Ρέλλας. Οι δυο τους επιμελήθηκαν και τη μετάφραση/ διασκευή.

Διανομή: Γιώργος Κατσής, Βασίλης Κουκαλάνι, Μαρία Μοσχούρη, Τάνια Παλαιολόγου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Θοδωρής Σκυφτούλης

Κίνηση: Εριφύλη Στεφανίδου

Τα 5 τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Φοίβος Δεληβοριάς.

Οι παραστάσεις θα είναι καθολικά προσβάσιμες για όλους και θα πραγματοποιηθούν με ταυτόχρονη διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, Ακουστική περιγραφή (AD: Audio Description) και υπέρτιτλους για Κωφές/ους.

 

***

Σύγχρονο Θέατρο
Ευμολπιδών 45, Γκάζι
Τηλέφωνο: 210 3464380

«Πιο Δυνατός κι από τον Σούπερμαν» του Roy Kift

Πρεμιέρα: Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018

Από την Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2018 μέχρι την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018
Κάθε Κυριακή στις 11:30

Από την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018 μέχρι την Κυριακή 21 Απριλίου 2019
Κάθε Κυριακή στις 15:00

Τιμές εισιτηρίων
Γενική είσοδος: 10 €
ΑμεΑ, ανέργων, φοιτητικά, άνω των 65: 6 €
Ομαδικά άνω από 25 άτομα: 6 €

Προπώληση: VIVA

Διάρκεια παράστασης: 90΄ με διάλειμμα

Συντεχνία του Γέλιου
http://www.syntexniageliou.gr/
https://www.facebook.com/syntechniatougeliou/

Υπεύθυνος Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Αντώνης Κοκολάκης
Ε-mail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com

eirini aivaliwtouΗ Συντεχνία του Γέλιου παρουσιάζει ξανά την κωμωδία του Roy Kift «Πιο Δυνατός κι από τον Σούπερμαν»
Περισσότερα

«Θανατερής μοσκοβολιάς λουλούδι» η Παρθενόπη Μπουζούρη κι η Gabler της Μπρούσκου στο Μπάγκειον

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Επιμέλεια: Παναγιώτης Μήλας

Στις 23 Μαΐου 1906 πέθανε πλήρης ημερών ο Ερρίκος Ίψεν. Πολύ σύντομα, στις 18 Ιουνίου, ο Κωστής Παλαμάς, από τους θερμότερους θαυμαστές του Νορβηγού δραματουργού, δημοσιεύει στο περιοδικό «Νουμάς» μια πολύστιχη «Ωδή στο θάνατο του Ίψεν».

Εκεί ο ποιητής μιλάει και για κάποιες επίφοβες ιψενικές ηρωίδες, που τις αποκαλεί «θανατερής μοσκοβολιάς λουλούδια», «της αρρώστιας, της αμαρτίας, της μπόρας ξωθιές και σφίγγες». Και ονομάζει τρεις τέτοιες ηρωίδες:
Και να η Θαλασσινή, και να η Ρεβέκκα, κι η ξέχωρη δυναμική Έντα Γκάμπλερ.

Ένα μήνα αργότερα η Μαρίκα Κοτοπούλη ενσαρκώνει την πρώτη από τις τρεις, τη Θαλασσινή, δηλαδή την Ελίντα Βάγκελ, στην Κυρά της Θάλασσας.

***

 

Η Παρθενόπη Μπουζούρη με την Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου.

 

Η Κοτοπούλη θα συναντηθεί ξανά με τον Ίψεν στις 4 Οκτωβρίου 1921 ερμηνεύοντας τη σκοτεινή και «καταστρεπτική» Έντα Γκάμπλερ. Στην Πλατεία Ομονοίας και στο δικό της θέατρο υποδύεται την Έντα για πρώτη φορά. Την παράσταση προλογίζει ο λογοτέχνης Λέων Κουκούλας στις 30 Σεπτεμβρίου του 1921. Η Κοτοπούλη επανέλαβε την Γκάμπλερ και το 1926.

***

Της «θανατερής μοσκοβολιάς λουλούδι», η Παρθενόπη Μπουζούρη και η Hedda Gabler επιστρέφουν στο «Μπάγκειον» από την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018 στην ίδια πλατεία, στην Ομόνοια και στο ιστορικό ξενοδοχείο «Μπάγκειον» σε σκηνοθεσία της Άντζελας Μπρούσκου η οποία συμμετέχει στην παράσταση υποδυόμενη την Μπέρτα.

 

***

 

Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου με την Παρθενόπη Μπουζούρη.

Του Κωστή Παλαμά
«Ωδή στο θάνατο του Ibsen»

 

*
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Πέθανες τώρα; Από καιρό δεν ήσουν
μες στ’ ασάλευτα βάθια του θανάτου;
Τί νόημα για σέναν’ έχει ο τάφος;
Ή ζωντανός ή πεθαμένος, όμοια
μιλάς και φέγγεις.
*
Απ’ τα θαμπά κι από τ’ απέραντα ήρθες,
από νύχτες αφεύγατες ξεκόβεις,
κι από τους αβασίλευτους τους ήλιους·
καθώς λαμποκοπάει στα κορφοβούνια
της Νορβηγίας
*
απάρθενο το χιόνι, έτσι κι εσένα
λαμποκοπάει το μέτωπό σου, και είναι
στην όψη σου ίδια ξαπλωμένη η πάχνη
της υπερβόρειας Θούλας, που γεννήθης,
αερομαγνάδι.
*
Σαν τα ρουμάνια της πατρίδας σου είσαι
πυκνός, αδρός, πράσινος, μαύρος, όλος·
την ορμή και τη δύναμη σού δώκαν,
που σκάφτει και κατάβαθα τραβάει
και τρώει, οι φιόρδες.
*
Απ’ τους αφρούς του βοριανού πελάγου
ψάρεψ’ εσένα η Σάγα και σε πήρε
στα μαργαριταρόχλωμα φτερά της·
κάστρων καταλύτης αρματωμένος
Βίκιγκας ήρθες.
*
Η ΜΟΥΣΑ
Μ’ ενός Χαράλδου αέρα, με του ζάρλου
την περηφάνια που ζητά ένα θρόνο,
παλιών και νέων απαρνητή και αντάρτη,
να με πλευρώνει απόκοτα, τον είδα.
«Βάρβαρε, του είπα,
*
ποιός είσαι και τί θέλεις; Από σέναν’
άμαθη. Μου είσαι ξένος. Μέσα σου όλοι
των Κιμμερίων οι ζόφοι στοιβασμένοι,
με σκυθικούς χειμώνες φοβερίζουν
το καλοκαίρι
*
των τρισμακαρισμένων μου Ηλυσίων·
το δρόμο μού γυρεύεις που ίσα φέρνει
προς την κορφή των τραγικών ηρώων·
τράβα όθεν ήρθες· τίποτε δεν έχω
μ’ εσένα. Εγώ είμαι
*
η Μούσα, και το φως πατέρας μου είναι».
Και μου αποκρίθη: «Το παιδί κι εγώ ειμαι
της αστραπής και της βροντής τ’ αγγόνι·
αν αστράψω, σε καίω κι εσέ· κι εγώ ειμαι
απ’ την Ελλάδα.
*
Κι εγώ είμαι από το αίμα των Αισχύλων,
της μυστικής λαχτάρας ο προφήτης
και το πουλί της μπόρας· κληρονόμος
του σκοτεινού Ηρακλείτου που σωπαίνει
νόημα γιομάτος».
*
Και καθώς κι ύστερα απ’ τα λόγια του, όμοια,
βουβή κι αναποφάσιστη στεκόμουν,
ξάμωσε απάνου μου άθεος το χέρι
για να μ’ αδράξει και για να με σύρει,
μουγκρίζοντάς μου:
*
«Θες δε θες, οδηγήτρα μου· προστάζω!»
Καταχτητής έτσι του κόσμου, ο μέγας
μακεδονίτης, λύγισε τραβώντας
τη Χρησμοδότρα απ’ τα μαλλιά, που αρνήθη
να τον ακούσει.
*
Και τότε του υποτάχτηκα, του δείχνω
το δρόμο, από το χέρι τονε πήρα,
την πρώτη ορμή τού φύσηξα· κι αμέσως,
τον είδα, την πνοή να δευτερώσω
προτού προφτάσω,
*
να χάνεται γοργά προς τ’ ανηφόρι
που φέρνει στο ιερό τραγικό δάσος
από το μονοπάτι που πατιέται
πάντα, και πάντα απάτητο φυτρώνει
τ’ αμάραντ’ άνθια.
*
Αεροκρέμαστο άλβατρο τον είδα
γης κι άβυσσος ανάμεσα να στέκει
κι ύστερ’ απάνου από γκρεμό να σκύβει
και με τα νύχια να τα ξεριζώνει
τ’ άγρια λουλούδια.
*
Καθώς τα ρουνικά ψηφιά μια μέρα
στο πετρένιο πειραιώτικο λιοντάρι
σκάλισε κάποιος βάραγγος περνώντας,
στη θύμησή μου σκάλισε κι ο ξένος
το πέρασμά του.
*
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Κι εκεί που βόσκει ο τάραντος, και ο πάγος
ασύντριφτος βαστιέται, στα ύψη ανέβης,
κι αγνάντεψες και μέτρησες μακριάθε
τον κάμπο με του σύγνεφου το μάτι
τ’ αστραποφόρου.
*
Κι άκουσες τα τραγούδια και τα γέλια
που γύρω σου σκορπούσαν θεοί και στρίγλες
και τον παράξενο ήβρες Κυνηγάρη,
και διάβασες βαθιά γραμμένα λόγια
στο μέτωπό του.
*
Και σ’ έμαθε πως πιο ακριβή απ’ τον ύπνο
κάτου απ’ τα κυπαρίσσια των προγόνων
και πιο ακριβή από τ’ όνειρο, η ενέργεια
κι η ζωή που τη ζεις. Και σαν τ’ ατσάλι
τ’ ακονισμένο
*
Έγιν’ εσένα η σκέψη. Απ’ το ποτήρι
το υπέρτατο ήπιες. Να σ’ αγγίξει
δε θέλησες ο πρόστυχος ο βρόμιος,
και πρόσμεινες τους νέους καιρούς, μονάχος,
γαμπροντυμένος.
*
Η ΜΟΥΣΑ
Κι οι νέοι Καιροί τον ήβρανε στα ύψη
και τονε προσκυνήσαν· κι όσο αξίζει
σιδερένιο καράβι του πολέμου,
τόσο αξίζει στη θάλασσα του Λόγου
του Σκάλδου ο στίχος.
*
Των πολύθεων έσβησε η λατρεία
και του Χριστού μαράζωσε και η πίστη·
κορόνα στο κεφάλι μου είν’ η δάφνη
ακόμα η βακχική και η απολλώνεια·
το χέρι μου όμως
*
το γαλιλαίο σταυρό κρατά, και τρέμει,
κι ανήσυχα τα μάτια μου γυρεύουν,
γυρνώντας απ’ τα ολόφωτα του κόσμου
μες στης ψυχής τ’ άφεγγα βάθια, κάτι,
και δεν το βρίσκουν.
*
Πιο πέρα π’ τους Χριστούς κι απ’ τους Ολύμπιους,
κι εγώ ένα νέο καιρό σαν να προσμένω
που η θυγατέρα μου Ομορφιά για πάντα
θα χωριστεί απ’ τον άντρα της το Μύθο,
κι άλλο άντρα θά βρει.
*
Κι αυτός θα νά ειν’ ο αγέλαστος ο Νόμος,
ο ασάλευτος των πάντων κυβερνήτης
που νου δεν έχει, και είν’ αυτός νους όλος,
της αλήθειας ένας θεός, και λόγος
της επιστήμης.
*
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Ένας πόλεμος άσβηστος κρατιέται
του ελεύτερου, του ενός, του μόνου ανθρώπου,
με των ανθρώπων τα κοπάδια. Και είπες:
«Σπάστε την αλυσίδα, τ’ όνομά της
όποιο κι αν είναι,
*
κι όσο τρανό κι αν είναι τ’ όνομά της
και σεβαστό και λατρεμένο. Ζήτω
της άναρχης Ιδέας που ξεσκλαβώνει!
Γιούχα του υποκριτή, του δειλού γιούχα,
γιούχα του ψεύτη!
*
Xαρά στην άθεη θέαινα, στην Ιδέα,
στο μέτωπο που λάμπει και δε σκύβει,
στον άνθρωπο που εμπρός τραβά, και φράχτη
δεν υπομένει, και κρατά τη φλόγα
που καίει τα πάντα!
*
Και ειρήνη και τιμή σε κείνους που ήρθαν
λυτρωτήδες και πέσανε σφαχτάρια
και με κορμιά στοιχειώσαν αντρειωμένα
το γιοφύρι που αργά θα μας περάσει
στη νέα την πλάση!
*
Το λάβαρο του ελεύτερου, του μόνου,
του ενός, του καταλύτη και του πλάστη,
γιγάντικα το κράτησες, και ανέβης,
και φάνταξε στα δυο σου χέρια εκείνο
σαν κόσμος όλος.
*
Τα έργα σου σαν πέτρες είναι, πέφτουν,
χτυπάν, σεισμός, ραΐζουν, απ’ το χάσμα
που ανοίγει, βγαίνουν άντρες οργοτόμοι
και οι Στόκμανοι και οι Μπράντηδες και οι Σόλνες
και οι Παραβάτες.
*
Το χάσμα που άνοιξε ο σεισμός το στρώνουν
θανατερής μοσκοβολιάς λουλούδια,
θυγατέρες σου αμίλητες, γυναίκες
της αρρώστιας, της αμαρτίας, της μπόρας
ξωθιές και σφίγγες.
*
Και νά η Θαλασσινή και νά η Ρεβέκκα
κι η ξέχωρη αντρογυναίκα Έντα Γκάμπλερ,
κι ύστερα εσείς, Σολβέγιες, Αυρηλίες,
Αγνές, του ανθρώπου θείες ξαναγεννήτρες
με την αγάπη.
*
Της λίμνης και της φιόρδας και του δάσους
και του βουνού ρίζες και πάχνες και ίσκιοι,
και τωρινά και αρχαία τα πλάσματά σου
δείχνονται σα βλαστοί μιας μακρεμένης
μυθικής Σάγας.
*
Βασανισμένα απ’ την Ιδέα, πατάνε
με της ζωής το πάτημα τη γη μας,
μα βλέπουν με τα μάτια ενός ονείρου,
με τη σιωπή της νύχτας συνορεύει
το μίλημά τους.
*
Τ’ αμάξια τους τα σέρνουν τ’ άσπρα τ’ άτια
του μυστηρίου τα στοιχειωμένα· αλιά του
όποιου αψηφήσει το χαμό στο ανέβα
των πύργων των εφτάψηλων που χτίζουν·
και η Τραγωδία,
*
χωρίς το μετρημένο, όλο αρμονία
δρόμο της, όταν ήτανε Αθηναία,
χωρίς το κοσμοπλάνητο μεθύσι
απ’ το κρασί του Άγγλου, νά την πάλι
τροπαιοφόρα!
*
Η ΜΟΥΣΑ
Τα πρώτα του έργα θαμαστά ιστορίζουν
της σκαντιναβικής φυλής τη δόξα
και της πατρίδας τη δροσιά· η λαχτάρα
πλάτυνε μέσα του ύστερα, και ζώνει
την Ανθρωπότη.
*
Και κανείς για να μην τονε ταράξει
στο μέγα αγκάλιασμά του, σκληρά διώχνει
κάθε ζωή συντροφική και αγάπη,
και της πικρής της μοναξιάς προβάλλει
ήρωας και κράχτης.
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Της ανθρωπότης τ’ όνειρο τα πρώτα
χρόνια μου εμένα τα θρασά θαμπώνει,
και προς αυτό παράδερνα πετώντας,
όσο που με γονάτισ’ ένα χέρι
και με καρφώνει
*
μπροστά στην άγια εικόνα της πατρίδας.
Και λέω γονατιστός και καρφωμένος:
«Ό,τι κρατώ, από σένα, και για σένα!»
Και το πνέμα μου βλέπω να το υψώνουν
διπλά φτερούγια,
*
η μοναξιά και η συντροφιά· δε φτάνει
το ’να φτερό, παράδαρμα μες στ’ άδεια·
τα δυο σε υψώνουν ρήγισσα, ω Ιδέα!
Μόνος κι ένας εγώ, για να δουλέψω
για σας, ω πλήθη!
*
Κοιμάται στα χτηνώδικα κορμιά σας
μια θεία ψυχή· να την ξυπνήσω θέλω
με τα χάιδια του Λόγου και της Λύρας,
με το δαρμό του βούνευρου, και μ’ ό,τι
χτυπάει και σφάζει.
*
Και κανενός πατέρα από τη Σπάρτη
και τάφου κανενός απ’ την Αθήνα
τα κόκαλα δεν πήγα να ξεθάψω
να τα χτίσω στην πόρτα του σπιτιού μου,
για να φαντάξω.
*

Στο χτεσινό το χώμα, που την ξέρει
τη δάφνη, και το γγίζεις και αναβρύζει
το νερό το αρμυρό σα θυμωμένο,
εκεί που ο Μπάιρον έκλεισε τα μάτια,
πρωτόειδα σε, ήλιε!
*
Η ΜΟΥΣΑ
Κρίματα πλήθια απάνου σου τα πήρες,
δικά σου, πατρικά, προγόνων, όλων.
Όλα θα τα πλερώσεις· δε θα ζήσεις.
Και στην πηγή του ήλιου μέσα, η νύχτα
θα σε ρουφήξει.
*
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Ω Μούσα, ας μην ταράξει ούτε από μένα
ούτε από σε ματιά και σ’ όποια βάθη,
το σιωπηλό κάρφωμα του ματιού μας
απάνου στου μεγάλου την εικόνα
που μας γιομίζει.
*
Η ΜΟΥΣΑ
Τον ξανάειδα. Στο χιόνι της κορφής του
λαμποκοπούσε ο ήλιος μιας Βαλχάλας·
στα πόδια του ένας πέλεκας και μια άρπα,
του Βίκιγκα τα όπλα και του Σκάλδου
τον καρτερούσαν.
*
Κοιμισμένος. Μια υπέρθεη γυναίκα
σφιχτά στην αγκαλιά της τον κρατούσε
και της πιστής Σολβέγιας το τραγούδι
απάνου από τον ύπνο του καλού της
του τραγουδούσε:
*
«Στην αγκαλιά μου πέρασε η ζωή σου
κανακευτά· κουράστηκες· κοιμήσου,
Λατρευτέ μου, σε ξενυχτίζω. —Ποιά είσαι;
Μου αποκρίθη: «Η γυναίκα του θανάτου,
η Αθανασία!»
*
3 του Θεριστή 1906

 

***

 

Ο Νικόλας Παπαγιάννης με την Παρθενόπη Μπουζούρη.

 

Ηedda Gabler
του Henrik Ibsen

Σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου

– Από τις 11 Οκτωβρίου επιστρέφει στο «Μπάγκειον»
*
Συντελεστές παράστασης
Σκηνοθεσία – εικαστική άποψη: Άντζελα Μπρούσκου
Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Μουσική: Nalyssa Green
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Παραγωγή: Ευάγγελος Κώνστας – Constantly Productions
Προβολή – επικοινωνία: Δημήτρης Χαλιώτης

*

Ηθοποιοί: Παρθενόπη Μπουζούρη, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου, Θάνος Παπακωνσταντίνου, Νικόλας Παπαγιάννης, Ειρήνη Αϊβαλιώτου και η Άντζελα Μπρούσκου.

***

Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου με την Ειρήνη Αϊβαλιώτου.

 

Πρεμιέρα: 11 Οκτωβρίου 2018
Παραστάσεις: Πέμπτη – Σάββατο στις 21:00, Κυριακή στις 19:30 (μέχρι τις 11 Νοεμβρίου)
Τιμές εισιτηρίων
15 ευρώ (κανονικό), 10 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ), 5 ευρώ (ατέλειες)
Προσφορά μέσω viva: 10 ευρώ για αγορές εισιτηρίων μέχρι τις 7 Οκτωβρίου
Προπώληση:https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-mpageion/hedda-gabler/
Κρατήσεις θέσεων: 693 8500457 (5 μ.μ. – 8 μ.μ.)
Διάρκεια: 120 λεπτά

*

Μπάγκειον Ξενοδοχείο
Πλατεία Ομονοίας 19, Αθήνα
Μετρό, σταθμός «Σύνταγμα»
Έξοδος: Αθηνάς – Σταδίου

Παναγιώτης Μήλας«Θανατερής μοσκοβολιάς λουλούδι» η Παρθενόπη Μπουζούρη κι η Gabler της Μπρούσκου στο Μπάγκειον
Περισσότερα

Οι Τιτάνες του Ευριπίδη Λασκαρίδη στην Biennale Χορού της Λυών

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Η παράσταση Τιτάνες του Ευριπίδη Λασκαρίδη και της ομάδας του OSMOSIS, αφού έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Αθηνών 2017 και συνέχισε μια επιτυχημένη πορεία σε Βαρκελώνη, Τορίνο, Άμστερνταμ και Παρίσι, θα παρουσιαστεί σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών στην Biennale Χορού της Λυών στις 28 και 29 Σεπτεμβρίου 2018.

 

Βραβευμένος με το Pina Bausch Fellowship το 2016, ο Ευριπίδης Λασκαρίδης δημιουργεί μία νέα γλώσσα σκηνικής έκφρασης. Οι Τιτάνες αποτίνουν φόρο τιμής σε κάθε αποτυχημένη προσπάθεια, σε κάθε ατομική ή συλλογική αποτυχία για την εδραίωση ενός άθραυστου εαυτού και ενός άμωμου κόσμου.

 

eirini aivaliwtouΟι Τιτάνες του Ευριπίδη Λασκαρίδη στην Biennale Χορού της Λυών
Περισσότερα

Η Βασιλοπούλα Που Δεν ήθελε να Παντρευτεί, ένα από τα ωραιότερα ελληνικά παραμύθια στο Faust Bar-Theatre-Arts

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Σε έναν κόσμο μεταβαλλόμενο, τι είναι αλήθεια και τι ψέμα; Τι έχει πραγματική αξία για μας και από ποια μονοπάτια χρειάζεται να περάσουμε για να την αντιληφθούμε; Πόσο πείσμα χρειάζεται για να πετύχουμε τους στόχους μας και ποιο το κόστος όλου αυτού του αγώνα; Και το σημαντικότερο: τι είναι αυτό που μένει στο τέλος αυτής της μεγάλης διαδρομής;

Το Faust Bar-Theatre-Arts παρουσιάζει το συναρπαστικό παραμύθι «Η βασιλοπούλα που δεν ήθελε να παντρευτεί», για τέσσερις μόνο Κυριακές του Οκτωβρίου (στις 7, 14, 21 και 28), σε σκηνοθεσία Δημήτρη Φραγκιόγλου με την Ελένη Κερολάρη.

Το παραμύθι «Η βασιλοπούλα που δεν ήθελε να παντρευτεί» αφηγείται τις περιπέτειες ενός ριψοκίνδυνου βασιλόπουλου που κάνει τα πάντα για κατακτήσει την καρδιά της σκληρής βασιλοπούλας.

Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης ακολουθεί θεατρικό παιχνίδι που ενώνει τους μαγικούς κόσμους του παραμυθιού με εκείνους που θα χτίσουν οι μικροί θεατές. Τα παιδιά ανεβαίνουν στη σκηνή και γίνονται αυτοί οι δημιουργοί του παραμυθιού. Επινοούν δικές τους αφηγήσεις και «μεταμορφώνονται» στους κεντρικούς ήρωες ενός νέου φανταστικού τόπου, μέσα στον οποίο παίζουν, εκφράζονται ατομικά, συνεργάζονται και επικοινωνούν. Το θεατρικό παιχνίδι συντονίζει η θεατροπαιδαγωγός, Νάντια Κατή.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς που είχε έναν μοναχογιό που αρνιόταν πεισματικά να παντρευτεί. Μάταια ο βασιλιάς προσπαθούσε να του αλλάξει γνώμη. Το βασιλόπουλο ήταν αμετάπειστο… Μέχρι που αντίκρισε το πορτρέτο της βασιλοπούλας που δεν ήθελε να παντρευτεί και μαγεύτηκε από την ομορφιά της.

Κάπως έτσι αρχίζει ένα περιπετειώδες ταξίδι αναζήτησης της σκληρής βασιλοπούλας κι ένας ριψοκίνδυνος αγώνας κατάκτησης της καρδιάς της από το βασιλόπουλο. Η διαδρομή γεμάτη απρόοπτα, προκλήσεις και πάθη, ποτισμένα με τόνους έρωτα αλλά και με αίμα. Δράκοι, μαγικές σκούφιες και μαγκούρες, μήλα που γελάνε, κυδώνια που κλαίνε, δόντια που δίνουν υπερφυσικές ικανότητες, μαγικά «δεσίματα» και «λυσίματα» πλέκονται αριστοτεχνικά για να συνθέσουν μια περιπέτεια αναζήτησης του αληθινού έρωτα που κυριολεκτικά κόβει την ανάσα, οδηγώντας ήρωες και θεατές σε ένα απροσδόκητο τέλος.

Η παράσταση παρουσιάζει το παραμύθι «Η βασιλοπούλα που δεν ήθελε να παντρευτεί» με την αμεσότητα και την απλότητα που ζωντάνευαν τα παραμύθια οι λαϊκοί παραμυθάδες, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες και τους προβληματισμούς του σήμερα.

«Η βασιλοπούλα που δεν ήθελε να παντρευτεί» είναι ένα από τα ελληνικά παραμύθια που συνέλεξε ο Αυστριακός Johann Georg von Hahn, πρέσβης στα Γιάννενα το 1848 και αργότερα στη Σύρο, και τα εξέδωσε σε ένα βιβλίο με τίτλο «Griechische Marchen». Η συλλογή του Johann Georg von Hahn, καρπός των περιηγήσεών του σε περιοχές της Ελλάδας (Γιάννενα, Εύβοια, Κυκλάδες), τυπώθηκε στα γερμανικά στη Λιψία το 1864, ενώ στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1999 με τίτλο «Ελληνικά Παραμύθια» από τις Εκδόσεις Opera σε μετάφραση Δημοσθένη Κούρτοβικ.

 

***

 

Ταυτότητα Παράστασης

Η Βασιλοπούλα Που Δεν ήθελε να Παντρευτεί

(μία παράσταση που ενώνει τη δραματοποιημένη αφήγηση με το θεατρικό παιχνίδι)

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Φραγκιόγλου
Στίχοι: Λίτσα Ηλιού
Μουσική: Αντώνης Βεκρής
Επιμέλεια Κίνησης: Χριστίνα Παπαδάκη
Φωτισμοί: Δημήτρης Βέργαδος
Φωτογραφίες: Γιώργος Δρακόπουλος

Παίζει: Ελένη Κερολάρη

Σχεδιασμός θεατρικού παιχνιδιού: Νάντια Κατή
Δράση θεατρικού παιχνιδιού: Νάντια Κατή – Ελένη Κερολάρη

Από Κυριακή 7 Οκτωβρίου στις 12:00
Και για τέσσερις μόνο παραστάσεις 7, 14, 21 και 28 Οκτωβρίου 2018

Στις 12 το μεσημέρι

Διάρκεια: 100 λεπτά – περιλαμβάνει και το θεατρικό παιχνίδι

Τιμές Εισιτηρίων
Παιδιά: 10 ευρώ
Ενήλικες: 8 ευρώ

***

http://www.vasilopoula.weebly.com
Email: thesinglequeen@gmail.com

Ακολουθήστε το Facebook event:
ΕΔΩ

 

***

 

Faust Bar-Theatre-Arts
Καλαμιώτου 11, Αθήνα

Μετρό, σταθμός «Σύνταγμα»

Τηλ. 21 0323 4095

HOME new2018

eirini aivaliwtouΗ Βασιλοπούλα Που Δεν ήθελε να Παντρευτεί, ένα από τα ωραιότερα ελληνικά παραμύθια στο Faust Bar-Theatre-Arts
Περισσότερα

«Τι Με Κοιτάς Έτσι;». Ένας χειμαρρώδης μονόλογος με μαύρο χιούμορ για την Αθηνά Παππά

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Η μαύρη κωμωδία «Τι Με Κοιτάς Έτσι;» είναι ένας χειμαρρώδης μονόλογος με ηρωίδα μία Γυναίκα, η οποία, έπειτα από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοχειρίας, διηγείται τη ζωή της, χρησιμοποιώντας γλαφυρή αφήγηση και μαύρο χιούμορ. Η ηρωίδα κατορθώνει να αυτοσαρκάζεται, να σαρκάζει, να σχολιάζει, να γελά και να ονειρεύεται… καθισμένη σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο.

Η παράσταση στοχεύει να μιλήσει ανοιχτά για τον αποκλεισμό που βιώνουν άτομα με αναπηρία, τόσο σωματική όσο και ψυχική. Μέσα από το μαύρο χιούμορ, αλλά και τις αναφορές σε μια εποχή που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί για την Ελλάδα, η ηρωίδα προσπαθεί να κατανοήσει πώς έφτασε στο σημείο που βρίσκεται και πώς θα ξεφύγει από εκεί.

Το έργο βασίζεται σε αληθινή ιστορία.

***

Συντελεστές

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ρόδης και Ιωάννης Κυφωνίδης
Ερμηνεία: Αθηνά Παππά
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαριλίζα Rendl
Σύνθεση πρωτότυπης μουσικής – Ενορχήστρωση: Χρήστος Μπάκης
Σχεδιασμός Φωτισμού – Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ρασσιάς
Σόλο Βιολί: Γιώργος Μανωλάς
Make up Artist: Μαργαρίτα Καρακάση
Hair Styling: Ντίνα Τριάντου
Γραφιστική επιμέλεια αφίσας: Δήμητρα Αγγελακοπούλου
Trailer: Ελένη Μολφέτα

Φιλική Συμμετοχή (Voice over):
Σάρα Γανωτή, Ματθίλδη Μαγγίρα, Γιώργος Χριστοδούλου.

***

Πληροφορίες

«Τι Με Κοιτάς Έτσι;»
των Ρόδη – Κυφωνίδη
Θέατρο Έαρ Βικτώρια

Μαγνησίας 5 και Αριστοτέλους 132, 112 51, Αθήνα
Κρατήσεις θέσεων: 210 822 0020 και 697 0027 730
Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Παραστάσεις: Από Τετάρτη 17/10/2018 και κάθε Τετάρτη στις 21:00.
Τιμές εισιτηρίων: 10 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (φοιτητικό, ΑΜΕΑ, άνεργοι, ατέλειες)

Trailer:

 

Facebook Page: https://bit.ly/2Q33p02

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theatre/ear-viktoria-b-skini/ti-me-koitas-etsi/

Πρόσβαση στο Θέατρο Έαρ Βικτώρια:
Η θέση στον χάρτη: https://goo.gl/maps/Y7xffRrMi5U2

Με λεωφορεία – τρόλεϊ:
α) Από Αχαρνών: τρόλεϊ 6 – λεωφορεία Β9 & Γ9 (στάση Αγ. Παντελεήμων).
β) Από 3ης Σεπτεμβρίου: λεωφορείο 054 (στάση Αγγελοπούλου).
γ) Από Πατησίων: τρόλεϊ 3, 5, 11 & 14 – λεωφορεία 608, 622 & Α8 (στάση Αγγελοπούλου).
Με τρένο (ΗΣΑΠ), στάση «Βικτώρια» (απόσταση περίπου 10′ με τα πόδια).
Με αυτοκίνητο:
– Στάθμευση: AEGEAN parking, Γ’ Σεπτεμβρίου 144, τηλ. 210 822 7389, με το απόκομμα του εισιτηρίου, μόνο με 5,00 €.
– Ελεύθερο πάρκινγκ στους γύρω δρόμους.

Ακολουθήστε το Θέατρο Έαρ Βικτώρια:
Facebook: www.facebook.com/theatro.ear.victoria
Twitter: www.twitter.com/EarVictoria
Instagram: www.instagram.com/ear.victoria.theater
YouTube: www.goo.gl/nq26A3
Mixcloud: www.mixcloud.com/EarVictoria

  • Το λογότυπο του Έαρ Βικτώρια είναι από έργο του ζωγράφου Γιώργου Σταθόπουλου.

***

Η Αθηνά Παππά είναι σκηνοθέτης και ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών και Υποκριτική στη Δραματική Σχολή Βεάκη. Διδάχθηκε αρχαίο δράμα, Σαίξπηρ και σύγχρονο αμερικάνικο θέατρο από τον Μίνω Βολανάκη. Μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο Live art Theater στο Aμβούργο και στο Βερολίνο.

Δίδαξε στη Ανωτέρα Δραματική Σχολή Ίασμος B. Διαμαντόπουλος. Σήμερα διδάσκει Υποκριτική και προετοιμάζει σπουδαστές για Δραματικές Σχολές, το Εθνικό Θέατρο και το Υπουργείο Πολιτισμού καθώς και μεταπτυχιακά σεμινάρια Υποκριτικής.
Έχει πάρει μέρος σε 40 θεατρικές παραστάσεις, σε 25 κινηματογραφικά έργα και 20 τηλεοπτικές σειρές και τηλεταινίες. Έχει γράψει 11 θεατρικά έργα, τα οποία 10 ανέβηκαν όλα με επιτυχία σε κεντρικές σκηνές της πόλης, αλλά και στο εξωτερικό.

Βγήκε στο θέατρο μαθήτρια ακόμα της δραματικής σχολής στην Πορνογραφία του Μ. Χατζιδάκι και έκτοτε συνεργάστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους με τους σκηνοθέτες Μίνω Βολονάκη, Μιχάλη Κακογιάννη, Robert Williams, Γιάννη Κακλέα, Γιάννη Διαμαντόπουλο, Σταύρο Τσακίρη, Κοραή Δαμάτη, Θύμιο Καρακατσάνη, Βασίλη Αναστασίου, Βασίλη Μπουντούρη, Χρήστο Τσάγκα, Λάμπρο Τσάγκα, Γιώργη Χριστοφυλλάκη, Γιώργο Μανιώτη κ.α.
Με τους Έλληνες συγγραφείς Φρέντυ Γερμανό, Ανδρέα Στάικο, Μπάμπη Τσικληρόπουλο, Γιώργη Χριστοφυλλάκη, Γ. Μανιώτη, και τους ποιητές Βενετία Μακρυνώρη, Χρήστο Καριώτη κ α.

Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες: Άρη Φωτιάδη, Δημήτρη Αθανίτη, Μένιο Δίτσα, Φρέντι Βιανέλλη, Νίκο Γιαννόπουλο, Γιάννη Διαμαντόπουλο, Χρίστο Δήμα, Κωστή Μπασογιάννη, Κάρολο Ζωναρά, Ροβήρο Μανθούλη, Νίκο Τριανταφυλλίδη, Αντώνη Καφετζόπουλο, Στράτο Τζίτζη, Ivan Nitchev κ.α. σε ελληνικές και ξένες παραγωγές.
Πήρε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές σε σκηνοθεσία: Πάνου Γλυκοφρύδη, Θοδωρή Μαραγκού, Γιάννη Διαμαντόπουλου ,Κώστα Κουτσομύτη, Γιώργου Νικολαΐδη, Κώστα Μαζάνη, Βασίλη Ντούρου, Μανούσου Μανουσάκη, Πάνου Κοκκινόπουλου, Μ. Παπανικολάου, Χρήστου Δήμα, Ανδρέα Θωμόπουλου, Γρηγόρη Πετρινιώτη, Κώστα Κιμούλη, Γιώργου Αγαθονικιάδη, Βασίλη Τσελεμέγκου κ.α. Επίσης πρωταγωνίστησε στις βραβευμένες διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές «Μετά το τέλος του κόσμου» του Ivan Nitcef (Φεστιβάλ Βερολίνου 1999) και «Lilli’s Story» του Ροβήρου Μανθούλη (Φεστιβάλ Κανών 2002).

Ως Θεατρική Συγγραφέας έγραψε τα έργα «Acropolis Now!», «AUTOPUT», «RRRAUS!» «Sir Andrew» «Ντετέκτιβ-Στόρι» «Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα – Χαμένος στ’ όνειρο» «FASSBINDER» «Πεινάει κανείς;», «Υψηλή Τάση», «Go!», «Θα σε δω στην Αθήνα» (2017 άπαιχτο). Το τελευταίο επιλέχτηκε ως βάση για άτυπη μάθηση νέων στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+

Το 1999 ιδρύει την θεατρική ομάδα «Συν Αθηνά…» και την άτυπη ομάδα «Συν Αθηνά ΙΙ».
Γράφει, σκηνοθετεί και κάνει την παραγωγή στα έργα της ομάδας καθώς και σε άλλες παραγωγές του ελεύθερου θεάτρου.
Κλυταιμνήστρα; Ανδρέα Στάικου (2000 παραγωγή-συνσκηνοθεσία Άντριαν Φρίλινγκ)
Acropolis Now (2002 κείμενο-παραγωγή- συνσκηνοθεσία – Αθηνάς Παππά – Άντριαν Φρίλινγκ)
Autoput (2003 κείμενα- συμπαραγωγή –συνσκηνοθεσία Άντριαν Φρίλινγκ )
Το Κόκκινο φτερό (2003 Ανδρέα Στάικου σκηνοθεσία – παραγωγή)
Fassbinder (2003 σπουδή πάνω στη ζωή και το έργο του Γερμανού ανατρεπτικού σκηνοθέτη, σκηνοθεσία παραγωγή, δραματουργική επεξεργασία)
RRRAUS! (2005 Ανάθεση έργου από το κράτος της Βρέμης κείμενα – σκηνοθεσία – συμπαραγωγή )
Sir Andrew (2006 musical τουAndrew Loyd Weber – Δραματουργική επεξεργασία – κείμενα σκηνοθεσία )
Χαμένος στο όνειρο (2005-2006 Δραματουργική επεξεργασία – διασκευή – σκηνοθεσία – παραγωγή)
Ντετέκτιβ Στόρι (2005-2009 Κείμενα- σκηνοθεσία-παραγωγή)
Πεινάει κανείς; (2010-2011 Κείμενα – σκηνοθεσία – παραγωγή)
Υψηλή Τάση (δραματουργική επεξεργασία – σκηνοθεσία 2012)
Go! (2013 κείμενα – σκηνοθεσία – παραγωγή)
Μαγεμένη Βασιλοπούλα (2014 παραγωγή)
Nobodys perfect (2015-2016 διασκευή – σκηνοθεσία – παραγωγή )

Έχει συνεργαστεί και έχει κάνει συμπαραγωγή με τα κρατικά θέατρα «SCHWANKHALLE» (Βρέμη) Γερμανίας, «Lofft» (Λειψία) Γερμανίας.
Έχει βραβευτεί στο εξωτερικό για τα θεατρικά έργα (συγγραφή+σκηνοθεσία) RRRAUS ! και AUTOPUT.
Έχει κάνει ραδιόφωνο στο κρατικό αλλά και σε ιδιωτικά κανάλια, video art καθώς και styling σε φωτογραφικές παραγωγές.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα .

eirini aivaliwtou«Τι Με Κοιτάς Έτσι;». Ένας χειμαρρώδης μονόλογος με μαύρο χιούμορ για την Αθηνά Παππά
Περισσότερα

Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν | Από την ομάδα NV Sisterhood στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Η θεατρική performance Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν εστιάζει στο φόβο της ετερότητας πάνω στην οποία χτίζονται προσωπικοί και κοινωνικοί μηχανισμοί συμπεριφορών. Είναι μια περιήγηση στη σχέση μεταξύ σώματος-νου· διεισδύει στα προσωπικά δεδομένα που δημιουργούνται από τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες και εξετάζει το κατά πόσο υπάρχει – και πού βρίσκεται – η ελεύθερη βούληση. Η παράσταση είναι το τελευταίο μέρος της τριλογίας «Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι» και είναι εμπνευσμένη από τις εθνολογικές εκθέσεις «Negro Villages» που διεξάγονταν τον 18ο, 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα.

 

 

«Μια μονάδα δεν μπορεί να είναι μόνο ένα. Είναι πολλά, είναι όλα αυτά που την απαρτίζουν. Ένας αέναος κύκλος ένωσης και διαχωρισμού. Πώς να πιστέψω στο ένα; Πιστεύω στο άπειρο. Πιστεύω στη δύναμη που μου δίνει το άπειρο να το καταλάβω.»

Ένας άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως το τέλειο παράδειγμα προς αποφυγή. Η ανατομία των λαθών του εκτίθεται σε προσεκτική μελέτη.

  • Η Νέλλη Πουλοπούλου είναι performer, σκηνοθέτης και χορογράφος. Αποφοίτησε ως αριστούχος από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν. Μελέτησε εντατικά σωματικό θέατρο, σύγχρονο χορό και Butoh. Στις παραστάσεις της ενσωματώνει στοιχεία παράδοσης διαφορετικών πολιτισμών, και χρησιμοποιεί τεχνικές visual/sound installation και site-specific performance. Έχει εργαστεί σε θεατρικούς οργανισμούς (Εθνικό θέατρο Πολωνίας GRECJI, Φούρνος, Ροές, Αργώ, Badminton, Six dogs, Booze) και σε φεστιβάλ όπως το φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το φεστιβάλ Ελλήνων χορογράφων κ.ά. Έχει διδάξει σεμινάρια σωματικού θεάτρου και χορού σε πολιτιστικούς χώρους, στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Είναι συνιδρύτρια του πολιτιστικού κέντρου Quilombo Centro Cultural και μέλος της κίνησης καλλιτεχνών με αναπηρία.
  • Η Βάλυ Ιωάννου πήρε δίπλωμα πιάνου και πτυχίο αρμονίας στο ωδείο «Μαξ Χάλλεκερ» και συνέχισε τις σπουδές της στην κοινωνιολογία και στη μουσικολογία στo Ρέντινγκ της Αγγλίας και τις σπουδές της στο πιάνο στη Βασιλική Ακαδημία της Κοπεγχάγης. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα, σεμινάρια και masterclasses πιάνου, σωματικού θεάτρου, σύγχρονου χορού, τεχνικής Αλεξάντερ, tai-chi, μουσικοκινητικής, δημιουργικής διδασκαλίας και φωνητικής σε Ελλάδα, Αγγλία, Δανία και Αμερική. Έχει συμμετάσχει σε ρεσιτάλ, σε μουσικά και εκπαιδευτικά προγράμματα και σε παραστάσεις (ΚΠΙΣΝ, Olvio theatre, Six dogs, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Πλανητάριο, AB3 Athens Biennale, Rooms 2017, Φεστιβάλ Εδιμβούργου, Tedx Athens, κ.ά). Τα τελευταία 15 χρόνια συνθέτει τραγούδια και δημιουργεί ηχοτοπία για διάφορα καλλιτεχνικά πρότζεκτ. Στη διδασκαλία της και στο καλλιτεχνικό της έργο ενσωματώνει τη βιωματική εμπειρία ως τρόπο αφομοίωσης της πληροφορίας και αναζητά πρωτότυπους τρόπους για να ενεργοποιηθεί αυτή η δημιουργική λειτουργία μάθησης. https://evdokiaioannou.wixsite.com/valli-ioannou
  • Η Άννα Τζάκου είναι υποψήφια διδάκτωρ στις παραστατικές πρακτικές στο πανεπιστήμιο του Exeter (UK) ως υπότροφος του ιδρύματος Ωνάση. Ενσωματώνει αρχές Βουδισμού σε αμερικανικές και ευρωπαϊκές μεθόδους του μεταμοντέρνου θεάτρου για τη σύσταση μιας παραστατικής πρακτικής σώματος και τοπίου. Εργάστηκε σε θεατρικές παραστάσεις τόσο σε θέατρα και δημόσιους χώρους όσο και σε φυσικά τοπία. Έχει συμμετάσχει σε παραγωγές του φεστιβάλ Αθηνών, της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών, της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού κ.ά. Έχει παρουσιάσει την έρευνά της σε συνέδρια performance και γεωγραφίας στην Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα έχει διδάξει σεμινάρια actor training, κίνησης και διαλογισμού σε θεατρικές ομάδες, πολιτιστικούς χώρους και στο Drama Department στο Πανεπιστήμιο του Exeter. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου ΑΠΘ και στο Naropa University (Boulder, CO) με υποτροφία Fulbright. http://eprofile.exeter.ac.uk/annatzakou

Διάρκεια: 70’

Video teaser:

Facebook page: https://bit.ly/2OvKlXg

Συντελεστές

Έρευνα – Σκηνοθεσία – Kείμενο: Νέλλη Πουλοπούλου
Μουσική σύνθεση: Βάλυ Ιωάννου
Δραματουργία: Άννα Τζάκου
Σκηνογραφία- Κοστούμια: Γιάννης Γιαννούλης
Video – Διεύθυνση φωτογραφίας: Θάνος Τσάκωνας
Επιμέλεια κίνησης: Νατάσσα Αρέθα
Κατασκευές: Σωτήρης Καραθανάσης
Ερμηνεία: Βάλυ Ιωάννου, Νέλλη Πουλοπούλου
Παραγωγή: Ομάδα NV Sisterhood- Quilombo Lab
Επικοινωνία – Δημόσιες σχέσεις: Γιώτα Δημητριάδη–giotadimitriadi24@gmail.com

***

Ανθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν | από την ομάδα NV Sisterhood

Από τις 13 Οκτωβρίου μέχρι τις 11 Νοεμβρίου 2018 για 10 παραστάσεις
Κάθε Σάββατο & Κυριακή | 21:00

10 €, 8 € (φοιτητικό, άνω των 65), 5 € (κάρτα ανεργίας, ΣΕΗ)

***

Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων
Κύπρου 91Α και Σικίνου 35Α
11361 Κυψέλη, Αθήνα
213.00.40.496 & 69.45.34.84.45
ΠΡΟΣΒΑΣΗ με αυτοκίνητο: εύκολο παρκάρισμα | με λεωφορείο (στάση Καλλιφρονά): 054, 608, 622, Α8, Β8 | με τρόλεϊ (στάση Καλλιφρονά): 3, 5, 11, 13, 14 | (στάση Πλατεία Κυψέλης): 2, 4 | με ΗΣΑΠ: Άγιος Νικόλαος (15 λεπτά με τα πόδια)

https://polychorosket.gr
https://www.facebook.com/tvcontrolcenter/
https://twitter.com/TVControlCenter
https://www.instagram.com/TVControlCenter/
https://www.flickr.com/photos/polychorosket/albums

  •  Το γαλλικό συνδικάτο SYNDEAC (Συνδικάτο των Καλλιτεχνικών και Πολιτισμικών Εταιρειών) υποστηρίζει το πρόγραμμα του ΚΕΤ για τη σεζόν 2018-19.
    https://www.syndeac.org/
eirini aivaliwtouΑνθρώπινοι ζωολογικοί κήποι: Όν | Από την ομάδα NV Sisterhood στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων
Περισσότερα

«Γυναίκες από χώμα» από τον Κοραή Δαμάτη και τη θεατρική ομάδα Ανδρομέδα στον Πολυχώρο Vault

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Σε σύνθεση κειμένων και σκηνοθεσία από τον Κοραή Δαμάτη παρουσιάζονται στον Πολυχώρο Vault μαρτυρίες οροθετικών γυναικών που κατηγορήθηκαν και διαπομπεύτηκαν το 2012 στην Ελλάδα.

Από την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 28 Οκτωβρίου, για 12 μόνο παραστάσεις. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 18:15

Το έργο βασίζεται σε μαρτυρίες που ζωντανεύουν στη σκηνή, άλλοτε σοβαρά, άλλοτε ειρωνικά κι άλλοτε με θυμό κι οργή. Παρουσιάζεται όλη η τραγική ιστορία της χειραγώγησης, της κακομεταχείρισης και της διαφθοράς που έζησαν.

***

Όπως σημειώνει σε κείμενό της η δημοσιογράφος Μαρία Λούκα, «Τον Απρίλιο του 2012, είχε υπογραφεί η υγειονομική διάταξη 39 Α, βασισμένη σε Αναγκαστικό Νόμο του 1940, σύμφωνα με την οποία το υπουργείο Υγείας θα μπορούσε να προχωρήσει σε εξαναγκαστικό υγειονομικό έλεγχο οποιουδήποτε ατόμου. Ήδη από τότε, έγκριτοι νομικοί διατράνωναν την έωλη και διάτρητη διαδικασία. Ωστόσο, με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας, η οποία πλέον μετατοπιζόταν από το πεδίο της πρόνοιας και της περίθαλψης στο πεδίο της καταστολής και της πειθάρχησης, χτίστηκε το υπόβαθρο, για τη διοχέτευση του ηθικού πανικού.
Οι πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, οι άνθρωποι που είχαν απολέσει την ικανότητα να προστατέψουν τους εαυτούς τους, αυτοί που είχαν αποβληθεί από τον κοινωνικό ιστό, βρέθηκαν στο στόχαστρο των διώξεων.
Μέσα σε λίγες μέρες, εκατοντάδες τοξικοεξαρτημένες ή άστεγες γυναίκες προσάγονται, ελέγχονται, χωρίς τη θέλησή τους, ως πιθανοί φορείς του HIV και όσες είναι θετικές προφυλακίζονται και δίνονται τα στοιχεία τους στη δημοσιότητα.
Εκτός από την πρώτη κοπέλα που βρέθηκε σε οίκο ανοχής ως θύμα trafficking, καμία άλλη δεν συνελήφθη σε διαδικασία που να σχετίζεται με το σεξ. Παρ’ όλα αυτά κατηγορήθηκαν ως «εκδιδόμενες» και παραπέμφθηκαν με την κατηγορία της «βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης».
Μια κατηγορία που ακόμη κι αν ίσχυε –αποδείχθηκε περίτρανα στο δικαστήριο ότι δεν ίσχυε– έριχνε το βάρος της μη χρήσης προφυλακτικού σ’ αυτές, για να βγάλει λάδι τους «οικογενειάρχες» πελάτες που, όπως είναι γνωστό, είναι εκείνοι που απαιτούν τη μη χρήση προφυλακτικού από τις κοπέλες που καταναγκαστικά ή εξαναγκαστικά ασκούν πορνεία».

***

 

 

Συντελεστές

Σύνθεση κειμένων – Σκηνοθεσία: Κοραής Δαμάτης
Μουσικοί διάλογοι και σχολιασμοί: Χρήστος Κότσι
Σκηνικά-κοστούμια: Παύλος Ιωάννου
Σχεδιασμός φωτισμών: Κοραής Δαμάτης
Hair Design: Ντάνιελ Αθανασίου
Παίρνουν μέρος αλφαβητικά: Φανή Γρύλλη, Ντίνα Κούκου, Σοφία Ρούβα, Έφη Σισμανίδου, Αναστασία Τσούτση
Φωνές: Μαρία Καβουκίδου – Θεοδώρα Σιάρκου
Παραγωγή: Θεατρική ομάδα Ανδρομέδα

*Η Ομάδα «Ανδρομέδα», ευχαριστεί το «Vice» και το «Φύλο συκής», που επέτρεψαν στην ομάδα να χρησιμοποιήσει αποσπάσματα από τα ρεπορτάζ τους για τη δημιουργία του κειμένου.

***

  • Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ.
  • ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ

***

 

Πληροφορίες

«ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠΟ ΧΩΜΑ»
Από την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 28 Οκτωβρίου
Κάθε Παρασκευή και Σάββατο 9 μ.μ., και την Κυριακή στις 6:15 μ.μ.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 75′ (χωρίς διάλειμμα)
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Γενική είσοδος: 12 ευρώ
Προπώληση – Φοιτητικό: 10 ευρώ
Ατέλειες: 5 ευρώ

***

Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8′ περίπου με τα πόδια)
Κρατήσεις: 213 0356472 και 6949534889
(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 – 14:00 και 17:00 – 21:00)

Παναγιώτης Μήλας«Γυναίκες από χώμα» από τον Κοραή Δαμάτη και τη θεατρική ομάδα Ανδρομέδα στον Πολυχώρο Vault
Περισσότερα

«Ο Τζόαν Παντάν και η ανακάλυψη της Αμερικής». Διαδρομή ιστορίας και φαντασίας από την Ομόνοια έως τη Φλόριντα

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

 

Στο έργο του Ντάριο Φο «Ο Τζόαν Παντάν και η ανακάλυψη της Αμερικής» ο ομώνυμος ήρωας είναι ένας κατεργάρης νεαρός, ο οποίος κρύβεται σε ένα καράβι στο τελευταίο ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου για την Αμερική, προκειμένου να γλιτώσει από την Ιερά Εξέταση. Αφού φτάσει στον Νέο Κόσμο, περνάει από πολυάριθμες περιπέτειες, ώσπου καταλήγει να γοητεύεται από την κουλτούρα των ιθαγενών Ινδιάνων και εν τέλει να γίνεται μέλος τους.
Με αφετηρία τις περιπέτειες του Τζόαν Παντάν, οι Ginger Creepers επιστρέφουν για να παρουσιάσουν τη νέα τους θεατρική παράσταση που βασίζεται μεν στο ανατρεπτικό κείμενο του Ντάριο Φο, αλλά συνδυάζεται και με τη δική τους οπτική, όπου η προσωπική διαδικασία αναζήτησης αποτελεί κύριο μέρος του αποτελέσματος. Κατά τη διάρκεια της παράστασης οι θεατές λαμβάνουν μέρος σε ένα νοητό και πολύπλευρο ταξίδι προσωπικής αναζήτησης που μπορεί να είναι από την Ισπανία προς τον Νέο Κόσμο, από τη σημερινή κοινωνία προς την Αμερική των Ινδιάνων, ή από ένα άτομο προς ένα άλλο. Έτσι, μέσα από το καυστικό χιούμορ του νομπελίστα συγγραφέα, οι Ginger Creepers δημιουργούν ταυτόχρονα ένα σύστημα προσωπικών και οικουμενικών αποικιών.
Η παράσταση περιλαμβάνει τρία μέρη ξεκινώντας από το ισόγειο του Ξενοδοχείου Μπάγκειον όπου ο γκρουμ/Τζόαν Παντάν αφηγείται στους θεατές ιστορίες από την Ομόνοια και το Μπάγκειον. Η ξενάγηση συνεχίζεται σε χώρους του ξενοδοχείου. Και καταλήγουμε στην κυρίως παράσταση, στο αίθριο, σε ένα live ντοκιμαντέρ, το ντοκιμαντέρ του Τζόαν Παντάν.

  • Είδος: Κοινωνικό

Συντελεστές

Σύλληψη/Μετάφραση/Διασκευή: Ginger Creepers (Χρ. Καπενής-Γρ. Χατζάκης)
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Χατζάκης
Σκηνικά: Ζωή Αρβανίτη
Κοστούμια: Lila Nova
Σχεδιασμός Ήχου: Βύρων Κατρίτσης
Τραγούδι Παράστασης: BlaineL. Reininger (Tuxedomoon)
Βοηθός σκηνοθέτη: Κική Μπαρμπαβασίλογλου
Φωτογραφίες: Φίλιππος Μαργκαλιάς
Γραφιστική Επιμέλεια: Michelangelo Bevilacqua
Δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Ερμηνεύει ο Χρήστος Καπενής

Πληροφορίες

Θέατρο – Ξενοδοχείο Μπάγκειον
• Δωμάτιο 1510 •
Πλατεία Ομονοίας 18, Αθήνα
(σταθμός ΗΣΑΠ/ΜΕΤΡΟ: Ομόνοια)

Ο Τζόαν Παντάν
και οι Θλιμμένοι Τροπικοί

Πρεμιέρα 15 Οκτωβρίου 2018

YoutubeTrailer:

 

 

Για 10 παραστάσεις

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα – Τρίτη στις 21.00

Τιμές εισιτηρίων:
Προτεινόμενη Εθελοντική Συνεισφορά: 10 €

Κρατήσεις θέσεων στο τηλέρωνο: 694 7079356‬

Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά

Facebook Page: https://www.facebook.com/gingercreepers/

Our Website: www.gingercreepers.com

eirini aivaliwtou«Ο Τζόαν Παντάν και η ανακάλυψη της Αμερικής». Διαδρομή ιστορίας και φαντασίας από την Ομόνοια έως τη Φλόριντα
Περισσότερα

Ο Δον Ζουάν του Μολιέρου έρχεται το καλοκαίρι του 2019 από την 5η Εποχή

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Τον Δον Ζουάν του Μολιέρου, ένα από τα σημαντικότερα έργα του παγκόσμιου θεάτρου, επέλεξε να παρουσιάσει το καλοκαίρι του 2019, ο Θέμης Μουμουλίδης, δημιουργός της 5ης Εποχής.
Στο ρόλο του Δον Ζουάν ο Νίκος Κουρής, που ανανεώνει τη συνεργασία του με την 5η Εποχή και τον σκηνοθέτη Θέμη Μουμουλίδη, σε ένα ρόλο – πρόκληση.
Την καινούργια μετάφραση του έργου υπογράφει η Παναγιώτα Πανταζή.

  • Με τον Δον Ζουάν (1665) ο Μολιέρος υπογράφει ένα από τα πλέον αινιγματικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, μια κωμωδία γεμάτη ειρωνεία αλλά και με τραγικό βάθος.

Ο ακόλαστος αριστοκράτης ήρωάς του βρίσκεται σε διαρκή αναζήτηση καθότι αθεράπευτος κυνηγός της Ομορφιάς και της Ηδονής. Ταυτόχρονα βρίσκεται και σε διαρκή φυγή καθότι κυνηγημένος από όσους έχει προσβάλει: τη γυναίκα που άρπαξε από το μοναστήρι, την παντρεύτηκε και ύστερα την παράτησε, τους αδελφούς της που θέλουν να εκδικηθούν την τιμή της, τον πατέρα του που τον επιπλήττει για τον έκλυτο βίο του και τους δανειστές του που δεν θα πάρουν ποτέ όσα τους χρωστάει. Στο τέλος, αυτός ο άθεος και βλάσφημος ορθολογιστής, αποδεχόμενος την πρόσκληση σε δείπνο του αγάλματος ενός διοικητή που είχε σκοτώσει σε μονομαχία, αποφασίζει να αναμετρηθεί με το επέκεινα και με τον ίδιο τον Θεό, που τον κατακεραυνώνει και τον κατακρημνίζει στα βάραθρα της κόλασης. Πρόκειται για την καταγγελία μιας υποκριτικής και θρησκόληπτης κοινωνίας, που θίγει, μέσα από την παρουσίαση ενός ανθρώπου ο οποίος θέλει να αποτινάξει τα κοινωνικά, οικογενειακά και θρησκευτικά δεσμά, το θέμα της απόλυτης ελευθερίας.

eirini aivaliwtouΟ Δον Ζουάν του Μολιέρου έρχεται το καλοκαίρι του 2019 από την 5η Εποχή
Περισσότερα