Αθηνά Αλεξοπούλου: Να ενωθούμε και να πορευτούμε όλοι μαζί…

Με αφορμή αυτή τη δύσκολη – από κάθε άποψη – χρονιά, το Catisart.gr δίνει τον λόγο σε καλλιτέχνες που μιλούν για όσα έχασαν, για όσα κέρδισαν και για όσα περιμένουν.
Μας μιλούν για θέματα που τους ενόχλησαν ή τους συγκίνησαν, για γεγονότα που τους πίκραναν, τους εξόργισαν ή τους έδωσαν χαρά.
Εκμυστηρεύονται τις απογοητεύσεις ή τις ελπίδες τους και τέλος εκθέτουν διαφωνίες, σκέψεις, ιδέες και προτάσεις…

Γράφει η Αθηνά Αλεξοπούλου

ΕΧΑΣΑ… την καθημερινότητά μου όπως την ήξερα, τη ρουτίνα μου, εκείνη την εμμονική του νου, τις συνήθειες μου. Δεν το κρίνω απαραίτητα σαν αρνητικό αυτό. Οι αλλαγές είναι κάτι που ούτως ή άλλως αποζητώ!
Αυτό όμως που έχασα και μου στοίχισε ήταν η ανθρώπινη επαφή, το άγγιγμα με τους ανθρώπους μου. Έχασα την όποια πίστη μπορεί να είχα στη Δημόσια Υγεία και στον κρατικό μηχανισμό σε σχέση με τον Πολιτισμό και την Παιδεία. Έχασα την υπομονή μου (και φημίζομαι γιαυτήν!) απέναντι στο τεράστιο «Εγώ» στο οποίο – ειδικά μέσα σε αυτήν την συνθήκη – εξωθείται μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας. Έχασα κάποιες φορές την πίστη μου και την ρομαντική μου διάθεση να βλέπω και να περιμένω από όλους πάντα το καλό!
Στη φάση που βρισκόμαστε, όσοι πρεσβεύουν τη βία, τη μισαλλοδοξία, την απληστία, τον ατομικισμό θα συνεχίσουν να το κάνουν. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή χρόνος και ενέργεια να αναλωθεί για τη «σωτηρία» τους. Οι υπόλοιποι χρειάζεται να ενωθούμε και να πορευτούμε όλοι μαζί!

 

ΚΕΡΔΙΣΑ… χρόνο για εμένα, ξεκούραση, εσωτερικές βουτιές, πίστη στη νέα γενιά. Κέρδισα πίστη ότι, μέσα από όλη αυτή τη σαπίλα που βγήκε στην επιφάνεια στη δουλειά μας, κάτι αρχίζει να αλλάζει. Κέρδισα ουσιαστική επικοινωνία (αν και διαδικτυακή) με κάποιους, ξεκαθάρισμα λογαριασμών με κάποιους άλλους, ησυχία, ακινησία, την επιθυμία για επανάσταση εκ των έσω, διαύγεια, καθαρή σκέψη, κατανόηση, χώρο και χρόνο για ουσιαστικές σχέσεις, εμπιστοσύνη στη ροή…

ΠΕΡΙΜΕΝΩ… να φέρω σ’ αυτόν τον μαγικό κόσμο μια νέα ψυχή, οπότε αλλαγές μεγάλες, περιμένω να με δω και να με παρατηρήσω στη νέα αυτή συνθήκη. Περιμένω ωραίες συνεργασίες, περιμένω να αρχίσουμε να σεβόμαστε και να τιμάμε περισσότερο τη Μητέρα Γη. Περιμένω να αγκαλιαστούμε σφιχτά σα να μην υπάρχει αύριο, αφίξεις, αναχωρήσεις, καλωσορίσματα, ξεπροβοδίσματα. Περιμένω να φτιάξω το δικό μου κήπο με πράσινους ιπποπόταμους, αντιανεμικές μετάνοιες, υποαλλεργικά ευχαριστώ, φιλότιμο, μεθεόρτιες σπονδές, ξωτικά πάνω σε κουτσά άλογα, τυφλές νεράιδες κι ένα «άει σιχτίρ, θέλω να θυμηθώ αυτό που ξέχασα».

***

Αυτή τη στιγμή θα με δείτε στην CosmoteTV στη νέα σειρά «42 βαθμοί κελσίου». Στα προσεχώς υπάρχουν διάφορα, αλλά η χρονιά που πέρασε με όλες τις αναβολές, τις ακυρώσεις, τις ματαιώσεις που είχε, μου έμαθε να μη μιλάω μέχρι μία δουλειά να ολοκληρωθεί ή τουλάχιστον να έχει ξεκινήσει η διαδικασία.