Cat Is Art

Λίλα Μπακλέση: Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της εποχής μας είναι η άνοδος του φασισμού

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Σίγουρα τη γνωρίζετε από τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά «Ταμάμ» και από την ταινία «Παράδεισος» του Παναγιώτη Φαφούτη. Οι συμπατριώτες της Πατρινοί βέβαια τη θυμούνται από το θεατρικό σχήμα «Ρεφενέ». Προσωπικά τη γνώρισα στους «Μυστικούς Αρραβώνες» του Γρηγορίου Ξενοπούλου (2014), την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, όπου στον ρόλο της Λένας Μαράνου κατάφερε να πάρει τις καλύτερες κριτικές. Τότε κατάλαβα ότι κάποια στιγμή θα της ζητούσα συνέντευξη. Όταν μάλιστα της έδινα συγχαρητήρια στα παρασκήνια, μου είπε χαριτολογώντας για να μην ξεχάσω το όνομά της: «Να θυμάσαι τη Λίλα Πάουζε». Ωστόσο δεν υπήρχε περίπτωση να λησμονήσω την τρισχαριτωμένη παρουσία της ταλαντούχας Λίλας Μπακλέση με τα ξανθά κυματιστά μαλλιά, τα τεράστια μπλε μάτια και το αγγελικά πικάντικο μουτράκι. Αλλά κυρίως αυτό που είδα στη σκηνή, μία σπιρτόζα ηθοποιό με σκηνική δύναμη. Η Λίλα έχει παίξει σημαντικούς ρόλους σε τουλάχιστον δύο μεγάλες και πετυχημένες παραστάσεις, την «Γκάμπυ» και το «Αυτή η νύχτα μένει» και οι δύο της Κίρκης Καραλή. Σ’ αυτές τις παραστάσεις δεν μας γοήτευσε μόνο η λαμπερή ομορφιά της, μας εξέπληξε η μεταμορφωτική της ικανότητα, το θεατρικό νεύρο αλλά και μέτρο, ο υποκριτικός δαίμονας που μας αποκάλυψε.

Είναι απόφοιτη του τμήματος Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Φέτος πρωταγωνιστεί μαζί με τη Ρούλα Πατεράκη, τον Νίκο Κουρή και την Πηνελόπη Μαρκοπούλου στο βραβευμένο με Πούλιτζερ (2005) θεατρικό έργο του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ «Αμφιβολία», που παρουσιάζει η εταιρεία Λυκόφως από τις 7 Φεβρουαρίου 2018, σε διασκευή και σκηνοθεσία Απόλλωνα Παπαθεοχάρη, στο θέατρο «Ροές».
Υποδύεται την αδελφή Τζέιμς, μια μοναχή της οποίας η ζωή είναι βουτηγμένη στην αθωότητα. Πρόκειται για μια νεαρή και άπειρη δασκάλα, πολύ καλοπροαίρετη, η οποία κατηγορείται για αφέλεια. Αισθάνεται όμως υποχρεωμένη να αναφέρει στην προϊσταμένη της κάτι που της φάνηκε παράξενο και της γέννησε αμφιβολίες. Στην πορεία η αβεβαιότητα εισβάλλει στην καθημερινότητά της, δημιουργώντας συνεχείς ανατροπές. Θέμα της παράστασης είναι οι αμφιβολίες αλλά και οι λανθασμένες ή σωστές βεβαιότητες των ηρώων, με αφορμή την πιθανολογούμενη σεξουαλική παρενόχληση ενός εφήβου από τον ιερέα δάσκαλό του.

Η Λίλα Μπακλέση απαντά στο ερωτηματολόγιο του catisart.gr και μας μιλά για το μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας, καθώς για το ρόλο της -την αδελφή Τζέιμς, τις αμφιβολίες και τη διπλή υπόσταση των γεγονότων. Διότι η αμφιβολία είναι ένα πανανθρώπινο ζήτημα και η βεβαιότητα δεν είναι πάντα το καλύτερο δυνατόν.

«Γκάμπυ». Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή

Τι έντονες αναμνήσεις έχεις από τα παιδικά σου χρόνια;

* Κυριακές μεσημέρι για φαγητό με τους γονείς μου και τους καλύτερούς μας φίλους, κάμπινγκ με τον παππού και τη γιαγιά με κεφτεδάκια σε τάπερ και η ευτυχία που ένιωσα όταν γεννήθηκε ο αδερφός μου.

Τι ήταν εκείνο που σου κέντρισε το ενδιαφέρον στο θέατρο ώστε να ασχοληθείς επαγγελματικά με αυτό τον χώρο;

* Δεν ξέρω ακριβώς, ίσως το ότι σε αυτόν τον χώρο επιτρέπεται (για να μην πω επιβάλλεται) να διατηρήσεις την παιδικότητά σου.

Τι πραγματεύεται η «Αμφιβολία» του John Patrick Shanley, στην οποία παίζεις;

* Τη διπλή υπόσταση κάθε γεγονότος.

Ποια είναι η αδελφή Τζέιμς, την οποία υποδύεσαι;

* Η αδελφή Τζέιμς είναι μια μοναχή της οποίας η ζωή είναι βουτηγμένη στην αθωότητα. Αυτό όμως ανατρέπεται όταν η αβεβαιότητα εισβάλλει στην καθημερινότητά της.

«Αυτή η νύχτα μένει». Σκηνοθεσία: Κίρκη Καραλή. Στη φωτογραφία με τον Νικόλα Μακρή και τον Σήφη Πολυζωίδη

Ποιες είναι οι δικές σου αμφιβολίες;

* Στην προσπάθειά μου να μην είμαι απόλυτη, βρίσκομαι σε μια διαρκή εγρήγορση αφήνοντας περιθώριο για να υπάρχει στη ζωή μου η αμφιβολία.

Πώς νιώθεις που μοιράζεσαι τη σκηνή με μια κυρία του θεάτρου μας, όπως η Ρούλα Πατεράκη;

* Τυχερή.

Τι έχεις να πεις για τους συναδέλφους σου και συμπαίχτες σου στη συγκεκριμένη παράσταση, όπως ο Νίκος Κουρής και η Πηνελόπη Μαρκοπούλου;

* Η πρόβα είναι μια ομαδική διαδικασία και μαζί τους ανακαλύπτω κάθε μέρα και κάτι καινούργιο.

Πώς είναι η συνεργασία με τον σκηνοθέτη Απόλλωνα Παπαθεοχάρη;

* Η δημιουργικότητα του Απόλλωνα μου δείχνει το δρόμο και εγώ τον ακολουθώ!

Η τηλεόραση τι σου πρόσφερε;

* Μεγάλη εμπειρία στην κάμερα, κάτι πολύ σημαντικό λόγω της έλλειψης σχολής υποκριτικής κινηματογράφου στην Ελλάδα.

Ποιος είναι, κατά τη γνώμη σου, ο εχθρός της σκέψης, της ικανότητας για δημιουργία;

* Η αδιαλλαξία.

Ποια πράγματα στη ζωή έχουν σημασία για σένα;

* Να χαίρομαι και να μην προσπερνώ τις μικρές στιγμές ευτυχίας.

Από την ταινία «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού» του Έκτορα Λυγίζου

Ποιο θεωρείς το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της εποχής μας;

* Την άνοδο του φασισμού.

Διατηρείς φιλίες από το θέατρο και την εποχή της δραματικής σχολής;

* Είμαι πολύ δεμένη με τις συμφοιτήτριές μου από τη σχολή, στηρίζουμε η μία την άλλη σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο.

Πώς είναι η καθημερινότητά σου και ποιες οι αγαπημένες σου συνήθειες;

* Αυτή την περίοδο είμαι αφοσιωμένη στη μελέτη για την παράσταση. Διαβάζω βιβλία που μπορεί να με εμπνεύσουν, βλέπω ντοκιμαντέρ, ταινίες και παρατηρώ του ανθρώπους γύρω μου, που είναι μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες.

Ποιο βιβλίο διαβάζεις αυτό τον καιρό;

* Τη συλλογή διηγημάτων «Οι Δουβλινέζοι» του Τζέιμς Τζόις.

Τέλος, ποια είναι η δική σου σχέση με τα ζώα; Συμβιώνεις με κάποιο κατοικίδιο;

* Αγαπώ πολύ τα ζώα αλλά δεν συμβιώνω με κάποιο κατοικίδιο γιατί δουλεύω πολλές ώρες και όταν δεν δουλεύω, ταξιδεύω.

 

Κινηματογράφος και τηλεόραση

• Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού (ταινία)
• Παράδεισος (ταινία)
• Ταμάμ (2014-2017)
• Οι πελαργοί (φώνη animation)

* * *

Δεν υπάρχει καμία απόδειξη. Δεν υπάρχει κανένας μάρτυρας.
Αλλά για κάποιον, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

Το βραβευμένο με Πούλιτζερ (2005) θεατρικό κείμενο του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ «Αμφιβολία» παρουσιάζει η εταιρεία Λυκόφως από τις 7 Φεβρουαρίου, σε διασκευή και σκηνοθεσία Απόλλωνα Παπαθεοχάρη. Η «Αμφιβολία», που έγινε ταινία το 2008 με τη Μέριλ Στριπ και τον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν με 44 υποψηφιότητες για βραβεία, ανεβαίνει στο θέατρο «Ροές».

Λίγα λόγια για την υπόθεση
Η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα θρησκευτικό σχολείο. Ένας χαρισματικός ιερέας, ο Πατέρας Φλυν, προσπαθεί να εκσυγχρονίσει τις αυστηρές δομές του σχολείου τις οποίες υπερασπίζεται σθεναρά η αυστηρή διευθύντρια του σχολείου Αδελφή Αλούσιους Μποβιέ. Όταν εκείνη θα ανακαλύψει ότι ο ιερέας δίνει ιδιαίτερη προσοχή σε ένα νεαρό απομονωμένο αγόρι, θα ηγηθεί μιας προσωπικής σταυροφορίας εναντίον του ιερέα με σκοπό να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να τον εκδιώξει από το σχολείο. Υφιστάμενη του ιερέα, χωρίς ισχυρές αποδείξεις και στηριγμένη μόνο στην δική της ηθική βεβαιότητα, θα βάλει σε κίνδυνο τη θέση του ιερέα, το μέλλον του μαθητή αλλά και τη συνοχή της κοινωνίας του σχολείου.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του θεατρικού έργου «Αμφιβολία» του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ, μετάφραση Αντώνης Γαλέος
[…] Αυτή τη στιγμή στην Αμερική έχει εξαπλωθεί ένα σύμπτωμα ευδιάκριτο σε όλους μας. Αναφαίνεται στις πολιτικές εκπομπές λόγου, στα καλλιτεχνικά νέα, στις πολιτιστικές κριτικές κάθε είδους, στον διάλογο για τη θρησκεία. Ζούμε σε έναν πολιτισμό καταγγελιών και δικαστηρίων. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ζούμε σε έναν πολιτισμό που περιστρέφεται γύρω από τις διασημότητες και το lifestyle. Αυτά έχουν πεθάνει πια. Τώρα οι διασημότητες μας ενδιαφέρουν μόνο αν περνούν από δίκη. Ζούμε σε έναν πολιτισμό όπου όλοι είμαστε συνήγοροι ή κατήγοροι μέχρι εσχάτων, ερχόμαστε σε βίαιες αντιπαραθέσεις, κρίνουμε και κατακρίνουμε, βγάζουμε ετυμηγορίες. Ο διάλογος έχει δώσει τη θέση του στον διαξιφισμό. Η επικοινωνία έχει μετατραπεί σε σύγκρουση δυνάμεων. Ο δημόσιος λόγος πλέον ταυτίζεται με την προσβολή και την ανειλικρίνεια. Γιατί; Ίσως ο λόγος να είναι ότι βαθιά κάτω από τον βόμβο των φωνών, φτάσαμε σε ένα σημείο όπου γνωρίζουμε ότι δε γνωρίζουμε… τίποτα. Αλλά κανείς δεν προτίθεται να το ομολογήσει αυτό. Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να σας θέσω μια ερώτηση. Παρασυρθήκατε ποτέ σε κάποια διαφωνία υποστηρίζοντας την άποψή σας και καταλήξατε να νιώθετε μάλλον αμήχανοι; Πολεμώντας για τον τρόπο ζωής σας φτάσατε στα όρια της εξουθένωσης; Μήπως παλεύατε για κάτι που είχατε πάψει να πιστεύετε προ πολλού; Είπατε ποτέ σε κάποια ότι την αγαπάτε και ξαφνικά άρχισε μέσα σας να σας σπιρουνίζει αχνά η ναυτία της βεβαιότητας που ανάσα την ανάσα διαβρώνεται ανεπιστρεπτί; Εγώ το έχω κάνει. […] Η αρχή της αλλαγής είναι η στιγμή της Αμφιβολίας. Είναι αυτή η κρίσιμη στιγμή, όταν αναθεωρώ και ανανεώνω την ανθρωπιά μου ή γίνομαι ένα ψέμα. Η Αμφιβολία απαιτεί περισσότερο σθένος από την αλύγιστη βεβαιότητα, και μεγαλύτερη σπατάλη ενέργειας∙ η βεβαιότητα είναι σημείο, η αμφιβολία αέναη — μια άσκηση πάθους. Μπορεί στο τέλος να βγείτε από το έργο αβέβαιοι. Μπορεί να αποζητάτε τη σιγουριά. Περιφρονήστε αυτή σας την τάση. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μες στην αβεβαιότητα, την ακέραιη και ολοκληρωτική ασάφεια. Δεν υπάρχει η τελευταία λέξη. Υπάρχει η σιωπή κάτω από τον βόμβο της εποχής μας.
John Patrick Shanley, Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη, Μάρτιος 2005

Ταυτότητα Παράστασης

Αμφιβολία του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία-Σκηνικά-Κοστούμια: Απόλλων Παπαθεοχάρης
Βίντεο: Απόλλων Παπαθεοχάρης-Ραμόν Μαλαπέτσας
Σχεδιασμός Φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Μακιγιάζ: Παντελής Τουτουντζής
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Παπουτσή
Βοηθός Σκηνογράφου: Σωτήρης Μήτσουλας
Φωτογραφίες: Έφη Γούση
Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα
Βοηθός Παραγωγής: Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη
Παραγωγός: Γιώργος Λυκιαρδόπουλος
Διανομή
ΑΔΕΛΦΗ ΑΛΟΥΣΙΟΥΣ ΜΠΩΒΙΕ Ρούλα Πατεράκη
ΠΑΤΗΡ ΜΠΡΕΝΤΑΝ ΦΛΥΝ Νίκος Κουρής
ΑΔΕΛΦΗ ΤΖΕΗΜΣ Λίλα Μπακλέση
ΚΥΡΙΑ ΟΥΜΕΡ Πηνελόπη Μαρκοπούλου

Πληροφορίες

Παραστάσεις και τιμές εισιτηρίων
Τετάρτη 19.00 | Είσοδος 16 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)
Πέμπτη & Παρασκευή 21.00 | Είσοδος 16 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)
Σάββατο 18.30 & 21.00| Είσοδος 18 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)
Κυριακή 20.00 | Είσοδος 18 ευρώ & 12 ευρώ (μειωμένο)
Διάρκεια Παράστασης: 100 λεπτά
Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ
«Αμφιβολία»
Θέατρο Ροές
Ιάκχου 16, Γκάζι
Στάση Μετρό Κεραμεικός | Τηλέφωνο 21 0347 4312
Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theatre/theatro-roes/amfivolia/

  • Πρεμιέρα 7 Φεβρουαρίου 2018

– Αρχική εικόνα: «Αμφιβολία» του Τζον Πάτρικ Σάνλεϊ. Φωτογραφία: Έφη Γούση

Εκτύπωση
eirini aivaliwtouΛίλα Μπακλέση: Το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της εποχής μας είναι η άνοδος του φασισμού

Related Posts