Cat Is Art

Στέφανος Κοσμίδης: «Από τα παιδιά μαθαίνουμε να ελπίζουμε»

Αποστολή σε φίλο Εκτύπωση

Της Ειρήνης Αϊβαλιώτου

Το χειμώνα ήταν ο Μπαμπάς Σπουργίτης στη «Ζωή μετά χαμηλών πτήσεων» του Αρκά. Ως Μπαμπάς Σπουργίτης, προσπάθησε να ξεπεράσει την προδοσία της σπουργιτίνας, να βρει καινούργια σύντροφο και να χαλιναγωγήσει το «τέρας» που είχε για γιο. Η παράσταση είχε σκοπό να φέρει λυτρωτικό γέλιο στα χείλη των θεατών και το κατάφερε με επιτυχία. Για το καλοκαίρι αποφάσισε να ασχοληθεί με έναν καθημερινό και απλό άνθρωπο, έναν ήρωα της διπλανής πόρτας, τον Τιμόθεο Τιμολέοντα. Μαζί του εμπλέκεται σε μια μαγική περιπέτεια, αφού -αν και ηθοποιός- έγινε και επιτυχημένος συγγραφέας θεατρικού έργου για παιδιά. Ο αγαπημένος ηθοποιός Στέφανος Κοσμίδης ρίχνεται με πάθος στην ανακάλυψη του «Πετραδιού της γνώσης», όταν αυτό εξαφανίζεται μυστηριωδώς από τη χώρα του. Οι άνθρωποι αρχίζουν να ξεχνούν ό, τι γνώριζαν μέχρι τότε και ο «Διάσημος Κακοποιός» που εξουσιάζει τη χώρα, πλέον μπορεί να τους έχει υπό τον έλεγχό του. Ο κύριος Τιμόθεος ωστόσο δεν μένει άπραγος, σηκώνει τα μανίκια και ταξιδεύει στον χωροχρόνο, προκειμένου να καταφέρει να βρει το πετράδι της γνώσης και να το επιστρέψει επειγόντως στη χώρα του.
Πώς μπορεί ένα παιδί ν’ αγαπήσει τη γνώση; Πώς μπορεί να δει τη γνώση σαν κάτι μαγικό, ελκυστικό, αναντικατάστατο; Η γνώση είναι στην ουσία ένα γοητευτικό ταξίδι σε κόσμους μυθικούς κι ανεξερεύνητους. Στο παραμυθένιο αυτό ταξίδι ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Στέφανος Κοσμίδης θα συστήσει στα παιδιά πολλούς και διαφορετικούς ήρωες που ο καθένας τους έχει μια διαφορετική ιστορία να διηγηθεί. Μέσα από τις ιστορίες τους μαθαίνουμε την προέλευση των παροιμιών, οι οποίες είναι και τα κλειδιά που θα οδηγήσουν στο αίσιο τέλος της ιστορίας. Το ταξίδι θα είναι δύσκολο και οι κίνδυνοι μεγάλοι, όμως οι κάτοικοι της χώρας, έχοντας σύμμαχο τη γνώση, σώζονται. Μαθαίνουν να είναι ο εαυτός τους και να εκπληρώνουν την ύπαρξή τους. Διότι υπάρχει μέσα μας μια αλήθεια που κάποτε ανακαλύπτουμε: όσο ζεις μαθαίνεις κι όσο μαθαίνεις ζεις.
«Tο χαμένο πετράδι της γνώσης» είναι μια περιπέτεια για παιδιά γεμάτη χιούμορ και μυστήριο, ιδιαίτερα διασκεδαστική αλλά και διδακτική, με υπέροχη μουσική και φαντασμαγορικά σκηνικά. Δημοφιλείς πρωταγωνιστές (όπως οι Μελέτης Ηλίας, Βίβιαν Κοντομάρη, Ιωάννα Ασημακοπούλου, Σόλων Τσούνης, Χρυσάνθη Γεωργαντίδου και η γοητευτική φωνή της Μίρκας Παπακωνσταντίνου) προκαλούν το παιδικό κοινό να ψηλαφίσει τη γνώση, να τη γνωρίσει, να την ανακαλύψει και να τη φέρει στο φως. Ανοίγουν ένα παράθυρο στη μάθηση και τα παιδιά θα βρουν μέσα τους τα μέσα για να την αξιολογήσουν και να την εκτιμήσουν. Στη συνέντευξη που θα διαβάσετε παρακάτω, ο Στέφανος μάς λέει για τη συνέχεια του Αρκά στο θέατρο «Σημείο» από τον Οκτώβριο και για μια μικρού μήκους ταινία που έχει στα σκαριά. Επίσης, για «Tο χαμένο πετράδι της γνώσης» που γράφει και σκηνοθετεί, για την περιοδεία της παράστασης, για το θέατρο και για όσα τον ενδιαφέρουν. «Μια ελιά με τη σκιά της να φτάνει μέχρι τη θάλασσα και να σου παίρνουν τ’ αυτιά τα τζιτζίκια» είναι η εικόνα της ευτυχίας γι’ αυτόν. Το παιδικό θέατρο «είναι η βάση για τους μελλοντικούς θεατές», υπογραμμίζει. Ως καλλιτέχνης και γονιός δε, επισημαίνει κάτι σημαντικό: «Από τα παιδιά μαθαίνουμε να ελπίζουμε».

Φωτογραφία: Σπύρος Περδίου

* Γεννήθηκα στην Αθήνα και είμαι Πόντιος από τον πατέρα μου και Μικρασιάτης από τη μητέρα μου.

Με τι καλλιτεχνικά ερεθίσματα μεγάλωσες, Στέφανε;

* Μεγάλωσα με τις ταινίες του Θανάση Βέγγου και κόμικς.

Ποιους από τους δασκάλους σου θυμάσαι με ευγνωμοσύνη για τη διδασκαλία τους και τις συμβουλές τους;

* Όλους τους θυμάμαι αλλά πιο πολύ έναν δάσκαλο που όμως δεν ήταν δικός μου στο σχολείο. Ήταν ο πατέρας ενός φίλου μου, που πήγαινα συχνά σπίτι τους. Εκεί για πρώτη φορά είδα έναν άντρα ευγενή, σοβαρό, να βοηθά στο σπίτι και να πλένει πιάτα. Μια εικόνα που ανέτρεψε όλη την ελληνική κοσμοθεωρία της δεκαετίας του ’80 για την ισότητα των φύλων αλλά και τη σημασία του να είσαι άνθρωπος χωρίς στερεότυπα.

Θέλεις να μας μιλήσεις για το έργο του Αρκά «Ζωή μετά χαμηλών πτήσεων», στο οποίο έπαιζες το χειμώνα και το ρόλο που υποδύθηκες;

* Ο Αρκάς είναι ένας λατρευτός καλλιτέχνης. Μεγάλωσα με τα κόμικς του και πάντα θαύμαζα το χιούμορ του. Η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν μου ζητήθηκε να παίξω σε παράσταση που αφορούσε τα κόμικς του. Νομίζω πως ο σκηνοθέτης αλλά και οι υπόλοιποι συντελεστές σεβαστήκαμε τον Αρκά και δημιουργήσαμε μια παράσταση που είμαστε περήφανοι για την ποιότητά της.

Φωτογραφία: Σπύρος Περδίου

Έγραψες και σκηνοθετείς «Tο χαμένο πετράδι της γνώσης», μια από τις πιο σημαντικότερες φετινές παραστάσεις για πολύ νέο κοινό. Πώς εμπνεύστηκες την ιδέα;

* Η ιδέα ήρθε από τον Γιάννη Μακρίδη που την έριξε στο τραπέζι τρία χρόνια πριν. Ενθουσιάστηκα γιατί πίσω από τις παροιμίες κρύβονται φοβέρες ιστορίες. Αποφάσισα λοιπόν να δημιουργήσω μια περιπέτεια για παιδιά, σχεδόν κινηματογραφική. Είχα πολύ υλικό από αυτόν τον θησαυρό γνώσεων. Έφτανε λοιπόν να επιλέξω και να συνθέσω.

Σε ποια μαγική περιπέτεια μπλέκεται ο κύριος Τιμόθεος;

* Ο Τιμόθεος είναι ένας δειλός ανθρωπάκος που δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ χωρίς να μιλά. Ούτε το όνομά του δεν θυμάται. Άθελά του λοιπόν μπλέκει σε μια περιπέτεια που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τους φόβους του, θα εμπιστευτεί τον εαυτό του και θα επιστρέψει νικητής για να φέρει τη γνώση που έχουν χάσει οι κάτοικοι της χώρας του.

Τι έχεις να πεις για αυτό το είδος θεάτρου, πόσο αλλιώτικο είναι ή θα έπρεπε να είναι;

* Το παιδικό θέατρο είναι πολύ σημαντικό. Είναι η βάση για τους μελλοντικούς θεατές. Θεατές σκεπτόμενους, δραστήριους. Θεατές που αναζητούν την τέχνη, την εξυψώνουν.

Πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα παιδιά ως ίσους;

* Τα παιδιά πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε σαν παιδιά. Είναι οι «πρώτοι» άνθρωποι. Καθαροί, χωρίς τα κοινωνικά μπολιάσματα της καθημερινότητας. Είναι αγνοί θεατές. Διψούν για επικοινωνία και αγάπη και την επιστρέφουν ανιδιοτελώς. Από τα παιδιά μαθαίνουμε να ελπίζουμε.

Ποια είναι η σημασία του θεάτρου στην ψυχαγωγία και την ψυχοσύνθεση των παιδιών;

* Όπως είπα και πριν, τα παιδιά είναι αγνά και καθαρά από τα πάθη μας. Το θέατρο είναι επικοινωνία με το Θείο, το ανώτερο. Η τέχνη μάς οδηγεί στην επαφή μας με το ανώτερο. Στο να γνωρίσουμε τον άνθρωπο ουσιαστικά. Τον άνθρωπο που θέλει να συνθέσει και όχι να αποσυνθέσει.

Πόσο δύσκολη ή εύκολη τέχνη είναι το θέατρο για παιδιά;

* Η τέχνη είναι πάντα δύσκολη. Θέλει μόχθο. Δεν έχει να κάνει με τις ηλικίες των θεατών.

Τι είδες στα πρόσωπα των παιδιών που παρακολουθούσαν την παράστασή σας;

* Το ταξίδι του Τιμόθεου. Παρακολουθούσαν μαγεμένα. Μεγαλύτερη τιμή δεν υπάρχει.

Ποια ήταν η πρώτη παράσταση που παρακολούθησες εσύ ως παιδί;

* «Τo γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή.

Τι θα πρότεινες να διδάσκεται στο σχολείο του μέλλοντος;

* Θέατρο, μουσική! Τέχνες ! Όχι σαν μια ώρα για να καλύψουμε διδακτέα ύλη αλλά με την προσοχή και τον σεβασμό που δίνεται στα μαθηματικά και στη γλώσσα.

Υπάρχουν όρια στην ελευθερία της έκφρασης και της τέχνης;

* Όχι, φτάνει μόνο να σέβεσαι την ελευθερία του διπλανού σου.

Η συνύπαρξη στη ζωή είναι εύκολη;

* Ευτυχώς και όχι, αλλιώς θα ήταν βαρετή.

Θεωρείς αναγκαίο ή όχι να συνδέουμε σήμερα το θέατρο με την ακραία πραγματικότητα πού βιώνουμε καθημερινά;

* Η τέχνη οφείλει να μιλά για το τώρα έχοντας γνώση για το παρελθόν και προτείνοντας για το μέλλον. Πρέπει να συνδέεται, αλλά ουσιαστικά, όχι στο πλαίσιο εύκολου εντυπωσιασμού.

Τι θεωρείς επικίνδυνο για έναν ηθοποιό με ταλέντο;

* Το ταλέντο χωρίς σεβασμό.

Από την πείρα σου, γνωρίζεις αν υπάρχει «κοινό με ταλέντο»;

* Δεν πιστεύω και πολύ στο ταλέντο, είτε για το κοινό, είτε για τον καλλιτέχνη. Πιστεύω στην ανάγκη για δημιουργία. Απλά το «ταλέντο», αν υποθέσουμε ότι υπάρχει, σε βοηθά να την κατανοήσεις αυτή την ανάγκη πιο εύκολα.

Η τέχνη είναι και καταφύγιο για τον άνθρωπο;

* Ναι είναι αλλά κρύβει και τον κίνδυνο να λησμονήσεις την ύπαρξή σου στην αγκαλιά της και να χαθείς άπραγος. Κάτι σαν τους λωτοφάγους στην Οδύσσεια.

Για ποιο πράγμα που έχεις κατορθώσει ως τώρα αισθάνεσαι υπερήφανος;

* Για τα παιδιά μου.

Ποιους «ήρωες» θα ήθελες να υποδυθείς;

* Τον Ιντιάνα Τζόουνς.

Τι απεχθάνεσαι και τι σε συγκινεί;

* Είναι τόσα πολλά και τα μεν και τα δε που θέλω μια ολόκληρη μέρα να γράφω.

Τι εκτιμάς περισσότερο;

* Την ειλικρίνεια.

Με τι διασκεδάζεις;

* Με τον κινηματογράφο και τα κόμικς.

Τι σε έχει κάνει (κάποτε) να… ντραπείς;

* Ντρέπομαι να πω.

Ποιους θαυμάζεις στη λογοτεχνία, στη ζωγραφική, στον κινηματογράφο αλλά και στο θέατρο;

* Πάρα πολλούς. Ενδεικτικά θα πω Καζαντζάκης, Νταλί, Στάνλεϊ Κιούμπρικ, Θανάσης Βέγγος.

Ποια εικόνα αντιπροσωπεύει την ευτυχία για σένα;

* Μια ελιά με τη σκιά της να φτάνει μέχρι τη θάλασσα και να σου παίρνουν τ’ αυτιά τα τζιτζίκια.

Ποια είναι τα επόμενα καλλιτεχνικά σου σχέδια;

* Σίγουρα η συνέχεια του Αρκά στο θέατρο «Σημείο» από τον Οκτώβριο και μια μικρού μήκους ταινία που έχω στα σκαριά.

Τι θα ήθελες να πεις για το catisart.gr;

* Να συνεχίσει να τιμά το Θέατρο και τις τέχνες.

Αγαπάς τα ζώα; Ποια είναι η σχέση σου μαζί τους; Έχεις κατοικίδιο;

* Έχω ένα λαμπραντόρ, την Άρυα. Το να απαντήσω αν τα αγαπώ θα είναι πλεονασμός.

  • Το catisart.gr ευχαριστεί τον Σπύρο Περδίου για τη φωτογράφιση του Στέφανου Κοσμίδη.

 

«Tο χαμένο πετράδι της γνώσης» είναι μια μυστηριώδης κωμική περιπέτεια για παιδιά, ιδιαίτερα διασκεδαστική αλλά και διδακτική, με υπέροχη μουσική, φαντασμαγορικά σκηνικά και τους πρωταγωνιστές από την αγαπημένη σειρά «Το σόι σου» του Alpha.
Μετά την ενθουσιώδη ανταπόκριση του κοινού στην πρεμιέρα της παράστασης στο Κατράκειο Θέατρο τη Δευτέρα 19 Ιουνίου 2017, ο θίασος έβαλε πλώρη για όλη την Ελλάδα! Μην τους χάσετε!

 

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο – Σκηνοθεσία: Στέφανος Κοσμίδης
Μουσική και σχεδιασμός ήχου: Σταύρος Τσουμάνης
Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καραθάνου
Κινησιολογία: Μαρίνα Μαυρογένη
Φωτισμοί: Γιάννης Κωνσταντακόπουλος
Φωτογραφίες: Γιούλη Γεωργαντίδου και Δημήτρης Καρβουντζής
Πρωταγωνιστούν:
Μελέτης Ηλίας
Βίβιαν Κοντομάρη
Ιωάννα Ασημακοπούλου
Σόλων Τσούνης
Χρυσάνθη Γεωργαντίδου
Στον ρόλο της Νεράιδας, ακούγεται η φωνή της Μίρκας Παπακωνσταντίνου.
Διάρκεια 75 λεπτά

  • Προπώληση: viva.g: rhttps://www.viva.gr/tickets/theater/katrakeio-theatro/to-xameno-petradi-ths-gnwshs

 

Περιοδεία

Δευτέρα 26 Ιουνίου | Νέα Μάκρη (προπώληση εισιτηρίων στο κυλικείο του Αθλητικού και Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Μάκρης)
Αθλητικό & Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Μάκρης | ώρα έναρξης: 21:00
Κυριακή 9 Ιουλίου | Αίγιο
Υπαίθριο Θέατρο Αιγιαλείας Γ. Παππάς | ώρα έναρξης: 21:00
Δευτέρα 10 Ιουλίου | Βόνιτσα
Νησάκι Κουκουμίτσας | ώρα έναρξης: 21:00
Τετάρτη 12 Ιουλίου | Γρεβενά
Υπαίθριο Θέατρο Καστράκι | ώρα έναρξης: 21:00
Πέμπτη 13 Ιουλίου | Καρδίτσα
Ανοιχτό Θέατρο Μητρόπολης | ώρα έναρξης: 21:00
Πέμπτη 20 Ιουλίου | Στυλίδα
Ανοιχτό Θέατρο Στυλίδας | ώρα έναρξης: 21:00
Παρασκευή 21 Ιουλίου | Βόλος
Δημοτικό Θέατρο Βόλου Μελίνα Μερκούρη | ώρα έναρξης: 21:00
Δευτέρα 24 Ιουλίου | Πτολεμαΐδα
Υπαίθριο Θέατρο Πτολεμαΐδας | ώρα έναρξης: 21:30
Τρίτη 25 Ιουλίου | Σέρρες
Θεατράκι Σερρών | ώρα έναρξης: 21:00
Πέμπτη 27 Ιουλίου | Κοζάνη
Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο | ώρα έναρξης: 21:00
Δευτέρα 31 Ιουλίου | Σαντορίνη
Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο ΔΑΠΠΟΣ | ώρα έναρξης: 21:00
Τρίτη 8 Αυγούστου | Νεμέα
Green theater – Θέατρο Αρχαίων Κλεωνών | ώρα έναρξης: 21:00
Πέμπτη 31 Αυγούστου | Σαλαμίνα
Ευριπίδειο Θέατρο Σαλαμίνας | ώρα έναρξης: 21:00
Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου | Χαλκίδα
Θέατρο Ορέστης Μακρής | ώρα έναρξης: 21:00
Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου | Μενίδι
Δημοτικό Θέατρο Μίκη Θεοδωράκη | ώρα έναρξης: 21:00

  • Προπώληση από 7€ στο viva.gr

Δείτε το βίντεο της παράστασης

Εκτύπωση
eirini aivaliwtouΣτέφανος Κοσμίδης: «Από τα παιδιά μαθαίνουμε να ελπίζουμε»

Related Posts