Αμοργός, νησί για τους εραστές της χαράς, της ζωής και της φύσης

Επιμέλεια: Ειρήνη Αϊβαλιώτου

Για μένα ένα μεγάλο ταξίδι άρχισε με μια πασχαλινή απόδραση. Όταν έφτασα στην Αμοργό Μεγάλη Πέμπτη του 2015 και… καταχείμωνο. Το φως έλουζε το νησί και ο αέρας το χτυπούσε ακαταπόνητος. Ακολούθησαν δύο μέρες με αλύπητα δριμύτατο κρύο και μεγάλη ενεργητικότητα. Μέσα σε αυτή τη φευγαλέα συνάντηση είδαμε την απλότητα της ζωής που χαρακτηρίζεται από μια συναδέλφωση ματιών, χεριών, δραστηριοτήτων και συμπεριφορών. Όπως δε το μικρό ανοιξιάτικο καλοκαιράκι, γλυκό και λατρεμένο, έπαιρνε προβάδισμα έναντι του ψύχους, ανακαλύψαμε έκπληκτοι την είσοδο για έναν παράδεισο λάμψης και κάλλους. Μοναδική εμπειρία μας έμεινε, γιατί μέσα σ’ αυτό το εορταστικό πενθήμερο της άνοιξης που ζήσαμε στο νησί, αισθανθήκαμε το απαράμιλλο μεταίχμιο των εποχών σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Καταλύσαμε στο ξενοδοχείο Aegialis, ένα συγκρότημα – λιλιπούτειο οικισμό που φτιάχτηκε από τους Αμοργιανούς ιδιοκτήτες του Νικήτα και Ειρήνη Γιαννακοπούλου με μέτρο και μεράκι, ισορροπημένη χλιδή και υψηλή αισθητική. Το Aegialis Hotel & Spa σηματοδοτεί ένα μέρος για νωχέλεια, ανανέωση, έμπνευση και δράση, ό, τι επιλέξεις. Ένας τόπος αισθησιακός, ρομαντικός, ένας τόπος για διεθνείς εραστές. Το επιλέξαμε και το ερωτευτήκαμε.

Aegialis Hotel & Spa
Η Αμοργός είναι ένα νησί φτιαγμένο από εικόνες καθηλωτικής ομορφιάς. Αποτελεί πρωτίστως ένα κόσμημα «απέραντου γαλάζιου» και έναν ύμνο για τη φύση και τη χαρά της ζωής κατ’ επέκταση. Σε κερδίζει τόσο με την ιερατική φορεσιά του, όσο και με τις λεπτές αρμονικές γραμμές των ακτών του! Η ηρεμία που πηγάζει από αυτό τον τόπο είναι εκπληκτική. Η σχέση σου αν το επισκεφτείς μία φορά θα γίνει δεσμός αληθινής κι ακατάλυτης αγάπης, ικανός να σε κρατά για πάντα αιχμάλωτο της ομορφιάς του.
Αμοργός: μικρό καθηλωτικό περιβάλλον, θαλασσινό λουλούδι αμάραντο, ράχη σκαλισμένη με τέχνη κι εγκαρτέρηση στο σχιστόλιθο. Το ανατολικότερο νησί των Κυκλάδων, το νησί που βρίσκεται αμέσως μετά τις Μικρές Κυκλάδες. Το σχήμα της στενόμακρο, σαν γιγάντιος δράκος που κολυμπά. Δαρμένη από τον άνεμο και γεμάτη μυστικά, κάστρα, εκκλησιές, μοναστήρια και άγρια κατσίκια. Αυτό όμως που κυρίως μας αφορά για την Αμοργό είναι τα ολογάλανα νερά της, τα γραφικά της καλντερίμια, το μυθικό της ηλιοβασίλεμα, η ανεπιτήδευτη χαλαρότητα και όλη η άλως που την περιβάλλει. Η Αμοργός είναι το νησί των Κυκλάδων που έχει την πιο δυνατή προσωπικότητα απ’ όλα. Μυστηριώδης, αξέχαστη και εκθαμβωτική. Από το πρώτο βήμα, από το πρώτο βλέμμα θα νιώσεις αμέσως γιατί η ταινία «Απέραντο Γαλάζιο» γυρίστηκε εδώ. Το ιδιαίτερα μεγάλο υψόμετρο του βραχώδους νησιού κάνει τη θέα της θάλασσας του Αιγαίου αφοπλιστική, ενώ οι παραλίες της Αμοργού κρυστάλλινες, πεντακάθαρες, με τα βότσαλα και τις σπηλιές τους, μαγνητίζουν τον επισκέπτη.

Ιστορική αναδρομή

Τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στις τρεις αρχαίες πόλεις του νησιού, Αρκεσίνη, Αιγιάλη και Μινώα, που ιδρύθηκε από τους Κρήτες, χρονολογούνται από την πρωτοκυκλαδική εποχή και μαρτυρούν τη μακρά της ιστορία, ενώ η ήπια τουριστική ανάπτυξη επιτρέπει στο νησί να διατηρεί το παραδοσιακό κυκλαδίτικό του χρώμα. Οι κάτοικοι εδώ υποδέχονται τον επισκέπτη σαν να ήταν φίλοι από παλιά και τον προσκαλούν να ζήσει μαζί τους αξέχαστες στιγμές. Η απρόσμενη οικειότητα, η καθαρότητα και η εντιμότητα της φιλοξενίας, το χαμόγελο, οι αισιόδοξοι χοροί και η ακατανίκητη μουσική τους σε κάνουν να λησμονείς καθετί και να νιώθεις πως βρίσκεσαι σε ένα όνειρο αγνό, σε έναν ιερό απόμακρο μικρόκοσμο.
Ο Σιμωνίδης, ο περίφημος αρχαίος λυρικός ποιητής, ήταν Αμοργιανός. Ο Σιμωνίδης ήταν ο συγγραφέας του επιτάφιου επιγράμματος στις Θερμοπύλες, στον τάφο των οπλιτών της Σπάρτης που έπεσαν υπερασπιζόμενοι την Ελλάδα ενάντια στην Περσική εισβολή. Ας θυμίσουμε και το επίγραμμα: “Ώ ξειν, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι”. Σώζονται δε μερικά αποσπάσματα από το έργο του «Περί των κακών εν τω βίω των ανθρώπων».

Κυκλαδικό ειδώλιο της Αμοργού. 2800-2300 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο
Κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους. Οι τάφοι που ανακαλύφθηκαν χρονολογούνται στο 3300 π.Χ. Ήδη από την Πρώιμη Κυκλαδική περίοδο υπήρχαν στην Αμοργό τρεις μείζονες οικισμοί, κάθε ένας από αυτούς εποικισμένος από κατοίκους διαφορετικής προέλευσης. Η Αρκεσίνη, που υπάρχει με το ίδιο όνομα και σήμερα, στο νότιο αυτή τμήμα του νησιού, ήταν γνωστή ως Καστρί και ήταν εποικισμένη από Ναξίους. Η Μινώα, που το όνομά της μας κάνει να υποθέτουμε πως, αρχικά, ήταν δημιούργημα των Μινωιτών Κρητών, και που τα ερείπιά της βρίσκονται πάνω από τα Κατάπολα, είχε εποικιστεί από Σαμίους. Ο τρίτος οικισμός, κοντά στο σημερινό θέρετρο της Αιγιάλης (και αυτός με το ίδιο όνομα) είχε εποικιστεί από αποίκους της Μήλου. Γενικά η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως οικισμούς, νεκροταφεία καθώς και 12 ακροπόλεις. Ερείπια του ναού προς τιμή του Απόλλωνα επιβιώνουν σήμερα, πλάι στο μοναστήρι της Παναγιάς της Καλαμιώτισσας.
Την είπαν Πατάγη, Πάγκαλη, Ψυχία, Καρκησία και, τέλος, τον 5ο αιώνα μ.Χ., Αμοργό. Στην αρχαιότητα, άκμασαν στο νησί οι πόλεις Μινώα, Αιγιάλη, Αρκεσίνη.
Ο μεγάλος αριθμός των μικρών έργων τέχνης (κεραμικά, μεταλλικά έργα, μαρμάρινα ειδώλια) που ανακαλύφθηκαν στο νησί αποδεικνύει την πολιτισμική πρόοδο της Αμοργού, παράλληλα αποδεικνύει ότι αυτό το μικρό νησάκι είχε αναπτύξει έντονη εμπορική δραστηριότητα με τα υπόλοιπα Κυκλαδονήσια και την Κρήτη. Η Αμοργός ήταν φημισμένη για τους αραχνοΰφαντους κόκκινους χιτώνες που κατασκευάζονταν εκεί.
Στο τέλος της Κυκλαδικής περιόδου ο ρόλος της Αμοργού στα αιγαιοπελαγίτικα τεκταινόμενα περιορίστηκε: η Αμοργός αποικίστηκε από τους Κρήτες και μετετράπη σε μια εμπορική στάση υπό τον έλεγχο των νέων αρχηγών.
Κατά τα Αρχαϊκά Χρόνια (7ος 6ος αι. π.Χ.) η Αμοργός περιήλθε στους Ίωνες και οι τρεις πόλεις της Μινώα, Αιγαιάλη, Αρκεσίνη γνώρισαν σημαντική ακμή.
Κατά τα Κλασικά Χρόνια (5ος 4ος αι. π.Χ.) οι τρεις αυτές πόλεις λειτουργούσαν ως Ομοσπονδία, παρήγαγαν διάφορα προϊόντα και επιδίδονταν στο εμπόριο και στη ναυτιλία. Η Αμοργός συμμετείχε ενεργά στους Περσικούς Πολέμους και στη Μάχη της Σαλαμίνας (480 π.Χ.) παρείχε ένα καράβι από τον στόλο της. Το 478 π.Χ. τάχθηκε υπέρ της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Ο ποιητής Σιμωνίδης, αυτός που έγραψε το περίφημο επίγραμμα στον Τύμβο των 300 στις Θερμοπύλες, ήταν γεννημένος στην Αμοργό. Μετέπειτα η Αμοργός, όπως και όλες οι Κυκλάδες, έχασε την αυτονομία της και αναγκάστηκε να πληρώνει ετήσιο φόρο στους Αθηναίους.

Το 337 π.Χ. η Αμοργός περιήλθε στους Μακεδόνες και αργότερα στους Πτολεμαίους της Αιγύπτου. Μετά τον 2ο αι. π.Χ. την εξουσία ανέλαβαν οι Ρωμαίοι. Όμως ακόμη και κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής ηγεμονίας οι τρεις περίφημες πόλεις της Αμοργού συνέχισαν να είναι παραγωγικές και ισχυρές. Τότε αναπτύχθηκε και η πειρατεία που ακολουθούσε τα σκαμπανεβάσματα της ισχύος της Ρώμης: όταν αυτή έπεφτε, η πειρατεία ανέβαινε, και αντίστροφα.

Μινώα

Μετά την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η αίγλη της Μινώας, της Αιγιάλης και της Αρκεσίνης έφθινε: σταδιακά έχασαν την ισχύ τους και καταστράφηκαν. Την περίοδο αυτή έκανε την εμφάνισή του ο χριστιανισμός. Οι πρώτες εκκλησίες χτίστηκαν στα Κατάπολα.
Η Χώρα αναπτύχθηκε στο ορεινό κέντρο της Αμοργού κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Περιόδου με σκοπό την προστασία των κατοίκων από τις πειρατικές επιδρομές. Αλλά και οι ορεινοί οικισμοί πάνω από την παραλιακή Αιγιάλη, η Λαγκάδα και τα Θολάρια, γι’ αυτό τον σκοπό χτίστηκαν. Τον 10ο αι. οι συνθήκες διαβίωσης είχαν βελτιωθεί αισθητά. Παράλληλα η δράση των πειρατών είχε προσωρινά ελαττωθεί λόγω της ανασταλτικής δράσης της ισχυρής Βυζαντινής διακυβέρνησης.

Το 1088 ιδρύθηκε η περιώνυμη Μονή της Παναγίας Χοζοβιώτισσας από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό. Το 1207, τρία χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, η Ενετική οικογένεια των Γκίζι ανέλαβε την εξουσία στον τόπο. Δεν είχαν όμως τη δύναμη να προστατεύσουν την Αμοργό από τους πειρατές μια και η ενετική προστασία αναγκαστικά περιοριζόταν σε οχυρωμένους οικισμούς, όπου μπορούσε να παραμένει ισχυρή μόνιμη φρουρά, και αυτοί στήνονταν σε μέρη με μεγάλη οικονομική σημασία για τη Γαληνοτάτη. Έτσι, τους επόμενους δύο αιώνες πολλοί Αμοργινοί μετανάστευσαν σε ασφαλέστερα μέρη της Κρήτης.

Το 1537 ο τουρκικός στόλος του Χαϊρεδδίν Βαρβαρόσσα κατέλαβε, μετά το σύνολο σχεδόν των νησιών του Αιγαίου, και την Αμοργό. Όταν τα δάκρυα από τις σφαγές και τον εξανδραποδισμό των κατοίκων της στέγνωσαν, η Αμοργός μετετράπη σε μια αυτοδιοικούμενη δημοκρατία που ήταν αναγκασμένη να πληρώνει φόρους στον Σουλτάνο.

Στις αρχές του 19ου αι. αρκετοί κάτοικοι της Αμοργού έγιναν μέλη της Φιλικής Εταιρείας και προετοίμασαν το έδαφος για την Επανάσταση του ’21. Παράλληλα οι Αμοργιανοί φιλοξένησαν στην πατρίδα τους πολλούς πρόσφυγες που είχαν εγκαταλείψει το τόπο τους για να διαφύγουν από τα αντίποινα των Τούρκων.

Το 1835 δημιουργήθηκε ο Δήμος Αμοργού, στο ανατολικότερο σύνορο του νεοσύστατου τότε Ελληνικού Κράτους. Εδώ, χάρη στη πρωτοβουλία της Ιεράς Μονής Χοζιοβιώτισσας, λειτούργησε ένα από τα πρώτα σχολεία της απελευθερωμένης πλέον Ελλάδας.

Η Χώρα

Χτισμένη στο κέντρο του νησιού ανάμεσα σε μικρούς λόφους η λαβυρινθώδης Χώρα της Αμοργού αποτελεί για πολλούς την ωραιότερη χώρα την Κυκλάδων. Τα μικρά κατάλευκα σοκάκια της, τα στολισμένα με ανθισμένες βουκαμβίλιες, τα παραδοσιακής κυκλαδικής αρχιτεκτονικής σπίτια της, τα ασπρισμένα σκαλοπάτια της, τα γραφικά της καφενεία αλλά και οι σκιερές πλατείες της προσκαλούν τον επισκέπτη να αφεθεί στη μαγεία της. Ένα πρωινό περιπλάνησης στα σοκάκια της, μια συζήτηση με τους ντόπιους που πάντα υποδέχονται τον επισκέπτη με ένα μεγάλο ειλικρινές χαμόγελο, ένα χάδι στις μάγισσες γάτες της, το άναμμα ενός κεριού στις μοσχοβολιστές εκκλησίες της είναι μια κατάκτηση μοναδική που σε κάνει να αναβλύζεις χαρά. Μην εκπλαγείτε δε αν ξαφνικά πέσετε πάνω σε κάποια αυθόρμητη γιορτή στους δρόμους της Χώρας. Αυτή θα είναι σίγουρα μία ακόμη από τις μικρές εκπλήξεις που σας επιφυλάσσει! Το ενετικό κάστρο, κυρίαρχο πάνω στον αρχαίο βράχο του, τη στεφανώνει.

Τα Κατάπολα

Τα Κατάπολα είναι το ένα από τα δύο λιμάνια του νησιού. Ένα ιστορικό ασφαλές θαλάσσιο κρησφύγετο, εκτεθειμένο μόνο στους δυτικούς ανέμους. Από εδώ ξεκινούν πολλά καραβάκια που σας οδηγούν σε μαγικές παραλίες.

Η Αιγιάλη

Η Αιγιάλη είναι το δεύτερο λιμάνι της Αμοργού. Μόνο από τη σαρωτική εικόνα του μεγάλου αμμουδερού και πανέμορφου κόλπου, που περιβάλλεται από τη στιβαρή αγκαλιά του Κρουκέλλου, το πλατύ λεκανοπέδιο και τα τρία χωριά που διακοσμούν τα ψηλά βουνά της, η Γιάλη ή Αιγιάλη πείθει αμέσως τον επισκέπτη ότι εδώ έχει να κάνει μ’ έναν ολότελα διαφορετικό κόσμο, μέσα στο ίδιο το νησί της Αμοργού! Εδώ είναι το μέρος που σταματάει ο χρόνος.
Δεκάξι χιλιόμετρα από τη Χώρα, ο όρμος της Αιγιάλης σε κατακτά με τη χάρη του. Το λιμανάκι με τον μόλο όπου προσεγγίζουν τα πλοία της γραμμής, αλλά και με τον έντονα ψαράδικο χαρακτήρα, είναι χτισμένο στο νότιο άκρο της απέραντης αμμουδιάς. Εδώ βρίσκονται τα περισσότερα καταλύματα και καταστήματα, μπαρ, ψαροταβέρνες, καθώς και παλιά καφενεδάκια δίπλα στη θάλασσα. Όπως ο οικισμός σκαρφαλώνει αμφιθεατρικός προς την πλαγιά, στη νοτιοδυτική του βραχώδη πλευρά πλαισιώνεται με μια σειρά από πλατύσκαλα, πάνω ακριβώς από τη θάλασσα. Εκεί μπορεί ο επισκέπτης να απολαύσει ένα σπάνιο ηλιοβασίλεμα με φόντο τη Νικουριά, πίνοντας ένα ποτήρι δροσερό κρασί.
Χωμένο ανάμεσα στα σπίτια του Όρμου, θα βρούμε τον παμπάλαιο ναΐσκο της Παναγίτσας, χτισμένο πάνω σε αρχαίο ιερό. Επιγραφές και γλυπτά των ιστορικών χρόνων που ανακαλύφθηκαν κατά καιρούς σε τούτη την τοποθεσία, πιστοποιούν τον σημαίνοντα χαρακτήρα της σε σχέση με το λιμάνι της αρχαίας Αιγιάλης.
Κάνουμε έναν περίπατο ως την υπέροχη ακρογιαλιά που όλο το χρόνο είναι ζεστή και μαγευτική. Οι πατούσες μας γυμνές βυθίζονται στη λεπτή χρυσαφένια άμμο, ενώ μεγάλα αρμυρίκια συνοδεύουν τον βηματισμό μας στην παραλία, που φαίνεται ατέλειωτη.
Πάνω ακριβώς στη γοητευτική αμμουδιά, μας ξαφνιάζουν ευχάριστα ψηλοί λιθόκτιστοι τοίχοι. Ήσαν κάποτε σπουδαίες ρωμαϊκές εγκαταστάσεις. Φαίνεται ότι η Γιάλη είχε ανάλογη ανάπτυξη στη ρωμαϊκή αρχαιότητα μ’ εκείνη των Καταπόλων, κυρίως χάρη στην παρουσία επιφανών Ρωμαίων εξόριστων.
Δύσκολο η παραλία αυτή να γεμίσει με κόσμο. Νιώθουμε τη θάλασσα ολόκληρη δική μας. Βουτάμε στα ήσυχα νερά του γιαλίτικου δειλινού. Ανοιγόμαστε στα βαθιά. Καθώς πέφτει η νύχτα, τα ψηλά βουνά τριγύρω μοιάζουν ν’ αγκαλιάζουν την ψυχή μας και πλημμυρίζουμε από συναισθήματα. Σε λίγο θ’ ανάψουν τα μακρινά φωτάκια των τριών χωριών και του Γιαλού, δίνοντας στη νυχτερινή ατμόσφαιρα μια παράξενη γλύκα.

Σκαρφαλωμένα στο βουνό πίσω από την Αιγιάλη βρίσκονται τρία πανέμορφα χωριά: τα Θολάρια, η Λαγκάδα και ο Ποταμός. Επισκεφτείτε τα την ώρα της δύσης του ηλίου και η εικόνα θα σας ανταμείψει!

Τα Θολάρια

Τα Θολάρια βρίσκονται στη θέση της ακρόπολης της αρχαίας Αιγιάλης και η απόστασή τους από τον Όρμο είναι 2, 5 χλμ. Παίρνετε τον ανηφορικό δρόμο και όσο ανεβαίνετε η θέα απλώνεται μεγαλοπρεπής στο βλέμμα σας. Τα χωριά των βράχων είναι καθηλωτικά για την ψυχή και τα μάτια. Φτάνοντας στο διάσελο του βουνού Κουτουλός (433 μ. υψ.) η ομορφιά απογειώνεται, καθώς αγκαλιάζει ολόκληρο τον γαλάζιο Όρμο, τη Λαγκάδα και τα περίχωρά της, αγγίζοντας τις πλαγιές της Σελλάδας, εκεί που βρίσκονται ο Άνω και ο Κάτω Ποταμός. Θα σκεφτείς τους στίχους του Ελύτη «κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!» και θα φορτώνεις καθαρό και φρέσκο αέρα.

Τα Θολάρια είναι χτισμένα σε ύψος 220 μέτρων, ένας αυθεντικός κατάλευκος φρουρός, που εντυπωσιάζει με τα ολοκάθαρα κι ασβεστωμένα σπίτια του και την πυκνή τους δόμηση. Τα δεκάδες στενά δρομάκια περιτριγυρίζουν και διασχίζουν τον οικισμό, ενώ είναι βέβαιο ότι θα μπερδευτείτε ανάμεσά τους όταν τα περπατήσετε. Εικόνες, που μας προσφέρονται σαν σε παραμύθι και μας γεμίζουν γαλήνη, αισιοδοξία και νεανικότητα.
Η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων στα Θολάρια που ξεχωρίζει από παντού, με τον θεόρατο μπλε τρούλο που φαίνεται απ’ τον Ποταμό, ακόμα κι απ’ τη Λαγκάδα με τα διπλά επιβλητικά κωδωνοστάσιά της είναι ένα πραγματικό στολίδι για το χωριό. Όλος ο πληθυσμός συμμετέχει στη μεγάλη γιορτή των Αγίων Αναργύρων, την 1η Ιουλίου. Κι αν σας προσκαλέσουν το Πάσχα, θα γίνετε μάρτυρες και μιας παλαιάς συνήθειας, σύμφωνα με την οποία οι ντόπιοι ραίνουν την πομπή του Επιταφίου με αρώματα. Η αποκαθήλωση αρχίζει στις 10:00 της Μεγάλης Παρασκευής και το μεσημέρι φιλεύουν τους επισκέπτες ψωμί, ελιές, χαλβά και ερυθρό ευωδιαστό οίνο. Το απόγευμα βγαίνει ο Επιτάφιος και η πομπή περνάει από τα στενά δρομάκια του χωριού κάνοντας έναν μεγάλο κύκλο. Οι κάτοικοι απ’ έξω ραίνουν τους περαστικούς με ροδόνερο και κολόνια. Το Μέγα Σάββατο τα βεγγαλικά, οι πολύχρωμες φωτοβολίδες, κυρίως όμως τα φρέσκα κεριά, η ευλάβεια, η κατάνυξη και η περισυλλογή, δημιουργούν μια αξέχαστη εμπειρία, που για καιρό θα συνοδεύει τη μνήμη όσων τη βιώνουν.

Μονοπάτια

Η Αμοργός φημίζεται για τα σηματοδοτημένα μονοπάτια της, τα οποία καλύπτουν όλο το νησί. Περπατώντας σε αυτά, ο επισκέπτης απολαμβάνει τη φυσική ομορφιά της Αμοργού, ανακαλύπτει μνημεία πολιτιστικού ενδιαφέροντος και μαγεύεται από τη θέα του απέραντου Αιγαίου.
Η Παλιά Στράτα χαρακτηρίζεται ως δύσκολο μονοπάτι, έχει μήκος 11, 5 χλμ. και ξεκινά από τη Χώρα, συνεχίζει προς το Μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας, κατευθύνεται προς τον Ποταμό και καταλήγει στον Όρμο της Αιγιάλης. Ο μέσος όρος διάρκειας της διαδρομής είναι τέσσερις ώρες.
Ο Φωτοδότης, που συνδέει τη Χώρα με τα Κατάπολα, έχει μήκος 3, 5 χλμ. και μπορείτε να το κατηφορίσετε από τη Χώρα μέσα σε περίπου μία ώρα, θαυμάζοντας τη θέα της θάλασσας.
Η Ιτώνια (Λεύκες, Άγιοι Σαράντα, Καμάρι, Καστρί (Αρχαία Αρκεσίνη), Βρούτση, Ραχούλα, Αρκεσίνη) αποτελεί το πολιτιστικό μονοπάτι του νησιού, καθώς κατά τη διάρκεια των 10χλμ. του ο περιηγητής ανακαλύπτει την πολιτιστική εξέλιξη του νησιού ανά τους αιώνες. Θεωρείται δύσκολο μονοπάτι και ο μέσος όρος της διαδρομής υπολογίζεται περίπου στις τρεις ώρες.

Το μονοπάτι της Μελανίας (Όρμος Αιγιάλης, Λαγκάδα, Στρούμπος, Παναγία Επαναχωριανή, Θολάρια) μήκους 4, 5 χλμ. περνά μέσα από παραδοσιακούς οικισμούς και ερείπια της πρωτοκυκλαδικής και μεσοκυκλαδικής εποχής, ενώ η θέα του όρμου της Αιγιάλης είναι συγκλονιστική. Πρόκειται για εύκολο μονοπάτι που μπορείτε να διασχίσετε σε περίπου δύο ώρες.
Το μονοπάτι «Παν» (Λαγκάδα, Άγιος Ιωάννης, Σταυρός, Κρίκελος) μήκους 6, 5 χλμ., που περνά από το βυζαντινό μοναστήρι του Ιωάννη του Θεολόγου και το ξωκλήσι του Σταυρού, οδηγεί στο υψηλότερο σημείο του νησιού στο όρος Κρίκελος, στα 821μ. πάνω από τη θάλασσα. Αν και θεωρείται δύσκολο μονοπάτι, διάρκειας περίπου δύο ωρών, αξίζει τον κόπο να το περπατήσετε. Η θέα της απεραντοσύνης του Αιγαίου που αγκαλιάζει ολόκληρο το νησί θα σας καθηλώσει!

Τέλος, ο Βαλσαμίτης (Κατάπολα, Άγιος Γεώργιος Βαλσαμίτης, Αγία Μαρίνα, Μινώα) περνά από το μετόχι του Αγίου Γεωργίου του Βαλσαμίτη και καταλήγει στην αρχαία Μινώα όπου σώζονται τμήματα του τείχους της πόλης, καθώς και του σταδίου, του γυμνασίου και του ναού του Διονύσου. Πρόκειται για εύκολο μονοπάτι διάρκειας μίας ώρας.
Συμβουλή: Αν επιθυμείτε να περπατήσετε στα μονοπάτια της Αμοργού, θα πρέπει να ξεκινήσετε πολύ νωρίς το πρωί, να φοράτε σταθερά παπούτσια και να κουβαλάτε μαζί σας νερό, καπέλο και αντιανεμικό, διότι σε κάποια σημεία ο αέρας φυσάει ανελέητα!

Μονή Παναγίας της Χοζοβιώτισσας

Στα 300 μέτρα από τη θάλασσα, στο βουνό του Προφήτη Ηλία, δεσπόζει κατάλευκο ένα μικρό θαύμα της ανθρώπινης φύσης: η Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας. Εδώ επικρατεί η κατάνυξη, οι πνευματικές συνευρέσεις και συνθέσεις. Από εδώ το βλέμμα αχόρταγο ακτινογραφεί το απόλυτο λουλακί της θάλασσας, τους θεόρατους βράχους και τα δροσερά περιβόλια των καλόγερων. Ορατή μόνο από τη θάλασσα, η μονή αποτελεί ένα μοναδικό δημιούργημα της ανθρώπινης θέλησης κόντρα στα φυσικά στοιχεία. Σαν ένα γιγάντιο χέρι να τη ζωγράφισε στο βράχο, η θέα της προκαλεί δέος και θαυμασμό και κάνει τον επισκέπτη να αναρωτιέται πώς τον 10ο αιώνα κάποιοι άνθρωποι κατάφεραν να φτιάξουν αυτό το αρχιτεκτονικό αριστούργημα, ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά μνημεία της Ελλάδας. Η λαϊκή παράδοση λέει ότι η εικόνα της Παναγίας, από την οποία και ονομάστηκε η Μονή, έφτασε με θαυμαστό τρόπο από το Χόζοβο ή Χόζοβα της Παλαιστίνης. Τα κελιά των μοναχών, τα μαγειρεία, οι αποθήκες και όλοι οι υπόλοιποι χώροι της μονής είναι υπόσκαφοι, ενώ στο εσωτερικό της φυλάσσονται ανεκτίμητοι εκκλησιαστικοί θησαυροί: βυζαντινές εικόνες και χειρόγραφα ευαγγέλια. Στη γιορτή της Παναγίας στις 21 Νοεμβρίου, διοργανώνεται πανηγύρι με φαγητό και παραδοσιακό αμοργιανό γλυκό παστέλι, ενώ το Πάσχα η εικόνα της Παναγίας περιφέρεται σε όλο το νησί.

Γεύσεις

• Ξεροτήγανα (τηγανητές πίτες, γεμισμένες με σέσκουλο και μάραθο)
• Λαδοτύρι
• Πατατάτο (κατσικάκι με πατάτες στο φούρνο)
• Ψημένη ρακή
• Παστέλι

• Φάβα αμοργιανή

Η Μαρία Θεολογίτη με τις νοστιμιές που φτιάχνει για το “Πανόραμα”

Το «Πανόραμα»

Αν πεινάσετε, κάντε στάση στα Θολάρια. Εκεί θα βρείτε το «Πανόραμα», που εκτός από ποιοτικό και εξαίσιο φαγητό έχει και τον κύριο Νικόλα Θεολογίτη να δίνει πραγματικό ρεσιτάλ αφήγησης και λαϊκής σοφίας, να εξηγεί τα μερομήνια και να απαγγέλλει τα σκωπτικά του ποιήματα. Χαρείτε ένα δείγμα της χαρούμενης τέχνης του: “Ρακή ψημένη πίνετε/ να ευφραίνεται η καρδιά σας/ για να μην έχουν πρόβλημα/ τα σεξουαλικά σας. Είναι βρασμένη με φυτά/ που μάζεψα από τα όρη/ κι όταν το πιεις αισθάνεσαι/ όπως και οι κοκόροι”. Το γεμιστό κατσίκι που φάγαμε ευωδίαζε και μας έμεινε αξέχαστο. Το ίδιο και οι φρέσκες σαλάτες, το τυρί, το μπρούσκο κρασί από τα αμπέλια τους, οι χρυσαφένιες ολόγλυκες τηγανητές πατάτες. Το γεύμα μας έκλεισε με δυναμωτική και χωνευτική ψημένη ρακή. “Πατατάτο”, γουρουνόπουλο στο φούρνο, αφράτο λευκό τυρί, κατσικάκι στη γάστρα είναι μερικά ακόμη από τα εκλεκτά παρασκευάσματα της Μαρίας Θεολογίτη και της οικογένειας. Το μαγαζί μοιάζει με μουσείο στο εσωτερικό του. Αξίζει να παρατηρήσετε τις ιστορικές φωτογραφίες και να διαβάσετε τα δημοσιεύματα. Το “Πανόραμα” από την “AEGEAN CUISINE”.

Παραλίες

Οι παραλίες της Αμοργού είναι μοναδικές: τα καταγάλανα νερά, τα βράχια που δημιουργούν μικρές κρυψώνες, η απεραντοσύνη του Αιγαίου, συνθέτουν ένα ξεχωριστό σύνολο. Λίγες από αυτές είναι οργανωμένες παραλίες, ενώ οι περισσότερες είναι προσβάσιμες είτε με τα πόδια είτε με καραβάκι.

Στην Αγία Άννα, την παραλία της ταινίας «Απέραντο Γαλάζιο», θα βρείτε δύο πανέμορφους όρμους. Το εκκλησάκι της Αγίας Άννας δεσπόζει στον έναν από αυτούς, ενώ όσο κολυμπάς βλέπεις τη Μονή της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας. Η παραλία έχει μικρό βότσαλο, βράχια και σπηλιές, τα νερά είναι κρυστάλλινα και ενδείκνυνται για παρατήρηση με μάσκα.
Η μοναδική παραλία του Μούρου με τους βράχους που ξεπηδούν μέσα από τα καταγάλανα νερά, το ψιλό χαλίκι και τους θεόρατους βράχους που δημιουργούν σκιά αλλά και μικρές κρυψώνες, θα σας συνεπάρει! Απολαύστε τη θέα που κόβει την ανάσα από την καφετέρια που βρίσκεται στην κορυφή του μονοπατιού και οδηγεί στην παραλία.
Ο Άγιος Παύλος είναι μια μικρή χερσόνησος με ψιλό βότσαλο. Από εδώ φεύγουν τα καραβάκια που πηγαίνουν στη Νικουριά, ένα μικρό νησί με δύο πανέμορφες παραλίες.
Η παραλία της Αιγιάλης είναι η μεγαλύτερη αμμώδης παραλία του νησιού. Εδώ θα βρείτε πολλά beach bar και ταβέρνες. Στο τέλος της παραλίας ξεκινά το μονοπάτι που οδηγεί στην απομονωμένη παραλία του Λεβροσού.
Ο Όρμος της Καλοταρίτισσας βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο του νησιού. Πρόκειται για μια οργανωμένη αμμώδη παραλία με beach bar και καταγάλανα νερά. Από εδώ ξεκινούν τα καραβάκια που πηγαίνουν στην πανέμορφη παραλία της Γραμβούσσας, με τη λευκή άμμο και τα γαλαζοπράσινα νερά.
Το Μαλτέζι είναι προσβάσιμο μόνο με το καραβάκι που ξεκινά από τα Κατάπολα. Είναι οργανωμένη, αμμώδης παραλία με γαλαζοπράσινα νερά και beach bar.
Η Μικρή Βλυχάδα είναι ήσυχη και απομονωμένη παραλία με βότσαλο και πεντακάθαρα νερά. Η πρόσβαση σε αυτή είναι λίγο δύσκολη, καθώς γίνεται μόνο με τα πόδια από ένα μονοπάτι που ξεκινά από τα Θολάρια.
Στον Όρμο Λίβερου, μια μικρή βραχώδη παραλία, εκτός από τα καταγάλανα νερά, θα βρείτε και το εντυπωσιακό ναυάγιο «Ολυμπία», που εμφανίζεται στην ταινία «Απέραντο Γαλάζιο».

Δραστηριότητες

• Ιππασία.
• Πεζοπορία και ορειβασία (υπάρχουν πολλά σηματοδοτημένα μονοπάτια και το νησί είναι από τα πιο οργανωμένα κυκλαδονήσια για τρέκινγκ).
• Ορειβασία.
• Κολύμπι στην Aγία Άννα, στον όρμο της Aιγιάλης, στη Λεβρωσό, στην Ψιλή Άμμο, στο Xόχλακα, στα Xάλαρα, στις παραλίες της Kαλοταρίτισσας, του Mούρου, της Mαύρης Mύτης, καθώς και στο Αμμούδι, στο Kάτω Kρωτήρι, στον Κάτω Κάμπο, στον Μεγάλο Ρούκουνα, στον Άγιο Παντελεήμονα, στο Mαρτέζι, στις Πλάκες και στην αμμουδιά της Νικουριάς.
• Επίσκεψη σε κοντινά νησάκια. Στα ΝΔ, το νησάκι Άνυδρος (Αμοργοπούλα). Λίγο έξω από τον όρμο της Αιγιάλης, το νησάκι Νικουριά (υψόμετρο 365 μ.), με το εκκλησάκι της Παναγίας της Νικουριανής και λείψανα εγκατάστασης ιστορικών χρόνων. ΝΔ της Νικουριάς, η νησίδα Άτιμο. Απέναντι από τον όρμο της Καλοταρίτισσας, η Γραμβούσσα, με πολύ όμορφη παραλία, και η Ψαλίδα. Απέναντι από το ακρωτήρι Τουρλίδα (Τρούλλη), η Πεταλίδα. Κάτω από το μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας και σε μικρή απόσταση από τις ακτές, οι βραχονησίδες Μικρό και Μεγάλο Βιόκαστρο.

Ένα υπέροχα απέραντο, αιγαιοπελαγίτικο γαλάζιο

Δεν ξέρω τι από όλα αυτά είχε μαγέψει τον Luc Besson και είχε έρθει στην Αμοργό για να γυρίσει το «Απέραντο Γαλάζιο». Σίγουρα χάζεψε όταν έφτασε στην παραλία της Αγίας Άννας και είδε τα πεντακάθαρα και καταγάλανα νερά να απλώνονται μπροστά του.

Άλλη μια εικόνα μαγική που πρωταγωνιστεί στο «Απέραντο γαλάζιο» είναι το ναυάγιο που βρίσκεται στην Κάτω Μεριά. Το καράβι αυτό ξεκίνησε ως «Inland» το 1950, μετονομάστηκε σε «Strymon» το 1975 και τον Ιούλιο του 1979 πήρε το όνομα «Ολυμπία» και έβαλε πλώρη για νέα ταξίδια. Δεν πρόλαβε όμως να αρμενίσει για πολύ, αφού τον Φεβρουάριο του 1980 το έπιασε κακοκαιρία και προσπάθησε να προσαράξει στην Κάτω Μεριά στην Αμοργό. Όμως έσπασε η άγκυρά του και έτσι ναυάγησε δημιουργώντας ένα εκπληκτικό σκηνικό.
Όπως προαναφέρθηκε, αρκετές από τις σκηνές της ταινίας «Απέραντο γαλάζιο» του Λικ Μπεσόν έχουν γυριστεί στην περίφημη παραλία της Αγίας Άννας, κάτω από το Μοναστήρι της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι στην ταινία συμμετείχαν και κάτοικοι της Αμοργού. Αξεπέραστη ταινία. Από τις καλύτερες όλων των εποχών, σύμφωνα με τους κριτικούς. Με εξαιρετικές ερμηνείες από τους Ζαν Ρενό, Ροζάνα Αρκέτ, Ζαν-Μαρκ Μπαρ, είναι μια ταινία – σταθμός για τη θάλασσα και τους ανθρώπους της. Εξαιρετική και η μουσική του Eric Serra, παγκοσμίου φήμης συνθέτη κινηματογραφικής μουσικής.

Η Αμοργός αναδύεται μέσα από ένα υπέροχα απέραντο, αιγαιοπελαγίτικο γαλάζιο κάτω από το φως ενός ήλιου δυνατού, σαν του Αυγούστου. Σκηνικά της ταινίας, που περιγράφει τον δυνατό έρωτα που νιώθουν οι άνθρωποι και που στο τέλος οδηγεί τον καθένα από αυτούς στην οικογένεια της επιλογής του, δηλαδή στην οικογένεια της καρδιάς του.
Μετά την προβολή της ταινίας, η Αμοργός γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στον τουρισμό, αφού άνθρωποι από όλο τον κόσμο ήθελαν να επισκεφτούν το νησί με τα υπέροχα γαλάζια νερά. Κρίμα που έπρεπε κάποιοι ξένοι να γυρίσουν αυτήν την ταινία για να ανακαλύψουμε την ελληνική ομορφιά…

Ποίηση

Τα τζιτζίκια (Οδυσσέας Ελύτης)

Τη Σίκινο την Αμοργό
και τ’ άλλα τα παιδιά της
Από την άκρη του καιρού
και πίσω απ’ τους χειμώνες
Άκουγα σφύριζε η μπουρού
κι έβγαιναν οι Γοργόνες
Κι εγώ μέσα στους αχινούς
στις γούβες στ’ αρμυρίκια
Σαν τους παλιούς θαλασσινούς
ρωτούσα τα τζιτζίκια:
– Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
κι όλ’ αποκρίνονται μαζί:
– Ζει ζει ζει ζει ζει ζει ζει ζει

Αμοργός (Αντώνης Φωστιέρης)

Αυτός ο βράχος με το αλάτι του
Δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι
Και το νερό του
Που σε ράντισε ασαράντιστο
Πρώτο μετά το αμνιακό
Κάτι αρμέγει μαύρο στ’ όνομά της
Αμοργός
Όπως πλατιά που πλαταγίζει απάνω αστερόεσσα
Νύχτα
Η νύχτα η πιο –
Δεκαετία εξήντα του εικοστού
Και ας έφυγε
Σφυρίζει αρόδου
Το παπόρι αθέατο
Μοσχάνθη, Μαριλένα, Ιόνιον
Με την καρίν οργώνοντας
Γραμμή
Τη θάλασσα της νοσταλγίας
Την άγονη.

Ο «Σκοπελίτης»

Δεν είναι ανάγκη να έχει πάει κανείς ως τις Μικρές Κυκλάδες για να ξέρει το όνομά του. Ωστόσο, ντόπιοι και παραθεριστές συμφωνούν: ο Σκοπελίτης είναι ένα πλοίο-θρύλος. Καθημερινά, όλον τον χρόνο και υπό οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, συνδέει τα μικρά νησάκια ανατολικά της Νάξου, μεταφέροντας αγαθά, αλληλογραφία και ανθρώπους, όταν τα μεγάλα βαπόρια του καλοκαιριού σπάνια προσεγγίζουν τα λιμάνια των Μικρών Κυκλάδων. Το ταξίδι με τον Σκοπελίτη, ξεκινάει από τη Νάξο.
Τα βράδια ο Σκοπελίτης ξεκουράζεται στο λιμάνι του, τα Κατάπολα της Αμοργού. Ο Βασίλης φεύγει γραμμή για το ιστορικό καφενείο-πρακτορείο του Πρέκα, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του Σκοπελίτη. Εκεί, θα ετοιμάσει μεζεδάκια με ντόπια υλικά αυγά και ψωμί του τοστ για τον Μιχάλη Θεολογίτη, ιδιοκτήτη του καφενείου και τον καπετάνιο Γιάννη Φωστιέρη και θα μάθει ιστορίες από τα παλιά.

«Φουρτούνα έπιασε ο καιρός, το κύμα αγριεύει, / όλα τα πλοία δέσανε, μα ένα ταξιδεύει. / Ο “Σκοπελίτης” είναι αυτός που κύμα δεν τον πιάνει / και έχει για καπετάνιο του πάντα εσένα, Γιάννη». Αυτή η μαντινάδα ακούγεται στα νησιά των Μικρών Κυκλάδων για το «Εξπρές Σκοπελίτης» και τον καπετάνιο του κ. Γιάννη Σκοπελίτη. Το πλοίο που συνδέει χειμώνα και καλοκαίρι τη Νάξο με Αμοργό (Κατάπολα – Αιγιάλη) – Δονούσα – Κουφονήσι – Σχοινούσα – Ηρακλειά έχει γίνει και τραγούδι, ενώ υπάρχει αναφορά σε αυτό στο διήγημα «Άμφια της σμέρνας» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη.

Μια οικογενειακή επιχείρηση, η Μικρές Κυκλάδες ΝΕ, είναι η πλοιοκτήτρια εταιρεία, που περνά από πατέρα σε γιο και σήμερα τη διαχειρίζεται ένας από τους καπετάνιους του πλοίου, ο κ. Ι. Σκοπελίτης, ο οποίος πριν από μερικές ημέρες έλαβε από τη Lloyd’s το βραβείο για την «ακτοπλοϊκή εταιρεία της χρονιάς» για την κοινωνική προσφορά της. «Είναι μια ηθική ικανοποίηση, που σου δίνει ώθηση να συνεχίσεις. Εχουμε τιμηθεί και από τις κοινότητες όλων των Μικρών Κυκλάδων, από συλλόγους, καθώς και από τους δήμους Αμοργού και Νάξου» λέει στο «Βήμα» ο κ. Σκοπελίτης σχετικά με τη βράβευση από τη Lloyd’s.

«Το πλοίο είναι η δουλειά μας, το σπίτι μας, η ίδια η ζωή μας» δίνει το στίγμα της επιχείρησης ο κ. Σκοπελίτης. Οπως λέει, «είναι η συνέχεια μιας πορείας που ξεκίνησε από τον παππού και τον πατέρα μου, συνεχίζεται από μένα και τη σκυτάλη θα πάρει ο γιος μου, απόφοιτος της Ακαδημίας του Εμπορικού Ναυτικού. Οραματιζόμαστε τη συνέχιση και την αναβάθμιση της εξυπηρέτησης της άγονης γραμμής Αμοργού – Μικρών Κυκλάδων – Νάξου».

Οσοι το έχουν χρησιμοποιήσει για τις μετακινήσεις τους ξέρουν πολύ καλά το πλοίο αλλά και τους επί πολλά χρόνια καπετάνιους του, τον κ. Σκοπελίτη και τον κ. Γιάννη Φωστιέρη. Για τους κατοίκους των Μικρών Κυκλάδων το πλοίο είναι η «ανάσα» τους, καθώς, όπως σημειώνουν αρκετοί, αισθάνονται ασφάλεια όποτε το βλέπουν στα λιμάνια των νησιών όπου μένουν, συμπληρώνοντας πως αν αποσυρθεί από τη γραμμή τότε θα «σβήσουν».

Κάποιοι επισημαίνουν ότι «κουνάει» ακόμη και σε 2-3 μποφόρ. Ωστόσο οι καπετάνιοι του, επειδή γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό το πλοίο για τους κατοίκους των Μικρών Κυκλάδων, δεν λογαριάζουν τον καιρό. Εχουν δώσει μάχη με τα κύματα για να μεταφέρουν ασθενείς, εγκύους, εμπορεύματα.

Ο “Σκοπελίτης

«Ο “Σκοπελίτης” είναι για τα νησάκια το δώρο που μας έχει στείλει ο Θεός» λέει στο «Βήμα» ο δήμαρχος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων κ. Μανόλης Μαργαρίτης και εξηγεί: «Με το πλοίο αυτό υπάρχει καθημερινή επικοινωνία των κατοίκων στα νησιά αυτά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και μεταφέρει φάρμακα, εμπορεύματα, ανθρώπους, ασθενείς. Είμαστε υπόχρεοι στους ανθρώπους που το έχουν και για εμάς είναι φίλοι που έχουν ως πρώτη προτεραιότητα την εξυπηρέτηση του κόσμου».

«Εχει συμβεί πολλές φορές να χρειάζεται κάποιο νησί γιατρό ή φάρμακα άμεσα και να πρέπει με δυσμενείς καιρικές συνθήκες να το προσεγγίσουμε και άλλοτε να πρέπει να μεταφέρουμε τον ίδιο τον ασθενή στη Νάξο, στη Σύρο ή στη Σαντορίνη προκειμένου να νοσηλευτεί άμεσα στα νοσοκομεία εκεί» λέει στο «Βήμα» ο κ. Σκοπελίτης για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην περιοχή. «Επίσης αρκετές ήταν οι φορές που χρειάστηκε να διασώσουμε παραπλέοντα σκάφη που βρίσκονταν σε κίνδυνο και να τα ρυμουλκήσουμε σε ασφαλές λιμάνι. Γενικότερα, είμαστε πάντα σε ετοιμότητα να συνδράμουμε όπως μπορούμε όταν υπάρξει κάποια ανάγκη στην περιοχή μας».

Όπως σημειώνει ο κ. Σκοπελίτης, συνεχίζουν να αγωνίζονται «στη δύσκολη από πολλές απόψεις αυτή γραμμή, κόντρα στους δύσκολους καιρούς, στα άγρια μπουγάζια, αλλά και στις οικονομικές αντιξοότητες, γιατί είμαστε άρρηκτα δεμένοι ως οικογένεια με αυτή τη γραμμή».

Η κρίση έχει χτυπήσει και αυτούς τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται σε δύσκολη θέση. «Αγωνιζόμαστε για την επιβίωση της γραμμής και το καταφέρνουμε οριακά, και αυτό επειδή η δουλειά μας είναι μια οικογενειακή υπόθεση πίστης και αφοσίωσης σε αυτό που κάνουμε» συμπληρώνει ο κ. Σκοπελίτης. «Από εκεί και πέρα ο επιχειρηματικός κίνδυνος ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι σίγουρα πολύ μεγάλος στις δύσκολες μέρες που διανύουμε». Προέλευση: Εφημερίδα “Βήμα”.

«Αμοργός, Κυκλαδικὰ απανθίσματα»

Ενσφράγιστη λαβή πήλινου σκεύους, επιφανειακό εύρημα από το Βουνί

Στο πλαίσιο του Κυκλαδικού Σεμιναρίου που διοργανώθηκε στην Αρχαιολογική Εταιρεία από τη Μαρίζα Μαρθάρη, η Λίλα Μαραγκού είχε δώσει την Τρίτη 8 Απριλίου 2014, διάλεξη με τίτλο: «Αμοργός, Κυκλαδικὰ ἀπανθίσματα».

Η επιλεκτική αναφορά σε μερικές μαρτυρίες, παλαιές ή νέες, και σε ορισμένες διαπιστώσεις ή επισημάνσεις για τα υλικά κατάλοιπα του Κυκλαδικού πολιτισμού στην Αμοργό και στα προσκείμενα νησάκια Γκραμπούσα και Νικουριά, αποτελεί ένα είδος απανθισμάτων, όπως παραστατικά περιέγραψε τον 2ο μ. Χ. αιώνα ο Λουκιανός στα εκλεκτικιστικά κείμενα του καιρού του.

Τα Κυκλαδικά απανθίσματα υποδηλώνουν συνάμα και το προ από την καρποφορία στάδιο της έρευνας, όπου βρίσκονται σήμερα οι πολύχρονες προσπάθειες για τον εντοπισμό και την καταγραφή επιφανειακώς ορατών λειψάνων σε γνωστές και άγνωστες θέσεις.

Μαρμάρινο ακέφαλο ειδώλιο μουσικού από το Κατ’ Ακρωτήρι.

Παρουσιάζονται άγνωστες εικόνες των τόπων στους οποίους κατοικούσαν οι δημιουργοί των πασίγνωστων ειδωλίων, όπως των λεγομένων τύπου Δωκαθισμάτων και Καψάλων.

Συνοπτικά αναφέρονται και εικονίζονται ορισμένες θέσεις, στις οποίες το 1894 ο Χ. Τσούντας ανέσκαψε μόνον τάφους, καθώς και ευάριθμες άγνωστες φυσικά ή/και τεχνητά οχυρωμένες ακροπόλεις.

Θραύσματα πήλινων αγγείων από τα Καστέλια Κάτω Μεριάς.

Τίθενται θέματα των κριτηρίων επιλογής των θέσεων κατοίκησης, μεμονωμένων ή συστάδων κατοικιών κτλ. Σε ορισμένες περιπτώσεις συναναφέρονται και συνεξετάζονται πληροφορίες από την κατοπινή, αρχαία και νεότερη ιστορία των οικιστικών εγκαταστάσεων στην Αμοργό.

Ανασκαφή: Αμοργός, Κυκλαδικὰ ἀπανθίσματα http://anaskafi.blogspot.com/2014/04/blog-post_7.html#ixzz3mVAZSDVh

Aegialis Hotel & Spa

Αφού πρώτα δεις την πανώρια ερημιά της Αμοργού και της δώσεις το δικό σου νόημα, αφού η καρδιά σου αντικρίσει τα κύματα, θα χρειαστείς κι ένα κατάλυμα. Κατάλυμα ανοιχτής αγκαλιάς κι αυθόρμητης υποδοχής. Οπότε θα καταλύσεις στο «Aegialis Hotel». Ένα μέρος όπου φύση κι αρχιτεκτονική συνθέτουν ένα σύνολο ηρεμίας και σαγήνης.
Το μοναδικό 5 αστέρων ξενοδοχείο στην Αμοργό. Με αφαιρετικό και σύγχρονο σχεδιασμό δωματίων, άνεση και εξαιρετικές υπηρεσίες. Είτε ψάχνετε μια ρομαντική απόδραση ως ζευγάρι ή τις καλοκαιρινές διακοπές με την οικογένεια, το Aegialis Hotel & Spa προσφέρει μια μεγάλη ποικιλία δωματίων, από δίκλινα έως ευρύχωρες σουίτες.

Ελικόπτερο με επισκέπτες φτάνει στο “Αιγιαλίς”

Όλα τα δωμάτια προσφέρουν καταπληκτική θέα προς το Αιγαίο και την παραλία της Αιγιάλης. Θα αφεθείς να χαλαρώσεις σε χώρους καλαίσθητους παρακολουθώντας από όπου κι βρίσκεσαι τον ασταμάτητο πήγαινε-έλα από τα πλεούμενα που κινούνται αενάως στον κόλπο κι η ευαισθησία σου θα μετουσιωθεί σε πίνακα ζωγραφικής, ποίηση ή καλλιτεχνικές φωτογραφίες.
Η μοναδική αμοργιανή φιλοξενία σε συνδυασμό με την κυκλαδίτικη ομορφιά υπόσχεται γλυκές αναμνήσεις για το χειμώνα.

Ιδανικό για αποδράσεις χαλάρωσης και ευεξίας, το Aegialis Hotel & Spα σας προσφέρει εκπληκτικές εμπειρίες όλο το χρόνο στο νησί της Αμοργού, Κυκλάδες. Από πεζοπορίες, αποδράσεις ευεξίας έως και τη διοργάνωση του γάμου σας, το ιδανικό πακέτο σας περιμένει με ένα μόνο κλικ.
Επιλέξτε την πρόσφορα διακοπών που σας ταιριάζει και απολαύστε αυτό το μαγικό νησί του “Απέραντου Γαλάζιου”. Καθημερινά δρομολόγια πλοίων από Πειραιά, Σαντορίνη και Μύκονο για Αμοργό.

Το μεγαλύτερο κέντρο θαλασσοθεραπείας στις Κυκλάδες σας περιμένει. Παραδώστε το μυαλό και το σώμα σας σε έναν κόσμο ευεξίας και φυσικής αναζωογόνησης κατά τη διαμονή σας.

Προσφέρεται δωρεάν και απεριόριστη χρήση των εγκαταστάσεων Spa, σάουνα, χαμάμ, τζακούζι, εσωτερική θερμαινόμενη πισίνα με θαλασσινό νερό και γυμναστήριο. Αποκαταστήστε τη φυσική ισορροπία σας και περιποιηθείτε τον εαυτό σας και τους αγαπημένους σας.

http://amorgos-aegialis.com/el/

Διεύθυνση: Περιφερειακός Αιγιάλης – Θολαρίων, Αιγιάλη 840 08

Τηλέφωνο: 2285 073393
+ 30 22850 73393

http://amorgos-aegialis.com/

info@aegialis.com

Εστιατόριο «Αμβροσία» (Ambrosia Gallery)

To 1993 ξεκίνησε η λειτουργία του εστιατορίου «Αμβροσία», με στόχο να ενθαρρύνει τους επισκέπτες του Aegialis Hotel & Spa να ανακαλύψουν την παραδοσιακή αμοργιανή κουζίνα και ταυτόχρονα να απολαύσουν τα διεθνή πιάτα. Η «Αμβροσία» κέρδισε με την ποιότητά της το δύσκολο στοίχημα κι έγινε ένα από τα καλύτερα εστιατόρια πανελλαδικά. Τα τελευταία τρία χρόνια, το εστιατόριο Ambrosia είναι πιστοποιημένο από την «AEGEAN CUISINE», μια οργάνωση που αναγνωρίζει τις επιχειρήσεις που καταδεικνύουν την πλούσια γαστρονομική παράδοση του Αιγαίου και προσφέρουν τοπικά προϊόντα υψηλής ποιότητας.
Το εστιατόριο προσφέρει έναν άνετο χώρο, διακοσμημένο με πίνακες του Γάλλου ζωγράφου Michel Constant και μια μεγάλη βεράντα με εκπληκτική θέα πάνω από τον κόλπο της Αιγιάλης και τα γύρω χωριά.
Ο σεφ μας ειδικεύεται στην ελληνική παραδοσιακή κουζίνα χρησιμοποιώντας τις συνταγές των παππούδων των ιδιοκτητών. Προετοιμάζει τοπικά πιάτα όπως «πατατάτο» (Αμοργιανό κατσικίσιο κρέας μαριναρισμένο σε τοπικό κόκκινο κρασί, αργά μαγειρεμένο σε σάλτσα ντομάτας με κανέλα και πατάτες), «φάβα» (πουρές από αμοργιανά κίτρινα μπιζέλια, με φρέσκο χυμό λεμονιού, γλυκά κρεμμύδια, φρέσκα βότανα, άγρια μέντα και παρθένο αμοργιανό ελαιόλαδο) ή «φαβατοκεφτέδες» (κροκέτες από αμοργιανά κίτρινα μπιζέλια).
Χωρίς να παραλείπει τα γκουρμέ διεθνή πιάτα, ο έμπειρος σεφ προτείνει και φαγητά για χορτοφάγους όπως το Delight Veggie (ένα σύνολο τροφίμων στη σχάρα, μαριναρισμένα με θυμάρι, λιωμένο λαδοτύρι, πέστο ρόκας, σάλτσα βαλσάμικου και άγριο αρωματικό ρύζι). Ένα ακόμα περίφημο πιάτο του είναι το φιλέτο χοιρινό γεμιστό με γλυκές κόκκινες πιπεριές, λαδοτύρι, σουφλέ πατάτας με γεύση θυμάρι και σάλτσα.
Απολαύσαμε όλα του τα εδέσματα με μεγάλη ικανοποίηση και ανυπόμονοι για τις νέες μεθυστικές εμπειρίες που θα μας προσέφερε προσερχόμαστε κάθε δειλινό στο δείπνο.

Ο πυρήνας της αμοργιανής κουζίνας έγκειται κυρίως στη μεγάλη ποικιλία των εποχικών λαχανικών, φρούτων και γαλακτοκομικών προϊόντων. Με το μεσογειακό στοιχείο του, προσθέτει το χαρακτηριστικό της υγείας και της ισορροπίας στα πιάτα του, καθιστώντας τα πεντανόστιμα αλλά και απλά. Τα περισσότερα προϊόντα που χρησιμοποιούνται στις συνταγές του εστιατορίου “Ambrosia Gallery”, όπως ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, μυρωδικά κ.λπ., προέρχονται από τις βιολογικές καλλιέργειες του ξενοδοχείου.
Στρωμένα τα τραπέζια με κολλαριστά τραπεζομάντιλα, με το κόκκινο κρασί να λάμπει ρουμπινί στα κολονάτα ποτήρια, τους ευγενέστατους σερβιτόρους, γευόμασταν όλα τα καλά του τόπου, όσο πιο κοντά γινόταν στη φυσική τους κατάσταση. Ρυζότα μοσχομυριστά, ελληνικότατα γεμιστά, ταραμοσαλάτα θεσπέσια, φρέσκια φάβα αμοργιανή, γευστικότατες μακαρονάδες με θαλασσινά, ντόπια κρέατα, άψογα όλα παρασκευασμένα.
Είναι ένα εστιατόριο που αξίζει ένα τιμητικό και διεθνώς αναγνωρίσιμο αστέρι. Δηλαδή ένα αστέρι Michelin γιατί είναι προσεγμένο και πρόκειται για “ένα πολύ καλό εστιατόριο στην κατηγορία του” (“Une très bonne table dans sa catégorie”). Μπορεί στο μέλλον και δύο αστέρια γιατί πράγματι έχει «εξαιρετική κουζίνα, αξίζει μια παράκαμψη(!)” (“Table excellente, mérite un détour”) ή και τρία αστέρια καθότι είναι ένας προορισμός από μόνο του, καθότι έχει “μοναδική κουζίνα, που αξίζει ένα ειδικό ταξίδι” (“Une des Meilleures Tables, vaut le voyage”).
Του αξίζουν συγχαρητήρια κι εμείς του δίνουμε τα δικά μας αστέρια με μεγάλη χαρά.

Διαβάστε επίσης για την Αμοργό και το ξενοδοχείο “Αιγιαλίς”:

* Συνέδριο Υπέρια και 6ο Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών Μικρού Μήκους

Πάσχα στο “Aegialis”. Παναγιώτης Μήλας – Ειρήνη Αϊβαλιώτου