"Προσπαθήστε να αναπνέετε σωστά, απολαύστε τη γεύση τoυ φαγητού όταν τρώτε και όταν κοιμάστε να κοιμάστε βαθιά. Προσπαθήστε όσο το δυνατόν να είσαστε μέσα στη ζωή με όλες σας τις δυνάμεις και όταν γελάτε να γελάτε σαν… την κόλαση".

Έρνεστ Χέμινγουεϊ (21 Ιουλίου 1899 - 2 Ιουλίου 1961).

Το 1953 τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ και τον αμέσως επόμενο χρόνο (1954) με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Νόστιμο πιάτο εν συντομία. Μια συνταγή εύκολη, γρήγορη και καλοκαιρινή. Χρειάζεστε ελάχιστα αλλά γνήσια υλικά. Τη δοκίμασα και με γοήτευσε η γεύση, η επίγευση και η απλότητα. Ταιριάζει με κρασί ροζέ ή λευκό, απαραιτήτως δροσερό, όμως και μια παγωμένη μπίρα δεν χαλάει καθόλου το πιάτο.

Βρίσκεται στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, στην Κυψέλη. Δηλαδή στην πλατεία, για όσους θυμούνται, όπου γυρίστηκε η εμβληματική ταινία «΄Ενας ήρως με παντούφλες». Γύρω τριγύρω θέατρα. «Κάππα», «Θέατρο οδού Κεφαλληνίας», «Θέατρο οδού Κυκλάδων», «Τόπος Αλλού». Τι προσφέρει; Θεία μαγειρευτά. Φαγητό απλό, που είναι το ιδανικότερο όλων. Σούπες, όσπρια, λαχανοντολμάδες, κεφτεδάκια με σάλτσα, παστίτσιο, σπανακόρυζο, κρέας ψητό, αγκινάρες αλά πολίτα, κρέας κοκκινιστό, μπακαλιάρο, μακαρονάδες. Κι όταν υπάρχουν, φρέσκιες κουτσομούρες. Τραγανοτηγανισμένες.

Η φίλη μου Ελπίδα Μουμουλίδου πρόσφερε στο cat is art την εκλεκτή συνταγή της για παέλια γευστικότατη και λαχταριστή. Τη συνταγή τής την εμπιστεύτηκε σε ένα από τα πολλά ταξίδια της στην Ισπανία μια σπουδαία Ισπανίδα μαγείρισσα, η Maria Jose. H Ελπίδα την πείραξε λιγάκι, ήτοι έκανε τις μικρές της παρεμβάσεις και ιδού μας την αφιερώνει:

Είναι μοναδική εμπειρία τα δείπνα με ωραίους και συμπαθητικούς ανθρώπους, τα οποία ενίοτε κλείνουν με κάτι γλυκόξινο και πολλή αγάπη. Όπως στη βραδιά που οργάνωσε η ανιψιά μου Κάτια στο σπίτι της με μενού θαλασσινών. Ρολό σολομού με άνιθο και τυρί Φιλαδέλφεια, σαλάτα ρόκας με αβοκάντο, καπνιστό σολομό και καρύδια, πέρκα με ψητά λαχανικά, εξαίρετο καλαμάρι γεμιστό με πικάντικη σος (πραγματικό επίτευγμα της εξαδέλφης μου Χριστίνας), παέλια της Ισπανίδας Μαρία Χοσέ (ευγενής χορηγία της φίλης μας Ελπίδας). Είθισται, σύμφωνα με τους κανόνες του σαβουάρ βιβρ, τα ψαρικά να ακολουθεί ένα επιδόρπιο με λεμόνι. Θυμάμαι ότι το υπενθύμιζε συχνά στα άρθρα της και η αείμνηστη ηθοποιός Ελένη Χαλκούση. Αριστοκρατικής κωνσταντινουπολίτικης καταγωγής γαρ, γνώριζε άριστα τα μυστικά της επιτυχίας ενός γεύματος. Πολλοί γευσιγνώστες μάλιστα προτείνουν γλυκό του κουταλιού λεμόνι, σερβιρισμένο σκέτο ή με γιαούρτι. Κάτοχος αυτών των γνώσεων και η Κάτια, μάς εξέπληξε με μια εκλεκτή τάρτα λεμονιού δικής της εμπνεύσεως και παρασκευής. Σας παραθέτω λοιπόν τη συνταγή, την οποία με χαρά μοιραζόμαστε.

Αν σας καταλάβει ξαφνικά μια λαχτάρα για γλύκισμα σοκολάτας, έχω κάτι εύκολο και υπέροχο. Τη σοκολατόπιτα της Φώφης, όπως την ονομάσαμε. Μια εξαιρετική σοκολατόπιτα με τριμμένο αμύγδαλο, πικρή σοκολάτα και φτωχή σε ζάχαρη μάς έφτιαξε η φίλη μου Φώφη Καλτσή στη γιορτή της, ανήμερα των Φώτων. Για πιο πλούσια γεύση κάποιοι τη συνοδεύσαμε με παγωτό βανίλια ή κρέμα γάλακτος. Η Φώφη, η οποία όπως βλέπετε και στη φωτογραφία είναι η σοκολάτα προσωποποιημένη, αφιέρωσε τη συνταγή της στο cat is art.

Και ιδού σάς την παραθέτω:

Η σοκολατόπιτα της Φώφης

Υλικά: 340 γραμ. κουβερτούρα, 150 γραμ. βούτυρο, 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη, 1 φλιτζάνι τσαγιού αμυγδαλόψιχα τριμμένη, 5 αβγά, 50 γραμ. σησαμέλαιο, 1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ, σιρόπι πικρής σοκολάτας και αμύγδαλα για το σερβίρισμα.

''Τώρα πλέον ασχολούμαι μόνο με τις δημόσιες σχέσεις. Έχω παραδώσει τη σκυτάλη στα παιδιά μου'', εξηγεί ο φιλόξενος Λεωνίδας στους φίλους και επισκέπτες του εστιατορίου του. Πράγματι η δεύτερη και η τρίτη γενιά λειτουργούν πια το ''Λεωνίδα''. Με άψογη οργάνωση και την ίδια απαράλλακτη αγάπη. Και βέβαια τις ίδιες γεύσεις, που γεννήθηκαν από τα στοργικά χέρια της κ. Κάκιας και τις συμβουλές της μεγάλης Κατίνας Παξινού. Οι θαμώνες εκείνοι που πρώτη φορά εισχωρούν στο άδυτο του ιστορικού εστιατορίου εντυπωσιασμένοι θαυμάζουν τις φωτογραφίες που κοσμούν τους τοίχους. Ούτε ένα χιλιοστό δεν είναι κενό. ΄Ενα μικρό μουσείο, μια κιβωτός. Ο Λεωνίδας, πρόθυμος, θυμόσοφος και περιποιητικός, ξεναγεί, εξιστορεί, περιγράφει χαρακτήρες, συμπεριφορές, παραξενιές των μεγάλων του θεάτρου που γνώρισε. Κάπως έτσι τον γνωρίσαμε κι εμείς. Πριν από πολλά χρόνια. Το τραπεζάκι μας μετά την παράσταση μας περιμένει. Όπως και οι ουκ ολίγες αναμνήσεις του ευγενικού Λεωνίδα, που ποτέ δεν κουραζόμαστε να ακούμε και να ξανακούμε.